Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 [112] 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 ... 3062
1666
Verse  2:

முன்பனை யுலகுக் கெல்லா மூர்த்தியை முனிக ளேத்தும்
இன்பனை யிலங்கு சோதி யிறைவனை யரிவை யஞ்ச
வன்பனைத் தடக்கை வேள்விக் களிற்றினை யுரித்த வெங்கள்
அன்பனை நினைந்த நெஞ்ச மழகிதா நினைந்த வாறே.


(see 1st verse.)  The god that existed before all the worlds were created, who has a visible form, who is the embodiment of happiness and who is praised by sages who are renowned for meditation, who pervades in everything and who is the brilliant light divine. The lady to be seized with fear, our loving friend who flayed an elephant which has a trunk resembling the strong palmyra tree and which rose from the sacrificial fire of the sages of Daruka forest. (Palmyra is compared to the elephants trunk on account of its black color and ruggedness.) (see 1st verse.)

Arunachala Siva.

1667
General (1):

Verse  1:

முத்தினை மணியைப் பொன்னை முழுமுதற் பவள மேய்க்கும்
கொத்தினை வயிர மாலைக் கொழுந்தினை யமரர் சூடும்
வித்தினை வேத வேள்விக் கேள்வியை விளங்க நின்ற
அத்தனை நினைந்த நெஞ்ச மழகிதா நினைந்த வாறே.

My mind which thought of  Siva, the pearl the precious stone the gold the bunch which resembles the coral which has a stem, the shoot of the garland made of diamond.
The seed which is the cause of all things and which is worn on the head by the immortals.  The Vedas that are learnt orally and that describe sacrifices.  The father who is eminent how magnificently did it think?

Arunachala Siva.


1668
Verse  9:


ஒருவரு நிகரி லாத வொண்டிற லரக்க னோடிப்
பெருவரை யெடுத்த திண்டோள் பிறங்கிய முடிக ளிற்று
மருவியெம் பெருமா னென்ன மலரடி மெல்ல வாங்கித்
திருவருள் செய்தார் சேறைச் செந்நெறிச் செல்வ னாரே.


When the demon of enormous prowess who had no equal ran and when his strong shoulders which lifted the big mountain Kailash, and shinning crowns were crushed, and when he approached submissively Siva saying "my god!", ` took away the feet resembling flower, which pressed him down, and bestowed his benign grace. (see 1st verse.)


Padigam on Tiruch Cherai completed.


Arunachala Siva.


1669
Verse 8:


முந்தியிவ் வுலக மெல்லாம் படைத்தவன் மாலி னோடும்
எந்தனி நாத னேயென் றிறைஞ்சிநின் றேத்தல் செய்ய
அந்தமில் சோதி தன்னை யடிமுடி யறியா வண்ணம்
செந்தழ லானார் சேறைச் செந்நெறிச் செல்வ னாரே.


When Brahma, who created this world at the beginning together with Vishnu, praised and worshiped by saying our 'unequaled master.'  He assumed the form of fire so that they could not know the head and feet of the brilliance which has no end. (see 1st verse.)

Arunachala Siva.

1670
Verse  7:

சுற்றுமுன் னிமையோர் நின்று தொழுதுதூ மலர்கள் தூவி
மற்றெமை யுயக்கொ ளென்ன மன்னுவான் புரங்கண் மூன்றும்
உற்றொரு நொடியின் முன்ன மொள்ளழல் வாயின் வீழச்
செற்றருள் செய்தார் சேறைச் செந்நெறிச் செல்வ னாரே.

When the celestial beings, who do not wink stood in his presence surrounding him and made obeisance scattering pure flowers and requested Siva.  Take it in your mind to save us even before the time-measure for the snap of the fingers elapsed, destroyed all the three eminent cities which were staying in the sky to be engulfed by the bright fire and bestowed his grace on the immortals. (see 1st verse.)

Arunachala Siva.

1671
Verse  6:

விரித்தபல் கதிர்கொள் சூலம் வெடிபடு தமரு கங்கை
தரித்ததோர் கோல கால பயிரவ னாகி வேழம்
உரித்துமை யஞ்சக் கண்டு வொண்டிரு மணிவாய் விள்ளச்
சிரித்தருள் செய்தார் சேறைச் செந்நெறிச் செல்வ னாரே.

Taking the form of Kāla Bhairava, holding in the hands a trident which spreads many rays of light and a drum tapering in the middle like the shape of an hour-glass, which makes a big sound Kala Bhairava.  Seeing Uma being frightened when he flayed the elephant, laughed opening the bright and beautiful lips which are like coral in color.
(see 1st verse.)

Arunachala Siva.



1672
Verse  5:

நிறைந்தமா மணலைக் கூப்பி நேசமோ டாவின் பாலைக்
கறந்துகொண் டாட்டக் கண்டு கறுத்ததன் றாதை தாளை
எறிந்த மா ணிக்கப் போதே யெழில்கொள்சண் டீச னென்னச்
சிறந்தபே றளித்தார் சேறைச் செந்நெறிச் செல்வ னாரே.

Having heaped in the form of a Lingam, the sand which was found in plenty in the river Manni, on seeing bathing it, with love, with the cow's milk, having milked it.
bestowed on the bachelor who severed the leg of his angry father then itself, the beautiful name of Chandeesan, which is conspicuous. (see 1st verse.)

Arunachala Siva.

1673
Verse  4:

அஞ்சையு மடக்கி யாற்ற லுடையனா யநேக காலம்
வஞ்சமி றவத்து ணின்று மன்னிய பகீர தற்கு
வெஞ்சின முகங்க ளாகி விசையொடு பாயுங் கங்கை
செஞ்சடை யேற்றார் சேறைச் செந்நெறிச் செல்வ னாரே.


