Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - atmavichar100

Pages: 1 ... 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 [75] 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 ... 152
1111
தமிழ் உரைநடையின் தொடக்கப் புள்ளி வள்ளலார்

http://www.thinnai.com/index.php?module=displaystory&story_id=60810234&edition_id=20081023&format=html
முனைவர் மு. பழனியப்பன்


செய்யுள், உரைநடை என்ற இரு வடிவகங்கள் தமிழ்மொழிக்கு வளம் சேர்த்து வருகின்றன. செய்யுள் என்பது தமிழ் தனக்கே, தானே தன்மொழிப் படைப்பாளர்களால் உருவாக்கிக் கொண்ட வடிவம். அது இறுகிப்போய் குறளாகி, ஆசிரியமாகி, விருத்தமாகி-நீர்த்துப் போய் வசனகவிதையாகி, புதுக்கவிதையாகி எனப் பல்வேறு வடிவங்களை அடைந்து வளர்ந்து வருகின்றது.

உரைநடை வடிவம் தமிழுக்கு வந்த வடிவம். ஆனால் எளிமையான மக்களையும் சென்றடையும் வல்லமை அதற்கு உண்டு. செய்தித்தாள்கள் முதல் நூல்கள் வரை தற்காலத்தில் பெரும்பாலும் உரைநடையில் சொல்லும் முறைமை வந்துவிட்டது. உரைநடையின் திறந்த மறைபொருளற்ற அகராதி தேடிப் பொருள் கண்டறியத் தேவையில்லாத நேர்வடிவம் மக்களிடம் அது எளிதில் சென்று அடைய வசதியாகிவிட்டது.

தமிழுக்கு உரைநடை வந்தபோது செய்யுள் நடையில் எழுதியவர்கள் உரைநடையின் வடிவ எளிமை கண்டு அதிலும் படைப்புக்களை படைக்கத் துவங்கினர். இரு வடிவங்களின் சந்திப்புக் காலமான இக்காலம் குறிக்கத் தக்க காலமாகும். இக்காலப் புலவர்கள் செய்யுள் செய்வதிலும் தேர்ந்தவர்களாக இருந்தனர். உரைநடை வடிவிலும் திறம் பெற்றவர்களான விளங்கினர். இதற்கு அடுத்தகாலத்தில் கவிஞர்கள் என்ற தனிப்பிரிவும், உரைநடையாளர்கள் என்ற தனிப்பிரிவும் ஏற்பட்டுவிட்டது. உரைநடையாளருக்குக் கவிதை பிடிபடாது. கவிஞர்க‌ளுக்கு உரைநடை ஒத்துவராது என்ற நிலை வந்துவிட்டது. கண்ணதாசன் போன்ற சிலருக்கு விதி விலக்கு உண்டு.

வீரமாமுனிவர், மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளை, வடலூர் வள்ளல் இராமலிங்க அடிகள், பாரதியார் போன்றவர்கள் செய்யுள் படைப்புகளாலும், உரைநடை படைப்புகளாலும் உயர்ந்து நின்றவர்கள் ஆவர். தமிழின் இரு வடிவ நிலைகளிலும் வல்ல இவர்களால் இரண்டு வடிவங்களும் செழுமை பெற்றன.

குறிப்பாக பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் நடைபெற்ற செய்யுள், உரைநடை சந்திப்புக் காலக்கட்டம் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் குறிக்கத் தக்க காலகட்டமாகும். இக்காலக் கட்டத்தில் உரைநடை செய்ய முனைந்த அறிஞ‌ர்களைக் கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டி இருக்கிறது. இக்கட்டுரை வள்ளலாரின் உரைநடை ஆற்றல் என்னும் விரிந்த பரப்பினில் சில சொல்ல விழைகின்றது.

வள்ளலார் எழுதிய உரைநடை ஆக்கங்கள் இரண்டு ஆகும். ஒன்று மனுமுறை கண்ட வாசகம். மற்றொன்று ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கம்.


இவற்றுள் முன்னது பெரிய புராண ஈடுபாட்டால் அதனை ஒட்டி வள்ளல் பெருமானால் எழுதப் பெற்றது. முழுக்க முழுக்க புதிய உரைநடைப் படைப்பு என்ற நோக்கில் வள்ளல் பெருமானின் ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கம் பெருமை பெறுவதாகின்றது. இவ்வுரைநடைப் படைப்புகளைப் படைக்கின்ற வள்ளலார் இதனை ஒட்டிப் பல நூல்களுக்கு உரைகளும் வரைந்துள்ளனர். அவ்வாறு அவர் வரைந்த உரைகள் இவரின் தனித்த உரைநடைக்கு வழி தருவன ஆயிற்று. எனவே வள்ளலார் கவிஞர், உரைநடையாளர், உரையாளர் போன்ற பல படைப்புத்திறன்களை உடையவராகின்றார்.

