Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Balaji

Pages: 1 ... 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 [60] 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 ... 78
886
This happened about two years before Bhagavan'sMaha Nirvana. One morning Bhagavan was
in the hall surrounded by devotees from many lands. It was time for lunch and everybody was
hungry. Some were already in the dining hall, waiting for Bhagavan to come. At that time
Bhagavan was suffering from severe rheumatism in his knees, which were swollen and gave him
severe pain; to get up he had to rub them first to remove the stiffness and it would take some
time. At last he got up slowly from the sofa, and leaning on his walking stick, was about to go
through the doorway when he noticed a village milkman, wrapped in a cotton shawl, with a
mudpot hanging on a strap from his shoulder.

Bhagavan stopped, looked at him and exclaimed, "Look, is it not Chinnappaya "Yes, it is
Chinnappaya"?
me,Swami," the villager replied with devotion and respect. Bhagavan asked him, "How are you?
Are you well? You have come to see me? Very well. But what is in your pot? Have you brought
some koolu (gruel)"? "Yes Swami, I have brought some koolu", replied the milkman shyly. "Then
come on, let me have it". Bhagavan put away his stick, cupped his two hands together and bent
forward holding his hands near his lips. The milkman started pouring the porridge from his pot in
a thin stream into Bhagavan's hands, as he sipped it with his chin between his wrists. The poor
man's face was beaming with joy and Bhagavan was drinking steadily, as if the grey porridge
was nectar to him.

The dining hall was full of hungry and somewhat angry people. One of them came out to see what
could be the cause of the delay in Bhagavan's coming, and when he saw what kind of lunch
Bhagavan was taking, he exclaimed, "How unfair, Bhagavan. We are all waiting for you and you
are late for the sake of this peasant"! Bhagavan grew indignant. "What, do you all think that I am
here for your sakes only? Do I belong to you? Did you care for me when I was on the hill? Nobody
wanted me then, only the shepherds, who would share their koolu with me." And he went into the
dining hall followed by the milkman and his pot.

from the facebook

887
-ரமணர் வாழ்வில் 100 சுவையான நிகழ்ச்சிகள்…

====================================

ஆச்ரமத்தின் கூடத்தில் இருக்கும் கட்டிலில் ஸ்ரீ ரமணர் சாய்ந்து அமர்ந்திருந்தார். வழக்கமாக அந்த நேரத்தில் வருகின்ற அணிற்பிள்ளைகள் வந்தன. சிறிதும் பயமின்றி ஸ்ரீ ரமணரின் மேனியில் ஏறியும் இறங்கியும் விளையாடின. ஸ்ரீ ரமணர் தமது அருகிலிருந்த டப்பாவைத் திறந்து பார்த்தபோது, அன்று முந்திரிப் பருப்புக்குப் பதிலாக அதில் வேர்க்கடலை இருந்தது. தினந்தோறும் அணில்கள் ஸ்ரீ ரமணரின் கையிலிருந்து முந்திரிப் பருப்பை வாங்கி உண்ணும். அவரே ஊட்டவும் செய்வதுண்டு.

இன்று வேர்க்கடலையை அவர் ஊட்டியதும் அணிற்பிள்ளைகள் அதை ஏற்க மறுத்தன. அது மட்டுமில்லாமல் முந்திரி கிடைக்காத கோபத்துடன் ‘கீச் கீச்’சென்று கத்திக் கொண்டே தாவித் தாவி அவருடைய உடம்பில் ஏறின. “வேர்க்கடலையைச் சாப்பிடுங்கள்” என்று குழந்தையைக் கெஞ்சுவதுபோல ஸ்ரீ ரமணர் அணிற் பிள்ளைகளைக் கொஞ்சினார். அவையோ தொட மறுத்தன. முந்திரிப்பருப்பு வேண்டும் என்பதுபோல அடம் பிடித்தன. ஸ்ரீ ரமணர் சமையலறையிலிருந்து முந்திரி இருந்தால் கொண்டு வருமாறு தொண்டர் கிருஷ்ணசாமியிடம் கூறினார்.

