Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 [65] 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 ... 3146
961
Verse  10:

செங்கண்மால் சிலைபிடித்துச் சேனை யோடுஞ்
    சேதுபந் தனஞ்செய்து சென்று புக்குப்
பொங்குபோர் பலசெய்து புகலால் வென்ற
    போரரக்கன் நெடுமுடிகள் பொடியாய் வீழ
அங்கொருதன் திருவிரலால் இறையே யூன்றி
    யடர்த்தவற்கே அருள்புரிந்த அடிக ளிந்நாள்
வங்கமலி கடல்புடைசூழ் மாட வீதி
    வலம்புரமே புக்கங்கே மன்னி னாரே.


The red-eyed Vishnu,
the wielder of a bow,
laid a bridge,
with his army,
over the sea,
waged many a battle and with the help of those that sought him as refuge,
Caused the huge heads of the warring Raakshasa to fall on dust.
Our Lord,
the lofty One gently pressed His beauteous toe and crushed his heads and then Graced him: even He,
this day,
entered Valampuram that is girt by the sea on which ships ply--the town Whose streets are rich in mansions,
to abide there for ever.

Padigam on Tiru Valampuram completed.

Arunachala Siva.

962
Verse  9:

பொங்கா டரவொன்று கையிற் கொண்டு
    போர்வெண் மழுவேந்திப் போகா நிற்பர்
தங்கா ரொருவிடத்துந் தம்மே லார்வந்
    தவிர்த்தருளார் தத்துவத்தே நின்றே னென்பர்
எங்கே யிவர்செய்கை யொன்றொன் றொவ்வா
    என்கண்ணின் நின்றகலா வேடங் காட்டி
மங்குல் மதிதவழும் மாட வீதி
    வலம்புரமே புக்கங்கே மன்னி னாரே.


Holding in His hand a dancing snake of spread hood and a sharp,
battling Mazhu,
He moves not.
He abides at no one place.
He does not grace us with fulfillment of our love for Him.
He says: "I am poised in Tattvam."
His acts,
Truly speaking,
are contradictory.
(yet) He graces us with the guise that parts not from my eyes.
He entered the sea-girt Valampuram whose streets are rich in cloud-capped mansions,
to abide there for ever.

Arunachala Siva.


963
Verse  8:


பல்லார் பயில்பழனம் பாசூ ரென்று
    பழனம் பதிபழமை சொல்லி நின்றார்
நல்லார் நனிபள்ளி யின்று வைகி
    நாளைப்போய் நள்ளாறு சேர்து மென்றார்
சொல்லா ரொருவிடமாத் தோள்கை வீசிச்
    சுந்தரராய் வெந்தநீ றாடி யெங்கு
மல்லார் வயல்புடை சூழ் மாட வீதி
    வலம்புரமே புக்கங்கே மன்னி னாரே.


He talked of Pazhanam,
the town of many,
and Paasoor.
He stood descanting on the ancientness of Pazhanam.
He said: "I put up this day at goodly Nanipalli and will reach Nallaaru to-morrow."
He would not speak of any single town as His home-town.
Throwing up His arms,
The handsome One adorned with the burnt ash,
entered Valampuram,
the streets of which are digit with mansions,
The town which is girt with uberous fields everywhere,
To abide there for ever.

Arunachala Siva.

964
Verse  7:

பட்டுடுத்துப் பவளம்போல் மேனி யெல்லாம்
    பசுஞ்சாந்தம் கொண்டணிந்து பாதம் நோவ
இட்டெடுத்து நடமாடி யிங்கே வந்தார்க்
    கெவ்வூரீர் எம்பெருமா னென்றே னாவி
விட்டிடுமா றதுசெய்து விரைந்து நோக்கி
    வேறோர் பதிபுகப் போவார் போல
வட்டணைகள் படநடந்து மாயம் பேசி
    வலம்புரமே புக்கங்கே மன்னி னாரே.



