Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - atmavichar100

Pages: 1 ... 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 [107] 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 ... 154
1591
Quote
Basically he was a Saiva Siddhanti and used only the Siddhanta philosophy in his verses.  He hardly wrote of Advaita
though he wrote commentary only for the first verse of Ozhivil Odukkam.

Subramaniam Sir

What is the main difference between Saiva Siddhantha and Advaita ?
What about the works of Manickavachagar ,  Jnansambandhar ,Tayumavar etc ? Are they also Saiva Siddhantha ?

1592
This is the most common piece of poem from Vallalar's Deivamani Malai  that will be quite familiar to many people and it can be found in many temple walls , school childrens text books as well as in Many school Prayers . This short poem I feel is enough for one's daily prayer as it petitions God to bless us with good conduct  character , be away from wicked and negative people , be free of lust , have a heathy body and always be in contemplation of the divine .
Popular Poem of Saint Vallalar from Deivamani Malai ( Verse 8 ) , Ideal for daily prayer

ஒருமையுடன் நினது திருமலரடி நினைக்கின்ற உத்தமர் தம் உறவு வேண்டும்
உள்ளொன்று வைத்துப் புறமொன்று பேசுவார் உறவு கலவாமை வேண்டும்
பெருமை பெறு நினது புகழ் பேசவேண்டும் பொய்மை பேசாதிருக்க வேண்டும்
பெருநெறி பிடித்தொழுக வேண்டும் மதமான பேய் பிடியாதிருக்க வேண்டும்
மருவு பெண்ணாசையை மறக்கவே வேண்டும் உனை மறவாதிருக்க வேண்டும்
மதிவேண்டும் நின் கருணை நிதி வேண்டும் நோயற்ற வாழ்வு நான் வாழவேண்டும்
தருமமிகு சென்னையில் கந்தகோட்டத்துள் வளர் தலமோங்கு கந்தவேளே
தண்முகத் துய்யமணி உண்முகச் சைவமணி சண்முகத் தெய்வமணியே.

1593
Subramaniam Sir

There is a site that has the complete works of Ramalinga Swamigal including the meaning but currently that site is not working well .Might be they are doing some repair works .Once it become alright I will share the same .

1594
வள்ளலாரும் பாரதியும்

ப. சரவணன்


http://www.kalachuvadu.com/issue-84/bharathi08.asp


"எளிய பதங்கள், எளிய நடை, எளிதில் அறிந்துகொள்ளக்கூடிய சந்தம், பொது ஜனங்கள் விரும்பும் மெட்டு இவற்றினை யுடைய காவியம் ஒன்று தற்காலத்தில் செய்துதருவோன் தாய்மொழிக்குப் புதிய உயிர் தருவோன் ஆகிறான்" என்று 1912இல் பாரதி தமது பாஞ்சாலி சபதம் முன்னுரையில் எழுதியிருந்தான். தனக்கென எத்தனையோ தகுதிப்பாடுகளைப் பெற்றுள்ள தமிழ் மொழி, மேலே சுட்டிய நிலையில் இல்லை என்பதே பாரதியின் நிலைப்பாடு. பாரதிக்கு முன்பே இதைச் சுட்டியவர்களும் உண்டு.1 எனவே அதனைச் சரிசெய்யும் பொருட்டுத் தமது படைப்புகள் அமைய வேண்டும் என்னும் மன உந்தல், பாரதியைப் பாஞ்சாலி சபதத்தையும் இன்ன பிற படைப்புகளையும் எளிய முறையில் எழுத வைத்தது.

பாரதியும் தொடக்க காலத்தில் கடின நடையில்தான் பாப் புனைந்திருக்கிறான். மதுரையிலிருந்து வெளியான விவேகபானு இதழில், அவன் எழுதிய 'தனிமையிரக்கம்' என்னும் சானட் வடிவப் பாடல் இதற்கு உதாரணம். இது குறித்துக் கைலாசபதி பின்வருமாறு கூறுவார்: "பாரதியாரது சமகாலத்துப் புலவர்களிடம் காணப்படும் இரு பண்புகளாம் பழந்தமிழ் நடையும் ஆங்கில வாடையும் தொடக்கத்தில் தவிர்க்க முடியாதபடி பாரதியிடத்தும் காணப்படுகின்றன. ஆனால் மற்றையோர் அப்பண்புகளுக்கு உருவங் கொடுத்துக்கொண்டிருக்க, பாரதியோ மின்னல் வேகத்தில் புதுப் பிறவி பெற்றவன்போல் தனிப் பாதையொன்றை வகுத்துக்கொள்கிறான். இதிலேதான் அவன் தனது சகபாடிகளிலிருந்து விலகி முன்னோடிகள் சிலரைச் சார்ந்துகொள்கிறான்".2