தொண்டர் சிறிதளவு முந்திரியைக் கொண்டுவந்து கொடுத்தார். “இவ்வளவுதான் இருக்கிறதா ?” என்றார் ஸ்ரீ ரமணர். தொண்டர், “பாயசத்திற்குப் போடணும்னு கொஞ்சம் வைத்திருக்கிறது” என்றார்.

“இந்தக் குழந்தைகள் எப்படி தவிக்கின்றன. போ போ. பாயசத்திற்கு முந்திரி போடணும்னு கட்டாயமில்லை” என்று ஸ்ரீ ரமணர் கோபமாகக் கூறியதும் தொண்டர் சமையலறையிலிருந்த முந்திரி முழுவதையும் கொண்டு வந்து கொடுத்தார். ஸ்ரீ ரமணர் ஆசையுடன் ஊட்ட, அணிற்பிள்ளைகள் சந்தோஷக்குரல்களுடன் உண்டபோது, ஸ்ரீ ரமணரின் வதனத்தில் கருணையொளி வீசியது.

மறுநாளே சென்னையிலிருந்து வந்த பக்தர் ஒருவர் ஸ்ரீ ரமணரிடம் இரண்டு பெரிய பொட்டலங்களில் முந்திரிப்பருப்பு கொண்டுவந்து, “அணிற்பிள்ளைகளுக்கு அளிப்பதற்காகவே கொண்டு வந்தேன்” என்றார். ஸ்ரீ ரமணர் அணிற்பிள்ளைகளுக்குத் தேவையானது கிடைத்ததில் ஆனந்தம் அடைந்தார்.

ஓம் நமோ பகவதே ஸ்ரீ ரமணாய!!

888
ரமணர் வாழ்வில் 100 சுவையான நிகழ்ச்சிகள்…

================================

ரமணருக்கு முதுமையுடன் நோயும் சேர்ந்து உடல் மிக நலிந்திருந்த சமயம். ஆனால் எப்போதும் யாராவது அவரைத் தரிசிக்க வந்தவண்ணம் இருந்தனர். மருத்துவரோ கண்டிப்பாக ஒய்வு தேவை என்று கூறினார். குறைந்தபட்சம் மதியச் சாப்பாட்டுக்குப் பின் பகவான் சற்று ஒய்வு எடுக்கட்டும் என்று மிகுந்த நல்லெண்ணத்தோடு தீமானித்த நிர்வாகம் ஒரு போர்டு வைத்தது. ‘பகல் பன்னிரண்டு மணி முதல் இரண்டு மணி வரை யாருக்கும் அனுமதியில்லை’ என்று அதில் எழுதியிருந்தது.

சாப்பிடப் போயிருந்த பகவான் திரும்பி வந்தார். போர்டைப் பார்த்தார். பேசாமல் கூடத்துக்கு வெளியே உட்கார்ந்து விட்டார்.

‘பகவான் உள்ளே போகலாமே’ என்று மற்றவர்கள் கூறினர்.

‘யாருக்கும் அனுமதியில்லை என்று எழுதியிருக்கிறதே. அது நமக்கும் தானே’ என்று சொல்லிப் பகவான் எல்லோரையும் திகைக்க வைத்தார்.

ஓம் நமோ பகவதே ஸ்ரீ ரமணாய!!

889
 Dear ksksat27 sir

I am a diabetic for the past 10 years due to heriditary. I am living in france, origin of Pondicherry. 

I am a vegetarian. I take morning 3 tablets Metformine 850 gms. Amarel 2mg. Onglyza .  I walk 45 mins on sunday morning in a neary by park.  Sometimes I take some 48 herbs of "Sakkari Kolli". My father got from local " Nattu Marundhu Kadai" at Pondicherry .My friends living here take insulin now. If you regulate your food we can bring control the sugar levels .  Avoid rice and Maidha .  Take 100 percent wheat and fibre foods. Morning Oats milk is good. Eat green vegetables.  Sometimes I get hungry at about 11 o clock morning. Pl Buy a Appartment Cycle and do exercise or yoga. Add  stevia sweetner 0 colories sugar .

