Author Topic: Saint Thayumanavar  (Read 89159 times)

Subramanian.R

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 42870
    • View Profile
Re: Saint Thayumanavar
« Reply #75 on: September 05, 2015, 04:52:10 PM »
Verse 10 of Siddhar GaNam:




Kaல்லாத பேர்களே நல்லவர்கள் நல்லவர்கள்
      கற்றும்அறி வில்லாதஎன்
   கர்மத்தை யென்சொல்கேன்மதியையென் சொல்லுகேன்
      கைவல்ய ஞானநீதி
நல்லோ ருரைக்கிலோ கர்மமுக் கியமென்று
      நாட்டுவேன் கர்மமொருவன் 
   நாட்டினா லோபழைய ஞானமுக்கியமென்று
      நவிலுவேன் வடமொழியிலே
வல்லா னொருத்தன்வர வுந்த்ரா விடத்திலே
      வந்ததா விவகரிப்பேன்
   வல்லதமி ழறிஞர்வரின் அங்ஙனே வடமொழியி
      வசனங்கள் சிறிதுபுகல்வேன்
வெல்லாம லெவரையும் மருட்டிவிட வகைவந்த
      வித்தையென் முத்திதருமோ
   வேதாந்த சித்தாந்த சமரசநன் னிலைபெற்ற
      வித்தகச் சித்தர்கணமே. 10.


Of a certain, of a certain
Are they the goodly ones,
That have learning none.
What shall I speak of my fate,
My intelligence, who, though learned,
Is possessed of wisdom none?

If the good people say:
The jnana path of liberation is the exalted one,
I argue that the karma path is all important.
If someone argues, karma is the important path,
I turn round and say that jnana is all important.
If one learned in Sanskrit comes to argue,
I speak of the exalted truths expounded in Tamil.
If pundits learned in Tamil similarly come,
I smatter a few slokas in Sanskrit.
Thus, confusing all, establishing nothing decisive,
Will this learning ever lead to mukti?
Oh! Thou, the Siddha Elite of Divine Light
That hath reached the Vedanta-Siddhanta accord high! (10)

The Decade on Siddhar GaNam -completed


Arunachala Siva,
« Last Edit: September 05, 2015, 05:08:24 PM by Subramanian.R »

Subramanian.R

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 42870
    • View Profile
Re: Saint Thayumanavar
« Reply #76 on: September 06, 2015, 01:24:29 PM »
Ananda Mana Parm --The Pervasiveness that is Bliss.

Verse 1



கொல்லாமை எத்தனை குணக்கேட்டை நீக்குமக்
      குணமொன்றும் ஒன்றிலேன்பால்
   கோரமெத் தனைபட்ச பாதமெத் தனைவன்
      குணங்களெத் தனைகொடியபாழ்ங்
கல்லாமை யெத்தனை யகந்தையெத் தனைமனக்
      கள்ளமெத் தனையுள்ளசற்
   காரியஞ் சொல்லிடினும் அறியாமை யெத்தனை
      கதிக்கென் றமைத்தஅருளில்
செல்லாமை யெத்தனைவிர் தாகோட்டி யென்னிலோ
      செல்வதெத் தனைமுயற்சி
   சிந்தையெத் தனைசலனம் இந்த்ரசா லம்போன்ற
      தேகத்தில் வாஞ்சைமுதலாய்
அல்லாமை யெத்தனை யமைத்தனை யுனக்கடிமை
      யானேன் இவைக்கும் ஆளோ
   அண்டபகி ரண்டமும் அடங்கவொரு நிறைவாகி
      ஆனந்த மானபரமே. 1.


How many the vices
The virtue of non-killing dispels in me,
Whom nothing of that virtue is!
How many the horrors, the injustices,
The hard-hearted cruelties,
How vast the barrenness of ignorance,
How overweening the pride, the hypocrisy of heart,

How deep the indifference
Even when the righteous path is shown!
How far, far astray from the path of Grace
Ordained for liberation!

