Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - atmavichar100

Pages: 1 ... 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 [74] 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 ... 152
1096
General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: August 19, 2014, 11:47:49 AM »
About certain Jnani's body disappearing as light and Bhagavan Ramana talks about Saint Manickavasgar's body dis appearance and in 19th Century  it is claimed that Saint Ramalinga Swamigal has also disappeared like this . Though there are some controversies in these sort of dis-appearances .

One day Bhagavan was telling us that the Tamil Saint Manickavasagar's body disappeared in a blaze of light leaving no residue. I asked him how that had happened and he explained that the body is solidified mind. When in Jnanam the mind dissolves and consumes itself in a blaze of light, the body is burnt up in the process. He gave Nandanar as another example of this. I mentioned the case in the Bible of Elijah being carried up to Heaven in a chariot of fire, a poetic way of saying the same thing. I asked if Christ?s disappearance from the tomb had resembled this in any way, but Bhagavan pointed out that this was entirely different, for Christ's body remained for a time after death, whereas the bodies of the others had been immediately and utterly consumed. He explained that the subtle body is composed of light and sound and that the gross body is a concrete form of the same.

A Sadhu's Reminiscences of Ramana Maharshi



1097
General topics / Re: Quotes from Shankaracharya's
« on: August 19, 2014, 11:27:14 AM »
Kanchi Paramacharya on why Brahmins ( i.e True Vedic Brahmins ) avoid touching others . The Original purpose why this was practiced was lost and later it turned to Brahmins ( not just the Vedic Brahmins but even those who are just namesake Brahmins ) using this to consider themselves as superiors and others as inferiors and in this process they earned the wrath of many people .


1098
General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: August 19, 2014, 07:14:36 AM »
Sri Raviji

Just a question who is "H" here ?

1099
General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: August 19, 2014, 07:03:36 AM »
Quote
.Now people are willing to listen.

The art of listening is the greatest of all arts and very rarely followed . It is a great spiritual quality and those who have this quality of listening can easily progress on the spiritual path . This quality is exhibited by the highly mature sadhaks .
There is another type of listening which is what I feel Guru X is referring i.e the slave listening to the master . It is not listening .It is just obeying the orders of the master . On the outer it seems to be a good quality but it is good only if the master is good .Most of the masters are very cunning and manipulative and use this obedience of the disciple ( he is nothing but a slave in this equation ) to manipulate and exploit him and throw him out once he become unproductive .I have myself seen many such people joining various spiritual organizations who expect highest obedience from the disciples only to be exploited and thrown out in the end after they have been exploited fully . One person described this phenomenon like extracting sugarcane juice from a sugarcane ( we can see this on the streets of Tamil Nadu ) . Once the sugracane is put inside the machine it is crushed and the juice extracted it is thrown out . The Machine ( here the Guru /Spiritual Organization ) remains the same but new and new sugarcane ( i.e new disciples ) keeps coming in to be crushed and thrown out once the juice is extracted .
I think here Guru X refers to the sugarcane type of disciple who is willing to be very obedient to be crushed and not like the disciples  of the ones we see in the Upanishads where the student moves away from the teacher after getting his doubts cleared and the teacher liberates him from his ignorance and does not make any demands on the student .Bhagavan Ramana was once such sage who did not make any demands on the people who came to him for advice and accepted them as they are .It is a different thing that the Ashram had some restrictions on people staying there I.e womem were not allowed to stay at nights , no non veg / liquor to be consumed etc etc )  and that is quite acceptable .

Anyway I have not met Guru X and I really do not know how he handles the people who come as disciples to him but based on what Sri Ravi has written so far I feel it is better to be safe from such people .

Sri Raviji kindly continue your conversations with Guru X . :)

1100
General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: August 18, 2014, 05:35:35 PM »
CONVERSATIONS WITH ANNAMALAI SWAMI ON FATE AND FREEWILL

Question:

Ramana Maharshi once remarked that free will is non-existent, that all our activities are predetermined and that our only real choice is either to identify with the body that is performing the actions or with the underlying Self in which the body appears.