891
General topics / Re: Happy Ram Navami Fri 19 April 2013
« on: April 19, 2013, 11:17:36 PM »
Subramanian Sir

Om Namo Bagavathe Sri Ramanaya

pl sing saranagathi song of Sri Ramana

892
ரமணர் வாழ்வில் 100 சுவையான நிகழ்ச்சிகள்…
==========================================

ஒருமுறை, பெரியவா திருவண்ணாமலை போயிருந்தப்போ, கிரிப் பிரதட்சிணம் பண்ணினார். அவரோடு இன்னும் நாலஞ்சு பேர் போனா. கொஞ்ச நேரத்துல, பகவான் ரமணரோட சீடர்கள் சில பேர், கையில் பிட்சைப் பாத்திரத்தோடு எதிரே வந்துண்டிருந்தா. பெரியவாளைப் பார்த்ததும் நமஸ்காரம் பண்ணிட்டு, ‘நாங்க பகவான் ரமணரோட சீடர்கள். பகவான் அங்கே ஆஸ்ரமத்துல இருக்கார்’னு சொன்னா. உடனே பெரியவா, ‘அப்படியா’ங்கிறாப்பல தலை அசைச்சுக் கேட்டுண்டுட்டு, புன்னகையோடு அவங்களை ஆசீர்வாதம் பண்ணிட்டு, மேலே நடக்க ஆரம்பிச்சார்.

ரமண பக்தர்கள் கொஞ்சம் தயங்கி நின்னுட்டுக் கிளம்பிப் போனாங்க. அவாளுக்கு வருத்தம்… ரமணரைப் பத்தி, அவரோட சௌக்கியம் பத்தி, பெரியவா ஒண்ணுமே விசாரிக்கலையே; தெரிஞ்ச மாதிரியே காட்டிக்கலையேன்னு!

அந்த பக்தர்கள் மலையேறிப் போய், ஸ்ரீரமண பகவான்கிட்ட பிட்சையைக் கொடுத்துட்டு, வழியில காஞ்சிப் பெரியவாளைத் தரிசித்ததைச் சொல்லி, தங்களது வருத்தத்தையும் தெரிவிச்சாங்க. அதைக் கேட்டதும் வாய் விட்டுச் சிரிச்சாராம், ரமண பகவான்! ‘அட அசடுகளா?! நாங்க ரெண்டு பேரும் பேசிண்டாச்சு; இப்பவும் பேசிண்டிருக்கோமேடா; இதுக்கா வருத்தமா இருக்கேள்?!’ன்னாராம். திகைச்சுப் போய் நின்னாளாம், பக்தர்கள்!

காஞ்சிப் பெரியவரும் ஸ்ரீரமணரும் மகா ஞானிகள்; தபஸ்விகள். அவங்களுக்குள்ளே எப்பவும் சம்பாஷணை நடந்துண்டிருக்குன்னு தெரிஞ்சபோது ஏற்பட்ட நெகிழ்ச்சிக்கும் மகிழ்ச்சிக்கும் அளவே இல்லை!

பால் பிரன்ட்டன் என்பவர் ஆன்மிக விஷயமா பேசறதுக்கு மகா பெரியவாகிட்ட வந்தார். அப்ப பெரியவா, ‘அவர் ஞான மார்க்கத்துல போயிண்டிருக்கார். நான் கர்ம மார்க்கத்துலே போயிண்டிருக்கேன். உன்னோட கேள்விகளுக்கெல்லாம் பதில் தரக்கூடியவர், திருவண்ணாமலையில இருக்கார். உன் சந்தேகங்களையெல்லாம் அவராலதான் தீர்த்துவைக்க முடியும்’னு சொல்லி, பால் பிரன்ட்டனை ரமணர்கிட்டே அனுப்பி வைச்சார். பால் பிரன்ட்டனும் அதன்படியே ரமணரை வந்து சந்திச்சு, தன்னோட சந்தேகங்கள் எல்லாம் விலகி, அவரோட பக்தர் ஆகி, புஸ்தகமே எழுதினாரே!

