Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.

Messages - atmavichar100

Pages: 1 ... 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 [94] 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 ... 157
General topics / Re: Quotes from Shankaracharya's
« on: December 15, 2013, 07:55:32 AM »
At least think Ishwara fore a Muhurtha ( 48 mts ) daily
How should we conduct ourselves with regard to Ishwara? Our forefathers have answered this question – muhUrthamAtre atikrAnte bhagavaccinthana.m vinA| dasyubhir muSiteneva yuktamAkranditu. Dhruvam|| If even a muhurtha (48 minutes) were to be spent by us sans the thought of Ishwara, we must feel sorry for it in the same way as we would have felt if we had been robbed of all our wealth. This should be the spirit of everyone. Contrary to this, we do not think of Ishwara even for a muhurtha. – Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal

General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: December 13, 2013, 07:48:24 PM »

The essential purpose of creation of Varnas and Asramas by Iswara is that people should properly observe the dharmas enunciated in Vedas and Dharma Sastras and thereby help in the well being of all beings. Out of the many duties of Dvijas (twice-born), Sandhyopasanam is one, which is the most important, very fruitful and in fact the root of the characteristic of being a Dvija. For the tree of Dvija, the base root is Sandhyopasanam; the branches, the Vedas; the dharmas proclaimed therein, the leaves. It is said that if the root, viz. Sandhyopasanam is cut off, the tree will be destroyed, having lost the branches and the leaves. While
enunciating its benefit, Veda does not limit it to long life, good health, sons, wealth etc., but says that the
performer will attain all aspects of good life. Its purport is that one can reap all benefits through just
Sandhyopasanam and that the benefits that accrue by observing various other dharmas are in fact due to it only, as those who perform Sandhyopasanam are alone eligible to perform those dharmas.

Vyasa says that one who has failed to perform Sandhyopasanam is always impure. He has no right to
perform any karmas. He will not gain benefits of any karmas he may do.

Appayya Dikshitendra says that having failed to perform Sandhyopasanam, if one observes other dharmas, it is like decorating oneself without wearing any dress on the waist.

Manu says that Rishis enjoyed long life, superior intellect, lofty fame and radiant brilliance by performing Sandhyopasanam for long time. Dharma says that those who perform Sandhya in unbroken way are not touched by sin and attain to immortal Brahmalokam; through Sandhya one can get excellent living in this world, followed by everlasting bliss. There is an explanatory story in the Veda. A group of thirty crore of Rakshasas, named Mandehas, on the strength of boon obtained from Brahmadeva as a result of penance, come running with great speed in order to swallow Bhagavan Surya and fight intensely with him every day. When Dvijas offer Argya by chanting Gayatri mantra during Sandhya times, the consecrated Argya water turns into Vajrayudha and casts those Rakshasas into Aruna Island. Surya’s light brings well being to the world. For every good aspect, there is in nature an obstacle. There is an obstacle, not clear to our senses, to the light of Surya also. Researchers in Physics and Geology have measured the light of Surya as well its dullness scientifically. To remove the dullness and obstacle to the physical powers through the powers of chant of mantra and meditation is part of our procedures of Mantra Sastra. Of mantras, Veda mantras are beginningless. It appears that this principle is alluded to in the explanatory story mentioned above. Bhagavan Surya is thus saved and the world attains well being. The three Gods, Brahma, Vishnu and Sankara, other Devas and Maharishis like Valakhilyas are performing this Argya. Not doing this amounts to the sin of killing Surya. Not doing this worship, one gets the birth of ghost, blind during the day and never experiencing Surya’s light. Sastras teach in many ways that Sandhyopasana should definitely be performed and that persons not doing it lose the characteristic of Dvija and become ‘Patitas’ (the fallen beings).

The absolute necessity of Sandhyopasana is clear from
the final teaching that even if Dvija leaves the three Vedas and many dharmas and performs Sandhyopasana
(chanting of Gayatri) at least, he averts the fear of Narakas etc. and attains to the fearless state of Moksha(Liberation).