How close the striving,
How restless the thinking
Of the cabals that aimless flourish.
How many the unwanted things
Thou have in my path placed
Like attachment to the body
That is illusory unto Indraja *[1]!
I , who have become Thy slave,
Should I be their slave too?
Oh! Thou, Param that is Bliss
Encompassing in Pervasive Fullness,
The Universes many and Spaces vast! (1)

Foot Notes:

[1] Vide ante.

Arunachala Siva.
« Last Edit: September 06, 2015, 01:29:31 PM by Subramanian.R »

Subramanian.R

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 42870
    • View Profile
Re: Saint Thayumanavar
« Reply #77 on: September 06, 2015, 01:25:31 PM »
Verse 2 of Ananda Mana Param:


தெருளாகி மருளாகி யுழலுமன மாய்மனஞ்
      சேர்ந்துவளர் சித்தாகிஅச்
   சித்தெலாஞ் சூழ்ந்தசிவ சித்தாய் விசித்ரமாய்த்
      திரமாகி நானாவிதப்
பொருளாகி யப்பொருளை யறிபொறியு மாகிஐம்
      புலனுமாய் ஐம்பூதமாய்ப்
   புறமுமாய் அகமுமாய்த் தூரஞ் சமீபமாய்ப்
      போக்கொடு வரத்துமாகி
இருளாகி யொளியாகி நன்மைதீ மையுமாகி
      இன்றாகி நாளையாகி
   என்றுமாய் ஒன்றுமாய்ப் பலவுமாய் யாவுமாய்
      இவையல்ல வாயநின்னை
அருளாகி நின்றவர்க ளறிவதல் லாலொருவர்
      அறிவதற் கெளிதாகுமோ
   அண்டபகி ரண்டமும் அடங்கவொரு நிறைவாகி
      ஆனந்த மானபரமே. 2.


As the mind that is tossed about
In the light and darkness of knowledge,
As the chit that grows with the mind,
As the Siva Chit that encompasses chits all,
As unique, as permanency,
As objects diverse,
As the senses that cognizes those objects,
As the sense organs five, as the elements five,
As objects external, as objects internal,
As distant, as near,
As going, as coming,
As darkness, as light,

As good, as evil,
As today, as tomorrow, as eternal,
As one, as many, as all,
As none of these,

Thou who stand as thus
Can anyone know easy,
But those who had received Thy Grace?

Oh! Thou, Param that is Bliss
Encompassing in Pervasive Fullness,
The Universes many and Spaces vast! (3)


Arunachala Siva,.
« Last Edit: September 06, 2015, 01:30:41 PM by Subramanian.R »

Subramanian.R

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 42870
    • View Profile
Re: Saint Thayumanavar
« Reply #78 on: September 06, 2015, 05:17:41 PM »
Verse 3 of Ananda Mana Param:



மாறுபடு தர்க்கந் தொடுக்கஅறி வார்சாண்
      வயிற்றின் பொருட்டதாக
   மண்டலமும் விண்டலமும் ஒன்றாகி மனதுழல
      மாலாகி நிற்கஅறிவார்
வேறுபடு வேடங்கள் கொள்ளஅறி வாரொன்றை
      மெணமெணென் றகம்வேறதாம்
   வித்தையறி வார்எமைப் போலவே சந்தைபோல்
      மெய்ந்நூல் விரிக்கஅறிவார்
சீறுபுலி போற்சீறி மூச்சைப் பிடித்துவிழி
      செக்கச் சிவக்கஅறிவார்
   திரமென்று தந்தம் மதத்தையே தாமதச்
      செய்கைகொடும் உளற அறிவார்
ஆறுசம யங்கடொறும் வேறுவே றாகிவிளை
      யாடுமுனை யாவரறிவார்
   அண்டபகி ரண்டமும் அடங்கவொரு நிறைவாகி
      ஆனந்த மானபரமே. 3.