Someone once said to him: ?If I drop this fan, will that be an act that has always been destined to happen in this moment??
And Bhagavan replied, ?It will be a predestined act?.

I assume that these predestined acts are all ordained by God, and that as a consequence, nothing happens that is not God?s will, because we, as individuals, have no power to deviate from God?s ordained script.
A question arises out of this.
If I remember the Self, is this God?s will?
And if I forget to remember at a certain moment, is this also God?s will?
Or, taking my own case, if I make an effort to listen to the sound ?I-I, is this God?s will, or is it individual effort?

Annamalai Swami:


Forgetfulness of the Self happens because of non-enquiry.
So I say, ?Remove the forgetfulness through enquiry?.
Forgetfulness or non-forgetfulness is not a part of your destiny.
It is something you can choose from moment to moment.

That is what Bhagavan said.
He said that you have the freedom either to identify with the body and its activities, and in doing so forget the Self, or you can identify with the Self and have the understanding that the body is performing its predestined activities, animated and sustained by the power of the Self.

If you have an oil lamp and you forget to put oil in it, the light goes out.
It was your forgetfulness and your lack of vigilance that caused the light to go out. Your thoughts were elsewhere. They were not on tending the lamp.

In every moment you only have one real choice:
to be aware of the Self or to identify with the body and the mind.
If you choose the latter course, don?t blame God or God?s will, or predestination. God did not make you forget the Self.
You yourself are making that choice every second of your life.


Final Talks

1101
General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: August 18, 2014, 09:19:35 AM »
Dear Sri Ravi

Interesting conversation with Guru X .Waiting for the next episode  :)

1102
General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: August 17, 2014, 07:25:19 PM »
Dear Sri Ravi

Happy to know that u had a spiritually refreshing trip to Thiruvanamalai and Bhagavan Ramana Shrine and took part in the Sat evening Tamil Parayana ( my favorite  Bhagavan Chant ) and also the morning Veda Parayana of Taittriya Upansihad ( again my favorite Vedic Chant ) .Reading your post took me back to the many  times I visited Thiruvanamalai ( I have lost count how many times I visited )  from 1999-2009 .

1103
General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: August 17, 2014, 07:19:25 PM »

1104
General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: August 16, 2014, 01:35:53 PM »
Select Gita Verses in Rhythm
The following is a set of verses from Bhagavad Gita set in to Rhythm .It comes in the Tamil Movie "Nimirnthu Nil" which is basically a movie about how a  young man takes on the Corrupt system prevailing in the Country .
 
The song starts with a mediocre intro and turns into a rhythmic and strong one once the versere are up. 
The song was composed with verses 16, 18, 27, 28 and 37 of Chapter 2 "Sankhya yoga" and the selected verses deal with  "The eternal reality of the Soul's immortality".  These verses, that convey very deep meaning, are some of the words of advice from Shri Krishna to convince Arjuna into the inevitable war (which Arjuna laments as his unfortunate situation) to fight against Arjuna's (evil) relatives and teachers.

http://www.youtube.com/watch?v=Ne9a997_lUw



Verse -16

Meaning: The unreal (the non-existent/the material body) has no duration (endurance/ everlastingness);   And the real (eternal soul) has no cessation ( end / changing quality ).  These conclusions (of both of the two) have indeed been observed by seers of Truth.



Verse -18

Meaning:

All these material bodies (of kurukshetra warriors) are sure to come to an end; the embodied soul is eternal in existence, immeasurable and indestructible.  Therefore, fight, (Arjuna / O descendant of) Bharata.


Verse-27


Meaning:
For one who has taken birth, death is certain; and for one who is dead, birth is certain.  Therefore you should not lament for your inevitable duty.


 

Verse-28


Meaning:
All that are created are non-manifest in the beginning; (they become) manifest in middle; (and they become) non-manifest again when vanquished. So, what is the need for lamentation?


 

Verse -37


Meaning:
Slain, you will win a place in heaven; Victorious, you will enjoy the earth.  Therefore, O son of Kunthi, get up and fight, for victory is certain.


