Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 [205] 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 ... 3145
3061
Verse  7:


கதம்படப் போது வார்கள் போதுமக் கருத்தி னாலே
சிதம்பட நின்ற நீர்கள் சிக்கெனத் தவிரு மென்று
மதம்படு மனத்த னாகி வன்மையான் மிக்கு நோக்க
அதம்பழத் துருவு செய்தா ரவளிவ ணல்லூ ராரே.


With that intention when people who were apt to be angry went along with him,
admonishing them you who are here to parade your wisdom!  Leave me quickly.
with an arrogant mind.  When the strong Ravana, looked at the mountain very often to uproot it,  Siva in Avaḷivaṇallūr made him by crushing his body to be a mass of flesh like an over-ripe fruit of the fig-tree.

Arunachala Siva.


3062
Verse  6:


நன்மைதா னறிய மாட்டா னடுவிலா வரக்கர் கோமான்
வன்மையே கருதிச் சென்று வலிதனைச் செலுத்த லுற்றுக்
கன்மையான் மலையை யோடிக் கருதித்தா னெடுத்து வாயால்
அம்மையோ வென்ன வைத்தா ரவளிவ ணல்லூ ராரே.

Without knowing what is good for him, the king of the demons, who had no uprightness, approaching the mountain thinking only of his strength, pushing forward that strength, when he lifted the mountain running towards it thinking that it was simply a stone, Siva in Avaḷivaṇallūr made him cry aloud out of pain - 'amma'!

Arunachala Siva.

3063
Verse  5:


தவ்வலி யொன்ற னாகித் தனதொரு பெருமை யாலே
மெய்வ்வலி யுடைய னென்று மிகப்பெருந் தேரை யூர்ந்து
செவ்வலி கூர்வி ழி ( ய் ) யாற் சிரம்பத்தா லெடுக்குற் றானை
அவ்வலி தீர்க்க வல்லா ரவளிவ ணல்லூ ராரே.


Having the strength of his body by his unequaled greatness and but really having only the decreasing strength as his help,  flying on a very big chariot, Siva in Avaḷivaṇallur is capable of destroying that strength of the demon, who lifted by all his ten heads, looking at it with his red and very cruel eyes.

Arunachala Siva.

3064
Verse  4:


நிலைவலம் வல்ல னல்ல னேர்மையை நினைய மாட்டான்
சிலைவலங் கொண்ட செல்வன் சீரிய கயிலை தன்னைத்
தலைவலங் கருதிப் புக்குத் தாக்கினான் றன்னை யன்று
அலைகுலை யாக்கு வித்தா ரவளிவ ணல்லூ ராரே.


Ravana, was not capable of victory which was permanent, would never think of right ways. Siva in Avaḷivaṇallūr destroyed long ago Ravana, who had the victory gained by his archery and who attacked the eminent Kailash, thinking of the strength of his heads.

Arunachala Siva.

3065
Verse  3:


கீழ்ப்படக் கருத லாமோ கீர்த்திமை யுள்ள தாகில்
தோட்பெரு வலியி னாலே தொலைப்பனான் மலையை யென்று
வேட்பட வைத்த வாறே விதிர்விதிர்த் தரக்கன் வீழ்ந்து
ஆட்படக் கருதிப் புக்கா ரவளிவ ணல்லூ ராரே.


Can I think low as there is the fame of my enormous strength?  Thinking I shall remove the mountain which is an obstacle by the great strength of my shoulders.
As soon as he fixed his toe to share the fate of Manmatha, who was destroyed,
Siva, in Avaḷivaṇallūr took it into his mind to admit Ravana, into his grace when he fell down trembling.

Arunachala Siva.

3066
Verse  2:


வெம்பினா ரரக்க ரெல்லா மிகச்சழக் காயிற் றென்று
செம்பினா லெடுத்த கோயில் சிக்கெனச் சிதையு மென்ன
நம்பினா ரென்று சொல்லி நன்மையான் மிக்கு நோக்கி
அம்பினா லழிய வெய்தா ரவளிவ ணல்லூ ராரே.


Looking at those who were suffering from Ravanan's cruel acts, with great compassion to grant them happiness and thinking that they firmly believed that the palace which resembled copper in color will quickly meet with ruin and all the demons were distressed in mind that the acts of Ravanan, were becoming directly opposite to the right path, Siva in Avaḷivaṇallūr caused it to be destroyed by Raman shooting arrow in it.

Arunachala Siva.


3067
Tiru Aval Ival Nallur:

Verse  1:


தோற்றினா னெயிறு கவ்வித் தொழிலுடை யரக்கன் றன்னைத்
தேற்றுவான் சென்று சொல்லச் சிக்கெனத் தவிரு மென்று
வீற்றினை யுடைய னாகி வெடுவெடுத் தெழுந்த வன்றன்
ஆற்றலை யழிக்க வல்லா ரவளிவ ணல்லூ ராரே.


To convince the demon, who committed evil acts and appeared biting the lips with the teeth in anger though he was told to give up the idea quickly going to him without heeding that advice Nandi, and Rāvaṇaṉ's ministers advised him to desist from lifting the mountain thinking only of his own greatness, Siva in Avaḷivaṇallūr has the strength of destroying the strength of that demon who rose laughing boisterously.

Arunachala Siva.

3068
Verse  10:

அடல்விடை யூர்தி யாகி யரக்கன்றோ ளடர வூன்றிக்
கடலிடை நஞ்ச முண்ட கறையணி கண்ட னார்தாம்
சுடர்விடு மேனி தன்மேற் சுண்ணவெண் ணீறு பூசிப்
படர்சடை மதியஞ் சேர்த்திப் பருப்பத நோக்கி னாரே.

