Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 [22] 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 ... 3200
316
Verse 29:


விச்சைதான் இதுவொப்ப துண்டோ கேட்கின்
    மிகுகாதல் அடியார்தம் அடிய னாக்கி
அச்சந்தீர்த் தாட்கொண்டான் அமுதம் ஊறி
    அகம்நெகவே புகுந்தாண்டான் அன்பு கூர
அச்சன்ஆண் பெண்ணலிஆ காச மாகி
    ஆரழலாய் அந்தமாய் அப்பால் நின்ற
செச்சைமா மலர்புரையும் மேனி எங்கள்
    சிவபெருமான் எம்பெருமான் தேவர் கோவே.



Can investigation reveal a marvel to match this?
He made me a servitor of the exceedingly-loving servitors.
He did away with my dread and enslaved me.
He thawed my heart and entered into it,
The while nectar welled up as love abounding,
And thus ruled me.
He is Father,
Man,
Woman,
The sexless,
Ether,
blazing Fire,
End and its Beyond.
His frame is like the great Vetchi flower.
He is Our God Siva,
our Lord-God,
the Sovereign of supernals.

Arunachala Siva.

317
Verse  28:

கேட்டாரும் அறியாதான் கேடொன் றில்லான்
    கிளையிலான் கேளாதே எல்லாங் கேட்டான்
நாட்டார்கள் விழித்திருப்ப ஞாலத் துள்ளே
    நாயினுக்குத் தவிசிட்டு நாயி னேற்கே
காட்டா தனவெல்லாங் காட்டிப் பின்னுங்
    கேளா தனவெல்லாங் கேட்பித் தென்னை
மீட்டேயும் பிறவாமற் காத்தாட் கொண்டான்
    எம்பெருமான் செய்திட்ட விச்சை தானே.


They that have heard of Him know Him not.
He is flawless.
He has no relatives. 
He heard all things without listening.
To the open-eyed wonderment of countrymen,
in this world,
He assigned a seat of honor to a dog,
unto me a cur,
He revealed things unrevealed and caused me to hear things heretofore unheard.
He stopped my re-birth by saving and ruling me.
This indeed is the marvel wrought by my Lord-God.

Arunachala Siva.

318
Verse  27:



தனியனேன் பெரும்பிறவிப் பௌவத் தெவ்வத்
    தடந்திரையால் எற்றுண்டு பற்றொன் றின்றிக்
கனியைநேர் துவர்வாயார் என்னுங் காலாற்
    கலக்குண்டு காமவான் சுறவின் வாய்ப்பட்
டினியென்னே உய்யுமா றென்றென் றெண்ணி
    அஞ்செழுத்தின் புணைபிடித்துக் கிடக்கின் றேனை
முனைவனே முதல் அந்தம் இல்லா மல்லற்
    கரைகாட்டி ஆட்கொண்டாய் மூர்க்க னேற்கே.


All alone,
I was tossed about by the huge and cruel billows of the vast ocean of birth with none to support me;
swirled by the wind ? the women of coral lips of fruit-,
I was caught by the jaws of the shark of mighty lust.
I thought and thought.
How at all can I gain Deliverance?
Then I caught hold of the raft ? the mystic five letters.
Unto me in such a plight,
O Primal Lord,
You showed the great shore which is beginning-less and endless.
It is thus,
Even thus,
You redeemed and ruled me ? the intractable one.

Arunachala Siva.

319
Verse  26:

சிந்தனைநின் றனக்காக்கி நாயி னேன்றன்
    கண்ணிணைநின் திருப்பாதப் போதுக் காக்கி
வந்தனையும் அம்மலர்க்கே யாக்கி வாக்குன்
    மணிவார்த்தைக் காக்கிஐம் புலன்கள் ஆர
வந்தனைஆட் கொண்டுள்ளே புகுந்த விச்சை
    மாலமுதப் பெருங்கடலே மலையே உன்னைத்
தந்தனை செந் தாமரைக்கா டனைய மேனித்
    தனிச்சுடரே இரண்டுமிலித் தனிய னேற்கே.


You made me dedicate my thought to You solely.
You made me ? a mere cur-,
to behold only Your sacred and flowery feet.
You made me adore Your flower-feet alone.
You transformed my words into ruby words which hail You only.
You manifested before me and made my five  senses dwell on You alone.
It is thus You made me Your servitor and wrought Your gramarye of entering into me,
O mighty ocean of maddening Nectar,
O Mountain of compassion !
You gifted unto me Yourself,
Even unto me Who is neither this nor that Sat-Asat,
O unique radiance, whose form blazes like a forest of red lotuses !

Arunachala Siva.

