Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 [29] 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 ... 3073
421
Verse 6:


காதார் குழையினர் கட்டங் கத்தர்
    கயிலாய மாமலையார் காரோ ணத்தார்
மூதாயர் மூதாதை யில்லார் போலும்
    முதலும் இறுதியுந் தாமே போலும்
மாதாய மாதர் மகிழ அன்று
    வன்மதவேள் தன்னுடலங் காய்ந்தா ரிந்நாள்
போதார் சடைதாழப் பூதஞ் சூழப்
    புலியூர்ச்சிற் றம்பலமே புக்கார் தாமே.

He is ear-ringed.  He wields a Kattangkam.  He is of Kailash--the mountain great,
and of Karonam.  He has aged parents none.  He is both the beginning and the end.
That day,  to the delight of beauteous women he burnt the body of mighty Manmatha.
This day, riding a martial bull and circled by the Bhootha-Hosts, he made his entry into Puliyur Chitrambalam only.

Arunachala Siva.


422
Verse 5:

காரார் கமழ்கொன்றைக் கண்ணி சூடிக்
    கபாலங்கை யேந்திக் கணங்கள் பாட
ஊரா ரிடுபிச்சை கொண்டு ழல்லும்
    உத்தமராய் நின்ற ஒருவ னார்தாம்
சீரார் கழல்வணங்குந் தேவ தேவர்
    திருவாரூர்த் திருமூலட் டான மேயார்
போரார் விடையேறிப் பூதஞ் சூழப்
    புலியூர்ச்சிற் றம்பலமே புக்கார் தாமே.


He wears a chaplet of fragrant Konrai flowers that bloom during the rainy season.
He holds in his hand a skull and goes about receiving alms from the townsfolk,
whilst his Bhoothas sing. He is the noble One, the peerless One,  the Lord of the Devas Who adore Him. He abides at the hallowed Moolastaanam Of Tiruvarur.
Riding a martial bull and encircled by the Bhootha-Hosts, He made His entry into Puliyur Chitrambalam only.

Arunachala Siva.


423
Verse  4:



வாரேறு வனமுலையாள் பாக மாக
    மழுவாள்கை யேந்தி மயானத் தாடிச்
சீரேறு தண்வயல்சூழ் ஓத வேலித்
    திருவாஞ்சி யத்தார் திருநள் ளாற்றார்
காரேறு கண்டத்தார் காமற் காய்ந்த
    கண்விளங்கு நெற்றியார் கடல்நஞ் சுண்டார்
போரேறு தாமேறிப் பூதஞ் சூழப்
    புலியூர்ச்சிற் றம்பலமே புக்கார் தாமே.

He who is concorporate with her, of lovely breasts that are covered by a breast-band,
Holds the bright Mazhu in his hand and dances in the crematory. He is of Tiruvaanjiyam girt with glorious and cool and well-watered fields.  He is of Tirunallaaru.  He who has a cloudy patch on his neck.  He is the one who has an eye in his forehead that burnt Manmatha to death. The eater of the oceanic venom,
riding a martial bull and circled by the Bhootha-Hosts, he made His entry into Puliyur Chitrambalam only.

Arunachala Siva.

424
Verse  3:

துறங்காட்டி யெல்லாம் விரித்தார் போலும்
    தூமதியும் பாம்பு முடையார் போலும்
மறங்காட்டி மும்மதிலும் எய்தார் போலும்
    மந்திரமுந் தந்திரமுந் தாமே போலும்
அறங்காட்டி அந்தணர்க்கன் றால நீழல்
    அறமருளிச் செய்த அரனா ரிந்நாள்
புறங்காட் டெரியாடிப் பூதஞ் சூழப்
    புலியூர்ச்சிற் றம்பலமே புக்கார் தாமே.

He explicated renunciation and (also) the import of the sacred lore. He is adorned with the pure moon and serpents.  By his valor he shot the three citadels (to cinders). He is both Mantra and Tantra.  That day,  under the Banyan Tree, Hara taught the Brahmins Dharma.  Having enacted the dance in the fire of the crematory,  this day,
circled by the Bhootha-Hosts,  he made his entry into Puliyur Chitrambalam only.


