Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.

Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 [181] 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 ... 3127
General topics / Re: Poems from Mountain Path -
« on: January 20, 2018, 12:27:35 PM »
The Arunachala, That is Me.

Manjula Haragopal


The divine in you, Arunachala, is the divine in me;
That towering light that you are Arunachala,
   I am the same, do you know?
The vibrant violet of your fragrance that encompasses all our souls, Arunachala,
sense it in my prayers that emanate always for you.
The immaculate indigo of your dhyana that pervades all the beings, Arunachala,
feel it in my thoughts that dance around you.
The balmy blue of your throat that protects this cosmos, Arunachala,
find it in my ecstatic tears that flow warmly for you.     
The glimmering green of your blessings, the life sap of the multitude, Arunachala,
witness it in my smile that glows specially for you.
The youthful yellow of your radiance, the elixir that is, Arunachala,
see it energizing my sinews with the rhythm set by you.
The opulent orange of your compassion, that permeates throughout, Arunachala,
feel it in my chant of your name, eager to entice you.
The resplendent red of your third eye, that soothes and scalds, Arunachala
feel it in my veins that ebb and flow with life, bestowed by you.
The white blaze of light that you are Arunachala,
see it in my eyes, as piety or with pity, as decided by you.
... and accept me Arunachala, for I am nothing but you.
You merged the vigor of colors Arunachala
in to the great white light that is you;
Unify all the colors in me into a tiny flame that becomes one with all the all pervading
  you, Arunachala Siva...


Arunachala Siva.         

General topics / Poems from Mountain Path -
« on: January 20, 2018, 12:10:44 PM »
I am giving some poems from Mountain Path, fir

st from July Sep 2017 issue:

Purnamidam *

Geetha Ravichandran.

*Om Purnamadah Purnamidam / Purnat Purnamudachyate / Purnasya Purnamadaya/
Purnameva Vasishyate / Om Santih, santih, santih.   

When I told you that I thought
the beautiful Sanskrit mantra
actually talks of love,
you said it is chanted at the burning ghats
when water is sprinkled
and the bed of flaming logs
consume all dreams and desires.
May be love is just a crackle
that sends sparks flying
which singe as they settle.
It is the memory that breathes
in the ashes, that feels so real.
And specks of warmth
let the mind heal and rise
to a new wholeness.


Arunachala Siva.   

Tiruk Kovilur Veerasthanam:

Verse  1:

செத்தையேன் சிதம்பன் நாயேன் செடியனே னழுக்குப் பாயும்
பொத்தையே போற்றி நாளும் புகலிட மறிய மாட்டேன்
எத்தைநான் பற்றி நிற்கே னிருளற நோக்க மாட்டாக்
கொத்தையேன் செய்வ தென்னே கோவல் வீரட்ட னீரே.

I am like the dry rubbish. I am a mean person like the dog;  I am full of bad odor.
Protecting the body which is full of holes and in which dirt spreads, I am incapable of knowing the place of my refuge.  What should I catch hold of and be steadfast?
Alas! What is to be done by me who is blind in intellect and unable to see things, without ignorance;  Oh Siva in Kōvilur Veerasthanam!

Arunachala Siva.

Verse  10:

மத்தனாய் மலையெ டுத்த வரக்கனைக் கரத்தோ டொல்க
ஒத்தினார் திருவி ரலா லூன்றியிட் டருள்வர் போலும்
பத்தர்தம் பாவந் தீர்க்கும் பைம்பொழிற் பழனை மேய
அத்தனார் நம்மை யாள்வா ராலங்காட் டடிக ளாரே.

Siva struck against, fixing firmly his holy toe, to make the demon, who was proud and lifted the mountain to faint, along with his hands.  He granted his grace afterwards.
The father who is in Pazhanai, of verdant gardens and who removes the sins of his devotees, and the god in Alam Kadu will admit us as his protege.

Padigam on Tiru Alam Kadu completed.

Arunachala Siva.

