Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 [41] 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 ... 3110
601
Verse  9:


ஆலாலம் உண்டுகந்த ஆதி கண்டாய்
    அடையலர்தம் புரமூன்றும் எய்தான் கண்டாய்
காலாலக் காலனையும் காய்ந்தான் கண்டாய்
    கண்ணப்பர்க் கருள்செய்த காளை கண்டாய்
பாலாரும் மொழிமடவாள் பாகன் கண்டாய்
    பசுவேறிப் பலிதிரியும் பண்பன் கண்டாய்
மாலாலும் அறிவரிய மைந்தன் கண்டாய்
    மழபாடி மன்னு மணாளன் றானே.


He is the Ancient that ate the Aalaalam.
He shot the triple towns of the adversaries.
He,
with His foot,
kicked Death of death.
He is the Bull that graced Kannappar.
He is concorporate with Her whose words are sweet like milk.
He,
the noble One,
would ride a Bull when He goes begging.
He,
the Great One,
is unknown even to Vishnu: He is the lordly One of Mazhapaadi.

Arunachala Siva.

602
Verse  8:

பொன்னியலுந் திருமேனி உடையான் கண்டாய்
    பூங்கொன்றைத் தாரொன் றணிந்தான் கண்டாய்
மின்னியலும் வார்சடையெம் பெருமான் கண்டாய்
    வேழத்தின் உரிவிரும்பிப் போர்த்தான் கண்டாய்
தன்னியல்பார் மற்றொருவ ரில்லான் கண்டாய்
    தாங்கரிய சிவந்தானாய் நின்றான் கண்டாய்
மன்னிய மங்கையோர் கூறன் கண்டாய்
    மழபாடி மன்னு மணாளன் றானே.


His is a divine body that is golden.
He wears a wreath of Konrai flowers.
Matted and fulgurant are the strands of His hair.
He willingly mantled Himself in the hide of the tusker.
He has none to match Him.
He abides as Sivam whom none can contain.
He is concorporate with the aeviternal

Arunachala Siva.

603
Verse 7:


நீராகி நெடுவரைக ளானான் கண்டாய்
    நிழலாகி நீள்விசும்பு மானான் கண்டாய்
பாராகிப் பௌவமே ழானான் கண்டாய்
    பகலாகி வானாகி நின்றான் கண்டாய்
ஆரேனுந் தன்னடியார்க் கன்பன் கண்டாய்
    அணுவாகி ஆதியாய் நின்றான் கண்டாய்
வாரார்ந்த வனமுலையாள் பங்கன் கண்டாய்
    மழபாடி மன்னு மணாளன் றானே.

He became the water and the tall mountain too.
He became the light and the extensive sky too.
He became the earth and the seven oceans.
He abides as the Day-Star and the clouds.
He is dear to His devotees whoever they be.
He abides as atom.
He is the Ancient.
He is concorporate with Her of lovely and covered breasts.
He is the lordly One of Mazhapaadi.


Arunachala Siva.

604
Verse  6:

தாமரையான் தன்தலையைச் சாய்த்தான் கண்டாய்
    தகவுடையார் நெஞ்சிருக்கை கொண்டான் கண்டாய்
பூமலரான் ஏத்தும் புனிதன் கண்டாய்
    புணர்ச்சிப் பொருளாகி நின்றான் கண்டாய்
ஏமருவு வெஞ்சிலையொன் றேந்தி கண்டாய்
    இருளார்ந்த கண்டத் திறைவன் கண்டாய்
மாமருவுங் கலைகையி லேந்தி கண்டாய்
    மழபாடி மன்னு மணாளன் றானே.

He clipped the head of him whose seat is the Lotus.
He abides in the bosoms of those who are endowed with divine consciousness.
He is the holy One hailed by the one throned on the Flower.
He abides as the Ens to be attained.
He is a wielder of the bow to which is fixed a dart.
He is the Lord whose neck is dark.
He holds an animal--an antlered antelope--,
In His hand.
He is the lordly One of Mazhapaadi.


Arunachala Siva.

605
Verse 5:

உலந்தார்தம் அங்கம் அணிந்தான் கண்டாய்
    உவகையோ டின்னருள்கள் செய்தான் கண்டாய்
நலந்திகழுங் கொன்றைச் சடையான் கண்டாய்
    நால்வேதம் ஆறங்க மானான் கண்டாய்
உலந்தார் தலைகலனாக் கொண்டான் கண்டாய்
    உம்பரார் தங்கள் பெருமான் கண்டாய்
மலர்ந்தார் திருவடியென் தலைமேல் வைத்த
    மழபாடி மன்னு மணாளன் றானே.

He wore the skeletons of the dead.
In joy did He enact many an act of grace.
He is a wearer of the beauteous Konrai wreaths.
He became the four Vedas and the six Angas.
He holds as His alms-bowl the skull of the dead one.
He is the God of the celestial beings.
He is the lordly One of Mazhapaadi who placed on my head His flowery,
sacred and all-pervading foot.

