Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 [40] 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 ... 3114
586
Verse 9:


வேண்டாமை வேண்டுவது மில்லான் தன்னை
    விசயனைமுன் னசைவித்த வேடன் தன்னைத்
தூண்டாமைச் சுடர்விடுநற் சோதி தன்னைச்
    சூலப் படையானைக் காலன் வாழ்நாள்
மாண்டோட வுதைசெய்த மைந்தன் தன்னை
    மண்ணவரும் விண்ணவரும் வணங்கி யேத்தும்
ஆண்டானை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய
    அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.


He is without likes and dislikes.
of yore,
He,
The hunter,
caused Arjuna to wilt.
He is the untrimmed,
goodly and bright-rayed Flame.
His weapon is a trident.
He is the great One who kicked the life out of Death.
He is the Chief hailed by the celestial beings and the earth-born.
He is Hara of cool Aavaduthurai.
I,
the lowly cur,
Reached His feet and stand redeemed.

Arunachala Siva.

587
Verse 8:

மெய்யானைப் பொய்யரொடு விரவா தானை
    வெள்ளிடையைத் தண்ணிழலை வெந்தீ யேந்துங்
கையானைக் காமனுடல் வேவக் காய்ந்த
    கண்ணானைக் கண்மூன் றுடையான் தன்னைப்
பையா டரவமதி யுடனே வைத்த
    சடையானைப் பாய்புலித்தோ லுடையான் தன்னை
ஐயானை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய
    அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.


He is the Truth.
He mixes not with the false.
He is naked space,
cool shade.
His hand holds the cruel fire.
His eye burnt to ash Manmatha's body.
He is the triple-eyed.
on His matted hair,
he juxtaposed the dancing serpent and the moon.
He is clad in the hide of the leaping tiger.
He is the noble One.
He is Hara of cool Aavaduthurai.

Arunachala Siva.


588
Verse 7:


கைம்மான மதகளிற்றை உரித்தான் தன்னைக்
    கடல்வரைவா னாகாச மானான் தன்னைச்
செம்மானப் பவளத்தைத் திகழும் முத்தைத்
    திங்களை ஞாயிற்றைத் தீயா னானை
எம்மானை என்மனமே கோயி லாக
    இருந்தானை என்புருகும் அடியார் தங்கள்
அம்மானை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய
    அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.


He flayed the invincible,
trunked tusker.
He is sea,
mountain,
sky and ether.
He is Coral,
great and ruddy.
He is bright pearl.
He is moon,
sun and fire,
our Lord.
He abides in my mind -- His shrine.
He is the God of those servitors whose bones melt in love.
He is Hara of cool Aavaduthurai.
I,
the lowly cur,
Reached His feet and stand redeemed.

Arunachala Siva.

589
Verse 6:


ஏற்றானை யெண்டோ ளுடையான் தன்னை
    யெல்லி நடமாட வல்லான் தன்னைக்
கூற்றானைக் கூற்ற முதைத்தான் தன்னைக்
    குரைகடல்வாய் நஞ்சுண்ட கண்டன் தன்னை
நீற்றானை நீளரவொன் றார்த்தான் தன்னை
    நீண்ட சடைமுடிமேல் நீரார் கங்கை
ஆற்றானை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய
    அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.



His mount is a Bull.
He is eight-shouldered.
He dances in the night.
He is Death.
He kicked Death (To death).
He ate the poison of the noisy sea and holds it in His throat.
He is daubed with ash.
He is cinctured with a long serpent.
on His long Ruddy,
matted hair,
He sports the river Ganga.
He is Hara of cool Aavaduthurai.
I the lowly cur,
Reached His feet and stand redeemed.

Arunachala Siva.

590
Verse  5:


ஒருமணியை உலகுக்கோ ருறுதி தன்னை
    உதயத்தி னுச்சியை உருமா னானைப்
பருமணியைப் பாலோடஞ் சாடி னானைப்
    பவித்திரனைப் பசுபதியைப் பவளக் குன்றைத்
திருமணியைத் தித்திப்பைத் தேன தாகித்
    தீங்கரும்பி னின்சுவையைத் திகழுஞ் சோதி
அருமணியை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய
    அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.


He is the peerless Ruby.
He is the mainstay of the world.
He is the sun at its meridian.
He is the thunder-bolt.
He is the immense Gem.
He bathes in milk and Pancha-kavya.
He is the pure One.
He is Pasupati.
He is a hill of coral.
He is the divine Gem,
the abiding light.
He is Honey,
The sweet juice of the sugarcane.
He is sweetness itself.
He is the rare Gem.
He is Hara of cool Aavaduthurai.
I,
the lowly cur,
reached His feet and stand redeemed.

Arunachala Siva.

591
Verse  4:

பேணியநற் பிறைதவழ்செஞ் சடையி னானைப்
    பித்தராம் அடியார்க்கு முத்தி காட்டும்
ஏணியை யிடர்க்கடலுட் சுழிக்கப் பட்டிங்
    கிளைக்கின்றேற் கக்கரைக்கே யேற வாங்குந்
தோணியைத் தொண்டனேன் தூய சோதிச்
    சுலாவெண் குழையானைச் சுடர்பொற் காசின்
ஆணியை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய
    அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.


