Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 625 626 627 628 629 630 631 632 633 634 [635] 636 637 638 639 640 641 642 643 644 645 ... 3019
9511
General topics / Re: Abhirami Andati - verses and meanings:
« on: April 27, 2016, 10:30:30 AM »
Verse  40:


40: வாள்-நுதல் கண்ணியை, விண்ணவர் யாவரும் வந்து இறைஞ்சிப்
பேணுதற்கு எண்ணிய எம்பெருமாட்டியை, பேதை நெஞ்சில்
காணுதற்கு அண்ணியள் அல்லாத கன்னியை, காணும்--அன்பு
பூணுதற்கு எண்ணிய எண்ணம் அன்றோ, முன் செய் புண்ணியமே.

ஒளி பொருந்திய நெற்றியுடையவள் அபிராமி! தேவர்களும் வணங்க வேண்டும் என்ற நினைப்பை உண்டு பண்ணக்கூடியவள்! அறியாமை நிறைந்த நெஞ்சுடையார்க்கு எளிதில் புலப்படாதவள். என்றும் கன்னியானவள். இப்படிப்பட்டவளை நான் அண்டிக் கொண்டு வணங்க எண்ணினேன். இதுவே நான் முற்பிறவிகளில் செய்த புண்ணியமாகும்.


She, Abhirami,  has got a forehead of bright light.  Even devas want to worship her.  She is not easily
discernible for those who have ignorance in their heart.  She is ever the maiden.  I wanted to pray to
Her by remaining close to Her.  This is due to merits of my past births.

contd.,

Arunachala Siva.   

9512
When I write an editorial it is composed in part with the spirit of Arthur's style in mind.  His was the first
book I read on Bhagavan and though the language of his booklet Ramana Arunachala looked deceptively
plain and approachable, one instinctively felt that there were layers of deeper understanding which eluded
comprehension.  Sometimes I look at his editorials for inspiration but try not to read too much, otherwise
my editorial would not get written at all!  Arthur in his inimitable way has said that all that is necessary to
clarify the path of Sri Ramana.  The best one can do while doggedly following in his steps is to be true to
the teaching and try to leave no individual tracks.

He was one of the few people I actually wanted to meet and when, on first arriving at Arunachala in 1975,
it was with deep disappointment that I heard he was dead.  He had worked extremely hard creating
The Mountain Path with a bare minimum facilities along with V. Ganesan, the Managing Editor who was
a big help to him.  It is hard to us in this computer age to realize the amount of labor required to type
and proof read each draft which originally he did almost singlehandedly.  He created a highly respected
journal which became internationally known and one can easily imagine Bhagavan's Grace was solidly
behind the enterprise.  In 1968, with perhaps intimations that his time in the world was limited because
an operation was planned which had only a fair chance of success, he wrote ten editorials, one after the
other.  He had a tidy mind and so, in order to leave things properly arranged for whoever would follow
him, he planned and executed over two years of magazine material and then put down his pen.

The final period of his life was spent mainly in silence. His final editorial was in April 1970.  The next
month he died at Bangalore on the 7th May.  His body was brought back to Tiruvannamalai by his
adoring wife and courageous fellow traveler, Lucia.  His grave lies in a quiet spot under some trees
in the Osborne Compound and one can sense, if the trouble is taken to be still in that tranquil atmosphere,
a serene peace that is quite subtle.  It does not hit you in the eye with raw power but nonetheless there is a
delicate undertone of acceptance  and support.  His discreet presence permeates the resting place.

contd.,

Arunachala Siva.           

9513
41.  The Upanishadic text which says:  'Where the Self is all there is, then how and what does one know
there,'  makes it clear that in the Supreme State, the Real Self is alone, as the One without a second.

42. Since in that State there is not, in reality, even the difference of place and occupant thereof,  the Self
being the One without a second, the All inclusive Reality, therefore He, the Supreme Being, is His own Place.

