Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 [109] 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 ... 3061
1621
Verse 8:


விள்ளத்தா னொன்று மாட்டேன் விருப்பெனும் வேட்கை யாலே
வள்ளத்தேன் போல நுன்னை வாய்மடுத் துண்டி டாமே
உள்ளத்தே நிற்றி யேனு முயிர்ப்புளே வருதி யேனும்
கள்ளத்தே நிற்றி யம்மா வெங்ஙனங் காணு மாறே.


I am not capable of expressing my thoughts, even a little, openly.
Out of desire, without drinking you, by putting you in my mouth like the honey kept in a cup.  Though you remain in my heart though you appear in my breath, you remain secret.  How can I see you with my physical eyes!

Arunachala Siva.


1622
Verse 7:

நாயினுங் கடைப்பட் டேனை நன்னெறி காட்டி யாண்டாய்
ஆயிர மரவ மார்த்த வமுதனே யமுத மொத்து
நீயுமென் நெஞ்சி னுள்ளே நிலாவினாய் நிலாவி நிற்க
நோயவை சாரு மாகி னோக்கிநீ யருள்செய் வாயே.

Siva who is like the nectar and who tied many cobras in his body, you admitted me as your slave showing me who am lower than the dog, the good path. You who are so great, stayed permanently in my low mind, like the nectar. When you are remaining permanently, if diseases approach me, you grant me your grace by casting your benign looks.


Arunachala Siva.

1623
Verse 6:


வஞ்சகப் புலைய னேனை வழியறத் தொண்டிற் பூட்டி
அஞ்சலென் றாண்டு கொண்டா யதுவுநின் பெருமை யன்றே
நெஞ்சகங் கனிய மாட்டே னின்னையுள் வைக்க மாட்டேன்
நஞ்சிடங் கொண்ட கண்டா வென்னென நன்மை தானே.


Siva who has in the neck a poison which finds it to be a safe place of refuge,
attaching me who am full of deceit and meanness to do service to you with,  observing the rules of the Vedas and Agamas, you admitted me as your protege assuring me, 'Do not fear'.   Is not that act also an act of your greatness. My heart does not become tender.  I am unable to fix you in my heart.  What are my good natures?

Arunachala Siva.

1624
Verse  4:

காயமே கோயி லாகக் கடிமன மடிமை யாக
வாய்மையே தூய்மை யாக மனமணி யிலிங்க மாக
நேயமே நெய்யும் பாலா நிறையநீ ரமைய வாட்டிப்
பூசனை யீச னார்க்குப் போற்றவிக் காட்டி னோமே.


The body is the temple, the mind which has driven all bad and evil thoughts is the slave, truthfulness is purity,  the Sakti is the Lingam. Bathing profusely and suitably like water having love only as ghee and milk, we offered to Siva who is worshiped, the offering of praise.

Arunachala Siva.

1625
Verse  3:

எம்பிரா னென்ற தேகொண் டென்னுளே புகுந்து நின்றிங்
கெம்பிரா னாட்ட வாடி யென்னுளே யுழிதர் வேனை
எம்பிரா னென்னைப் பின்னைத் தன்னுளே கரக்கு மென்றால்
எம்பிரா னென்னி னல்லா லென்செய்கே னேழை யேனே.


Taking advantage of my saying that Siva is our master, our master who entered into me and stayed there to cause me to act and I acted accordingly.  Our master will absorb within him me who is wandering within myself. What can I, who am without intellect, do except repeating our master. 

Arunachala Siva.

1626
Verse  2:


மெய்ம்மையா முழவைச் செய்து விருப்பெனும் வித்தை வித்திப்
பொய்ம்மையாங் களையை வாங்கிப் பொறையெனு நீரைப் பாய்ச்சித்
தம்மையு நோக்கிக் கண்டு தகவெனும் வேலி யிட்டுச்
செம்மையு ணிற்ப ராகிற் சிவகதி விளையு மன்றே.


Doing the ploughing which is truth, sowing the seeds of love, removing the weeds of false-hood, irrigating the field with water of forbearance, realizing self by turning the wisdom internally and seeing god, constructing the fence of impartiality to protect the crop, if they are steady in the right conduct,  eternal bliss will be produced.

Arunachala Siva.

1627
General Padigam  (3):

Verse  1:


மருளவா மனத்த னாகி மயங்கினேன் மதியி லாதேன்
இருளவா வறுக்கு மெந்தை யிணையடி நீழலெ ன்னும்
அருளவாப் பெறுத லின்றி யஞ்சிநா னலமந் தேற்குப்
பொருளவாத் தந்த வாறே போதுபோய்ப் புலர்ந்த தன்றே.


I who had no discretion was confused having a mind filled with ignorance and hankering after worldly pleasure.  Without desiring the grace which is the protection afforded by the twin feet of our father who completed destroys ignorance and desires.
For me who feared and reeled in my mind, as he gave me the desire for real things, the night passed off and the day dawned. 

Arunachala Siva.

1628
Verse  10:


பெருவிர லிறைதா னூன்றப் பிறையெயி றிலங்க வங்காந்
தருவரை யனைய தோளா னரக்கனன் றலறி வீழ்ந்தான்
இருவரு மொருவ னாய வுருவமங் குடைய வள்ளல்
திருவடி சுமந்து கொண்டு காண்கநான் றிரியு மாறே.


Opening his mouth to show his teeth which were like the crescent moon, when Siva pressed down for a moment his big toe.  The demon who had shoulders like the mountain that contains rare things, fell down roaring, in the distant past. Siva, the god of bounded liberality who had in on one body which contains two people who dwells in that mountain.  People of the world!  Let you seem me wandering carrying on my head the holy feet.