ஆயிரத்து எண்ணூற்று அறுபத்தேழாம் ஆண்டின் வைகாசி மாதம் பதினொன்றாம் நாளன்று நிகழ்ந்த தருமச்சாலைத் தொடக்க விழாவில் ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கம் என்ற உரைநடை நூல் அரங்கேற்றம் செய்யப் பெற்றுள்ளது. ஓரளவு எழுதி முடிக்கப் பெற்ற பகுதிகள் மட்டுமே மக்கள் முன்னிலையில் வாசிக்கப் பெற்றன. முழுவதும் அப்போது எழுதி முடிக்கப் படவில்லை. வாசிக்கப்படவும் இல்லை. இக்காலக் கட்டமே தமிழ்ச் செய்யுள் வடிவமும், உரைநடை வடிவமும் சந்தித்த காலமாகும்.ஜீவ காருண்ய உரைநடைப் பகுதி மு்ன்று பிரிவுகளை உடையதாகும். மூன்றாவது பிரிவு முற்றுப்பெறாமல் உள்ளது. முதல் பகுதியின் சில பகுதிகளைத் திருப்பிச் சொல்லுவதாகவும் மூன்றாம் பகுதி தற்போது கிடைக்கிறது. வள்ளலார் இதனை ஏழுபிரிவாக எழுத எண்ணியிருந்திருக்கிறார். அதற்கான காலம் அமையப் பெறாமல் இவ்வுரைநடைப்பகுதி முற்றுப் பெற்று நின்றுவிட்டது.

இருப்பினும் இம்முற்றுப்பெறா பகுதிகளைப் படிக்கும் பொழுது அது முற்றுப் பெறவில்லை என்ற எண்ணம் தோன்றுவதில்லை. ஏனெனில் ஜீவகாருண்யம் குறித்துத் தான் உலகிற்கு அறிவிக்க வேண்டிய செய்திகள் அனைத்தையும் தானே தடை, விடைகளை ஏற்படுத்திக் கொண்டு வள்ளல் பெருமான் இதற்குள் முழுமையாக உணர்த்தி விட்டதாகவே எண்ணமுடிகின்றது. இப்பகுதியைப் படிப்போர் ஐயம், திரிபின்றி, முரண்பாடு இன்றி ஜீவகாருண்யம் குறித்து அறிந்து கொள்ள இயலும்.

மேலும் பத்தி என வரையறுக்கப் பெறும் ஒரு பொருள் பற்றியதான பகுதிக்கும் அடுத்த பகுதிக்கும் வள்ளலாரின் உரைநடையில் நல்ல ஒருங்கிணைப்பு காணப்படுகிறது. ஒரு பத்தியுடன், ஒரு பத்தி தொடர்ந்து செல்வதாக உள்ளது. இது உரைநடைக்கு உரிய உத்தி வடிவமாகும். பொருள் தொடர்நிலையாகும்.

எளிமையான எடுத்துக்காட்டுகள், உவமைகள், தத்துவங்கள் நிகழ்வுகள் ஆங்காங்கே இவ்வுரைநடைப் பகுதியில் காணப்படுகின்றன. வடமொழிச் சொல்லாட்சிகளுக்கும் இதனுள் இடம் தரப் பெற்றுள்ளது.

இதனால் வள்ளலாரின் கொள்கையை அறிந்து கொள்ள விரும்புகிற ஆரம்பநிலை சார்ந்த சன்மார்க்க கொள்கையாளர்கள் கற்க வேண்டிய முதல் நூல் அடிப்படை நூல் என்ற நிலையில் இந்நு}லைக் காட்டமுடிகின்றது. திருவருட்பாக்களைக் கற்று அறிந்து கொள்ளவேண்டிய செய்திகளைக் குறுகிய அளவில் இவ்வுரைநடை தனக்குள் புதைந்து வைத்துள்ளது.

இவ்வகையில் சுவையான உரைநடைப் பகுதியாக ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கம் என்ற உரைநடைப் பகுதி அமைந்திருக்கிறது என்றால் அது மிகையான கூற்று அல்ல.ஜீவ காருண்ய ஒழுக்கம் என்ற இந்த உரைநடைப் பகுதி மக்கள் அபர, பர ஞானம் பெற்று உயரிய வாழ்க்கை வாழ்வதற்கான முறைமைகளை எடுத்துரைக்கின்றது.

