Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Balaji

Pages: 1 ... 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 [42] 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 ... 74
616
57.  நுண்ணுரு வுனையான் விண்ணுரு நண்ணிட
         வெண்ணலை யிறுமென் றருணாசலா.


      O Arunachala, when will the waves of thoughts in me cease, so that I unite with You,
      the form of the extremely subtle space (of self consciousness)?.


58.  நூலறி வறியாய் பேதைய னென்றன்
         மாலறி வறுத்தரு ளருணாசலா.

      O Arunachala, graciously dispel the deluded knowledge of me, who am an ignorant person
      lacking scriptural knowledge.

Note:  The words 'deluded knowledge' (mal-arivu) mean the knowledge of the mind or ego,
 the deluded feeling "I am this body".

617
 47.  தூய்மன மொழியர் தோயுமுன் மெய்யகந்
         தோயவே யருளென் னருணாசலா.

      O Arunachala, bestow Your grace to make me to merge in Self,
      Your Reality, in which only those who are pure in mind and speech can merge.


48.  தெய்வமென் றுன்னைச் சாரவே யென்னைச்
        சேர வொழித்தா யருணாசலா.

      O  Arunachala, when I sought refuge in You as God ( believing that you would protect me),
      You completely annihilated me.

   
49.  தேடா துற்றநற் றிருவரு ணிதியகத்
         தியக்கந் தீர்த்தரு ளருணாசலா.

       O Arunachala, Supreme treasure of Divine Grace found without seeking, graciously remove my mental delusion.


50.  தைரிய மோடுமுன் மெய்யக நாடயான்
         றட்டழிந் தேனரு ளருணாசலா.

       O Arunachala, when I courageously sought and attained Self, your Reality, I became bereft of wants (such is your grace)!

Ravi.N
   

Balaji,
Please take a backup of the posts in this thread;you may have to post it again just in case the old backup is restored.

Namaskar.

Dear Mr Ravi Sir

Thank you very much for your advice.  I copied immediately after seeing your message. I copied and sent to my yahoo email.

Balaji

51.  தொட்டருட் கைமெய் கட்டிடா யெனிலியா
         னட்டமா வேனரு ளருணாசலா.

        O Arunachala, if You do not touch and embrace my body with the hands of Your grace, I shall have
        lost ( the fruit of this human birth).  (Therefore ) bestow Your grace upon me.

52.   தோடமி னீயகத் தோடொன்றி யென்றுஞ்சந்
          தோடமொன் றிடவரு ளருணாசலா.
     

        O Arunachala may You , who is devoid of defects, bestow your grace
        upon me by becoming one  with  me so that we may ever be united in Bliss.

 53.    நகைக்கிட மிலைநின் னாடிய வெனையரு
              ணகையிட்டுப் பார்நீ யருணாசலா.

       O Arunachala, there is no room  for laughter.  Bestow upon me the smile of Your grace.
        You should look at me , who has approached You(for refuge).

Explanatory Note: O Arunachala when I have come to take refuge  in you, there is no room for You to laugh at mock at me, seeing my immaturity.   Instead of laughing at me derisively.   You should look at me, bestowing upon me  the compassionate smile  of your grace.


54.  நாணிலை நாடிட நானா யொன்றிநீ
        தாணுவா நின்றனை யருணாசலா

        O Arunachala, I had shyness to approach You of my own accord
        (Hence) becoming one (with me) as 'I' you should (motionless) like a pillar.

Explanatory Note:  O Arunachala, without any shyness I approached You of my own accord in order to attain union with You.   Hence you became one with me, shining forth in me like a pillar as the motionless and thought free consciousness 'I'.

Note:  The word 'nand may mean either of my own accord or ' as I' and hence both meanings are included.


55.   நின்னெரி யெரித்தெனை நீறாக் கிடுமுன்
         னின்னருண் மழைபொழி யருணாசலா.


       O Arunachala, before the fire ( of my intense longing ) for You burns me and reduces
       me to ashes,  shower upon me the rain of Your grace(there by enabling me to attain You).

Nin eri- - Can also mean ? the fire of your Maya? in the form of three desires which burn all the worlds.


56.   நீநா னறப்புலி நிதங்களி மயமா
         நின்றிடு நிலையரு ளருணாசலா.
     

        O Arunachala, by uniting with me to destroy( the false distinction)? You?  and ? I?
        graciously bestow upon me the state of remaining ever blissful.

618
Jordan

   
Wonderful thread:) thanks for posting!

     
23.  கையினிற் கனியுன் மெய்ரசங் கொண்டுவ
        கைவெறி கொளவரு ளருணாசலா.

       O Arunachala, the fruit in my hand, bestow Your grace so that I may be blissfully
       intoxicated by drinking your juice, the Reality(that is, by experiencing the real Self).

24.  கொடியிட் டடியரைக் கொல்லுனைக் கட்டிக்
         கொண்டெஙன் வாழ்வே ளருணாசலா.

      O Arunachala, how can I survive after embracing You, who has hoisted
      a flag(to announce your vow) to kill your devotees?
 
25.  கோபமில் குணத்தோய் குறியா யெனைக்கொளக்         
         குறையென் செய்தே னருணாசலா.

       O Arunachala , who are of angerless nature, what wrong  have I done that You
       have taken me as the target (of your angry).

Note: A praise in the form of a seeming reproach.  That is, the devotee is here praising by asking indirectly Arunachala, "What qualification do I have that you have selected me out of all the countless souls in the world and have decided by Your uncaused grace to destroy my ego?".


26.  கெளதமர் போற்றுங் கருணைமா மலையே
         கடைக்கணித் தாள்வா யருணாசலா .

      O Arunachala, great Hill of Grace praised by Gautama, make me Your own by bestowing
      Your gracious glance (kataksha) upon me.

 
 
27.  சகலமும்  விழுங்குங் கதிரொளி யினமன
       சலச மலர்த்தியி டருணாசலா.


       O Arunachala, sun of bright rays who swallow everything ( the entire world-picture);
       make my mind lotus blossom.

      Just  as a closed lotus-bud cannot blossom unless the light of the sun falls upon it, so the bud
      like mind cannot blossom with Self knowledge unless the gracious light of Arunachala falls upon it. 
      When Arunachala is such a powerful sun, that it can swallow the whole universe, will it not be easy  for
      It to mature the mind-lotus and make it blossom?
     
     The words 'Sakalamum Vizhungum' (which swallow everything) may also be taken to mean
     'which  swallow all my defects'.


Note:  If a cinema show is going on in a tent in day time. the pictures can be seen on the screen only because of the limited light of the projector and because of the background of artificial darkness caused by the tent.   If a powerful wind were to blow away that tent, the bright sunlight would flood in, the darkness would vanish and thus all the pictures on the screen would be swallowed up. Similarly, the entire picture of the world, soul and God can be seen only because of the limited light of the mind (which is a reflection of the original light of Arunachala, the real Self), and because of the background of the darkness of ignorance caused by forgetfulness of Self.  When Self Knowledge (the bright light of Arunachala) dawns, the background darkness of ignorance or Maya will vanish and thus the whole picture of the World, Soul and God will be swallowed up and disappear.


