Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Balaji

Pages: 1 ... 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 [43] 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 ... 74
631

ரமணஜோதி 13
தாயன்பே இறையன்பு
-----------------------------
அருணாசலத்தின் பலனை எதிர்பாராமல் அரவணைக்கும் கருணையை பகவான் அடுத்த ஈரடிகளில் தாயின் கருணையோடு ஒப்பிடுகிறார்.

ஈன்றிடு மன்னையிற் பெரிதருள் புரிவோ
யிதுவோ வுனதரு ளருணாசலா

நாம் ஏற்கனவே ரமணரின் தாயின் மீதுள்ள அன்பை அவரது செய்கைகளில் கண்டோம். அதை இங்கே அவர் வார்த்தைகளில் சொல்கிறார்.
தாய் எந்த பிரதிபலனையும் எதிர் பாராமல் அன்பை செலுத்துகிறாள்.தன் கடமைகளை நிறைவேற்றுகிறாள்.. பத்து மாதம் தன்னுள்ளே சுமந்து, தான் உண்ணும் உணவின் ஒரு பகுதியை அந்த்க் குழந்தைக்கு அளித்து, தான் இழுக்கும் ஒவ்வொரு மூச்சின் மூலம் அதற்கு உயிர் மூச்சை அளித்து பெற்றெடுக்கிறாள்..பெற்றெடுத்த பின்னும் குழந்தையை தன்னிலிருந்து வேறுபடுத்திப் பார்க்காமல் தன்னின் ஒரு பாகமாகவே காண்கிறாள்..
எப்படி நாம் அனைவரும் அந்த சத் சித் ஆனந்த்தின் ஒரு பகுதியோ அது போல். அந்த சத் சித் ஆனந்தமும் நம்மை கை விடார் என்று பகவான் இந்த ஈரடிகள் மூலம் உணர்த்துகிறார்.

கர்ப்பப் பையில் குழந்தையை சுமக்கும் போது அவள் குழந்தைக்கு உணவும் உயிர்மூச்சும் மட்டுமல்ல கொடுக்கிறாள்..
அவள் காண்கின்ற கனவுகள்,பார்க்கின்ற காட்சிகள்,செய்கின்ற செயல்கள் ,ஏன் நினைக்கின்ற எண்ணங்கள் கூட அந்த குழந்தையில் தாக்கத்தை உண்டு பண்ணுகிறது.. ஆகவே தான் தாய்மையடைந்திருக்கும் போது
அவர்கள் கோரமான/கொடுமையான காட்சிகளைப் பார்க்கக் கூடாது,தவறான வார்த்தைகள் பேசக்கூடாது என்று நம் பெரியோர்கள் கூறினார்கள். பலாக்காயை,பூசணிக்காயை கர்ப்பிணிகள் துண்டு போடக்கூடாது என்றார்கள்.
அப்படி துண்டாடும் போது அவள் தெரியாமலையே அறுக்கின்ற விதைகளும், அவை அறுபடும்போது அவள் கர்ப்ப பையில் இருக்கின்ற குழந்தையில் ஏற்படுத்துகின்ற தாக்கமும் அந்தக் பிஞ்சு சிசுவின் பிற்கால வாழ்வைப் பாதிக்கக் கூடும் என்பதால் தான் அவர்கள் அப்படிக் கூறியிருக்கக் கூடும்
ஆனால் இன்று தொலைக்காட்சி தொடர்களில் வருகின்ற மனிதர்களையும் அவர்கள் காட்டிக்கூட்டுகின்ற கோமாளித்தனங்களையும் இரவென்றும் பகலென்றும் பாராமல் பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்ற இன்றைய தலமுறை அடுத்த தலமுறையின் மீது ஏற்படுத்துகின்ற எதிர்மறையன விளைவுகளை நினைத்தால் கவலைப் படாமல் இருக்க முடியாது.
இவைகளை மூட நம்பிக்கை என்று எள்ளி நகையாடுபவர்கள் ஏராளம்..நமக்குத் தெரியாத உண்மைகள் எல்லாம் மூட நம்பிக்கை தான்.
கலீலியோ உலகம் உருண்டை என்ற போது அவரைப் பார்த்து பைத்தியம் என்று கூறிய உலகம் தானே இது.
அது இருக்கட்டும்..
அப்படிப்பட்ட தாயின் பேரன்பிற்கு மேலான அன்பு இந்த அருணாசலரின் அன்பு..
ஆகவே தான் அவரை தாயுமானவர் என்று கூறுகிறோம். அதே காரணத்தினால்த் தானோ என்னவோ பகவான் தன் தாயரின் சமாதி மீது கட்டப்பட்ட கோவிலில் மாதுருபூதேஸ்வரரை பிரதிஷ்டை செய்தார்.