Clad in silks,
His auric body bedaubed with fresh sandal-paste,
He walked with paining feet.
He raised and placed His feet in a dance and came here: "My Lord,
what may Your town be?"
I asked.
Then He did that which lured the life out of me.
Such was His quick glance.
making it appear that He would go elsewhere,
He but whirled,
all the while speaking magic,
And entered Valampuram there to abide for ever.

Arunachala Siva.

965
Verse  6:


கறுத்ததொரு கண்டத்தர் காலன் வீழக்
    காலினாற் காய்ந்துகந்த காபா லியார்
முறித்ததொரு தோலுடுத்து முண்டஞ் சாத்தி
    முனிகணங்கள் புடைசூழ முற்றந் தோறுந்
தெறித்ததொரு வீணையராய்ச் செல்வார் தம்வாய்ச்
    சிறுமுறுவல் வந்தெனது சிந்தை வௌவ
மறித்தொருகால் நோக்காதே மாயம் பேசி
    வலம்புரமே புக்கங்கே மன்னி னாரே.

He has a dark neck.
He,
the Kaapaali,
joyed to smite with His foot Yama.
Clad in the peeled hide,
wearing a garland of skulls,
circled by the throng of Munis,
He visited the fore-yard of every house strumming His Vina.
The smile of His lips overwhelmed me.
But He would not cast His look at me again.
He but spake bewitching words and entered Valampuram there to abide for ever.


Arunachala Siva.

966
Verse  5:


அனலொருகை யதுவேந்தி யதளி னோடே
    ஐந்தலைய மாநாகம் அரையிற் சாத்திப்
புனல் பொதிந்த சடைக்கற்றைப் பொன்போல்மேனிப்
    புனிதனார் புரிந்தமரர் இறைஞ்சி யேத்தச்
சினவிடையை மேல்கொண்டு திருவா ரூருஞ்
    சிரபுரமும் இடைமருதுஞ் சேர்வார் போல
மனமுருக வளைகழல மாயம் பேசி
    வலம்புரமே புக்கங்கே மன்னி னாரே.


Holding the fire in one hand,
clad in skin,
His wrist girt with a great five-hooded serpent,
the Lord Whose matted strands of hair sport a river,
the Holy One of auric body,
hailed in love by the Devas,
mounted the wrathful Bull and made it appear that He would fare forth to Tiruvaaroor,
Sirapuram and Idaimarutu.
He spake words of magic,
melted my heart and caused my bangles to slip,
and entered Velampuram to abide there.

Arunachala Siva.

967
Verse  4:

மூவாத மூக்கப்பாம் பரையிற் சாத்தி
    மூவர் உருவாய முதல்வ ரிந்நாள்
கோவாத எரிகணையைச் சிலைமேற் கோத்த
    குழகனார் குளிர்கொன்றை சூடி யிங்கே
போவாரைக் கண்டடியேன் பின்பின் செல்லப்
    புறக்கணித்துத் தம்முடைய பூதஞ் சூழ
வாவா வெனவுரைத்து மாயம் பேசி
    வலம்புரமே புக்கங்கே மன்னி னாரே.


Cinctured with an unageing,
cruel and untamable serpent,
the Primal Lord whose form is of the triune gods,
The handsome One who fixed in His bow a burning dart that was not to be stayed,
this day,
wearing Konrai,
Walked about.
Him beholding I went after.
He ignored me though He said: "Come,
come".
He but spake mayic words.
Surrounded by His Bhootha-Hosts He entered Valampuram,
there to abide for ever.

Arunachala Siva.


968
Verse  3:


தீக்கூருந் திருமேனி யொருபால் மற்றை
    யொருபாலும் அரியுருவந் திகழ்ந்த செல்வர்
ஆக்கூரில் தான்தோன்றிப் புகுவார் போல
    வருவினையேன் செல்வதுமே யப்பா லெங்கும்
நோக்கா ரொருவிடத்து நூலுந் தோலுந்
    துதைந்திலங்குந் திருமேனி வெண்ணீ றாடி
வாக்கால் மறைவிரித்து மாயம் பேசி
    வலம்புரமே புக்கங்கே மன்னி னாரே.

