Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.

Messages - Balaji

Pages: 1 ... 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 [56] 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 ... 79
Arunachala / Re: Photos of Bhagavan and Arunchala Temples
« on: November 11, 2013, 12:31:47 AM »
Bhagavan's Materials

The teachings of Bhagavan Sri Ramana Maharshi / Re: Ramana Periya Puranam
« on: November 11, 2013, 12:08:02 AM »
Madam latha

very nice  story regarding Sri Sivaprakasam pillai and his prayers to Bhagavan

Arunachala / Re: Photos of Bhagavan and Arunchala Temples
« on: November 08, 2013, 11:59:32 PM »
Sri Ramanashramam

The teachings of Bhagavan Sri Ramana Maharshi / Re: Our Bhagavan-Stories
« on: November 08, 2013, 11:51:53 PM »
When Narayana Iyer’s eldest daughter was to be married, Narayana Iyer had no money for the betrothal. According to Hindu tradition, there is a ceremony and a pooja for which a few things are necessary. Narayana Iyer’s wife said, “Why don’t you go and appeal to Bhagavan?” He replied, “I will never go and appeal to Bhagavan for material things.” She prayed to Bhagavan silently, telling him of the importance of the betrothal. The couple then went to see Bhagavan and prostrated before him. They did not breathe a word of the matter. The next morning, the postman arrived with a money order of fifty one rupees. (I myself have seen the counterfoil of this money order - Narayana Iyer has shown it to me.) It had come from Ahmedabad, which is a good thousand miles away from Tiruvannamalai. There was a message saying, “Letter follows.” The couple bought whatever they needed with the money. The prospective groom came and was received well and the wedding was fixed. The couple waited anxiously for the letter that was to follow. The letter arrived later from a Gujarati gentleman in Ahmedabad. The couple did not know him at all. He wrote, “Dear Narayana Iyer, Bhagavan Sri Ramana Maharshi appeared in my dream and told me that I have to immediately telegraph a money order of rupees fifty one. He also gave me your address. I do not know you and I do not know what the money is for. Please do not refuse the money. Please accept it.” (I have seen that letter too.) Narayana Iyer, his wife and their daughter went before Bhagavan. They wept and prostrated before him and said, “Bhagavan, what grace are you showering on us!” Bhagavan read the letter as though someone else had showered the grace! He then focused his attention on both of them and said, “Why doubt? Why should you not ask me?” This is what I want to share with you. It is not just for spiritual fulfillment that we have come to the master. When the supreme master is capable of granting you the highest thing, which is Self realization, will he not fulfill your prayers for mundane things?

- ‘Ramana Periya Puranam’ by V.Ganesan
(Inner Journey of 75 Old Devotees)

I copied from fb

Ashrams / Re: Ramana Ashram
« on: November 07, 2013, 01:01:00 PM »

Full rotation view —

Arunachala / Re: Planning to Visit Arunachala
« on: November 06, 2013, 02:14:17 PM »
Deepam programme

General topics / Re: urgent prayer request
« on: November 06, 2013, 01:12:00 PM »
Dear Kskat27

Vazhga Vallamudan your father

The teachings of Bhagavan Sri Ramana Maharshi / Re: Our Bhagavan-Stories
« on: November 04, 2013, 06:56:05 PM »
Treatment to Bhagavan

Dr.Moose was daily applying leeches to the tumour  so that they might suck away the bad blood.  One noon they got stuck  up so hard after the blood-sucking that they could not be easily detached.   This much have caused terrible pain.  Bhagavan not only bore it all cheerfully   but cut a joke saying:
“These leeches like so many Jnanis seem to have gone into Samadhi(trance)!”

From the Boundless Ocean of Grace Vol.VIII

Devaraja Mudaliar
During Bhagavan’s illness many devotees used to entreat Bhagavan either orally or by letter to cure himself and live on for some more years for the benefit of his numerous disciples.   Once our Muruganar wrote a poem in Tamil to the same effect.  When I read it one or two days afterwards, I also was moved to make an appeal to Bhagavan

The gist of it is as follows:
“Our court poet has already appealed that you should not depart before you have perfected the protection of your subjects.  I have to tell you another thing, in my humble way.  What is to happen to me and several others like me who, like helpless children, have thrown themselves entirely at your feet and on whom you have showered your kindness, tenderness and solicitude, irrespective of their merits and even ignoring their faults, if you should leave them thus?  Surely you cannot find it in your heart to leave us stranded like this.  So we live in hope you will preserve this body still for our benefit”.
Muruganar afterwards kept up an appeal to Bhagavan every day for eleven days, if I remember aright and all the eleven stanzas are in the Asramam.

From the Boundless Ocean of Grace Vol.VIII

ரமணர் ஆயிரம் - 47

”அருணாசல ரமணன்”

காட்மாண்டிலிருந்து பகவானைத் தரிசிக்க வந்திருந்தார் அந்த பக்தர். பெயர் ருத்ர ராஜ பாண்டே. அவர் பகவானை அதுவரை பார்த்ததில்லை. ஆனால் அவரைப்பற்றி பால் பிரண்டன் எழுதிய புத்தகம் மூலம் அறிந்திருந்தார். நேபாள அரசர் பகவானின் பக்தராக இருந்ததால் அவர் அனுமதி மற்றும் உதவியுடன் அண்ணாமலை தலத்தை வந்தடைந்தார்.