28.  சாப்பா டுன்னைச் சார்ந்துண வாயான்
       சாந்தமாய்ப் போவ னருணாசலா .

       O Arunachala, was it merely to eat food by depending upon You that I came to
       You as a Sadhu ( a religious mendicant)?  ( Did I not come to You in order to satify my spiritual
       hunger by attaining union with You?).

Subramanian.R

    Hero Member

Dear Balaji,

The Verse 28 also means:  I came to You as food for my eating.  When I leaned to your support, you have eaten me!
Arunachala also has got a name as Uyir uNNi - one who eats the ego.


Arunachala Siva.
 
 
Dear Subramanian sir

Thank you for another explanation.
 
29.  சித்தங் குளிரக்கதி ரத்தம்வைத் தமுதவா
         யைத்திற வருண்மதி யருணாசலா.

       O Arunachala, Moon of Grace, in order to cool my mind
       (which is being burnt by the fire of wordly desires), open the gate of immortality
        by placing upon me Your hands, the rays ( of Your grace).

Note:  The words amuta vay, which literally mean the mouth of amrita (ambrosia or immortality) are, taken by some translators to mean  ? the ambrosial orifice?,  which is suggestive of the imagery used in Raja Yoga.  However ,  since Sri Bhagavan generally did not use such imagery, the words amuta vay are here taken in their simpler sense to mean the gate of immortality;  that is, the gate of liberation, which is the state of bodilessness and deathlessness.

30.  சீரை யழித்துநிர் வாணமாச் செய்தருட்
         சீரை யளித்தரு ளருணாசலா.

       O Arunachala , graciously bestow upon me the glory of Your grace, destroying my (wordly )
       glory and establishing me in Nirvana ( the natural state of Self).

Note:  The word Sirai means both ?glory? and ?covering' while the word
Nirvanam means both the natural state of self and unveiled.   Thus a parallel meaning for the words sirai azhittu nirvanama seydu(destroying my glory and establishing me in Nirvana) is ? destroying my coverings   ( the five sheaths ) and making me unveiled ( devoid of all adjuncts or upadhis)?.

31.  சுகக்கடல் பொங்கச் சொல்லுணர் வடங்கச்
        சும்மா பொருந்திடங் கருணாசலா.

       O Arunachala, be quietly united with me there ( in my heart),
       so that the ocean of Bliss may surge forth (within me ) and so that my speech and mind may subside.


32.  சூதுசெய் தென்னைச் சோதியா தினியுன்
        சோதி யுருக்காட் டருணாசலா.
 
      O Arunachala without testing me hereafter by playing tricks, show me
      Your form of light ( Your true form of pure self consciousness).
 

33.  செப்படி வித்தைகற் றிப்படி மயக்குவிட்
        டுருப்படு வித்தைகாட் டருணாசலா.

        O Arunachala, having made me give up this worldly delusion of learning the arts
        of deception, reveal to me the art of self-abidance.


Note:  The arts of deception (seppadi-viddhai) are arts such as displaying siddhis and performing other kinds of jugglery.   This also includes 64 arts.

The word uru, which literally means ' form' here means 'self or 'swarupa' one's own real nature.   Hencen though in colloquial usageuruppadu means to be formed or reformed, in this context uruppadu-viddhai is taken to mean the  art of becoming self or the art of self abidance.

34.  சேரா யெனின்மெய் நீரா யுருகிக்கண்
        ணீராற் றழிவே னருணாசலா

       O  Arunachala, if You do not unite with me, my body will melt into water
       (due to the fire of my intense longing for You) and I shall drown in a river of tears.


35.  சையெனத் தள்ளிற் செய்வினை சுடுமலா
         லுய்வகை யேதுரை யருணாசலா.

       O Arunachala , if You reject me saying, chai,(the fruit of ) the karmas done
       (by me in the ast, present and future ) will surely  burn me, and what will be the way for me to
       be saved? Tell me.

36.  சொல்லாது சொலிநீ சொல்லற நில்லென்று
          சும்மா விருந்தா யருணாசலா.

O  Arunachala, saying without saying, ' Be without  speech', You remained still.

Explanatory paraphrase:  O Arunachala, through silence You instructed me,
'Be Still', without the least action of mind, speech or body', and You also remained still in such a fashion.


37.  சோம்பியாய்ச் சும்மா சுகமுண் டுறங்கிடிற்
         சொல்வே  றென்கதி யருணாசலா.

       O Arunachala, tell me, if you merely sleep ( in this manner) enjoying the bliss ( of self)
       like an idler, then what will be my condition?


38.  சௌரியங் காட்டினை சழக்கற்ற தென்றே
         சலியா திருந்தா யருணாசலா.

       O Arunachala , when did You show Your valour and destroy my defects? (Yet) You remain without moving.

Explanatory Note:  O Arunachala, when did You show the valour of Your Grace, thereby destroying all the defects in me?  You have not yet done so, but still You remain unmoved like this, without showing the least concern for me.
 
39.  ஞமலியிற் கேடா நானென் னுறுதியா
        னாடிநின் னுறுவே னருணாசலா.


       O Arunachala,(without the all powerful help of your grace) by what strength
       can I, who am worse than a dog, seek and attain You?.


40.   ஞானமில் லாதுன் னாசையாற் றளர்வற
         ஞானந் தெரித்தரு ளருணாசலா.

        O Arunachala, graciously bestow Jnana upon me in order to put an end to
        the weary suffering (which I am undergoing) due to desire for you without Jnana.

Explanatory Note:   O Arunachala, though I am longing for You intensely, I am devoid of Jnana, the true knowledge of your real nature and thus I am undergoing great suffering.   In order to remove this weary suffering of mine graciously bestow upon me the knowledge of Your real nature (non duality) where no longing of separation is experienced.
 
 41.  ஞிமிறுபோ னீயு மலர்ந்திலை யென்றே
        நேர்நின் றனையென் னருணாசலா.

        O Arunachala "like a bee (hovering in front of an unblossomed bud),
        why should even You stand in front of me saying.   You have not blossomed
        ( that is, You have not yet attained spiritual maturity)"?

Note:  A bee hovering in front of an unblossomed bud must wait patiently until the sun makes that bud blossom.  But why should Arunachala hover like a bee in front of the immature devotee's heart to blossom with spiritual maturity?  Since Arunachala is ' the Sun to the sun', as said in verse- I of Sri Arunachala Patikam; it is He alone who must make the devotee's heart blossom.


42.   தத்துவந் தெரியா தத்தனை யுற்றாய்
         தத்துவ மிதுவென் னருணாசலா.

         O Arunachala, (by your causeless grace)   You have taken possession
         of a blemishful wretch (myself) who did not know any principle (tattva) what a (gracious) principle this is !.
 
43.   தானே தானே தத்துவ மிதனைத்
         தானே காட்டுவ யருணாசலா.

        O Arunachala, Self( the consciousness, ' I am') itself is the Reality.  Reveal this to me Yourself.

44.   திரும்பி யகந்தனைத் தினமகக் கண்காண்
         டெரியுமென் றனையென் னருணாசலா.

O my Arunachala, You said, Turning back, daily see the   'I'  with the inner eye;  it will (then), be known'.

