Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 [32] 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 ... 3128
466
Verse  2:

விளைக்கின்ற நீராகி வித்து மாகி
    விண்ணொடுமண் ணாகி விளங்கு செம்பொன்
துளைக்கின்ற துளையாகிச் சோதி யாகித்
    தூண்டரிய சுடராகித் துளக்கில் வான்மேல்
முளைக்கின்ற கதிர்மதியும் அரவு மொன்றி
    முழங்கொலிநீர்க் கங்கையொடு மூவா தென்றுந்
திளைக்கின்ற சடையானைத் திருமாற் பேற்றெஞ்
    செம்பவளக் குன்றினைச்சென் றடைந்தேன் நானே.

He is water that causes germination;
He is seed;
He is sky and earth;
He is mine of ruddy gold;
He is flame;
He is the lamp uninduced;
He is immovable sky;
He is the One of matted hair where abide the skyey and bright-rayed moon,
serpent and Ganga of roaring waters;
He flourishes unageing;
I even I,
attained Him who is the ruddy coral hill of Tirumaalperu.

Arunachala Siva.



467
Tirumaalperu:

Verse  1:


பாரானைப் பாரினது பயனா னானைப்
    படைப்பாகிப் பல்லுயிர்க்கும் பரிவோன் தன்னை
ஆராத இன்னமுதை அடியார் தங்கட்
    கனைத்துலகு மானானை அமரர் கோனைக்
காராருங் கண்டனைக் கயிலை வேந்தைக்
    கருதுவார் மனத்தானைக் காலற் செற்ற
சீரானைச் செல்வனைத் திருமாற் பேற்றெஞ்
    செம்பவளக் குன்றினைச்சென் றடைந்தேன் நானே.

He is earth.
He is the fruit of earth.
He is creation.
He is merciful to the many lives.
He is insatiable nectar to the servitors.
He became all the worlds.
He is the King of Devas.
His throat is dark.
He is the Sovereign of Kailash.
He abides in the minds of those that think of Him.
He is the glorious One who smote Yama.
He is the opulent One.
I,
even I,
attained Him who is the ruddy coral hill of Tirumaalperu.


Arunachala Siva.

468
Verse  10:


கைத்தலங்க ளிருபதுடை அரக்கர் கோமான்
    கயிலைமலை அதுதன்னைக் கருதா தோடி
முத்திலங்கு முடிதுளங்க வளைக ளெற்றி
    முடுகுதலுந் திருவிரலொன் றவன்மேல் வைப்பப்
பத்திலங்கு வாயாலும் பாடல் கேட்டுப்
    பரிந்தவனுக் கிராவணனென் றீந்த நாமத்
தத்துவனைத் தலையாலங் காடன் தன்னைச்
    சாராதே சாலநாள் போக்கி னேனே.

He is the Tattvan that with His divine toe pressed the King of Demons, who with His twenty hands so thoughtlessly rushed that his pearl-inlaid crowns swayed and his shoulder bracelets burst,
when He crushed him that uprooted Mount Kailash,
he sang with his ten mouths hearing which He was pleased.
In mercy,
He of Taalaiyaalangkaadu named him Raavana.
Alas,
alas,
I wasted many many days not seeking Him.

Padigam on Tiru Thalaiyalangadu completed.

Arunachala Siva.

469
Verse 9:

பண்டளவு நரம்போசைப் பயனைப் பாலைப்
    படுபயனைக் கடுவெளியைக் கனலைக் காற்றைக்
கண்டளவிற் களிகூர்வார்க் கெளியான் தன்னைக்
    காரணனை நாரணனைக் கமலத் தோனை
எண்டளவி லென்னெஞ்சத் துள்ளே நின்ற
    எம்மானைக் கைம்மாவி னுரிவை பேணுந்
தண்டரனைத் தலையாலங் காடன் தன்னைச்
    சாராதே சாலநாள் போக்கி னேனே.


