Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 [112] 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 ... 3200
1666
Verse  2:


விடையானை விண்ணவர்கள் எண்ணத் தானை
    வேதியனை வெண்டிங்கள் சூடுஞ் சென்னிச்
சடையானைச் சாமம்போல் கண்டத் தானைத்
    தத்துவனைத் தன்னொப்பா ரில்லா தானை
அடையாதார் மும்மதிலுந் தீயில் மூழ்க
    அடுகணைகோத் தெய்தானை அயில்கொள் சூலப்
படையானைப் பள்ளியின்முக் கூட லானைப்
    பயிலாதே பாழேநான் உழன்ற வாறே.

His mount is the Bull.
It is on Him Devas think.
He is a Brahmin.
He wears a white crescent moon on His matted crest.
He is dark-throated.
He is the Tattvan.
He is peerless.
He fixed a deadly dart to His bow and aimed it at the triple,
hostile,
walled towns and gutted them with fire.
He wields a sharp trident.
Without cultivating Him of Palliyinmukkoodal,
Alas,
alas,
I but exercised myself in utter futility!

Arunachala Siva.


1667
Tirup Pallyinmukkoodal.


Verse  1:

ஆராத இன்னமுதை அம்மான் தன்னை
    அயனொடுமா லறியாத ஆதி யானைத்
தாராரும் மலர்க்கொன்றைச் சடையான் தன்னைச்
    சங்கரனைத் தன்னொப்பா ரில்லா தானை
நீரானைக் காற்றானைத் தீயா னானை
    நீள்விசும்பாய் ஆழ்கடல்க ளேழுஞ் சூழ்ந்த
பாரானைப் பள்ளியின்முக் கூட லானைப்
    பயிலாதே பாழேநான் உழன்ற வாறே.


He is the insatiable nectar sweet.
He is the Lord.
He is Ancient who is not known to Brahma and Vishnu.
He wears the chaplets of Konrai blossoms in His matted crest.
He is Sankara,
the One beyond compare.
He is water, Air,
fire,
extensive sky and earth girt with the seven deep oceans.
Without cultivating Him of Palliyinmukkoodal,
Alas,
alas,
I but wasted away my life!

Arunachala Siva.

1668
Verse  10:


இகழ்ந்தானை இருபதுதோள் நெரிய வூன்றி
    யெழுநரம்பி னிசைபாட இனிது கேட்டுப்
புகழ்ந்தானைப் பூந்துருத்தி மேயான் தன்னைப்
    புண்ணியனை விண்ணவர்கள் நிதியந் தன்னை
மகிழ்ந்தானை மலைமகளோர் பாகம் வைத்து
    வளர்மதியஞ் சடைவைத்து மாலோர் பாகந்
திகழ்ந்தானைத் திருமுதுகுன் றுடையான் தன்னைத்
    தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.



He crushed the twenty shoulders of him that dispraised Him,
By pressing (His toe).
Then when he plucked out His nerves and sang,
he listened to it in grace and praised him.
He abides at Poonthurutthi.
He is the holy One,
the wealth of Devas.
He is joyously concorporate with the Daughter of the Mountain.
He keeps on His crest the crescent moon.
He causes Vishnu to thrive in a portion of His body.
Tirumuthukunram is His.
Alas,
I,
the one of evil karma,
stood perplexed all oblivious of Him.


Padigam on Tiru Muthkunram completed.

Arunachala Siva.

1669
Verse 9:

பொற்றூணைப் புலால்நாறு கபால மேந்திப்
    புவலோக மெல்லா முழிதந் தானை
முற்றாத வெண்டிங்கட் கண்ணி யானை
    முழுமுதலாய் மூவுலகும் முடிவொன் றில்லாக்
கற்றூணைக் காளத்தி மலையான் தன்னைக்
    கருதாதார் புரமூன்றும் எரிய அம்பால்
செற்றானைத் திருமுதுகுன் றுடையான் தன்னைத்
    தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.