Well do they know
To indulge in contentious arguments
For the sake of cubit length of stomach;

Well do they know to stand
Stretching from earth to heaven
With mind whirling in dark confusion;

Well do they know
To assume garbs and robes numerous;

Well do they know
The art of murmuring assent
And thinking different inward;

Well do they know
Like me to expound sacred texts
As an exhibitionist at the market place;

Well do they know,
Like the tiger in rage,
To puff and control the breath
And turn ruddy deep;

Well do they know
To blabber and with low acts
Establish that their own faith
Is the unshakeable Truth;

Who will know Thee
That plays diverse roles
Through all six faiths
With partiality for none?

Oh! Thou, Param that is Bliss
Encompassing in Pervasive Fullness,
The Universes many and Spaces vast! (3)


Arunachala Siva.
« Last Edit: September 06, 2015, 05:27:40 PM by Subramanian.R »

Subramanian.R

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 42870
    • View Profile
Re: Saint Thayumanavar
« Reply #79 on: September 06, 2015, 05:24:34 PM »
Verse 4 of Ananadamana Param:


காயிலை யுதிர்ந்தகனி சருகுபுனல் மண்டிய
      கடும்பசி தனக்கடைத்துங்
   கார்வரையின் முழையிற் கருங்கல்போ லசையாது
      கண்மூடி நெடிதிருந்தும்
தீயினிடை வைகியுந் தோயமதில் மூழ்கியுந்
      தேகங்கள் என்பெலும்பாய்த்
   தெரியநின் றுஞ்சென்னி மயிர்கள்கூ டாக்குருவி
      தெற்றவெயி லூடிருந்தும்
வாயுவை யடக்கியு மனதினை யடக்கியு
      மௌனத்தி லேயிருந்தும்
   மதிமண்ட லத்திலே கனல்செல்ல அமுதுண்டு
      வனமூடி ருந்தும் அறிஞர்
ஆயுமறை முடிவான அருள்நாடி னாரடிமை
      அகிலத்தை நாடல்முறையோ
   அண்டபகி ரண்டமும் அடங்கவொரு நிறைவாகி
      ஆனந்த மானபரமே. 4.


Satisfying gnawing hunger
By unripe fruits and leaves,
By fruits that have dropped of themselves,
By leaves that have withered dry;

Sitting immobile for long
With eyes closed
Like a dark granite stone
In the caves of black mountains;

Staying in fire,
Standing in water,
Turning emaciated like a skeleton,
Hair on head growing like a bird's nest,
Squatting in the blazing sun,
Sitting in silentness -
Breath controlled and mind controlled -
Retreating into the forest,
With kundalini fire ascending to the moon's sphere
And drinking deep of the ambrosia that flows;

Thus did the wise seek
The Grace that is the final end of Vedas.
Is it right that this slave should seek worldy ends?    (4)


Arunachala Siva.
« Last Edit: September 06, 2015, 05:26:56 PM by Subramanian.R »

Subramanian.R

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 42870
    • View Profile
Re: Saint Thayumanavar
« Reply #80 on: September 06, 2015, 06:18:31 PM »
Verse 5 of Anandamana Param:


சுத்தமும் அசுத்தமும் துக்கசுக பேதமுந்
      தொந்தமுடன் நிர்த்தொந்தமும்
   ஸ்தூலமொடு சூட்சமமும் ஆசையும் நிராசையுஞ்
      சொல்லுமொரு சொல்லின் முடிவும்
பெத்தமொடு முத்தியும் பாவமொ டபாவமும்
      பேதமொ டபேதநிலையும்
   பெருமையொடு சிறுமையும் அருமையுடன் எளிமையும்
      பெண்ணினுடன் ஆணும்மற்றும்
நித்தமும் அநித்தமும் அஞ்சனநி ரஞ்சனமும்
      நிட்களமும் நிகழ்சகளமும்
   நீதியும் அநீதியும் ஆதியோ டநாதியும்
      நிர்விடய விடயவடிவும்
அத்தனையும் நீயலதெள் அத்தனையும் இல்லையெனில்
      யாங்களுனை யன்றியுண்டோ
   அண்டபகி ரண்டமும் அடங்கவொரு நிறைவாகி
      ஆனந்த மானபரமே. 5.


