Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 [108] 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 ... 3200
1606
Verse 9:

பொங்கரவர் புலித்தோலர் புராணர் மார்பிற்
    பொறிகிளர்வெண் பூணூல் புனிதர் போலும்
சங்கரவக் கடன்முகடு தட்ட விட்டுச்
    சதுரநடம் ஆட்டுகந்த சைவர் போலும்
அங்கரவத் திருவடிக்காட் பிழைப்பத் தந்தை
    அந்தணனை அறஎறிந்தார்க் கருளப் போதே
கொங்கரவச் சடைக்கொன்றை கொடுத்தார் போலும்
    குடந்தைக்கீழ்க் கேட்டத்தெங் கூத்த னாரே.



He wears a snake that rears its hood aloft.
He is clad in tiger-skin;
He is the hoary and perfect One.
He is the holy One who wears a bright and white sacred thread.
He,
the Saivite,
is delighted to dance so deftly that the roaring and shell-abounding sea rises up and hits the vault of heaven.
He blessed him with grace,
then and there,
And with the Konrai wreath of His matted crest,
who slew His Brahmin-father that sinned against His ankleted feet;
He is our Dancer of Kutantaikkeezhkkottam.

Arunachala Siva.

1607
Verse 8:

பூச்சூழ்ந்த பொழில்தழுவு புகலூ ருள்ளார்
    புறம்பயத்தார் அறம்புரிபூந் துருத்தி புக்கு
மாச்சூழ்ந்த பழனத்தார் நெய்த்தா னத்தார்
    மாதவத்து வளர்சோற்றுத் துறையார் நல்ல
தீச்சூழ்ந்த திகிரிதிரு மாலுக் கீந்து
    திருவானைக் காவிலோர் சிலந்திக் கந்நாள்
கோச்சோழர் குலத்தரசு கொடுத்தார் போலும்
    குடந்தைக்கீழ்க் கோட்டத்தெங் கூத்த னாரே.



He is at Pukalloor girt with flowery groves.
He is of Purampayam.
Poonthurutthi poised in dharma is also His.
He is of Pazhanam where bees whir and hum.
He is of Neitthaanam and Chortrutthurai where great dharma thrives.
He gifted a blazing Disc to Vishnu.
Of yore,
at Tiruvaanaikkaa,
He conferred the Chozha-sovereignty on a spider.
He is our Dancer of Kutantaikkeezhkkottam!

Arunachala Siva.


1608
Verse  7:


காரிலங்கு திருவுருவத் தவற்கும் மற்றைக்
    கமலத்திற் காரணற்குங் காட்சி யொண்ணாச்
சீரிலங்கு தழற்பிழம்பிற் சிவந்தார் போலுஞ்
    சிலைவளைவித் தவுணர்புரஞ் சிதைத்தார் போலும்
பாரிலங்கு புனல்அனல்கால் பரமா காசம்
    பரிதிமதி சுருதியுமாய்ப் பரந்தார் போலும்
கூரிலங்கு வேற்குமரன் தாதை போலுங்
    குடந்தைக்கீழ்க் கோட்டத்தெங் கூத்த னாரே.

With the crescent moon on His matted crest,
the three flower-eyes that are like unto the rising sun-- three in number,
The sound of the anklet on His foot,
the shapely look of ruddy lips lit with the lovely smile of grace-abounding glow,
The majestic sharing of Her of tudi-like waist and the manifested form of an auric and ruddy hill coruscating with exquisite effulgence,
He this day,
Moved into my heart,
thither to abide for ever.
He is our Dancer of Kutantaikkeezhkkottam!

Arunachala Siva.

1609
Verse 6:

முடிகொண்ட வளர்மதியும் மூன்றாய்த் தோன்றும்
    முளைஞாயி றன்னமலர்க் கண்கள் மூன்றும்
அடிகொண்ட சிலம்பொலியும் அருளார் சோதி
    அணிமுறுவற் செவ்வாயும் அழகாய்த் தோன்றத்
துடிகொண்ட இடைமடவாள் பாகங் கொண்டு
    சுடர்ச்சோதிக்கடிச்செம்பொன்மலைபோலிந்நாள்
குடிகொண்டென் மனத்தகத்தே புகுந்தார் போலுங்
    குடந்தைக்கீழ்க் கோட்டத்தெங் கூத்த னாரே.