ஆனால் இந்த எளிமையைப் பாரதி எங்கிருந்து பெற்றான் என்பதைத் தமிழ்கூறு நல்லுலகம் கவனிக்கத் தவறிவிட்டது. பாரதியின் புதுமைப் பண்பை அறிய வேண்டுமானால் அவனது முன்னோடிகளையும் சேர்த்து அறிய வேண்டும். தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில், அவனுக்கு முன்னோடிகளாக இருந்து கவிவளமூட்டிய கர்த்தாக்களைக் காட்டுவது மிக அரிது.

பாரதி, தனது இலக்கிய முன்னோடிகள் பலரையும் தம்முடைய படைப்புகளில் பொதிந்துள்ளான் என்றாலும் எளிய நடையைக் கையாளுவதில் வள்ளலாரையே அவன் பின்பற்றியுள்ளான் எனக் கருத இடமுண்டு. பாஞ்சாலி சபதத்தின் முன்னுரை மேற்கோளைத் திருவருட்பாவோடு அப்படியே பொருத்திப் பார்க்க முடியும். காவியத்துக்குச் சொன்னது பாட்டுக்கு. இசையும் சொற்களின் எளிமையும் அருட்பா எல்லாவற்றிலும் காணக் கிடைப்பவை; சந்தம் இசைப்பாடல்களில் கேட்பது; மக்கள் விரும்பும் மெட்டு கீர்த்தனைகளில் அமைந்தது.

எனவே, தமிழுக்கும் தமிழிலக்கியத்திற்கும் ஒரு திருப்புமுனையை ஏற்படுத்திய வள்ளலாரே பாரதியின் எளிய படைப்புக்கு ஆதர்ச புருஷர். இதனை, "தனது அருட்பாக்களைத் தெருப்பாடல் என்று அடக்கமாக அழைத்துக்கொண்ட இராமலிங்கர் போன்றவரின் நோக்கும் வாக்குமே தனது யுகத்திற்கு உகந்தவை என்றுணர்ந்து அவற்றை ஆதாரமாகக் கொண்டு உரைத்தான் பாரதி"3 என்னும் கைலாசபதியின் வரிகளும் சுட்டுகின்றன.

பாரதி வள்ளலாரைத் தன் பாடல்களில் எங்கும் குறிக்கவில்லை.
ஆனால் உரைநடையில் இரண்டு இடங்களில் மட்டும் சுட்டிக்காட்டுகிறான். "தமிழ்நாட்டின் புதிய விழிப்புக்கு ஆதிகர்த்தர்கள் இராமலிங்க ஸ்வாமியும் சுதேசமித்திரன் சுப்பிரமணிய ஐயரும்" என்றும், "எம்மதமும் சம்மதம் என்றார் ராமலிங்க ஸ்வாமி" என்றும் எழுதுகிறான்.4 பாரதி வள்ளலாரை நேரிடையாகப் புகழ்ந்து பாடாதபோதும் அவனது வாழ்த்துப்பா ஒன்றில் வள்ளலாரை மறைமுகமாகச் சுட்டுவது தெரிகிறது.