He is a golden pillar.
Holding a skull stinking of flesh He roamed about in the heavenly worlds.
He wears an unageing white crescent moon.
He is the endless prop-- the granite pillar that supports the three worlds.
He is the Ens Entium.
He is of Kaalatthi mountain.
He smote with a dart the three walled towns of foes.
He presides over Tirumuthukunram;
alas,
I,
the one of evil karma,
stood perplexed unaware of Him.

Arunachala Siva.


1670
Verse  8:

துறவாதே யாக்கை துறந்தான் தன்னைச்
    சோதி முழுமுதலாய் நின்றான் தன்னைப்
பிறவாதே எவ்வுயிர்க்குந் தானே யாகிப்
    பெண்ணினோ டாணுருவாய் நின்றான் தன்னை
மறவாதே தன்திறமே வாழ்த்துந் தொண்டர்
    மனத்தகத்தே அனவரதம் மன்னி நின்ற
திறலானைத் திருமுதுகுன் றுடையான் தன்னைத்
    தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.



He forsook His body without forsaking.
He stood as the perfect and Primal Light.
Without getting born He is the help of every (embodied) life.
He abides in an androgynous form.
He is the skillful One who for ever abides in the minds of devotees who hail Him only,
without ever forgetting Him.
He presides over Tirumuthukunram.
alas,
I,
the one of evil karma,
stood perplexed unaware of Him.

Arunachala Siva.

1671
Verse  7:


போர்த்தானை யின்னுரிதோல் பொங்கப் பொங்கப்
    புலியதளே உடையாகத் திரிவான் தன்னை
காத்தானை ஐம்புலனும் புரங்கள் மூன்றும்
    காலனையுங் குரைகழலாற் காய்ந்தான் தன்னை
மாத்தாடிப் பத்தராய் வணங்குந் தொண்டர்
    வல்வினைவே ரறும்வண்ணம் மருந்து மாகித்
தீர்த்தானைத் திருமுதுகுன் றுடையான் தன்னைத்
    தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.


When His body grew exceedingly bright (when He flayed the tusker),
He mantled Himself in it.
He roamed about,
clad in tiger-skin.
He is ever the master of the five senses.
He smote the triple towns.
with His ankleted foot He killed Death.
He is a great Dancer.
He becomes the medicine that uproots the cruel karma of servitors that adore Him in devotion.
He presides over Tirumuthukunram.
alas,
I,
the one of evil karma,
stood perplexed unaware of Him!

Arunachala Siva.

1672
Verse  6:


புகழொளியைப் புரமெரித்த புனிதன் தன்னைப்
    பொன்பொதிந்த மேனியனைப் புராணன் தன்னை
விழவொலியும் விண்ணொலியு மானான் தன்னை
    வெண்காடு மேவிய விகிர்தன் தன்னைக்
கழலொலியுங் கைவளையும் ஆர்ப்ப ஆர்ப்பக்
    கடைதோறு மிடுபிச்சைக் கென்று செல்லுந்
திகழொளியைத் திருமுதுகுன் றுடையான் தன்னைத்
    தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.


He is the light of glory.
He is the holy One that burnt the towns.
He is of golden hue.
He is the hoary and perfect One.
He is the festive sound and the heavenly sound.
He is the Vikirtan of Vennkaadu.
He is the bright light that goes abegging from door to door whilst His anklets and bracelets sound and resound.
He presides over Tirumuthukunram.
alas,
I,
the one of evil karma,
stood perplexed unaware of Him!

Arunachala Siva.

1673
Verse  5:

தக்கனது பெருவேள்வி தகர்த்தா னாகித்
    தாமரையான் நான்முகனுந் தானே யாகி
மிக்கதொரு தீவளிநீர் ஆகா சம்மாய்
    மேலுலகுக் கப்பாலா யிப்பா லானை
அக்கினொடு முத்தினையு மணிந்து தொண்டர்க்
    கங்கங்கே அறுசமய மாகி நின்ற
திக்கினையென் திருமுதுகுன் றுடையான் தன்னைத்
    தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.


