Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 [110] 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 ... 3181
1636
Verse  10:


மறுத்தானை மலைகோத்தங் கெடுத்தான் தன்னை
    மணிமுடியோ டிருபதுதோள் நெரியக் காலால்
இறுத்தானை யெழுநரம்பி னிசைகேட் டானை
    யெண்டிசைக்கும் கண்ணானான் சிரமே லொன்றை
அறுத்தானை யமரர்களுக் கமுதீந் தானை
    யாவர்க்குந் தாங்கொணா நஞ்ச முண்டு
பொறுத்தானைப் புண்ணியனைப் புநிதன் தன்னைப்
    பொய்யிலியைப் பூந்துருத்திக் கண்டேன் நானே.


He ignored (the words of Nandi) and lifted the mountain.
With His foot,
He crushed his gemmy crown and his twenty shoulders.
Then He listened to the music of his seven strings.
He clipped the head of him who could ken the eight directions.
He graced the celestial beings with nectar.
He ate the poison that none could endure,
and held it (in His throat).
He is the Holy One,
The Righteous One.
It is Him,
the Never-false,
That I did behold at Poonthurutthi.

Padigam on Tirup Poonthurutthi completed.

Arunachala Siva.

1637
Verse  9:

ஆண்டானை வானோ ருலக மெல்லாம்
    அந்நா ளறியாத தக்கன் வேள்வி
மீண்டானை விண்ணவர்க ளோடுங் கூடி
    விரைமலர்மேல் நான்முகனும் மாலுந் தேட
நீண்டானை நெருப்புருவ மானான் தன்னை
    நிலையிலார் மும்மதிலும் வேவ வில்லைப்
பூண்டானைப் புண்ணியனைப் புநிதன் தன்னைப்
    பொய்யிலியைப் பூந்துருத்திக் கண்டேன் நானே.


He is the Ruler of all the celestial worlds.
of yore,
With (revived) celestial beings He returned from the sacrifice Of Daksha,
the ignoramus.
He was beyond the quest of the Four-faced throaned on the fragrant Lotus and Vishnu.
He became a column of fire to gut with fire,
the three walled towns of the debased.
He held a bow.
He is the Righteous One,
the Holy One.
It is Him,
The Never-false that I beheld at Poonthurutthi!

Arunachala Siva.

1638
Verse 8:


வைத்தானை வானோ ருலக மெல்லாம்
    வந்திறைஞ்சி மலர்கொண்டு நின்று போற்றும்
வித்தானை வேண்டிற்றொன் றீவான் தன்னை
    விண்ணவர்தம் பெருமானை வினைகள் போக
உய்த்தானை யொலிகங்கை சடைமேற் றாங்கி
    யொளித்தானை யொருபாகத் துமையோ டாங்கே
பொய்த்தானைப் புண்ணியனைப் புநிதன் தன்னைப்
    பொய்யிலியைப் பூந்துருத்திக் கண்டேன் நானே.


He created the celestial world.
he--the Seed--,
is hailed by the dwellers of the celestial worlds that come to Him With flowers,
and standing,
hail Him therewith.
He grants the very thing prayed for.
He is the God of the Devas.
He chased karma away,
He is the concealer of the noisy Ganga borne by He matted crest.
He is concorporate with Uma to whom He uttered a lie.
He is the Righteous One,
the Holy One.
it is Him,
The Never-false that I beheld at Poonthurutthi!

Arunachala Siva.

1639
Verse  7:


எரித்தானை எண்ணார் புரங்கள் மூன்றும்
    இமைப்பளவிற் பொடியாக எழிலார் கையால்
உரித்தானை மதகரியை யுற்றுப் பற்றி
    யுமையதனைக் கண்டஞ்சி நடுங்கக் கண்டு
சிரித்தானைச் சீரார்ந்த பூதஞ் சூழத்
    திருச்சடைமேல் திங்களும் பாம்பும் நீரும்
புரித்தானைப் புண்ணியனைப் புநிதன் தன்னைப்
    பொய்யிலியைப் பூந்துருத்திக் கண்டேன் நானே.


