Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 [121] 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 ... 3062
1801
Verse  7:

சித்தராய் வந்து தன்னைத் திருவடி வணங்கு வார்கள்
முத்தனை மூர்த்தி யாய முதல்வனை முழுது மாய
பித்தனைப் பிறரு மேத்தப் பெருவேளூர் பேணி னானை
மெத்தநே யவனை நாளும் விரும்புமா றறிகி லேனே.


Siva who grants salvation to those who worship his feet coming to him and who have acquired eight kinds of mystic powers, the chief who has a visible form, who has completely mania for his devotees, who desired Peruvēḷūr as his abode to be praised by people who are not accustomed to praise him, I am incapable of making Siva desire me daily, who loves in an abundant measure all beings.

Arunachala Siva.


1802
Verse  6:


கச்சைசேர் நாகத் தானைக் கடல்விடங் கண்டத் தானைக்
கச்சியே கம்பன் றன்னைக் கனலெரி யாடு வானைப்
பிச்சைசேர்ந் துழல்வி னானைப் பெருவேளூர் பேணி னானை
இச்சைசேர்ந் தமர நானு மிறைஞ்சுமா றிறைஞ்சு வேனே.


Siva who ties a cobra as a belt, who has poison that rose in the ocean, in his neck,
who is in the temple Ekampam in Kanchi, who dances in the blazing fire, who wanders to collect alms, who desired to stay in Peruvēlūr,  to be without birth and death having devotion as qualification for that, I shall pay homage to him in the proper manner.

Arunachala Siva.

1803
Verse  5:


ஓடைசேர் நெற்றி யானை யுரிவையை மூடி னானை
வீடதே காட்டு வானை வேதநான் காயி னானைப்
பேடைசேர் புறவ நீங்காப் பெருவேளூர் பேணி னானைக்
கூடநான் வல்ல மாற்றங் குறுகுமா றறிகி லேனே.


Siva who wears a gold plate on his forehead, who covered himself with a skin of an elephant, shows the path to eternal bliss. He has himself, become the four Vedas,
desired as his abode Peruvēlūr, which the pigeons united with their females do not leave. I am incapable of being united with him and approaching him with proper words which are capable of conveying my wish to him.

Arunachala Siva.




1804
Verse  4:

மைஞ்ஞவில் கண்டன் றன்னை வலங்கையின் மழுவொன் றேந்திக்
கைஞ்ஞவின் மானி னோடுங் கனலெரி யாடி னானைப்
பிஞ்ஞகன் றன்னை யந்தண் பெருவேளூர் பேணி னானைப்
பொய்ஞ்ஞெக நினைய மாட்டாப் பொறியிலா வறிவி லேனே.

Siva who has a neck in which poison always stays, holding a battle axe in the right hand, who adorns his head with peacock feathers, who desired to stay in beautiful and cool Peruvēḷūr, I do not possess the good fortune and knowledge to think of him for all my lies to slip off.

Arunachala Siva.


1805
Verse  3:

குறவிதோண் மணந்த செல்வக் குமரவே டாதை யென்றும்
நறவிள நறுமென் கூந்த னங்கையோர் பாகத் தானைப்
பிறவியை மாற்று வானைப் பெருவேளூர் பேணி னானை
உறவினால் வல்ல னாகி யுணருமா றுணர்த்து வேனே.

The father of indulgent Kumaravel, who embraced the shoulders of Kuravi: (kuṟatti i.e.
Vaḷḷi,) who has always as a half a lady of distinction with tresses of hair on which she wears fragrant leaves of Bael, who removes being born again who desired Peruvēḷūr as his abode, as I am capable of approaching him thinking of him without ceasing.
I shall cause Siva to understand me in the proper way I am capable of.

Arunachala Siva.

1806
Verse  2:


நாதனா யுலக மெல்லா நம்பிரா னெனவு நின்ற
பாதனாம் பரம யோகி பலபல திறத்தி னாலும்
பேதனாய்த் தோன்றி னானைப் பெருவேளூர் பேணி னானை
ஓதநா வுடைய னாகி யுரைக்குமா றுரைக்குற் றேனே.


Being the master, the chief of those who perform Yogam and who has feet and who stands to be praised by all the people of the world, as "our master" who assumed different forms in very many ways, who desired to dwell in Peruvēḷūr.  I uttered his names in the manner in which they should be uttered being fortunate to possess a tongue to do so.

Arunachala Siva.

1807
Tirup Peruvelur:


Verse  1:

மறையணி நாவி னானை மறப்பிலார் மனத்து ளானைக்
கறையணி கண்டன் றன்னைக் கனலெரி யாடி னானைப்
பிறையணி சடையி னானைப் பெருவேளூர் பேணி னானை
நறையணி மலர்கள் தூவி நாடொறும் வணங்கு வேனே.


Daily scattering flowers which have honey, Siva whose tongue is adorned by the Vēdas, who dwells in the minds of those who think of him without forgetting, who has a neck beautified by the poison, who danced in the glowing fire, who has as an ornament on his matted locks, a crescent moon, who desired Peruvēḷur as his abode,
pay homage.

Arunachala Siva.

1808
Verse  10:

ஊக்கினான் மலையை யோடி யுணர்விலா வரக்கன் றன்னைத்
தாக்கினான் விரலி னாலே தலைபத்துந் தகர வூன்றி
நோக்கினா னஞ்சத் தன்னை நோன்பிற வூன்று சொல்லி
ஆக்கினா ரமுத மாக வவளிவ ணல்லூ ராரே.