632
Ashrams / Re: visited Sri Ramanasramam
« on: January 30, 2014, 10:56:51 AM »
Dear ksksat

Very nice to hear your trip to Ramanashramam and talks with  Sri Nochur Ji.

633
Pankajamma

We called on her at her house in Tiruvannamalai today. Her home is not far from Sri Ramanashramam. A driveway led to the house built in the back, and two monkeys and two dogs welcomed us as we went in. One dog was a saint. He just sat in peace. The other was frisky and barked away in happiness. It's that sort of house. All are welcome.

Age is showing a bit in Pankajamma’s body. But not in her demeanor. She welcomed us with a fullness of affection that can only come from that ‘otherness’ that is Ramana.

Here’s a picture I took of her today…

Here’s Pankajamma’s story in brief…

She comes from a traditional Tamizh family of Cuddalore. Her parents were drawn to Bhagavan sri Ramana Maharshi, the sage of Arunachala, and would visit him often. Thus, even as a very young girl, she grew up in that atmosphere of Bhakti, and was keen to go with her parents and see the sage. Maybe because she was young, or for whatever other reason, her parents never took her along, although she pleaded. And then one day, when she was twelve, they gave her Aksharamanamaalai - the Tamizh song composed by Ramana. “I learnt it by heart in two days”, she says. “And immediately after that I also learnt ‘Kanda Shashti Kavacam’. And from the age of 12, till today, it has been my blessing that I have been reciting both these prayers every single day”, she says, looking the very picture of peace.

On my request, she told me something about her association with Bhagavan Ramana.

She first met Ramana when she was sixteen. Her parents took her along this time. And she found the Maharshi in the Ashram, sitting near a well. Some ladies were sitting on one side, and gents on another. Bhagavan was sitting on a reclining chair…

Pankajamma says, “It was as if I was meeting an old acquaintance, a close relative, after a long time. Of course I was happy. Very happy. Like I am happy seeing you all now. Same way. It wasn't as if the happiness was different…And I felt so ‘related’ to Him, that I did not feel shy at all, and I simply felt like singing Aksharamanamalai…And so I started singing it…Bhagavan immediately seemed to stiffen, and I continued to sing…And then I came to the lines ‘Kaantam irumbupol kavarndenai vidaamal kalandenodiruppaai Arunaachalaa!’(Like a magnet does iron, attract me ceaselessly, hold me, Abide with me , O Arunachalaa!)…”

Pankajamma continues…”Now, Bhagavan was not the sort to point out small errors. This was not as if it was a scholarly discussion on Vedanta. Had it been that, and had some scholars been questioning Bhagavan, well, then, he would have patiently answered all their queries. But this was not such an occasion. I was a simple young girl, dressed in Paavadai-Melaakku. And I was singing Aksharamanamalai. Having seen Bhagavan closely for many years, I know that normally He would have just been all attention, all silence, all love. He would have forgiven the small mistakes of pronunciations that the singer might commit. But not that time when I sang. And for that I am eternally grateful to Him! For the first time time in my life, and indeed the only time in my life, He spoke directly to me. I had pronounced the word Kaantham (magnet) as Gaantham. He immediately said “Oohum…” and looked directly at me. Into my eyes! That look! And gently told me, ‘Not Gaantham…Kaantham’…

That was it! From that day, that Kaantham (magnet) has taken me over completely. Nothing left here,” she said.

On our prodding, she told us of a few more ’special’ moments of ‘divine’, in her life.

“During one of my early visits, when I was once sitting in Bhagavan Ramana’s presence, I closed my eyes… And I had a distinct vision of a small Mayilvahana Murugan - Murugan on a peacock … From that moment I was certain of the identity of Ramana and Muruga.”