Explanatory  Note:  O Arunachala, my Real Self, you taught me, "Turning away from external objects with intense desirelessness orvairagya, persistently scrutinize the feeling 'I' with an introverted attention, then only will you realize the truth that Self itself is the Reality."
 

 45.  தீரமி லகத்திற் றேடியுந் தனையான்
          றிரும்பவுற் றேனரு ளருணாசலா.

        O Arunachala, having sought You with a mind devoid of courage
        I have come back (to You praying) bestow Your grace upon me.

Explanatory Note:  O Arunachala, I sought you inwardly as the real Self, but since my mind lacked the necessary strength of desirelesness or vairagya, I  failed to attain you.   Therefore I now come back to you and pray, " Bestow your Grace upon me by giving me the strength which is necessary to turn away from external objects and realise you as my real self.

46.   துப்பறி வில்லா விப்பிறப்  பென்பய
          னெப்பிட வாயே னருணாசலா.

       O Arunachala, of what use is this birth without vichara-jnana (knowledge born of self-enquiry), 
       (Therefore) come to make it ( my birth) worthy (by graciously enabling me to attain such knowledge).
 




       

619
 
3.    அகம் புகுந்து ஈர்த்து உன் அக குகை சிறையாய்
          அமர்வித்தது  என்கொல் அருணாசலா.

       O Arunachala, having entered my heart and having drawn me (towards you),
       You have kept me as a prisoner in the cave of Your heart.  What (a wonder is the Grace of Yours)!

4.    ஆருக்கா எனை ஆண்டனை அகற்றிடில்
         அகிலம் பழித்திடும்  அருணாசலா.

      O Arunachala, for whose sake did You take me as Your own? If You now reject forsaking me, the world will blame You.

Note:  Arunachala has taken possession of the devotee not because of the recommendation of anyone else, but only because of His own uncaused grace.  After such a spontaneous act of grace, if Arunachala now forsakes the devotee, the whole world will blame him.
   
5.    இப்பழி தப்புனை யேனினைப் பித்தா
          யினியார் விடுவா ரருணாசலா.

        O Arunachala, escape this blame.  Why did You make me think of You? Now who can leave
        (the bond which You have thus created between us)?

Note: Having made the devotee think of Him, Lord Arunachala has created a bond from which neither He nor the devotee can escape.  Therefore, to escape the blame of the world, Lord Arunachala must now complete His work by destroying totally the ego of the devotee.

6.   ஈன்றிடு மன்னையிற் பெரிதருள் புரிவோ
        யிதுவோ வுனதரு ளருணாசலா.

O Arunachala, who is far more gracious than one's own mother,(if You now forsake me) is this Your grace?
 Logged
Om Namo Bagavathe Sri Ramanaya


7.    உனையே மாற்றி யோடா துளத்தின்மே
         லுறுதியா யிருப்பா யருணாசலா.

     O Arunachala, be seated firmly upon my mind so that it may not cheat You
     and run away (due to desire for the outside world)


8.   ஊர்சுற் றுளம்விடா துனைக்கண் டடங்கிட
        வுன்னழ கைக்காட் டருணாசலா.

       O Arunachala, show me your beauty so that, by seeing you uninterruptedly,
        my mind, which (by nature)wanders about the world, may subside ' in You, the real Self,
        and never   leaving you).

Note: The word "Vidadu" may be taken to mean either uninterruptedly or not leaving.  In this translation  both meanings are incorporated, the former without brackets  and the latter within brackets.

       
9.   எனையழித் திப்போ தெனைக்கல வாவிடி
        லிதுவோ வாண்மை யருணாசலா.

       O Arunachala, is this manliness, if You do not now unite with me, destroying me (my ego or the sense 
       of individuality)?


10.  ஏனிந்த வுறக்க மெனைப்பிற ரிழுக்க
        விதுவுனக் கழகோ வருணாசலா.


      O Arunachala, when others are dragging me away, why this (seeming) sleep? Does this befit You?
     
      Explanatory Note:  O Arunachala, when the desires for external objects are dragging me away   
        from  You, the real Self, why do you pretend to sleep as if You do not know what is happening? 
       Since I rightfully belong only to You, does this indifference on Your part befit You?
     
11.   ஐம்புலக் கள்வ ரகத்தினிற் புகும்போ
          தகத்தினீ யிலையோ வருணாசலா.

       O Arunachala, when the thieves,(the desires for the objects known through) the five senses,
       entered my heart, were You   not in my heart?(already)

12.   ஒருவனா முன்னை யொளித்தெவர் வருவா
          ருன்சூ தேயிது வருணாசலா.

       O Arunachala, unknown to You, who are the One (who alone truly exist), who can come(into my   
       heart)?   Therefore,(when those thieves entered my heart ) it was only Your trick.


13.  ஓங்கா ரப்பொரு ளொப்புயர் வில்லோ
          யுனையா ரறிவா ரருணாசலா.

       O Arunachala, import of the sound 'Om', unequalled and unsurpassed,
       who can know You(as You are)?


14.  ஒளவைபோ லெனக்குன் னருளைத் தந்தெனை
         யாளுவ துன்கட னருணாசலா.

       O Arunachala, like a mother (who is  spontaneously kind to her own child),
       it is Your duty to bestow Your grace upon me  and to take me as Your own.
 
15.   கண்ணுக்குக் கண்ணாய்க் கண்ணின்றிக் காணுனை
          காணுவ தெவர்பா ரருணாசலா

O Arunachala, who can see You, who being the eye to the eye, sees  without eyes ?  (Therefore) See me (by turning the glance of Your grace upon me).
 
Note: The Tamil word kan literally means eye,  but is also used figuratively to mean consciousness. Arunachala is the eye to the eye; that is, it is the consciousness which illumines the mind, which sees through the physical eyes.   Since the very nature of the mind is to see only second and third person objects through the eyes and other senses, how and by what eye can it see Arunachala, which is the reality of itself, the first person?
By itself, the mind is insentient, like a reflection in a mirror.  If we wish the eyes of our reflection to see us, we must see them, must we not? Likewise, since the mind is only a reflection of Arunachala, the real Self, it can see Arunachala only when Arunachala graciously sees it.  Therefore in this verse the devotee prays to Arunachala to see him by turning the glance of Its grace upon him.

If we wish the eyes of our reflection in a mirror to look at us , we should look at them, should we not? Our reflection seeing us is nothing but our seeing it.   They are not two separate actions.   The cause that makes that reflection see us, is our seeing it , is it not? Likewise, ?we? the unreal Jiva, are only a reflection of the Sadguru, who is Self, the Supreme Reality.  If we wish to see our Self or Guru, we cannot do so unless He, by His grace, turns His gracious look upon us.   That is why this prayer for his gracious look is made.

16.   காந்த மிரும்புபோற் கவர்ந்தெனை விடாமற்
          கலந்தெனோ டிருப்பா யருணாசலா. 

         O Arunachala atttracting me as a magnet attracts iron, by united with me and never leave me.

Hari Om Balaji-ji,
Why do you say "By Sri Sadhu Om" in title of this thread? Is the translation by Sri Sadhu Om?
I opened it thinking it is something else.. confused!
Deepa
 
   
Dear Madam Deepa

The Book Sri Arunachala Stuti Panchakam

Word by Word in Tamil translated to English
Meaning-  Sri Sadhu Om
Translation: Michael James.