Purity and Impurity,
Sorrow and Joy,
Attachment and Detachment,
Gross and Subtle,
Desire and Nondesire,
Word and the finite end of Word,
Living and Liberation,
Sin and Non-sin,
Difference and Non-difference,
Greatness and Littleness,
Difficult and Easy,
Female and Male,
Permanent and Impermanent,
Invisible and Visible,
Formless and Formed,
Justice and Injustice,
Beginning and Beginningless,
Insubstantial and Substantial -
All these art Thou!
Not a tiny bit is anything else.
If so, are we but different from Thee?

Oh! Thou, Param that is Bliss
Encompassing in Pervasive Fullness,
The Universes many and Spaces vast!  (5)

Arunachala Siva.


« Last Edit: September 06, 2015, 06:21:22 PM by Subramanian.R »

Subramanian.R

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 42870
    • View Profile
Re: Saint Thayumanavar
« Reply #81 on: September 06, 2015, 06:22:30 PM »
Verse 6 of Anandamana Param:



காராரும் ஆணவக் காட்டைக் களைந்தறக்
      கண்டகங் காரமென்னுங்
   கல்லைப் பிளந்துநெஞ் சகமான பூமிவெளி
      காணத் திருத்திமேன்மேல்
பாராதி யறியாத மோனமாம் வித்தைப்
      பதித்தன்பு நீராகவே
   பாய்ச்சியது பயிராகு மட்டுமா மாயைவன்
      பறவையணு காதவண்ணம்
நேராக நின்றுவிளை போகம் புசித்துய்ந்த
      நின்னன்பர் கூட்டமெய்த
   நினைவின் படிக்குநீ முன்னின்று காப்பதே
      நின்னருட் பாரமென்றும்
ஆராரும் அறியாத சூதான வெளியில்வெளி
      யாகின்ற துரியமயமே
   அண்டபகி ரண்டமும் அடங்கவொரு நிறைவாகி
      ஆனந்த மானபரமே. 6.


Destroying the dark forest of anava,
Breaking the stubborn rock of ahankara,
Leveling the rugged land of heart
Into a broad open field,
Planting the seed of silentness
That transcends Earth and other elements,
Irrigating with waters of devotion,
And until the plants come up,
Guarding them direct
From maya bird's attack -
Thus did Thy devotees
Harvest and enjoy the fruits of devotion
And were redeemed.

Now, it is Thy gracious responsibility ever
To guard the path in our march
Towards joining those devotees of yours.

Thou who art of turiya form *[1]
That reveals itself in the mystic space
That none knows!

Oh! Thou, Param that is Bliss
Encompassing in Pervasive Fullness,
The Universes many and Spaces vast!    (6)


FootNotes:


[1] Pure consciousness that is behind all other forms of consciousness such as waking, dreaming and deep sleep.


Arunachala Siva.
« Last Edit: September 06, 2015, 06:26:04 PM by Subramanian.R »

Subramanian.R

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 42870
    • View Profile
Re: Saint Thayumanavar
« Reply #82 on: September 07, 2015, 02:29:56 PM »
Verse 7 of Anandamana Param:


வானாதி பூதமாய் அகிலாண்ட கோடியாய்
      மலையாகி வளைகடலுமாய்
   மதியாகி இரவியாய் மற்றுள எலாமாகி
      வான்கருணை வெள்ளமாகி
நானாகி நின்றவனு நீயாகி நின்றிடவு
      நானென்ப தற்றிடாதே
   நான்நான் எனக்குளறி நானா விகாரியாய்
      நானறிந் தறியாமையாய்ப்
போனால் அதிட்டவலி வெல்லஎளி தோபகல்
      பொழுதுபுகு முன்கண்மூடிப்
   பொய்த்துகில்கொள் வான்தனை எழுப்பவச மோஇனிப்
      போதிப்ப தெந்தநெறியை
ஆனாலும் என்கொடுமை அநியாயம் அநியாயம்
      ஆர்பால் எடுத்துமொழிவேன்
   அண்டபகி ரண்டமும் அடங்கவொரு நிறைவாகி
      ஆனந்த மானபரமே. 7.