And as she said this, I remembered that she had mentioned that her daily parayana from the age of 12 consisted of chanting Aksharamanamalai and Kanda Shasti Kavacam … Ramana and Muruga …

Continuing her story, she said, “My parents found a match for me, and I was married to a boy from a landed family of Tanjore.”… And with a twinkle in her eye, she added “I must say that it was their family indeed that gained far more by their association with my family… For my husband was introduced to Bhagavan only because of marrying me. He came with me many times to the presence of Bhagavan.”

And during the course of further conversation, she spoke of a few very special moments in her life…

“I was 21, my son was just six months old, when there developed some painful growth in my neck. The local doctors at Tanjore could not effect a cure for this. I was then taken to Cuddalore, where my father lived. Cuddalore had a bigger hospital, and I was examined there. They diagnosed the growth to be a tumor that had to be immediately operated and removed. However, the tumor was in such a place that the surgery was very risky. The surgeon said that there was every risk of injuring some nerve, which might affect the brain itself… But there was no option and I was admitted to the hospital for surgery. Surprisingly, I wasn’t worried. Although my son was just six months, and my life was a serious question mark, I wasn’t feeling any sense of depression arising out of attachment to my child, nor any other worry. Somehow, I was not perturbed at all. I just submitted myself to whatever was asked of me.

On the day of the surgery, I was lying down on the operating table, when the doctor came to administer anesthesia… He asked me to count one-two-three etc to calm the mind as it slipped into unconsciousness. But instead of doing that, I started saying ‘Ramana! Ramana! Ramana!’ Quite involuntarily. It is not that I wanted to pray to him. It just happened that I spoke his name… And then I had a ’special’ experience…I was walking, my hands cupped in front of me, seeking Ramana, taking his name, walking towards him….And I slipped into unconsciousness…

The operation was completed. And as I emerged from unconsciousness, to the utter surprise of all people around me, I woke up with a feeling of great joy. This joy lasted for a long while after the surgery….

My mother asked me about it… And I told her the reason.

Sometime during the surgery, I had a vivid experience. In that experience, I was a small baby. And Bhagavan was holding me. Head to toe, I fitted within the cup of his two hands. And he was looking at me with great love…It was an exhilarating… It was that joy that I woke up with…”

“Once, we were to celebrate Vinayaka Caturti… We had bought a clay Ganesha for the function. The night before the festival, I was fast asleep… And I suddenly felt a wonderful sensation… Someone was patting me on my head, as I slept.” she said, running the palm of her hand softly from her top of her forehead, backward along the crown…”And I woke up with a start…And what do I see? A small sized Ganesha! He was patting me with his trunk…

Another time… It was the first friday in the month of Adi, a day special to Goddess… Early morning, some ladies came home, gave me traditional offering of Coconut and tamboolam… I have not seen them before… This repeated the next two Fridays as well…The fourth Friday, some ladies came, and gave me a cup of milk… And then on the last Friday of the month, a majestic lady came home. She was wearing a brilliant red silk saree, with large border… She looked glorious, ajaanubahoo (tall, and with long arms)… She had long hair, with lots of flowers.” (Pankajamma mentioned a particular flower species, but I forget which…)…

“I was so overwhelmed by her presence that I rushed to her and hugged her, saying ‘Amma!’.

I didn’t know who she was. Later I mentioned this to Sri Kunjuswami, who was staying with us those days. After listening to the description he told me that the lady was none other than Goddess Meenakshi!

I have never gone seeking for these experiences, never entertained any such desire. But they just happened.

After I came to Bhagavan, I suddenly started composing songs on Bhagavan. What do I know of these! I am but a fourth standard pass. But the words and the tune would just occur to me. I have no knowledge of classical music. I have no idea of raga or metre. But the tune and the name of the raga would occur to me. And so would the Taala (metre). More than a hundred such songs in Tamizh have been noted by me. Songs on Bhagavan! But sometime after 2000 AD, the songs stopped coming. I never went after them in the first place. Now that they don’t come, that’s fine too…”

She has been through some severe bouts of physical sufferings due to illnesses, in different times in her life.

“I know that these sufferings are but Karma being erased. This I know that this birth is the last one. All Karma will go by the grace of Bhagavan”, she said, with complete faith and confidence.