I post Sri Arunachala Aksharamanamalai from this book.

In this book Sri Sadhu Om explains word-for- word meanings of Sri Bhagavan Ramana's verses .

It is easy to read in tamil and english like ,

கருணை                 Karunai                  of grace

17.  கிரியுரு வாகிய கிருபைக் கடலே
         கிருபைகூர்ந் தருளுவா யருணாசலா
 
       O Arunachala, Ocean of Grace in the form of a Hill, being intensely gracious, bestow grace upon me.


18.  கீழ்மே லெங்குங் கிளரொளி மணியென்
         கீழ்மையைப் பாழ்செய் யருணாசலா.     

       O Arunachala, Gem of light which shines everywhere, both in the low and in the high,
       destroy my lowness(my base and impure nature).

Explanatory Note:  O Arunachala, You are the pure and precious light of consciousness which shines in me as 'I am' in all places and at all times, both when my mind is in a low and impure state , and when it is in a highly mature and pure state.   Since You are therefore unaffected and undefiled either by my purity or by my impurity, reveal to me your true nature and thereby destroy my baseness.
 
19.   குற்றமுற் றறுத்தெனைக் குணமாய்ப் பணித்தாள்
          குருவுரு வாயொளி ரருணாசலா.


        O Arunachala, who shine as the form of Guru, enslave me,
        destroying my defects entirely (along with their root, the ego) and endowing me with good  qualities.


20.    கூர்வாட் கண்ணியர் கொடுமையிற் படாதருள்
           கூர்ந்தெனைச் சேர்ந்தரு ளருணாசலா.
 
         O  Arunachala, being intensely gracious  join with me ( to protect me)
         so that I may not be ensnared in the alluring (delusive) cruelty of sharp sword eyed (women) people.

         This also indicates jealous eyed people.

21.  கெஞ்சியும் வஞ்சியாய்க் கொஞ்சமு மிரங்கிலை
          யஞ்சலென் றேயரு ளருணாசலா.

      O Arunachala , though I humbly entreat You, like a cheat You do not show
      even the least pity.(Now, at least) bestow your grace( and give me refuge)saying, 'fear not'.


22.   கேளா தளிக்குமுன் கேடில் புகழைக்
          கேடுசெய் யாதரு ளருணாசலா.

        O Arunachala , instead of blemishing your blemishless fame of giving unasked,
        bestow your grace upon me.

       Note: Arunachala has attained blemishless fame by His knowing and answering the needs
       of His devotees even  before they pray to Him.   Therefore, if He does not bestow His grace
       even  after  the devotee has humbly entreated Him so much His fame will surely be blemished.

620
1. அருணாசலம் என அகமே நினைப்பவர்
     அகத்தை வேர் அறுப்பாய் அருணாசலா.


O Arunachala, You root out the ego of those who think 'Arunachalam' in the heart.

2. அழகு சுந்தரம் போல் அகமும் நீயும் உற்று
     அபின்னம் ஆய் இருப்போம் அருணாசலா.

O Arunachala, may 'I' and 'You' like Azhahu and Sundaram, unite and be non-different.

621
காப்பு

அருணாசல வரற்கு ஏற்ற அக்ஷர மண மாலை சாற்றக்
கருணா கர கணபதியே கரம்  அருளி காப்பாயே .

O Ganapati, the bestower of Grace  protect me  by Giving Your helping hands so that I may make and offer a Bridal Garland of Letters worthy of the bridegroom, Arunachala.

அருணா சலசிவ அருணா சலசிவ 
அருணா சலசிவ அருணா சலா!
அருணா சலசிவ அருணா சலசிவ 
அருணா சலசிவ அருணா சலா!

622
Translation by Michael James
The Bridal Garland of Letters in Praise of Sri Arunachala
 
ஸ்ரீ அருணாசல அக்ஷரமணமாலை

தருண அருணமணி கிரண ஆவலி நிகர்
தரும் அக்ஷர மண மகிழ் மாலை
தெருள் நாடடிய திரு அடியார் தெருமரள்
தெளிய பரவுதள் பொருளாக
கருண ஆகர முனி ரமன ஆரியன் உவ
கையினாள் சோலியது கதி ஆக
அருணாசலம் என அகமே அறிவு ஒடும்
ஆழ்வார் சிவனுலகு ஆள்வார் ஏ

Those who sink into the Heart with the thought Arunachala taking as a means this joyful Akshara-manamalai-(the bridal  garland of letters), which is like a series of golden rays of the rising sun and which  was sung in divine ecstasy by our Guru, Muni Ramana, the Embodiment of Grace, as a refuge, as a prayer to dispel the ignorance of good devotees who seek enlightment –will rule Siva-Loka(that is, they wil  become one with Lord Siva Himself).     Sri Muruganar

623
Sri Ramana Maharshi - The Essence of Instruction (Upadesa Saram)



(Translated by Prof. K. Swaminathan)


1.  Action yields fruit,
For so the Lord ordains it.
How can action be the Lord?
It is insentient.

2.  The fruit of action passes.
But action leaves behind
Seed of further action
Leading to an endless ocean of action;
Not at all to moksha.

3.  Disinterested action
Surrendered to the Lord
Purifies the mind and points
The way to moksha.


4.  This is certain:
Worship, praise and meditation,
Being work of body, speech and mind,
Are steps for orderly ascent.

5.  Ether, fire, air, water, earth,
Sun, moon, and living beings --
Worship of these,
Regarded all as forms of His,
Is perfect worship of the Lord.

6.  Better than hymns of praise
Is repetition of the Name;
Better low-voiced than loud,
But best of all
Is meditation in the mind.

7.  Better than spells of meditation
Is one continuous current,
Steady as a stream,
Or downward flow of oil.

8.  Better than viewing Him as Other,
Indeed the noblest attitude of all,
Is to hold Him as the `I' within,
The very `I'.

9.  Abidance in pure being
Transcending thought through love intense
Is the very essence
Of supreme devotion.

10.  Absorption in the Heart of being,
Whence we sprang,
Is the path of action, of devotion,
Of union and of knowledge.

11.  Holding the breath controls the mind,
Like a bird caught in a net.
Breath-regulation helps
Absorption in the Heart.

12.  Mind and breath (as thought and action)
Fork out like two branches.
But both spring
From a single root.

13.  Absorption is of two sorts:
Submergence and destruction.
Mind submerged rises again;
Dead, it revives no more.

14.  Breath controlled and thought restrained,
The mind turned one-way inward
Fades and dies.

15.  Mind extinct, the mighty seer
Returns to his own natural being
And has no action to perform.

16.  It is true wisdom
For the mind to turn away
From outer objects and behold
Its own effulgent form.

17.  When unceasingly the mind
Scans its own form,
There is nothing of the kind.
For everyone
This path direct is open.

18.  Thoughts alone make up the mind;
And of all thoughts the `I' thought is the root.
What is called mind is but the notion `I'.

19.  When one turns within and searches
Whence this `I' thought arises,
The shamed `I' vanishes
And wisdom's quest begins.

