Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 [36] 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 ... 3129
526
Verse  4:


தக்கனது பெருவேள்வி தகர்த்தார் போலுஞ்
    சந்திரனைக் கலைகவர்ந்து தரித்தார் போலுஞ்
செக்கரொளி பவளவொளி மின்னின் சோதி
    செழுஞ்சுடர்த்தீ ஞாயிறெனச் செய்யர் போலும்
மிக்கதிறல் மறையவரால் விளங்கு வேள்வி
    மிகுபுகைபோய் விண்பொழியக் கழனி யெல்லாங்
கொக்கினிய கனிசிதறித் தேறல் பாயுங்
    குடந்தைக்கீழ்க் கோட்டத்தெங் கூத்த னாரே.


He destroyed the mighty sacrifice of Daksha.
He wore the moon preventing the waning of its digits.
He is ruddy like the incarnadine sky,
the coral blaze,
the red flashing of lightning,
the fire raging bright and the sun.
He is our Lord of Kutantaikkkeezhkkottam where the smoke of fire fostered by the great and well-versed Brahmins,
ascends the sky and pours down,
and where the sweet mango fruit fall and scatter causing their honey gush into all the fields.

Arunachala Siva.

527
Verse  3:


நீறலைத்த திருவுருவும் நெற்றிக் கண்ணும்
    நிலாஅலைத்த பாம்பினொடு நிறைநீர்க் கங்கை
ஆறலைத்த சடைமுடியும் அம்பொன் தோளும்
    அடியவர்க்குக் காட்டியருள் புரிவார் போலும்
ஏறலைத்த நிமிர்கொடியொன் றுடையர் போலும்
    ஏழுலகுந் தொழுகழலெம் மீசர் போலும்
கூறலைத்த மலைமடந்தை கொழுநர் போலுங்
    குடந்தைக்கீழ்க் கோட்டத்தெங் கூத்த னாரே.

A body ash-bedaubed,
a forehead with an eye,
a crest of matted hair sporting the river Ganga that runs brimful,
A crescent and a serpent,
shoulders auric and lovely: It is thus He reveals His form to His servitors.
His flag on a straight pole sports a Bull.
He is our Lord whose ankleted feet are hailed by the seven worlds.
He is the Consort of the Daughter of the Mountain with whom He is concorporate.
He is Our Dancer of Kudantaikkeezhkkottam!


Arunachala Siva.

528
Verse  2:


கானல்இளங் கலிமறவ னாகிப் பார்த்தன்
    கருத்தளவு செருத்தொகுதி கண்டார் போலும்
ஆனல்இளங் கடுவிடையொன் றேறி யண்டத்
    தப்பாலும் பலிதிரியும் அழகர் போலும்
தேனலிளந் துவலைமலி தென்றல் முன்றிற்
    செழும்பொழிற்பூம் பாளைவிரி தேறல் நாறுங்
கூனல்இளம் பிறைதடவு கொடிகொள் மாடக்
    குடந்தைக்கீழ்க் கோட்டத்தெங் கூத்த னாரே.


He became a young ebullient forester who caused Arjuna to exhibit his entire martial skill.
He is the lovely One who,
mounting a young and swift Bull,
goes seeking alms beyond the skyey realm.
He is our Dancer of Keezhkkottam at Kutantai rich in mansions whose streamers touch The young and curved crescent moon,
and in whose courtyards the southerly softly sprays honey-dew and whose uberous gardens are odoriferous with the scent of burgeoning spathes.


Arunachala Siva.

529
Tiruk Kudanthai Keezhkottam (Kumbakonam Lower Temple):

Verse  1 :

சொன்மலிந்த மறைநான்கா றங்க மாகிச்
    சொற்பொருளுங் கடந்த சுடர்ச் சோதி போலும்
கன்மலிந்த கயிலைமலை வாணர் போலுங்
    கடல்நஞ்ச முண்டிருண்ட கண்டர் போலும்
மன்மலிந்த மணிவரைத்திண் தோளர் போலும்
    மலையரையன் மடப்பாவை மணாளர் போலும்
கொன்மலிந்த மூவிலைவேற் குழகர் போலுங்
    குடந்தைக்கீழ்க் கோட்டத்தெங் கூத்த னாரே.

