Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 413 414 415 416 417 418 419 420 421 422 [423] 424 425 426 427 428 429 430 431 432 433 ... 2903
6331
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: July 14, 2016, 10:39:18 PM »
Verse  479:


சிரபுரத்து மறையவனார் சென்று நின்று
    சிவபெருமான்அருள்போற்றிச் சிந்தை நைந்து
பரவுறுவாள் தனைநோக்கிப் பயப்ப டேல்நீ
    பருவுரலும் நும்பரிசும்பகர்வாய் என்னக்
கரமலர்க ளுச்சியின்மேற் குவித்துக் கொண்டு
    கண்ணருவி சொரிந்திழியக் காழி வேதப்
புரவலனார் சேவடிக்கீழ் வீழ்ந்து தாங்கள்
    போந்ததுவும் புகுந்ததுவும் புகல லுற்றாள்.


The Brahmins of Sirapuram stood beside her, who
Even in her languishing invoked the grace
Of Lord Siva; he addressed her thus: "Fear not.
Unfold to us the happenings and the cause
Of your distress." Thus told, folding her flower-hands
Above her head and tears cascading from her eyes
She fell at the roseate feet of the protector
Of the Vedas who hailed from Kaazhi, and began
To narrate how they came there and how
They were by misery overtaken:   


Arunachala Siva.

6332
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: July 14, 2016, 10:35:48 PM »
Verse 478:


இத்தன்மை சிவனருளே சிந்தித் தேங்கும்
    இளங்கொடிபோல் நுடங்கும்இடை ஏழை ஏத்தும்
அத்தன்மை ஓசையெழுந் தெங்கள் சண்பை
    ஆண்டகையார் கும்பிடவந் தணைகின்றார்தம்
மெய்த்தன்மை விளங்குதிருச் செவியிற் சார
    மேவுதலும் திருவுள்ளக் கருணை மேன்மேல்
வைத்தன்ன மெனஅயர்வாள் மாடுநீடு
    மாதவத்தோர் சூழஎழுந் தருளி வந்தார்.



இங்ஙனம் சிவபெருமானின், அருளையே எண்ணிய வண்ணமாய் வருந்தும் இளங்கொடியைப் போன்ற துவ ளும் இடைகொண்ட ஏழையான அம்மங்கையின் துன்பத்தின் வயப்பட்ட முறையீடு, எம் இறைவரான சீகாழி ஆண்டகையார் இறை வரைக் கும்பிடும் பொருட்டு வந்து சேர்கின்றவரின் மெய்த்தன்மை யுடைய செவிகளில் சேரப் பொருந்தவும், திருவுள்ளத்தில் கருணை மிகக் கொண்டு, அன்னப் பறவை போன்று வருந்துகின்றவள் பக்கத் தில், அடியார்கள் சூழ்ந்து வர எழுந்தருளி வந்தார்.

(English translation not available.)


Arunachala Siva.
 

6333
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: July 14, 2016, 10:29:44 PM »
Verse  477:



வந்தடைந்த சிறுமறையோன் உயிர்மேற் சீறி
    வருங்காலன் பெருங்கால வலயம் போலும்
செந்தறுகண் வெள்ளெயிற்றுக் கரிய கோலம்
    சிதைந்துருள வுதைத்தருளுஞ் செய்ய தாளா
இந்தவிடக் கொடுவேகம் நீங்கு மாறும்   
    யான்இடுக்கட் குழிநின்றும்ஏறு மாறும்
அந்திமதிக் குழவிவளர் செய்ய வேணி
    அணிமருகற் பெருமானே அருளாய் என்றும்.

உம்மிடம் வந்தடைந்த சிறு மறையவனான மார்க்கண்டேயனின் உயிர்மீது சினந்து வந்த இயமனின் பெரிய நஞ்சின் வடிவனைய சிவந்த கொடுங்கண்ணையும், வெண்மையான பற்களையும் கொண்ட கரிய கோலம் சிதைந்து உருளுமாறு உதைத் தருளிய சிவந்த திருவடியை யுடையவரே! இந்த நஞ்சின் கொடிய வேகம் நீங்குமாறும், நான் துன்பமான குழியினின்றும் மேல் ஏறுமாறும் பிறைச் சந்திரன் வளர்வதற்கு இடமான சிவந்த சடையை உடைய அழகிய மருகலில் வீற்றிருந்தருளும் பெருமானே! அருள் செய்வீராக! என்றாள். மேலும்,

(English translation not available.)

Arunachala Siva. 