 

1105
General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: August 15, 2014, 07:23:40 AM »
Here this pic tells the real meaning of the Chakra in our National Flag .Today i.e 15 August being the India's  Independence Day ,sharing this pic


1106
General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: August 12, 2014, 08:12:53 PM »

1107
General Discussion / Re: Rough Notebook-Open Forum
« on: August 11, 2014, 10:36:40 PM »
Once I cried and told the Maharshi that I knew nothing about Vedanta nor could I practice austerity, being a householder. I prayed to him to help me by showing me the Reality or the way to it. I also frankly told him that his method of self-enquiry was too hard for me.

He then graciously said, "You know Ulladu Narpadu [Truth in Forty Verses]. It imparts Pure Truth, deals with it and explains it. Go on reading it verse by verse. The words of the verses will in course of time vanish and Pure Truth (sat) alone wil shine, like the snake relinquishing its skin and coming out shining.

~ R. Narayana Iyer, Face to Face with Sri Ramana Maharshi

1108
General topics / Re: Satvik Food
« on: August 11, 2014, 12:15:53 PM »

The best solution for having the right food that is tasty ,at the same time sattvic and also quite nutritious is to learn cooking and start preparing your own food at home and it does not matter whether you are a man / women . In today's complex Urban world it is mandatory for both men and women to know cooking and prepare their own food at home instead of depending upon cooks / caterers /hotels/ready made food stuffs /processed foods  etc etc .They can be used for special occasions or during some very tight situations .
It is never too  late to learn cooking and though initially it may look quite complex but if you approach cooking as a "Spiritual Practice" in itself then you will not feel tired / bored but will approach each day's cooking with love and affection . If fact cooking was considered as a sacred act in Hindu Dharma . Along with cooking learn basics of Nutrition so that you get to know whether your food had adequate carbohydrates , proteins , minerals and fats . You do not have to buy any specific books for the same as most of the material is freely available on net .

Today apart from food being sattvic we have to also focus whether we get the right type of nutrition as most of the fruits and vegetable as well as the other pulses and grains that we get from market are mass produced and lot of pesticides are used to increase the agricultural output and hence we just cant blindly take for granted that the sattvic food that we take also provides us with the right nutrition .

The Saying "An apple a day keeps the Doctor away " is well known and also quite valid even  today but we have to also remember that the Apple that we eat today is not the same one that was consumed by our Parents / Grandparents 50 years back .

Will share more on this topic later 



1109
General topics / Re: Quotes from Shankaracharya's
« on: August 11, 2014, 11:50:32 AM »
விவாகத்தில் தவிர்க்க வேண்டியவை-(1966இல் பரமாச்சார்யாள் உத்தரவு)
1. மாப்பிள்ளை அழைப்பு: முன் காலத்தில் மாப்பிள்ளை வெளியூரிலிருந்து வரும்போது ஊரின் எல்லையில் சென்று மேளத்தாளத்துடன் குதூகலமாக அழைத்துவருவது வழக்கம் தற்போது முதல் நாள் அன்றே மாப்பிள்ளை சத்திரத்திற்கு வந்துவிடுகிறார். தங்கி டிபன் முதலியன சாப்பிட்டு இளைப்பாறுகிறார். பிறகு இரவு (ஏற்கனவே வந்துவிட்ட வரை) வெளியில் அனுப்பி, ஓரிடத்திலிருந்து அழைப்பது அர்த்தமற்றது. இது சத்தியத்திற்குப் புறம்பானது. தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.

2. காசியாத்திரை: முன் காலத்தில் பிரம்மச்சாரிகள் காசிக்குப் படிக்கச் செல்வார்கள். வழியில் பெண் வீட்டார். தங்கள் பெண்ணை ஏற்றுக்கொண்டு கிரஹஸ்தாஸ்ரமம் நடத்தச் சொல்வார்கள். சரி என்று பையனும் சம்மதித்துத் திரும்புகிறான். இதுதான் தற்போது நடக்கிறது. ஆனால் முதல் நாளே நிச்சயதார்த்தம் செய்து லக்னப் பத்திரிகை படித்து ஏற்பாடாகிறது. பிறகு காசிக்குப் போவது முரண்பாடான ஏற்பாடு தவிர்க்க வேண்டும் (நம்பிக்கை மோசடி என்றுகூடச் சொல்லலாம்)