On His matted hair He fosters a goodly crescent moon.
He is the ladder leading His devotees mad after Him to Moksha.
unto me caught up in a maelstrom of the sea of misery,
He is the ark that transports me to the other shore.
He the wearer of the swaying white ear stud,
Is the pure luster unto me--His servitor.
He is the touchstone of the radiant golden coin.
He is Hara that abides at cool Aavaduthurai.

Arunachala Siva.

592
Verse  3:


பத்தர்கள் சித்தத்தே பாவித் தானைப்
    பவளக் கொழுந்தினை மாணிக் கத்தின்
தொத்தினைத் தூநெறியாய் நின்றான் தன்னைச்
    சொல்லுவார் சொற்பொருளின் தோற்ற மாகி
வித்தினை முளைக்கிளையை வேரைச் சீரை
    வினைவயத்தின் தன்சார்பை வெய்ய தீர்க்கும்
அத்தனை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய
    அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.

He is ever contemplated by the minds of devotees.
He is the shoot of coral.
He is the diamond cluster.
He abides as the pure Way.
He manifests as the meaning of the words uttered by the godly.
He is the Seed.
He is the germinating Sprout.
He is the Root.
He is Glory.
He is the harborage of karma.
He is the Father that annuls miseries.
He is Hara of cool Aavaduthurai.
I,
the lowly cur,
reached His feet and stand redeemed.

Arunachala Siva.


593
Verse 2:


மின்னானை மின்னிடைச்சே ருருமி னானை
    வெண்முகிலாய் எழுந்துமழை பொழிவான் தன்னைத்
தன்னானைத் தன்னொப்பா ரில்லா தானைத்
    தாயாகிப் பல்லுயிர்க்கோர் தந்தை யாகி
என்னானை யெந்தை பெருமான் தன்னை
    இருநிலமும் அண்டமுமாய்ச் செக்கர் வானே
அன்னானை ஆவடுதண் டுறையுள் மேய
    அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.


He is lightning.
He is thunderbolt linked to lightning.
He rises as the white cloud and pours.
ever Himself,
He is beyond compare.
unto the many lives He is the Mother as well as Father.
He is mine.
He,
the Lord - God,
is My Father.
He is the wide earth,
the planets and the sky;
He is Hara that abides at cool Aavaduthurai.
I the lowly cur,
Reached His feet and stand redeemed.

Arunachala Siva.

594
Tiru Avaduthurai:

Verse  1:

நம்பனை நால்வேதங் கரைகண் டானை
    ஞானப் பெருங்கடலை நன்மை தன்னைக்
கம்பனைக் கல்லா லிருந்தான் தன்னைக்
    கற்பகமா யடியார்கட் கருள்செய் வானைச்
செம்பொன்னைப் பவளத்தைத் திரளு முத்தைத்
    திங்களை ஞாயிற்றைத் தீயை நீரை
அம்பொன்னை யாவடுதண் டுறையுள் மேய
    அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந் தேனே.


He is the supremely desirable One.
He knows the bournes of the four Vedas.
He is the great sea of Gnosis.
He is the good.
He is Kampan.
He was seated under the Banyan tree.
He graces His servitors very like Karpaka.
He is ruddy gold,
Coral and pearl-cluster.
He is the sun,
the moon,
the fire and the water.
He is Hara,
the beautiful  Gold of cool Aavaduthurai.
I ,
the lowly cur,
reached His feet and stand redeemed.

Arunachala Siva.

595
Verse  10:


மருவுற்ற மலர்க்குழலி மடவா ளஞ்ச
    மலைதுளங்கத் திசைநடுங்கச் செறுத்து நோக்கிச்
செருவுற்ற வாளரக்கன் வலிதான் மாளத்
    திருவடியின் விரலொன்றால் அலற வூன்றி
உருவொற்றி யங்கிருவ ரோடிக் காண
    ஓங்கினவவ் வொள்ளழலா ரிங்கே வந்து
திருவொற்றி யூர்நம்மூ ரென்று போனார்
    செறிவளைகள் ஒன்றொன்றாச் சென்ற வாறே.



She of the fragrant,
flowery locks,
trembled in fear.
The mountain shook.
the cardinal points were trembled.
It was thus He stared,
and quelled the might of the bright and martial demon by pressing a toe of His sacred foot causing him to wail aloud.
Gazing on His form the two ran to behold it.
He then spiraled up as dazzling light.
He,
even He,
came and declaring,
"Tiruvotriyoor is our town,"
moved away.
Alas,
my serried bangles are slipping one by one!

Padigam on Tiru Otriyur completed.

Arunachala Siva.

596
Verse  9:

மண்ணல்லை விண்ணல்லை வலய மல்லை
    மலையல்லை கடலல்லை வாயு வல்லை
எண்ணல்லை யெழுத்தல்லை யெரியு மல்லை
    யிரவல்லை பகலல்லை யாவு மல்லை
பெண்ணல்லை யாணல்லை பேடு மல்லை
    பிறிதல்லை யானாயும் பெரியாய் நீயே
உண்ணல்லை நல்லார்க்குத் தீயை யல்லை
    உணர்வரிய ஒற்றியூ ருடைய கோவே.