Verse 9:

வெற்றரைச் சமண ரோடு விலையுடைக் கூறை போர்க்கும்
ஒற்றரைச் சொற்கள் கொள்ளார் குணங்களை யுகப்பர் போலும்
பெற்றமே யுகந்தங் கேறும் பெருமையை யுடையர் போலும்
அற்றங்க ளறிவர் போலு மாலங்காட் டடிக ளாரே.

Siva will rejoice about the qualities of those, who do not esteem the words of the Buddhists who act as Spys and cover their bodies with a costly robe and the Jains who are naked.  He has the greatness of riding on a bull, sitting high on it. He the god in Alaṅkādu will know the sufferings of his devotees and remove them.

Arunachala Siva.

Verse  8:

கூடினா ருமை தனோடே குறிப்புடை வேடங் கொண்டு
சூடினார் கங்கை யாளைச் சுவறிடு சடையர் போலும்
பாடினார் சாம வேதம் பைம்பொழிற் பழனை மேயார்
ஆடினார் காளி காண வாலங்காட் டடிக ளாரே.

Siva was united with Uma with a form which suggested love wore Ganga, has matted locks, which absorbed her.  He chanted the Sama Veda. He is the the god in Alankadu, and who is in Pazhanai, adjoining it which has verdant gardens. He danced to be witnessed by Kali.  (This is a local legend.  Siva danced with one leg poised upward and defeated Kali in the competition of dance.)

Arunachala Siva.

Verse  7:

தாளுடைச் செங் கமலத் தடங்கொள்சே வடியர் போலும்
நாளுடைக் காலன் வீழ வுதைசெய்த நம்பர் போலும்
கோளுடைப் பிறவி தீர்ப்பார் குளிர்பொழிற் பழனை மேய
ஆளுடை யண்ணல் போலு மாலங்காட் டடிக ளாரே.

Siva has red feet which possess greatness and which are like the red-louts with a stem.  He is the trustworthy god who kicked Yama, who remembers the span of life allotted to every living being, to fall on the earth. He will remove the birth which is full of evils.  The deity in Alankadu, is the chief who admits us as his slave and dwells in Pazhanai of cool gardens.

Arunachala Siva.

Verse 6:

வீட்டினார் சுடுவெண் ணீறு மெய்க்கணிந் திடுவர் போலும்
காட்டினின் றாடல் பேணுங் கருத்தினை யுடையர் போலுங்
பாட்டினார் முழவ மோவாப் பைம்பொழிற் பழனை மேயார்
ஆட்டினா ரரவந் தன்னை யாலங்காட் டடிக ளாரே.

Siva smears on his body burnt white sacred ash of those who died, has the intention of desiring dance standing in the cremation ground.  He dwells in Pazhanai, which has flourishing gardens and where the Muzhavu, is played to the accompaniment of vocal music. The god in Alaṅkadu caused the cobra to dance.

Arunachala Siva.

Verse  5:

பார்த்தனோ டமர் பொருது பத்திமை காண்பர் போலும்
கூர்த்தவா யம்பு கோத்துக் குணங்களை யறிவர் போலும்
பேர்த்துமோ ராவ நாழி யம்பொடுங் கொடுப்பர் போலும்
தீர்த்தமாம் பழனை மேய திருவாலங் காட னாரே.

The Lord in Alam Kadu, which is adjoining Pazhani, which has holy waters.
Fighting with Arjuna in a battle, he will test the intensity of his piety. He will know the qualities by discharging arrows of sharp ends firing them in the bow. He will grant him after that a quiver with arrows. 

Arunachala Siva.

Verse  4:

காறிடு விடத்தை யுண்ட கண்டரெண் டோளர் போலும்
தூறிடு சுடலை தன்னிற் சுண்ணவெண் ணீற்றர் போலும்
கூறிடு முருவர் போலுங் குளிர்பொழிற் பழனை மேய
ஆறிடு சடையர் போலு மாலங்காட் டடிக ளாரே.