Riding on a vehicle of a strong bull, firing the toe to press down the shoulders of the demon*, Siva who has a neck which is made beautiful by consuming the poison that rose in the ocean, smearing the fine powder of sacred ash on the body that sheds luster, considered Paruppatam as his place having attached a crescent moon to his spreading matted locks..

(*Ravanan)

Padigam on Tirup Paruppadam (Holy Kailasah) completed.


Arunachala Siva.

3069
Verse  9:


அங்கண்மா லுடைய ராய வைவரா லாட்டு ணாதே
உங்கண்மால் தீர வேண்டி லுள்ளத்தா லுள்கி யேத்தும்
செங்கண்மால் பரவி யேத்திச் சிவனென நின்ற செல்வர்
பைங்கண்வெள் ளேற தேறிப் பருப்பத நோக்கி னாரே.


The god who remained as Siva, when Vishnu of red eyes praised him in the second and third persons.  He considered as his place Paruppatam, riding on a white bull of tender eyes.  Without being harassed by the five organs of sense which have greatness and beautiful positions, people of this world!  praise him thinking of him in your minds if you want the removal of your illusion.

Arunachala Siva.

3070
Verse  8:


பேரிடர்ப் பிணிக டீர்க்கும் பிஞ்ஞக னெந்தை பெம்மான்
காருடைக் கண்ட ராகிக் கபாலமோர் கையி லேந்திச்
சீருடைச் செங்கண் வெள்ளே றேறிய செல்வர் நல்ல
பாரிடம் பாணி செய்யப் பருப்பத நோக்கி னாரே.

Our father, god, who adorns himself with a peacock's feather and cures the diseases which inflict great sufferings, having a neck resembling the cloud, holding a skull in one hand, the god who rides on a white bull of red eyes, and fame, has considered as his place Paruppatam when the good-natured Bhutas were singing.

Arunachala Siva.


3071
Verse  7:


மேகம்போன் மிடற்ற ராகி வேழத்தி னுரிவை போர்த்து
ஏகம்ப மேவி னார்தா மிமையவர் பரவி யேத்தக்
காகம்பர் கழற ராகிக் கடியதோர் விடையொன் றேறிப்
பாகம்பெண் ணுருவ மானார் பருப்பத நோக்கி னாரே.

Having a neck resembling the sable cloud, covering himself with the skin of an elephant, Siva who dwells with desire in Ēkambam to be praised in the second and third persons by the celestial beings who do not wink.  (The meanings of these words are not clear.)  Riding upon a bull of quick gait, Siva, who has on one half a lady, considered Paruppatam as his place.

(* Kanchipuram)

Arunachala Siva.

3072
Verse  6:


வேடராய் வெய்ய ராகி வேழத்தி னுரிவை போர்த்து
ஓடரா யுலக மெல்லா முழிதர்வ ருமையுந் தாமும்
காடராய்க் கனல்கை யேந்திக் கடியதோர் விடைமேல் கொண்டு
பாடராய்ப் பூதஞ் சூழப் பருப்பத நோக்கி னாரே.


Being cruel assuming the form of a hunter,  covering himself with an elephant's skin,
having a skull in his hand, Uma and himself will wander throughout the world, dwelling in the cremation ground, holding fire in his hand, and riding on a bull of quick gait. The Bhutas to surround him by his sides, Siva considered Paruppatam as his place.

Arunachala Siva.

3073
Verse  5:

கையராய்க் கபால மேந்திக் காமனைக் கண்ணாற் காய்ந்து
மெய்யராய் மேனி தன்மேல் விளங்கு வெண் ணீறுபூசி
உய்வரா யுள்கு வார்கட் குவகைகள் பலவுஞ் செய்து
பையரா வரையி லார்த்துப் பருப்பத நோக்கி னாரே.

Holding a skull in the hand, burning Manmatha, by the fire issued from the frontal eye
being the ultimate truth, smearing on his body shining white sacred ash, to those who meditate on him to save themselves from the cycle of births and deaths, granting many things that will bring happiness, Siva considered as his place Paruppatam, having tied in the waist a hooded cobra.

Arunachala Siva.

3074
Verse  4:

கட்டிட்ட தலைகை யேந்திக் கனலெரி யாடிச் சீறிச்
சுட்டிட்ட நீறு பூசிக் சுடுபிணக் காட ராகி
விட்டிட்ட வேட்கை யார்க்கு வேறிருந் தருள்கள் செய்து
பட்டிட்ட வுடைய ராகிப் பருப்பத நோக்கி னாரே.

Holding a skull bound by many bandages, being angry and dancing in the scorching fire, smearing himself with well-burnt sacred ash, dwelling in the cremation ground where corpses are cremated, granting many kinds of grace in a different manner to those who have given up all desires Siva considered as his place Paruppatam, wearing a dress made of silk.

Arunachala Siva.


3075
Verse  3:

கரவிலா மனத்த ராகிக் கைதொழு வார்கட் கென்றும்
இரவுநின் றெரிய தாடி யின்னருள் செய்யு மெந்தை
மருவலார் புரங்கண் மூன்று மாட்டிய வகைய ராகிப்
பரவுவார்க் கருள்கள் செய்து பருப்பத நோக்கி னாரே.

Our father who dances at night in the fire, and grants his benign grace to those who have no deception in their minds and worship him with joined hands.  Having the ability to set fire to all the three cities of the enemies, he considered as his place Paruppatam, (Holy Kailash), having granted many kinds of grace to those who praise him.

Arunachala Siva.


Pages: 1 ... 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 [205] 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 ... 3145