இமயமலை உட்பட இந்தியாவின் பல பகுதிகளுக்கும் சென்று பல மகான்களைத் தரிசித்தவர் என்பதால் பகவானும் அப்படிப்பட்டவர்களில் ஒருவராக இருக்கலாம் என்று அந்த பக்தர் நினைத்தார். பகவானைச் சந்தித்ததும் பல கேள்விகள் கேட்க வேண்டும் என எண்ணி, பலவாறு யோசித்து அவற்றை ஒரு தாளில் எழுதி எடுத்து வந்திருந்தார்.

ஆச்ரமத்தை அடைந்தார்.

ஏழை, பணக்காரர், பாமரர், ஆண், பெண், உயர்ந்த பதவியில் இருந்தவர்கள், ஆசார சீலர்கள், உள்நாட்டவர், வெளிநாட்டவர் என பலரும் சூழ பகவான் அங்கே அமர்ந்திருந்தார். அவர் பார்வை மலையை நோக்கிக் கொண்டிருந்தது. பின்னர் மெல்ல சகஜ நிலைக்குத் திரும்பியவர் பக்தர்கள் சிலரது கேள்விக்கு பதில் சொல்லலானார். அவை அனைத்தும் ருத்ர ராஜ பாண்டே கேட்க வேண்டும் என மனதுள் எண்ணியிருந்த கேள்விகள்.

பகவானிடம் தான் எதுவும் கேட்காமலேயே தனது சந்தேகங்களுக்கு விடை கிடைத்தது குறித்து பாண்டே ஆச்சரியமடைந்தார். மகிழ்ந்தார்.

அங்கிருந்த பக்தர்களில் ஒருவர், “காசியில் இறந்தால்தான் முக்தி. அருணாசலத்தை உள்ளன்போடு நினைத்தாலே முக்தி, இல்லையா பகவான்!” என்றார்.

பகவானும் அதை ஆமோதித்தார்.

பாண்டேவிற்கு உடனே அருணாசலர் ஆலயம் செல்ல வேண்டும்; அருணாசலரை தரிசிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்றியது. மெல்ல மகரிஷியிடம் சென்று தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டவர், தான் அருணாசலரை தரிசிக்கச் செல்லப் போவதாகவும், அதற்கு மகரிஷி ஆசிர்வதிக்க வேண்டும் என்றும் கேட்டுக் கொண்டார்.

பகவானும் புன்சிரிப்புடன் தலையசைத்து அனுமதி அளித்தார்.

மாலை 3.00 மணி இருக்கும். ஆலயத்துக்குச் சென்றார் ருத்ர ராஜ பாண்டே. கூட்டமே இல்லாமல் ஆலயம் அமைதியாய் இருந்தது. ஒரு இளம் அர்ச்சகர் கூட வந்து எல்லா சன்னதிகளுக்கும் அழைத்துச் சென்றார். அருணாலர் வீற்றிருந்த கர்ப்பக்ரகம் மட்டும் மூடியிருந்தது.

சற்று நேரத்தில் அது திறக்கப்பட்டது. பாண்டே உள்ளே நோக்கினார். அங்கே அவர் கண்டது என்ன? அங்கே அருணாசலர் தென்படவில்லை. மாறாக ரமணரின் புன்னகை ததும்பும் முகம் தான் காட்சியளித்தது. ஒன்றல்ல; இரண்டல்ல. அந்த அறை முழுவதும் ரமணரின் அருள் முகம் காட்சி தந்தது.

பாண்டே ஐயம் கொண்டு கண்களை பலமுறை நன்கு மூடித் திறந்தபோதும் கூட அங்கே ரமண பகவானே அருணாசலராய்க் காட்சி அளித்துக் கொண்டிருந்தார்.

மெய் சிலிர்த்துப் போன பாண்டே உடனே ஆச்ரமம் திரும்பினார். அப்போது பகவான் மாலை உலா செல்லக் கிளம்பிக் கொண்டிருந்தார். இவரைப் பார்த்ததும் பகவானின் முகத்தில் ஒரு குறுநகை. ’என்ன அருணாசலர் தரிசனம் ஆச்சா?’ என்று கேட்பது போல் இருந்ததாம் பகவானின் பார்வை. இது கற்பனை அல்ல; நடந்த உண்மைச் சம்பவம் என்கிறார் ருத்ர ராஜ பாண்டே.

பாத்திரத்திற்கு ஏற்றவாறு நீர் நிரம்புவது போல் தகுதிக்கேற்றவாறு பகவானின் அருள் பக்தர்களுக்குக் கிடைக்கிறது. ஓட்டைப் பாத்திரத்தை வைத்துக் கொண்டு அல்லது பாத்திரமே இல்லாமல் ஒன்றுமே கிடைக்கவில்லை என்று புலம்புபவர்களை நாம் என்ன செய்ய முடியும்?!

