Recent Posts

Pages: 1 2 [3] 4 5 6 7 8 9 10
21
General topics / Re: Saiva Canons of Tiru Navukkarasar. Canons 4,5, and 6:
« Last post by Subramanian.R on August 16, 2018, 09:22:51 AM »
Verse  4:


போர்த்தானை ஆனையின் தோல் புரங்கள் மூன்றும்
    பொடியாக எய்தானைப் புனிதன் தன்னை
வார்த்தாங்கு வனமுலையாள் பாகன் தன்னை
    மறிகடலுள் நஞ்சுண்டு வானோ ரச்சந்
தீர்த்தானைத் தென்றிசைக்கே காமன் செல்லச்
    சிறிதளவில் அவனுடலம் பொடியா வாங்கே
பார்த்தானைப் பள்ளியின்முக் கூட லானைப்
    பயிலாதே பாழேநான் உழன்ற வாறே.


He mantled Himself in the hide of a tusker.
He smote the three towns to ashes.
He is the holy One.
He is the Consort of Her whose beauteous breasts are covered by a band.
He ate the venom of the billowy sea and did away with the dread of Devas.
He so stared at Manmatha that in a trice,
his body crumbled into ashes and his life journeyed away to the south.
Without cultivating Him of Palliyinmukkoodal,
Alas,
alas,
I but exercised myself in utter futility.

Arunachala Siva.
22
General topics / Re: Saiva Canons of Tiru Navukkarasar. Canons 4,5, and 6:
« Last post by Subramanian.R on August 16, 2018, 07:37:51 AM »
Verse  3:

பூதியனைப் பொன்வரையே போல்வான் தன்னைப்
    புரிசடைமேல் புனல்கரந்த புனிதன் தன்னை
வேதியனை வெண்காடு மேயான் தன்னை
    வெள்ளேற்றின் மேலானை விண்ணோர்க் கெல்லாம்
ஆதியனை ஆதிரைநன் னாளான் தன்னை
    அம்மானை மைம்மேவு கண்ணி யாளோர்
பாதியனைப் பள்ளியின் முக்கூட லானைப்
    பயிலாதே பாழேநான் உழன்ற வாறே.


He is adored with ash.
He is like a golden mountain.
He,
the holy One,
conceals the flood in His strands of matted hair.
He is a Brahmin.
At Vennkaadu He abides.
His mount is the white Bull.
He is the Ancient of Devas.
Aadirai is His goodly asterism.
He is the Lord.
She whose eyes are touched with collyrium,
is His half.
Without cultivating Him of Palliyinmukkoodal,
Alas,
alas,
I but exercised myself in utter futility.

Arunachala Siva.
23
General topics / Re: Saiva Canons of Tiru Navukkarasar. Canons 4,5, and 6:
« Last post by Subramanian.R on August 16, 2018, 07:32:49 AM »
Verse  2:


விடையானை விண்ணவர்கள் எண்ணத் தானை
    வேதியனை வெண்டிங்கள் சூடுஞ் சென்னிச்
சடையானைச் சாமம்போல் கண்டத் தானைத்
    தத்துவனைத் தன்னொப்பா ரில்லா தானை
அடையாதார் மும்மதிலுந் தீயில் மூழ்க
    அடுகணைகோத் தெய்தானை அயில்கொள் சூலப்
படையானைப் பள்ளியின்முக் கூட லானைப்
    பயிலாதே பாழேநான் உழன்ற வாறே.

His mount is the Bull.
It is on Him Devas think.
He is a Brahmin.
He wears a white crescent moon on His matted crest.
He is dark-throated.
He is the Tattvan.
He is peerless.
He fixed a deadly dart to His bow and aimed it at the triple,
hostile,
walled towns and gutted them with fire.
He wields a sharp trident.
Without cultivating Him of Palliyinmukkoodal,
Alas,
alas,
I but exercised myself in utter futility!

Arunachala Siva.

24
THE THREE TIER APPROACH

Bhagavan would accept a new pencil or pen, only when the old one was completely exhausted or totally damaged. He would then take a piece of paper and scribble a few times with the new one to see whether it was working properly. TPR (T.P. Ramachandra Iyer) told me, "Most of us, on similar occasions, sign our own names, write Om or some god's name. So, I was very inquisitive, to know what he scribbled. On a few such occasions, Bhagavan, the ocean of compassion, permitted me to see what he wrote. I will reveal that secret to you now. Even those who were close to him did not know about it. Either he wrote, Arunachalavaasi, meaning, one residing in Arunachala, or panilenuvaadu, meaning, one without any work."