He burnt the triple,
hostile towns to powdery ash before eyes could wink.
With His beauteous hands He seized the ichorous tusker and excoriated it.
Witnessing this,
when Uma shook in dread,
He but laughed;
On His sacred matted hair He had placed the crescent moon.
The snake and the river.
by the glorious Bhoota-Hosts is He surrounded.
He is the Righteous One.
The Holy One.
It is Him,
the Never-false that I beheld at Poonthurutthi!

Arunachala Siva.

1640
Verse  6:

ஆர்த்தானை வாசுகியை அரைக்கோர் கச்சா
    அசைத்தானை அழகாய பொன்னார் மேனிப்
பூத்தானத் தான் முடியைப் பொருந்தா வண்ணம்
    புணர்ந்தானைப் பூங்கணையா னுடலம் வேவப்
பார்த்தானைப் பரிந்தானைப் பனிநீர்க் கங்கை
    படர்சடைமேற் பயின்றானைப் பதைப்ப யானை
போர்த்தானைப் புண்ணியனைப் புநிதன் தன்னைப்
    பொய்யிலியைப் பூந்துருத்திக் கண்டேன் நானே.

He cinctured His waist with Vaasuki and caused him to dance.
He clipped the head of him of beauteous and auric body--the one on Lotus--,
And held it incongruously.
By His look He burnt the body of him--the wielder of flower-darts.
Then He graced him,
He sports the cool-watered Ganga on His spreading,
matted crest.
He mantled Himself in the hide of the tusker that quaked when it saw Him.
He is the Righteous One,
the Holy One.
it is Him,
The Never-false that I beheld at Poonthurutthi!

Arunachala Siva.

1641
Verse  5:

மிக்கானை வெண்ணீறு சண்ணித் தானை
    விண்டார் புரமூன்றும் வேவ நோக்கி
நக்கானை நான்மறைகள் பாடி னானை
    நல்லார்கள் பேணிப் பரவ நின்ற
தக்கானைத் தண்டா மரைமே லண்ணல்
    தலைகொண்டு மாத்திரைக்கண் உலக மெல்லாம்
புக்கானைப் புண்ணியனைப் புநிதன் தன்னைப்
    பொய்யிலியைப் பூந்துருத்திக் கண்டேன் நானே.

He is the lofty One bedaubed with the white ash.
By His laughter He burnt the triple,
hostile towns.
He is the Author of the four Vedas.
He is the proper One hailed and adored by the goodly.
He clipped the head of the lofty one of cool Lotus and in a trice roamed about the earth;
He is the Holy One,
the Righteous One.
it is Him,
That I did behold at Poonthurutthi!


Arunachala Siva.

1642
Verse  4:

வெறியார் மலர்க்கொன்றை சூடி னானை
    வெள்ளானை வந்திறைஞ்சும் வெண்காட் டானை
அறியா தடியே னகப்பட் டேனை
    அல்லற்கடல் நின்று மேற வாங்கி
நெறிதா னிதுவென்று காட்டி னானை
    நிச்சல் நலிபிணிகள் தீர்ப்பான் தன்னைப்
பொறியா டரவார்த்த புநிதன் தன்னைப்
    பொய்யிலியைப் பூந்துருத்திக் கண்டேன் நானே.


He wears Konrai flowers rich in fragrance.
He is of Vennkaadu hailed by the white tusker.
From the sea of misery He retrieved me who was unwittingly entangled therein,
and said: "Behold this,
the way!"
He cures me of my quotidian,
Painful illnesses.
He is the Holy One cinctured with the specked serpent,
it is Him,
the Righteous One that I did behold at Poonthurutthi!

Arunachala Siva.

1643
Verse 3:

எனக்கென்றும் இனியானை யெம்மான் தன்னை
    யெழிலாரும் ஏகம்பம் மேயான் தன்னை
மனக்கென்றும் வருவானை வஞ்சர் நெஞ்சில்
    நில்லானை நின்றியூர் மேயான் தன்னைத்
தனக்கென்றும் அடியேனை யாளாக் கொண்ட
    சங்கரனைச் சங்கவார் குழையான் தன்னைப்
புனக்கொன்றைத் தாரணிந்த புநிதன் தன்னைப்
    பொய்யிலியைப் பூந்துருத்திக் கண்டேன் நானே.