Arunachala Siva.


606
Verse  4:

அலையார்ந்த புனற்கங்கைச் சடையான் கண்டாய்
    அண்டத்துக் கப்பாலாய் நின்றான் கண்டாய்
கொலையான கூற்றங் குமைத்தான் கண்டாய்
    கொல்வேங்கைத் தோலொன் றுடுத்தான் கண்டாய்
சிலையால் திரிபுரங்கள் செற்றான் கண்டாய்
    செழுமா மதிசென்னி வைத்தான் கண்டாய்
மலையார் மடந்தை மணாளன் கண்டாய்
    மழபாடி மன்னு மணாளன் றானே.


On His matted crest He sports the billowy Ganga.
He abides beyond the universe.
He did away with the murderous Death.
He is clad in the skin of the killer-tiger.
He smote with His bow the triple towns.
He placed the lovely and great moon on His head.
He is the consort of the Daughter of the Mountain.
He is the lordly One of Mazhapaadi.

Arunachala Siva.


607
Verse  3:


நெற்றித் தனிக்கண் ணுடையான் கண்டாய்
    நேரிழையோர் பாகமாய் நின்றான் கண்டாய்
பற்றிப்பாம் பாட்டும் படிறன் கண்டாய்
    பல்லூர் பலிதேர் பரமன் கண்டாய்
செற்றார் புரமூன்றுஞ் செற்றான் கண்டாய்
    செழுமா மதிசென்னி வைத்தான் கண்டாய்
மற்றொரு குற்ற மிலாதான் கண்டாய்
    மழபாடி மன்னு மணாளன் றானே.


He has a non-pareil eye on His forehead.
He is concorporate with the bejeweled.
He is the deceptions, One that causes the snake to dance.
He is the supreme One that goes begging through many towns.
He destroyed the triple towns of the foes.
He placed the lovely and great crescent moon on His crest.
He is the One of Mazhapaadi.

Arunachala Siva.


608
Verse  2:


கொக்கிறகு சென்னி யுடையான் கண்டாய்
    கொல்லை விடையேறுங் கூத்தன் கண்டாய்
அக்கரைமே லாட லுடையான் கண்டாய்
    அனலங்கை யேந்திய ஆதி கண்டாய்
அக்கோ டரவ மணிந்தான் கண்டாய்
    அடியார்கட் காரமுத மானான் கண்டாய்
மற்றிருந்த கங்கைச் சடையான் கண்டாய்
    மழபாடி மன்னு மணாளன் றானே.


He wears the herons feather on His crest.
He is the Dancer whose mount is the Bull of the Mullai region.
His waist isnctured with a wreath of bones.
He is the Ancient that holds the fire in His hand.
He wears shells and serpents;
He is the nectar unto His devotees;
On His matted crest rests Ganga.
He is the lordly One of Mazhapaadi.


Arunachala Siva.

609
Tiru Mazhpadi: (1)

Verse  1:

நீறேறு திருமேனி யுடையான் கண்டாய்
    நெற்றிமே லொற்றைக்கண் நிறைந்தான் கண்டாய்
கூறாக உமைபாகங் கொண்டான் கண்டாய்
    கொடியவிட முண்டிருண்ட கண்டன் கண்டாய்
ஏறேறி யெங்குந் திரிவான் கண்டாய்
    ஏழுலகும் ஏழ்மலையு மானான் கண்டாய்
மாறானார் தம்அரணம் அட்டான் கண்டாய்
    மழபாடி மன்னு மணாளன் றானே.


Behold Him!
The One whose divine body is bedaubed with ash.
He sports an eye in His forehead.
Behold Him!
The One concorporate with Uma.
His throat is dark with the cruel venom that He ate.
Behold Him!
He roams everywhere no His Bull!
He became the seven seas and the seven mountains.
Behold Him!
The One that burnt the fortresses of the foes!
He is the lordly one of Mazhapaadi.

Arunachala Siva.

610
Verse  11:


ஆரு மறியா இடத்தாய் நீயே
    ஆகாயந் தேரூர வல்லாய் நீயே
பேரும் பெரிய இலங்கை வேந்தன்
    பெரிய முடிபத் திறுத்தாய் நீயே
ஊரும் புரமூன்றும் அட்டாய் நீயே
    ஒண்டா மரையானும் மாலுந் கூடித்
தேரும் அடியென்மேல் வைத்தாய் நீயே
    திருவையா றகலாத செம்பொற் சோதீ.

None knows of Your abode at all.
The heavens are the chariot for your riding.
Great was his name.
He was King of Lanka.
You crushed his ten huge heads.
You burnt the triple mobile towns.
You placed on me the foot that was quested after by him of the bright Flower and Vishnu .
You are the ruddy and auric Flame that parts not from Tiruvaiyaaru

Padigam on Tiru Aiyaru completed.

Arunachala Siva.