20.  Where this `I' notion fades,
Now there as I, as I, arises
The One, the very Self, The Infinite.

21.  Of the term, `I' the permanent import
Is `That'. For even in deep sleep
Where we have no sense of `I'
We do not cease to be.

22.  Body, senses, mind, breath, sleep --
All insentient and unreal --
Cannot be `I',
`I' who am the Real.

23.  For knowing That which Is
There is no other knower.
Hence Being is Awareness
And we are all Awareness.

24.  In the nature of their being, creature and creator
Are in substance one.
They differ only
In adjuncts and awareness.

25.  Seeing oneself free of all attributes
Is to see the Lord,
For He shines ever as the pure Self.

26.  To know the Self is but to be the Self,
For It is non-dual.
In such knowledge
One abides as That.

27.  That is true knowledge which transcends
Both knowledge and ignorance,
For in pure knowledge
There is no object to be known.

28.  Having known one's nature one abides
As being with no beginning and no end
In unbroken consciousness and bliss.

29.  Abiding in this state of bliss
Beyond bondage and release,
Is steadfastness
In service of the Lord.

30.  All ego gone,
Living as That alone
Is penance good for growth,
Sings Ramana, the Self.



from fb

624
ரமணஜோதி 15(hari iyer iyerha2@gmail.com)
=======================
ஏகமும் அனேகமும்


எனையழித் திப்போ தெனைக்கல வாவிடி
லிதுவோ வாண்மை யருணாசலா

நாயகி-நாயக பாவத்தில் இந்த ஈரடிகள் இயற்றப் பட்டுள்ளது. நாயகி நாயகனிடம் இறைஞ்சுகிறாள், “ நீ இப்போது வந்து என்னை யாட்க்கொள்ளாவிட்டால் நான் மிகுந்த துன்பத்திற்கு ஆளாகிவ்டுவேன். நீ என்னை ஆட்க்கொள்ளாவிட்டால் உன் ஆண்மையை இந்த உலகம் பழிக்கும்”.

ஜீவான்மா பரமான்மாவிடம் கலப்பது இயற்கை.ஜிவான்மாவின் அந்த வேழ்க்கை இயற்கையானது.அதை நிறைவேற்ற வேண்டியது பிரமனின் கடைமை.

ஆண்-பெண் கல்வியேற்ப்படும்போது இருவரும் இரண்டற கலந்து விடுகிறார்கள்.
உண்ணும்போதும் உறங்கும்போதும் மற்ற எந்த ஒரு கர்மத்தில் ஈடுபடும்போதும் மனித மனம் அந்த கர்மத்திலிருந்து விலகி வேறு பலதையும் சிந்திக்கும். ஆனால் ஆண்-பெண் கலவியில் மட்டும் வேறு சிந்தனை ஏற்படாது..
அது போல் ஜீவான்மா பரமான்மா ஒருமிக்கும்போதும் வேறு சிந்தனை ஏர்ப்பட முடியாது.
ஒரே ஒரு வித்தியாசம்- நோக்கத்தில் மட்டும் தான். சிற்றின்ப நாட்டமும் பேரின்ப நாட்டமும் ஒரே போல் இருந்தாலும் பரமாத்மாவுடன் ஐக்கியமாகிவிட்ட ஜீவாத்மாவிற்கு மற்ற ஆசா பாசங்கள் எதுவும் ஏற்படாது.. எல்லாவற்றிலிருந்தும் முக்தனாகிவிடுகிறான். சிற்றின்பத்திலீடுபடுகிறவன் மற்ற இந்திரிய ஜனிதமான ஆசாபாசங்களிலிரிந்து விடுதலை பெறுவதில்லை. கடலில் உண்டாகின்ற சுழலில் அகப்பட்ட கப்பல் போல் அதிலேயே உழலுகிறான். இந்த இகலோக வழக்கைக்கே உரித்தான கோப தாபங்களுக்கும் போட்டி பொறாமைகளுக்கும் ஆளாகிறான்.
முன்னது காமிய கர்மம்; பின்னது நிஷ்காமிய கர்மம்.
காமிய கர்மத்தை ஊக்கத்துடன் செய்கிறவன் களைத்துப் போய் நன்றாக உறங்குவான். அந்த உறக்கத்திலிருந்து திரும்பவும் விழித்து எழுந்து விடுவான். அவனது பழைய நினைவுகள் கவலைகள். ஆசா பாசங்கள் எல்லாம் அவனை ம்றுபடியும் பிடித்துக்கொள்ளும்.
நிஷ்காமிய கர்மம் செய்கிறவன் களைப்பதும் இல்லை, மறுபடியும் விழிப்பதும் இல்லை. அவனுக்கு நித்ய முக்தி கிடைக்கிறது.
நிஷ்காமிய கர்மத்தால் மனம் தெளிவடைகிறது.
மனத்தெளிவு என்பதும் சித்த சுத்தி என்பதும் ஒன்றே. சித்த சுத்தியிலிருந்து ஒற்றுமை,சமத்துவம்,உண்மை,ஒழுக்கம்,உறுதி,அஹிம்சை நேர்மை,போன்ற நற்குணங்களுக்கு அவன் உரித்தாகிறான்.
நிஷ்கமிய கர்மம் அனுஷ்டிப்பவனுக்கு சப்தம்,ஸ்பரிசம் முதலிய இந்திரியங்கள் சம்பந்தப் பட்ட எந்த பாதிப்பும் இல்லை.
அவன் மனதில் எந்த விதமான கற்பனைகளும் உதிப்பதும் இல்லை.அவன் மனம் அலைகள் இல்லாத கடல் போல் சாந்தமாக இருக்கும்.
உபதேச வுந்தியாரில் பகவான் கூறுகிறார்-

கன்மம் பயன்றரல் கர்த்தன தாணையாற்
கன்மங் கடவுளோ வுந்தீபற
கன்மஞ் சடமதா லுந்தீபற
உ.உ 1
கர்மங்கள் நமக்கு முக்தியை தராது, ஏனென்றால் கர்மங்கள் முன்னாலேயே பிரமனால் நிச்சயிக்கப் பட்டவை.. அவை ஜடம்
ஆனால்
வினையின் விளைவு விளிவுற்று வித்தாய்
வினைக்கடல் வீழ்த்திடு முந்தீபற
வீடு தரலிலை யுந்தீபற
உ.உ.2
கர்மங்கள் ஜடமாகயிருந்த்தும் அவையிருந்திலிருந்து விழக் கூடிய விதைகள் வேறு பல ஆசா பாசங்களை கிளப்பிவிடுவதால் முக்தி நல்கா.
பகவான் இங்கே கர்மங்கள் என்று கூறுவது காமிய கர்மங்களையே.

கருத்தனுக் கக்குநிட் காமிய கன்மங்
கருத்தைத் திருத்தியஃ துந்தீபற
கதிவழி காண்பிக்கு முந்தீபற

ஆனால் பலனை எதிர்பார்க்காமல் அந்த அருணாசலேஸ்வரனை மட்டும் நினைத்து செய்யும் கர்மங்கள் நமக்கு அருணாசலேஸ்வரனை நெருங்குவதற்க்கு வழி காண்பிக்கும். ஏனென்றால் அப்படிப்பட்ட நிஷ்காமிய கர்மங்கள் மனதை சுத்தப் படுத்தி ஏனைய உலக ரீதியான இஷ்யானிஷ்டங்களிலிருந்து விடுதலையளிக்கும்..
நிஷ்காமிய கர்மங்கள் முக்தியை நேரடியாக நல்காவிட்டாலும் ஜீவன்மா பரமனில் லயிப்பதற்கான முதல் படி என்கிறார் ரமணர்..ஆகவே நிஷ்காமிய கர்மங்கள் பக்தியின் முதல் படி.