See 1st verse.  He has eight shoulders;  he has a neck in which there is the poison of irritation in the tongue which he consumed, smears the fine powder of white sacred ash that is found in the burning ground which has shrubbery.  He has a form which is one half a lady.  He has matted locks in which he places the river, Ganga and dwells with desire in Pazhanai which has cool gardens.

Arunachala Siva.

Verse  3:

கண்ணினாற் காம வேளைக் கனலெழ விழிப்பர் போலும்
எண்ணிலார் புரங்கண் மூன்று மெரியுணச் சிரிப்பர் போலும்
பண்ணினார் முழவ மோவாப் பைம்பொழிற் பழனை மேய
அண்ணலா ரெம்மை யாளு மாலங்காட் டடிக ளாரே.

Siva opened his frontal eye for the fire to rise and consume Kamavel, cupid will laugh;
for the fire to consume all the three forts of the enemies.  The god who is the Pazhanai, which has verdant gardens and where Muzhavam does not cease from being played to the accompaniment of melody-types.  He is the god in Alankadu, who admits us as his slave.

Arunachala Siva.

Verse  2:

செந்தழ லுருவர் போலுஞ் சினவிடை யுடையர் போலும்
வெந்தவெண் ணீறு கொண்டு மெய்க்கணிந் திடுவர் போலும்
மந்தமாம் பொழிற்ப ழனை மல்கிய வள்ளல் போலும்
அந்தமி லடிகள் போலு மாலங்காட் டடிக ளாரே.

See 1st verse.  He has a form resembling red fire, has an angry bull. He
smears on his body the well-burnt white sacred ash. He is the flourishing god of unbounded liberality who is in Pazhanai, which has garden in which there is gentle southern wind.  He is the god without death.

Arunachala Siva.

Tiru Alankatu:

Verse  1:

வெள்ளநீர்ச் சடையர் போலும் விரும்புவார்க் கெளியர் போலும்
உள்ளுளே யுருகி நின்றங் குகப்பவர்க் கன்பர் போலும்
கள்ளமே வினைக ளெல்லாங் கரிசறுத் திடுவர் போலும்
அள்ளலம் பழனை மேய வாலங்காட் டடிக ளாரே.

The god in Ālaṅkāṭu adjoining Pazhanai, full of mire has on his matted locks, water which is in the form of floods.  He is easy of approach to those who desire him.
He is the friend to those who rejoice, the recesses of their hearts melting.
will remove all deceitful acts without the slightest trace of them to remain with the devotees.  (This word in this and the following verses the particle of comparison is used as a mere expletive without any comparison.)

Arunachala Siva.

Verse  10:

விரைதரு கருமென் கூந்தல் விளங்கிழை வேலொண் கண்ணாள்
வெருவர விலங்கைக் கோமான் விலங்கலை யெடுத்த ஞான்று
பருவரை யனைய தோளு முடிகளும் பாறி வீழத்
திருவிர லூன்றி னானே திருக்கொண்டீச் சரத்து ளானே.

The lady with bright eyes like the Spear, who wears shining jewels and has fragrant, black and soft tresses of hair, to be frightened.  On that day when the King of Lanka lifted the mountain, god who fixed firmly the holy toe to make the shoulders which were like huge mountains and heads, to fall down scattered! O Lord Siva in Tiruk Konteeswaram please save me.

Padigam on Tiruk Konteeswaram completed.

Arunachala Siva.

Verse  9:

பாலனாய்க் கழிந்த நாளும் பனிமலர்க் கோதை மார்தம்
மேலனாய்க் கழிந்த நாளு மெலிவொடு மூப்பு வந்து
கோலனாய்க் கழிந்தநாளுங் குறிக்கோளி லாதுகெட்டேன்
சேலுலாம் பழனவேலித் திருக்கொண்டீச் சரத்துளானே.

In the days that have elapsed as a youth, in the days that elapsed living with ladies who adorn themselves with cool flowers and in the days, when old age sets in with weakness, to walk with a stick, I ruined myself without any aim to reach you.
Siva in Tiruk Konteeswaram which is surrounded by tanks in which Sēl roam about.

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 [181] 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 ... 3127