Arunachala Siva.

425
Verse  2:


நாக மரைக்கசைத்த நம்ப ரிந்நாள்
    நனிபள்ளி யுள்ளார்போய் நல்லூர்த் தங்கிப்
பாகப் பொழுதெலாம் பாசூர்த் தங்கிப்
    பரிதி நியமத்தார் பன்னி ருநாள்
வேதமும் வேள்விப் புகையும் ஓவா
    விரிநீர் மிழலை எழுநாள் தங்கிப்
போகமும் பொய்யாப் பொருளு மானார்
    புலியூர்ச்சிற் றம்பலமே புக்கார் தாமே.

The Lord whose waist is cinctured with a serpent. Abode at Nanipalli, left for and sojourned at Nalloor. Whence he came to Pasur to stay there for half a day.  He sojourned at Paritiniyamam for twelve days and then at the well-watered Mizhalai-- Inseparable from the Vedas and the smoke of sacrifice--,  For a night, he who is at once Bliss and aeviternal wealth, has this day,  made his entry into Puliyur Chitrambalam only.

Arunachala Siva.

426
Padigam on Koil - Chidambaram:

Verse  1:

மங்குல் மதிதவழும் மாட வீதி
    மயிலாப்பி லுள்ளார் மருக லுள்ளார்
கொங்கிற் கொடுமுடியார் குற்றா லத்தார்
    குடமூக்கி லுள்ளார்போய்க் கொள்ளம் பூதூர்த்
தங்குமிட மறியார் சால நாளார்
    தருமபுரத் துள்ளார் தக்க ளூரார்
பொங்குவெண் ணீறணிந்து பூதஞ் சூழப்
    புலியூர்ச்சிற் றம்பலமே புக்கார் தாமே.

He abides at Mayilaappu in the crest of whose lofty streets the moon sails amidst clouds.  He dwells at Marukal.  He is of Kodumudi in Kongu, of Kutralam and Kudamookku.  Arriving at Kollampoodur he searched for a fit residence.  He abode at Dharmapuram for many days. He is of Takkaloor.  Adorning Himself with the bright and white holy ash and circled by the Bhootha-Hosts, he made his entry into Puliyur Chitrambalam only.

Arunachala Siva.

427
Verse 10:


காரொளிய திருமேனிச் செங்கண் மாலுங்
    கடிக்கமலத் திருந்தவனுங் காணா வண்ணம்
சீரொளிய தழற்பிழம்பாய் நின்ற தொல்லைத்
    திகழொளியைச் சிந்தைதனை மயக்கந் தீர்க்கும்
ஏரொளியை இருநிலனும் விசும்பும் விண்ணும்
    ஏழுலகுங் கடந்தண்டத் தப்பால் நின்ற
பேரொளியைப் பெரும்பற்றப் புலியூ ரானைப்
    பேசாத நாளெல்லாம் பிறவா நாளே.

He is the hoary and abiding Light that stood a column of glorious flame beyond the ken of the darkly-bright and red-eyed Vishnu and the one ensconced on the fragrant lotus. He is the Light beautiful that sets at nought bewilderment. He is the Light infinite that abides beyond the extensive earth,  the seven worlds, the ether and the heavens.  He is of Perumpatra-p-Puliyur.  Waste indeed are the days unspent in His praise.

Padigam on Chidambaram completed.

Arunachala Siva.

428
Verse 9:

முற்றாத பால்மதியஞ் சூடி னானை
    மூவுலகுந் தானாய முதல்வன் தன்னைச்
செற்றார்கள் புரமூன்றுஞ் செற்றான் தன்னைத்
    திகழொளியை மரகதத்தைத் தேனைப் பாலைக்
குற்றாலத் தமர்ந்துறையுங் குழகன் தன்னைக்
    கூத்தாட வல்லானைக் கோனை ஞானம்
பெற்றானைப் பெரும்பற்றப் புலியூ ரானைப்
    பேசாத நாளெல்லாம் பிறவா நாளே.