(VEDA DHARMA SASTRA PARIPALANA SABHA (Regd.), Kumbhakonam, Publication No.45)

General Discussion / Re: The Significance of Ekadasi
« on: December 13, 2013, 10:02:18 AM »
கைசிக ஏகாதசி விழா ( Fri 13 Dec 2013)

1) கார்த்திகை மாதம் வளர்பிறை ஏகாதசி கைசிக ஏகாதசி என்று அழைக்கப்படுகிறது.

2) இந்த ஏகாதசியன்றுதான் யோக நித்திரையிலிருந்து பகவான் கண் விழிக்கிறார். அதனால் இதற்கு உத்தான ஏகாதசி அல்லது ப்ரபோத ஏகாதசி என்ற பெயர்களும் வழக்கத்தில் உள்ளன.

3) ஸ்ரீமந்நாராயணன் உத்தான துவாதசியன்று ஸாயங்காலம் துளசிதேவியை விவாஹம் செய்து கொள்வதாக சாஸ்த்ரம் தெரிவிக்கிறது.

4) ஸ்ரீபராசர பட்டரால் கைசிக ஏகாதசியன்று ஸ்ரீவராஹ புராணத்தின் ஒரு பகுதியான கைசிக மாஹாத்மியம் படிக்கப்பட்டு அவர் அருளிச் செய்த விளக்கவுரையைக் கேட்டு மகிழ்ந்த நம்பெருமாள் அவருக்கு கைசிக துவாதசியன்று மேல்வீடு எனப்படும் மோக்ஷத்தைத் தந்தருளினார்.

5) கைசிக மாஹாத்மியத்தில் ஸ்ரீவராஹமூர்த்தி பூமிப்பிராட்டிக்கு நம்பாடுவான் என்பான் திருக்குறுங்குடி திவ்யதேசத்தில் கைசிகம் என்னும் பண்ணால் தன்னை ஏத்தி மகிழ்ந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார்.

6) நம்பாடுவான் என்னும் பஞ்சமகுலத்தைச் சார்ந்த பரம பாகவதோத்தமன் ஸோமசர்மா என்னும் ப்ராஹ்மணன் ப்ரம்ம ராக்ஷஸாகத் திரிந்து அலைந்தபோது அவனுக்கு தான் பாடிய கைசிகப் பண்ணின் பலனைக் கொடுத்து அவனுடைய சாபத்தை நீக்கினான்.

7) இன்றும் இந்த நிகழ்ச்சி கைசிக ஏகாதசியன்று திருக்குறுங்குடி திவ்யதேசத்தில் நடித்துக் காட்டப் படுகிறது.

கைசிக ஏகாதசியன்று திருவரங்கத்தில் நம்பெருமாள் அரவணையான பிறகு, அர்ஜுன மண்டபத்தில் எழுந்தருளியிருந்து ஆண்டுதோறும் வஸ்த்ரங்கள் சாற்றுவதில் ஏற்படும் குறைகளை நீக்க 365 “பச்சை” எனப்படும் பட்டு வஸ்த்ரங்களைச் சாற்றிக் கொள்கிறார்.

9) அப்போது கைங்கர்ய பரர்கள் திருவடி விளக்குவதேல்? அடைக்காய் அமுது நீட்டுவதேல்? திருவிளக்கு தூண்டுவதேல்? என்று கூறிக்கொண்டு பச்சை சாற்றுவர்.

10) அரையர்கள் எழுந்தருளி திருமங்கையாழ்வார் பெரியதிருமொழி ஒன்பதாம் பத்து ஆறாம்திருமொழி “அக்கும்புலியனதளும்” என்று தொடங்கும் 10 பாசுரங்களையும், நம்மாழ்வார் அருளிச் செய்த திருவாய்மொழி 5ஆம் பத்து ஆறாம்திருவாய்மொழி “எங்ஙனேயோ அன்னைமீர்காள்” என்று தொடங்கும் 11 பாசுரங்களையும் அபிநயம் மற்றும் தாளத்தோடு விண்ணப்பம் செய்வர்.

11) முறைகாரபட்டர்ஸ்வாமி எழுந்தருளி ஒன்றான ஸ்ரீபராசர பட்டர் அன்று வாசித்த முறையிலேயே ஸ்ரீவராஹபுராணத்தின் உள்ளீடான கைசிக மாஹாத்மியத்தைக் குல்லாய் தரித்து நம்பெருமாள் திருமுன்பு விண்ணப்பம் செய்வர்.