3. ஊஞ்சல்:
சாஸ்திரப்படி கல்யாணம் ஆனபிறகு தம்பதிகளாய்ச் சேர்ந்த பிறகுதான் அவர்களை ஊஞ்சலில் வைத்துக்கொண்டாட வேண்டும். பகவான் கல்யாண உற்சவங்களில் விவாஹம் ஆன பிறகுதான் திவ்ய தம்பதிகளை ஊஞ்சலில் வைத்து பூஜிக்கிறோம். கல்யாணத்திற்கு முன்னால் தம்பதிகளைச் சேர்த்துவைப்பது நல்லது இல்லை. ஏதாவது ஏற்பட்டு விவாஹம் தடைபட்டால் அவர்கள் வாழ்வு பாதிக்கப்படும்.

4. பாணிக்ரஹணம்: சுபமுகூர்த்தம் வைத்து நல்ல லக்னத்தில் மாப்பிள்ளை பெண்ணின் கரத்தை க்ரஹிக்க வேண்டும். இப்பொழுது முதலிலேயே (ஊஞ்சல் பிறகு) கையைப் பிடித்து அழைத்து மணமேடைக்கு வருகிறார்கள். கைப் பிடிக்கும் வேளை ராகு காலம் எமகண்டமாய் இருக்கலாம். சுப லக்னத்தில்தான் கைப் பிடிக்க வேண்டும்.

5. கைகுலுக்குதல்: மாப்பிள்ளை பெண் இருவரும் விரதம் செய்து, கையில் ரக்ஷா பந்தனம் செய்துகொள்கிறார்கள். கைகள் புனிதமாகி இருவரும் விவாதச் சடங்குகள். ஹோமம், சப்தபதி முதலியன செய்யத் தகுதி அடைகின்றன. இந்தப் புனிதத்வத்தைக் கெடுத்து எல்லாரும் வந்து பெண், மாப்பிள்ளை இருவரும் சடங்குகள் முடியும் முன் கைகுலுக்குகிறார்கள். கைகள் சுத்தம் இழக்கின்றன. ஆகையால் விவாஹச் சடங்கு, சப்தபதி முடியும் முன் யாரும் தம்பதிகளைக் கை குலுக்கக் கூடாது. இதைப் பத்திரிகைகளில் (NB) என்று போட்டுக் குறிப்பிட்டுவிட்டால். விவாஹத்திற்கு வருபவர்கள் தக்கபடி நடந்துகொள்வார்கள்.

6. பட்டுப்புடவை:
விவாஹம் செய்யும்போது பாவம் சேரக் கூடாது. ஆயிரக்கணக்கான பூச்சிகளைக் கொன்று பட்டு இழை எடுக்கிறார்கள். ஆகையால் பாவம் சேர்ந்த இந்த பட்டுப் புடவையைக் கட்டிக்கொண்டால் விவாஹம் பாவத்திற்கு உட்படுகிறது. தம்பதிகள் க்ஷேமத்திற்கு உதந்ததல்ல இதற்காகத்தான் பரமாச்சார்யாள் இதைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்கிறார்கள். அஹிம்ஸா பட்டு உடுக்கலாம்.

7. விவாஹப் பணம் (Dowry): மாப்பிள்ளை வீட்டார் எதிர் ஜாமின் வகையறா வாங்குவது சாஸ்திர விரோதம். மேலும் விரதங்களை தங்கள் வீட்டில் செய்துகொண்டுதான் கல்யாணத்திற்கு வர வேண்டும். அவர்கள் பொறுப்பு. இப்படிச் செய்தால் சத்திரத்திற்கு காலையில் வந்தால் போதும். நேரே விவாஹம் மந்தர பூர்வமான சடங்குகளைப் பிரதானமாகச் செய்யலாம். நிறைய வேத வித்துகளுக்கு தக்ஷிணைக் கொடுத்து அக்னி சாக்ஷியான விவாகத்தைச் சிறப்பாக நடத்தலாம். சிலவும் குறையும். நகை ஆடம்பரம் தவிர்த்து ஒருவேளை ஆகாரத்துடன் முடித்து மிச்சமாகும் பணத்தை ஒரு ஏழைக் குடும்ப கல்யாணத்திற்கு உதவலாம் அல்லது சேமிக்கலாம்.