பொய் கயமை சினம் சோம்பர் கவலைமயல்
வீண்விருப்பம் புழுக்கம் அச்சம்
ஐயம் எனும் பேயைஎலாம் ஞானமெனும்
வாளாலே அறுத்துத் தள்ளி
எப்போதும் ஆனந்தச் சுடர்நிலையில்
வாழ்ந்துயிர்கட்கு இனிது செய்வோம்
தப்போதே இவ்வுலகில் அமரநிலை பெற்றிடுவர்.5

பொய், கயமை, சினம் முதலியவற்றைத் தனது ஞான வாளால் அறுத்தெறிந்து மரணமிலாப் பெருவாழ்வு அடைந்தவர் வள்ளலார் என்பது ஐதீகம். அதைத்தான் பாரதி மேற்சுட்டிய பாடலில் கூறுகிறான். எனவே இது வள்ளலாரை மனங்கொண்டு பாரதி பாடியது என நம்ப இடமுண்டு. இனி, வள்ளலார் - பாரதி இருவருக்குமான பொருத்தப்பாட்டை அனுபூதி நிலையில் வைத்து ஆய்வோம்.

II

இறைவனது அருளைப் பெறக்கூடிய வேட்கை மீதூர்ந்து எழும்போது, அந்த இறைவனைத் தன்னுள் தேடும் தவிப்பே அனுபூதியியல் என்று அழைக்கப்படுகிறது. அனுபூதி நிலையை முழுமையாக வரையறுத்துக் கூற முடியாது. அது அவரவர் துய்ப்பு, அனுபவம், முதிர்ச்சி, உணர்வுநிலை முதலியவற்றுக்கு ஏற்ப மாறுபடும்.

அனுபூதி நிலை பெற்றவர்களுக்குப் புறத்தில் உள்ள ஐம்பொறிகளையும் தாண்டி அகச்செவியும் கேட்கும்; உட்கண்ணும் திறக்கும். கற்றவர்கள், தத்துவவாதிகள் இறையருள் எது என்று ஆராய்ந்து வாதமிட்டுக்கொண்டிருக்கும்போது, அனுபூதியாளர்கள் அந்த இறையருளில் மூழ்கித் திளைத்து இன்புற்றுக்கொண்டிருப்பார்கள்; அறிவின் சூட்டிலிருந்து விடுதலை பெற்று அருளின் தன்மையில் குளிர்ச்சி பெறுவார்கள் என்றெல்லாம் சொல்லப்படுகிறது. அது அன்பின் கனிவில் கசிந்து பெறுவது. தன்னை இழந்து அன்பு நிலையில் தலைவனைப் பெறும் காதல் வேட்கையின் முற்றிய வடிவம். இதில் மூன்று சிறப்பு வகைகள் நோக்கத்தக்கன. இசை மூலம் அனுபூதி பெறுவது முதலாவது; நாயக - நாயகி பாவம் மூலம் இறையருள் பெறுவது இரண்டாவது; சித்த மரபில் அனுபூதி பெறுவது மூன்றாவது.7

பாரதி, தனக்கென ஒரு பாணியை உருவாக்கிக்கொண்டபோதிலும் சிந்து, கும்மி, கண்ணி, கீர்த்தனை ஆகிய இசைப்பாடல் வடிவங்களில் வள்ளலாரை முன் மாதிரியாகக் கொண்டிருப்பது தெரிகிறது. உதாரணத்திற்கு ஒன்றிரண்டை ஆய்வோம்.

வள்ளலார் கும்மி வடிவத்தில் சண்முகர் கொம்மி, நடேசர் கொம்மி என இரு பதிகங்கள் பாடியுள்ளார். அதில் ஒன்று வருமாறு:

கொம்மியடிப் பெண்கள் கும்மியடி - இரு
கொங்கை குலுங்கவே கும்மியடி
நம்மையாளும் பொன்னம்பல வாணனை
நாடிக் கொம்மி யடியுங்கடி - பதம்
பாடிக் கொம்மி யடியுங்கடி                          (திரு. 2964)

திருவருட்பாவில் மனத்தைப் பறிகொடுத்த பாரதியார் அதே மெட்டில் பின்வருமாறு பாடுகிறார்.