Having controlled the five senses and having the strength of mind, on behalf of Bhagirata, who was steadfast in his sincere penance for many number of years,
received the Ganga, which flowed with great force, having many angry forms, in his red matted locks. (see 1st verse.)

Arunachala Siva.

1674
Verse 3:


ஒன்றிய தவத்து மன்னி யுடையனா யுலப்பில் காலம்
நின்றுதங் கழல்க ளேத்து நீள்சிலை விசய னுக்கு
வென்றிகொள் வேட னாகி விரும்பிவெங் கான கத்துச்
சென்றருள் செய்தார் சேறைச் செந்நெறிச் செல்வ னாரே.


Being steadfast in the penance concentrating the mind without allowing it to wander in many ways, he granted his grace walking in the hot forest desiring it, assuming the form of a victorious hunter, to Vijayan who had a long bow and who praised the feet of Siva, standing for an unlimited number of years.  (see 1st verse.)

Arunachala Siva.

1675
Verse  2:

ஓர்த்துள வாறு நோக்கி யுண்மையை யுணராக் குண்டர்
வார்த்தையை மெய்யென் றெண்ணி மயக்கில்வீழ்ந் தழுந்து வேனைப்
பேர்த்தெனை யாளாக் கொண்டு பிறவிவான் பிணிக ளெல்லாம்
தீர்த்தருள் செய்தார் சேறைச் செந்நெறிச் செல்வ னாரே.


Thinking the words of the low Jains, who did not know by investigation the truth as it is, by the mental eye, rescuing me who was sinking, having fallen into their religion,
admitting me as his protege curing me of the disease of birth and all other incurable diseases, granted his grace.  (see 1st verse.)

Arunachala Siva.

1676
Tiruch Cherai:

Verse  1:


பெருந்திரு விமவான் பெற்ற பெண்கொடி பிரிந்த பின்னை
வருந்துவான் றவங்கள் செய்ய மாமணம் புணர்ந்து மன்னும்
அருந்திரு மேனி தன்பா லங்கொரு பாக மாகத்
திருந்திட வைத்தார் சேறைச் செந்நெறிச் செல்வ னாரே.


After the daughter, who is like a tender creeper and begot by Himavan, who has great wealth, became separated from Siva, when she did severe penances with great efforts subjecting her body to many sufferings with air and water as her food, kept her as one half in his highly valuable and holy body which is permanent, to appear elegant, being united with her in the great marriage. The god in lives a righteous path Cherai.

Arunachala Siva.

1677
Verse  10:

ஆர்த்தெழு மிலங்கைக் கோனை யருவரை யடர்ப்பர் போலும்
பார்த்தனோ டமர் பொருது படைகொடுத் தருள்வர் போலும்
தீர்த்தமாங் கங்கை தன்னைத் திருச்சடை வைப்பர் போலும்
ஏத்தவே ழுலகும் வைத்தார் இன்னம்ப ரீச னாரே.


Siva in Iṉṉampar, will press down in the eminent mountain of Kailash, the king of Lanka, who rose roaring, he will grant weapon to Arjuna, after having fought with him will place on his holy matted locks, Ganga, which is holy water created the living. Beings in the seven worlds to worship him.

Padigam on Tiru Innampar completed.

Arunachala Siva.


1678
Verse 9:


காறிடு விடத்தை யுண்ட கண்டரெண் டோளர் போலும்
நீறுடை யுருவர் போலும் நினைப்பினை யரியர் போலும்
பாறுடைத் தலைகை யேந்திப் பலிதிரிந் துண்பர் போலும்
ஏறுடைக் கொடியர் போலும் இன்னம்ப ரீச னாரே.


Siva in Iṉṉampar has in his neck the poison he drank, and which has a kind of taste irritating the tongue, he has eight shoulders, has besmeared on his body holy ash.
He is very difficult to meditate upon.  He eats the alms which he gets by wandering, holding a skull on which the kite settles,  has a bull drawn on his flag. 

Arunachala Siva.

1679
Verse  8:

காடிட முடையர் போலுங் கடிகுரல் விளியர் போலும்
வேடுரு வுடையர் போலும் வெண்மதிக் கொழுந்தர் போலும்
கோடலர் வன்னி தும்பை கொக்கிற கலர்ந்த கொன்றை
ஏடமர் சடையர் போலும் இன்னம்ப ரீச னாரே.

Siva in Iṉṉampar has the cremation ground as his dancing arena, has a roaring voice which is terrifying. (This refers to his roaring voice during the time of destruction of the worlds), he has the form of a hunter. (This refers to his assuming the guise of a hunter to grant weapons to Arjuna),  he wears on his head a young crescent moon has on his matted locks, leaves of Vaṉṉi, which sprout on branches, flowers of white dead nettle, flowers as white as the feathers of crane, a kind of white flower and petals of Koṉṟai.

Arunachala sSiva.

1680
Verse  7:

பொருப்பமர் புயத்தர் போலும் புனலணி சடையர் போலும்
மருப்பிள வாமை தாங்கு மார்பில்வெண் ணூலர் போலும்
உருத்திர மூர்த்தி போலும் உணர்விலார் புரங்கண் மூன்றும்
எரித்திடு சிலையர் போலும் இன்னம்ப ரீச னாரே.

Siva in Iṉṉampar, has shoulders which are as strong as the mountain, has matted locks, which is made beautiful by water. He as a white sacred thread on the chest which bears the shall of a young tortoise and the hog's tusk. The Parama Sivaṉ who is the cause for the great destruction, burnt with the help of a bow all the three cities of the senseless demons.


Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 [112] 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 ... 3062