He is the opulent One whose one half blazes like fire.
In the other half abides Hari.
He made believe He would enter the Taan Thondri Maatam at Aakkoor causing me,
The one of evil karma to roam about bewildered.
He would not cast His look anywhere.
His divine body is ash-bedaubed and decked with the sacred thread to which is tied a bit of deer-skin.
He explicated the Vedas and spoke sheer gramarye.
this done,
He entered Valampuram to abide there for ever.

Arunachala Siva.

969
Verse  2:



சிலைநவின்ற தொருகணையாற் புரமூன் றெய்த
    தீவண்ணர் சிறந்திமையோர் இறைஞ்சி யேத்தக்
கொலைநவின்ற களியானை யுரிவை போர்த்துக்
    கூத்தாடித் திரிதருமக் கூத்தர் நல்ல
கலைநவின்ற மறையவர்கள் காணக் காணக்
    கடுவிடைமேற் பாரிடங்கள் சூழக் காதல்
மலைமகளுங் கங்கையுந் தாமு மெல்லாம்
    வலம்புரமே புக்கங்கே மன்னி னாரே.


He is of the hue of fire.
with a dart still fixed to the bow He smote the triple towns.
He is hailed gloriously by the Devas.
He,
the Dancer that ever enacts the dance,
Mantled Himself in the hide of a murderous tusker,
And even as the Brahmins well-versed in the scriptures beheld Him,
He,
circled by the Bhootha-Hosts,
mounted His Bull and with the Mountain's Daughter as also Ganga entered Valampuram to abide there for ever.


Arunachala Siva.




970
Tiru Valampuram:

Verse  1:

மண்ணளந்த மணிவண்ணர் தாமும் மற்றை
    மறையவனும் வானவருஞ் சூழ நின்று
கண்மலிந்த திருநெற்றி யுடையார் ஒற்றை
    கதநாகங் கையுடையார் காணீ ரன்றே
பண்மலிந்த மொழியவரும் யானு மெல்லாம்
    பணிந்திறைஞ்சித் தம்முடைய பின்பின் செல்ல
மண்மலிந்த வயல்புடைசூழ் மாடவீதி
    வலம்புரமே புக்கங்கே மன்னி னாரே.


All the damsels of melodious words and I bowed and hailed Him thus: "Behold Him surrounded by Manivannar who measured the earth,
the one of the Vedas and the Devas!"
He has a forehead that sports an eye.
He holds in His hand a wrathful adder!
As we went after Him,
He entered Valampuram whose streets are digit with mansions that are girt with fields of fecund soil,
To abide there for ever.

Arunachala Siva.

971
Verse 9:


போற்றிசைத்துன் னடிபரவ நின்றாய் போற்றி
    புண்ணியனே நண்ண லரியாய் போற்றி
ஏற்றிசைக்கும் வான்மே லிருந்தாய் போற்றி
    எண்ணா யிரநூறு பெயராய் போற்றி
நாற்றிசைக்கும் விளக்காய நாதா போற்றி
    நான்முகற்கும் மாற்கும் அரியாய் போற்றி
காற்றிசைக்குந் திசைக்கெல்லாம் வித்தே போற்றி
    கயிலை மலையானே போற்றி போற்றி.

You have permitted (us) to hail Your feet with music,
praise be!
O Holy One hard of access,
praise be!
You are beyond the thundering sky,
praise be!
Your names are hundred times eight thousand,
praise be!
O Chief who is the Lamp of the four directions,
praise be!
O One inaccessible to the Four-faced and Vishnu,
praise be!
You are the Seed of the four directions pervaded by the wind,
praise be!
O Lord of Mount Kailash,
praise be!
praise be!

Padigam on Tiruk Kailayam (3) completed.

Arunachala Siva.