320
Verse  25:

வண்ணந்தான் சேயதன்று வெளிதே யன்று
    அநேகன்ஏகன் அணுஅணுவில் இறந்தாய் என்றங்கு
எண்ணந்தான் தடுமாறி இமையோர் கூட்டம்
    எய்துமா றறியாத எந்தாய் உன்றன்
வண்ணந்தா னதுகாட்டி வடிவு காட்டி
    மலர்க்கழல்க ளவைகாட்டி வழியற் றேனைத்
திண்ணந்தான் பிறவாமற் காத்தாட் கொண்டாய்
    எம்பெருமான் என்சொல்லிச் சிந்திக் கேனே.


Your hue is not red;
it is not white;
You are the many;
You are the One,
the Atom,
the One that transcends the Atom.
It is thus the celestial beings throng, hail You befuddled and know not the way to reach You.
O my Mother-Father !
You revealed to me Your form,
Your beauty and Your flowery,
ankleted feet !
Thus have You saved hapless me,
for sure,
From transmigration,
and ruled me.
O my Lord-God,
how can I speak or think of You?

Arunachala Siva.

321
Verse 24:

பேசிற்றாம் ஈசனே எந்தாய் எந்தை
    பெருமானே என்றென்றே பேசிப் பேசிப்
பூசிற்றாம் திருநீறே நிறையப் பூசிப்
    போற்றியெம் பெருமானே என்று பின்றா
நேசத்தாற் பிறப்பிறப்பைக் கடந்தார் தம்மை
    ஆண்டானே அவாவெள்ளக் கள்வ னேனை
மாசற்ற மணிக்குன்றே எந்தாய் அந்தோ
    என்னைநீ ஆட்கொண்ட வண்ணந் தானே.


O One that rules them spoke,
if ever they chose to speak of You,
as Lord,
Mother,
Father and God and adorned themselves,
if ever they chose to adorn,
With the holy ash aplenty,
Ever hailing You as 'Our Lord' and thus transcended the cycle of birth and death by their never-lagging love.
O flawless Hill of Ruby !
O my Father-Mother !
Alas,
strange indeed is the manner by which You have claimed and ruled me ? a poacher ever buffeted by the flooding current of guileful passion.


Arunachala Siva.

322
Verse  23:

ஆயநான் மறையவனும் நீயே யாதல்
    அறிந்தியான் யாவரினுங் கடைய னாய
நாயினேன் ஆதலையும் நோக்கிக் கண்டு
    நாதனே நானுனக்கோர் அன்பன் என்பேன்
ஆயினேன் ஆதலால் ஆண்டு கொண்டாய்
    அடியார்தாம் இல்லையே அன்றி மற்றோர்
பேயனேன் இதுதான்நின் பெருமை யன்றே
    எம்பெருமான் என்சொல்லிப் பேசு கேனே.

You are the One expounded by the four Vedas.
I am The one ? the lowest among all.
Well aware of these,
I ? the cur -,
would say:
O Lord-Master !
I had become a Loving devotee unto You.
Therefore I stand ruled by You.
Peradventure,
You chose me ? verily a ghoul -,
As You have no other devotees.
This is indeed Your greatness !
O Lord-God !
How can I speak of You and with what words?

Arunachala Siva.

323
Verse 22:


வினையிலே கிடந்தேனைப் புகுந்து நின்று
    போதுநான் வினைக்கேடன் என்பாய் போல
இனையன்நான் என்றுன்னை அறிவித் தென்னை
    ஆட்கொண்டெம் பிரானானாய்க் கிரும்பின் பாவை
அனையநான் பாடேன்நின் றாடேன் அந்தோ
    அலறிடேன் உலறிடேன் ஆவி சோரேன்
முனைவனே முறையோநான் ஆன வாறு
    முடிவறியேன் முதல்அந்தம் ஆயி னானே.


O One who is the Beginning and the End !
Into me who lay entrenched in karma,
You entered,
Abode and declared somewhat thus:
Come along !
I am the destroyer of karma.
You also proclaimed:
I am so and so.
Thus did You inform me of Yourself,
And became my Lord-Ruler !
I,
who am like a doll of steel,
do not hail you in song.
Neither do I dance in joy.
Alas,
I cry not aloud.
I faint not.
My life ebbs not.
O First One !
Does what I have turned to be,
become me at all?
Ha,
I know not what will ultimately betide me !

Arunachala Siva.

324
Decad 3:

Verse  21:


வெள்ளந்தாழ் விரிசடையாய் விடையாய் விண்ணோர்
    பெருமானே எனக்கேட்டு வேட்ட நெஞ்சாய்ப்
பள்ளந்தாழ் உறுபுனலிற் கீழ்மே லாகப்
    பதைத்துருகும் அவர்நிற்க என்னை யாண்டாய்க்
குள்ளந்தாள் நின்றுச்சி யளவும் நெஞ்சாய்
    உருகாதால் உடம்பெல்லாங் கண்ணாய் அண்ணா
வெள்ளந்தான் பாயாதால் நெஞ்சம் கல்லாம்
    கண்ணிணையு மரமாம்தீ வினையி னேற்கே.


