Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 [44] 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 ... 3127
646
Tiruk Kanrapur:

Verse  1:


மாதினையோர் கூறுகந்தாய் மறைகொள் நாவா
    மதிசூடீ வானவர்கள் தங்கட் கெல்லாம்
நாதனே யென்றென்று பரவி நாளும்
    நைஞ்சுருகி வஞ்சகமற் றன்பு கூர்ந்து
வாதனையால் முப்பொழுதும் பூநீர் கொண்டு
    வைகல் மறவாது வாழ்த்தி யேத்திக்
காதன்மையால் தொழுமடியார் நெஞ்சி னுள்ளே
    கன்றாப்பூர் நடுதறியைக் காண லாமே.


If with fragrant flowers and water and with a heart freed from deception that melts in love,
You are daily hailed without forgetfulness thus,
even thus: "O One Who is delighted to be concoporate with Your Consort!
O One whose lips chant the Vedas!
O Lord of the Devas!"
" You-- the Nadutari of Kanraappoor --,
can be beheld in the hearts of such devotees that hail and adore You thus,"
during the three divisions of the day
in love.


Arunachala Siva.

647
Verse  10:


பொழிலானைப் பொழிலாரும் புன்கூ ரானைப்
    புறம்பயனை அறம்புரிந்த புகலூ ரானை
எழிலானை இடைமருதி னிடங்கொண் டானை
    ஈங்கோய்நீங் காதுறையும் இறைவன் தன்னை
அழலாடு மேனியனை அன்று சென்றக்
    குன்றெடுத்த அரக்கன்தோள் நெரிய ஊன்றுங்
கழலானைக் கற்குடியில் விழுமி யானைக்
    கற்பகத்தைக் கண்ணாரக் கண்டேன் நானே.


He is the worlds.
He is of Punkoor girt with gardens.
He is of Purampayam.
He,
the Performer of dharma,
abides at Pukaloor.
He is the comely One that at Idaimarutu is enshrined.
from Yeengkoi,
He the God,
parts not.
He dances in the fire.
With His ankleted foot,
He crushed the shoulders of the demon who,
of yore,
durst uproot the hill.
He is the lordly One of Karkudi.
Him,
I beheld,
The Karpaka,
With my eyes in insatiable delight.

Padigam of Tiruk Karkudi completed.

Arunachala Siva.

648
Verse  9:


கொலையானை யுரிபோர்த்த கொள்கை யானைக்
    கோளரியைக் கூரம்பா வரைமேற் கோத்த
சிலையானைச் செம்மைதரு பொருளான் தன்னைத்
    திரிபுரத்தோர் மூவர்க்குச் செம்மை செய்த
தலையானைத் தத்துவங்க ளானான் தன்னைத்
    தையலோர் பங்கினனைத் தன்கை யேந்து
கலையானைக் கற்குடியில் விழுமி யானைக்
    கற்பகத்தைக் கண்ணாரக் கண்டேன் நானே.

He flayed the killer-tusker.
To His bow of mountain He fixed the sharp arrow-- the Man-lion.
He is the conferrer of welfare unto the three of the triple towns.
He,
the Chief,
vouchsafes weal.
He became the Tattvas.
He shares a Woman in His person.
in His hand He holds a fawn.
He is the lordly One of Karkudi.
Him,
I beheld,
the Karpaka,
With my eyes in insatiable delight.

Arunachala Siva.

649
Verse 8:

வானவனை வானவர்க்கு மேலா னானை
    வணங்குமடி யார்மனத்துள் மருவிப் புக்க
தேனவனைத் தேவர்தொழு கழலான் தன்னைச்
    செய்குணங்கள் பலவாகி நின்ற வென்றிக்
கோனவனைக் கொல்லை விடை யேற்றி னானைக்
    குழல்முழவம் இயம்பக்கூத் தாட வல்ல
கானவனைக் கற்குடியில் விழுமியானைக்
    கற்பகத்தைக் கண்ணாரக் கண்டேன் நானே.