625
ரமணஜோதி 14-hari iyer iyerha2@gmail.com
--------------------------------------------
மனம் ஒரு குரங்கு

உனையே மாற்றி யோடா துளத்தின்மே
லுறுதியா யிருப்பா யருணாசலா

ஊர்சுற்றூளம்விடா துனைக்கண் டடங்கிட
வுன்னழ கைக்காட் டருணாசலா

மனத்தின் இயக்கம் ஒரு விசித்திரமானது.அது தன்னையே ஏமாற்றிக்கொள்வதில் மிகவும் திறமை வாய்ந்தது..மந்த்தை இயக்குவது இந்திரியங்கள்..இந்திரியங்களால் இயக்கப்படுகின்ற மனம் ஒரே நேரத்தில் பல திசைகளில் சஞ்சரிக்ககூடியது.
மன அடக்கம் என்பது மிகவும் கடினமான ஒரு காரியம்.
ஒரு தமிழ் புலவர் கூறினார்,” மனத்தை அடக்குவதை விட எளிது தண்ணீரில் நடப்பதும் நெருப்பின் மீது உட்காருவதும்”.

பகவத் கீதையில் கிருஷ்ண பகவான் அர்ஜுனனிடம் கூறுவார்,’,மனத்தை அடக்க முயல்வதும் காற்றை தடுத்து நிறுத்த முயல்வது ஒரு போல்த் தான்.”
கபிலன் சிவபெருமானிடம் ஒருமுறை கூறினாராம்,” இந்த மனத்தை என்னிடமிருந்து எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்;அதை பக்தி என்கின்ற கயிறால் கட்டிப் போட்டு விடுங்கள்.”
அதே போல் பகவான் ரமணர் அருணாசலரிடம் தன் உள்ளத்தில் உறுதியாக உட்கார்ந்து விடக் கூறுகிறார்.
“அப்படி என் மனம் எங்கேயாவது அலைந்து திரிய முற்பட்டால்,அருணாசலா நீ உன் அழகை காட்டி கட்டிப் போட்டு விடு.”
க்ரோதத்பவதி சம்மோஹ்ஃ சம்மோஹாத்ஸ்ம்ருதிவிப்ரம்ஃ
ஸ்ம்ருதிப்ர்ம்சாத்புத்தினாசோ புதினாசத்ப்ரணச்யதி
பகவத் கீதை இரண்டாம் அத்தியாயம் சாங்கிய யோகம்,63 ஆம் ஸ்லோகம்
சினத்தால் மனக்குழப்பம், குழப்பத்தால் நினைவின்மை; நினைவு நாசத்தால் புத்தி நாசம்; புத்தி நாசத்தால் நிரந்தரமான அழிவு ஏற்படுகிறது. என்கிறது பகவத் கீதை இந்திரியங்களை பல விஷயங்களில் அலையவிடுவதால் நாம் கட்டுப்பாட்டை இழக்கிறோம். ஆசையும் காமமும் கட்டுப்பாடின்மையிலிருந்து உண்டாகிறது. எரியும் தீயை விறகுக்கட்டை வளர்ப்பது போல் மனத்தில் உருவாகும் எண்ணங்கள் ஆசையை கொழுந்து விட்டு எரியச் செய்கிறது.
ஆசையை தணிப்பதற்கு எடுக்கும் முயற்சிகள் தோல்வியடையும் போது கோபம் உண்டாகிறது. அது பரஸ்பர விரோதத்தையுண்டாக்கிறது. விரோதம் சண்டையிலும் நாசத்திலும் சென்று முடிகிறது.
விஷயாதிகளால் கவரப்படும் மனத்தை எப்படி மீட்டெடுத்து இறைவன் பால் நிறுத்த முடியும்?
அதற்கு அந்த அருணாசலத்தின் அருள் தான் வேண்டும்
புயலில் சிக்கிய கப்பல் ஒரு நிலை கொள்ளாமல் அலைக்கழிக்கப் ப்டுவது போல் மனம் ஆசைப் புயலால் அலைக்கழிக்கப்பட்டு நம் நிம்மதியை அழிக்கிறது.

பகவான் ரமணர் அருணாசலத்தை உளத்தின் மேல் உறுதியாக இருக்கும்படி வேண்டுகிறார். பகவான் இன்னொரு நூலான உபதேச வுந்தியாரில் உளமும் அருணாசலமும் ஒன்றே தான் என்ற் சாதிக்கிறார்.




இருக்கு மியற்கையா லீசசீவர்க
ளொருபொருளேயாவருந்தீபற
வுபாதி யுணர்வேவே றுந்தீபற
ஸ்லோகம் 24,உபதேசவுந்தியார்

இயற்கையில் ஈசனும் (பரமாத்மாவும்) ஜீவாத்மாவும் ஒரு பொருளேயாவர். அதை உணர்வதில்த்தான் வேறுபாடுள்ளது.
அடுத்த ஸ்லோகத்தில் இதை இன்னும் தெளிவு படுத்துகிறார்.

தன்னை யுபாதிவிட் டோர்வது தானீசன்
றன்னை யுணர்வதா முந்தீபற
தானா யொளிர்வத லுந்தீபற
ஸ்லோகம் 26,உபதேசவுந்தியார்
தான் என்ற உணர்வை விட்டொழிப்பதின் மூலம் ஈசனை நாம் அடையாளம் காண்கிறோம். நாம் யார் என்றறிந்துவிட்டால் ஈசனை அடைந்தவர்களாகிறோம். ஈசன் தானே நம்முள்: ஒளிர் விட்டுக் கொண்டிருக்கின்றார்.
ஆகவே மனதை ஒருமுகப்படுத்துவதற்கு ஒரே வழி “நான் யார்” என்ற விசார மார்க்கமே.
அந்த மார்க்கத்தில் பயணம் செய்தால் தானாகவே அருணாசலத்தின் அழகு தென்படும். நாமும் அருனாசலமும் ஒன்றே தான்; வேறு சிந்தைக்கு இடமில்லை என்பது புரியும்
அதன் தொடர்ச்சியாகத்தான் பகவான் அருணாசலேசுவரரிடம் அவரது அழகை தனக்கு உணர்த்தச் சொல்கிறார். அந்த வெளிச்சம் நமக்கு தென்ப்பட்டு விட்டால் அப்புறம் நம் மனம் வேறு ஒன்றையும் நாடாது.

626
Ashrams / Re: Ramana Ashram
« on: February 02, 2014, 04:34:52 PM »
Om Namo Bhagavate Sri Ramanaya

Ashram website is developing an online communication system to inform devotees by email about major events such as live webcasting, Jayanti, Sri Vidya Havan, Maha Sivaratri etc.,

The participation is entirely voluntary and ashram will respect the privacy and confidentiality of information provided by the registrants.