O, One of spreading matted hair on which the flood descended with force !
O Rider of the Bull !
O Lord-God of the supernals !
Hearing you thus hailed with yearning heart,
down they fell headlong like water falling into the deep,
leaving such who tremble and melt for You,
You chose to rule me.
My soul and my limbs from crown to sole of foot melt not like the loving heart.
O unapproachable One !
My whole body,
like eyes,
Does not shed tears that flow like a flood.
I am the one of evil karma.
My heart is but a stone;
Mine eyes twain are verily rugged wood.

Arunachala Siva.

325
Verse 20:


வாழ்கின்றாய் வாழாத நெஞ்சமே
    வல்வினைப்பட்
டாழ்கின்றாய் ஆழாமற் காப்பானை
    ஏத்தாதே
சூழ்கின்றாய் கேடுனக்குச் சொல்கின்றேன்
    பல்காலும்
வீழ்கின்றாய் நீஅவலக் கடலாய
    வெள்ளத்தே.


You still exist,
O un-thriving heart !
By puissant karma assailed,
you sink.
You do not hail Him, who can save you from sinking.
You cause yourself ruin.
I tell you time and time again.
Yet you fall again and again into the ocean-stream of misery.

Arunachala Siva.

326
Verse  19:


வேனில்வேள் மலர்க்கணைக்கும்வெண்ணகைச்செவ்
    வாய்க்கரிய
பானலார் கண்ணியர்க்கும் பதைத்துருகும்
    பாழ்நெஞ்சே
ஊனெலாம் நின்றுருகப் புகுந்தாண்டான்
    இன்றுபோய்
வானுளான் காணாய்நீ மாளாவாழ்
    கின்றாயே.

O devastated heart that melts agitated for the flowery arrows of the Vernal Lord and for the damsels, whose teeth are white,
Whose lips are ruddy and whose eyes are dark blue lilies !
He so entered and ruled you that all your flesh thaws.
He left you this day and dwells in Heaven.
Of this you are unaware.
You but live an empty life !

Arunachala Siva.

327
Verse  18:


அரியானே யாவர்க்கும் அம்பரவா
    அம்பலத்தெம்
பெரியானே சிறியேனை ஆட்கொண்ட
    பெய்கழற்கீழ்
விரையார்ந்த மலர்தூவேன் வியந்தலறேன்
    நயந்துருகேன்
தரியேன்நான் ஆமாறென் சாவேன்நான்
    சாவேனே.


O One,
hard to be comprehended by anyone !
O Lord of the Empyrean !
O our great One of the Ambalam !
I strew not fragrant flowers beneath Your feet girt with gem-filled anklets which claimed and rule me.
I cry not aloud in wonderment.
Nor do I melt in love.
This I can endure no more.
What then is the way for me?
I will die,
for sure,
I am doomed to die.

Arunachala Siva.

328
Verse  17:

பரவுவார் இமையோர்கள் பாடுவன
    நால்வேதம்
குரவுவார் குழல்மடவாள் கூறுடையாள்
    ஒருபாகம்
விரவுவார் மெய்யன்பின் அடியார்கள்
    மேன்மேல்உன்
அரவுவார் கழலிணைகள் காண்பாரோ
    அரியானே.


The celestial beings hail You.
The four Vedas hymn You.
The lovely lady whose long and fragrant hair is decked with Kuravu flowers,
is part of You.
Your true devotees fore-gather to adore You,
more and more.
O rare One !
Who can behold Your feet twain adorned with well-crafted anklets?

Arunachala Siva.

329
Verse  16:

வாழ்த்துவதும் வானவர்கள் தாம்வாழ்வான்
    மனம்நின்பால்
தாழ்த்துவதும் தாம்உயர்ந்து தம்மைஎல்லாந்
    தொழவேண்டிச்
சூழ்த்துமது கரமுரலுந் தாரோயை
    நாயடியேன்
பாழ்த்தபிறப் பறுத்திடுவான் யானும்உன்னைப்
    பரவுவனே.

O God around whose garlands chafers bombinate !
The celestial beings bless You that they may flourish.
They cause their minds to pay obeisance to you that they may grow lofty and all others may adore them.
I too ? the cur ?like servitor -,
adore You that You may deign to end my wasted birth.

Arunachala Siva.

330
Verse  15:

வானாகி மண்ணாகி வளியாகி
    ஒளியாகி
ஊனாகி உயிராகி உண்மையுமாய்
    இன்மையுமாய்க்
கோனாகி யான்எனதென் றவரவரைக்
    கூத்தாட்டு
வானாகி நின்றாயை என்சொல்லி
    வாழ்த்துவனே.


How can I hail You and with what words?
Becoming heaven,
earth,
air,
light,
flesh,
life,
truth and falsity as also King of all,
You,
a puppeteer,
ply everyone making each of them think that it is he who is the doer of things.

Arunachala Siva.




Pages: 1 ... 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 [22] 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 ... 3200