Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 [222] 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 ... 3172
3316
Verse  5:

வஞ்சப்பெண் ணரங்கு கோயில் வாளெயிற் றரவந் துஞ்சா
வஞ்சப்பெண் ணிருந்த சூழல் வான்றவிழ் மதியந் தோயும்
வஞ்சப்பெண் வாழ்க்கை யாளன் வாழ்வினை வாழ லுற்று
வஞ்சப்பெண் ணுறக்க மானேன் வஞ்சனே னென்செய் கேனே.


The cobras, with shining fangs do not sleep having as their temple the stage, matted locks,, as the place of the deceitful lady, Ganga, the crescent moon that crawls in the sky lives in that locality of the deceitful Ganga. Trying to lead the life of Siva who lives with a deceitful lady, I slept pretending to sleep like a lady always thinking of her paramour.  (The meaning of this verse is not as clear as it should be what shall I who am a deceitful person, do?)


Arunachala Siva.

3317
Verse  4:

உடம்பெனு மனைய கத்து வுள்ளமே தகளி யாக
மடம்படு முணர்நெய் யட்டி யுயிரெனுந் திரிம யக்கி
இடம்படு ஞானத் தீயா லெரிகொள விருந்து நோக்கில்
கடம்பமர் காளை தாதை கழலடி காண லாமே.


In the house which is the body, having the heart as the hollow of the lamp into which oil is poured pouring the ghee of the limited knowledge of the soul acquired by the senses which is combined with ignorance, fixing the wick which is life if one meditates burning the lamp with the fire of the extensive spiritual wisdom, without any other activity of the mind, one can obtain a vision of the feet wearing anklets of Siva who is the father of the youth, Murugaṉ, who is partial to the Kaṭampa tree.

Arunachala Siva.

3318
Verse  3:


கள்ளனேன் கள்ளத் தொண்டாய்க் காலத்தைக் கழித்துப் போக்கித்
தெள்ளியே னாகி நின்று தேடினே னாடிக் கண்டேன்
உள்குவா ருள்கிற் றெல்லா முடனிருந் தறிதி யென்று
வெள்கினேன் வெள்கி நானும் விலாவிறச் சிரித்திட் டேனே.

I am a deceitful person. My service also being deceptive in nature. Wasting my time and life.  After attaining clear knowledge, I searched for you for a long time.
After search I found you.  I was ashamed when I came to know that you know all the thought that people think, being associated with them without being seen, being ashamed, I too laughed to make the ribs to split.

Arunachala Siva.

3319
Verse  2:


பின்னிலேன் முன்னிலே னான் பிறப்பறுத் தருள்செய் வானே
என்னிலே னாயி னேனா னிளங்கதிர்ப் பயலைத் திங்கள்
சின்னிலா வெறிக்குஞ் சென்னிச் சிவபுரத் தமர ரேறே
நின்னலாற் களைக ணாரே நீறுசே ரகலத் தானே.


I have no end. I have no beginning.  Lord who grants his grace destroying births!
I am as low as a dog.  Is there anything that I do not have?  The superior god of the immortals, who dwells in Siva Puram, and who has on his head, a crescent  moon which has mild rays and sheds a little light. The one who has smeared his chest with sacred ash!  Who is my support except you?

Arunachala Siva.

3320
General Padigam (2):

Verse  1:

தொண்டனேன் பட்ட தென்னே தூயகா விரியி னன்னீர்
கொண்டிருக் கோதி யாட்டிக் குங்குமக் குழம்பு சாத்தி
இண்டைகொண் டேற நோக்கி யீசனை யெம்பி ரானைக்
கண்டனைக் கண்டி ராதே காலத்தைக் கழித்த வாறே.


Adorning Siva with a liquid of thick consistency containing saffron, after bathing him with good water from the pure Kaveri, chanting Mantra-s of the Vedas, looking forward at him with a circlet of flowers, what a pity I wasted away time without having a vision of the Lord of the universe, our master and warrior.  What is the gain that I, his servant, obtained?  Nothing.