He is the One that wears the young, milk-white crescent moon. He is the primal One who is all the three worlds.  He is the destroyer of the triple,  hostile citadels.
He is the abiding Light, the Emerald, the honey and the milk.  He is the beauteous One that presides over Kutralam.  He is the Dancer, the King,  the God of Gnosis.
He is of Perumpatra-p-Puliyur. Waste indeed are the days unspent in His praise.

Arunachala Siva.

429
Verse  8:

காரானை யீருரிவைப் போர்வை யானைக்
    காமருபூங் கச்சியே கம்பன் தன்னை
ஆரேனும் அடியவர்கட் கணியான் தன்னை
    அமரர்களுக் கறிவரிய அளவி லானைப்
பாரோரும் விண்ணோரும் பணிய நட்டம்
    பயில்கின்ற பரஞ்சுடரைப் பரனை எண்ணில்
பேரானைப் பெரும்பற்றப் புலியூ ரானைப்
    பேசாத நாளெல்லாம் பிறவா நாளே.


He is mantled in the elephant of the dark tusker.  He is Ekamban of lovely Kanchi damasked with flowers.  He is easy of access to his servitors--whoever they be;
He is the infinite one unknown to the celestial beings. He is the Light of the Empyrean who enacts the dance. Whilst the earth-born and the heaven-dwellers adore him,
his names are legion. He is of Perumpatra-p-Puliyur.  Waste indeed are the days unspent in His praise.

Arunachala Siva.

430
Verse 7:

வரும்பயனை எழுநரம்பி னோசை யானை
    வரைசிலையா வானவர்கள் முயன்ற வாளி
அரும்பயஞ்செ யவுணர்புர மெரியக் கோத்த
    அம்மானை அலைகடல்நஞ் சயின்றான் தன்னைச்
சுரும்பமருங் குழல்மடவார் கடைக்கண் நோக்கில்
    துளங்காத சிந்தையராய்த் துறந்தோ ருள்ளப்
பெரும்பயனைப் பெரும்பற்றப் புலியூ ரானைப்
    பேசாத நாளெல்லாம் பிறவா நாளே.


He is the fruit and the melody of the strummed strings.  He is the great God that fixed the dart wrought of the celestial beings to his mow of Mountain and set ablaze the citadels of the gruesome and fearsome demons.  He is the One that ate the venom of the billowy sea. He is the great fruit of the renunciates  who are unaffected by the look of damsels whose locks are buzzed by bees.  He is of Perumpatra-p-Puliyur.
Waste is the indeed are the days unspent in his praise.

Arunachala Siva.


431
Verse  6:

கரும்பமரும் மொழிமடவாள் பங்கன் தன்னைக்
    கனவயிரக் குன்றனைய காட்சி யானை
அரும்பமரும் பூங்கொன்றைத் தாரான் தன்னை
    அருமறையோ டாறங்க மாயி னானைச்
சுரும்பமருங் கடிபொழில்கள் சூழ்தென் னாரூர்ச்
    சுடர்க்கொழுந்தைத் துளக்கில்லா விளக்கை மிக்க
பெரும்பொருளைப் பெரும்பற்றப் புலியூ ரானைப்
    பேசாத நாளெல்லாம் பிறவா நாளே.


He is concorporate with Her whose words are nectarean like the sugarcane;
He is a hill of dazzling diamond.  He wears a wreath of Konrai flowers.  It is he who is the rare Vedas and their six Angas.  He is the bright-rayed flame of southern Aarur. Girt with fragrant groves where bees buzz.  He is the unwavering lamp of Light,
The Ens Entium.  He is of Perumpatra-p-Puliyur.Waste indeed are the days unspent in his praise.

Arunachala Siva.

432
Verse 5:

அருந்துணையை அடியார்தம் அல்லல் தீர்க்கும்
    அருமருந்தை அகன்ஞாலத் தகத்துள் தோன்றி
வருந்துணையுஞ் சுற்றமும் பற்றும் விட்டு
    வான்புலன்கள் அகத்தடக்கி மடவா ரோடும்
பொருந்தணைமேல் வரும்பயனைப் போக மாற்றிப்
    பொதுநீக்கித் தனைநினைய வல்லோர்க் கென்றும்
பெருந்துணையைப் பெரும்பற்றப் புலியூ ரானைப்
    பேசாத நாளெல்லாம் பிறவா நாளே.