12) கைசிக துவாதசியன்று முறைகாரபட்டர் நிலையங்கி, குல்லாய், தொங்கு பரியட்டம் ஆகியவற்றைத் தரித்துக் கொண்டு கைசிக புராண ஸ்ரீகோஸத்தோடு நம்பெருமாளுடன் மேலைப்படி வழியாக சந்தன மண்டபத்துக்குள் எழுந்தருளுவார்.

13) மேலைப்படியில் நம்பெருமாள் எழுந்தருளும்போது சாத்தாத ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் புஷ்பங்களையும், பச்சைக்கற்பூரப் பொடியையும் நம்பெருமாள் திருமேனி மீது வாரியிறைப்பர். இந்த நிகழ்ச்சி கற்பூரப்படியேற்ற ஸேவை என்று அழைக்கப்படுகிறது.

14) நம்பெருமாள் கருவறையில் பூபாலராயனில் எழுந்தருளியபிறகு மரியாதைகளைப் பெற்ற முறைகார பட்டர் ப்ரஹ்மரதம் கண்டருளுவார்.
திருவரங்கம் பெரியகோயிலில் கைசிக ஏகாதசி உத்ஸவம் நடைபெறும்.

ஸ்ரீங்கம் ரங்கநாதர் கோயிலில் நாளை கைசிக ஏகாதசி விழா நடக்கிறது. இதை முன்னிட்டு திருப்பதி கோயிலில் இருந்து வேங்கடமுடையான் மரியாதை நாளை கொண்டு வரப்படுகிறது. ஸ்ரீரங்கம் ரங்கநாதர் கோயிலில் கார்த்திகை மாத ஏகாதசி அன்று நடக்கும் கைசிக ஏகாதசி விழா முக்கியமானது. இந்த ஆண்டுக்கான விழா நாளை நடக்கிறது. இதை முன்னிட்டு உற்சவர் நம்பெருமாள் கோயில் 2ம் பிரகாரம் அர்ச்சுன மண்டபத்தில் எழுந்தருள்கிறார். இரவு முழுவதும் சிறப்பு பூஜைகள் நடைபெறும். நள்ளிரவுக்கு பின் கைசிக புராணம் எனப்படும் பக்தர் வரலாற்றை நம்பெருமாள் முன்பட்டர் வாசிப்பார். இந்த புராணத்தை கேட்பவர்களுக்கு நற்பலன்கள் கிடைக்கும் என்பது நம்பிக்கை. 14ம் தேதி அதிகாலை கற்பூர படியேற்ற சேவை நடைபெறும்.

வேங்கடமுடையான் மரியாதை வருகை: கைசிக ஏகாதசி விழாவை முன்னிட்டு திருப்பதி கோயிலில் இருந்து புதிய பட்டு வஸ்திரங்கள், மாலை, பச்சை கற்பூரம் உள்ளிட்ட மங்கல பொருட்கள் (வேங்கடமுடையான் மரியாதை) ஸ்ரீரங்கம் கொண்டு வரப்பட்டு, ரங்கநாதருக்கும், நம்பெருமாளுக்கும், தாயாருக்கும், உடையவருக்கும் காணிக்கையாக சமர்ப்பிக்கப்படுகிறது. அதன்படி திருப்பதியில் இருந்து ஸ்ரீரங்கம் கோயிலுக்கு மங்கல பொருட்கள் நாளை வருகின்றன. அவற்றை திருமலை திருப்பதி தேவஸ்தான அறங்காவலர் குழுதலைவர் பாப்பிராஜூ, நிர்வாகி அதிகாரி கோபால் ஆகியோர் தலைமையில் தேவஸ்தான அலுவலர்கள் ஸ்ரீரங்கம் வீதிகளில் ஊர்வலமாக எடுத்து வந்து, ரங்கநாதர் கோயிலில் ஒப்படைக்கின்றனர்.