8. வரவேற்பு: முதல் நாள் வரவேற்பு கொடுப்பது தவறு. தம்பதிகளாகச் சேரும் முன் இருவரையும் ஒன்றாய் உட்காரவைப்பது தவறு. நமது கலாசாரத்திற்கு முரண்பட்டது. கோவில்களில் கல்யாணம் செய்தால் வரவேற்பு ஏதாவது சத்திரத்தில் காலியாயிருக்கும் தினத்தில் (கிழமை பார்க்க வேண்டாம்) செய்யலாம். சிலவு குறையும்.

9. திருமங்கல்ய தாரணம்: விவாகம் என்பது திருமங்கல்ய தாரணம் மட்டும் அல்ல. வேத பூர்வமான மந்த்ரம் திருமங்கல்ய தாரணத்திற்கு இல்லை. ஸ்லோகம்தான். மந்த்ர பூர்வமான விவாகம்தான் முக்கியம் உதாரணமாக 9-10:30 முகூர்த்தம் என்றால் 10:30க்குள் திருமங்கல்ய தாரணம் செய்துவிடுகிறார்கள். எல்லாரும் எழுந்து போய்விடுகிறார்கள். உண்மையான விவாகச் சடங்குகள் பிறகுதான் நடக்கின்றன. சாட்சிக்கு யாரும் இருப்பதில்லை. மேலும் முகூர்த்த காலத்திற்குப் பின் ராகுகாலம், எம கண்டம் இருக்கலாம். ஆகையால் எல்லாம் சப்தபதி உள்பட முகூர்த்த காலத்திற்குள் முடித்துவிட வேண்டும். சுபகாலத்தில் தான் சடங்குகள் செய்ய வேண்டும். அப்போதுதான் தம்பதிகளுக்கு க்ஷேமம் உண்டாகும்.

10. கூரைப்புடவை: மாயவரத்திற்கு அருகில் கொறை நாடு என்ற ஊரில்தான் முகூர்த்தப் புடவை செய்வது வழக்கம். கொறை நாடு புடவை என்பதைக் கூரப்புடவை என்கிறோம். நூலில் சிவப்புக் கட்டம் போட்டு அழகாக நெய்வார்கள். உண்மையான கூரப்புடவை என்றால் நூல் புடவை என்று அர்த்தம். நாம் தற்போது பணவசதியால் பெருமைக்கு ஆசைப்பட்டுப் பட்டு ஜரிகையை, ஆயிரக்கணக்கில் செலவு செய்து பாவத்தைத் தேடிக்கொள்கிறோம்.

NB: 1966இல் பரமாச்சார்யாள் உத்தரவு: ?என் நிபந்தனைகளுக்கு உட்படாமல் செய்யப்படும் விவாஹப் பத்திரிகைகளில் என் பெயரைப் போடுவது தவிர்க்கப்பட வேண்டும்?.

1110
தமிழ் உரைநடையின் தொடக்கப் புள்ளி வள்ளலார்

http://www.thinnai.com/index.php?module=displaystory&story_id=60810234&edition_id=20081023&format=html
முனைவர் மு. பழனியப்பன்


செய்யுள், உரைநடை என்ற இரு வடிவகங்கள் தமிழ்மொழிக்கு வளம் சேர்த்து வருகின்றன. செய்யுள் என்பது தமிழ் தனக்கே, தானே தன்மொழிப் படைப்பாளர்களால் உருவாக்கிக் கொண்ட வடிவம். அது இறுகிப்போய் குறளாகி, ஆசிரியமாகி, விருத்தமாகி-நீர்த்துப் போய் வசனகவிதையாகி, புதுக்கவிதையாகி எனப் பல்வேறு வடிவங்களை அடைந்து வளர்ந்து வருகின்றது.