உலகத்தில் மனிதப் பிறப்பைப் பெற்றுக் கொண்டவர்கள் இந்தப் பிறப்பினால் அடையத் தக்க ஆன்ம லாபத்தை காலமுள்ளபோதே அறிந்து அடைய வேண்டும் என்பது இவ்வுரைநடையின் தொடக்க வரிகளாகும். உலகம் எனத் தொடங்கியுள்ள இம்முறைமை உலக உயிர்களுக்கான பெருநெறி குறித்துச் சிந்திப்பதாக உள்ளது. மேலும் இதனுள் காட்டப் பெற்ற ஆன்ம லாபம் என்ற தொடர் அடுத்த பத்தியைத் தொடரச் செய்வதாக உள்ளது.

அந்த ஆன்ம லாபம் எது என்று அறிய வேண்டில்‍ என்று தடையோடு அடுத்த பகுதி ஆரம்பமாகி அதன்பின் இவ்வினாவிற்கான விடை தொடர்கிறது. இவ்வாறு தடை விடையாக அமைந்துக் கற்பவரை, கேட்பவரை ஈர்க்கும் பொருள் சேர்க்கை உடையதாக இவ்வுரைநடைப் பகுதி அமைந்து சிறக்கின்றது.

அருள் என்பது கடவுள் இயற்கை விளக்கம் அல்லது தயவு. ஜீவகாருண்யம் என்பது ஆன்மாக்களின் இயற்கை விளக்கம் அல்லது ஆன்மாக்களின் தயவு. இதனால் ஒருமைக் கரணமாகிய சிறிய விளக்கத்தைக் கொண்டு பெரிய விளக்கத்தைப் பெறுதலும் சிறிய தயவைக் கொண்டு பெரிய தயவைப் பெறுதலும் போலவென்றாய வேண்டும்(திருவருட்பா உரைநடைப் பகுதி ப. 138) என்ற இந்தப் பகுதி ஜீவ காருண்யத்தின் அடிப்படை குறித்து அறிவிக்கின்றது. அதுவே இறைவனைச் சென்று சேரவைக்கும் பாதை என்பதையும் இது எடுத்துரைப்பதாக உள்ளது.

அதுபோல் வாடகை வீடு உவமை, செம்மண் உவமை, தாவரங்களை உண்பது உயிர் கொலையாகுமா முதலான பல சுவையான பகுதிகள் இவ்வுரைநடைப் பகுதியில் உண்டு.

செம்மண் சந்தோஷித்தது, துக்கித்தது என்று சொல்லப் படாது அதுபோல் மனம் சந்தோஷித்தது, துக்கித்தது என்று சொல்லப்படாது. செம்மண்ணினால் தேக வாழ்க்கைக்கு வீடு கட்டிக் கொள்வது போல மனம் முதலான கரணேந்திரியங்களால் ஜீவவாழ்க்கைக்குக் கடவுளால் கட்டிக் கொடுக்கப்பட்ட தேகம் சிறிய வீடாகும். இன்ப துன்பங்களை வீட்டிலிருப்பவன் அனுபவிப்பானல்லது வீடு அனுபவிக்க மாட்டாது ( மேலுது ப.101) என்ற செய்தி சுவையான தேவையான செய்தியாகும். இந்த அளவிற்குக் கருத்து அழகும், சொல் சேர்க்கையும் கொண்டது வள்ளலாரின் உரைநடையாகும்.

தமிழில் வள்ளல் பெருமானின் திருவருட்பா தந்த பெருமை, இலக்கிய வரலாற்று ஆசிரியர்களால் புகழ்ந்து உரைக்கப் படுவது போல தமிழ் உரைநடையைத் தொடங்கி வைத்தவர் வள்ளலார் என்ற நிலையில் அவரைக் காட்டுவதும் இன்றியமையாததாகும். வள்ளலார் கொள்கைகளை அறிய விரும்புவோர்க்கு எளிய சாதனாமாக ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கம் அமைகிறது என்பதும் இங்குக் கருதத்தக்கது.

--

முனைவர் மு. பழனியப்பன்

விரிவுரையாளர்

மா. மன்னர்கல்லூரி (த)

புதுக்கோட்டை

muppalam2006@gmail.com

1112
For those interested in understanding the life , teaching , mission and works of Saint Ramalinga Swamiga ( Vallalar ) , I recommend the following book "The Universal Vision of Saint Ramalingam" which is an English Translation of the Original Tamil Book "Vallar Kanda Orumaipadu" by Dr.M.P.Sivagnanam
This book received the 1966 "Sahithya Academy Award"  in Tamil .This is one of the best books I have read on Saint Ramalinga Swamigal .