Our Dancer of Kutantaikkeezhkkottam is the four Vedas and the six Angas wrought with words.
He is the bright Flame that is beyond the word and its meaning.
The Dweller at Kailash.
His neck is dark with the sea's venom that He ate.
He is the One whose mighty and lovely shoulders are rock-like.
He is the Consort of the Daughter of the Mountain.
He is the handsome One that wields a murderous and three-leaved trident.

Arunachala Siva.

530
Verse  10:


மீளாத ஆளென்னை உடையான் தன்னை
    வெளிசெய்த வழிபாடு மேவி னானை
மாளாமை மறையவனுக் குயிரும் வைத்து
    வன்கூற்றி னுயிர்மாள உதைத்தான் தன்னைத்
தோளாண்மை கருதிவரை யெடுத்த தூர்த்தன்
    தோள்வலியுந் தாள் வலியுந் தொலைவித் தாங்கே
நாளோடு வாள்கொடுத்த நம்பன் தன்னை
    நாரையூர் நன்னகரிற் கண்டேன் நானே.


I beheld Him in the holy town of Naaraiyoor who made me His sempiternal servitor,
the One that abode in the worship of Veli,
the One that bestowed on the Brahmin(-lad)* the life eternal,
kicking cruel Death to death,
the One who quelled the strength of arms and legs of the base one who priding in the strength of His shoulders,
uprooted the mountain,
and the One-- the supremely desirable--,
That later graced him with a sword and longevity of life.

(*Markandeya)

Padigam on Tiru Naraiyur completed.

Arunachala Siva.

531
Verse  9:

ஆலாலம் மிடற்றணியா அடக்கி னானை
    ஆலதன்கீழ் அறம்நால்வர்க் கருள்செய் தானைப்
பாலாகித் தேனாகிப் பழமு மாகிப்
    பைங்கரும்பா யங்கருந்துஞ் சுவையா னானை
மேலாய வேதியர்க்கு வேள்வி யாகி
    வேள்வியினின் பயனாய விமலன் தன்னை
நாலாய மறைக்கிறைவ னாயி னானை
    நாரையூர் நன்னகரிற் கண்டேன் நானே.


I beheld Him in the holy town of Naaraiyoor who held Aalaalam in His throat and wears it as a jewel,
The One that taught the Four,
Dharma,
seated under the Banyan tree,
the One that became milk,
honey,
Fruits,
sweet sugarcane and its toothsome and potable juice,
The One that is the sacrifice of those versed in the Vedas,
The Vimalan who is the fruit of the sacrifice and the One-- the Lord of fourfold Vedas.

Arunachala Siva.


532
Verse  8:


அரிபிரமர் தொழுதேத்தும் அத்தன் தன்னை
    அந்தகனுக் கந்தகனை அளக்க லாகா
எரிபுரியும் இலிங்கபுரா ணத்து ளானை
    எண்ணாகிப் பண்ணா ரெழுத்தா னானைத்
திரிபுரஞ்செற் றொருமூவர்க் கருள்செய் தானைச்
    சிலந்திக்கும் அரசளித்த செல்வன் தன்னை
நரிவிரவு காட்டகத்தி லாட லானை
    நாரையூர் நன்னகரிற் கண்டேன் நானே.


I beheld Him in the holy town of Naaraiyoor who is the Father hailed by Hari and Brahma.
The One who is Death unto Death,
the One of the Ancient pertaining to Linga-- an immeasurable column of fire,
the One that became numbers,
letters and Ragas.
The One that graced the three of burnt Tripura,
the opulent One that made a monarch of the Spider and the One that dances In the crematory frequented by jackals.


Arunachala Siva.

533
Verse  7:

தக்கனது வேள்விகெடச் சாடி னானைத்
    தலைகலனாப் பலியேற்ற தலைவன் தன்னைக்
கொக்கரைசச் சரிவீணைப் பாணி யானைக்
    கோணாகம் பூணாகக் கொண்டான் தன்னை
அக்கினொடும் என்பணிந்த அழகன் தன்னை
    அறுமுகனோ டானைமுகற் கப்பன் தன்னை
நக்கனைவக் கரையானை நள்ளாற் றானை
    நாரையூர் நன்னகரிற் கண்டேன் நானே.