உரைநடை வடிவம் தமிழுக்கு வந்த வடிவம். ஆனால் எளிமையான மக்களையும் சென்றடையும் வல்லமை அதற்கு உண்டு. செய்தித்தாள்கள் முதல் நூல்கள் வரை தற்காலத்தில் பெரும்பாலும் உரைநடையில் சொல்லும் முறைமை வந்துவிட்டது. உரைநடையின் திறந்த மறைபொருளற்ற அகராதி தேடிப் பொருள் கண்டறியத் தேவையில்லாத நேர்வடிவம் மக்களிடம் அது எளிதில் சென்று அடைய வசதியாகிவிட்டது.

தமிழுக்கு உரைநடை வந்தபோது செய்யுள் நடையில் எழுதியவர்கள் உரைநடையின் வடிவ எளிமை கண்டு அதிலும் படைப்புக்களை படைக்கத் துவங்கினர். இரு வடிவங்களின் சந்திப்புக் காலமான இக்காலம் குறிக்கத் தக்க காலமாகும். இக்காலப் புலவர்கள் செய்யுள் செய்வதிலும் தேர்ந்தவர்களாக இருந்தனர். உரைநடை வடிவிலும் திறம் பெற்றவர்களான விளங்கினர். இதற்கு அடுத்தகாலத்தில் கவிஞர்கள் என்ற தனிப்பிரிவும், உரைநடையாளர்கள் என்ற தனிப்பிரிவும் ஏற்பட்டுவிட்டது. உரைநடையாளருக்குக் கவிதை பிடிபடாது. கவிஞர்க‌ளுக்கு உரைநடை ஒத்துவராது என்ற நிலை வந்துவிட்டது. கண்ணதாசன் போன்ற சிலருக்கு விதி விலக்கு உண்டு.

வீரமாமுனிவர், மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளை, வடலூர் வள்ளல் இராமலிங்க அடிகள், பாரதியார் போன்றவர்கள் செய்யுள் படைப்புகளாலும், உரைநடை படைப்புகளாலும் உயர்ந்து நின்றவர்கள் ஆவர். தமிழின் இரு வடிவ நிலைகளிலும் வல்ல இவர்களால் இரண்டு வடிவங்களும் செழுமை பெற்றன.

குறிப்பாக பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் நடைபெற்ற செய்யுள், உரைநடை சந்திப்புக் காலக்கட்டம் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் குறிக்கத் தக்க காலகட்டமாகும். இக்காலக் கட்டத்தில் உரைநடை செய்ய முனைந்த அறிஞ‌ர்களைக் கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டி இருக்கிறது. இக்கட்டுரை வள்ளலாரின் உரைநடை ஆற்றல் என்னும் விரிந்த பரப்பினில் சில சொல்ல விழைகின்றது.

வள்ளலார் எழுதிய உரைநடை ஆக்கங்கள் இரண்டு ஆகும். ஒன்று மனுமுறை கண்ட வாசகம். மற்றொன்று ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கம்.


இவற்றுள் முன்னது பெரிய புராண ஈடுபாட்டால் அதனை ஒட்டி வள்ளல் பெருமானால் எழுதப் பெற்றது. முழுக்க முழுக்க புதிய உரைநடைப் படைப்பு என்ற நோக்கில் வள்ளல் பெருமானின் ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கம் பெருமை பெறுவதாகின்றது. இவ்வுரைநடைப் படைப்புகளைப் படைக்கின்ற வள்ளலார் இதனை ஒட்டிப் பல நூல்களுக்கு உரைகளும் வரைந்துள்ளனர். அவ்வாறு அவர் வரைந்த உரைகள் இவரின் தனித்த உரைநடைக்கு வழி தருவன ஆயிற்று. எனவே வள்ளலார் கவிஞர், உரைநடையாளர், உரையாளர் போன்ற பல படைப்புத்திறன்களை உடையவராகின்றார்.