43.  Since the Sage has put an end to all duality by attaining the Supreme, the Real State, he has
attained the Advaitic State.  Hence He alone should be regarded as an Advaiti.

44.  Duality comes to be taken as real because of taking something not the Self to be the Self.  The sages
tell us that the state of being free from this Ignorance is itself the Advaitic State.

45. Thus Advaita is not a dogma like those of other religions. Also because the mind does not function
in It.  True Advaita is declared to be just the state of Being in one's own real nature as the Real Self,
free from thoughts and free from the world.

contd.,

Arunachala Siva. 
       

9514
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: April 27, 2016, 09:20:26 AM »
Verse 312:


செங்கண் விடையார் திருவண்ணா
   மலையைத் தொழுது வலங்கொண்டு
துங்க வரையின் மிசையேறித்
   தொண்டர் தொழும்புக் கெதிர்நிற்கும்
அங்கன் அரசைப் பணிந்தெழுந்து
   திளைத்துத் திருநா வுக்கரசர்
தங்கு பிறப்பே வீட்டினுக்கு
   மேலாம் பெருமை சாதித்தார்.


He adored Tiruvannamalai whose Lord is
The Rider of the red-eyed Bull, and circumambulated it;
He ascended the great hill and adored the King
Of great Grace who straightway lavishes grace
On devotees that thrive in loving servitorship;
Bliss was his; thus did he demonstrate the glory
Of the anubuti of a life so blessed, to be
Even superior to Moksha.   

Arunachala Siva.

9515
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: April 27, 2016, 09:18:29 AM »
Verse 311:


நாதர் மருவுந் திருமலைகள்
   நாடும் பதிகள் பலமிகவும்
காதல் கூரச் சென்றிறைஞ்சிக்
   கலந்த இசைவண் டமிழ்பாடி
மாதொர் பாகர் அருளாலே
   வடபால் நோக்கி வாகீசர்
ஆதி தேவர் அமர்ந்ததிரு
   வண்ணா மலையை நண்ணினார்.


He then fared forth to hills divine and shrines galore
Where the Lord abides in love and adored them in love;
He sang melodic hymns and psalms rich with boons;
By the grace of Ammai-Appar, Vakeesar moved northward
And arrived at Tiruvannamalai of the Primordial Lord.

Arunachala Siva.

9516
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: April 27, 2016, 09:16:29 AM »
Verse 310:


பைஞ்ஞீ லியினில் அமர்ந்தருளும்
   பரமர் கோயில் சென்றெய்தி
மைஞ்ஞீ லத்து மணிகண்டர்
   தம்மை வணங்கி மகிழ்சிறந்து
மெய்ஞ்ஞீர் மையினில் அன்புருக
   விரும்புந் தமிழ்மா லைகள்பாடிக்
கைஞ்ஞீ டியதந் திருத்தொண்டு
   செய்து காதல் உடனிருந்தார்.


He reached the temple of Tiruppaigngneeli
Where the Supreme One is enshrined in grace,
Adored the Lord of the dark and beauteous throat
And felt delighted; in devotion true and melting love
He hymned adorable garlands of Tamizh, rendered
Manual service divine and sojourned there in love.


Arunachala Siva.

9517
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: April 27, 2016, 09:14:12 AM »
Verse  309:


கூட வந்து மறையவனார்
   திருப்பைஞ் ஞீலி குறுகியிட
வேடம் அவர்முன் மறைத்தலுமே
   மெய்ம்மைத் தவத்து மேலவர்தாம்
ஆடல் உகந்தார் அடியேனைப்
   பொருளா அளித்த கருணைஎனப்
பாடல் புரிந்து விழுந்தெழுந்து
   கண்ணீர் மாரி பயில்வித்தார்.


The great Brahmin who came with him, vanished
When they neared Tiruppaigngneeli; the lofty one
Of true askesis then burst into a hymn thus:
"O the great mercy of Him -- the Dancer --, who
Deemed even me worthy!" He sang, fell down,
Rose up and shed tears in ecstasy.   