6334
Verse  14:



வெள்ளத்துள் நாவற் றியாங்குன் அருள்பெற்றுத்
    துன்பத்தின்றும்
விள்ளக்கி லேனை விடுதிகண் டாய்விரும்
    பும்அடியார்
உள்ளத்துள் ளாய்மன்னும் உத்தர கோசமங்
    கைக்கரசே
கள்ளத்து ளேற்கரு ளாய்களி யாத
    களியெனக்கே.



O Lord of aeviternal Uttharakosamangkai !
Like the tongue That is dry though amidst a flood,
I too,
notwithstanding Your gift of mercy to me,
am not freed of misery.
O One be together in loving devotees !
Will You forsake me?
Will You not grace me who am poised in slyness,
Grace me with the bliss,
till now to me unknown?


Arunachala Siva.

6335
Verse  13:



கடலினுள் நாய்நக்கி யாங்குன் கருணைக்
    கடலின்உள்ளம்
விடலரி யேனை விடுதிகண் டாய்விட
    லில்லடியார்
உடலில மேமன்னும் உத்தர கோசமங்
    கைக்கரசே
மடலின்மட் டேமணி யேஅமு தேயென்
    மதுவெள்ளமே.



O sempiternal Uttharakosamangkai`s King who abides housed in the bodies of devotees
who are attached to You !
O Honey suffusing the petals of flowers !
O Nectar !
O my ambrosial Flood !
Like a dog that laps little by little the sea-water,
I too,
partake,
in small doses Of Your Ocean of Mercy.
Will You forsake me?

Arunachala Siva.

6336
General topics / Re: Abhirami Andati - verses and meanings:
« on: July 14, 2016, 10:08:26 AM »
Verse  62:



62: தங்கச் சிலை கொண்டு, தானவர் முப்புரம் சாய்த்து, மத
வெங் கண் கரி உரி போர்த்த செஞ்சேவகன் மெய்யடையக்
கொங்கைக் குரும்பைக் குறியிட்ட நாயகி, கோகனகச்
செங் கைக் கரும்பும், மலரும், எப்போதும் என் சிந்தையதே.

ஏ, அபிராமி! உன் கணவர் பொன் மலையை வில்லாகக் கொண்டு, முப்புரத்தை எரித்த, சிவந்த கண்களை உடைய, யானைத்தோலைப் போர்த்திய சிறந்த காவலனாவான். அன்னவனின் திருமேனியையும், உன்னுடைய குரும்பையொத்த கொங்கையால் சோர்வடையச் செய்தவளே! பொன் போன்ற சிவந்த கைகளில் கரும்பு வில்லோடும், மலர் அம்போடும், என் சிந்தையில் எப்போதும் உறைந்திருப்பாய்.

O Abhirami!  Your husband kept the golden mountain as the bow and burned the Tripura.  He also
wore the skin of the elephant with red eyes.  You have fixed your kurumbai like breasts on His chest,
and made You and Him go tired.  You who is having gold like hands, has got sweet cane bow and flowers
as arrows!  You ever remain in my heart.

contd.,

Arunachala Siva.   

6337
Verse  145:

Supreme  Bliss is not separate from you.  It is your true Being.  That which arises with the sense objects
is bliss also, but it is not the pure consciousness in which bliss itself is annihilated.  In that state both
kinds of bliss are annihilated.

Since our true nature is bliss only, a degree of bliss is experienced through contact with the objects of sense,
but this bliss is not to be mistaken for the bliss which is experienced through transcending the senses
entirely, and which precedes its own annihilation in the state of realization.  The meaning is not entirely
clear.  In this translation it has been taken to mean that the Jnani, having freed himself from the bliss
of the world of the senses, then experiences supreme bliss at the point of merging with the Self.  However,
for this merger to take place, even this supreme bliss,  which still contains a trace of duality, must be lost.
It could also mean that the first kind of bliss is lost because it is only temporary, and when it passes away,'
the experiencer is returned once more to  the sufferings of the phenomenal world, whilst the second kind
of bliss, supreme bliss, is lost because the duality of experiencer and the thing experienced cease on merging
permanently with the Self.

contd.,

Arunachala Siva.       

6338
38.  The notion 'I am the body' is verily the ideation of real and unreal.  In all the three periods of time
it is not.  All is Brahman alone.

39.  The notion 'I am the body' is referred to here as the world of five elements.  In all the three periods
of time it is not.  All is Brahman alone.

40.  The notion 'I am the body' -- that itself is ignorance, it is said.  In all the three periods of time
it is not.  All is Brahman alone.