I beheld Him in the holy town of Naaraiyoor who smote and did away with Daksha's sacrifice,
the Chief,
In a skull,
received alms,
the One that holds in His hands Kokkarai,
Sacchari and Vina.
The One who wears as jewels the cruel serpent,
the handsome One who is adorned with shells and bones,
the Father of the Tusker-faced and the Six-Visaged.*
the One that is (a) naked (yogi) and the One of Vakkarai and Nallaaru.

(*Ganesa and Subrahmanya).

Arunachala Siva.

534
Verse  6:


பிறவாதும் இறவாதும் பெருகி னானைப்
    பேய்பாட நடமாடும் பித்தன் தன்னை
மறவாத மனத்தகத்து மன்னி னானை
    மலையானைக் கடலானை வனத்து ளானை
உறவானைப் பகையானை உயிரா னானை
    உள்ளானைப் புறத்தானை ஓசை யானை
நறவாரும் பூங்கொன்றை சூடி னானை
    நாரையூர் நன்னகரிற் கண்டேன் நானே.

I beheld Him in the holy town of Naaraiyoor who thrives birth-less and deathless,
the mad One who dances to the singing of ghouls,
the One who abides in the mind that forgets Him not,
The one of mountain,
sea and forest,
the One Who is kin and foe,
the One who is life,
the One who is at once immanent and transcendent,
the One that abides as sound and the One that wears the wreaths of fragrant Konrai flowers.

Arunachala Siva.

535
Verse  5:

புரையுடைய கரியுரிவைப் போர்வை யானைப்
    புரிசடைமேற் புனலடைத்த புனிதன் தன்னை
விரையுடைய வெள்ளெருக்கங் கண்ணி யானை
    வெண்ணீறு செம்மேனி விரவி னானை
வரையுடைய மகள்தவஞ்செய் மணாளன் தன்னை
    வருபிணிநோய் பிரிவிக்கும் மருந்து தன்னை
நரைவிடைநற் கொடியுடைய நாதன் தன்னை
    நாரையூர் நன்னகரிற் கண்டேன் நானே.


I beheld Him in the holy town of Naaraiyoor who is mantled in the hide that covered the dark tusker.
The One that packed into the strands of His matted hair the river.
the One that wears a chaplet of white and fragrant Myrobalan,
the One that bedaubs His ruddy body with white ash,
The One attained by the Mountain's Daughter through tapas,
The One who is the remedy that chases ills and pains away and the lordly One who sports a white Bull in His lovely flag.

Arunachala Siva.

536
Verse  4:


செம்பொன்னை நன்பவளந் திகழும் முத்தைச்
    செழுமணியைத் தொழுமவர்தஞ் சித்தத் தானை
வம்பவிழும் மலர்க்கணைவேள் உலக்க நோக்கி
    மகிழ்ந்தானை மதிற்கச்சி மன்னு கின்ற
கம்பனையெங் கயிலாய மலையான் தன்னைக்
    கழுகினொடு காகுத்தன் கருதி யேத்தும்
நம்பனையெம் பெருமானை நாதன் தன்னை
    நாரையூர் நன்னகரிற் கண்டேன் நானே.


I beheld Him in the holy town of Naaraiyoor who is ruddy gold,
lovely coral,
bright pearl and excellent ruby.
The One that abides in the minds of worshippers,
the One that stared him of fragrant darts to ash,
and grew joyous.
the One that is Kampan of walled Kacchi,
The One of Kailash,
The supremely desirable One that was hailed in love by the Eagle*and Rama,
the One that is God and the One that is the Lord.

(*Jatayu)

Arunachala Siva.