As the sky and the elements rest,
As the countless universes vast,
As the mountain,
As the encircling ocean,
As the moon, the sun and all the orbs rest,
As the merciful rains from the heavens,
As the one who stood as ''I,''
As the one who stood as ''you,''

Without losing I-ness,
Blabbering ever ''I,'' ''I,''
Distracted in directions diverse,
As knowledge and ignorance
Confused I turn,
Is it easy to overcome that fate?
Before the day closes,
If one shuts his eyes
And pretends to sleep
Is it possible to wake him?

What is it the path
That can now be taught?

Alas! Pitiable, pitiable indeed
Is my hard lot!

To whom shall I complain?

Oh! Thou, Param that is Bliss
Encompassing in Pervasive Fullness,
The Universes many and Spaces vast! (7)

Arunachala Siva.

« Last Edit: September 07, 2015, 02:36:47 PM by Subramanian.R »

Subramanian.R

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 42870
    • View Profile
Re: Saint Thayumanavar
« Reply #83 on: September 07, 2015, 02:34:07 PM »
Verse 8 of Anandamana Param:


பொய்யினேன் புலையினேன் கொலையினேன் நின்னருள்
      புலப்பட அறிந்துநிலையாப்
   புன்மையேன் கல்லாத தன்மையேன் நன்மைபோல்
      பொருளலாப் பொருளைநாடும்
வெய்யனேன் வெகுளியேன் வெறியனேன் சிறியனேன்
      வினையினேன் என்றென்னைநீ
   விட்டுவிட நினைவையேல் தட்டழிவ தல்லாது
      வேறுகதி யேதுபுகலாய்
துய்யனே மெய்யனே உயிரினுக் குயிரான
      துணைவனே யிணையொன்றிலாத்
   துரியனே துரியமுங் காணா அதீதனே
      சுருதிமுடி மீதிருந்த
ஐயனே அப்பனே எனும்அறிஞர் அறிவைவிட்
      டகலாத கருணைவடிவே
   அண்டபகி ரண்டமும் அடங்கவொரு நிறைவாகி
      ஆனந்த மானபரமே. 8.

Liar, wicked, murderous -
Thus I am.
I know not to stand constant
In the way of seeking Thy Grace.

I am ignorant totally.
I am the worthless one
Who seeks things unworthy.

I am hotheaded.
I am a drunkard.
I am a mean fellow.
I am karma ridden.

If thus holding,
You abandon me,
What shall I do
But flounder and perish? Please say!

''Thou, the Pure, the Truthful,
The Companion that is Life of life!
Thou of the void in turiya state of consciousness!
Thou of the adita state
Transcending the turiya state of consciousness!

''Thou, Lord, who art seated on the pinnacle of scriptures,
Thou, Father,
Thou, the Merciful'' -
Thus art Thou ever in the thoughts of the learned!

Oh! Thou, Param that is Bliss
Encompassing in Pervasive Fullness,
The Universes many and Spaces vast! (8)

Arunachala Siva.
« Last Edit: September 07, 2015, 02:38:29 PM by Subramanian.R »

Subramanian.R

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 42870
    • View Profile
Re: Saint Thayumanavar
« Reply #84 on: September 07, 2015, 02:39:29 PM »
Verse 9 of Anandamana Param:



எத்தனை விதங்கள்தான் கற்கினும் கேட்கினும்என்
      இதயமும் ஒடுங்கவில்லை
   யானெனும் அகந்தைதான் எள்ளளவு மாறவிலை
      யாதினும் அபிமானம்என்
சித்தமிசை குடிகொண்ட தீகையொ டிரக்கமென்
      சென்மத்து நானறிகிலேன்
   சீலமொடு தவவிரதம் ஒருகனவி லாயினுந்
      தெரிசனங் கண்டும்அறியேன்
பொய்த்தமொழி யல்லால் மருந்துக்கும் மெய்ம்மொழி
      புகன்றிடேன் பிறர்கேட்கவே
   போதிப்ப தல்லாது சும்மா இருந்தருள்
      பொருந்திடாப் பேதைநானே
அத்தனை குணக்கேடர் கண்டதாக் கேட்டதா
      அவனிமிசை யுண்டோசொலாய்
   அண்டபகி ரண்டமும் அடங்கவொரு நிறைவாகி
      ஆனந்த மானபரமே. 9.