கும்மியடி தமிழ்நாடு முழுதும்
குலுங்கிடக் கைகொட்டிக் கும்மியடி
நம்மைப்பிடித்த பிசாசுகள் போயின
நன்மைகண்டோ மென்று கும்மியடி
                                         (பா.க. பெண்கள் விடுதலைக் கும்மி)

இரண்டிரண்டு அடிகளைக் கொண்டு பாடப்படும் இசைப்பாடல் வடிவத்திற்குக் கண்ணி என்று பெயர். பாங்கிமார் கண்ணி, வெண்ணிலாக் கண்ணி, முறையீட்டுக் கண்ணி, திருவடிக் கண்ணி, பேரன்புக் கண்ணி ஆகியன வள்ளலார் பாடிய கண்ணிக்குச் சான்று. இதில்,

தன்னை யறிந்தின்பமுற வெண்ணிலாவே - ஒரு
தந்திரம் நீ சொல்ல வேண்டும் வெண்ணிலாவே
                                                                              (திரு. 2847)

என்னும் வெண்ணிலாக் கண்ணி புகழ்பெற்றது.

நிலவிடத்து மனத்தைப் பறிகொடுக்காத கவிஞர்கள் இல்லை. பாரதியும் அப்படியே. ஆனால் வடிவத்திற்கு அவன் வள்ளலாரை உள்வாங்கிக்கொள்கிறான்.

எல்லை யில்லாததோர் வானக் கடலிடை
        வெண்ணிலாவே - விழிக்
கின்ப மளிப்பதோர் தீவென் றிலகுவை
        வெண்ணிலாவே              (பா.க. தோத்திரப் பாடல்கள்)

'தன்னையறிந்து இன்பமுற' என்று வள்ளலார் பாட, பாரதி 'விழிக்கு இன்பமளிப்ப' என்று பாடியுள்ளான். மேலும் பாடலின் முதலில், 'வெண்ணிலா என்பது இங்குச் சந்திரனுடைய பிரகாசத்தையன்று, சந்திரனையே குறிப்பது' என்று குறிப்பு எழுதப்பட்டுள்ளது. இது வள்ளலாரின் வெண்ணிலா பாட்டுக்குக் குறிப்புரைக்கும் சன்மார்க்கிகளின் கருத்தோடு ஒத்துப்போகிறது.

நாயக - நாயகி பாவம்

அகத்துறைப் பாடல்களைப் இரண்டு நிலைகளில் வைத்துப் பார்ப்பர். ஒன்று, புலவர் தனித்து நின்று தலைவன், தலைவி இருவருடைய காதல் வாழ்வைப் புறவயமாகப் பாடுவது. மற்றொன்று, பாடுகின்றவர் - அவர் ஆணோ/பெண்ணோ - தன்னை நாயகியாகவும் பரம்பொருளை நாயகனாகவும் வைத்துத் தன் காதலைப் பாடுவது. இதையே நாயக - நாயகி பாவம் என்பர். இதன் மூலம், "இறைவனைத் தன்னேரிலா ஆண்மைத் தத்துவமாக்கி, மானிட உயிரைப் பெண்மையின் அடையாளமாக்கி இரண்டின் உறவையும் 'ஆனுபூதிப் பரவசம்' எனப் பெயரிட்டு மானிடத்தைத் தெய்வத்துடன் இணைக்கின்ற வழியாய் மண்ணின் வாழ்க்கைக்குப் பக்திக் கவிஞர்கள் உயிர்ப்பு தருகின்றனர்".7 என்றுமுள அழியாக் காதலைப் பாடியுருகும் இந்த நாயக - நாயகி பாவத்தை ஆழ்வார்களும் நாயன்மார்களும் பாடியருளினர்.8 வள்ளலார் இதனை மேலும் வளர்த்தெடுத்தார். பாரதி போன்றோருக்கு வழிகாட்டினார்.