He is the fruit of the musical strings whose measure was fixed,
as of yore.
He is milk and its taste.
He is the immense sky.
He is fire and wind.
He is easy of access to those who are delighted at a mere sight of Him.
He is the Cause.
He is Narayana.
He is the one on the Lotus.
He is God throaned in my heart,
the eight-petalled lotus.
He is Hara the shape of Linga who fosters the hide of the tusker.
He is of Thalaiyaalangkaadu.
Alas,
alas,
I wasted many many days not seeking Him.

Arunachala Siva.

470
Verse  8:


கரும்பிருந்த கட்டிதனைக் கனியைத் தேனைக்
    கன்றாப்பின் நடுதறியைக் காறை யானை
இரும்பமர்ந்த மூவிலைவேல் ஏந்தி னானை
    யென்னானைத் தென்னானைக் காவான் தன்னைச்
சுரும்பமரும் மலர்க்கொன்றை சூடி னானைத்
    தூயானைத் தாயாகி உலகுக் கெல்லாந்
தரும்பொருளைத் தலையாலங் காடன் தன்னைச்
    சாராதே சாலநாள் போக்கி னேனே.


He is the lump of sugar,
the fruit,
the honey the Central Pillar of Kanraappoor and the wearer Of Kaarai--a jewel.
He wields a three-leaved trident of steel.
He is my Lord.
He is of Aanaikkaa in the south.
He wears Konrai flowers buzzed by bees.
He is The pure One.
He is the Ens who as Mother confers all things of weal.
He is of Thalaiyaalangkaadu;
Alas,
alas,
I wasted many many days not seeking Him.

Arunachala Siva.

471
Verse  7:


விடையேறிக் கடைதோறும் பலிகொள் வானை
    வீரட்டம் மேயானை வெண்ணீற் றானை
முடைநாறு முதுகாட்டி லாட லானை
    முன்னானைப் பின்னானை யந்நா ளானை
உடையாடை யுரிதோலே உகந்தான் தன்னை
    உமையிருந்த பாகத்து ளொருவன் தன்னைச்
சடையானைத் தலையாலங் காடன் தன்னைச்
    சாராதே சாலநாள் போக்கி னேனே.


Mounted on His Bull,
He receives alms at every door,
He is of Veerattam.
He is daubed with the white ash.
He dances in the crematory which stinks with flesh.
He is the past,
the present and the to-come.
He wears the flayed skin as His vestment and mantle.
He is concorporate with Uma.
His hair is matted,
He is of Thalaiyaalangkaadu.
alas,
alas,
I wasted many many days not seeking Him.

Arunachala Siva.


472
Verse 6:

விடம்திகழும் அரவரைமேல் வீக்கி னானை
    விண்ணவர்க்கு மெண்ணரிய அளவி னானை
அடைந்தவரை அமருலகம் ஆள்விப் பானை
    அம்பொன்னைக் கம்பமா களிறட் டானை
மடந்தையொரு பாகனை மகுடந் தன்மேல்
    வார்புனலும் வாளரவும் மதியும் வைத்த
தடங்கடலைத் தலையாலங் காடன் தன்னைச்
    சாராதே சாலநாள் போக்கி னேனே.

He girdles His waist with a venomous snake.
Even for the Devas He is immeasurable,
inconceivable.
He blesses them with sempiternal life who have sought Him.
He is beauteous gold.
He smote the great and swaying tusker.
He is concorporate with the Woman.
He is an ocean of mercy who wears on His crest the flowing river,
the bright adder and the crescent moon.
He is of Thalaiyaalangkaadu.
alas,
alas,
I wasted many many days not seeking Him.

Arunzchala Siva.