Arunachala Siva.

9518
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: April 27, 2016, 09:11:30 AM »
Verse 308:



எய்ப்பு நீங்கி நின்றவரை
   நோக்கி இருந்த மறையவனார்
அப்பால் எங்கு நீர்போவ
   தென்றார் அரசும் அவர்க்கெதிரே
செப்பு வார்யான் திருப்பைஞ்ஞீ
   லிக்குப் போவ தென்றுரைப்ப
ஒப்பி லாரும் யான்அங்குப்
   போகின் றேன்என் றுடன்போந்தார்.


The Brahmin then addressed him who stood refreshed
Having been relieved of his fatigue, thus:
"Where are you bound for?" In reply Arasu said:
"I am on my way to Tiruppaigngneeli
Of the ineffable One." Hearkening to this the peerless One
Saying, "I too am going there" proceeded with him.   

Arunachala Siva.

9519
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: April 27, 2016, 09:09:39 AM »
Verse 307:


நண்ணுந் திருநா வுக்கரசர்
   நம்பர் அருள்என் றறிந்தார்போல்
உண்ணும் என்று திருமறையோர்
   உரைத்துப் பொதிசோ றளித்தலுமே
எண்ண நினையா தெதிர்வாங்கி
   இனிதா அமுது செய்தினிய
தண்ணீர் அமுது செய்தருளித்
   தூய்மை செய்து தளர்வொழிந்தார்.


Knowing it to be the grace divine of the Lord
When the holy Brahmin offered him the packed-food
As though He were one already known to him
Tirunavukkarasar thought not of aught else;
He received it, ate it in relish, drank the water,
Washed his hands and feet and felt refreshed.   

Arunachala Siva.

9520
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: April 27, 2016, 09:06:59 AM »
Verse 306:


அங்கண் இருந்த மறையவர்பால்
   ஆண்ட அரசும் எழுந்தருள
வெங்கண் விடைவே தியர்நோக்கி
   மிகவும் வழிவந் திளைத்திருந்தீர்
இங்கென் பாலே பொதிசோறுண்
   டிதனை உண்டு தண்ணீர்இப்
பொங்கு குளத்தில் குடித்திளைப்புப்
   போக்கிப் போவீர் எனப்புகன்றார்.



When the king of servitors came near His presence
The Lord-Brahmin that rides the red-eyed Bull,
Addressed him thus: "You are very much fatigued
By reason of your long walk; I have with Me food
Neatly packed; partake of it; drink of the water
From this swelling pond; be refreshed
And then proceed on your way."   

Arunachala Siva.

9521
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: April 27, 2016, 09:04:48 AM »
Verse 305:


காவுங் குளமும் முன்சமைத்துக்
   காட்டி வழிபோங் கருத்தினால்
மேவுந் திருநீற் றந்தணராய்
   விரும்பும் பொதிசோ றுங்கொண்டு
நாவின் தனிமன் னவர்க்கெதிரே
   நண்ணி இருந்தார் விண்ணின்மேல்
தாவும் புள்ளும் மண்கிழிக்குந்
   தனிஏ னமுங்காண் பரியவர்தாம்.

The Lord who could not be eyed by Brahma
Who winged up as a swan, and also Vishnu
Who as a peerless hog burrowed the earth,
Caused a garden and a pool to materialize;
To act as his guide, He assumed the form
Of a Brahmin wearing the Holy Ash; He had
With Him food neatly packed and He awaited the coming
Of the unique lord of language.


Arunachala Siva.

9522
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: April 27, 2016, 09:02:16 AM »
Verse  304:


வழிபோம் பொழுது மிகஇளைத்து
   வருத்தம் உறநீர் வேட்கையொடும்
அழிவாம் பசிவந் தணைந்திடவும்
   அதற்குச் சித்தம் அலையாதே
மொழிவேந் தருமுன் எழுந்தருள
   முருகார் சோலைப் பைஞ்ஞீலி
விழியேந் தியநெற் றியினார்தந்
   தொண்டர் வருத்தம் மீட்பாராய்.