He smote the mighty sacrifice of Daksha.
He became The four-faced throaned on the Lotus.
He is the mighty Fire,
wind,
water and ether.
He who is beyond the heavenly worlds abides here.
He is adorned with bones and pearls.
He is the refuge unto devotees and He manifests as their six faiths there and there.
He presides over Tirumuthukunram.
alas,
I,
the one,
Of evil karma,
stood perplexed unaware of Him!

Arunachala Siva.

1674
Verse  4:

ஊன்கருவின் உள்நின்ற சோதி யானை
    உத்தமனைப் பத்தர்மனம் குடிகொண் டானைக்
கான்திரிந்து காண்டீப மேந்தி னானைக்
    கார்மேக மிடற்றானைக் கனலைக் காற்றைத்
தான்தெரிந்தங் கடியேனை யாளாக் கொண்டு
    தன்னுடைய திருவடியென் தலைமேல் வைத்த
தீங்கரும்பைத் திருமுதுகுன் றுடையான் தன்னைத்
    தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.


He is the light within life that is embodied.
He is the noble One.
He dwells in the minds of devotees.
Holding a bow,
He roamed in the wood.
His throat is Dark like nimbus.
He is fire,
is wind.
Knowing when it should be done,
He made me His servitor and He,
The delicious sweet-cane,
placed His sacred foot on my head.
He presides over Tirumuthukunram.
alas,
I,
the one,
Of evil karma,
stood perplexed unaware of Him!


Arunachala Siva.

1675
Verse  3:

எத்திசையும் வானவர்கள் தொழநின் றானை
    ஏறூர்ந்த பெம்மானை யெம்மா னென்று
பத்தனாய்ப் பணிந்தடியேன் தன்னைப் பன்னாள்
    பாமாலை பாடப் பயில்வித் தானை
முத்தினை யென்மணியை மாணிக் கத்தை
    முளைத்தெழுந்த செழும்பவளக் கொழுந்தொப் பானைச்
சித்தனையென் திருமுதுகுன் றுடையான் தன்னைத்
    தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.


He stands in all the directions adored by Devas.
He,
the Lord,
rides a Bull.
He graced me--His servitor,
Who hailed Him as the Lord in devotion--,
to sing Him in verse-garlands,
for many many days.
He is my Pearl.
He is my Gem,
He is my Ruby.
He is like unto the ruddy Coral shoot that rose up in splendor.
He presides over Tirumuthukunram,
alas,
I the one of evil karma,
Stood perplexed unaware of Him!

Arunachala Siva.

1676
Verse  2:


காரொளிய கண்டத்தெங் கடவுள் தன்னைக்
    காபாலி கட்டங்க மேந்தி னானைப்
பாரொளியை விண்ணொளியைப் பாதாளனைப்
    பால்மதியஞ் சூடியோர் பண்பன் தன்னைப்
பேரொளியைப் பெண்பாகம் வைத்தான் தன்னைப்
    பேணுவார் தம்வினையைப் பேணி வாங்குஞ்
சீரொளியைத் திருமுதுகுன் றுடையான் தன்னைத்
    தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.

He is the Lord with a shining black throat.
He is Kaapaali that wields a Kattangkam.
He is the light of earth and sky.
He is of the nether world.
In grace He wore the milk-white moon.
He is light immense.
He shares a Woman in His person.
He is the glorious light that willingly does away with the karma of those that hail Him.
His is Tirumuthukunram.
alas,
I,
the one of evil karma,
Stood perplexed unaware of Him!

Arunachala Siva.








1677
Tiru Muthukunram: (Vriddachalam):

Verse 1:

கருமணியைக் கனகத்தின் குன்றொப் பானைக்
    கருதுவார்க் காற்ற எளியான் தன்னைக்
குருமணியைக் கோளரவொன் றாட்டு வானைக்
    கொல்வேங்கை யதளானைக் கோவ ணன்னை
அருமணியை அடைந்தவர்கட் கமுதொப் பானை
    ஆனஞ்சும் ஆடியைநான் அபயம் புக்க
திருமணியைத் திருமுதுகுன் றுடையான் தன்னைத்
    தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.