ஆயிரத்து எண்ணூற்று அறுபத்தேழாம் ஆண்டின் வைகாசி மாதம் பதினொன்றாம் நாளன்று நிகழ்ந்த தருமச்சாலைத் தொடக்க விழாவில் ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கம் என்ற உரைநடை நூல் அரங்கேற்றம் செய்யப் பெற்றுள்ளது. ஓரளவு எழுதி முடிக்கப் பெற்ற பகுதிகள் மட்டுமே மக்கள் முன்னிலையில் வாசிக்கப் பெற்றன. முழுவதும் அப்போது எழுதி முடிக்கப் படவில்லை. வாசிக்கப்படவும் இல்லை. இக்காலக் கட்டமே தமிழ்ச் செய்யுள் வடிவமும், உரைநடை வடிவமும் சந்தித்த காலமாகும்.ஜீவ காருண்ய உரைநடைப் பகுதி மு்ன்று பிரிவுகளை உடையதாகும். மூன்றாவது பிரிவு முற்றுப்பெறாமல் உள்ளது. முதல் பகுதியின் சில பகுதிகளைத் திருப்பிச் சொல்லுவதாகவும் மூன்றாம் பகுதி தற்போது கிடைக்கிறது. வள்ளலார் இதனை ஏழுபிரிவாக எழுத எண்ணியிருந்திருக்கிறார். அதற்கான காலம் அமையப் பெறாமல் இவ்வுரைநடைப்பகுதி முற்றுப் பெற்று நின்றுவிட்டது.

இருப்பினும் இம்முற்றுப்பெறா பகுதிகளைப் படிக்கும் பொழுது அது முற்றுப் பெறவில்லை என்ற எண்ணம் தோன்றுவதில்லை. ஏனெனில் ஜீவகாருண்யம் குறித்துத் தான் உலகிற்கு அறிவிக்க வேண்டிய செய்திகள் அனைத்தையும் தானே தடை, விடைகளை ஏற்படுத்திக் கொண்டு வள்ளல் பெருமான் இதற்குள் முழுமையாக உணர்த்தி விட்டதாகவே எண்ணமுடிகின்றது. இப்பகுதியைப் படிப்போர் ஐயம், திரிபின்றி, முரண்பாடு இன்றி ஜீவகாருண்யம் குறித்து அறிந்து கொள்ள இயலும்.

மேலும் பத்தி என வரையறுக்கப் பெறும் ஒரு பொருள் பற்றியதான பகுதிக்கும் அடுத்த பகுதிக்கும் வள்ளலாரின் உரைநடையில் நல்ல ஒருங்கிணைப்பு காணப்படுகிறது. ஒரு பத்தியுடன், ஒரு பத்தி தொடர்ந்து செல்வதாக உள்ளது. இது உரைநடைக்கு உரிய உத்தி வடிவமாகும். பொருள் தொடர்நிலையாகும்.

எளிமையான எடுத்துக்காட்டுகள், உவமைகள், தத்துவங்கள் நிகழ்வுகள் ஆங்காங்கே இவ்வுரைநடைப் பகுதியில் காணப்படுகின்றன. வடமொழிச் சொல்லாட்சிகளுக்கும் இதனுள் இடம் தரப் பெற்றுள்ளது.

இதனால் வள்ளலாரின் கொள்கையை அறிந்து கொள்ள விரும்புகிற ஆரம்பநிலை சார்ந்த சன்மார்க்க கொள்கையாளர்கள் கற்க வேண்டிய முதல் நூல் அடிப்படை நூல் என்ற நிலையில் இந்நு}லைக் காட்டமுடிகின்றது. திருவருட்பாக்களைக் கற்று அறிந்து கொள்ளவேண்டிய செய்திகளைக் குறுகிய அளவில் இவ்வுரைநடை தனக்குள் புதைந்து வைத்துள்ளது.

இவ்வகையில் சுவையான உரைநடைப் பகுதியாக ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கம் என்ற உரைநடைப் பகுதி அமைந்திருக்கிறது என்றால் அது மிகையான கூற்று அல்ல.ஜீவ காருண்ய ஒழுக்கம் என்ற இந்த உரைநடைப் பகுதி மக்கள் அபர, பர ஞானம் பெற்று உயரிய வாழ்க்கை வாழ்வதற்கான முறைமைகளை எடுத்துரைக்கின்றது.