On our request, she sang the last song that had “come to her”. She was not keeping well and was also suffering from sore throat. But she didn’t hesitate to sing. After singing she excused herself saying, “Old age affects the body…Can’t help that…But what does that have to with real? Adu vEra AaLu (that Person is different)” she said tapping her spiritual heart (on the right side of the chest).

These were the kind of conversations that Pankajamma, the simple old lady, shared with us, on the eve of her 87th birthday. Her son and his family stay with her. There was a kid running in and out. It was a normal Indian family …. Except for this lady called Pankajamma!

from the fb

634
அருணா சலசிவ அருணா சலசிவ
அருணா சலசிவ அருணா சலசிவ
அருணா சலசிவ அருணா சலசிவ
அருணா சலசிவ அருணா சலசிவ

இந்த நாலடிகள் தான் அக்ஷர மணமாலையின் மூலமந்திரம். அருணாசலமே சிவன்; சிவனே அருணாசலம்
அருணசலம் ஒரு காலத்தில் அக்னிப் பிழம்பாக இருந்ததாம்.
கிரிதா யுகத்தில் அருணாசலம் அக்னியாகவும் த்ரேதா யுகத்தில் வைரக் குவியலஆகவும் துவாபர யுகத்தில் தங்க மலையாகவும்,கலியுகத்தில் கல்லாகவும் காட்சியளிக்கிறது.என்றும் கூறுவார்கள்.

கிரிதா யுகத்தில் பிரம்மாவும் திருமாலும் அருணாசலத்தின் அடியையும் முடியையும் தேடிப் போனார்களாம். கண்டுபிடிக்க முடியவில்லயாம். இது ஒரு ஐதீகம் அல்லது மக்களுடையே நிலவி வரும் கதை.
இம்மாதிரியான கதைகளை ஆங்கிலத்தில் மித் (myth) என்பார்கள். எல்ல மித்து (myth)க்களின் பின்னாலும் ஒரு தத்துவம் ஒளிந்திருக்கும். அந்த தத்துவத்தை விட்டு விட்டு கதையை மட்டும் நினைவில் வைத்துக் கொள்கிறோம்.
காளிதாசன் கூறினான் “ நாம் உட்கர்ந்து கொன்டு இருக்கும் கிளையை வெட்டினால் நமக்கு மோக்ஷம்(சாவு) தான்.” நாம் உட்கார்ந்துகொன்டிருக்கின்ற கிளையை வெட்டினால் கீழே விழுந்து மரணம் அடைவோம் என்பது எல்லோருக்கும் தெரிந்த உண்மை.இது கூட தெரியாத காளிதாசன் ஒருமுட்டாள் என்று மக்களுடையே பரவியுல்ல கதை. அதன் பின்னால் ஒரு மகத்தான தத்துவம் உள்ளது என்று பெரும்பாலோரின் கண்களுக்கு /அறிவுக்கு தெரிவதில்லை. நாம் இந்த உலகிலுள்ள பந்த்தங்களையெல்லாம் வெட்டி விட்டால்த் தான் முக்தி அல்லது மோக்ஷம் கிடைக்கும் என்ற அடிப்படை உண்மையை மறந்து விடுகிறோம்.
அதே போல் அருணாசலத்தின் அடி முடியை பிரமனாலும் திருமாலாலும் காணமுடியவில்லை என்பதும் ஒரு மித்தாக்த் (myth)தான் இருக்க வேண்டும்.
பரமனான் பரமேஸ்வரனுக்கு அல்ல்து கிருஷ்ண பரமாத்மாவிற்கு அல்லது அந்த அந்தமில்லா பிரம்மத்திற்கு ஆதியும் இல்லை அந்தமும் இல்லை என்பதே இதன் பொருளாக இருக்க வேண்டும்.
அருணாசலம் இன்றும் லிங்க வடிவிலேயே காணப்ப்டுகிறது.
பகவான் ரமணர் அருணாசலத்தைக் குறித்து கீழ்க்கண்டவாறு பாடியுள்ளார்:
“கருணார்வமாய்க் கருதக் கதி யருணாசலமிதாம்”
அக்ஷர மணமாலை முழுக்க ஒவ்வொரு ஈரடிகளுக்கும் பிறகு இந்த மூல மந்திரத்தை சொல்வதன் மூலம் நாம் அந்தபிரம்மத்துடன் நெருங்கி செல்கிறோம்.
அஹம் ப்ரம்மாஸ்மி