He,
my Lord,
is for ever sweet to me.
He presides over beauteous Ekampam!
He even loves to pervade the mind.
He abides not in the bosoms of the deceptive ones.
He is of Ninriyoor.
He is Sankara who,
for ever,
has me as His servitor.
He sports the Kuzhai wrought of sea-shell.
He is the only One that wears the Konrai that grows in the Mullai region.
It is Him who is Poyyili that I beheld at Poonthurutthi!

Arunachala Siva.

1644
Verse 2:

குற்றாலங் கோகரணம் மேவி னானைக்
    கொடுங்கைக் கடுங்கூற்றைப் பாய்ந்தான் தன்னை
உற்றால நஞ்சுண் டொடுக்கி னானை
    யுணராவென் நெஞ்சை யுணர்வித் தானைப்
பற்றாலின் கீழங் கிருந்தான் தன்னைப்
    பண்ணார்ந்த வீணை பயின்றான் தன்னைப்
புற்றா டரவார்த்த புநிதன் தன்னைப்
    புண்ணியனைப் பூந்துருத்திக் கண்டேன் நானே.

He presides over Kutraalam and Gokaranam.
He smote the cruel-handed Death.
willingly He ate the poison Aalaalam and held it in His throat.
He enlightened my ignorant heart.
In love He abode under the Banyan tree.
He played on the tuneful Vina.
He,
the Holy One,
cinctured Himself with a snake of the ant-hill.
It is Him,
the Righteous One that I beheld at Poonthurutthi!


Arunachala Siva.



1645
Tirup Poonthuruthi.

Verse  1:


நில்லாத நீர்சடைமேல் நிற்பித் தானை
    நினையாவென் நெஞ்சை நினைவித் தானைக்
கல்லா தனவெல்லாங் கற்பித் தானைக்
    காணா தனவெல்லாங் காட்டி னானைச்
சொல்லா தனவெல்லாஞ் சொல்லி யென்னைத்
    தொடர்ந்திங் கடியேனை யாளாக் கொண்டு
பொல்லாவென் நோய்தீர்த்த புனிதன் தன்னைப்
    புண்ணியனைப் பூந்துருத்திக் கண்டேன் நானே.

He is the One that caused the water that stands not to stand on His matted hair.
He is the One who caused my heart that is unable to think on Him constantly,
to think on Him for ever.  He is the One that taught me all that I did not learn.
He is the One that revealed to me all that I did not see.  He is the One that spake to me the words un-uttered to me before.  He is the Holy One who cured me of my cruel malady, and for ever rules me as His servitor. Him,  the righteous One I did behold at Poonthurutthi!

Arunachala Siva.



1646
Verse 10:


உரித்தன் றுனக்கிவ் வுடலின் தன்மை
    உண்மை யுரைத்தேன் விரத மெல்லாந்
தரிந்துந் தவமுயன்றும் வாழா நெஞ்சே
    தம்மிடையி லில்லார்க்கொன் றல்லார்க் கன்னன்
எரித்தான் அனலுடையான் எண்டோ ளானே
    யெம்பெருமா னென்றேத்தா இலங்கைக் கோனை
நெரித்தானை நெய்த்தானம் மேவி னானை
    நினையுமா நினைந்தக்கா லுய்ய லாமே.


O heart that lives not the life of Vratas and tapas!  I disclose to you the truth: this body's nature does not become you.  He gives nothing to them that give nothing to the indigent.  He crushed the King of Lanka who did not hail Him as the burner,
the holder of fire.  The Eight-armed and the Lord-God!  If you can,
in all propriety think of Him that abides at Neitthaanam,  you can gain salvation.

Padigam on Tiru Neithaanam completed.

Arunachala Siva.