537
Verse  3:


மூவாதி யாவர்க்கும் மூத்தான் தன்னை
    முடியாதே முதல்நடுவு முடிவா னானைத்
தேவாதி தேவர்கட்குந் தேவன் தன்னைத்
    திசைமுகன்றன் சிரமொன்று சிதைத்தான் தன்னை
ஆவாத அடலேறொன் றுடையான் தன்னை
    அடியேற்கு நினைதோறும் அண்ணிக் கின்ற
நாவானை நாவினில்நல் லுரையா னானை
    நாரையூர் நன்னகரிற் கண்டேன் நானே.


I beheld Him in the holy town of Naaraiyoor,
who ages not but is the most ancient of all,
the One that is endless that became the beginning,
the middle and the end,
the One that is the God of godly Devas,
the One that cut off a head of him whose visages face all the directions,
the One whose mount is the wind-swift Bull,
the One who sweetens my tongue whenever I think on Him and the One who is the chanted utterance of tongue.

Arunachala Siva.

538
Verse  2:


பஞ்சுண்ட மெல்லடியாள் பங்கன் தன்னைப்
    பாரொடுநீர் சுடர்படர்காற் றாயி னானை
மஞ்சுண்ட வானாகி வானந் தன்னில்
    மதியாகி மதிசடைமேல் வைத்தான் தன்னை
நெஞ்சுண்டென் நினைவாகி நின்றான் தன்னை
    நெடுங்கடலைக் கடைந்தவர்போய் நீங்க வோங்கும்
நஞ்சுண்டு தேவர்களுக் கமுதீந் தானை
    நாரையூர் நன்னகரிற் கண்டேன் நானே.


I beheld Him in the holy town of Naaraiyoor who shares In His body the Damsel whose soft feet are dyed With red-cotton silk,
the One that is sun and moving wind,
The One that became the sky and the moon in the sky,
The One that sports the moon in His matted crest,
the One that devouring my heart abides as my thought,
the One that ate the venom of the vast sea whose churners fled away,
and the One that bestowed nectar on the Devas.

Arunachala Siva.

539
Padigam on Tiru Naraiyoor:


Verse  1:

சொல்லானைப் பொருளானைச் சுருதி யானைச்
    சுடராழி நெடுமாலுக் கருள் செய்தானை
அல்லானைப் பகலானை அரியான் தன்னை
    அடியார்கட் கெளியானை அரண்மூன் றெய்த
வில்லானைச் சரம்விசயற் கருள்செய் தானை
    வெங்கதிரோன் மாமுனிவர் விரும்பி யேத்தும்
நல்லானைத் தீயாடு நம்பன் தன்னை
    நாரையூர் நன்னகரிற் கண்டேன் நானே.


I beheld Him in the holy town of Naaraiyoor who is the Word and its import,
who is the Scriptures,
the One that gifted the bright Disc to tall Vishnu,
the One that is Night as well as Day,
the inaccessible One,
the One easy of access unto devotees,
the One that smote with His bow the three walled towns,
the One that gifted Paasupatam to Arjuna,
the One of excellence who is in love,
adored by the fiery Sun and the great Munis and the One who is Supremely desirable and the One that dances in the fire.

Arunachala Siva.

540
Verse 10:


விண்டார் புரமூன் றெரித்தான் கண்டாய்
    விலங்கலில்வல் லரக்கனுட லடர்த்தான் கண்டாய்
தண்டா மரையானும் மாலுந் தேடத்
    தழற்பிழம்பாய் நீண்ட கழலான் கண்டாய்
வண்டார்பூஞ் சோலைவலஞ் சுழியான் கண்டாய்
    மாதேவன் கண்டாய் மறையோ டங்கங்
கொண்டாடு வேதியர்வாழ் கொட்டை யூரிற்
    கோடீச் சரத்துறையுங் கோமான் தானே.


He burnt the triple towns of foes.
At Kailash He crushed the body of the fierce demon.
He is The ankleted One who grew into a long,
long column of fire,
after which the one on the Lotus and Vishnu quested.
He is of Valanjuzhi rich in gardens where chafers hum.
He is the God of gods.
lo,
He is the King of Kodeeccharam at Kottaiyoor where abide Brahmins well-versed in the Vedas and the (six) Angas.

Padigam on Kottaiyur completed.

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 [36] 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 ... 3129