For a free download of the PDF version of the english book follow the link below :

http://www.vallalarorphanage.org.my/SaintRamalinga.pdf


1113
General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: August 09, 2014, 09:50:07 AM »

1114
General topics / Re: Quotes from Shankaracharya's
« on: August 08, 2014, 10:43:03 PM »
The purpose of this blog is to share useful information about Santana Dharma, Hindu Identity and Indian current affairs to everyone.

http://thapas.wordpress.com/


1115
General topics / Re: Quotes from Shankaracharya's
« on: August 08, 2014, 10:38:34 PM »



Coimbatore Anugraha Bhashanam- Sringeri Acharya


http://thapas.wordpress.com/category/sringeri-acharya/


Anugraha Bhashanam delivered by Jagadguru Shankaracharya Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamiji upon his arrival at Coimbatore on March 21, 2012 during the Dakshina Bharata Vijaya Yatra undertaken in 2012.
Watch for Sringeri Acharya talking about Sandhyavandam at 7th and 18th minute of the above talk.

Sringeri Acharya also talks about ?why do pooja and how it is related to Shankara Advaitha?

http://www.youtube.com/watch?v=6ywDTCIN0eY&feature=youtu.be

1116
General topics / Re: Quotes from Shankaracharya's
« on: August 08, 2014, 10:03:40 PM »
AvaniAvittam/Upakarma ? Importance ? Kanchi Mahaswami & Others

Namaste , Some useful information about Avani Avittam /Upakarma/ Sraavana Purnima
http://thapas.wordpress.com/2013/08/19/avaniavittamupakarma-importance-kanchi-mahaswami-others/

Avani Avittam Importance By Kanchi Mahaperiyava

VEDA DHARMA SASTRA PARIPALANA SABHA (Regd.) Publication No. 24


This is the right name for it; not ?Aavaniyavattam?. Though this is the right name, it does not convey the right meaning. We should call it ?Aavani Purnima?; nay, even this is incorrect. We should in fact call it ?Sraavana Purnima?.

Followers of Aapasthambha sutra should perform a karma called ?Upakarma? on the day of Purnima in the lunar month of Sraavana, if there are no blemishes on that day. Sraavana Purnima generally is found to occur on the day of Avittam star in the solar month of Aavani.

Hence that day is referred to as Aavani Avittam, further twisted in spoken parlance to ?Aavaniyavattam?.

This same Upakarma should be performed by Rigvedis on the day of Sravana (Tiruvonam) star in the lunar month of Sraavana and by Samavedis on the day of Hastha star in the lunar month of Bhadrapada, which comes next to Sraavana.

What is the purpose of Upakarma?
The purpose of performing any karma will be known if we note the Sankalpa uttered by the Upadhyaya during that karma. When he utters Sankalpa, we should ask him for the meaning of the Sankalpa. Only then he will at least show interest in learning the meaning himself. Rigvedis? sankalpa is as follows:
?Adhitanam chandasam ayatayamatvaya adhyayana viryavattartham?

Import of this: That which is not ?yatayamam? is ?ayatayamam?. What is ?yatayamam?? Even in Bhagavadgita, we come across ?Yatayamam gatarasam puti paryushitam cha yat?. One yamam means three hours. Food loses its efficacy after three hours after cooking. Based on this, the term ?yatayamam? is used to denote objects which have become useless with time. For food it is three hours; similarly various materials have different limiting times upto which they are useful. If these time limits are crossed, their efficacy diminishes.

Same with Vedas. After Upanayanam, study of Vedas commences on the first Aavani Avittam day. Utsarjana karma is done in the following Pushya (Thai) month, study of Vedas is halted and in the next six months, as much as possible of the six Vedangas, viz. Siksha, Vyakarana, Chandas, Niruktam, Jyotisham and Kalpasutram is studied.

Then in the Sraavana month of the following year, on the day of Upakarma, Upakarma is performed and study of Veda mantras is commenced again. This karma of starting study of Vedas is known as Upakarma. Only if Upakarma is performed in this manner, will the meagre store of Veda mantra with us have power. If not, it will become ?yatayama? like the food described in Bhagavadgita.

If at least the Gayatri mantra which is with us is to have power, we must perform the karma of Upakarma without mistakes in mantra and with understanding of meaning. Only because Upakarma is not performed with sincerity, some karmas done these days become useless owing to loss of power of mantras. Hence Upakarma should certainly be performed.