With the crescent moon on His matted crest,
the three flower-eyes that are like unto the rising sun-- three in number,
The sound of the anklet on His foot,
the shapely look of ruddy lips lit with the lovely smile of grace-abounding glow,
The majestic sharing of Her of tudi-like waist and the manifested form of an auric and ruddy hill coruscating with exquisite effulgence,
He this day,
Moved into my heart,
thither to abide for ever.
He is our Dancer of Kutantaikkeezhkkottam!

Arunachala Siva.

1610
Verse  5:


காலன்வலி தொலைத்தகழற் காலர் போலுங்
    காமனெழில் அழல்விழுங்கக் கண்டார் போலும்
ஆலதனில் அறம்நால்வர்க் களித்தார் போலும்
    ஆணொடுபெண் ணலியல்ல ரானார் போலும்
நீலவுரு வயிரநிரை பச்சை செம்பொன்
    நெடும்பளிங்கென் றறிவரிய நிறத்தார் போலுங்
கோலமணி கொழித்திழியும் பொன்னி நன்னீர்க்
    குடந்தைக்கீழ்க் கோட்டத்தெங் கூத்த னாரே.


He is the ankleted One who did away with the might of Yama.
The fire of His eye that He cast on Manmatha devoured him.
Under the Banyan tree He taught Dharma to the Four.
He is not Man;
neither is He Woman nor the sexless.
What may His hue be?
Is it that of sapphire,
serried diamonds,
Jasper,
ruddy gold or great crystal?
Who can tell?
He is Our Lord of Kutantaikkeezhkkottam-upon-Ponni whose goodly waters roll with lustrous gems galore!

Arunachala Siva.

1611
Verse  4:


தக்கனது பெருவேள்வி தகர்த்தார் போலுஞ்
    சந்திரனைக் கலைகவர்ந்து தரித்தார் போலுஞ்
செக்கரொளி பவளவொளி மின்னின் சோதி
    செழுஞ்சுடர்த்தீ ஞாயிறெனச் செய்யர் போலும்
மிக்கதிறல் மறையவரால் விளங்கு வேள்வி
    மிகுபுகைபோய் விண்பொழியக் கழனி யெல்லாங்
கொக்கினிய கனிசிதறித் தேறல் பாயுங்
    குடந்தைக்கீழ்க் கோட்டத்தெங் கூத்த னாரே.


He destroyed the mighty sacrifice of Daksha.
He wore the moon preventing the waning of its digits.
He is ruddy like the incarnadine sky,
the coral blaze,
the red flashing of lightning,
the fire raging bright and the sun.
He is our Lord of Kutantaikkkeezhkkottam where the smoke of fire fostered by the great and well-versed Brahmins,
ascends the sky and pours down,
and where the sweet mango fruit fall and scatter causing their honey gush into all the fields.

Arunachala Siva.

1612
Verse  3:


நீறலைத்த திருவுருவும் நெற்றிக் கண்ணும்
    நிலாஅலைத்த பாம்பினொடு நிறைநீர்க் கங்கை
ஆறலைத்த சடைமுடியும் அம்பொன் தோளும்
    அடியவர்க்குக் காட்டியருள் புரிவார் போலும்
ஏறலைத்த நிமிர்கொடியொன் றுடையர் போலும்
    ஏழுலகுந் தொழுகழலெம் மீசர் போலும்
கூறலைத்த மலைமடந்தை கொழுநர் போலுங்
    குடந்தைக்கீழ்க் கோட்டத்தெங் கூத்த னாரே.

A body ash-bedaubed,
a forehead with an eye,
a crest of matted hair sporting the river Ganga that runs brimful,
A crescent and a serpent,
shoulders auric and lovely: It is thus He reveals His form to His servitors.
His flag on a straight pole sports a Bull.
He is our Lord whose ankleted feet are hailed by the seven worlds.
He is the Consort of the Daughter of the Mountain with whom He is concorporate.
He is Our Dancer of Kudantaikkeezhkkottam!


Arunachala Siva.

1613
Verse  2:


கானல்இளங் கலிமறவ னாகிப் பார்த்தன்
    கருத்தளவு செருத்தொகுதி கண்டார் போலும்
ஆனல்இளங் கடுவிடையொன் றேறி யண்டத்
    தப்பாலும் பலிதிரியும் அழகர் போலும்
தேனலிளந் துவலைமலி தென்றல் முன்றிற்
    செழும்பொழிற்பூம் பாளைவிரி தேறல் நாறுங்
கூனல்இளம் பிறைதடவு கொடிகொள் மாடக்
    குடந்தைக்கீழ்க் கோட்டத்தெங் கூத்த னாரே.


