Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 [27] 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 ... 2976
391
Verse  6:

கணையமர் சிலையர் போலுங் கரியுரி யுடையர் போலும்
துணையமர் பெண்ணர் போலுந் தூமணிக் குன்றர் போலும்
அணையுடை யடியர் கூடி யன்பொடு மலர்கள் தூவும்
இணையடி யுடையர் போலும் இன்னம்ப ரீச னாரே.

Siva in Iṉṉampar has a bow in which an arrow is always fixed ready for use.
He wears a skin of an elephant, he has a lady who is his wife, he is like a hill of flawless gems, has two feet on which the devotees who approach him, crowd together and scatter flowers with piety.

Arunachala Siva.

392
Verse  5:

அளிமலர்க் கொன்றை துன்று மவிர்சடை யுடையர் போலும்
களிமயிற் சாய லோடுங் காமனை விழிப்பர் போலும்
வெளிவள ருருவர் போலும் வெண்பொடி யணிவர் போலும்
எளியவ ரடியர்க் கென்றும் இன்னம்ப ரீச னாரே.

Siva in Iṉṉampar has  shining matted locks, on which flowers of Koṉṟai which have bees settling on them.  Being with Uma who has the tenderness of a proud peacock, opened his frontal eye to burn Manmatha, he has a form which pervades the space, will wear the white holy ash.is always easily accessible to his devotees.

Arunachala Siva.

393
Verse  4:

விடமலி கண்டர் போலும் வேள்வியை யழிப்பர் போலும்
கடவுநல் விடையர் போலுங் காலனைக் காய்வர் போலும்
படமலி யரவர் போலும் பாய்புலித் தோலர் போலும்
இடர்களைந் தருள்வர் போலும் இன்னம்ப ரீச னாரே.


Siva in Iṉṉampar,  has a neck in which the color of the poison is prominent, he destroyed the sacrifice of  rides on a beautiful bull, driving it destroyed Kālaṉ god of Dakshan, death to protect Mārkaṅdeyaṉ, he has a cobra which has many hoods, wears the skin of a tiger which has the nature of pouncing upon its prey.  He will bestow his grace after removing the difficulties.

Arunachala Siva.

394
Verse  3:


மறியொரு கையர் போலும் மாதுமை யுடையர் போலும்
பறிதலைப் பிறவி நீக்கிப் பணிகொள வல்லர் போலும்
செறிவுடை யங்க மாலை சேர்திரு வுருவர் போலும்
எறிபுனற் சடையர் போலும் இன்னம்ப ரீச னாரே.


See 1st verse.  He has a young deer on one hand, has the lady, Uma. Separating me from the Jains who pluck their hairs on their heads the, birth of having been a Jain for some years, he is capable of redeeming me and making me his servant and making me sing his praises, he has on his holy body a densely strung garland of bones.
He has on his matted locks, water which throws waves. 

Arunachala Siva.

395
Verse 2:


பன்னிய மறையர் போலும் பாம்பரை யுடையர் போலும்
துன்னிய சடையர் போலுந் தூமதி மத்தர் போலும்
மன்னிய மழுவர் போலும் மாதிட மகிழ்வர் போலும்
என்னையு முடையர் போலும் இன்னம்ப ரீச னாரே.


See 1st verse. He revealed the Vedas,  has a cobra which is tied as a belt at the waist, has a collection of matted locks which is dense, wears the pure crescent moon and Dhatura flowers, has a battle-axe always with him, rejoices in having a lady in the left side has me too as his slave.

Arunachala Siva.

396
Tiru Innampar:

Verse 1:

விண்ணவர் மகுட கோடி மிடைந்தசே வடியர் போலும்
பெண்ணொரு பாகர் போலும் பேடலி யாணர் போலும்
வண்ணமா லயனுங் காணா மால்வரை யெரியர் போலும்
எண்ணுரு வநேகர் போலும் இன்னம்ப ரீச னாரே.


Siva in Iṉṉampar has the rows of the crowns of the celestial beings crowded on his red feet, when they bow before him, has a lady on one half is hermaphrodite with female characters predominating. (is a hermaphrodite being which is neither man nor woman wholly, is male.) He assumed the form of a fire as big as a mountain the nature of which could not be known by Vishnu and Brahma, is many in the eight forms, has no end to his form if we count them. 

Arunachala Siva.

397
Verse  9:

கருமலி கடல்சூழ் நாகைக் காரோணர்க மல பாதத்
தொருவிர னுதிக்கு நில்லா தொண்டிற லரக்க னுக்கான்
இருதிற மங்கை மாரோ டெம்பிரான் செம்பொ னாகம்
திருவடி தரித்து நிற்கத் திண்ணநா முய்ந்த வாறே.


The famous and strong demon, languished without the strength to stand the pressure of the tip of the single toe of the lotus feet of the Lord in Nakaik Karonam, surrounded by the dark black sea. When we stand carrying the feet of our Lord which bore on it the weight of two ladies and the body of superior gold of our Lord, what a wonder it is certain that we saved ourselves!

Padigam on Tiru Nakaik Karonam completed.

Arunachala Siva.


398
Verse  8:


தெற்றினர் புரங்கண் மூன்றுந் தீயினில் விழவோ ரம்பால்
செற்றவெஞ் சிலையர் வஞ்சர் சிந்தையுட் சேர்வி லாதார்
கற்றவர் பயிலு நாகைக் காரோணங் கருதி யேத்தப்
பெற்றவர் பிறந்தார் மற்றுப் பிறந்தவர் பிறந்தி லாரே.