If we are to commence uttering a mantra, it will bear fruit only if we worship the Rishis and Devatas who gave us that mantra at the beginning and receive their blessings. Their power of Tapas (austerity) will accrue to us through that mantra. There are three ways of worshipping them. One is invoking them in an object (kurcha of darbha, purna kumbha, lemon, betelnut fruit or lump of clay) and worshipping them with sixteen specified upacharas.

The second method is doing ?Tarpanam? with water for those Rishis. The third method, more powerful than the previous two, is to perform ?Homam? in Agnimukham for them.

Hence during Aavani Avittam, we should arrange for an additional Upadhyaya to explain to Grihasthas during the progress of Homam the Rishi or Devata for whom oblations are being given in Agni by the main Upadhyaya.

More important action required:

On a Sunday prior to Aavani Avittam Grihasthas should assemble in a place and learn as far as possible from knowledgeable Upadhyayas the Upakarma procedures properly and completely with meaning and intent; on the day of Upakarma, they should observe those procedures without forgetting the meaning.

VEDA DHARMA SASTRA PARIPALANA SABHA

Translated by: P R Kannan, Navi Mumbai
Source: www.kamakoti.org



1117
General topics / Re: Quotes from Shankaracharya's
« on: August 08, 2014, 05:54:41 PM »
Periva's discourse about Avani Avittam - Tamil


கல்வித் திட்டத்தில் ஒவ்வொரு வருஷத்தையும் இரண்டு டெர்ம்களாகப் பிரித்திருந்தார்கள். முதல் டெர்ம் சுமார் ஐந்து மாஸம் கொண்டது. இரண்டாவது டெர்ம் சுமார் ஏழு மாஸ காலம். முதல் டெர்முக்கு 'உபாகர்மம்' என்றும் இரண்டாவது டெர்முக்கு 'உத்ஸர்ஜனம்' அல்லது 'உத்ஸாகம்' என்றும் பெயர்.

உபாகர்மம் என்றவுடன் சில பேருக்காவது 'ஆவணியாவட்டம்' - அதவாது வருஷா வருஷம் புதுப்பூணூல் போட்டுக் கொள்ளும் நாள் - என்று நினைவுக்கு வரலாம்.

இது ரிக் வேதிகளுக்கு ச்ராவண மாஸத்தில் ச்ரவண நக்ஷத்ரம் வரும் நாள். ச்ராவண மாஸம் என்பது ஆடி அமாவாஸ்யையிலிருந்து ஆவணி அமாவாஸ்யை வரையுள்ள காலம். ச்ராவணி என்பதன் திரிபுதான் ஆவணி.

யஜுர் வேதிகளுக்கு உபாகர்மம் என்பது ச்ராவண மாஸப் பௌர்ணமியன்றாகும்

ரிக் வேதிகள் ச்ரவண நக்ஷத்ரத்தை வைத்து நாளை நிர்ணயிக்கிறார்கள். யஜுர் வேதிகள் பௌர்ணமித் திதியை வைத்து நிர்ணயம் செய்கிறார்கள்.

மிகவும் பூர்வ காலத்தில் ச்ராவண மாஸப் பூர்ணிமை தப்பாமல் ச்ரவண நக்ஷத்ரத்தன்றேதான் வந்து கொண்டிருந்தது, அதனால்தான் அந்த மாஸத்துக்கே அப்படிப் பேர். தப்பாமல் ச்ரவண நக்ஷத்ரமும் பௌர்ணமியும் ஒன்றாகவே இருந்த காலத்தில் அந்த நாளில்தான் ரிக் வேதிகள் யஜுர்வேதிகள் ஆகிய இருவரும் உபாகர்ம டெர்மை ஆரம்பித்தார்கள். அப்புறம் க்ரஹக் கோளாறில் அம்மாஸப் பௌர்ணமியன்று ச்ரவண நக்ஷத்ரத்துக்கு அடுத்ததான அவிட்டம் வந்தபோதும் யஜுர் வேதிகள் பெனர்ணமித் திதியிலேயே உபாகர்மாவை வைத்துக் கொண்டார்கள். தர்ம சாஸ்த்ரங்களில் குறிப்பாக 'ச்ராவண பூர்ணிமையில் உபாகர்மம் செய்யவேண்டும்' என்றே சொல்லியிருப்பதால் (பூர்ணிமைத்) திதியை யஜுர் வேதிகள் முக்யமாக எடுத்துக் கொண்டிருப்பதாகத் தெரிகிறது. அதனால் அவிட்டத்தில் அந்தப் பூர்ணிமை வந்தாலும் அன்றைக்கே உபாகர்மா செய்தார்கள்.