473
Verse  5:


கங்கையெனுங் கடும்புனலைக் கரந்தான் தன்னைக்
    காமருபூம் பொழிற்கச்சிக் கம்பன் தன்னை
அங்கையினில் மான்மறியொன் றேந்தி னானை
    ஐயாறு மேயானை ஆரூ ரானைப்
பங்கமிலா அடியார்க்குப் பரிந்தான் தன்னைப்
    பரிதிநிய மத்தானைப் பாசூ ரானைச்
சங்கரனைத் தலையாலங் காடன் தன்னைச்
    சாராதே சாலநாள் போக்கி னேனே.


He concealed the tumultuous river Ganga.
He is Ekampan of Kacchi digit with lovely and flowery groves.
He holds in His beautiful palm a fawn.
He is of Aiyaaru and Aaroor.
He is ever-merciful to flawless servitors.
He is of Paritiniyamam.
He is of Paasoor.
He is Sankaran.
He abides at Thalaiyaalangkaadu.
Alas,
alas,
I wasted many many days not seeking Him.

Arunachala Siva.

474
Verse  4:


சிவனாகித் திசைமுகனாய்த் திருமா லாகிச்
    செழுஞ்சுடராய்த் தீயாகி நீரு மாகிப்
புவனாகிப் புவனங்க ளனைத்து மாகிப்
    பொன்னாகி மணியாகி முத்து மாகிப்
பவனாகிப் பவனங்க ளனைத்து மாகிப்
    பசுவேறித் திரிவானோர் பவனாய் நின்ற
தவனாய தலையாலங் காடன் தன்னைச்
    சாராதே சாலநாள் போக்கி னேனே.


He became Siva,
the Four-faced,
Vishnu,
the ruddy Sun,
Fire,
water,
earth and all the words gold,
ruby,
Pearl,
the One assuming all forms at will,
all the places,
The rider of the Bull,
the wanderer at will and the Tapaswin abiding at Talaiyaalangkaadu.
Alas,
alas,
I wasted many many days not seeking Him.

Arunachala Siva.

475
Verse  3:


மெய்த்தவத்தை வேதத்தை வேத வித்தை
    விளங்கிளமா மதிசூடும் விகிர்தன் தன்னை
எய்த்தவமே உழிதந்த ஏழை யேனை
    யிடர்க்கடலில் வீழாமே யேற வாங்கிப்
பொய்த்தவத்தா ரறியாத நெறிநின் றானைப்
    புனல்கரந்திட் டுமையொடொரு பாகம் நின்ற
தத்துவனைத் தலையாலங் காடன் தன்னைச்
    சாராதே சாலநாள் போக்கி னேனே.


He is a tapaswin true.
He is the Vedas.
He is the seed of the Vedas.
He is the Vikirtan who wears the bright and great crescent moon.
He retrieved me-- the poor,
faugued one that roamed about witlessly--,
from falling into the sea of troubles.
And made me pursue the path unknown to pseudo- tapaswins.
He is the Tattvan who conceals Ganga and is concorporate with Uma.
He is of Thalaiyaalangkaadu.
alas,
alas,
I wasted many many days not seeking Him.

Arunachala Siva.

476
Verse 2:


அக்கிருந்த அரையானை அம்மான் தன்னை
    அவுணர்புர மொருநொடியில் எரிசெய் தானைக்
கொக்கிருந்த மகுடத்தெங் கூத்தன் தன்னைக்
    குண்டலஞ்சேர் காதானைக் குழைவார் சிந்தை
புக்கிருந்து போகாத புனிதன் தன்னைப்
    புண்ணியனை யெண்ண ருஞ்சீர்ப் போகமெல்லாந்
தக்கிருந்த தலையாலங் காடன் தன்னைச்
    சாராதே சாலநாள் போக்கி னேனே.


His waist is girt with a string of shell-beads.
He is God.
He burnt in trice the citadels of the Asuras.
He is the Dancer whose crown is decked with a heron's feather.
His ear is adorned with Kundala.
He,
the holy One,
Enters the hearts of those who melt,
and parts not thence.
He is the righteous One,
He is of Thalaiyalangkaadu whose glorious pleasures are legion.
alas,
alas,
I wasted many many days not seeking Him.