611
Verse  10:


விண்டார் புரமூன்று மெய்தாய் நீயே
    விண்ணவர்க்கு மேலாகி நின்றாய் நீயே
கண்டாரைக் கொல்லுநஞ் சுண்டாய் நீயே
    காலங்கள் ஊழியாய் நின்றாய் நீயே
தொண்டா அடியேனை ஆண்டாய் நீயே
    தூமலர்ச்சே வடியென்மேல் வைத்தாய் நீயே
திண்டோள்விட் டெரியாட லுகந்தாய் நீயே
    திருவையா றகலாத செம்பொற் சோதீ.


You shot the triple towns of adversaries.
You stand far above the celestial beings.
You ate the poison,
the very sight of which kills.
You stood as ages and eons.
you rule me as Your servitor.
You placed on me Your pure,
flowery,
roseate feet.
Throwing up Your shoulders You dance in joy in the fire.
You are the ruddy and auric Flame that parts not from Tiruvaiyaaru.


Arunachala Siva.

612
Verse  9:


எண்டிசைக்கும் ஒண்சுடராய் நின்றாய் நீயே
    ஏகம்ப மேய இறைவன் நீயே
வண்டிசைக்கும் நறுங்கொன்றைத் தாராய் நீயே
    வாரா வுலகருள வல்லாய் நீயே
தொண்டிசைத்துன் அடிபரவ நின்றாய் நீயே
    தூமலர்ச்சே வடியென்மேல் வைத்தாய் நீயே
திண்சிலைக்கோர் சரங்கூட்ட வல்லாய் நீயே
    திருவையா றகலாத செம்பொற் சோதீ.

You are the Flame radiating in the eight directions.
You are the Lord that presides over Ekampam.
You are The wearer of fragrant Konrai garlands buzzed by bees.
You alone can confer Moksha.
Granting servitorship to Your devotees,
You blessed them to hail Your feet.
You placed on me Your pure,
flowery and roseate foot.
You are valiant to fix the dart on Your mighty bow.
You are the ruddy and auric Flame that parts not from   Tiruvaiyaaru.

Arunachala Siva.


613
Verse 8:


ஆவினில் ஐந்தும் அமர்ந்தாய் நீயே
    அளவில் பெருமை யுடையாய் நீயே
பூவினில் நாற்றமாய் நின்றாய் நீயே
    போர்க்கோலங் கொண்டெயி லெய்தாய் நீயே
நாவில் நடுவுரையாய் நின்றாய் நீயே
    நண்ணி யடியென்மேல் வைத்தாய் நீயே
தேவ ரறியாத தேவன் நீயே
    திருவையா றகலாத செம்பொற் சோதீ.


You are the bather in Pancha-kavya.
You are of boundless renown.
You are the fragrance of the flowers.
Donning the martial outfit,
You smote the walled towns.
You are the impartiality of the just words.
In love did You place Your food on me.
You are the God unknown to gods.
You are the ruddy and auric Flame that parts not from Tiruvaiyaaru.

Arunachala Siva.

614
Verse 7:

எல்லா உலகமு மானாய் நீயே
    ஏகம்ப மேவி யிருந்தாய் நீயே
நல்லாரை நன்மை யறிவாய் நீயே
    ஞானச் சுடர்விளக்காய் நின்றாய் நீயே
பொல்லா வினைக ளறுப்பாய் நீயே
    புகழ்ச்சே வடியென்மேல் வைத்தாய் நீயே
செல்வாய செல்வந் தருவாய் நீயே
    திருவையா றகலாத செம்பொற் சோதீ.



It is You indeed who became all the worlds.
It is You who preside over Ekampam.
You,
in sooth,
know the worth of the goodly ones.;
You glow as the bright Lamp of Gnosis.
You will annul all evil Karma.
You placed Your glorious foot on me.
You only are the conferrer of true wealth.
You are the ruddy and auric Flame that parts not from Tiruvaiyaaru.

Arunachala Siva.

615
Verse  6:

உற்றிருந்த உணர்வெலா மானாய் நீயே
    உற்றவர்க்கோர் சுற்றமாய் நின்றாய் நீயே
கற்றிருந்த கலைஞான மானாய் நீயே
    கற்றவர்க்கோர் கற்பகமாய் நின்றாய் நீயே
பெற்றிருந்த தாயவளின் நல்லாய் நீயே
    பிரானா யடியென்மேல் வைத்தாய் நீயே
செற்றிருந்த திருநீல கண்டன் நீயே
    திருவையா றகலாத செம்பொற் சோதீ.

You are indeed the consciousness perceiving all things.
You are the kin of those devoted to You.
You are the wisdom of the Sastras carefully cultivated.
You are the Karpaka unto the learned.
Your compassion is greater than that of a mother's.
as Lord-GOD You placed Your foot on me.
You are Tirunilakantan,
The queler.
You are the ruddy and auric Flame that parts not from Tiruvaiyaaru.

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 [41] 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 ... 3110