Arunachalavaasi means one residing in Arunachala. Bhagavan, who did not identify with anything in the world, including his own body and mind, chose to identify himself with Arunachala through an open declaration, "I am an Arunachalavaasi!" And how true the declaration is! Our glorious master stepped into Arunachala on September 1, 1896, and for fifty four years, till he dropped the body in April 14, 1950, he did not stir out of this holiest of holy places!

Just as the verbal teaching that he expounded are the highest expressions of para vidhya and apara vidhya, instructions to the mind, his gapless staying in Arunachala and identifying himself as Aruchalavaasi, are his direct instructions for us to put into practice, physically. Likewise, his true, direct teaching for every seeker, spiritually is, 'Dive within', 'Be still' and 'Be as you are'.

Therefore, it is only apt that serious spiritual seekers take up a three tier approach to his unique teaching to realize the Self. (i) Physical: Stay in Arunachala and thus become an Arunachalavaasi (ii) Mental: Understand and practice Self-enquiry, 'Who Am I?' (iii) Spiritual: Be absorbed in Silence.

Source: Sri V. Ganesan's Drops from the Ocean


Dear devotees, it is not possible for every one of us to become an Arunachalavasi, However, Sri Bhagwan has Himself taught that Sri Arunachala is the Self and is within. When once a devotee asked of Sri Bhagwan what He was looking at, He said that He was looking at the 'Atma'. It follows that diving within with the love for the Self and staying with the 'I' is to become Arunachalavasi though there is no doubt that the physical proximity to the Holiest of the Holy Hills, Sri Arunachala is immensely beneficial in one's spiritual journey particularly if one is following ardently Sri Bhagwan's Teaching. Therefore, loving Sri Bhagwan or Sri Aruanchala or the Self (all three are synonyms), understanding and practicing Self-enquiry and being absorbed in the Silence of the Self are, for us, the most blessed and graced Path to follow.

Pranam,
 Anil 

25
General topics / Re: Saiva Canons of Tiru Navukkarasar. Canons 4,5, and 6:
« Last post by Subramanian.R on August 15, 2018, 12:15:08 PM »
Tirup Pallyinmukkoodal.


Verse  1:

ஆராத இன்னமுதை அம்மான் தன்னை
    அயனொடுமா லறியாத ஆதி யானைத்
தாராரும் மலர்க்கொன்றைச் சடையான் தன்னைச்
    சங்கரனைத் தன்னொப்பா ரில்லா தானை
நீரானைக் காற்றானைத் தீயா னானை
    நீள்விசும்பாய் ஆழ்கடல்க ளேழுஞ் சூழ்ந்த
பாரானைப் பள்ளியின்முக் கூட லானைப்
    பயிலாதே பாழேநான் உழன்ற வாறே.


He is the insatiable nectar sweet.
He is the Lord.
He is Ancient who is not known to Brahma and Vishnu.
He wears the chaplets of Konrai blossoms in His matted crest.
He is Sankara,
the One beyond compare.
He is water, Air,
fire,
extensive sky and earth girt with the seven deep oceans.
Without cultivating Him of Palliyinmukkoodal,
Alas,
alas,
I but wasted away my life!

Arunachala Siva.
26
General topics / Re: Saiva Canons of Tiru Navukkarasar. Canons 4,5, and 6:
« Last post by Subramanian.R on August 15, 2018, 12:09:03 PM »
Verse  10:


இகழ்ந்தானை இருபதுதோள் நெரிய வூன்றி
    யெழுநரம்பி னிசைபாட இனிது கேட்டுப்
புகழ்ந்தானைப் பூந்துருத்தி மேயான் தன்னைப்
    புண்ணியனை விண்ணவர்கள் நிதியந் தன்னை
மகிழ்ந்தானை மலைமகளோர் பாகம் வைத்து
    வளர்மதியஞ் சடைவைத்து மாலோர் பாகந்
திகழ்ந்தானைத் திருமுதுகுன் றுடையான் தன்னைத்
    தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.



He crushed the twenty shoulders of him that dispraised Him,
By pressing (His toe).
Then when he plucked out His nerves and sang,
he listened to it in grace and praised him.
He abides at Poonthurutthi.
He is the holy One,
the wealth of Devas.
He is joyously concorporate with the Daughter of the Mountain.
He keeps on His crest the crescent moon.
He causes Vishnu to thrive in a portion of His body.
Tirumuthukunram is His.
Alas,
I,
the one of evil karma,
stood perplexed all oblivious of Him.


Padigam on Tiru Muthkunram completed.