Arunachala Siva.

477
Tiru Thalaiyalangaadu:

Verse  1:

தொண்டர்க்குத் தூநெறியாய் நின்றான் தன்னைச்
    சூழ்நரகில் வீழாமே காப்பான் தன்னை
அண்டத்துக் கப்பாலைக் கப்பா லானை
    ஆதிரைநா ளாதரித்த அம்மான் தன்னை
முண்டத்தின் முளைத்தெழுந்த தீயா னானை
    மூவுருவத் தோருருவாய் முதலாய் நின்ற
தண்டத்திற் றலையாலங் காடன் தன்னைச்
    சாராதே சாலநாள் போக்கி னேனே.


He abides as the righteous way for the servitors.
He will forfend our fall into the engulfing inferno.
He abides as the Beyond of the beyond of the universe.
He is ever pleased with the Aadirai-day.
He sports the fire in His forehead.
His One form is the form Triune.
He is the Primal Ens that abides as Linga in Thalaiyaalangkaadu.
alas,
alas,
I wasted many many days not seeking Him.

Arunachala Siva.

478
Verse  10:


மாலைப் பிறைசென்னி வைத்தார் தாமே
    வண்கயிலை மாமலையை வந்தி யாத
நீலக் கடல்சூ ழிலங்கைக் கோனை
    நெரிய விரலா லடர்த்தார் தாமே
பாலொத்த மேனி நிறத்தார் தாமே
    பழனை பதியா வுடையார் தாமே
சீலத்தா ரேத்துந் திறத்தார் தாமே
    திருவாலங் காடுறையுஞ் செல்வர் தாமே.


He has on His crest the crepuscular crescent moon.
He pressed His toe and crushed the King of Lanka girt with the blue ocean,
who did not venerate the great boon-showering Mount Kailash.
He is the One whose body is milk-white.
He is the One who is hailed by the righteous.
He is the opulent One who is abiding at Tiruvaalangkaadu.

Padigam on Tiruvaalangkhaadu completed.

Arunachala Siva.

479
Verse 9:


காரார் கடல்நஞ்சை யுண்டார் தாமே
    கயிலை மலையை உடையார் தாமே
ஊராஏ கம்ப முகந்தார் தாமே
    ஒற்றியூர் பற்றி யிருந்தார் தாமே
பாரார் புகழப் படுவார் தாமே
    பழனை பதியா வுடையார் தாமே
தீராத வல்வினைநோய் தீர்ப்பார் தாமே
    திருவாலங் காடுறையுஞ் செல்வர் தாமே.


He quaffed the venom of the dark ocean.
He owns Mount Kailash (as His seat).
He loves to dwell in the town of Ekampam.
He abides willingly at Otriyoor.
He is the One praised by men on earth.
He has Pazhaiyanoor for His shrine.
He will cure the incurable disease-- the fierce karma.
He is the opulent One abiding at Tiruvaalangkaadu.

Arunachala Siva.

480
Verse  8:

விண்முழுதும் மண்முழுது மானார் தாமே
    மிக்கோர்க ளேத்துங் குணத்தார் தாமே
கண்விழியாக் காமனையுங் காய்ந்தார் தாமே
    காலங்க ளூழி கடந்தார் தாமே
பண்ணியலும் பாட லுகப்பார் தாமே
    பழனை பதியா வுடையார் தாமே
திண்மழுவாள் ஏந்து கரத்தார் தாமே
    திருவாலங் காடுறையுஞ் செல்வர் தாமே.

He became the entire sky and the entire earth.
The lofty ones hail His (divine) gunas.
With the fire of His eye,
He burnt Manmatha.
He is beyond ages and eons.
He loves to listen to songs married to raga.
He has for His shrine Pazhaiyanoor.
His hand holds a mighty Mazhu.
He is the opulent One abiding at Tiruvaalangkaadu.

Arunachala Siva.



Pages: 1 ... 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 [32] 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 ... 3128