General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: December 13, 2013, 09:41:35 AM »

Once I asked Bhagavan why, for no apparent reason, one sometimes feels composed and cheerful, sometimes restless and unusually active, and sometimes lazy and languid.

Bhagavan replied: "In man the three gunas of nature (prakriti) are in constant movement. When sattva comes to the fore, one is quiet and cheerful; when rajas predominates, one is restless; when tamas is uppermost, one is languid and cheerless."

"How to get over their influence?" I asked.

"By becoming a gunatita (transcending the gunas)," he replied.

"How to become a gunatita?"

"By realizing the Self," Bhagavan concluded.

-The Recollections of N.Balarama Reddy

General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: December 11, 2013, 05:49:59 PM »
Ramana Maharshi
If there is a goal to be reached it cannot be permanent. The goal must already be there. We seek to reach the goal with the ego, but the goal exists before the ego. What is in the goal is even prior to our birth, that is, to the birth of the ego. Because we exist the ego appears to exist too. If we look on the Self as the ego then we become the ego, if as the mind we become the mind, if as the body we become the body.

It is the thought which builds up sheaths in so many ways. The shadow on the water is found to be shaking. Can anyone stop the shaking of the shadow? If it would cease to shake you would not notice the water but only the light. Similarly take no notice of the ego and its activities, but see only the light behind. The ego is the thought `I'. The true `I' is the Self.

Q: If it is just a question of giving up ideas then it is only one step to realization.

A: Realization is already there. The state free from thoughts is the only real state. There is no such action as realization. Is there anyone who is not realizing the Self ? Does anyone deny his own existence? Speaking of realization, it implies two selves - the one to realize, the other to be realized. What is not already realized is sought to be realized. Once we admit our existence, how is it that we do not know our Self ?

General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: December 05, 2013, 07:28:20 AM »
D.: It is said in books that one should cultivate all the good or daivic qualities in order to prepare oneself for Self-Realisation.

Sri Bhagavan : All good or daivic qualities are included in Jnana and all bad asuric  qualities are included in ajnana. When Jnana comes, all ajnana goes and all daivic qualities come automatically. If a man is a Jnani he cannot utter a lie or do anything wrong. It is, no doubt, said in some books that one should cultivate one quality after another and thus prepare for ultimate Moksha, but for those who follow the Jnana or Vichara Marga, their sadhana is itself quite enough for acquiring all daivic qualities ; they need not do anything else.

-- from " DAY BY DAY WITH BHAGAVAN ", PP. 274--276

General topics / Re: Quotes from Shankaracharya's
« on: December 05, 2013, 07:11:52 AM »
When you make an effort to rise higher in life, you may or may not succeed. If you fail despite putting in your best efforts, it is not your fault, but if you do not try, it is. A Sadhaka must go step by step and Sri Adi Shankaracharya's Upadesha Panchakam is a great source of inspiration for all seekers in this regard. - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal

Deivamani Malai is a very popular song of Saint Ramalinga Swamigal that he sang at Chennai Sri Kandakottam , praising the main deity there Lord Subramanya . It is a poem of 30 big verses and I will share 1 verse at a time . I very much like this song and though many people have rendered  it ,I like the one rendered by Sirgazhi Govindarajan .The link to the same is given below  .

1. தெய்வமணி மாலை

பன்னிருசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

சென்னைக் கந்தகோட்டம்

1. திருவோங்கு புண்ணியச் செயலோங்கி யன்பருள்
          திறலோங்கு செல்வ மோங்கச்
          செறிவோங்க வறிவோங்கி நிறைவான வின்பந்
          திகழ்ந் தோங்க அருள் கொடுத்து
     மருவோங்கு செங்கமல மலரோங்கு வணமோங்க
          வளர்கருணை மயமோங்கி யோர்
          வரமோங்கு தெள்ளமுத வயமோங்கி யானந்த
          வடிவாகி யோங்கி ஞான
    உருவோங்கு முணர்வினிறை யொளியோங்கி யோங்குமயில்
          ஊர்ந்தோங்கி யெவ்வுயிர்க்கும்
          உறவோங்கு நின்பதமென் னுளமோங்கி வளமோங்க
          உய்கின்ற நாளெந்த நாள்
    தருவோங்கு சென்னையிற் கந்தகோட்டத்துள் வளர்
          தலமோங்கு கந்த வேளே
          தண்முகத் துய்யமணி யுண்முகச் சைவமணி
          சண்முகத் தெய்வ மணியே.