41.  The assertion 'I am the body' is said to be impurities and impressions from past lives.  In all the
three periods of time it is not. All is Brahman alone.

42.  The assertion 'I am the body' -- truly that alone is the individual soul.  In all the three periods
of time it is not.  All is Brahman alone.

43.  The notion 'I am the body' is proclaimed as the supreme hell.  In all the three periods of time
it is not.  All is Brahman alone.

44.  The assertion 'I am the body' is defined as mind only.  In all the three periods of time it is not.
All is Brahman alone.

contd.,

Arunachala Siva.       

6339
538:  It is said that Initiation is of three forms, namely looking, thinking, and touch with the hand.
But the highest initiation (diksha) consists in the Guru remaining in the Supreme Silence, says our
Guru Ramana.

539.  Because that State is taught by Silence and also because it is attained by remaining in Silence
(stillness of the mind), It is called Silence.  The Sage is in Silence always, even when He speaks.

540. That eternal State is ever shining by the Light of the sun of Consciousness, the Real Self;
hence there is no possibility of the enlightened Sage swerving from that Natural State of the Self
due to forgetting at any time afterwards.

541.  The statement of the Vedantic Text, that the Self swallows up the moving and the move-less
means that the world, which is only darkness, is consumed by the Effulgence of that Self.     

542.  The essential Nature of the Self has been sung by the Bhagavan Guru thus: The Supreme
Self, named Arunachalesa, shines alone without a second, having swallowed this solid seeming
universe by His Own Consciousness-Light.

543. The statement, that the Self, by attaining oneness with the Brahman, becomes freed from
the bondage of samsara is not true, because the Self never fall from His True State.

544. Just as white cloth does not acquire a new whiteness, whiteness being its nature, so the Self
does not become Brahman because the Self is eternally the Brahman by nature.

545.  Two names are commonly in use to designate the Sage, namely 'Knower of Brahman' and
'Knower of the Self'.  Since the Sage is Himself the Brahman, as well as the Self, how can they
become known to the Sage?

contd.,

Arunachala Siva.                   



6340
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: July 14, 2016, 09:25:53 AM »
Verse  476:

அடியாராம் இமையவர்தங் கூட்டம் உய்ய
    அலைகடல்வாய் நஞ்சுண்ட அமுதே செங்கண்
நெடியானும் நான்முகனுங் காணாக் கோல
    நீலவிட அரவணிந்த நிமலாவெந்து
பொடியான காமன்உயிர் இரதி வேண்டப்
    புரிந்தளித்த புண்ணியனே பொங்கர் வாசக்
கடியாரும் மலர்ச்சோலை மருங்கு சூழும்
    கவின்மருகற் பெருமானே காவாய் என்றும்.


"O Nectar that devoured the venom of the ocean
To save the Deva-throng of devotees,
O pure and purifying Lord unknowable
To the tall Vishnu and the Four-faced Brahma,
O One whose jewel is the snake of blue-hued poison!
O Holy Lord who, when Rati prayed to You,
Resurrected Kaaman who was reduced to cinders!
O beauteous Lord of Marukal girt with fragrant
And flowery gardens! Pray, save me!"


Arunachala Siva.


6341
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: July 14, 2016, 09:22:43 AM »
Verse  475:


அன்னையையும் அத்தனையும் பிரிந்து நின்னை
    அடைவாக உடன்போந்தேன் அரவால் வீடி
என்னையுயிர் விட்டகன்றாய் யான்என் செய்கேன்
    இவ்விடுக்கண் தீர்க்கின்றார் யாரும் இல்லை
மன்னியசீர் வணிகர்குல மணியே யானும்
    வாழேன்என் றென்றயர்வாள் மதியினாலே
சென்னியிளம் பிறையணிவார் கோயில் வாயில்
    திசைநோக்கித் தொழுதழுதாள் செயலொன் றில்லாள்.




"Forsaking my mother and father and seeking
Refuge in you, I came with you; stung by a serpent
You have quit your life and forsaken me;
Oh, what am I to do? There is none to relieve me
From my distress. O jewel of the mercantile clan
Of ever-during glory! I too will cease to live."
Thus she wailed and languished.
Looking in the direction of the entrance to the temple
With her mind set on Him, she folded her hands
In adoration, and cried; she would do nought else.

Arunachala Siva.