பெரியவாளுக்கும் பகவான் ரமணருக்கும் பரஸ்பரம் அன்பு இல்லேன்னா இது நடந்திருக்குமா? மொத்தத்துல, காஞ்சி மகானும் ஸ்ரீரமண பகவானும் நம் தேசத்துக்குக் கிடைச்சது மாபெரும் பாக்கியம்!

ஓம் நமோ பகவதே ஸ்ரீ ரமணாய!!

893
Arunachala / Re: Arunachala & Mahisa-asura-mardini
« on: April 17, 2013, 12:17:01 PM »
Long long ago there lived a demon (Asura) named Mahisha. He wanted to become invincible and so he prayed to Lord Brahma for the boon of invincibility. With this aim he performed severe penances and austerities.  All the three worlds trembled under the strength of his penance. This impressed Lord Brahma who then came down to grant him a boon. Mahisha asked for immortality, which the Lord said he could not have as every creature that was born had to die. Mahisha decided that he would cunningly ask for a boon that would make him as good as immortal. He asked that no man should be able to kill and if he had to die, it should only be at the hands of a woman. He was sure that no woman could ever fight against him however strong she would be.
 Now that Mahisha was invincible, he started doing evil deeds and terrorising the people on earth and boldly tried to conquer the gods in heaven. His attack was so powerful that even Indra’s mighty thunderbolt could not drive him away. Mahisha drove out the Gods and took over Indra’s throne and  started harassing all the pious people who continued praying to Vishnu or Shiva. Unable to tolerate his tyranny, the gods pleaded with Vishnu to put an end to the demon. The Trinity of Brahma, Vishnu and Maheswara (Shiva) joined together to create an all powerful female form with ten arms – Goddess Durga or ‘Mahamaya’, the Mother of the Universe who embodies the primeval source of all power. The gods then bestowed upon this Supreme creation their individual blessings and weapons. Armed like a warrior, the goddess appeared on the back of a fierce lion to battle with the Mahisasura. After a fierce combat the ‘Durgatinashini’ was able to slay the ‘Asura’ king with her trident. She thus earned the title of Mahishasura Mardhini – the destroyer of Mahishasura.  Heaven and earth rejoiced over her victory and everyone, gods and humans alike chanted loudly the  refrain of  supplication before this Supreme Power:
“Ya devi sarbabhuteshshu, sakti rupena sanksthita Namasteshwai Namasteshwai Namasteshwai namo namaha.”
Vijaya Dasami is the day on which this event happened. It is the tenth day after the nine nights of Navaratri and signifies the victory of the Goddess Durga over the powers  of darkness. It is believed that the famous battle between Durga and Mahishasura took place right here on the slopes of Arunachala. Thus the brave Parvathi took the form of Durga, the fierce Shakthi and screamed at Mahishasura, “This is a sacred place where only sages and devotees of Arunachala can reside, therefore do not incur the wrath of my Lord and be burnt by Him. It is ordained that I should fight and kill you.” Hence She took him outside the borders of Tiruvannamalai. After a nine day battle She slayed him and returned to Tiruvannamalai truimphantly, where She continued her tapas on the slopes of the holy mountain. Thus the Navaratri festival although celebrated all over India, has the greatest significance in Tiruvannamalai.

from the internet

894
ரமணர் வாழ்வில் 100 சுவையான நிகழ்ச்சிகள்…

=====================================

உற்சாகத்தின் ஊற்றாய் திகழ்ந்தவர் பகவான். எப்போதும் அவர் உற்சாகத்தோடு இருப்பார். அவர் கொட்டாவி விட்டோ அல்லது தூங்கியோ யாருமே பார்த்தது கிடையாது. அவரைத் தரிசிப்பவர்களிடத்திலெல்லாம் அந்த உற்சாகம் என்பது தானாகவே ஒட்டிக்கொள்ளும்

ஆரம்ப நாட்களில் அவரிடம், ஜயந்தி விழாவை கொண்டாட வேண்டும் என பக்தர்கள் சொன்னபோது, ‘நான் எங்கே பிறந்தேன்?’ என்று கேட்டார் பகவான். அதுமட்டுமல்ல; ஜயந்தி விழாவை கொண்டாட சம்மந்தமே தெரிவிக்கவில்லை.