1647
Verse 9:

பொருந்தாத உடலகத்திற் புக்க ஆவி
    போமா றறிந்தறிந்தே புலைவாழ் வுன்னி
இருந்தாங் கிடர்ப்படநீ வேண்டா நெஞ்சே
    யிமையவர்தம் பெருமானன் றுமையா ளஞ்சக்
கருந்தாள் மதகரியை வெருவச் சீறுங்
    கண்ணுதல்கண் டமராடிக் கருதார் வேள்வி
நிரந்தரமா இனிதுறைநெய்த் தான மென்று
    நினையுமா நினைந்தக்கா லுய்ய லாமே.

Life that assumes unbecoming embodiment will flit. Well aware of this,
desire not to live the base life, and suffer.  O heart!  He is the Lord of the Devas. He smote the black-footed and ichorous tusker which Uma witnessed in dread. He is the triple-eyed, the warrior who smote the sacrifice of the thoughtless.  If you can,
in all propriety,  think of Neitthaanam where He dwells for ever,  you can gain deliverance.

Arunachala Siva.



1648
Verse  8:

அஞ்சப் புலனிவற்றா லாட்ட வாட்டுண்
    டருநோய்க் கிடமாய வுடலின் தன்மை
தஞ்ச மெனக்கருதித் தாழேல் நெஞ்சே
    தாழக் கருதுதியே தன்னைச் சேரா
வஞ்ச மனத்தவர்கள் காண வொண்ணா
    மணிகண்டன் வானவர்தம் பிரானென் றேத்தும்
நெஞ்சர்க் கினியவன்நெய்த் தான மென்று
    நினையுமா நினைந்தக்கா லுய்ய லாமே.


The body but dances to the tune of the five dreadful senses.  it is an abode of cruel maladies. Get not plunged in this, deeming it your palladium.  O heart!
Do not get sunk.  He is Manikantan who is not to be eyed by them of deceptions heart who pursue Him not. He who is hailed by the celestial beings as their Lord, is sweet to the heart.  If you can, in all propriety,  think of His Neitthaanam, you can gain redemption.

Arunachala Siva.


1649
Verse 7:


பேசப் பொருளலாப் பிறவி தன்னைப்
    பெரிதென்றுன் சிறுமனத்தால் வேண்டி யீண்டு
வாசக் குழல்மடவார் போக மென்னும்
    வலைப்பட்டு வீழாதே வருக நெஞ்சே
தூசக் கரியுரித்தான் தூநீ றாடித்
    துதைந்திலங்கு நூல்மார்பன் தொடர கில்லா
நீசர்க் கரியவன்நெய்த் தான மென்று
    நினையுமா நினைந்தக்கா லுய்ய லாமே.


O heart,  come!  Embodiment is worthless.  Let not Your little mind think it to be great
and desire it. Do not get trapped in the gin of union with women of perfumed locks and suffer a fall.  For His mantle,  he ripped the tusker.  He is bedaubed with the Holy Ash. With the sacred thread His chest is bright.  Unto the base that seek Him not,
He is inaccessible.  If you can,  in all propriety,  think Of His Neitthaanam,
You can gain deliverance.

Arunachala Siva.

1650
Verse  6:

மிறைபடுமிவ் வுடல்வாழ்வை மெய்யென் றெண்ணி
    வினையிலே கிடந்தழுந்தி வியவேல் நெஞ்சே
குறைவுடையார் மனத்துளான் குமரன் தாதை
    கூத்தாடுங் குணமுடையான் கொலைவேற் கையான்
அறைகழலுந் திருவடிமேற் சிலம்பும் ஆர்ப்ப
    அவனிதலம் பெயரவரு நட்டம் நின்ற
நிறைவுடையா னிடமாம்நெய்த் தான மென்று
    நினையுமா நினைந்தக்கா லுய்ய லாமே.


Deeming the miserable embodied life as abiding truth,  do not plunge and get sunk in karma, feeling joyous all the while,  O heart! know that the father of Kumaran abides in the mind-s of the humble.  He is a Dancer.  His hand wields a spear. Whilst the tinkling heroic anklet and the Silampu fastened to the divine feet sound,  He dances at which the earth quakes.  He is the all-pervading One.  If you can,
in all propriety think of His shrine Neitthaanam,  you can gain salvation.

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 [110] 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 ... 3181