When the demon, ran and shook the mountain struck him by fixing the toe firmly to make all the ten heads to be crushed to pieces, removing the toe which was fixed to destroy, his penance and the pain he sustained by being crushed, looked at him with compassion when he was seized with fear, Siva in Avaḷivaṇallūr made him not to meet with death.

(Note: in this decade, the anecdote of Ravana is mentioned in all the ten verses, instead of in the last verse.)

Padigam on Tiru Aval Ival Nallur completed.

Arunachala Siva.


1809
Verse 9:


ஏனமா யிடந்த மாலு மெழிறரு முளரி யானும்
ஞானந்தா னுடைய ராகி நன்மையை யறிய மாட்டார்
சேனந்தா னிலாவ ரக்கன் செழுவரை யெடுக்க வூன்றி
ஆனந்த வருள்கள் செய்தா ரவளிவ ணல்லூ ராரே.


Vishnu, who dug the earth taking the form of a pig and Brahma, who is in the beautiful lotus, transforming into a swan possessing intelligence to know Siva,
could not know the good way to see him.  Fixing his toe firmly when the demon who was wandering always like the kite, lifted the fertile mountain, Siva in Avaḷivaṇallūr granted his grace in many ways which bring happiness.

Arunachala Siva.

1810
Verse  8:


நாடுமிக் குழிதர் கின்ற நடுவிலா வரக்கர் கோனை
ஓடுமிக் கென்று சொல்லி யூன்றினா னுகிரி னாலே
பாடிமிக் குய்வ னென்று பணியநற் றிறங்கள் காட்டி
ஆடுமிக் கரவம் பூண்டா ரவளிவ ணல்லூ ராரே.


Telling the demon, who had no uprightness and who was wandering in the countries often, 'run quickly',  pressed him with the nail of toe.  When he paid homage, being unable to bear it, by saying I shall save myself by singing his praises much showing his good graces such as long life, a sword, Siva in Avaḷivaṇallūr adorned himself profusely with cobras which dance spreading their hoods.

Arunachala Siva.


1811
Verse  7:


கதம்படப் போது வார்கள் போதுமக் கருத்தி னாலே
சிதம்பட நின்ற நீர்கள் சிக்கெனத் தவிரு மென்று
மதம்படு மனத்த னாகி வன்மையான் மிக்கு நோக்க
அதம்பழத் துருவு செய்தா ரவளிவ ணல்லூ ராரே.


With that intention when people who were apt to be angry went along with him,
admonishing them you who are here to parade your wisdom!  Leave me quickly.
with an arrogant mind.  When the strong Ravana, looked at the mountain very often to uproot it,  Siva in Avaḷivaṇallūr made him by crushing his body to be a mass of flesh like an over-ripe fruit of the fig-tree.

Arunachala Siva.


1812
Verse  6:


நன்மைதா னறிய மாட்டா னடுவிலா வரக்கர் கோமான்
வன்மையே கருதிச் சென்று வலிதனைச் செலுத்த லுற்றுக்
கன்மையான் மலையை யோடிக் கருதித்தா னெடுத்து வாயால்
அம்மையோ வென்ன வைத்தா ரவளிவ ணல்லூ ராரே.

Without knowing what is good for him, the king of the demons, who had no uprightness, approaching the mountain thinking only of his strength, pushing forward that strength, when he lifted the mountain running towards it thinking that it was simply a stone, Siva in Avaḷivaṇallūr made him cry aloud out of pain - 'amma'!

Arunachala Siva.

1813
Verse  5:


தவ்வலி யொன்ற னாகித் தனதொரு பெருமை யாலே
மெய்வ்வலி யுடைய னென்று மிகப்பெருந் தேரை யூர்ந்து
செவ்வலி கூர்வி ழி ( ய் ) யாற் சிரம்பத்தா லெடுக்குற் றானை
அவ்வலி தீர்க்க வல்லா ரவளிவ ணல்லூ ராரே.


Having the strength of his body by his unequaled greatness and but really having only the decreasing strength as his help,  flying on a very big chariot, Siva in Avaḷivaṇallur is capable of destroying that strength of the demon, who lifted by all his ten heads, looking at it with his red and very cruel eyes.

Arunachala Siva.

1814
Verse  4:


நிலைவலம் வல்ல னல்ல னேர்மையை நினைய மாட்டான்
சிலைவலங் கொண்ட செல்வன் சீரிய கயிலை தன்னைத்
தலைவலங் கருதிப் புக்குத் தாக்கினான் றன்னை யன்று
அலைகுலை யாக்கு வித்தா ரவளிவ ணல்லூ ராரே.


Ravana, was not capable of victory which was permanent, would never think of right ways. Siva in Avaḷivaṇallūr destroyed long ago Ravana, who had the victory gained by his archery and who attacked the eminent Kailash, thinking of the strength of his heads.

Arunachala Siva.

1815
Verse  3:


கீழ்ப்படக் கருத லாமோ கீர்த்திமை யுள்ள தாகில்
தோட்பெரு வலியி னாலே தொலைப்பனான் மலையை யென்று
வேட்பட வைத்த வாறே விதிர்விதிர்த் தரக்கன் வீழ்ந்து
ஆட்படக் கருதிப் புக்கா ரவளிவ ணல்லூ ராரே.


Can I think low as there is the fame of my enormous strength?  Thinking I shall remove the mountain which is an obstacle by the great strength of my shoulders.
As soon as he fixed his toe to share the fate of Manmatha, who was destroyed,
Siva, in Avaḷivaṇallūr took it into his mind to admit Ravana, into his grace when he fell down trembling.

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 [121] 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 ... 3062