Arunachala Siva.
27
General topics / Re: Saiva Canons of Tiru Navukkarasar. Canons 4,5, and 6:
« Last post by Subramanian.R on August 15, 2018, 12:03:49 PM »
Verse 9:

பொற்றூணைப் புலால்நாறு கபால மேந்திப்
    புவலோக மெல்லா முழிதந் தானை
முற்றாத வெண்டிங்கட் கண்ணி யானை
    முழுமுதலாய் மூவுலகும் முடிவொன் றில்லாக்
கற்றூணைக் காளத்தி மலையான் தன்னைக்
    கருதாதார் புரமூன்றும் எரிய அம்பால்
செற்றானைத் திருமுதுகுன் றுடையான் தன்னைத்
    தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.



He is a golden pillar.
Holding a skull stinking of flesh He roamed about in the heavenly worlds.
He wears an unageing white crescent moon.
He is the endless prop-- the granite pillar that supports the three worlds.
He is the Ens Entium.
He is of Kaalatthi mountain.
He smote with a dart the three walled towns of foes.
He presides over Tirumuthukunram;
alas,
I,
the one of evil karma,
stood perplexed unaware of Him.

Arunachala Siva.

28
General topics / Re: Saiva Canons of Tiru Navukkarasar. Canons 4,5, and 6:
« Last post by Subramanian.R on August 15, 2018, 11:59:00 AM »
Verse  8:

துறவாதே யாக்கை துறந்தான் தன்னைச்
    சோதி முழுமுதலாய் நின்றான் தன்னைப்
பிறவாதே எவ்வுயிர்க்குந் தானே யாகிப்
    பெண்ணினோ டாணுருவாய் நின்றான் தன்னை
மறவாதே தன்திறமே வாழ்த்துந் தொண்டர்
    மனத்தகத்தே அனவரதம் மன்னி நின்ற
திறலானைத் திருமுதுகுன் றுடையான் தன்னைத்
    தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.



He forsook His body without forsaking.
He stood as the perfect and Primal Light.
Without getting born He is the help of every (embodied) life.
He abides in an androgynous form.
He is the skillful One who for ever abides in the minds of devotees who hail Him only,
without ever forgetting Him.
He presides over Tirumuthukunram.
alas,
I,
the one of evil karma,
stood perplexed unaware of Him.

Arunachala Siva.
29
General topics / Re: Saiva Canons of Tiru Navukkarasar. Canons 4,5, and 6:
« Last post by Subramanian.R on August 15, 2018, 11:53:41 AM »
Verse  7:


போர்த்தானை யின்னுரிதோல் பொங்கப் பொங்கப்
    புலியதளே உடையாகத் திரிவான் தன்னை
காத்தானை ஐம்புலனும் புரங்கள் மூன்றும்
    காலனையுங் குரைகழலாற் காய்ந்தான் தன்னை
மாத்தாடிப் பத்தராய் வணங்குந் தொண்டர்
    வல்வினைவே ரறும்வண்ணம் மருந்து மாகித்
தீர்த்தானைத் திருமுதுகுன் றுடையான் தன்னைத்
    தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.


When His body grew exceedingly bright (when He flayed the tusker),
He mantled Himself in it.
He roamed about,
clad in tiger-skin.
He is ever the master of the five senses.
He smote the triple towns.
with His ankleted foot He killed Death.
He is a great Dancer.
He becomes the medicine that uproots the cruel karma of servitors that adore Him in devotion.
He presides over Tirumuthukunram.
alas,
I,
the one of evil karma,
stood perplexed unaware of Him!

Arunachala Siva.
30
General topics / Re: Saiva Canons of Tiru Navukkarasar. Canons 4,5, and 6:
« Last post by Subramanian.R on August 15, 2018, 09:24:56 AM »
Verse  6:


புகழொளியைப் புரமெரித்த புனிதன் தன்னைப்
    பொன்பொதிந்த மேனியனைப் புராணன் தன்னை
விழவொலியும் விண்ணொலியு மானான் தன்னை
    வெண்காடு மேவிய விகிர்தன் தன்னைக்
கழலொலியுங் கைவளையும் ஆர்ப்ப ஆர்ப்பக்
    கடைதோறு மிடுபிச்சைக் கென்று செல்லுந்
திகழொளியைத் திருமுதுகுன் றுடையான் தன்னைத்
    தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.


He is the light of glory.
He is the holy One that burnt the towns.
He is of golden hue.
He is the hoary and perfect One.
He is the festive sound and the heavenly sound.
He is the Vikirtan of Vennkaadu.
He is the bright light that goes abegging from door to door whilst His anklets and bracelets sound and resound.
He presides over Tirumuthukunram.
alas,
I,
the one of evil karma,
stood perplexed unaware of Him!

Arunachala Siva.
Pages: 1 2 [3] 4 5 6 7 8 9 10