Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 2 3 4 5 [6] 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 ... 3073
76
Verse  4:

மாறில் மதில்மூன்று மெய்தார் தாமே
    வரியரவங் கச்சாக வார்த்தார் தாமே
நீறுசேர் திருமேனி நிமலர் தாமே
    நெற்றி நெருப்புக்கண் வைத்தார் தாமே
ஏறுகொடுஞ் சூலக் கையர் தாமே
    யென்பா பரண மணிந்தார் தாமே
பாறுண் தலையிற் பலியார் தாமே
    பழன நகரெம் பிரானார் தாமே.

He smote the three,
indestructible,
walled towns.
He wears as His waist band the speckled snake.
He is the pure One bedaubed with the ash.
He has an eye of fire in His forehead.
His hand holds a cruel weapon,
the trident.
He wears as His jewels bones.
He goes seeking alms with a skull on which is perched a kestrel.
He is our Lord of Pazhanam town.

Arunachala Siva.

77
Verse  3:

இரவும் பகலுமாய் நின்றார் தாமே
    எப்போதும் என்நெஞ்சத் துள்ளார் தாமே
அரவ மரையில் அசைத்தார் தாமே
    அனலாடி யங்கை மறித்தார் தாமே
குரவங் கமழுங்குற் றாலர் தாமே
    கோலங்கள் மேன்மே லுகப்பார் தாமே
பரவும் அடியார்க்குப் பாங்கர் தாமே
    பழன நகரெம் பிரானார் தாமே.

He stands both as day and night.
He for ever abides in my bosom.
His waist is cintured with a snake.
He bathes in fire;
His hand offers refuge.
He is of Kutraalam fragrant with Kuraa.
He delights more and more to assume manifold guises.
He is the friend of the adoring servitors.
He is our Lord of Pazhanam town.

Arunachala Siva.


78
Verse  2:


வெள்ள மொருசடைமே லேற்றார் தாமே
    மேலார்கண் மேலார்கண் மேலார் தாமே
கள்ளங் கடிந்தென்னை யாண்டார் தாமே
    கருத்துடைய பூதப் படையார் தாமே
உள்ளத் துவகை தருவார் தாமே
    யுறுநோய் சிறுபிணிகள் தீர்ப்பார் தாமே
பள்ளப் பரவைநஞ் சுண்டார் தாமே
    பழன நகரெம் பிரானார் தாமே.


He received the flood on His matted crest.
He is far,
far superior to the greatest of the great.
He cured my deceptive mind and rules me.
He is the Lord of the vigilant Bhoota-Hosts.
To the (upright) heart He grants joy.
He would cure chronic diseases and petty (illnesses.)
He ate the poison of the deep ocean.
He is our Lord of Pazhanam town.


Arunachala Siva.

79
Tirup Pazhanam:

Verse  1:


அலையார் கடல்நஞ்ச முண்டார் தாமே
    அமரர்களுக் கருள்செய்யும் ஆதி தாமே
கொலையாய கூற்ற முதைத்தார் தாமே
    கொல்வேங்கைத் தோலொன் றசைத்தார் தாமே
சிலையால் புரமூன் றெரித்தார் தாமே
    தீநோய் களைந்தென்னை யாண்டார் தாமே
பலிதேர்ந் தழகாய பண்பர் தாமே
    பழன நகரெம் பிரானார் தாமே .


He is the eater of the poison bred by the billowy main.
He is the Ancient that graces the celestial beings.
He kicked the murderous Yama.
He is clad in the skin of the killer-tiger.
with His mountain-bow He burnt the triple towns.
He cured me of the evil malady and rules me.
beauteously does He go about,
abegging.
He is our Lord of Pazhanam town.


Arunachala Siva.

80
Verse  10:



மாக்குன் றெடுத்தோன்தன் மைந்த னாகி
    மாவேழம் வில்லா மதித்தான் தன்னை
நோக்குந் துணைத்தேவ ரெல்லாம் நிற்க
    நொடிவரையில் நோவ விழித்தான் தன்னைக்
காக்குங் கடலிலங்கைக் கோமான் தன்னைக்
    கதிர்முடியுங் கண்ணும் பிதுங்க வூன்றி
வீக்கந் தவிர்த்த விரலார் போலும்
    வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.

He,
the son of him that lifted up the great hill,
Has the long sweet-cane for his bow.
even as The celestial beings that came with him as his help,
stood helpless,
he started at him,
and in a trice gutted him with fire;
He so crushed the bright head of the ruling King of Lanka upon the sea,
that his eyes popped out.
Then He cured him of his swelling pride.
He is the Vikirtan that presides over Vennkaadu.

Padigam on Tiru Vennkaadu completed.

Arunachala Siva.

81
Verse 9:


புள்ளானும் நான்முகனும் புக்கும் போந்துங்
    காணார் பொறியழலாய் நின்றான் தன்னை
உள்ளானை யொன்றலா உருவி னானை
    உலகுக் கொருவிளக்காய் நின்றான் தன்னைக்
கள்ளேந்து கொன்றைதூய்க் காலை மூன்றும்
    ஓவாமே நின்று தவங்கள் செய்த
வெள்ளானை வேண்டும் வரங்கொ டுப்பார்
    வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.