இதுதான் "ஆவணி அவிட்டம்" - அதாவது "ஆவணியாவட்டம்" என்று நாம் சொல்வது.

ரிக்வேதிகள் இப்போதும் திதியைப் பார்க்காமல் சரவண நக்ஷத்திரத்திலேயே உபாகர்மாவை "ச்ராவணம்" என்றே சொல்வது இதனால்தான். இப்படியாக, ரிக்வேதிகளுடைய உபாகர்மாவுக்கு அவிட்ட ஸம்பந்தமேயில்லை. ஆனாலும் தக்ஷிணத்தில் யஜுர்வேதிகளே பெரும்பாலாராயிருப்பதால் அவர்கள் கொடுத்த "ஆவணியாவட்ட"ப் பெயரையே ரிக் வேதிகளும் தங்களுடைய உபாகர்மாவுக்கும் சொல்கிறார்கள்.

இப்போதும் சில வருஷங்களில் ச்ராவண மாஸப் பௌர்ணமி ச்ரவண நக்ஷத்ரத்திலேயே வருகிறது. அப்போது ரிக் வேதிகள் யஜுர்வேதிகள் ஆகிய இரண்டு பேருக்கும் ஒரே நாளில் உபாகர்மா வருகிறது.

ஸாமவேதிகள் இதற்கு ஒரு மாஸம் தள்ளி (ஆவணி அமாவாஸ்யையிலிருந்து புரட்டாசி அமாவாஸ்யை வரையுள்ள ஒரு மாத காலமாகிய) பாத்ரபத மாஸத்தில் ஹஸ்த நக்ஷத்ரத்தில் உபாகர்மா செய்கிறார்கள். அநேகமாக அது பிள்ளையார் சதுர்ததியாகவோ அல்லது அதற்கு ஒரு நாள் முன்னே பின்னேயோ இருக்கும். ஹஸ்தமும் பஞ்சமியும் ஒன்று சேர்ந்திருந்தால் விசேஷமென்று சாஸ்த்ரங்களிலிருந்து தெரிகிறது. ச்ராவண மாஸ்ப்பூர்ணிமையும் ச்ரவணமும் தப்பாமல் சேர்ந்தே வந்த அக்காலத்து பாத்ரபதமாஸத்தில் ஹஸ்தம் பஞ்மியிலேயே வந்திருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. தற்போது அது அநேகமாகப் பிள்ளையார் சதுர்த்தியன்றோ, அல்லது அதற்கு முதல் தினமான த்ரிதீயையாகவோ வருகிறது.

உபாகர்மம் என்பதே இப்போது பல பேருக்குத் தெரியாத வார்த்தை. (தாங்கள் என்ன வேதம் என்பதுகூட அநேகம் பேருக்குத் தெரியாமலிருக்கலாம்) தெரிந்தவர்களில் பெரும்பாலாரும் அது பழைய பூணூல் சிக்குப்பிடித்து அழுக்காவி விட்டதே என்று புதும் பூணூல் மாற்றிக் கொள்கிற ஒரு நாள் என்றுதான் நினைக்கிறார்கள். உண்மையில் பூணூல் மாற்றிக்கொள்வதென்பது உபாகர்மாவிலே ஒரு சின்ன அங்கம்தான்.

உபாகர்மா என்பது அந்த ஒரு நாளோடு போகாமல் அடுத்த ஐந்தாறு மாஸங்களான ஒரு டெர்முக்கு ஆரம்ப நாளாக இருப்பதாகும்.

இந்த முதல் டெர்மில் மூலமான வேதத்தை மட்டும ஆசார்யர் கற்றுக் கொடுத்துச் சிஷ்யர்கள் சொல்லிக் கொள்வார்கள். அதாவது 'ச்ருதி' என்றே சொல்லப்படுவனவான தேவதஸம்ஹிதை, ப்ராஹ்மணம், ஆரண்யகம், உபநிஷத்துக்கள் ஆகியவற்றில் பாடம் நடக்குமூ. புஷ்யமாஸம் என்கிற நம் தை பிறக்கும்வரையில் இந்தப் பாடம் தொடரும். (புஷ்யத்துக்குத் 'தைஷம்' என்றும் பெயர் உண்டு. 'தைஷம்'தான் 'தை' ஆயிற்று.)