Here is the link to the audio rendering of the entire Deivamani Malai by Dr.Seerkazhi Govindarajan

Kandakottam Deivamanimaalai by Dr. Sirkazhi Govindarajan Part 1 ( Verses 1-15)

Kandakottam Deiva mani maalai by Dr. Seerkazhi Govindarajan Part 2 ( Verses 16-30)

General topics / Re: Quotes from Shankaracharya's
« on: December 04, 2013, 08:05:18 AM »

General topics / Re: Quotes from Shankaracharya's
« on: December 03, 2013, 02:01:44 PM »
ராம நாம மகிமை–(மஹா பெரியவா)

“நடமாடும் கடவுள்” மஹா பெரியவா எனக்கு ஒரு உபதேசம் செய்தருளினார். அதாவது “நீ நித்தியம் படுக்கப்போகும் போது, சத் விஷயங்களையே நினைத்துக் கொள். சதா “ராமா, ராமா” என்று ஜபம் பண்ணிக் கொண்டிரு. இந்த மந்திர ஜபத்திற்கு விதி நிஷேதம் ஒன்றுமில்லை. நீ இதை எப்போதும், எந்த நிலையிலும் ஜபம் செய்யலாம்” என்றருளினார்.
இப்படி அந்தக் கருணாமூர்த்தி, எனக்குத் தாரக மந்திரோபதேசத்தைச் செய்து அருளினார். என்னே அவரது ஸௌலப்ய குணம் ! இன்று நினைத்தாலும் என்னை மெய் சிலிர்க்க வைக்கிறது. ஆக, என்றுமே அவர்தம் அருளாலே அவர்தாள் வணங்கி, சதா அவரையே தியானம் செய்து, அவரது உபதேசத்திற்கிணங்க, அந்த தேஜோமயமான திவ்ய ஸ்வரூபத்தை என் ஹ்ருதய கமலத்தில் ஆரோஹணித்து இடைவிடாது பூஜிப்பதே என் வாழ்வின் லக்ஷியம் எனக் கடைப்பிடித்து வருகிறேன்.
பரம பாவனமான இந்த மந்திரத்தின் பெருமையை அவர் பல தடவைகளில் தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார். சிவ விஷ்ணு அபேதத்தின் அடிப்படைத் தத்துவமே இதில் அடங்கியிருக்கிறதென்றும், “ரா” என்ற எழுத்து அஷ்டாக்ஷத்திரத்தின் ஜீவன் என்றும், “ம” என்ற எழுத்தோ பஞ்சாக்ஷரத்தின் ஜீவன் என்றும் தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார்.
ஸ்ரீ தியாக பிரம்ஹமும் தாம் இயற்றிய “தேவாம்ருதவர்ஷணி” ராகத்திலமைந்த “எவரனி” என்ற பிரசித்தி பெற்ற கிருதியில் இக்கருத்தையே — “சிவமந்த்ரமுனகு மஜீவமு” என்றும் “மாதவமந்த்ரமுனகு ரா ஜீவமு” என்றும் பாடியருளியிருக்கிறார்.
–ஆர். சங்கரநாராயணன் (நடமாடும் கடவுள் – வானதி பதிப்பகம் வெளியீடு)

General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: December 03, 2013, 01:43:49 PM »

General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: December 03, 2013, 08:45:38 AM »
Do not store useless information in your brain. Learn to unwind the mind. Then only you can fill the mind with divine thoughts. As all the dissipated mental rays are collected, you will gain new mental strength. Useless thoughts impede your spiritual growth. Obnoxious thoughts are stumbling blocks to spiritual advancement~Swami Sivananda


Paul Brunton or somebody visited one V Subramanya Iyer who is supposed to be a vedantic academic scholar.  Is this Vyai Subramaniam same as V Subramanya Iyer whom Paul Brunton visited?
The VS Iyer that Paul Brunton visited is different from the Iyer who wrote Ellam Onre .