You are earth,
sky,
planet,
sea,
Wind,
number,
letter,
fire,
night,
day;
You are not any of the things (known or unknown);
You are not Woman,
man,
the sexless one;
Yet you are nothing but these,
O great One!
Yet are the indwelling good of the goodly.
Unto them you are not evil;
O the incomprehensible King of Otriyoor.

Arunachala Siva.

597
Verse  8:

நிலைப்பாடே நான்கண்ட தேடீ கேளாய்
    நெருநலைநற் பகலிங்கோ ரடிகள் வந்து
கலைப்பாடுங் கண்மலருங் கலக்க நோக்கிக்
    கலந்து பலியிடுவே னெங்குங் காணேன்
சலப்பாடே யினியொருநாட் காண்பே னாகில்
    தன்னாகத் தென்னாகம் ஒடுங்கும் வண்ண
முலைப்பாடே படத்தழுவிப் போக லொட்டேன்
    ஒற்றியூ ருறைந்திங்கே திரிவானையே.


O friend,
listen to my discovery of everlasting beatitude !
Yesterday,
during broad daylight,
the great One came here,
and so penetratingly eyed me,
that my exquisite clothing and flower - eyes began to flutter.
I desired to feed Him with victuals of goodly concoction.
Alas,
He was not to be seen anywhere.
this is sheer deception.
It ever I happen on Him,
I'll so hug Him with my breasts pressing Him hard,
that my body I will be merged with His.
I will not suffer Him,
the do gooder of Otriyoor!
That roams about here,
to part from me at all.

Arunachala Siva.

598
Verse 7:


வல்லாராய் வானவர்க ளெல்லாங் கூடி
    வணங்குவார் வாழ்த்துவார் வந்து நிற்பார்
எல்லேயெம் பெருமானைக் காணோ மென்ன
    எவ்வாற்றால் எவ்வகையாற் காண மாட்டார்
நல்லார்கள் நான்மறையோர் கூடி நேடி
    நாமிருக்கு மூர்பணியீ ரடிகே ளென்ன
ஒல்லைதான் திரையேறி யோதம் மீளும்
    ஒளிதிகழும் ஒற்றியூ ரென்கின் றாரே.


All the valiant celestial beings fore-gather to hail and adore Him.
for this they stand waiting.
someone said: " We have not seen our Lord during the day"!
 As He is not to be seen by any means in any form,
the goodly ones and those of the four Vedas gathered,
searched for Him,
And questioned Him thus: "O great One decked with snakes!
What may Your dreadful town be?"
To them He said: "It is Otriyoor of lovely radiance where waves that roll onto the shore quickly roll back into the sea!

Arunachala Siva.

599
Verse 6:


கடிய விடையேறிக் காள கண்டர்
    கலையோடு மழுவாளோர் கையி லேந்தி
இடிய பலிகொள்ளார் போவா ரல்லர்
    எல்லாந்தா னிவ்வடிகள் யாரென் பாரே
வடிவுடைய மங்கையுந் தாமு மெல்லாம்
    வருவாரை யெதிர்கண்டோம் மயிலாப் புள்ளே
செடிபடுவெண் டலையொன் றேந்தி வந்து
    திருவொற்றி யூர்புக்கார் தீய வாறே.


The blue-throated One,
holding in His hand a fawn and the bright Mazhu,
mounts a swift footed Bull and comes seeking alms.
He would not receive the petty alms.
Neither will He move away.
Thus did all the people query: "What may the town be of the great One?"
" Some one said: "We came across Him holding a stinking,
white skull,
Accompanied by a beautiful Lass,
at Mayilapore
He has now made His entry into Otriyoor."
Alas,
behold me,
the ill-fated one!

Arunachala Siva.


600
Verse  5:

மத்தமா களியானை யுரிவை போர்த்து
    வானகத்தார் தானகத்தா ராகி நின்று
பித்தர்தாம் போலங்கோர் பெருமை பேசிப்
    பேதையரை யச்சுறுத்திப் பெயரக் கண்டு
பத்தர்கள்தாம் பலருடனே கூடிப் பாடிப்
    பயின்றிருக்கு மூரேதோ பணீயீ ரென்ன
ஒத்தமைந்த உத்திரநாள் தீர்த்த மாக
    ஒளிதிகழும் ஒற்றியூ ரென்கின் றாரே.


Mantled in the hide of a huge,
ichorous tusker,
He the ethereal One,
came and stood at our threshold.
Thus was He questioned: "O One decked with snakes!
Like one demented You publish aloud Your praise;
You frighten women who flee away from You.
Accompanied with devotees,
You sing and dance.
What may Your town be?"
To this,
He answered thus: "It is Otriyoor of lovely radiance renowned for its water-festival that fittingly takes place during Uttaram!

Arunachala Siva.


Pages: 1 ... 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 [40] 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 ... 3114