However much I learn,
However much I listen,
My heart does not attain oneness.

The ahankara that inflates I-ness
Has not disappeared even a bit.

In all things egoity dominates my thought.

I know not charity, nor compassion
In all my life.

Even in dream have I not visioned
Goodness and holy penance.

Except lies, even for a change,
I have not spoken truth.

Except that I teach for others to hear,
I have not sat in meditation
And sought Divine Grace.
So worthless am I.

Has there been anyone
Seen or heard in the world,
So evil? Pray speak!

Oh! Thou, Param that is Bliss
Encompassing in Pervasive Fullness,
The Universes many and Spaces vast! (9)


Arunachala Siva.
« Last Edit: September 07, 2015, 02:41:00 PM by Subramanian.R »

Subramanian.R

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 42870
    • View Profile
Re: Saint Thayumanavar
« Reply #85 on: September 07, 2015, 02:48:44 PM »
Verse 10 of Anandamana Param:



எக்கால முந்தனக் கென்னவொரு செயலிலா
      ஏழைநீ என்றிருந்திட்
   டெனதாவி யுடல்பொருளும் மௌனியாய் வந்துகை
      ஏற்றுநம தென்றஅன்றே
பொய்க்கால தேசமும் பொய்ப்பொருளில் வாஞ்சையும்
      பொய்யுடலை மெய்யென்னலும்
   பொய்யுறவு பற்றலும் பொய்யாகு நானென்னல்
      பொய்யினும் பொய்யாகையால்
மைக்கா லிருட்டனைய இருளில்லை இருவினைகள்
      வந்தேற வழியுமில்லை
   மனமில்லை யம்மனத் தினமில்லை வேறுமொரு
      வரவில்லை போக்குமில்லை
அக்காலம் இக்கால மென்பதிலை எல்லாம்
      அதீதமய மானதன்றோ
   அண்டபகி ரண்டமும் அடங்கவொரு நிறைவாகி
      ஆனந்த மானபரமே. 10.



''Never are you the master of thy action,
So helpless are you.''

So saying, in silentness Thou came
And took charge of my life, body and possessions
And claimed me as your own.

From that moment on,
Illusory became time and space,
Illusory became the desire for objects illusory,
Illusory became the attachment
That holds the illusory body as real,
Illusory of all became the ''I'' that is illusory.
And so
No more the maya that is pitch dark,
No more the occasion for the twin karmas to creep in,
No more the mind,
No more the cognates of that mind.
No more the coming, no more the going,
No more the tenses that speak of
''That time'' and ''This time.''
All transcendent beyond consciousness!

Oh! Thou, Param that is Bliss
Encompassing in Pervasive Fullness,
The Universes many and Spaces vast!  (10)

Anandamana Param -concluded.

Arunachala Siva.
« Last Edit: September 07, 2015, 03:17:25 PM by Subramanian.R »

Subramanian.R

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 42870
    • View Profile
Re: Saint Thayumanavar
« Reply #86 on: September 08, 2015, 02:37:19 PM »
Song  9 - Suka vaari: The Ocean of Bliss:


Verse 1:


இன்னமுது கனிபாகு கற்கண்டு சீனிதேன்
      எனருசித் திடவலியவந்
   தின்பங்கொ டுத்தநினை எந்நேர நின்னன்பர்
      இடையறா துருகிநாடி
உன்னிய கருத்தவிழ உரைகுளறி உடலெங்கும்
      ஓய்ந்துயர்ந் தவசமாகி
   உணர்வரிய பேரின்ப அநுபூதி உணர்விலே
      உணர்வார்கள் உள்ளபடிகாண்
கன்னிகை யொருத்திசிற் றின்பம்வேம் பென்னினுங்
      கைக்கொள்வள் பக்குவத்தில்
   கணவனருள் பெறின்முனே சொன்னவா றென்னெனக்
      கருதிநகை யாவளதுபோல்
சொன்னபடி கேட்குமிப் பேதைக்கு நின்கருணை
      தோற்றிற் சுகாரம்பமாஞ்
   சுத்தநீர்க் குணமான பரதெய்வ மேபரஞ்
      சோதியே சுகவாரியே. 1.


Sweet ambrosia, ripe, rich fruit,
Treacle and candy of sugar and honey -
Thus Thou of Thyself gave me
The delicious joys sweet.

Constantly do Thy devotees melt in love and seek -
Their thoughts shaken, words broken,
Body exhausted, mind swooning,
Truly experience in their inner being
Thy Grace of heavenly love
So difficult to experience.

A maiden in time appropriate
Will hug the love of sex
Even if it be bitter as neem.

Thinking of the odd thoughts she entertained,
Before she met her lover,
She will laugh at herself in shame.

Unto it, if for this innocent fellow
That is truly obedient to you,
Thy Grace dawns,
Begun indeed is Bliss.

Oh! Thou, the Ocean of Bliss
That is Cosmic Light!
The Pervasive God
That is Attributeless Pure! (1)

Arunachala Siva.
« Last Edit: September 08, 2015, 02:44:57 PM by Subramanian.R »

Subramanian.R

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 42870
    • View Profile
Re: Saint Thayumanavar
« Reply #87 on: September 08, 2015, 02:40:18 PM »
Verse 2 of Sukha vari -  The Ocean of Bliss:



அன்பின்வழி யறியாத என்னைத் தொடர்ந்தென்னை
      அறியாத ப்க்குவத்தே
   ஆசைப் பெருக்கைப் பெருக்கிக் கொடுத்துநான்
      அற்றேன் அலந்தேன்என
என்புலன் மயங்கவே பித்தேற்றி விட்டாய்
      இரங்கியொரு வழியாயினும்
   இன்பவெள மாகவந் துள்ளங் களிக்கவே
      எனைநீ கலந்ததுண்டோ
தன்பருவ மலருக்கு மணமுண்டு வண்டுண்டு
      தண்முகை தனக்குமுண்டோ
   தமியனேற் கிவ்வணந் திருவுள மிரங்காத
      தன்மையால் தனியிருந்து
துன்பமுறி னெங்ஙனே யழியாத நின்னன்பர்
      சுகம்வந்து வாய்க்கும்உரையாய்
   சுத்தநீர்க் குணமான பரதெய்வ மேபரஞ்
      சோதியே சுகவாரியே. 2.   


Thou followed me
Who knew not the way of love.
In the years of my innocence,
Thou filled me with over-flowing desire
And made me mad,
My senses swooning,
My being exhausted,
My mind confused.

Did Thou but once
Take pity on me and embrace me,
Flooding my heart with waters of joy?

The flower that blossoms in season,
Receiveth fragrance and the bees,
But does the bud get them?

If Thou doth not take pity on me
And I remain lonesome and desolate
How will I ever get the everlasting bliss
That your dear devotees enjoy?
Pray, speak!