Devotees can receive timely email notification of future events.

Please enter the following information to subscribe.
 
First Name:       
Last Name :       
 
Email ID       
 
 copied from the Sri Ramanamaharishi.org web site
        

627

Saranagathi Feb2014.


Events at Sri Ramanasramam: Nochur Sri Venkataraman on Aksharamanamalai

In the first month of this Aksharamanamali Centenary Year, Nochur
Sri Venkataraman gave a series of discourses on the genesis
and meaning of Sri Bhagavan’s 108-verse hymn. The gripping
seven-day programme (20th - 26th January) was among the first
complete series of discourses given by Nochur in English at the
Ashram, allowing Andhras, Kannadigas, Gujaratis, N. Indians and
Westerners unfamiliar with Tamil the opportunity to benefit from the
deep insights of this speaker. Known for his acquaintance with the
subtler aspects of Bhagavan’s teaching, Nochur focused on the
essence of the teaching as contained in Aksharamanamalai while
drawing from Bhagavan’s other compositions. Anecdotes from
Bhagavan’s life and the early days at Virupaksha Cave as well as
from the puranas and shastras, i.e. Srimad Bhagvatam, Ramayana,
the works of Adi Shankara, the Vedas and Upanishads were the
seasoning for a sumptuous fare. Venkataraman’s familiarity with Sanskrit, Tamil, Malayalam, Hindi and English afforded him the
possibility of interpersing his English commentary with songs or recited verses in their original languages. Devotees have wondered
what the relation was between Bhagavan Ramana and Holy Arunachala. The speaker says, “When Arunachala, the holy Unmoving
One, looked at the youngster from Tiruchuli, he rejoiced in beholding one that was even more Unmoving than Himself!”
 As Bhagavan was ‘bewitched’ by Arunachala, participants of this 7-day programme on Aksharamanamalai were bewitched by this
potent commentary. Taking leave on Sunday the 26th and facing the prospect of no discourse the following day, devotees maintained
their serenity by harbouring the silent hope that a sequel series (picking up with v. 9) might appear later in the Centenary year.
[Editor’s note: while streamed live from the Ashram website, those who missed the seven days of talks may still hear them by downloading
the audio recordings in mp3 format from the Ashram website CLICK HERE]

copied from the saranagathi Feb.2014

628
ரமண ஜோதி-9 hari iyer iyerha2@gmail.com
========================
அழகு சுந்தரம்போ லஹமும் னீயுமு
ற்ற்பின்னமா யிருப்போ மருணாசலா

தாச மார்க்கம்; சத் புத்திர மார்க்கம்; நட்பு மார்க்கம்; மற்றும் சன் மார்க்கம் என்ரு நாலு விதமான பக்தி மார்க்கங்கள் உண்டு என்று நாமறிவோம்.
.நம்மை பரமனின் அடியேனாக –வேலையளாக கருதி பக்தி செலுத்துவது முதல் மார்க்கம்.
இரண்டாவது மார்க்கத்தில் நாம் கடவுளை தந்தை ஸ்தானத்தில் காண்கிறோம்.
மூன்றாவது நாம் நட்புரிமை பாராட்டி கட்வுளுடன் நெருங்குகிறோம்;
நாலாவது எல்லாவற்றீலும் சால்ச் சிறந்தது.
அது நாம் கடவுளுடன் ஐக்கிமாகின்ற ஒரு நிலை.
ஒரு மார்கத்திலிருந்து அடுத்த மார்க்கத்திற்கு உயரும் பொது நமக்கும் கடவுளுக்கும் உள்ள தூரம் குறைந்து கொண்டே வருகிறது. முன் ஈரடிகளில் சொன்ன மாய ‘நான்’(ego) அழிந்து நாம் கடவுளுடன் ஒன்றாகும்போது, ‘நான் யார்’ என்ற பகவான் ரமணரின் சித்தாந்த்தின் கடைசி படியை அடைகிறோம்.
மாய நான் உண்மையான நான் என்று இரண்டு கிடையாது.அது நமது அறிவீனதினால் உண்டாவது.அந்த அறியாமை அழியும் போது நமும்-ஜீவாத்மாவும் பரமாத்மாவும் ஒன்று தான் என்ற அறிவுண்டாகிறது.நாம் முக்தனாகிறோம்.

இதையே தான் பகவான் அடுத இர்ண்டு வரிகளில் கூறுகிறார்.
தமிழில் அழகு என்று சொல்வதும் வடமொழியில் சுந்தரம் என்று சொல்வது ஒன்றயே குறிக்கிறது அவை இரண்டிற்கும் பின்னம் (வேறுபாடு) இல்லை.
எப்படி அவை அபின்னமாக இருக்கிறதோ அப்படி நாமும் பரமாத்மாவுடன் ஒன்றாகவே இருக்க வேண்டும்.
அதர்க்கு அருணாசலர் அருள் புரிவாராக.
தத்துவமசி என்பதன் பொருளும் இதுவே தான்.

629
ரமணஜோதி 10-
-----------------------
இதயம்-இறைவனின் ஆலயம்
மனம் ஆசைகளின் ஒரு கூடரம்.கீதையில் கூறியிருப்பதுபோல்,பொறிகள் புலங்களிடத்தில் ஒன்றுபடுவதால் நாம் இன்ப்-துன்பத்தை இந்த இக வாழ்வில் அனுபவிக்கிறோம்.ஆனால் இந்த இந்திரிய ஜனிதமான இன்ப-துன்பங்கள் தாற்காலிகமானவை.
அவை நிரந்தரமன்று. ஒரு நேரத்தில் இன்பமாக தோன்றுவது இன்னொரு நேரத்தில் துன்பமாக படுகிறது.ஆகையால் அவை அனைத்தும் அனித்தியமானவை. ஜீவாத்மாவும் அப்படியே.
ஆனால் பரமாத்மா வசிக்கின்ற இதயமோ புனிதமானது; கறை படியாதது; நித்தியமானது.
அந்த பரமனால் மட்டுமே நமது ஜீவாத்மாவை இந்த ஆசா பாசங்களிலிருந்து விடுவித்து அவனது வாசஸ்தானமான அந்த குகைக்குள் கொண்டு செல்ல முடியும்.
நமது முயற்சி இருந்தால்,.அவன் அதை எந்த எதிர் பார்ப்பும் இல்லாமல் செய்வன்
இதை மனதில்க் கொண்டு பகவான் ரமணர் சொல்கிறார்:

அகம்புகுந் தீர்த்துன் னககுகை சிறையா
யமர்வித்த தென்கொ லருணாசலா


என்னுள்ளே புகுந்து என்னை சிறை பிடித்து உன்னுடைய இதய குகைக்குள் எதற்காக வைத்தாய்?
பகவான் ரமணர் தெரியாமல் இதை கேட்கவில்லை.அவருக்குத் தெரியும் பரமன் எந்த எதிர்பர்ப்பும் இல்லாமல் இதை செய்கிறான் என்று.
பகவான் சூசகமாக உணர்த்த விரும்புவது என்ன்வென்றால்
இந்திரியங்கள் உடலை விட சூக்ஷ்மமானது.உடலை இயக்கி வைக்கின்றவையே அவை தான்.
ஆனால் மனமோ இந்திரியங்களை விட வலிமையானது.
மனதால் பலவிதமாக கற்பனை செய்ய முடியும்.
இல்லாததை உள்ளதாகவும் உள்ளதை இல்லாததாகவும் கற்பனை செய்கிறது.
கயிறை பம்பாகவும் முத்துச்சிப்பியை வெள்ளியாகவும் கட்சியளிக்க செய்கிற்து.
இந்த மனதை விட புத்தி இன்னும் வலிமையானது.
ஆனால் புத்தியால் கூட ஆன்மாவை அடையாளம் காணமுடியாது.
ஆசாபாசங்களும் கோபதாபங்களும் ஆன்மாவை மறைக்கின்றன.
பழத்தின் தோலை உரிப்பது போல நாம் ஒவ்வொரு தோலாக இந்திரியங்களால் படைக்கப்பட்ட ஆசா பாசங்கலைத் துறந்து மனம் புத்தி இவைகளின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து விடு பட்டால்த் தான் சூக்ஷ்மமான ஆன்மாவை அடையளம் காணமுடியும்.

தாண்டவராயன் பிள்ளை கைவல்ய நவ நீதத்தில் சொல்கிறார்:

“என்னுடை மனது புத்தி யின்திய சரீர மெல்லா
மென்னுடை யறிவினாலே யிரவிமுன் னிமமேயாக்கி
யென்னுடை நீயு நானு மேகன்றைக்யங்செய்ய”

கதிரவனைக் கண்ட பனிபோல் என்னுடைய மனது ,புத்தி இந்திரியங்கள் எல்லாம் மறைந்து போக நீயும் நானும் ஒன்றே என்று ஆக்கி அருள் செய்வாயாக.
இதையேதான் பகவான் வேறு வார்த்தைகளில் கூறுகிறார்.
“என்னுடைய் உள்ளத்தில் புகுந்து நீ என்னுடைய ஆசாபாசங்களையெல்லாம் அழித்து என்னை சிறை செய்து உன்னுடன் ஐக்கியமக்கிக் கொண்டாய்,அருணாசலா”.என்று.
நாம் இந்த நேரத்தில் பகவன் ரமணர் மதுரையிலிருந்து திரு அருணை வந்து பதினேழு வருடம் ஒம்கார வடிவமான விரூபாக்ஷ குகையில் தவமிருந்தார் நினைவுகூர வேண்டும்.

630
ரமணஜோதி 12
---------------------------------------------------------
இப்பழி தப்புனை யேனினைப் பித்தா
யினியார் விடுவா ரருணாசலா

பகவான் வேண்டுகிறார் ,”அருணாசலா, நீ என்னை எக்காரணத்தைக் கொண்டும் கை விடாதே.அப்படி கை விட்டால்,உனக்கு ஏற்படக்கூடிய பழியை யாராலும் துடைக்க முடியாது. அடைக்கலம் கொடுத்து விட்ட பின் உன்னை இனி யார் விடுவார்?”
நாம் ஒரு முறை ஸஹஜ சமாதியின் அனுபவம் பெற்றுவிட்டால் பிறகு இந்த இகலோக இந்திரிய ஜனிதமான சுக துக்கங்களால் பாதிக்கப்பட மாட்டோம். பகவானின் வாழ்க்கையே அதற்கு ஒர் எடுத்துக் காட்டு. மதுரையில் ஏற்பட்ட ஞானப் பிராப்திக்குப் பின் பகவான் எந்தவிதமான இஷ்டானிஷ்டங்களுமில்லாமல் அந்த பர பிரம்மாகவே வாழ்ந்து வந்தார்.
சிறு வயதிலேயே பகவானுக்கு அந்த அனுபவம் ஏற்ப்ட்டு விட்டதால் அந்த ஸஹஜ நிலையை நிரந்தரமாக்குவதற்கு சிறிது காலமாயிற்று. திருவண்ணாமலைக்கு வந்த பின் சிறிது காலத்திற்கு தனிமை தரக்கூடிய இடங்களை தேடித் தேடிப் போனார். அந்தக் காலங்களில்க் கூட சிறுவர்கள் கல்லாலடித்த போதும் எந்த விகாரமும் இல்லாமலேயே இருந்தார். தனிமையை நாடிப் போனது தனது பூரண அமைதிக்குப் பங்கம் ஏற்பட்டு விட்க் கூடாதே என்பதற்காகத் தான்.
ஆனால் அந்த ஞான நிலையிலும் கூட, எப்போதும் போல் உலகமும் அதன் விவகாரங்களும் விழிப்பில் தோன்றுவதும் தூக்கத்தில் மறைவதுமனுபவித்துக் கொண்டு தானிருந்தார்.
ஆனால் இவையெல்லாம் நிஜமல்ல;ஒரு மாயை தான் என்று உணர்ந்தே இருந்தார். தனக்கு அன்னியமாக ஒன்றுமேயில்லை என்று உணர்ந்து யார் யாருக்கு உபதேசிப்பது என்று மௌனமாகவே இருந்து வந்தார். உண்மையில் பகவான் யாரையும் சீடனாக ஏற்றுக்கொண்டதும் கிடையாது.
தனது உண்மையிருப்பிலேயே மூழ்கிப் போயிருந்தமையால் அவருக்கு தன் உடலைப் பற்றீ எந்த உணர்வும் இல்லாமலேயே இருந்தார். சிலகாலம் குளிப்பது கூட இல்லாமல் இருந்தார்..தலை முடியெல்லாம் சிக்குப் பிடித்து சடையாகிவிட்டது.பகவானின் இந்த நிலையைக்கண்டு ஒரு கிழவி ஒரு வாளித் தண்ணீரைக் கொண்டு வந்து சீயக்காய்த் தூள் தேய்த்து குளிப்பாட்டி விட்டாளாம்.அந்த நேரங்களில் பகவான் ஒரு கற்சிலை போல் அமர்ந்திருப்பாராம்.ஆனால் எல்லாவற்றையும் உணர்ந்தவராகவும் இருப்பாராம்..
உணவு விஷயத்திலும் அப்படியே .பகவானுக்கு என்று விருப்பு வெறுப்பு எதுவும் கிடையாது.
ஆனால் விரூபாக்ஷ குகையை விட்டு வந்த பிற்பாடு அவ்ர் சர்வ சஹஜமாக வெளியுல்கத்துடன் விவகரித்தார். ஆனால் அவரை எதுவும் பாதிக்கவேயில்லை.
இம்மாதிரியான் நிலை பரம சுகமான ஒரு நிலை. இதை கை நழுவ விட யாருக்குத் தான் மனம் வரும்? ஆகவே தான் பகவான் அருணாசலரிடம் மேற்கண்டவாறு அதிக உரிமை எடுத்துக் கொண்டு பயமுறுத்துவது போல் வேண்டுகோள் விடுக்கிறார்.
உண்மையில் அவர் இயற்றிய இந்த ஈரடிகள் நமக்காகவே என்பதில் எந்த ஐய்யவும் வேண்டாம்.

Pages: 1 ... 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 [42] 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 ... 74