He is the peerless support,  the god that solves the troubles of all his servitors, who have inside controlled and quelled the great senses. Those who have done away with the help of friends and kins that had taken birth in this wide world, who have given up attachment also and who have forsaken the pleasure, yielded by buxom belles in wondrous beds.  To such that are endowed with the valiance to think wholly, solely and exclusively on him, he indeed is the supreme help. He is of Perumpatra-p-Puliyur.
Waste indeed are the days unspent in his praise.

Arunachala Siva.

433
Verse  4:


அருந்தவர்கள் தொழுதேத்தும் அப்பன் தன்னை
    அமரர்கள்தம் பெருமானை அரனை மூவா
மருந்தமரர்க் கருள்புரிந்த மைந்தன் தன்னை
    மறிகடலுங் குலவரையும் மண்ணும் விண்ணும்
திருந்தொளிய தாரகையுந் திசைக ளெட்டுந்
    திரிசுடர்கள் ஓரிரண்டும் பிறவு மாய
பெருந்தகையைப் பெரும்பற்றப் புலியூ ரானைப்
    பேசாத நாளெல்லாம் பிறவா நாளே.

He is the Father adored and hailed, by rare tapaswis.  He is the Lord of the supernal lords. He is Hara the sustainer. He graced The celestial beings with nectar--the cure for ageing.  He,  the great one is the billowy sea,  the earth-supporting mountain,
the earth,  the sky,  the stars of luminous rays, the eight directions, the moving lights twain and all else also. He is of Perumpatra-p-Puliyur.  Waste indeed are the days unspent in his praise.

Arunachala Siva.

434
Verse  3:


கருமானின் உரியதளே உடையா வீக்கிக்
    கனைகழல்கள் கலந்தொலிப்ப அனல்கை ஏந்தி
வருமானத் திரள்தோள்கள் மட்டித் தாட
    வளர்மதியஞ் சடைக்கணிந்து மானேர் நோக்கி
அருமான வாண்முகத்தா ளமர்ந்து காண
    அமரர்கணம் முடிவணங்க ஆடு கின்ற
பெருமானைப் பெரும்பற்றப் புலியூ ரானைப்
    பேசாத நாளெல்லாம் பிறவா நாளே.

He is clothed in the flayed hide of the dark tusker.  Flexing his shapely and splendorous shoulders, he,  holding fire, dances, whilst his sounding anklets chime in concord.  He is the Lord that dances adorned with a crescent moon in his matted crest.  She of the glorious and resplendent visage, beholds his dance, seated whilst the celestial beings throng bow with their heads. He is of Perumpatra-p-Puliyur.
Waste indeed are the days unspent in his praise.

Arunachala Siva.


435
Verse  2:

கற்றானைக் கங்கைவார் சடையான் றன்னைக்
    காவிரிசூழ் வலஞ்சுழியுங் கருதி னானை
அற்றார்க்கும் அலந்தார்க்கும் அருள்செய் வானை
    ஆரூரும் புகுவானை அறிந்தோ மன்றே
மற்றாருந் தன்னொப்பா ரில்லா தானை
    வானவர்க ளெப்பொழுதும் வணங்கி ஏத்தப்
பெற்றானைப் பெரும்பற்றப் புலியூ ரானைப்
    பேசாத நாளெல்லாம் பிறவா நாளே.


He is the Omniscient in whose matted crest the Ganga doth rest. He favors Valanjuzhi girt by the Kaveri.  He deigns to grace the poor and the destitute. He is beyond compare. He is the One hailed and adored by the celestial beings.  Him we have known who abides at Aarur also.  He is of Perumpatra-p-Puliyur.  Waste indeed are the days unspent in His praise.

Arunachala Siva.


Pages: 1 ... 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 [29] 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 ... 3073