அருணா சலமென வகமே நினைப்பவ
ரகத்தைவே ரறுப்பா யருணா சலா


இந்த முதல் ஈரடிகளில் பகவான் ‘அகம்’,’அஹம்’ இரு வார்த்தைகளைக் கொண்டு ஒரு சொல் சிலம்பம் ஆடியுள்ளார்.
அகம் என்றால் மனம் /உள்ளே என்று அர்த்தம்
.”அஹம்’ என்றால் ணான் எனும் அஹந்தை என்று பொருள்.

மேலெழுந்த வாரியாகப் பார்த்தால் நாம் உள்ளத்தில் அருணாசலனை நினைத்துக் கொண்டிருந்தால் நம் அஹந்தை அழியும் என்று பொருள் கொள்ளலாம்.
சிறிது உள் புகுந்து யோசித்தால் வெளிப்படையான ‘ “நான்” அல்லது “மாய நான்” எவ்வாறு உண்மையான் நானை உண்ர விடாமல் தடுக்கிறது என்றும் அதனால் நாம் இகபரமான இந்திரிய ஜனிதமான ஆசாபாசங்களால்,கோபதாபங்களால்,பொறாமை போட்டிகளால் அலைக்கழிக்கப்பட்டு அல்லல்ப் படுகிறோம்.
ஆகவே இந்த “மாய நானை” அழித்து உண்மையான பிரம்மத்துடன் ஐக்யமாக வேண்டியது இன்றியமையாத ஒன்றாகும்.
அதற்கு ஒரே வழி அருணாசலத்தை த்யானம் செய்து அவனுடன் ஒன்றாவதே.
இதைத் தான் பகவன் முதல் இரண்டு வரிகளில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.