Oh! Thou, the Ocean of Bliss
That is Cosmic Light!The Pervasive God
That is Attributeless Pure!  (2)

Arunachala Siva.
« Last Edit: September 08, 2015, 02:44:33 PM by Subramanian.R »

Subramanian.R

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 42870
    • View Profile
Re: Saint Thayumanavar
« Reply #88 on: September 08, 2015, 02:46:31 PM »
Verse 3 of Suka vari  -  The Ocean of Bliss:


கல்லேனும் ஐயவொரு காலத்தில் உருகுமென்
      கல்நெஞ்சம் உருகவிலையே
   கருணைக் கிணங்காத வன்மையையும் நான்முகன்
      கற்பிக்க வொருகடவுளோ
வல்லான் வகுத்ததே வாய்க்கா லெனும்பெரு
      வழக்குக் கிழுக்குமுண்டோ
   வானமாய் நின்றின்ப மழையா யிறங்கிஎனை
      வாழ்விப்ப துன்பரங்காண்
பொல்லாத சேயெனில் தாய்தள்ளல் நீதமோ
      புகலிடம் பிறிதுமுண்டோ
   பொய்வார்த்தை சொல்லிலோ திருவருட் கயலுமாய்ப்
      புன்மையே னாவனந்தோ
சொல்லால் முழக்கிலோ சுகமில்லை மௌனியாய்ச்
      சும்மா இருக்கஅருளாய்
   சுத்தநீர்க் குணமான பரதெய்வ மேபரஞ்
      சோதியே சுகவாரியே. 3.


My Lord!
Even stone may melt at one time
But not my heart.

Is the Four Headed Brahma a God
To create the hard hearted-ness
That does not soften in pity?

Is the saying untrue
That what the Mighty lays down is law?
It is for Thee to stand
As the high heavens
And rain the bliss of Thy Grace
And redeem me.

If the child is wicked
Is it meet for the mother to reject him?
Is there any other place of refuge?

If I speak false
Will I not become a stranger to Grace
And be graded low?

No bliss is there
If I clamor aloud in words.
Grant me Thy Grace
And make me seated in silentness.

Oh! Thou, the Ocean of Bliss
That is Cosmic Light!
The Pervasive God
That is Attributeless Pure! (3)

Arunachala Siva. 
« Last Edit: September 08, 2015, 02:48:58 PM by Subramanian.R »

Subramanian.R

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 42870
    • View Profile
Re: Saint Thayumanavar
« Reply #89 on: September 08, 2015, 02:50:42 PM »
Verse 4 of Sukha Vari - The Ocean of Bliss:

என்பெலாம் நெக்குடைய ரோமஞ்  சிலிர்ப்பஉடல்   
      இளகமன தழலின்மெழுகாய்
   இடையறா துருகவரு மழைபோ லிரங்கியே
      இருவிழிகள் நீரிறைப்ப
அன்பினால் மூர்ச்சித்த அன்பருக் கங்ஙனே
      அமிர்தசஞ் சீவிபோல்வந்
   தானந்த மழைபொழிவை உள்ளின்பி லாதஎனை
      யார்க்காக அடிமைகொண்டாய்
புன்புலால் மயிர்தோல் நரம்பென்பு மொய்த்திடு
      புலைக்குடிலில் அருவருப்புப்
   பொய்யல்ல வேஇதனை மெய்யென்று நம்பிஎன்
      புந்திசெலு மோபாழிலே
துன்பமா யலையவோ உலகநடை ஐயவொரு
      சொற்பனத் திலும்வேண்டிலேன்
   சுத்தநீர்க் குணமான பரதெய்வ மேபரஞ்
      சோதியே சுகவாரியே. 4.


Bones melting, hair standing on end,
Body softening, mind melting incessantly
As wax on fire,
Eyes streaming in tears as torrential rains;

For Thy beloved devotees
Who thus swooned in love of Thee,
Thou came as the elixir of life
And rained waters of bliss!
But me, whose heart knoweth no love,
What for did Thou
Take into Thy vassalage?

Is not the disgust for this carnal habitat,
Clothed in odorous flesh, hair, skin, tendon and bone true?
Will my thoughts function
Believing all this to be true?

To be wandering aimlessly
In dire distress
I will not even in dream desire
For the ways of worldly life.

Oh! Thou, the Ocean of Bliss
That is Cosmic Light!
The Pervasive God
That is Attributeless Pure!  (4)
 

Arunachala Siva.
« Last Edit: September 08, 2015, 02:52:31 PM by Subramanian.R »