இனி வள்ளலாரின் நாயக - நாயகி பாவத்தோடு பாரதியின் பாடல்களைப் பொருத்திப் பார்க்கலாம். தலைவியைக் காணாது அவளைத் தவிக்க விட்டுவிட்டுச் சென்ற தலைவனை ஊரார் ஏசுகின்றனர் (திரு. 1686 - 1690) என்றாலும், "நான் அவர்மேல் கொண்ட காதலைக் கனவிலும் ஒழியேன்" என்று சூளுரைக்கிறாள் அவள் (திரு. 1696 - 1707). ஊராரின் எள்ளல் தலைவியின் உறுதியைக் குலைக்கவில்லை என்றபோதும், தன்னை ஏற்றருள் செய்யாத தலைவனை அவள் கடிந்து பேசுகிறாள் (திரு. 1708- 1717). அதற்காகப் பின் மனம் வருந்தி "சினந்துரைத்தேன் பிழைகள் எல்லாம் மனம் பொறுத்தல் வேண்டும்" (திரு. 3010), "முனிந்துரைத்த பிழைபொறுத்துக் கனிந்தருளல் வேண்டும்" (திரு. 3009), "வெறுத்துரைத்தேன் பிழைகளெல்லாம் பொறுத்தருளல் வேண்டும்" (திரு. 3007) என்று தலைவனிடம் மன்னிப்பைக் கோருகிறாள். அந்நிலையில் தலைவி. "என்பாட்டுக் கிருந்தேன் இங்கெனை வலிந்து நீயே / மணங்குறித்துக் கொண்டாய் நீ கொண்டது தொட்டு எனது / மனம் வேறுபட்டதிலை. . ." (திரு. 3013) என்று தனது ஒன்றிய மனநிலையைச் சொல்லி முறையிடுகிறாள். அப்போதாவது தலைவனுக்கு மனமிரங்குகிறதா என்றால் அதுதான் இல்லை. அவளது கோபம் அதிகரிக்கிறது. எனவே "பின்னுளநான் பிதற்றல் எலாம் வேறு குறித்து எனை / பிழையேற்ற நினைத்திடிலோ பெருவழக்கிடுவேன். . . " (திரு. 3021) என்று தலைவனை அச்சுறுத்துகிறாள். இந்த அச்சுறுத்தலுக்குப் பின்புதான் தலைவன் அவளை ஏற்றருள்கிறான். தலைவன் தன்னை ஆட்கொண்டு இன்பம் தந்தமைக்கு "என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ? என்று தன் தாயிடம் சொல்லி மகிழ்ச்சிக் கூத்தாடுகிறாள்" (திரு. 4495). இந்த இன்பம் உடம்பால் வந்தது என்றாலும் மானிட உடம்பாகிய அழியும் கருவியாலன்று. மனமே இங்கு உடம்பு; இறைவனுடன் இரண்டறக் கூடித் திளைக்கும் ஆன்மக் களிப்பு இதுவே. அழியாத என்றுமுள பேரின்பம் என இதைக் கூறல் தகும்.9

ஊண்செய்த மெய்யும் உயிரும் உணர்வும் ஒளிமயமாக்
கோன்செய வேபெற்றுக் கொண்டேன் உண்டேன் அருட்கோன் அமுதே
                                                                                   (திரு. 4814)

என்னும் தலைவியின் சொற்கள் உடம்பைத் தாண்டி உயிரும் உணர்வும் ஒளிமயமாய் இன்பக் கடலில் மூழ்கியதைச் சுட்டும். அந்த மகிழ்ச்சியை இன்னதென்று சொல்ல முடியாது. "ஏழ்கடலில் பெரிதன்றோ நான் அடைந்த சுகம்?" என்று அவள் வியப்பது உண்மையன்றோ? தினையளவுகூட விகற்பமில்லாத இந்தக் கலப்பால் பெற்ற நிறைவைச் சொல்லால் விளக்க முடியாது. "மகிழ்ந்து நினைத்திடுந்தோறும் மனம் கனிவுற்றுருகி இனித்தினிது பொங்கி" அந்த இன்பம் தளும்பி நிற்கிறது.

சிவபெருமானைத் தலைவனாகவும் தன்னைத் தலைவியாகவும் கொண்டு பாடிய வள்ளலாரின் நாயக - நாயகி பாவத்தைப் பாரதியின் 'கண்ணம்மா'விலும் காணலாம். தன்னை ஏற்றருள் புரியாத தலைவனைப் பார்த்து பாரதியின் கண்ணம்மா,

நேரம் முழுதிலுமப் பாவிதன்னையே - உள்ளம்
நினைத்து மறுகுதடி தங்கமே தங்கம்
(பா.க., கண்ணன் என் காதலன், பாங்கி தூது. 8)