Padigam General completed.

Arunachala Siva.

1629
Verse 9:

வெள்ளநீர்ச் சடைய னார்தாம் வினவுவார் போல வந்தென்
னுள்ளமே புகுந்து நின்றார்க் குறங்குநான் புடைகள் போந்து
கள்ளரோ புகுந்தீ ரென்னக் கலந்துதான் நோக்கிநக்கு
வெள்ளரோ மென்று நின்றார் விளங்கிளம் பிறைய னாரே.


Siva who bears on his matted locks flood, came to me as if to question me to get my consent. When I changed my position in sleeping said to Siva, who had entered into my heart and stayed there.  When I said you who are a thief entered into my heart joining with me and looking at me smiling, Siva who has on his head flood and a shining young crescent moon replied 'yes'.

Arunachala Siva.


1630
Verse 8:

அங்கத்தை மண்ணுக் காக்கி யார்வத்தை யுனக்கே தந்து
பங்கத்தைப் போக மாற்றிப் பாவித்தேன் பரமா நின்னைச்
சங்கொத்த மேனிச் செல்வா சாதனா ணாயே னுன்னை
எங்குற்றா யென்ற போதா விங்குற்றே னென்கண் டாயே.

Prostrating to make the body to come into contact with the earth, setting apart my love to you only, I meditated on you expelling all mean thoughts from one place to another, to be relieved of them.  The supreme god! God who has a white body like the white conch! On the day of death, at that moment when I who am as low as a dog, invoke you saying where are you? Say I am present here .

Arunachala Siva.

1631
Verse  7:

மோத்தையைக் கண்ட காக்கை போலவல் வினைகள் மொய்த்துன்
வார்த்தையைப் பேச வொட்டா மயக்கநான் மயங்கு கின்றேன்
சீத்தையைச் சிதம்பு தன்னைச் செடிகொணோய் வடிவொன் றில்லா
ஊத்தையைக் கழிக்கும் வண்ண முணர்வுதா வுலக மூர்த்தீ.

The irresistible acts, crowd round me like the crows that see a dead ram or goat. Crows swarm round dead bodies;.  I am bewildered as they confuse me without allowing me to speak about your praises grant me the spiritual knowledge so that I can get rid of the filthy body which has no form of its own, which has diseases of bad odor which is on a spoiled and rotten condition.  Siva who has the world as his form!

Arunachala Siva.

1632
Verse  6:


உள்குவா ருள்ளத் தானை யுணர்வெனும் பெருமை யானை
உள்கினே னானுங் காண்பா னுருகினே னூறி யூறி
எள்கினே னெந்தை பெம்மா னிருதலை மின்னு கின்ற
கொள்ளிமே லெறும்பெ னுள்ள மெங்ஙனங் கூடு மாறே.



Siva who occupies the heart of those who meditate on him, who has the greatness of being the spiritual knowledge.  To have a vision I too meditated on him.  My heart melted, as love was flowing incessantly. Our father! God! I was bashful.  How is it possible for my mind which is like the ant that is caught between two ends of firebrand that are burning to reach Siva?

Arunachala Siva.

1633
Verse  5:

வஞ்சப்பெண் ணரங்கு கோயில் வாளெயிற் றரவந் துஞ்சா
வஞ்சப்பெண் ணிருந்த சூழல் வான்றவிழ் மதியந் தோயும்
வஞ்சப்பெண் வாழ்க்கை யாளன் வாழ்வினை வாழ லுற்று
வஞ்சப்பெண் ணுறக்க மானேன் வஞ்சனே னென்செய் கேனே.


The cobras, with shining fangs do not sleep having as their temple the stage, matted locks,, as the place of the deceitful lady, Ganga, the crescent moon that crawls in the sky lives in that locality of the deceitful Ganga. Trying to lead the life of Siva who lives with a deceitful lady, I slept pretending to sleep like a lady always thinking of her paramour.  (The meaning of this verse is not as clear as it should be what shall I who am a deceitful person, do?)


Arunachala Siva.

1634
Verse  4:

உடம்பெனு மனைய கத்து வுள்ளமே தகளி யாக
மடம்படு முணர்நெய் யட்டி யுயிரெனுந் திரிம யக்கி
இடம்படு ஞானத் தீயா லெரிகொள விருந்து நோக்கில்
கடம்பமர் காளை தாதை கழலடி காண லாமே.


In the house which is the body, having the heart as the hollow of the lamp into which oil is poured pouring the ghee of the limited knowledge of the soul acquired by the senses which is combined with ignorance, fixing the wick which is life if one meditates burning the lamp with the fire of the extensive spiritual wisdom, without any other activity of the mind, one can obtain a vision of the feet wearing anklets of Siva who is the father of the youth, Murugaṉ, who is partial to the Kaṭampa tree.

Arunachala Siva.

1635
General topics / Re: Poems from Mountain Path -
« on: January 24, 2018, 03:58:25 PM »
Quieten the Mind:

Rahul Lama

(Jan March 2018 issue)

Can a dog catch its own tail?
Can the mind ever put itself to rest?
Once quietened, the mind wanders again.
As a boy gently put to sleep
wakes up later,
So, to the mind after being questioned
rises up and wanders.

Quieten the mind,
And you may experience peace.
Know yourself,
And the mind will not bother.

***

Arunachala Siva.   

Pages: 1 ... 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 [109] 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 ... 3061