972
Verse  8:

முடியார் சடையின் மதியாய் போற்றி
    முழுநீறு சண்ணித்த மூர்த்தீ போற்றி
துடியா ரிடையுமையாள் பங்கா போற்றி
    சோதித்தார் காணாமை நின்றாய் போற்றி
அடியார் அடிமை அறிவாய் போற்றி
    அமரர் பதியாள வைத்தாய் போற்றி
கடியார் புரமூன்று மெய்தாய் போற்றி
    கயிலை மலையானே போற்றி போற்றி.


You sport a crescent moonin Your matted hair,
praise be!
You are the Moorti in whose whole body is bedaubed with the ash,
praise be!
You are concorporate with Uma whose waist is tudi-like,
praise be!
You were invisible to the experimenters,
praise be!
You know of the servitorship of devotees,
praise be!
You caused them to rule the heavenly world,
praise be!
You smote the triple towns of the cruel ones,
praise be!
O Lord of Mount Kailash,
praise be!
praise be!

Arunachala Siva.

973
Verse  7:


எண்மேலும் எண்ண முடையாய் போற்றி
    யேறறிய வேறுங் குணத்தாய் போற்றி
பண்மேலே பாவித் திருந்தாய் போற்றி
    பண்ணொடியாழ் வீணை பயின்றாய் போற்றி
விண்மேலும் மேலும் நிமிர்ந்தாய் போற்றி
    மேலார்கண் மேலார்கண் மேலாய் போற்றி
கண்மேலுங் கண்ணொன் றுடையாய் போற்றி
    கயிலை மலையானே போற்றி போற்றி.


You are thoughtful about the thoughts (of lives),
praise be!
You openly ride the Bull,
praise be!
You are attached to Raga,
praise be!
You cultivated Yazh and Vina married to Raga,
praise be!
You stand transcending the space beyond the heavens,
praise be!
You are loftier than the great ones superior to the lofty ones,
praise be!
You have an eye above Your eyes praise be!
O Lord of Mount Kailash,
praise be!
praise be!

Arunachala Siva.

974
Verse  6:

உரியா யுலகினுக் கெல்லாம் போற்றி
    உணர்வென்னும் ஊர்வ துடையாய் போற்றி
எரியாய தெய்வச் சுடரே போற்றி
    யேசுமா முண்டி யுடையாய் போற்றி
அரியா யமரர்கட் கெல்லாம் போற்றி
    அறிவே யடக்க முடையா போற்றி
கரியானுக் காழியன் றீந்தாய் போற்றி
    கயிலை மலையானே போற்றி போற்றி.

You own all the worlds,
praise be!
Your mount is indeed consciousness,
praise be!
You are the fiery and divine Ray,
praise be!
You hold the flesh-less skull that is dispraised,
praise be!
You are inaccessible to all the Devas,
praise be!
You are the subtle Chit,
praise be!
You gifted,
of yore,
the Disc to the dark one,
praise be!
O Lord of Mount Kailash,
praise be,
praise be!

Arunachala Siva.

975
Verse  5:

முன்னியாய் நின்ற முதல்வா போற்றி
    மூவாத மேனி யுடையாய் போற்றி
என்னியா யெந்தை பிரானே போற்றி
    யேழி னிசையே யுகப்பாய் போற்றி
மன்னிய மங்கை மணாளா போற்றி
    மந்திரமுந் தந்திரமு மானாய் போற்றி
கன்னியார் கங்கைத் தலைவா போற்றி
    கயிலை மலையானே போற்றி போற்றி.



You,
the Muni,
are the Primal One,
praise be!
Your body never ages,
praise be!
You are my Mother,
Father and Lord,
praise be!
You joy in the sevenfold music,
praise be!
You are the Consort of the aeviternal Damsel,
praise be!
You are Mantra and Tantra,
praise be!
You are the Lord of Ganga--the virgin,
praise be!
O Lord of Mount Kailash,
praise be!
praise be!

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 [65] 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 ... 3146