To make the three cities of perverse enemies to be consumed by fire, Siva who destroyed with his cruel bow. Who does not enter into the minds of deceptive people.
Those who have the good fortune to praise with intention Nakaik Karonam, where learned scholars are crowded, are really people who enjoy the benefit of being born as human beings. Others who are born as human beings are to be considered as not being born so.

Arunachala Siva.

399
Verse 7:

வெங்கடுங் கானத் தேழை தன்னொடும் வேட னாய்ச்சென்
றங்கமர் மலைந்து பார்த்தற் கடுசர மருளி னானை
மங்கைமா ராட லோவா மன்னுகா ரோணத் தானைக்
கங்குலும் பகலுங் காணப் பெற்றுநாங் களித்த வாறே.


Having gone into the fearful forest of severe heat with a lady, Uma, in the form of a hunter, having fought with Arjuna, who granted to him an arrow which can kill.
Having obtained vision of, both in the night and day, the Lord in Karonam, where the music of young girls stay permanently without ceasing.  What a wonder we felt happy.

Arunachala Siva.


400
Verse  6:


வெம்பனைக் கருங்கை யானை வெருவவன் றுரிவை போர்த்த
கம்பனைக் காலற் காய்ந்த காலனை ஞால மேத்தும்
உம்பனை யும்பர் கோனை நாகைக்கா ரோண மேய
செம்பொனை நினைந்த நெஞ்சே திண்ணநா முய்ந்த வாறே.


The Lord in Kachi Ekampam, who covered himself with the skin of an elephant which is cruel and has a black trunk like the Palmyra tree, to make it frightened, who destroyed the god of death by kicking him with his leg.  The god whom the people of this world praise, the master of the celestial beings, my mind which thought of the god who is like superior gold, and who dwell with desire in Nakaik Kokaranam.
It is certain that we saved ourselves.

Arunachala Siva.

401
Verse  5:

நிறைபுன லணிந்த சென்னி நீணிலா வரவஞ் சூடி
மறையொலி பாடி யாடன் மயானத்து மகிழ்ந்த மைந்தன்
கறைமலி கடல்சூழ் நாகைக் காரோணங் கோயில் கொண்ட
இறைவனை நாளு மேத்த விடும்பைபோ யின்ப மாமே.


Wearing a crescent moon of great moonlight on the head which has adorned itself with plenty of water, chanting the Vedas with their proper accent, the youth who felt happy in dancing in the cremation-ground, if one praises daily the Lord who dwelt in the temple of Nākaik Karōṇam surrounded by the very black sea, our sufferings will vanish and happiness will come.

Arunachala Siva.


402
Verse  4:


மண்டனை யிரந்து கொண்ட மாயனோ டசுரர் வானோர்
தெண்டிரை கடைய வந்த தீவிடந் தன்னை யுண்ட
கண்டனைக் கடல்சூழ் நாகைக் காரோணங் கோயில் கொண்ட
அண்டனை நினைந்த நெஞ்சே யம்மநா முய்ந்த வாறே.

Siva who has a neck in which he has stationed the cruel poison which rose when the ocean of clear waves was churned the demons, celestial beings and Māyaṉ Vishnu, who begged and got the earth from Makābhali, my mind which fixed your thoughts on the god who dwelt in the temple in Nākaik Kārōṇam surrounded by the sea.
What a wonder we saved ourselves.

Arunachala Siva.


403
Verse 3:


நிருத்தனை நிமலன் றன்னை நீணிலம் விண்ணின் மிக்க
விருத்தனை வேத வித்தை விளைபொருண் மூல மான
கருத்தனைக் கடல்சூழ் நாகைக் காரோணங் கோயில் கொண்ட
ஒருத்தனை யுணர்த லானா முய்ந்தவா நெஞ்சி னீரே.

My mind! Realizing in ourselves the dancer god, who is naturally free from all impurities, the senior one who is superior to the residents of this wide world and heaven, the one who is the author and origin of all things that are produced,
and the unequaled one who had his temple at Nākaik Kārōṇam surrounded by the sea.
What a wonder yourself and myself were saved!

Arunachala Siva.

404
Verse  2:


வையனை வைய முண்ட மாலங்கந் தோண்மேற் கொண்ட
செய்யனைச் செய்ய போதிற் றிசைமுகன் சிரமொன் றேந்தும்
கையனைக் கடல்சூழ் நாகைக் காரோணங் கோயில் கொண்ட
ஐயனை நினைந்த நெஞ்சே யம்மநா முய்ந்த வாறே.


My mind!  Siva who has a bull to ride on, the red colored Siva, who bore on his shoulders the skeleton of Vishnu who swallowed the earth, the one who holds in his hand one of the heads of Brahma, who has four faces for each of the quarters and who resides in a red lotus flower, mind which thought of the father who had his temple in Nākaik Kārōṇam surrounded by the sea.  Listen, what a wonder we saved ourselves!

Arunachala Siva.



405
General topics / Re: Poems from Mountain Path -
« on: January 21, 2018, 10:43:41 AM »
Summer Home

Neera Kashyap.

*

rain comes to the hills
after the city desert
just as I enter home:

light, irregular, drumming --
rain and heat boats flow as one.

here in solitude
Mind follows to sink in rest
in vistas of blue hills
then like a crouching cat... waits
to blot the hills with other thoughts

plump pink clouds nestle
in the blue rain washed ranges
I smile at the hues --
a girl rises from a sparse field
smiles at my pink umbrella.

A peach tree in a
luscious orchard never fruits
a forest fire flares  ---
a singed orchard and the peach
shocked into pale pink flowering.

***

Summer Home is based on the traditional Tanka structure of 5/7/5/7/7 syllables
per verse.

***

Arunachala Siva.
 

Pages: 1 ... 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 [27] 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 ... 2976