Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 [128] 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 ... 3072
1906
Verse  9:


நக்குலா மலர்பன் னூறு கொண்டுநன் ஞானத் தோடு
மிக்கபூ சனைகள் செய்வான் மென்மல ரொன்று காணா
தொக்குமென் மலர்க்க ணென்றங் கொருகணை யிடந்து மப்பச்
சக்கரங் கொடுப்பர் போலுஞ் சாய்க்காடு மேவி னாரே.


Having several hundreds of well-blossomed lotus flowers from which fragrance spreads, with the wisdom of realizing Siva, Vishnu who performed many different kinds of Pujas.  On seeing that one soft flower was missing, having decided 'My eye which resembles the lotus will supply the deficiency.' As soon as he scooped out one eye and performed Puja, without any deficiency,  the Lord in Chaikkadu granted one discus to Vishnu.

1907
Verse  8:

குவப்பெருந் தடக்கை வேடன் கொடுஞ்சிலை யிறைச்சிப் பாரம்
துவர்ப்பெருஞ் செருப்பா னீக்கித் தூயவாய்க் கலச மாட்ட
உவப்பெருங் குருதி சோர வொருகணை யிடந்தங் கப்பத்
தவப்பெருந் தேவு செய்தார் சாய்க்காடு மேவி னாரே.


The hunter Tiṇṇaṉ who had round and very big hands, as he was carrying the bent bow and a heavy weight of flesh in his hands, after removing the flowers and leaves placed the previous day with the big and red colored leather sandals, to bathe god with the water in the pure mouth which he used as a pot.  The god made to flow blood profusely from the eye with gladness fixed one eye after scooping it out,  the Lord in Chaikkdu made him a very great god to be worshiped by others.  (It is mentioned in Periyapurāṇam that Jnana Sambandhar worshiped Kaṇṇappar after worshiping the Lord in Kalahasti ).

Arunachala Siva.


1908
Verse  7:


மையறு மனத்த னாய பகீரதன் வரங்கள் வேண்ட
ஐயமி லமர ரேத்த வாயிர முகம தாகி
வையக நெளியப் பாய்வான் வந்திழி கங்கை யென்னுந்
தையலைச் சடையி லேற்றார் சாய்க்காடு மேவி னாரே.


As Bhageeratha who had a blemish-less mind supplicated for boons, and as the immortals who had no doubt about god coming to their help, praised the Lord.
having thousand forms, the Lord in Chaikkadu received on his matted locks of hair  Ganga descended in the form of a lady from heaven gushing out, to topple the world.

Arunachala Siva.

1909
Verse 6:


ஆமலி பாலு நெய்யு மாட்டியர்ச் சனைகள் செய்து
பூமலி கொன்றை சூட்டப் பொறாததன் றாதை தாளைக்
கூர்மழு வொன்றா லோச்சக் குளிர்சடைக் கொன்றை மாலைத்
தாமநற் சண்டிக் கீந்தார் சாய்க்காடு மேவி னாரே.


Having bathed the god with ghee and milk which can be had abundantly from cow, and having performed worship of many kinds with flowers, to adorn on the head the flowers of Koṉṟai tree with abundant bunches of flowers.  To raise the sharp battle-axe in order to amputate the feet of his father who did not exercise forbearance.
The Lord in Chaikkadu presented the good with the chaplet of bright Koṉṟai which he was wearing on his cool matted locks of hair.  (The story of Chandeeswara is mentioned in many places in Tēvāram by both Jnana Sambandhar and Tiru Navukkarasar.  It is found in Tirup Palli Pandu, a later work.)

Arunachala Siva.


1910
Verse  5:

இந்திரன் பிரம னங்கி யெண்வகை வசுக்க ளோடு
மந்திர மறைய தோதி வானவர் வணங்கி வாழ்த்தத்
தந்திர மறியாத் தக்கன் வேள்வியைத் தகர்த்த ஞான்று
சந்திரற் கருள்செய் தாருஞ் சாய்க்காடு மேவி னாரே.