from the fb

635
அக்ஷரம் என்றால் க்ஷரமில்லாதது;அழிவு இல்லாதது..
மணமாலையின் நோக்கம் இரு ஆன்மாக்களை ஒன்று சேர்ப்பது ஆகும்.பகவான் ரமணர் இயற்றிய மணமாலையின் நோக்கம் ஜீவாத்மாவையும் பரமாத்மாவையும் இணைப்பதற்காக என்று சொன்னால் தவறாகாது. இந்த மண்மாலை அழிவில்லாதது.
அக்ஷரம் என்ற வார்த்தையின் மூலம் இந்த மணமாலைக்கு என்றுமே அழிவில்லை என்றும் உணர்த்தப்படுகிறது.
இன்னொரு விதத்தில் வியாக்க்யானம் செய்தால் தமிழின் முதல் எழுத்தாம் ‘அ’ வையும் சம்ஸ்கிரதத்தின் கடைசி எழுத்தான ‘க்ஷ’வையும் ஒருங்கிணைத்து உருவாக்கப்பட்ட ஒரு மணமாலை என்றும் சொல்லலாம்.
என்றும் நம்முடன் இருக்கும் சிரஞ்சீவியான பகவான் ரமணர் இயற்றிய மாலை என்றும் கொள்ளலாம்.
பகவான் இதை விரூபாக்ஷ குகையில் வசிக்கும் காலத்தில்.1914 ஆம் ஆண்டு இயற்றினார்.இந்த ஆண்டு அக்ஷர மண்மாலையின் நூறாவது ஆண்டு.
இதை இயற்றுவதற்கு பகவான் முயற்சி எதுவும் எடுக்கவில்லை.
பகவானது பக்தர்கள் பகவானிடம் ‘நாங்கள் பிட்சைக்கு பொகும்போது அல்லது கிரி வலம் பொகும் போது பாடுவதற்கு ஏற்ற ஒரு பாமாலை இயற்றித் தரவேண்டும்” என்று ஒரு நாள் கேட்டார்கள்.பகவான் உடனடியாகப் பதில் ஏதும் கூறவில்லை.”தேவாரம்,திருவாசகம் போன்ற மிகச் சிறந்த பாமாலைகள் இருக்க பிறிதொன்று எதற்கு?’என்று நினைத்தாரோ என்னவோ.!
பிறிதொரு நாள் கிரி வலம் சென்று கொண்டிருக்கும் பொழுது,திடீரென்று பகவான் மடை திறந்த வெள்ளம் போல் இந்த செய்யுள்களை சொல்ல ஆரம்பித்தார்.அன்பர் பழனிச்சாமி உடனையே எங்கிருந்தோ ஒரு பேப்பரும் எழுதுகோலும் கொண்டுவந்து கொடுத்தார்.இன்ப பெருவெள்ளம் போல் பகவானிடமிருந்து பாமாலைகள் வந்து விழுந்தன.
இந்த மணமாலையின் சிறப்புக்கள் சொல்லிலடங்கா. ஒரு சிலதை இங்கு குறிப்பிடுகிறேன்.
* பக்தி மார்கமும் ஞானமார்கமும் ஒருங்கிணைந்து பாமாலைகளாக தரப்பட்டுள்ளன. இருமனம் கலந்தல் திருமணம் என்பதுபோல்.
* ரமணரின் தனிவழியான ‘நான் யார்’ மார்கமும் பாமரர்களுக்கு உதவும் ‘சரணாகதி’ மார்க்கமும் ஒன்றுசேர மணமாலையாக உருவெடுத்திருக்கிறது.
* இந்த நூல் இருவரிக் கண்ணிகளாக அமைந்துள்ளதால் சூத்திரம் போல் எளிதாக புரியும்படியும் பொருட்செறிவுள்ளதாகவும் இருக்கின்றன.
* ஓங்கரத்தின் முதலெழுத்தாம் அகரத்தில் தொடங்கும் இந்த அக்ஷர மணமாலை எல்லா ஜீவராசிகளுக்கும் ஆதாரமான பரமாத்மாவை நினைவூட்டும் விதத்திலும் உள்ளது.
* ஸ்ரீ கிருஷ்ண பகவான் பகவத் கீதையில் கூறுகிறார்-“அக்ஷராணாம் அகாரோஸ்மி”-அக்ஷரங்களில் நான் அகரமாயிருக்கிறேன்.அந்த முதன்மைத் தன்மையை நினைவூட்டும் விதத்தில் அக்ஷர மணமாலை என்ற் பெயர் கொடுக்கப் பட்டுள்ளது.
* பக்தியோடு ஓதும் பக்தர்களுக்கு சிவசாயூஜ்யம் என்ற முக்தி கிடைக்க பேருதவியாக இருக்கும் என்பதால் இது ஒரு மணம் பரப்பும் மாலை .
* அக்ஷரங்களாலான மணம் பரப்பும் மாலை இது.
* அருணாசலா என்று 108 முறை கூற வைக்கும் மாலையிது.
* அழியாப் பொருளான ஞான மார்கத்தை போதிப்பதால் இது அக்ஷர மணமாலை
* அக்ஷர மணமாலையில் பலப் பல பாவங்கள் வெளிப்படுகின்றன:
o தாஸ்ய பாவம்.
கெஞ்சியும் வஞ்சியாய் கொஞ்சமு மிரங்கிலை
யஞ்சலென் றேயரு ளருணாசலா (21)
ஞமலியிற் கேடா நானென் னுறுதியா
னாடிநின் னுறவே னருணாசலா (39)
பைங்கொடி யா நான் பற்றின்றி வாடாமற்
ப்ற்றுக்கோ டாய்க்கா வருணசலா (72)

மிஞ்சிடிற் கெஞ்சிடுங் கொஞ்ச வறிவனியான்
வஞ்சி யாதருளெனை யருணாசலா (78)
மீகாம னில்லாமன் மாகாற் றலைகல
மாகாம்ற் காத்தரு ளருணாசலா (79)
o நட்புரிமை
ராப்பகலில்லாமல் வெறு வெளி வீட்டில்
ரமித்திடு வோம் வா வருணாசலா (91)

மூக்கிலன் முன்காட்டு முகுரமா காதெனைத்
தூக்கி அணைந்தருளருணாசலா. (81)

மலைமருந் திட நீ மலைத்திட வோஅருண்
மலைமருந் தயொ ரருணாசலா . (76)