1912ஆம் ஆண்டு, பக்தர்கள் மீண்டும் பகவானிடம், அவரது ஜயந்தி விழாவை கொண்டாட வேண்டும் எனக் கேட்ட போது, ‘ஜயந்தி விழாவை ஏன் கொண்டாட வேண்டும்? அதற்கு வலுவான காரணத்தை சொல்லுங்கள்’ என்றார். அதற்கு பக்தர்கள் சொன்ன காரணம் என்ன தெரியுமா?

‘பகவானே, உங்களை தரிசிக்க தினம் நூற்றுக்கணக்கான பக்தர்கள், உலகின் பல மூலைகளிலிருந்தும் வருகிறார்கள். ஒரு பக்தர், இன்னொரு பக்தரோடு தொடர்புகொள்ள வாய்ப்பு இல்லாமல் போய்விடுகிறது. ஜயந்தி விழாவை கொண்டாடினால், பக்தர்கள் அனைவரும், ஒருவருக்கொருவர் பார்த்து பேசிக் கொள்ள வசதியாக இருக்குமே’ என்ற காரணத்தை அவர் முன் வைத்தார்கள். அதன் பிறகுதான், சரியென்று அதற்கு சம்மதம் தெரிவித்தார் பகவான் ஸ்ரீரமணர்.

ஓம் நமோ பகவதே ஸ்ரீ ரமணாய!!

895
When Bhagavan was living on the hill, this incident took place. Bhagavan loved children and was charmed by their innocence. He admired their lack of hypocrisy. Vajreswari, the four year old daughter of Kavyakanta Ganapathi Muni, a staunch devotee of Bhagavan and a well known Sanskrit scholar, had full liberty with Bhagavan and would insist on sitting on his lap whenever she came. Bhagavan would often call her near him, and show her affection by putting her on his lap and talking to her.
Once Vajreswari came to the Skandasramam and as usual sat on Bhagavan’s lap. As Bhagavan was holding her and talking to her lovingly, a young monkey came up to them. The young monkey apparently got jealous of Vajreswari, pushed her off Bhagavan’s lap and took her place. Vajreswari started to cry, and she pleaded with Bhagavan, “Send this monkey out, I want to sit on your lap.” But the young monkey would not give up his privileged place and continued to sit there. This rivalry between the child and the young monkey thoroughly amused Bhagavan but at the same time, he wanted to appease both of them. He turned to the young monkey and said, “Look, Vajreswari is your sister. Is she not? Let her also sit on my lap with you. Give her some room.” Then he looked at Vajreswari who was standing near him and said. “Is he not your young brother? Come on both of you sit on my lap.”
Finally both the child and the monkey sat together on Bhagavan’s lap fully satisfied and enjoyed each other’s company. Is this not a practical demonstration of Bhagavan’s great love for all beings irrespective of their forms?

896
ரமணர் வாழ்வில் 100 சுவையான நிகழ்ச்சிகள்…

இறைவனை, ஞானத்தை ஒவ்வொருவரும் முயன்றுதான் அடைய வேண்டும். There are no any short routes to reach the Feet of God.

–பகவான் ஸ்ரீ ரமண மகரிஷி

பிரிட்டிஷ் இந்திய போலீஸ் அதிகாரியான எஃப். ஹெச். ஹம்ப்ரீஸ் என்பவர் பகவானை முதலில் பார்த்ததும் தனக்கு எப்படி இருந்தது என்ற உணர்வை அப்படியே எழுதியிருக்கிறார்.அதை பழம் பெரும் எழுத்தாளர் லா.சு.ரங்கராஜன் அற்புதமாக மொழி பெயர்த்திருக்கிறார். அதை இப்போது பார்க்கலாம்.