He is the supernal Lord.
He is far superior to the Devas.
He is the honey that sweetly moves into the minds of devotees that adore Him.
His ankleted feet are hailed By the Devas.
He is the victorious Sovereign that abides as multitudinous virtues.
His mount is a murderous Bull.
He dances in the crematory accompanied by Kuzhal and Muzhavam.
He is the lordly One of Karkudi.
Him I beheld,
The Karpaka,
with my eyes in insatiable delight.

Arunachala Siva.


650
Verse  7:


பண்டானைப் பரந்தானைக் குவிந்தான் தன்னைப்
    பாரானை விண்ணாயிவ் வுலக மெல்லாம்
உண்டானை உமிழ்ந்தானை உடையான் தன்னை
    யொருவருந்தன் பெருமைதனை அறிய வொண்ணா
விண்டானை விண்டார்தம் புரங்கள் மூன்றும்
    வெவ்வழலில் வெந்துபொடி யாகி வீழக்
கண்டானைக் கற்குடியில் விழுமி யானைக்
    கற்பகத்தைக் கண்ணாரக் கண்டேன் நானே.

He is the ancient One.
He is the Pervader.
the Absorber.
He is earth and sky.
He devoured all the worlds and spat them out.
He is the Lord paramount.
He is the transcendent One whose glory can be known by none.
He caused the triple hostile towns to burn in fierce fire and crumble down as ash.
He is the lordly One of Karkudi.
Him,
I beheld,
the Karpaka,
with my eyes in insatiable delight.

Arunachala Siva.


651
Verse  6:


பெண்ணவனை ஆணவனைப் பேடா னானைப்
    பிறப்பிலியை இறப்பிலியைப் பேரா வாணி
விண்ணவனை விண்ணவர்க்கு மேலா னானை
    வேதியனை வேதத்தின் கீதம் பாடும்
பண்ணவனைப் பண்ணில்வரு பயனா னானைப்
    பாரவனைப் பாரில்வாழ் உயிர்கட் கெல்லாங்
கண்ணவனைக் கற்குடியில் விழுமி யானைக்
    கற்பகத்தைக் கண்ணாரக் கண்டேன் நானே.

He is woman.
He is man.
He is sexless.
He is birth-less and deathless.
He is the ether inseparable from sound.
He is far superior to the celestial beings.
He is a Brahmin.
He is the melodious singer of Vedic hymns.
He is the fruit of Pann.
He is earth.
He is the Eye of those beings that live on earth.
He is the lordly One of Karkudi.
I beheld Him--the Karpaka,
With my eyes in insatiable delight.

Arunachala Siva.

652
Verse  5:


சங்கைதனைத் தவிர்த்தாண்ட தலைவன் தன்னைச்
    சங்கரனைத் தழலுறுதாள் மழுவாள் தாங்கும்
அங்கையனை அங்கமணி ஆகத் தானை
    ஆகத்தோர் பாகத்தே அமர வைத்த
மங்கையனை மதியொடுமா சுணமுந் தம்மின்
    மருவவிரி சடைமுடிமேல் வைத்த வான்நீர்க்
கங்கையனைக் கற்குடியில் விழுமியானைக்
    கற்பகத்தைக் கண்ணாரக் கண்டேன் நானே.


Resolving my doubt,
He,
the Chief,
rules me.
He is Sankara.
His beauteous palm holds the handle of the blazing Mazhu.
The bosom of His person is ruby.
A woman occupies a moiety of His person.
on His spreading matted crest that sports the ethereal Ganga,
He juxtaposed the moon and the serpent in sweet concord.
He is the lordly One of Karkudi.
Him,
I beheld,
the Karpaka with my eyes,
in insatiable delight.

Arunachala Siva.

653
Verse  4:

நற்றவனைப் புற்றரவ நாணி னானை
    நாணாது நகுதலையூண் நயந்தான் தன்னை
முற்றவனை மூவாத மேனி யானை
    முந்நீரின் நஞ்சமுகந் துண்டான் தன்னைப்
பற்றவனைப் பற்றார்தம் பதிகள் செற்ற
    படையானை அடைவார்தம் பாவம் போக்கக்
கற்றவனைக் கற்குடியில் விழுமி யானைக்
    கற்பகத்தைக் கண்ணாரக் கண்டேன் நானே.