He of the Bird and the Four-faced bored into the earth and flew up.
Yet they could not behold Him who stood as a column of crackling fire.
He is the immanent One.
His guises are more than one.
He abides as the Light of the world.
scattering melliferous Konrai,
the white tusker adored Him during the three divisions of the day and unfailingly performed askesis.
He granted it the desired boons.
He is the Vikirtan that presides over Vennkaadu.

Arunachala Siva.

82
Verse  8:


மருதங்க ளாமொழிவர் மங்கை யோடு
    வானவரும் மாலயனுங் கூடித் தங்கள்
சுருதங்க ளாற்றுதித்துத் தூநீ ராட்டித்
    தோத்திரங்கள் பலசொல்லித் தூபங் காட்டிக்
கருதுங்கொல் எம்பெருமான் செய்குற்றேவல்
    என்பார்க்கு வேண்டும் வரங்கொ டுத்து
விகிர்தங்க ளாநடப்பர் வெள்ளே றேறி
    வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.



With women He articulates submissive words.
The celestial beings,
Vishnu and Brahma fore-gather and hail Him with Mantras.
They bathe Him in holy water,
adore Him with many a hymn,
Wave incense before Him and think thus: "Will our Lord accept our servitorship?"
to them,
He grants the boons desired.
He acts differently.
He the Vikirtan of Vennkaadu,
rides a white Bull.


Arunachala Siva.

83
Verse  7:

பெண்பா லொருபாகம் பேணா வாழ்க்கைக்
    கோணாகம் பூண்பனவும் நாணாஞ் சொல்லார்
உண்பார் உறங்குவார் ஒவ்வா நங்காய்
    உண்பதுவும் நஞ்சன்றேல் ஓவியுண்ணார்
பண்பால் விரிசடையர் பற்றி நோக்கிப்
    பாலைப் பரிசழியப் பேசு கின்றார்
விண்பால் மதிசூடி வேதம் ஓதி
    வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.


On one side of His person,
He has a woman.
He leads a repulsive life.
curving snakes are what He wears.
He speaks words that cause blushing.
His acts agree not with the worldly life of eating and slumbering.
O woman,
if He eats,
it is poison.
otherwise He eats nothing.
He has beauteous and spreading matted hair.  He speaks annulling differences.
He wears the sky crescent moon.
He recites the Vedas;
He is the Vikirtan of Vennkaadu.

Arunachala Siva.

84
Verse  6:


தொட்டிலங்கு சூலத்தர் மழுவா ளேந்திச்
    சுடர்க்கொன்றைத் தாரணிந்து சுவைகள் பேசிப்
பட்டிவெள் ளேறேறிப் பலியுங் கொள்ளார்
    பார்ப்பாரைப் பரிசழிப்பா ரொக்கின் றாரால்
கட்டிலங்கு வெண்ணீற்றர் கனலப் பேசிக்
    கருத்தழித்து வளைகவர்ந்தார் காலை மாலை
விட்டிலங்கு சடைமுடியர் வேத நாவர்
    வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.

He is the wielder of the trident.
holding a bright Mazhu,
Wearing a wreath of dazzling Konrai,
mouthing sweet things and riding a Bull of the manger,
He goes,
Not accepting alms.
He looks like one that will undo the nature of his beholders.
He is daubed with the indelible white ash.
He spake in heat.
He undid the thought of His beholders.

Arunachala Siva.
He robbed us of our bangles;
His matted hair is radiant during day as well as night;
His lips chant the Vedas;
He is the Vikirtan of Vennkaadu.


85
Verse  5:


கொள்ளைக் குழைக்காதிற் குண்டைப் பூதங்
    கொடுகொட்டி கொட்டிக் குனித்துப் பாட
உள்ளங் கவர்ந்திட்டுப் போவார் போல
    உழிதருவர் நான்தெரிய மாட்டேன் மீண்டேன்
கள்ள விழிவிழிப்பர் காணாக் கண்ணாற்
    கண்ணுள்ளார் போலே கரந்து நிற்பர்
வெள்ளச் சடைமுடியர் வேத நாவர்
    வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.


As the pot-bellied Bhootas whose ears are decked with dazzling Kuzhai,
beat Kotukotti,
dance and sing,
He roams about as One who is out to purloin the heart and then move away.
I was unaware of His guile.
I but returned.
He casts on me furtive looks.
He eyes me though He makes it appear that He does not.
It looks as though He can be seen,
when in truth he become invisible.
His matted hair sports the river.
His tongue chants the Vedas.
He is the supremely different One that presides over Vennkaadu.


Arunachala Siva.