”குகையை அடைந்ததும் நான் அவரது காலடியில் வாய் திறக்காமல் உட்கார்ந்தேன். இப்படி ரொம்ப நேரம் மௌனமாக இருந்ததால் நான் என் வசமிழந்து என்னுள் ஓர் எழுச்சி உண்டாவதை உணர்ந்தேன். அரை மணி நேரம் நான் மகரிஷியின் கண்களையே உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.ஆழ்ந்த தியானத்தில் இருந்த அவரது கண்கள் அசையவே இல்லை. புனித ஆவியின் ஆலயமே உடல் என்பதை நான் உணரத் துவங்கினேன்.என் எதிரே அமர்ந்திருந்த மகரிஷியின் உடல், அவர் அல்ல என்கிற உணர்வு தோன்றியது, கடவுளின் செயற்கருவியே அவர். எதிரே சும்மா அசைவற்று உட்கார்ந்த பாணியில் உள்ள உருவம் உயிரற்ற உடல் மட்டுமே. அந்த உடல் மூலம் கடவுள், சரம் சரமாகக் கதிரொளியைப் பரப்புகிறார்.என்னுள் எழுந்த எண்ணங்களை வெறும் வார்த்தைகளால் வர்ணிக்க முடியவில்லை.’’

பாருங்கள். ஒரு கிறிஸ்துவர், அதுவும் கடுமையான பணி புரியும் காவல் துறை அதிகாரி எப்படி உணர்கிறார் பாருங்கள். அவர் மட்டுமல்ல, அன்று மட்டுமல்ல., இன்றைக்கும் நீங்கள் திருவண்ணாமலை ரமணாச்ரமம் சென்று அவரது சன்னதியின் முன்னால் கொஞ்ச நேரம் உட்கார்ந்து பாருங்கள். நீங்களும் ஹம்ப்ரீஸ் போல் உணர்வீர்கள்.

ஓம் நமோ பகவதே ஸ்ரீ ரமணாய!!

897
Thank you very much for your comments Mr Subramanian Sir .

898
காவ்ய கண்ட கணபதி முனிவர் என்ற மகா பண்டிதர் இருந்தார். நினைத்தவுடன் கவிதை எழுதும் ஆற்றல் கொண்டவர். ஏராளமான நூல்களைக் கற்றவர், எழுதியவர். பல மொழிகளைப் பேசும் ஆற்றல் உள்ளவர். கடும் தவம் புரிந்தவர். பெரும் புகழ் படைத்தவர்.

அப்படிப்பட்ட பெரிய மனிதருக்கு ஒரு சந்தேகம் மட்டும் இருந்துகொண்டே இருந்தது. அதற்கான விடை தேடி அவர் அலையாத இடமில்லை.

1907-ம் ஆண்டு கணபதி முனிவர் திருவண்ணாமலை வந்தார். கிரிவலப் பாதையில் ஒரு மண்டபத்தில் தியானத்தில் ஆழ்ந்திருந்தபோது அவருக்குள் மின்னல் வெட்டியது. ‘பகவான் அழைக்கிறார்’ என்றது அந்த மின்னல். உடனே எழுந்தார். விடுவிடுவென நடந்தார். அருணாசலேஸ்வரர் வீதி புறப்பாடாகி வந்து கொண்டிருந்தார். நடுச் சாலையில் இறைவனை விழுந்து நமஸ்கரித்தார்.

தன் நெடுநாள் கேள்விக்கு விடை கிடைக்கப் போகிறது என்று அவருக்குத் தோன்றிற்று.

விடுவிடுவென மலை மீது ஏற ஆரம்பித்தார். நல்ல வெயில் நேரம் அது. எதையும் அவர் பொருட்படுத்தவில்லை. விரூபாட்ஷி குகைக்கு வந்துதான் நின்றார்.

குகையின் முன் தாழ்வாரத்தில் பகவான் ரமணர் தனியே அமர்ந்திருந்தார்.
கணபதி முனிவர், ரமணர் முன் சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து வணங்கினார். தன் இரு கைகளாலும் பகவானின் பாதங்களைப் பற்றிக் கொண்டு கண்ணீர் உகுத்தபடியே, ”கற்க வேண்டிய யாவையும் கற்றேன். வேதாந்த சாஸ்திரங்களையும் பயின்றேன். மனம் கொண்ட மட்டும் மந்திரங்களையும் ஜபித்தேன். ஆனாலும் மனம் அடங்க வழியின்றித் தவிக்கிறேன். தவம் என்பது யாதென தெரியவில்லை. ஐயனே, உன் திருவடியைச் சரணடைந்தேன்.’’ என்றார்.