General topics / Re: Quotes from Shankaracharya's
« on: November 30, 2013, 01:15:26 PM »

A wonderful incident of how Kanchi Mahaswamigal illustrates the importance of giving respect to Lord Hanuman while reciting Ramayanam and how he clears the doubt of a student who has doubt about the real visit of Hanuman  while reciting Ramayanam  .

The fifth day upanyAsam was also completed. SwamigaL, who elaborated well in a way the students could understand, also explained them the nuances of dharma shAstra s.

A student named Venkatesan belonging to the Tirunelveli Veda PAThashAlA came up slowly, prostrated to Jagadguru and said in hesitation, "I have a doubt, Gurudeva."

"What doubt, ask it", said SwamigaL.

He stumbled as he asked: "GurunathA! From the day the upanyAsam was commenced, you ask them to place a plank near you and also keep the guava fruits in a plate before it! Can't understand what is it for..."

Hearing this and laughing rattlingly, AchAryAL said, "Shall tell you, listen... ' yatra yatra raghunAtha kIrtanam, tatra tatra krta-masta kAnjalim '--'wherever Sri Rama's greatness is talked about there will readily come Sri Anjaneya Swami' is a belief. Here we recite Srimad Ramayanam itself. So Swami would come certainly? Can we make him stand? He is the 'nava vyAkaraNa pandita'! The Asana palakai is for him to sit on. Then... this is like doing upachAram with fruits, bakShaNam (savouries), coffee to a guest who comes to our home. Swami likes koyyAppazham (guava fruit) very much. Have understood now?"

Venkatesan nodded yes. Didn't that Deivam (God) know that this tender fruit wasn't clear yet!

Heavy crowd on the sixth day too. Jagadguru completed that day's upanyAsam in a way that moved everyone.

After everyone prostrated to SwamigaL and went away, the PAThashAlA students also, one by one prostrated and moved away. At the last of them was the Tirunelveli PAThashAlA student who prostrated shASTaangam and stood with joined palms. SwamigaL glanced at him with a smile and asked, "What's your full name?"

"Prasanna Venkatesan, GurunathA!"

"Which place is your pUrvIkam (native)?", SwamigaL asked.

"A hamlet near Tirunelveli Kadayanallur, GurunathA!"

"What is (your) takappanAr (father) doing?"

" upAdhyAyam (Vedic occupation), GurunathA!"

Saying " bEsh, bEsh", AchAryAL took with his golden hands the two guava fruits dedicated to Anjaneya Swami and gave it to him. Then he gave him leave with the words, "VenkatesA! These are the uchChiShta prasAdam (remnants) eaten by Anjaneya. Cut it, drop a piece in your mouth and share it with others!"

But then Prasanna Venkatesan did not move away from that place. He stood rolling the guava fruits in his hand and looking at them!

Having understood his flow of thoughts, AchAryAL said smiling within himself, "What Prasanna Venkatesa? Keeping the fruits in hand, what is that deep contemplation? Why not tell me a little, let me also know it!" He hesitated.

"Come on", the Jagadguru emboldened him.

"Nothing else, GurunathA! On that seat, Anjaneya Swami comes and sits and listens to Srimad Ramayanam, eats the guava fruits dedicated to him and leaves..." SwamigaL interruped him before he could finish.

"This is not told by me! This is a custom observed tradition after tradition with pUrNa nambikkai (full faith) by the elders who do Ramanayanam pravachanam . This is satyam too! What is your doubt in this?" asked the JnAnaguru.

Even in that chill weather Prasanna Venkatesan was perspiring. He hesitated to talk. Asking him to come nearer, AchAryAL encouraged him, "Whatever the matter... tell me boldly what strikes your mind."

He said in reply, "While listening to the pravachanam I was also looking at that plank often... For my eyes, nothing of Anjaneya Swami coming and sitting was seen! I also checked up with the saka s (friends) near me. They also said having seen nothing. That's why..." Venkatesan gulped and faltered.

AchAryAL asked, "Alright, alright. This is your first doubt! The two guava fruits are intact, they should have been parted had Anjaneya Swami eaten them is your second doubt (right)?"