Arunachala Siva.

3321
Verse  10:


உரவனைத் திரண்ட திண்டோ ளரக்கனை யூன்றி மூன்றூர்
நிரவனை நிமிர்ந்த சோதி நீண்முடி யமரர் தங்கள்
குரவனைக் குளிர்வெண் டிங்கட் சடையிடைப் பொதியுமை வாய்
அரவனை நினைந்த நெஞ்ச மழகிதா நினைந்த வாறே.


See 1st verse. The strong god, fixing firmly the demoṉ who had globular and strong shoulders, who leveled down the three cities, the preceptor of the immortals who wear all crowns which have brilliance that shoots up. He who has a cobra with five hoods which is concealed in the matted locks, which wears a cool and white crescent moon.
see 1st verse.

General Padigam (1) completed.

Arunachala Siva.

3322
Verse  9:

விண்ணிடை மின்னொப் பானை மெய்ப்பெரும் பொருளொப் பானைக்
கண்ணிடை மணியொப் பானைக் கடுவிருட் சுடரொப் பானை
எண்ணிடை யெண்ண லாகா விருவரை வெருவ நீண்ட
அண்ணலை நினைந்த நெஞ்ச மழகிதா நினைந்த வாறே.


(see 1st verse.)  Siva who is as bright as the lightning in the cloud, who is equal to himself as he is the big and ultimate reality. He who is like the apple in the eye,
who is like the light in the midst of dense darkness, the god who rose high to make the two gods, Brahma and Vishnu who cannot comprehend in their minds, to be frightened. see 1st verse.

Arunachala Siva.

3323
Verse  8:

பழகனை யுலகுக் கெல்லாம் பருப்பனைப் பொருப்போ டொக்கும்
மழகளி யானையின் றோன் மலைமக ணடுங்கப் போர்த்த
குழகனைக் குழவித் திங்கள் குளிர்சடை மருவ வைத்த
அழகனை நினைந்த நெஞ்ச மழகிதா நினைந்த வாறே.


(see 1st verse.)  Siva who is familiar to all the worlds, the youth who covered himself, the daughter of the mountain to be frightened, with the skin of a young and frenzied elephant which can be compared to a mountain and whose trunk is like a big Palmyra tree. The beautiful god who placed a crescent moon on his cool matted locks, to be united together who others things. see 1st verse.

Arunachala Siva.

3324
Verse 7:

நீதியா னினைப்பு ளானை நினைப்பவர் மனத்து ளானைச்
சாதியைச் சங்கவெண் ணீற் றண்ணலை விண்ணில் வானோர்
சோதியைத் துளக்க மில்லா விளக்கினை யளக்க லாகா
ஆதியை நினைந்த நெஞ்ச மழகிதா நினைந்த வாறே.


(see 1st verse.)  Who is the object of meditation of the meditators who perform it according to rules, who stays in the minds of those who meditate on him.
The chief who smears himself with the white sacred ash which is as white as the superior conch. The light divine to the celestial beings in heaven, the lamp that never diminishes in its brilliance.  The source of all things who cannot be measured by any means of acquiring correct knowledge. (see 1st verse.)

Arunachala Siva.

3325
Verse  6:

கருப்பனைத் தடக்கை வேழக் களிற்றினை யுரித்த கண்டன்
விருப்பனை விளங்கு சோதி வியன்கயி லாய மென்னும்
பொருப்பனைப் பொருப்பன் மங்கை பங்கனை யங்கை யேற்ற
நெருப்பனை நினைந்த நெஞ்ச நேர்பட நினைந்த வாறே.

(see 1st verse.)  The warrior who flayed a male elephant which has a trunk which has a curve and which is in color and ruggedness like the Palmyra tree. (see verse 2, line 3) One who loves his devotees one who is loved by his devotees, who has the mountain, extensive Kailash having shining luster as his abode. He who has on his half the daughter of the mountain, Himalayam, who is holding fire in the palm. ( see 4th verse.)