பீதியி லுனைச்சார் பீதியி லெனை சேர்
பீதி யுன் றனக்கே நருணாசலா? (67)

ரமணனென் றுரையத்தேன் ரோசங் கொளாதெனை
ரமித்திடச் செய வா வருணாசலா (90)
o நாயகா -நாயகி பாவம்
எனையழித் திப்போ எனைக்கலவவிடி
லிதுவோ வண்மை யருணாசலா (9)
கேளா தளிக்குமுன் கேடில் புகழைக்
கேடுசெய் யாதரு ளருணாசலா

ஏனிந்த வுறக்கமெனைப்பிற் ரிழுக்க
விதுங்க் கழகோ வருணாசலா (10)

ஆருக் காவெனை யண்டனை யகற்றிடி
லகிலம் பழித்திடு மருணாசலா (4)

o வழக்காடுதல்
ஔவை போ லெனக்ககுன் னருளைத் தந்தெனை
யாளுவ துன்கட னருணாசலா (14)

முடியடி காணா முடிவிடுத் தெனைநேர்
முடிவிடக் கடனிலை யருணாசலா (80)

636
Ashrams / Re: Ramana Ashram
« on: January 20, 2014, 04:13:04 PM »
Surrounded by admirers, ‪#‎Abhigya‬, 9, of Mysore, beams after a mellifluous recitation of Chapter 11 of the ‪#‎BhagavadGita‬, immediately following the ‪#‎Ramana‬ ‪#‎Sadguru‬ ‪#‎Tamil‬ ‪#‎parayana‬ at the ‪#‎sannidhi‬ of ‪#‎Sri‬ ‪#‎RamanaMaharshi‬ in ‪#‎Ramanasramam‬ ‪#‎Tiruvannamalai‬. In the absence of guru or teacher, Abhigya learned by heart the entire 700 verses of the ‪#‎SongofGod‬ on his computer, while living in Melbourne. The Shankaracharya of Sringeri has given him a certificate. Abhigya first visited Ramanasramam at the age of one.

637
Ashrams / Re: Ramana Ashram
« on: January 20, 2014, 04:10:46 PM »
Beautiful collection of stories by 160 devotees of Sri Ramana Maharshi:

http://www.sriramanamaharshi.org/wp-content/uploads/2012/12/Face_to_Face_with_Sri_Ramana_Maharshi.pdf

638
Ashrams / Re: Ramana Ashram
« on: January 20, 2014, 02:37:50 AM »

Aksharamanmalai Talks (in English) by – Nochur Sri Venkataramana – Live Video Streaming – 20.01.2014 to 26.01.2014 between 09.00 am (IST) to 10.30 am (IST)



20-Jan-2014
To
26-Jan-2014   

On the occasion of Centenary of Bhagavan’s Aksharamanamalai
Sri Ramanasramam,
Tiruvannamalai
Aksharamanamalai;

English

09.00AM
to
10.30AM

639
Ramanashramam Peacocks

640
General Discussion / Re: Arunachala remembrance as main sadhana
« on: January 19, 2014, 12:33:41 AM »
கருணை ஆர்ணவம் ஆய் கருதக் கதி நல்கு

அருணாசல சிவம் ஈது ஆம்

This is Arunachala Siva, who being, the ocean of Grace, bestows liberation when thought of .

Note:  This verse is a Dhyana-Sloka(verse of contemplation) upon  "Arunachala Siva" which was composed by Sri Bhagavan in the year 1932 and is printed under the picture of the Holy Hill Arunachala in Sri Ramana Nultirattu(The picture of the Hill was drawn by Sri Bhagavan with this verse written underneath).

641
Dear  Anil

Very nice description about your Thiruvannamalai visit . I have seen the great service  of  Dr. Srinivasa Murthy during Kumbabishekam 2013.

642
Bhagavan with white peacock

643
Bhagavan with Monkey

644
Arunachala / Re: Photos of Bhagavan and Arunchala Temples
« on: January 04, 2014, 03:57:42 PM »
Ramana Bhagavan with white peacock

645
Arunachala / Re: Photos of Bhagavan and Arunchala Temples
« on: December 25, 2013, 11:57:22 PM »
Ramanashramam Entrance steps

Pages: 1 ... 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 [43] 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 ... 74