அப்போது 'உத்ஸர்ஜனம்' என்கிற கர்மாவைச் செய்து ச்ருதி பாடத்தை முடிப்பார்கள். புஷ்யமாஸம் பூர்ணிமையிலாவது அதற்கு முன்வரும் ரோஹிணியிலாவது உத்ஸர்ஜனகர்மா செய்யவேண்டும். ஸாமகர்கள் (அதாவது ஸாமவேதிகள்) புரட்டாசியில்தான் உபாகர்மம் செய்வதால், அத்யயன டெர்ம் ஐந்து மாஸமோ அல்லது குறைந்த பக்ஷம் நாலரை மாஸமோ இருக்கவேண்டும் என்ற விதிப்படி, அவர்கள் மாக பூர்ணிமையில் உத்ஸர்ஜனம் செய்யவேண்டும். தை அமாவாஸ்யைக்குப் பதினைந்து நாட்கள் கழித்துவரும் பௌர்ணமியே மாக பூர்ணிமை.

உத்ஸர்ஜனம் என்றாலும் விஸர்ஜனம் என்றுதான் அர்த்தம் - அதாவது "விட்டு விடுவது". வேத அத்யயன - அத்யாபனங்களை ஒரு கட்டத்தில் விட்டுவிடுவதற்காகச் செய்யும் வைதிக கர்மா உத்ஸர்ஜனம். மறுபடி ஏழு மாஸம் கழித்து அடுத்த "ஆவணியாட்ட"த்தில், விட்ட கட்டத்திலிருந்து வேத பாடத்தைத் தொடங்கவேண்டும். 'உபக்ரமணம், என்றால் தொடங்குவது என்று அர்த்தம், அதனால்தான் அன்று செய்கிற கர்மாவுக்கு 'உபாகர்மா' என்று பெயர்.

வேதத்தில் புதுப்பாடங்கள் இல்லாத இந்த ஏழு மாஸந்தான் இரண்டாவது "டெர்ம்". இதில் வேதாங்கம் எனப்படும் வேதத்தின் ஆறு அங்கங்களான் சி?க்ஷ, வ்யாகரணம், சந்தஸ், நிருக்தம், ஜ்யோதிஷம், கல்பம் ஆகியவற்றில் பாடம் நடத்துவார்கள். ஏனைய எல்லா வித்யைகளைக் கற்றுக் கொடுப்பதும் இந்த டெர்மில்தான். உபாகர்மாவுக்கான நாள் வந்தவுடன் இதை நிறுத்திவிட்டு, வேத பாடங்களுக்குப் போவார்கள். அதை உத்ஸர்ஜனம் பண்ணினவுடன் மறுபடி இந்த வேதாங்கங்களிலும் காவ்யம் முதலான இதர வித்யைகளிலும் விட்ட இடத்திலிருந்து ஆரம்பிப்பார்கள், இந்த உத்ஸர்ஜனம்தான் வடக்கே "ஸரஸ்வதி பூஜா" என்று சொல்லும் வஸந்த பஞ்சமி.

தற்போது "ஆவணியாவட்டம்" என்று பண்ணுவதில் போளியும் வடையும்தான் முக்யமாயிருக்கின்றன. ஒரு டெர்ம் முழுதும் கற்க வேண்டிய வேத பாடங்களில் ஆரம்ப ஸ?க்தத்தை மட்டும் உபாகர்மாவன்று வாத்யார் சொல்ல, மற்றவர்கள் தப்பும் தவறுமாகத் திருப்பிச் சொல்லி விடுகிறார்கள். அதுமட்டுமில்லை. 'விட்டு விடும்' உத்ஸர்ஜன கர்மாவையும் அன்றே பண்ணி (இப்படி ஒன்று வாத்யார் பண்ணி வைப்பதாகக்கூடப் பல பேருக்குத் தெரிவதில்லை) , வேதாங்கங்களிலும் ஒவ்வொன்றில் ஒவ்வொரு ஸ?த்ரத்தை மாத்ரம், வாத்யார் சொல்வதைத் திரும்பவும் உளறிக் கொட்டிவிட்டு முடிப்பதாக ஏற்பட்டிருக்கிறது. ஒரேயடியாக இந்த ஆவணியாவட்டத்துக்கே 'உத்ஸர்ஜனம்' செய்யாமல் எதனாலோ விட்டு வைத்திருக்கிறார்கள். வடை, போளிக்காக இருக்கலாம் இப்படி நாமே நம்மைப் பரிஹஸித்துக் கொள்ளும்படியான துர்த்திசையில் இருக்கிறோம்.


Read more: http://periva.proboards.com/thread/4950/perivas-discourse-avani-avittam-tamil#ixzz39npPFuTo

1118
General topics / Re: Quotes from Shankaracharya's
« on: August 07, 2014, 08:34:36 PM »
So what do we gain by performing "mere" rituals?