Arunachala Siva.



3326
Verse  5:


கூற்றினை யுதைத்த பாதக் குழகனை மழலை வெள்ளே
றேற்றனை யிமையோ ரேத்த விருஞ்சடைக் கற்றை தன்மேல்
ஆற்றனை யடிய ரேத்து மமுதனை யமுத யோக
நீற்றனை நினைந்த நெஞ்ச நேர்பட நினைந்த வாறே.

(see 1st verse.)  Youth who kicked with his leg the god of death, who rides on a young white bull,  who bears on his big bundle of matted locks, a river, to be praised by the celestial beings who do not wink, who is as sweet as nectar and grants immortality and who is praised by his devotees, who smears himself with sacred ash which gives Siva Amudham.  see 4th verse.

Arunachala Siva.

3327
Verse  4:


செருத்தனை யருத்தி செய்து செஞ்சரஞ் செலுத்தி யூர்மேல்
கருத்தனைக் கனக மேனிக் கடவுளைக் கருதும் வானோர்க்
கொருத்தனை யொருத்தி பாகம் பொருத்தியு மருத்தி தீரா
நிருத்தனை நினைந்த நெஞ்ச நேர்பட நினைந்த வாறே.

Desiring war, who had as his idea of the destruction of the cities by discharging a straight arrow, who is the god who has a body glittering like gold.  The sole master of the celestial beings who meditate on him, the dancer whose love is insatiable though, he has united in his body as a half one lady.  What a wonder it thought worthily!

Arunachala Siva.

3328
Verse  3:

கரும்பினு மினியான் றன்னைக் காய்கதிர்ச் சோதி யானை
இருங்கட லமுதந் தன்னை யிறப்பொடு பிறப்பி லானைப்
பெரும்பொருட் கிளவி யானைப் பெருந்தவ முனிவ ரேத்தும்
அரும்பொனை நினைந்த நெஞ்ச மழகிதா நினைந்த வாறே.

(see 1st verse.)  Siva who is sweeter than the juice of the sugar-cane, the brilliance of the scorching sun, the nectar that rose in the big ocean, he who has no death and birth, who is the meaning of the principal sentence, Tattvam Asi in Vedantam.
The rare gold who is praised by the sages who have done great penances. see 1st verse.

Arunachala Siva.


3329
Verse  2:

முன்பனை யுலகுக் கெல்லா மூர்த்தியை முனிக ளேத்தும்
இன்பனை யிலங்கு சோதி யிறைவனை யரிவை யஞ்ச
வன்பனைத் தடக்கை வேள்விக் களிற்றினை யுரித்த வெங்கள்
அன்பனை நினைந்த நெஞ்ச மழகிதா நினைந்த வாறே.


(see 1st verse.)  The god that existed before all the worlds were created, who has a visible form, who is the embodiment of happiness and who is praised by sages who are renowned for meditation, who pervades in everything and who is the brilliant light divine. The lady to be seized with fear, our loving friend who flayed an elephant which has a trunk resembling the strong palmyra tree and which rose from the sacrificial fire of the sages of Daruka forest. (Palmyra is compared to the elephants trunk on account of its black color and ruggedness.) (see 1st verse.)

Arunachala Siva.

3330
General (1):

Verse  1:

முத்தினை மணியைப் பொன்னை முழுமுதற் பவள மேய்க்கும்
கொத்தினை வயிர மாலைக் கொழுந்தினை யமரர் சூடும்
வித்தினை வேத வேள்விக் கேள்வியை விளங்க நின்ற
அத்தனை நினைந்த நெஞ்ச மழகிதா நினைந்த வாறே.

My mind which thought of  Siva, the pearl the precious stone the gold the bunch which resembles the coral which has a stem, the shoot of the garland made of diamond.
The seed which is the cause of all things and which is worn on the head by the immortals.  The Vedas that are learnt orally and that describe sacrifices.  The father who is eminent how magnificently did it think?

Arunachala Siva.


Pages: 1 ... 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 [222] 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 ... 3172