The residents of the celestial world bowed to the Lord and praised him chanting the Vedas consisting of Mantras, joining with the eight Vasus god of fire, Brahma and Indra, the ruler of the celestial world.  On that day when the Lord destroyed the sacrifice of Daksha, who did not know the proper procedure, the Lord in Chaikkadu bestowed his grace upon the moon also. Though the moon was reduced by the feet of the Lord, he wore it on his head as an ornament.

Arunachala Siva.



1911
Verse  4:


அரும்பெருஞ் சிலைக்கை வேட னாய்விறற் பார்த்தற் கன்று
உரம்பெரி துடைமை காட்டி யொள்ளமர் செய்து மீண்டே
வரம்பெரி துடைய னாக்கி வாளமர் முகத்தின் மன்னுஞ்
சரம்பொலி தூணி யீந்தார் சாய்க்காடு மேவி னாரே.

Assuming the disguise of a hunter who has a big and rare bow, and showing on that day his possession of excessive strength to Arjunan, giving a fair battle and after that, having made Arjunan, recipient of many boons.  The Lord in Chaikkadu presented him with a quiver shining with arrows, which will stay securely in the bright battle-field.

Arunachala Siva.



1912
Verse  3:


அரணிலா வெளிய நாவ லருநிழ லாக வீசன்
வரணிய லாகித் தன்வாய் நூலினாற் பந்தர் செய்ய
முரணிலாச் சிலந்தி தன்னை முடியுடை மன்ன னாக்கித்
தரணிதா னாள வைத்தார் சாய்க்காடு மேவி னாரே.


When the white jamoon plum which had no protecting wall could not afford shade,
to the Lord, as a protection that surrounded it.  When the spider constructed Pandal web with the thread of its saliva, having made the spider which was without any hatred, a king fit to wear a crown.  (This refers to Kocchengat Chozhan, who was a spider in the previous birth and which constructed a web over the Lingam at Tiruvanaikka, Lord made him to be born in the Chozha line. This story is mentioned in many places in Tēvāram. The Lord in Chaikkadu made him rule over the world.)

Arunachala Siva.

1913
Verse  2:


வடங்கெழு மலைமத் தாக வானவ ரசுர ரோடு
கடைந்திட வெழுந்த நஞ்சங் கண்டு பஃறேவ ரஞ்சி
அடைந்துநுஞ் சரண மென்ன வருள்பெரி துடைய ராகித்
தடங்கட னஞ்ச முண்டார் சாய்க்காடு மேவி னாரே.


The Devas joining with demons, using the mountain round which the serpent Vasuki, was wound as a churning staff,  on seeing the poison which rose when the ocean was churned, many Devas being afraid of it, and approaching the Lord, said we come to you for refuge. Having abundant grace, the Lord in Chaikkadu drank the poison of the big milky ocean.

Arunachala Siva.

1914
Tiruch Chaikkadu:


Verse  1:

தோடுலா மலர்கள் தூவித் தொழுதெழு மார்க்கண் டேயன்
வீடுநா ளணுகிற் றென்று மெய்கொள்வான் வந்த காலன்
பாடுதான் செலலு மஞ்சிப் பாதமே சரண மென்னச்
சாடினார் காலன் மாளச் சாய்க்காடு மேவி னாரே.

 
Thinking that the day on which Markandeyan, who rose after worshiping scattering flowers of broad petals, should die has approached, the god of death who came to take away the life after separating it from the body, as he came near Markandeyan, being afraid of him the god of death, when he said "Your feet are my refuge,"
the Lord in Chaikkadu destroyed Yama god of death to die.


Arunachala Siva.

1915
Verse  10:


தருக்கின வரக்கன் றேரூர் சாரதி தடை நிலாது
பொருப்பினை யெடுத்த தோளும் பொன்முடி பத்தும் புண்ணாய்
நெரிப்புண்டங் கலறி மீண்டு நினைந்தடி பரவத் தம்வாள்
விருப்பொடுங் கொடுப்பர் வீழி மிழலையுள் விகிர்த னாரே.

See 1st verse.  The proud demon, over-riding the objection of the driver of his chariot,
when the beautiful ten heads and shoulders with which he lifted the mountain to received wound, were crushed.  When he praised Siva's feet thinking of his mistake and meditating on his feet, roaring at the same place, chanting the Sāma Veda,
gave his sword with love. 