ஓம் நமோ பகவதே ஸ்ரீ ரமணாய!

Very nice Mr  Subramanian Sir about purifying bath Ribhu Gita

Prof T K Duraiswami Iyer was one of the members of the committee for the consecration ceremony of Sr i Matrubhuteswara temple .  Duraiswami Iyer and his wife Yogambal were regular visitors to the Asramam.  They had rented a house in Tiruvannamalai town and they came to the Asramam every morning and evening and spent a lot of time in meditation in Bhagavan’s presence.  Yogambal was a devotee of the Mother Goddess. 
Yogambal had one fond wish.  She wanted to have small golden parrot made and place it in the hand of the Goddess in the Matrubhuteswara temple.  So Duraiswami Iyer commissioned a jeweler to make a golden parrot of a suitable size.  The golden parrot was made and delivered to Duraiswami Iyer in due time.
 That evening when the couple made their customary visit to the Asramam, Yogambal had the golden figure in her hand.  After prostrating to Bhagavan, she gave the golden parrot to Bhagavan and said. ”This parrot has been made with the idea of placing it in the Goddess’ hand. “  Bhagavan took the small figure in his hand and turning it this way and that, admired the delicate craftsmanship.  Bhagavan then smiled at the couple and said,”This is a parrot suitable for the Goddess to hold in her hand.  What a wonderful coincidence!  The one who is offering the parrot is Yogambal and the one who is receiving it is Yogambal too!.  The deity in the Matrubhuteswara Temple is named Yogambal.  By remarking upon this coincidence, the lady was moved to tears.

From the Boundless Ocean of Grace Vol.VIII.

General topics / Re: who was Dandapani Swami?
« on: October 17, 2013, 11:07:33 AM »
Smt Meenakshi, daughter of Sri Dandapani Swami

I was born the sixth daughter of Sri Periyakulam Krishna Iyer and Kanakammal on the fourth day of Panguni month, Saleevagna Sahabdha, 1823 (17-3-1902). My parents and elders called me Meenakshi. I was happy with my parents.

In the meantime, my father took sannyasa and became one of the leading devotees of Sri Ramana Bhagavan. (The father's name was Dandapani Swami). Later, my father went to Palani with Bhagavan's permission, constructed an ashram in South Giri Street, and lived there for some time.

Poovan, a shepherd, says that he knows Sri Bhagavan since thirty years ago, the days of Virupakshi cave. He used at times to supply milk to the visitors in those days. Some six years ago he had lost a sheep, for which he was searching for three days. The sheep was pregnant and he had lost all hopes of recovering her, because he thought that she had been set upon by wild animals. He was one day passing by the Asramam, when Sri Bhagavan saw him and enquired how he was. The man replied that he was looking out for a lost sheep. Sri Bhagavan kept quiet, as is usual with Him. Then He told the shepherd to help in lifting some stones, which he did with great pleasure. After the work was finished, Sri Bhagavan told him: “Go this way”, pointing the footpath towards the town. “You will find the stray sheep on the way”. So he did and found the lost sheep with two little lambs. He now says, “What a Bhagavan is this! Look at the force of his words! He is great! He never forgets even a poor man like me. He remembers my son Manikkam also with kindness. Such are the great ones! I am happy when I do any little work for Him, such as looking to the cows when they are in heat".

From: Talks with Sri Ramana Maharshi, Talk 296, 16th December, 1936.

* எல்லாச் செயல்களையும் நாமே செய்கிறோம் என்று எண்ணுகிறோம். உண்மையில் நாம் ஒரு சிறு கருவியே. இந்த உண்மையை உணர்ந்து கொண்டால் "நான்' என்ற அகந்தை தானாக விலகிவிடும்.
* பிறர் விஷயங்களில் ஈடுபடுத்தி மனதை அலைபாய விடக்கூடாது. பிறர் எவ்வளவு கெட்டவராக இருந்தாலும், அவர்களிடம் வெறுப்பு காட்டுவதும் கூடாது.
* இரண்டு வித மனங்கள் இல்லை. அது ஒன்று தான். நல்ல எண்ணங்களைச் சிந்தித்தால் அது நல்லமனம். தீய எண்ணங்களைப் பற்றிக் கொண்டால் அது கெட்டமனம்.
* நான் பலமற்றவன், தீயவன் என்று நினைப்பது தான், நாம் செய்யும் பெரிய தவறு. இந்தத் தவறை இனியும் செய்யாதீர்கள். ஒவ்வொரு மனிதனுக்குள்ளும் தெய்வீகத்தன்மையும், வலிமையும் நிறைந்திருக்கிறது.
* உள்மனதில் நிலையான அமைதியை யார் ஏற்படுத்துகிறார்களோ, அவரைக் குருவாக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
- ரமணர்

Pages: 1 ... 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 [56] 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 ... 79