உலகத்தில் மனிதப் பிறப்பைப் பெற்றுக் கொண்டவர்கள் இந்தப் பிறப்பினால் அடையத் தக்க ஆன்ம லாபத்தை காலமுள்ளபோதே அறிந்து அடைய வேண்டும் என்பது இவ்வுரைநடையின் தொடக்க வரிகளாகும். உலகம் எனத் தொடங்கியுள்ள இம்முறைமை உலக உயிர்களுக்கான பெருநெறி குறித்துச் சிந்திப்பதாக உள்ளது. மேலும் இதனுள் காட்டப் பெற்ற ஆன்ம லாபம் என்ற தொடர் அடுத்த பத்தியைத் தொடரச் செய்வதாக உள்ளது.

அந்த ஆன்ம லாபம் எது என்று அறிய வேண்டில்‍ என்று தடையோடு அடுத்த பகுதி ஆரம்பமாகி அதன்பின் இவ்வினாவிற்கான விடை தொடர்கிறது. இவ்வாறு தடை விடையாக அமைந்துக் கற்பவரை, கேட்பவரை ஈர்க்கும் பொருள் சேர்க்கை உடையதாக இவ்வுரைநடைப் பகுதி அமைந்து சிறக்கின்றது.

அருள் என்பது கடவுள் இயற்கை விளக்கம் அல்லது தயவு. ஜீவகாருண்யம் என்பது ஆன்மாக்களின் இயற்கை விளக்கம் அல்லது ஆன்மாக்களின் தயவு. இதனால் ஒருமைக் கரணமாகிய சிறிய விளக்கத்தைக் கொண்டு பெரிய விளக்கத்தைப் பெறுதலும் சிறிய தயவைக் கொண்டு பெரிய தயவைப் பெறுதலும் போலவென்றாய வேண்டும்(திருவருட்பா உரைநடைப் பகுதி ப. 138) என்ற இந்தப் பகுதி ஜீவ காருண்யத்தின் அடிப்படை குறித்து அறிவிக்கின்றது. அதுவே இறைவனைச் சென்று சேரவைக்கும் பாதை என்பதையும் இது எடுத்துரைப்பதாக உள்ளது.

அதுபோல் வாடகை வீடு உவமை, செம்மண் உவமை, தாவரங்களை உண்பது உயிர் கொலையாகுமா முதலான பல சுவையான பகுதிகள் இவ்வுரைநடைப் பகுதியில் உண்டு.

செம்மண் சந்தோஷித்தது, துக்கித்தது என்று சொல்லப் படாது அதுபோல் மனம் சந்தோஷித்தது, துக்கித்தது என்று சொல்லப்படாது. செம்மண்ணினால் தேக வாழ்க்கைக்கு வீடு கட்டிக் கொள்வது போல மனம் முதலான கரணேந்திரியங்களால் ஜீவவாழ்க்கைக்குக் கடவுளால் கட்டிக் கொடுக்கப்பட்ட தேகம் சிறிய வீடாகும். இன்ப துன்பங்களை வீட்டிலிருப்பவன் அனுபவிப்பானல்லது வீடு அனுபவிக்க மாட்டாது ( மேலுது ப.101) என்ற செய்தி சுவையான தேவையான செய்தியாகும். இந்த அளவிற்குக் கருத்து அழகும், சொல் சேர்க்கையும் கொண்டது வள்ளலாரின் உரைநடையாகும்.

தமிழில் வள்ளல் பெருமானின் திருவருட்பா தந்த பெருமை, இலக்கிய வரலாற்று ஆசிரியர்களால் புகழ்ந்து உரைக்கப் படுவது போல தமிழ் உரைநடையைத் தொடங்கி வைத்தவர் வள்ளலார் என்ற நிலையில் அவரைக் காட்டுவதும் இன்றியமையாததாகும். வள்ளலார் கொள்கைகளை அறிய விரும்புவோர்க்கு எளிய சாதனாமாக ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கம் அமைகிறது என்பதும் இங்குக் கருதத்தக்கது.

--

முனைவர் மு. பழனியப்பன்

விரிவுரையாளர்

மா. மன்னர்கல்லூரி (த)

புதுக்கோட்டை

muppalam2006@gmail.com

Pages: 1 ... 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 [74] 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 ... 152