என்று உருகுகிறாள். அருட்பாத் தலைவி உருகுவதைப் போன்றதே கண்ணம்மாவின் நிலையும். என்றாலும் தலைவன் மனம் இரங்கவில்லை. எனவே உடனடியாகவே அவனை மிரட்டும் தொனியில்

ஆற்றங்கரை யதனில் முன்ன மொருநாள் - எனை
அழைத்துத் தனியிடத்திற் பேசிய தெல்லாம்
தூற்றி நகர்முரசு சாற்றுவன்... (மேற்படி, 5)

என்று அச்சுறுத்துகிறாள். அருட்பாத் தலைவியைப் போல் மன்னிப்பைக் கோரி மிரட்டும் பாணி கண்ணம்மாவுக்குத் தெரியவில்லை. ஏனெனில் அவள் பாரதியின் புதுமைப்பெண். அதனால்தான் முன்னவள் 'வழக்கிடுவேன்' என்று சொல்ல. இவள் 'தூற்றி நகர்முரசு சாற்றுவன்' என்கிறாள். வழக்கிடும் செய்தி எல்லோருக்கும் தெரிய வாய்ப்பில்லை. முரசறைந்து கூறும் செய்தி எவருக்கும் தெரியாமல்போக வாய்ப்பில்லை.

அச்சுறுத்தலுக்கு அடிபணிந்த தலைவனோடு கூடிப் பின் களிவெள்ளத்தில் மூழ்குகிறாள் கண்ணம்மா. இதை அவள் மட்டுமே நினைந்து நினைந்து இன்புறுகிறாள். சொல்ல வார்த்தையில்லை. சொல்லாமலிருக்கவும் முடியவில்லை. இறுதியில் அந்தக் சுகத்தை

எண்ணும் பொழுதி லெல்லாம் - அவன்கை
இட்ட விடத்தினிலே
தண்ணென் றிருந்ததடீ - புதிதோர்
சாந்தி பிறந்ததடீ
                                                  (பா.க., கண்ணன் என்காதலன். 7)

என்று கோடிட்டுக் காட்டுகிறாள்.

பாரதியின் படைப்புகளுள் குறிப்பாக அகத்துறைப் பாடல்களை வாசிப்பவர்களுக்கு அவனது புதுமையை எண்ணி வியப்புறத் தோன்றும். ஆனால் வள்ளலாரின் அடிச்சுவட்டிலேயே அந்தப் பயணம் செல்வதை மறந்துவிடக் கூடாது. அதனால்தான் "திருக்கோவை யாரையும் ராமலிங்க சுவாமிகளின் திருவருட்பாவையும் அனுபவித்த தமிழருக்கு இவ்விதம் வழிபடும் துறை புதிதாகப் படாது"18 என்று பாரதியின் கண்ணன் பாட்டை மதிப்பிடுகிறார் வ.வே.சு. ஐயர்.

சித்தர் மரபால் அனுபூதி பெறல்

சித

1595
I have been a great admirer of Saint Ramalingaswami alias Vallalar and want to use this thread to share some wonderful divine poems of his , his teachings and others opinion about him and his works .
I am not an expert on his works but still a beginner in my continued slow study of Classical Tamil Divine Poems ( like Thiruvachagam , Thevaram , Thirupuggazh, Bhagavan Ramana's Tamil works  etc ) I also consider his divine work Thiruarutpa to be one of the greatest Divine work in Tamil and want to use this thread to share some very important things about Vallalarr , his life and poems that I found on the net

1596
General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: July 07, 2013, 09:08:46 AM »
The INSPIRED ALPHABETS ( A-Z )In the words of Swami Vivekananda



   Arise! Awake! and stop not till the goal is reached
    Bless men when they revile you
    Conquer yourself and the whole universe is yours
    Do not merely endure, be unattached
    Eat to Him, drink to Him, sleep to Him, see Him in all
    First get rid of this delusion,” Iam the body’
    Give everything and look for no returns
    Homogeneity, sameness is GOD
     Incarnations like Buddha, Sri Ramakrishna can give religions
    Jnana –Yoga tells man that he is essentially divine
    Knowledge exists, man only discovers
    Look at the ocean and not at the wave
    Man as Atman is really free, as man he is bound
    Never turn back to see the result of what you have done
    Out of purity and silence comes the word of power
    Perception is our only real knowledge or religion
    Quarrels over religion are always over the husks
    Religion without philosophy runs into superstition
    See no difference between ant and angel
    The more our bliss is within, the more spiritual we are
    Unchaste imagination is as bad as unchaste action
    Vedas cannot show you Brahman, You are already that.
    We are human coverings over the Divine
    Xs anything is poison
    You are good but be better
    Zeal with faith(Shraddha); have this everything will follow