பகவான், காவ்ய கண்ட கணபதி முனிவரையே பார்த்தார். ரொம்ப நேரம் உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தார். ஆம். பார்வையிலேயே பதிலை விளக்கி விட்டு பின்னர் உபதேசமும் அருளினார்.

”‘நான்’ என்பது எங்கேயிருந்து புறப்படுகிறதோ அதை கவனித்தால் மனம் அங்கே ஒன்றிவிடும். அதுவே தவம்.

ஒரு மந்திரத்தை ஜபம் பண்ணும்போது மந்திரத்வனி (ஓசை) எங்கிருந்து புறப்படுகிறது என்று கவனித்தால் மனம் அங்கே ஒன்றிணைகிறது. கரைந்து போகிறது, அதுதான் தவம்.’’

கணபதி முனிவரின் கண்களிலிருந்து ஆனந்தக் கண்ணீர் வழிய ஆரம்பித்தது, அவரது நெடுநாள் சந்தேகத்துக்கு விடை கிடைத்த திருப்தி. அவரது ஐயங்கள் எல்லாம் தீர்ந்து விட்டன.

அன்றைய தினம் விரூபாட்ஷி குகையிலேயே பகவானுடன் தங்கிக் கொண்டார் கணபதி முனிவர். அதுவரை பிராமண சுவாமிகள் என்றே அழைக்கப்பட்டு வந்த ரமணரை, ‘பகவான் ஸ்ரீ ரமணமகரிஷி’ என்றே அனைவரும் அழைக்க வேண்டும் என்று அப்போதுதான் சொன்னார் கணபதி முனிவர். ஆமாம். ‘மருவிலாக் காட்சிப் பெரியனை இனிமேல் மகரிஷி என்றே வணங்கிப் பணிக.’ என்று பாடி வணங்கினார். அன்று முதல்தான் பகவான் ரமண மகரிஷி என்ற பெயர் நிலைக்க ஆரம்பித்தது.

ஆமாம். விரூபாட்ஷி குகைதான் அந்தப் பெயரை முதலில் கேட்ட முதல் இடம். புனித பூமி.

ஏற்கெனவே புகழ்பெற்ற மனிதராக கணபதி முனிவர் இருந்ததால், அவரது வருகைக்குப் பிறகு, பகவானைக் காண பக்தர்களின் கூட்டம் அதிகரித்தது. பக்தர்களின் வினாக்களும் அதிகரித்தன.

அவர்களுக்கு பகவான் அருளிய பதில்களை எல்லாம் தொகுத்து, வட மொழி ஸ்லோகங்களாக அவற்றை அமைத்து எழுதியவர் யார் தெரியுமா?
காவ்ய கண்ட கணபதி முனிவர்தான்.

ரமண கீதை என்ற பெயரில் அற்புதமான நூலாக ஆக்கினார் அவர்.

ஓம் நமோ பகவதே ஸ்ரீ ரமணாய!!

from the facebook

899
General Discussion / Re: Had darshan of Arunachala Ramana
« on: April 03, 2013, 03:05:34 PM »
Dear ksksat27

Very happy to hear your visit to Thiruvanamalai  . Pl hear this song
of Ilaiyaraja's Guru Ramana Geetham
 http://www.youtube.com/watch?v=J9Y3Mj22KAg

900
Ashrams / Re: Ramana Ashram
« on: April 02, 2013, 05:24:08 PM »
Announcements: Sri Ramanasramam Website Translations
The Ashram appreciates the spontaneous response of devotees to our request for translators for our website. We now have translators for German, Russian, French, Polish and Hebrew. We are still looking for a Spanish translator.

Pages: 1 ... 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 [60] 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 ... 78