He grew sore and tired on his way; he languished;
Thirst and disabling hunger assailed him;
Yet he wasn't perturbed in mind; the lord
Of language moved on; the brow-eyed Lord
Who presides over Tiruppaigngneeli girt
With beauteous gardens desired to relieve the distress
Of His servitor.

Arunachala Siva.

9523



We are all Awareness.  It is the vasanas, which are like clouds, that obstructs its revealing.
The vasanas are carried from the previous births and it appear right from the moment
the child is born.  It looks for mother's breast for milk!  People without vasanas are always
Awareness.  There is one Nammazhwar in Sri Vaishnavism.  He was born under a tamarind
tree.  He is ayonija, born not through a mother's womb.  He therefore cared for nothing.
He just consumed air and lived! He is called Sadagopa, for the same reason.

Arunachala Siva.

9524
Arthur Osborne's birth centenary was on 25th September 2006.  It was typical of this self effacing man that
we did not notice this significant date at the time and were only told by a devotee after the fact.

Arthur's life in this world was relatively short.  He died at the age of 64.  Probably the hardships and deprivations he suffered as a captive in Bangkok during the Second World War contributed.

He left us a legacy of writing about Sri Ramana which will live on as long as there are people who read about
Bhagavan.  He wrote in a simple, straightforward style.  There were neither literary effects nor for that matter
any superfluous wolds  He thought that the message was more important than the messenger.

As founder editor of The Mountain Path, he opened up a new world for many, particularly in the West 
who had trouble with Sanskrit terminology and Indian philosophical terms in general.  As in his life,
he went right to the heart of an argument and said what was absolutely necessary so readers could \
easily grasp the essentials.

contd.,

Arunachala Siva.

9525
General topics / Re: Abhirami Andati - verses and meanings:
« on: April 26, 2016, 10:59:02 AM »
Verse  39:


39: ஆளுகைக்கு, உன்தன் அடித்தாமரைகள் உண்டு, அந்தகன்பால்
மீளுகைக்கு, உன்தன் விழியின் கடை உண்டு, மேல் இவற்றின்
மூளுகைக்கு, என் குறை, நின் குறையே அன்று,-முப்புரங்கள்.
மாளுகைக்கு, அம்பு தொடுத்த வில்லான், பங்கில் வாணுதலே.

அபிராமி! நின் திருவடித் தாமரைகள் இருக்கின்றன. அவற்றிற்கு என்னை ஆளும் அருள் உண்டு. உன்னுடைய கடைக்கண் கருணையுண்டு. ஆகையால் எமனிடத்திலிருந்து எனக்கு மீட்சியுண்டு. நான் உன்னை முயன்று வணங்கினால் பயன் உண்டு. வணங்காவிடின் அது என் குறையே; உன் குறையன்று. அழகிய நெற்றியை உடையவளே! முப்புரத்தை அழிக்க வில்லையும் அம்பையும் எடுத்த சிவபெருமானின் இடப்பாகத்தில் அமர்ந்தவளே! அபிராமியே!.


Abhirami!  Your two lotus like feet.  These feet has got the grace that can rule over me.  Your twin eyes
has got the mercy that can rule over me., Thus I have got the power to escape from the god of death,
Yama.  If I make sincere efforts to pray to You, all these benefits will accrue to me,  If I do not pray to
You, it is only my fault, and not Your fault.  O the Mother with broad and beautiful forehead, and the
One who occupies the left part of Siva who took the bow and arrow to vanquish the Tripura, (Please
save me from all hardships.).

contd.,

Arunachala Siva.   

Pages: 1 ... 625 626 627 628 629 630 631 632 633 634 [635] 636 637 638 639 640 641 642 643 644 645 ... 3019