Padigam on Tiru Veezhi Mizhalai completed.

Arunachala Siva.

1916
Verse 9:

சித்திசெய் பவர்கட் கெல்லாஞ் சேர்விடஞ் சென்று கூடப்
பத்திசெய் பவர்கள் பாவம் பறிப்பவ ரிறப்பி லாளர்
முத்திசெய் பவள மேனி முதிரொளி நீல கண்டர்
வித்தினின் முளையர் வீழி மிழலையுள் விகிர்த னாரே.


See 1st verse.  The ultimate goal of all people who perform acts to attain mystic powers, to reach those places.  He eradicates the sins of those who cherish him with piety.  He has no death.  He has a dark blue neck and a body red as coral, and grants liberation to his devotees. He is the good shoot of the seed.

Arunachala Siva.

1917
Verse  8:


நீற்றினை நிறையப் பூசி நித்தலா யிரம்பூக் கொண்டு
ஏற்றுழி யொருநா ளொன்று குறையக்கண் ணிறைய விட்ட
ஆற்றலுக் காழி நல்கி யவன்கொணர்ந் திழிச்சுங் கோயில்
வீற்றிருந் தளிப்பர் வீழி மிழலையுள் விகிர்த னாரே.


See 1st verse.  Having smeared abundantly the holy ash, offering daily one thousand lotus flower, as one flower was less than the required number, granting a discuss to Vishnu for his ability to offer his eye to complete the number, Siva will protect his devotees, dwelling majestically in the temple which was lowered, having been brought by Vishnu from heaven. 

Arunachala Siva.

1918
Verse 7:


சந்தணி கொங்கை யாளோர் பங்கினார் சாம வேதர்
எந்தையு மெந்தை தந்தை தந்தையு மாய வீசர்
அந்தியோ டுதய மந்த ணாளரா னெய்யால் வேட்கும்
வெந்தழ லுருவர் வீழி மிழலையுள் விகிர்த னாரே.

See 1st verse.  He has on one half a lady on whose breasts sandal-wood paste is smeared. He chants the Sama Veda. Siva is my father, grand-father and great-great grand-father. He has a form like the hot sacrificial fire into which the Brahmins pour ghee got from the cow, both in the evening and the morning.

Arunachala Siva.

1919
Verse  6:

எண்ணகத் தில்லை யல்ல ருளரல்ல ரிமவான் பெற்ற
பெண்ணகத் தரையர் காற்றிற் பெருவலி யிருவ ராகி
மண்ணகத் தைவர் நீரி னால்வர்தீ யதனில் மூவர்
விண்ணகத் தொருவர் வீழி மிழலையுள் விகிர்த னாரே.


One cannot say that he does not dwell in the mind which thinks about him.  Neither does he dwell in that mind.  He has the lady, who is the daughter of Himavan, as a half in him.  Being the strong two qualities in the air, -he is the five in the earth.
he is the four in water, he is the three in the fire, he is the one in the sky.  In these lines the five subtle rudiments of the five elements are mentioned,  in the earth all the five are found. In the water four are found. In the fire three, in the air two, and in the sky one.

Arunachala Siva.

1920
Verse 5:


மறையிடைப் பொருளர் மொட்டின் மலர்வழி வாசத் தேனர்
கறவிடைப் பாலி னெய்யர் கரும்பினிற் கட்டி யாளர்
பிறையிடைப் பாம்பு கொன்றைப் பிணையல்சேர் சடையு ணீரர்
விறகிடைத் தீயர் வீழி மிழலையுள் விகிர்த னாரே.

See 1st verse.  He is the meaning hidden in the Vedas. He is the fragrant honey that flows when the bud blossoms.  He is the ghee in the milk of the milk-cow.  He is the Jaggery obtained from the juice of the sugar-cane.  He holds water in his matted locks, where the cobra is near the crescent moon, and garland of Koṉṟai, are  combined. He is the fire that is hidden in the fire-wood.

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 [128] 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 ... 3072