86
Verse  4:

ஆகத் துமையடக்கி யாறு சூடி
    ஐவா யரவசைத்தங் கானே றேறிப்
போகம் பலவுடைத்தாய்ப் பூதஞ் சூழப்
    புலித்தோ லுடையாப் புகுந்து நின்றார்
பாகிடுவான் சென்றேனைப் பற்றி நோக்கிப்
    பரிசழித்தென் வளைகவர்ந்தார் பாவி யேனை
மேக முகிலுரிஞ்சு சோலை சூழ்ந்த
    வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.

Containing Uma in His body,
sporting a river (on His head),
Girdled with a five-headed snake,
riding a Bull And surrounded by the Bhoota-Hosts blessed with manifold felicity,
He barged in,
clad in tiger-skin.
I came near Him to offer Him food.
He bewitched me by His look,
Violated me--the sinner,
and relieved me of my bangles.
He is the supremely different One that presides over Vennkaadu girt with cloud-capped groves.


Arunachala Siva.



87
Verse 3:


நென்னலையோர் ஓடேந்திப் பிச்சைக் கென்று
    வந்தார்க்கு வந்தேனென் றில்லே புக்கேன்
அந்நிலையே நிற்கின்றார் ஐயங் கொள்ளார்
    அருகே வருவார்போல் நோக்கு கின்றார்
நுந்நிலைமை யேதோநும் மூர்தா னேதோ
    என்றேனுக் கொன்றாகச் சொல்ல மாட்டார்
மென்முலையார் கூடி விரும்பி யாடும்
    வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.


Yesterday He came with a begging-bowl seeking alms.
I told Him that I would be back anon and went inside my house: He stood there where He was.
He would not receive alms.
He looked at me as though he would come near me.
"What is Your station?
What may Your town be?"
I asked.
He would not give me any specific answer.
It is He,
The supremely different One of Vennkaadu where,
accompanied with each other,
the soft breasted damsels joyously gambol and sport.

Arunachala Siva.



88
Verse  2:


 பாதந் தரிப்பார்மேல் வைத்த பாதர்
    பாதாள மேழுருவப் பாய்ந்த பாதர்
ஏதம் படாவண்ணம் நின்ற பாதர்
    ஏழுலகு மாய்நின்ற ஏக பாதர்
ஓதத் தொலிமடங்கி யூருண் டேறி
    யொத்துலக மெல்லா மொடுங்கி யபின்
வேதத் தொலிகொண்டு வீணை கேட்பார்
    வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.


He places His feet on them that are blessed to receive them.
His feet penetrate beyond the seven,
nether worlds.
His feet so rest that they for-fend misery.
He is the one-footed That stands as the seven worlds.
When the deluge swallowing all places,
soars aloft,
becoming an all-pervading sheet of water and remains still at the time of the Dissolution of the cosmos,
He plays the Vedas on the Vina and listens to it.
He is the supremely different One that presides over Vennkaadu.


Arunachala Siva.

89
Tiru Vennkaadu:

Verse  1:

தூண்டு சுடர்மேனித் தூநீ றாடிச்
    சூலங்கை யேந்தியோர் சுழல்வாய் நாகம்
பூண்டு பொறியரவங் காதிற் பெய்து
    பொற்சடைக ளவைதாழப் புரிவெண் ணூலர்
நீண்டு கிடந்திலங்கு திங்கள் சூடி
    நெடுந்தெருவே வந்தெனது நெஞ்சங் கொண்டார்
வேண்டு நடைநடக்கும் வெள்ளே றேறி
    வெண்காடு மேவிய விகிர்த னாரே.

Bedaubing His glowing and bright body with the holy ash,
Holding in His hand a trident,
wearing a serpent that for ever thrusts and twists its tongue,
bedecking His ear-lobe with a speckled snake,
wearing a lovely and long extending crescent moon,
whilst His golden,
matted strands of hair dangling sway,
He of the white,
Sacred thread came through the long street,
made a conquest of my heart and rode on the white Bull that walks as he wills;
He is the supremely different One that presides over Vennkaadu.

Arunachala Siva.

90
Verse  10:


ஈசனா யுலகேழும் மலையு மாகி
    இராவணனை ஈடழித்திட் டிருந்த நாளோ
வாசமலர் மகிழ்தென்ற லான நாளோ
    மதயானை யுரிபோர்த்து மகிழ்ந்த நாளோ
தாதுமலர் சண்டிக்குக் கொடுத்த நாளோ
    சகரர்களை மறித்திட்டாட் கொண்ட நாளோ
தேசமுமை யறிவதற்கு முன்னோ பின்னோ
    திருவாரூர் கோயிலாக் கொண்ட நாளே.

When did You hold as Your shrine Tiruvaaroor?
Was it during,
before or after the time when You,
As the ruling God,
became the seven worlds and the Mountain?
Or when You quelled the puissance of Raavana?
Or when you became the fragrant flowers and the southerly?
Or when You joyously mantled Yourself in the hide of the ichorous tusker?
Or when You gave to Chandi the pollen-laden flower-wreath?
Or when You redeemed the Sakaras from hell?
Or when the world came to know of You?

Padigam on Tiru Arur completed.


Arunachala Siva.   

Pages: 1 2 3 4 5 [6] 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 ... 3073