1597
General topics / Re: Quotes from Shankaracharya's
« on: July 06, 2013, 05:10:51 PM »
Do not derive satisfaction that you have done a puja well simply because you have oferred fragrant flowers, special perfumes and a variety of eatables as Naivedhya. Without offering one’s mind, no amount of other offering will make the Puja complete.- Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal

1598
General Discussion / Re: Lalitha Sahasranama
« on: July 04, 2013, 09:54:10 AM »
In Sri Ramana Ashram Sri Chakra Puja is done on
1) Every Friday
2) Every Pournami
3) Every starting of Tamil Month .

Some times these dates may co-incides with each other

1599
A few weeks back I heard a famous Tamil writer talk about his experience on reading Bhagavad Gita .He said that he started reading Bhagavad Gita from the age of 40 and now he is 65+ and what he understood at age 40 was different from what he understood of it at age 50 and now at 65+ he is understanding of Gita is more refined and mature .
I feel This applies not just to Bhagavad Gita but also any scripture or any other spiritual books . Sometimes things take time to bring the required clarity that is needed but we must not loose hope and continue to keep reading the spiritual works of great masters very regularly .
For me "Living by the words of Bhavagan" is always fresh and inspiring every time I read it  and each time I read I get a new insight .

1600
General Discussion / Re: Poems, Sayings on Solitude
« on: July 01, 2013, 11:13:04 PM »
I wandered lonely as a cloud
That floats on high o'er vales and hills,
When all at once I saw a crowd,
A host, of golden daffodils;
Beside the lake, beneath the trees,
Fluttering and dancing in the breeze.

Continuous as the stars that shine
And twinkle on the milky way,
They stretched in never-ending line
Along the margin of a bay:
Ten thousand saw I at a glance,
Tossing their heads in sprightly dance.

The waves beside them danced; but they
Out-did the sparkling waves in glee:
A poet could not but be gay,
In such a jocund company:
I gazed--and gazed--but little thought
What wealth the show to me had brought:

For oft, when on my couch I lie
In vacant or in pensive mood,
They flash upon that inward eye
Which is the bliss of solitude;
And then my heart with pleasure fills,
And dances with the daffodils.”
William Wordsworth, I Wander'd Lonely as a Cloud

1601
Humour / Re: Funny pictures,quotes,videos...
« on: June 30, 2013, 09:26:15 AM »
Baby goat plays on a huge pig
The pig is just trying to take a nap but the his little friend just won't let him. This adorable video is a must watch!
http://www.youtube.com/watch?v=ac-Ei73hzv4&feature=player_embedded

1602
Subramanian Sir

Thanks for your reply . As regards the dance song of Muruga even Pamban Swamigal has composed such a one in his famous song "Panchamrutha Vannam"

1603
Subramaniam Sir

I was referring to the incident when Arunagirinathar tries to commit suicide by jumping from Arunachala Temple tower and Lord Subramanya saves him and gives him darshan as well as upadesa .So is it the Subramanya near the tower that gave him the darshan ?

1604
Subramaniam Sir

Which Subramanya gave his darshan to Arunagiri natha the one with consorts or the one without consorts ? I guess the one near the temple tower is where he got darshan .

1605
Subramaniam Sir

Thanks for your reply . I feel we can find the depth only when we dive deep into both these works .
What was Bhagvan's opinion on Thirupuggazh and Arunagiri Nathar . I am asking this because Arunaginathar also has a relationship with Thiruvanamalai only that he had a darshan of Lord Subramanya at the Arunachaleswara  Temple and to my knowledge he has not written any poems praising Arunachala Hill .
By the way do u know the specific name of Lord Subramanya at the Arunachaleshwara Temple ?

Pages: 1 ... 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 [107] 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 ... 154