He is the holy tapaswin.
His bow's string is a serpent of the ant-hill.
Unashamedly He relishes the alms He receives into his smiling skull.
He is the perfect One.
His body never ages.
He ate in joy the venom of the sea.
He is the Prop.
He smote with His weapon the towns of foes.
He is the One that knows to annul the sins of those that seek Him.
He is the lordly One of Karkudi.
Him,
I beheld,
the Karpaka,
With my eyes in insatiable delight.

Arunachala Siva.

654
Verse  3:


மண்ணதனில் ஐந்தைமா நீரில் நான்கை
    வயங்கெரியில் மூன்றைமா ருதத்தி ரண்டை
விண்ணதனி லொன்றை விரிக திரைத்
    தண்மதியைத் தாரகைகள் தம்மின் மிக்க
எண்ணதனில் எழுத்தைஏ ழிசையைக் காமன்
    எழிலழிய எரியுமிழ்ந்த இமையா நெற்றிக்
கண்ணவனைக் கற்குடியில் விழுமி யானைக்
    கற்பகத்தைக் கண்ணாரக் கண்டேன் நானே.


He is fivefold in earth,
fourfold in water,
threefold in blazing fire,
twofold in wind and one in ether.
He is ray-diffusing sun,
cool moon,
stars,
excelling thought,
letters and seven-fold music.
He is the One whose unwinking eye in the forehead spat fire and destroyed the beautiful form of Manmatha,
He is the lordly One of Karkudi.
Him,
I beheld,
the Karpaka,
With my eyes in insatiable delight.

Arunachala Siva.

655
Verse  2:

செய்யானை வெளியானைக் கரியான் தன்னைத்
    திசைமுகனைத் திசையெட்டுஞ் செறிந்தான் தன்னை
ஐயானை நொய்யானைச் சீரி யானை
    அணியானைச் சேயானை ஆனஞ் சாடும்
மெய்யானைப் பொய்யாது மில்லான் தன்னை
    விடையானைச் சடையானை வெறித்த மான்கொள்
கையானைக் கற்குடியில் விழுமி யானைக்
    கற்பகத்தைக் கண்ணாரக் கண்டேன் நானே.



He is ruddy,
white and dark.
He is Brahma.
He abides as the eight directions.
He is the handsome One.
He is subtle.
He is the glorious One.
He is far,
far away.
He is close,
very close.
He bathes in Pancha-kavya.
He is ever free from falsity.
His mount is the Bull.
His hair is all matted.
His palm holds a fawn of bewildered eyes.
He is the lofty one of Karkudi.
Him,
I beheld,
the Karpaka,
with my eyes in insatiable delight.

Arunachala Siva.

656
Tiruk Karkudi:

Verse  1:

மூத்தவனை வானவர்க்கு மூவா மேனி
    முதலவனைத் திருவரையின் மூக்கப் பாம்பொன்
றார்த்தவனை அக்கரவ மார மாக
    அணிந்தவனைப் பணிந்தடியா ரடைந்த அன்போ
டேத்தவனை யிறுவரையில் தேனை ஏனோர்க்
    கின்னமுத மளித்தவனை யிடரை யெல்லாங்
காத்தவனைக் கற்குடியில் விழுமி யானைக்
    கற்பகத்தைக் கண்ணாரக் கண்டேன் நானே .


He is the oldest among the Devas.
He is the Primal One of unageing body.
He cinctured His sacred waist with an untamable serpent.
He wears garlands of bones and snakes.
He is hailed by devotees who bow to Him in love.
He is the honey of the huge mountain.
To others He gave sweet nectar.
He prevents the onslaught of troubles.
He is the lordly One of Karkudi.
Him I beheld,
the Karpaka,
With my eyes in insatiable delight.

Arunachala Siva.