He is the pupil of the eye.
He is like a hill of gold.
He is easy of access to those that think on Him.
He is the bright gem.
He causes the cruel snake to dance.
He is clad in the skin of the murderous tiger.
He is girt with a codpiece,
He is the rare gem.
He is nectar unto those that have reached Him.
He bathes in the Pancha-kavya.
I have attained Him,
The divine gem,
as my refuge.
His is Tirumuthukunram.
alas!
I,
the one of evil karma,
stood perplexed unaware of Him!


Arunachala Siva.

1678
Verse  10:


முறிப்பான பேசிமலை யெடுத்தான் தானும்
    முதுகிறமுன் கைந்நரம்பை யெடுத்துப் பாடப்
பறிப்பான்கைச் சிற்றரிவாள் நீட்டி னானைப்
    பாவியேன் நெஞ்சகத்தே பாதப் போது
பொறித்தானைப் புரமூன்றும் எரிசெய் தானைப்
    பொய்யர்களைப் பொய்செய்து போது போக்கிக்
கிறிப்பானைக் கீழ்வேளூ ராளுங் கோவைக்
    கேடிலியை நாடுமவர் கேடி லாரே.


When He crushed the back of him that spake cutting words and lifted up the mountain,
He was pleased to grace him after listening to his singing accompanied by the strumming of his nerves.
He gave him a sword with which the lives of his foes.
He printed His foot-flower in my-- the sinner's heart.
He burnt the triple towns.
He played false to the false and deceived them after much luring.
He is the Sovereign of Keezhveloor.
He is the Deathless.
Whoever seeks Him becomes deathless.

Padigam on Tiruk Keezhveloor completed.

Arunachala Siva.

1679
Verse  9:

மாண்டா ரெலும்பணிந்த வாழ்க்கை யானை
    மயானத்திற் கூத்தனைவா ளரவோ டென்பு
பூண்டானைப் புறங்காட்டி லாட லானைப்
    போகாதென் னுள்புகுந் திடங்கொண் டென்னை
ஆண்டானை அறிவரிய சிந்தை யானை
    அசங்கையனை அமரர்கள்தஞ் சங்கை யெல்லாங்
கீண்டானைக் கீழ்வேளூ ராளுங் கோவைக்
    கேடிலியை நாடுமவர் கேடி லாரே.


He is One who wears the bones of the dead.
He is the Dancer of the (Grand) Crematorium.
He is adorned with bright snakes and bones.
He dances in the crematory.
He entered my heart to rule me and never to part thence.
It is hard to comprehend His mind.
He is the fearless One.
He did away with the dread of the Devas.
He is the Sovereign of Keezhveloor.
He is the Deathless.
Whoever seeks Him becomes deathless.

Arunachala Siva.

1680
Verse  8:


தடுத்தானைக் காலனைக் காலாற் பொன்றத்
    தன்னடைந்த மாணிக்கன் றருள்செய் தானை
உடுத்தானைப் புலியதளோ டக்கும் பாம்பும்
    உள்குவா ருள்ளத்தி னுள்ளான் தன்னை
மடுத்தானை அருநஞ்சம் மிடற்றுள் தங்க
    வானவர்கள் கூடியஅத் தக்கன் வேள்வி
கெடுத்தானைக் கீழ்வேளூ ராளுங் கோவைக்
    கேடிலியை நாடுமவர் கேடி லாரே.


He kicked Death to death with His foot.
Of yore,
He graced the bachelor that reached Him as his refuge.
He wore the tiger-skin,
bones and snakes.
He abides In the hearts of those that melt.
He ate the poison and held it in His throat.
He destroyed Daksha's sacrifice in which Devas participated.
He is the Sovereign of Keezhveloor.
He is the Deathless.
Whoever seeks Him becomes deathless.

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 [112] 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 ... 3200