Then he explained, "With AtmArta bhakti (soulful devotion) and shraddhA (trust), we too can have darshan of Anjaneya Swami sitting bhavyam (pious) with bhakti and doing Srimad Ramayana shravaNam ! If Anjaneyar comes as viShva rUpi and sits, will everyone have the shakti to look at him and bear with the sight? So he would come in sUkShmam (subtle form) and return after listening!" Further he asked Venkatesan, "You know to read grantha letters?"

"I know, GurunathA!" said the boy.

Forthwith, he asked for a Upanishad related grantha book to be brought to him from inside. Opening it at a page and showing a small passage, "You should memorize this in five minutes and recite to me, try if you can", he said with a laugh.

Venkatesan moved to a distance with the book. Precisely five minutes passed by. Coming back to AchAryAL he recited the specific pasage with no mistake of even a syllable.

parama santoSham on AchAryAL's face. He took the book in his hand. Keeping the passage he asked the boy to memorize, he said, "Venkatesa! As asked by me you read and recited (the passage) in just five minutes! Just because you have absorbed those specific akShara s (letters), they haven't disppeared from their places! Aren't the grantha letters intact in their places? This is similar to that! Whatever we dedicate to God, He does svIkAram (claim) of only the ruchi (taste) accompanied by bhakti shraddhA and leaves the padArtha s (eatables) to us with supreme compassion. Do you now understand the secret of those two guava fruits remaining intact, in full, without withering or shrinking?", AchAryAL asked him and laughed rattlingly.

Prasanna Venkatesan was sitting in amazement. Peace prevailed there for sometime. They all prostrated in shASTaangam .

The day of pravachana pUrti (completion of discourse)! At three in the afternoon itself AchAryAL came to the stage. The upanyAsam was going on very movingly. The time of completion, and everyone was listening, forgetful of their own selves. It was at that time that miracle took place!

A large vAnaram (monkey) came by leaps and bounds to the upanyAsam hall. Without taking heed of anyone, it jumped up the stage, went and sat quietly on the Asanam meant for Anjaneya Swami, facing AchAryAL! The Jagadguru was looking at it for sometime without moving his eyes away. It did not even regard the guava fruits kept before the seat! The crowd wondered at this sight!

Five o' clock in the evening. That vAnaram did not sway this way or that until then. Did not also touch the fruits. Completing his upanyAsam , AchAryAL recited the phala sruti . Then turning his head to his right and looking at the vAnaram , he said, "Anjaneya Swami, very happy that you came and sat here to listen to Srimad Ramayanam!" and requested, "Those two guava fruits are only for you, should do svIkAram of them." Looking around at the crowd once, the vAnaram took the fruits and keenly looked at AchAryAL for sometime with affection.

Meantime a voice proclaimed from the crowd, "Anjaneya... Rama, Rama!" Everyone looked towards the direction the voice came from. Prasanna Venkatesan was standing there with joined palms, his eyes filled with tears. By this time the vAnaram descended slowly from the stage, walked majestically and disappeared.

Coming to Jagadguru with filled eyes Prasanna Venkatesan said, "Gurudeva! That which came and sat on the plank near you did not appear as a vAnaram to my eyes. I saw sAkShAt Anjaneya Swami with his sharIram (body) that is AjAnubAhu (arms reaching knees) sitting in gAmbhIryam (majesty)! I also saw Swami saying something to AchAryAL! The tAtparyam of what you told me is now understood by me, GurunathA!" He fell at the Jagadguru's pAdAravinda . With so many people consoling him, no one could control his flowing tears.

That para brahmam blessed him with raised hands!

General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: November 30, 2013, 06:31:10 AM »
Do not believe a word I say. Experiment on yourself. You do not have to go anywhere. Just where you are yourself at home, begin to spend more time diving within yourself, watching, witnessing. When thoughts pop up, simply ask yourself, "To whom do these thoughts come? To me. I think them. Who am I? What is the source of the I?" As you do this, my friends, I can assure you a marvelous change will take place in your life, sooner or later, and you will become free.

~ Robert Adams

...from "I Am" - February 10, 1991

Pages: 1 ... 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 [94] 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 ... 157