657
Verse 10:

பொன்னிலங்கு கொன்றையந்தார் மாலை சூடிப்
    புகலூரும் பூவணமும் பொருந்தி னாருங்
கொன்னிலங்கு மூவிலைவே லேந்தி னாருங்
    குளிரார்ந்த செஞ்சடையெங் குழக னாருந்
தென்னிலங்கை மன்னவர்கோன் சிரங்கள் பத்துந்
    திருவிரலா லடர்த்தவனுக் கருள்செய் தாரும்
மின்னிலங்கு நுண்ணிடையாள் பாகத் தாரும்
    வெண்ணியமர்ந் துறைகின்ற விகிர்த னாரே.

Adorned with a garland of golden Konrai,
He abides at Pukaloor and Poovanam.
He wields a murderous,
three-leaved trident.
He is the handsome One of cool and ruddy matted hair.
With His beauteous toe He pressed and crushed the ten heads of the King of southern Lanka,
and then graced him.
He is concorporate with Her who is fulgurant-waisted;
He is the Vikirtar that abides at Venni.

Padigam on Tiru Venni ccmpleted.

Arunachala Siva.



658
Verse 9:


வளங்கிளர்மா மதிசூடும் வேணி யாரும்
    வானவர்க்கா நஞ்சுண்ட மைந்த னாருங்
களங்கொளவென் சிந்தை யுள்ளே மன்னினாருங்
    கச்சியே கம்பத்தெங் கடவு ளாரும்
உளங்குளிர அமுதூறி யண்ணிப் பாரும்
    உத்தமரா யெத்திசையும் மன்னி னாரும்
விளங்கிளரும் வெண்மழுவொன் றேந்தி னாரும்
    வெண்ணியமர்ந் துறைகின்ற விகிர்த னாரே.


He wears a great,
bright and prosperous crescent moon on His hair.
For the Devas,
He,
the great One,
ate the poison.
He chose my heart as His place to abide there for ever.
He is our God of Kacchi Ekampam.
He is sweet like nectar that inly springs and cools the heart.
He abides in each direction as the lofty One.
He wields a white and bright Mazhu.
He is the Vikirtar that abides at Venni.

Arunachala Siva.

659
Verse  8:

செஞ்சடைக்கோர் வெண்டிங்கள் சூடி னாருந்
    திருவால வாயுறையுஞ் செல்வ னாரும்
அஞ்சனக்கண் அரிவையொரு பாகத் தாரும்
    ஆறங்கம் நால்வேத மாய்நின் றாரும்
மஞ்சடுத்த நீள்சோலை மாட வீதி
    மதிலாரூர் புக்கங்கே மன்னி னாரும்
வெஞ்சினத்த வேழமது உரிசெய் தாரும்
    வெண்ணியமர்ந் துறைகின்ற விகிர்த னாரே.


He wears on His ruddy matted hair a white crescent moon.
He is the opulent One abiding at Tiruvaalavaai.
He is concorporate with Her whose eyes are touched with kohl.
He is the six Angas and the four Vedas.
He is the One that entered and abode at walled Aaroor whose streets are rich in mansions girt with cloud-capped groves.
He is the One who peeled the hide of the tusker.
He is the Vikirtar that abides at Venni.

Arunachala Siva.

660
Verse  7:


மட்டிலங்கு கொன்றையந்தார் மாலை சூடி
    மடவா ளவளோடு மானொன் றேந்திச்
சிட்டிலங்கு வேடத்த ராகி நாளுஞ்
    சில்பலிக்கென் றூரூர் திரிதர் வாருங்
கட்டிலங்கு பாசத்தால் வீச வந்த
    காலன்றன் கால மறுப்பார் தாமும்
விட்டிலங்கு வெண்குழைசேர் காதி னாரும்
    வெண்ணியமர்ந் துறைகின்ற விகிர்த னாரே.


Wearing a garland of honey-laden Konrai and holding a fawn in His hand,
He daily goes about with His Woman,
In a guise that is wisdom-conferring.
For petty alms,
He goes from town to town.
He is the One that put an end to the time of him who is Time and who came to throw his fettering noose (That snatches life away).
One of His ears is with a Kuzhai adorned.
He is the Vikirtar that abides in Venni.

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 [44] 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 ... 3127