6342
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: July 14, 2016, 09:19:54 AM »
Verse 474:


வாளரவு தீண்டவும்தான் தீண்ட கில்லாள்
    மறுமாற்றம் மற்றொருவர் கொடுப்பா ரின்றி
ஆளரியே றனையானை அணுக வீழ்ந்தே
    அசைந்தமலர்க் கொடிபோல்வாள் அரற்றும் போது
கோளுருமும் புள்ளரசும் அனையார் எல்லாக்
    கொள்கையினா லுந்தீர்க்கக் குறையா தாக
நீள்இரவு புலர்காலை மாலை வாச
    நெறிகுழலாள் நெடிதயர்ந்து புலம்பு கின்றாள்.   



The unwed virgin could not even touch him who was
Stung by the bright serpent; there was none to succor her;
She, a flowery sprig, fell down beside her lion-like lover
And wailed; skilled sorcerers puissant like the strong thunder
And Garuda-- the king of birds--, tried in vain to cure him;
Through the long night till day-break, the lass
Whose thick locks were decked with fragrant wreaths,
Cried and cried in sore distress.   

Arunachala Siva.

6343
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: July 14, 2016, 09:17:22 AM »
Verse  473:


அந்நாளில் ஒருவணிகன் பதிக னாகி
    அணைவானோர் கன்னியையும் உடனே கொண்டு
பொன்னார்மே ருச்சிலையார் கோயில் மாடு
    புறத்திலொரு மடத்திரவு துயிலும் போது
மின்னார்வெள் ளெயிற்றரவு கவ்வுதலும் கிளர்ந்த
    விடவேகங் கடிதுதலை மீக்கொண் டேறத்
தன்னாவி நீங்குமவன் தன்மை கண்டு
    சாயல்இளங் கன்னிநிலை தளர்ந்து சோர்வாள்.

During his sojourn, a merchant that passed
Through that town with his beloved, a virgin,
Abode at night in a Matam beside the shrine
Of the Lord whose bow is the golden Mount Meru,
And when he thither slumbered, a serpent
Of white and bright fangs stung him;
He passed away; alas, the young virgin
Of soft mein sorely languished.


Arunachala Siva.

6344
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: July 14, 2016, 09:14:06 AM »
Verse 472:


திருமருகல் நகரின்கண் எழுந்தருளித்
    திங்களுடன் செங்கட் பாம்பு
மருவுநெடுஞ் சடைமவுலி மாணிக்க
    வண்ணர்கழல் வணங்கிப் போற்றி
உருகியஅன் புறுகாத லுள்ளலைப்பத்
    தெள்ளுமிசை யுடனே கூடப்
பெருகுதமிழ்த் தொடைசார்த்தி அங்கிருந்தார்
    பெரும்புகலிப் பிள்ளை யார்தாம்.


'திருமருகல்' என்ற நகரத்திற்கு எழுந்தருளிப் பிறைச் சந்திரனுடன் சிவந்த கண்களுடைய பாம்பு தங்குவதற்கு இடமான நீண்ட சடையையுடைய மாணிக்க வண்ண நாதரின் திருவடிகளை வணங்கிப் போற்றி, உருகிய அன்பு பெருகிய ஆசையானது உள்ளத்தில் பொருந்தி அலைக்க, தெளிந்த இசையுடன் பொருந்தப் பெருகும் தமிழ் மாலையைச் சாத்தி, அப்பதியில் சீகாழித் தலைவர் எழுந்தருளியிருந்தார்.

(English translation not available.)

Arunachala Siva.
.

6345
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: July 14, 2016, 09:11:32 AM »
Verse 471:


போந்துமா மாத்திரர்தம் போரேற்றில்
    திருமனையிற் புகுந்து சிந்தை
வாய்ந்தமா தவரவர்தா மகிழ்ந்தருள
    அமர்ந்தருளி மதில்கள் மூன்றும்
காய்ந்தமால் விடையார்தங் கணபதீச்
    சரம்பரவு காதல் கூர
ஏந்துநூ லணிமார்பர் இன்புற்றங்
    கன்பருடன் இருந்த நாளில்.


He came out of the shrine and went into the beauteous
Mansion of him, the martial bull that hailed
From the race of Maamaatthiras and abode there
With a rejoicing mind; love in him welled up
And impelled him to continue to adore the Lord
Who burnt the triple cities and whose mount is
The great Bull and who is enshrined in Ganapaticcharam;
So, he that wears the sacred thread on his beauteous chest
Sojourned there, in joy, with the devotees.

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 413 414 415 416 417 418 419 420 421 422 [423] 424 425 426 427 428 429 430 431 432 433 ... 2903