We will acquire onepointedness of mind, discipline, non-attachment, will power, humility. On the whole it will help us to live a moral life. Without moral conduct there can never be Atmic inquiry and Atmic experience.

Kanchi Paramacharya

1119
General Discussion / Re: The Significance of Ekadasi
« on: August 07, 2014, 08:32:53 PM »
Fasting controls passion. It checks the emotions. It controls the senses also. It is a great penance. It purifies the mind and the heart. It destroys a multitude of sins. Fasting controls the tongue in particular which is the deadliest enemy of man. Fasting overhauls the respiratory, circulatory, digestive and urinary systems. It destroys all the impurities of the body and all sorts of poisons. It eliminates uric acid deposits. Just as impure gold is rendered pure by melting it in the crucible again and again, so also this impure mind is rendered purer by repeated fasting~Swami Sivananda

1120
General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: August 07, 2014, 07:49:42 PM »

1121
I have shared this below in another thread but again sharing in this thread exclusively devotes to Saint Ramalinga Swamy

I see lot of similarities between Ramalinga Swamigal and Bhagwan Ramana

1) Both never had a formal Guru
2) Both never wore Ochre robes and were wearing white
3) Both composed the best of their hyms in Classical Tamil .
4) Both addressed God as their Father - Bhagwan Ramana called Father Arunachala and Ramalinga Swamigal called God as My father Arutperum Jyoti Andavar
5) Both have similar Maha Mantras that are used as refrains in their poems .
Bhagwan : Arunchala Siva Arunchala Siva
                   Arunchala Siva Arunachala
Ramalinga Swamigal : Arutperum Jyothi Arutperum Jyothi
                                   Thaniperum Karunai Arutperum Jyothi
6) The Deepam on Arunachala is nothing but Arutperum Jyothi of Ramalinga Swamigal
7) Both of them had high regard for Thiruvachagam , Manicka Vachagar , Jnana Sambandar
so like that one can go on .

But there are some differences also like

1)Bhagwan Ramana was a pure Advaita and Rama Linga Swamigal's Philosophy is something unqiue i.e neither adviata or saiva siddhantha but something in between them .I am really not sure what his real Philosophy is . Can anyone say what his Philosophy is ?
2) Bhagwan Ramana had highest respect for Vedas and Vedic Chanting etc but Rama Linga Swamigal was quite anti Vedic ,anti Brahmin and he had lot of problem with the Chidambaram Temple over the Vedic method of worship there and hence he decided to start his own Temple at Vadalur . The anti Vedic tone of some of  Ramalinga Swamigal's songs are not directly against Vedas but against the behavior of Vedic Brahmins .
3) Ramalinga Swamigal was a sort of Siddha and he believed in Transmuting the body from decaying .Bhagwan Ramana never believed in such sort of Body Immortality .But Ramalinga Swamigal was not a Yoga Siddha but a Jnana Siddha .

1122
General Discussion / Re: Wise Quotes
« on: August 07, 2014, 10:41:45 AM »
People may spend their whole lives climbing the ladder of success only to find, once they reach the top, that the ladder is leaning against the wrong wall. - Stephen Covey

1123
General Discussion / Re: Wise Quotes
« on: August 07, 2014, 10:23:39 AM »
"Those who have failed to work toward the truth have missed the purpose of living." ― Gautama Buddha

1124
General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: August 07, 2014, 10:00:24 AM »
[Full excerpt from 'Letters from Sri Ramanasramam' 53]:

Sometime back a North Indian came here and stayed for some days. One afternoon at 3 oclock, he came to Bhagavan and related his experiences through a Tamil devotee, thus: Swami, I was sleeping in the guest house yesterday. You were there speaking to me in my sleep. After some time I woke up and even after that, you were speaking to me. What is that? Bhagavan said, "You were sleeping, weren't you? Then with whom could you be speaking?"Only with myself " he said. Everyone laughed.

You say you were sleeping. How could there be any conversation with someone who is asleep? ?No, I was conversing, you say. That meant that, even though the body was asleep, you were awake. Then find out who that you is. After that we will consider the conversation during sleep,said Bhagavan. There was no reply at all. Looking at all the people with a kind look, he said, There are only two things: creation and sleep. There is nothing if you go to sleep. You wake up and there is everything. If you learn to sleep while awake, you can be just a witness. That is the real truth.
?

1125
General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: August 07, 2014, 09:41:38 AM »

Pages: 1 ... 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 [75] 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 ... 152