He became a young ebullient forester who caused Arjuna to exhibit his entire martial skill.
He is the lovely One who,
mounting a young and swift Bull,
goes seeking alms beyond the skyey realm.
He is our Dancer of Keezhkkottam at Kutantai rich in mansions whose streamers touch The young and curved crescent moon,
and in whose courtyards the southerly softly sprays honey-dew and whose uberous gardens are odoriferous with the scent of burgeoning spathes.


Arunachala Siva.

1614
Tiruk Kudanthai Keezhkottam (Kumbakonam Lower Temple):

Verse  1 :

சொன்மலிந்த மறைநான்கா றங்க மாகிச்
    சொற்பொருளுங் கடந்த சுடர்ச் சோதி போலும்
கன்மலிந்த கயிலைமலை வாணர் போலுங்
    கடல்நஞ்ச முண்டிருண்ட கண்டர் போலும்
மன்மலிந்த மணிவரைத்திண் தோளர் போலும்
    மலையரையன் மடப்பாவை மணாளர் போலும்
கொன்மலிந்த மூவிலைவேற் குழகர் போலுங்
    குடந்தைக்கீழ்க் கோட்டத்தெங் கூத்த னாரே.

Our Dancer of Kutantaikkeezhkkottam is the four Vedas and the six Angas wrought with words.
He is the bright Flame that is beyond the word and its meaning.
The Dweller at Kailash.
His neck is dark with the sea's venom that He ate.
He is the One whose mighty and lovely shoulders are rock-like.
He is the Consort of the Daughter of the Mountain.
He is the handsome One that wields a murderous and three-leaved trident.

Arunachala Siva.

1615
Verse  10:


மீளாத ஆளென்னை உடையான் தன்னை
    வெளிசெய்த வழிபாடு மேவி னானை
மாளாமை மறையவனுக் குயிரும் வைத்து
    வன்கூற்றி னுயிர்மாள உதைத்தான் தன்னைத்
தோளாண்மை கருதிவரை யெடுத்த தூர்த்தன்
    தோள்வலியுந் தாள் வலியுந் தொலைவித் தாங்கே
நாளோடு வாள்கொடுத்த நம்பன் தன்னை
    நாரையூர் நன்னகரிற் கண்டேன் நானே.


I beheld Him in the holy town of Naaraiyoor who made me His sempiternal servitor,
the One that abode in the worship of Veli,
the One that bestowed on the Brahmin(-lad)* the life eternal,
kicking cruel Death to death,
the One who quelled the strength of arms and legs of the base one who priding in the strength of His shoulders,
uprooted the mountain,
and the One-- the supremely desirable--,
That later graced him with a sword and longevity of life.

(*Markandeya)

Padigam on Tiru Naraiyur completed.

Arunachala Siva.

1616
Verse  9:

ஆலாலம் மிடற்றணியா அடக்கி னானை
    ஆலதன்கீழ் அறம்நால்வர்க் கருள்செய் தானைப்
பாலாகித் தேனாகிப் பழமு மாகிப்
    பைங்கரும்பா யங்கருந்துஞ் சுவையா னானை
மேலாய வேதியர்க்கு வேள்வி யாகி
    வேள்வியினின் பயனாய விமலன் தன்னை
நாலாய மறைக்கிறைவ னாயி னானை
    நாரையூர் நன்னகரிற் கண்டேன் நானே.


I beheld Him in the holy town of Naaraiyoor who held Aalaalam in His throat and wears it as a jewel,
The One that taught the Four,
Dharma,
seated under the Banyan tree,
the One that became milk,
honey,
Fruits,
sweet sugarcane and its toothsome and potable juice,
The One that is the sacrifice of those versed in the Vedas,
The Vimalan who is the fruit of the sacrifice and the One-- the Lord of fourfold Vedas.

Arunachala Siva.


1617
Verse  8:


அரிபிரமர் தொழுதேத்தும் அத்தன் தன்னை
    அந்தகனுக் கந்தகனை அளக்க லாகா
எரிபுரியும் இலிங்கபுரா ணத்து ளானை
    எண்ணாகிப் பண்ணா ரெழுத்தா னானைத்
திரிபுரஞ்செற் றொருமூவர்க் கருள்செய் தானைச்
    சிலந்திக்கும் அரசளித்த செல்வன் தன்னை
நரிவிரவு காட்டகத்தி லாட லானை
    நாரையூர் நன்னகரிற் கண்டேன் நானே.


I beheld Him in the holy town of Naaraiyoor who is the Father hailed by Hari and Brahma.
The One who is Death unto Death,
the One of the Ancient pertaining to Linga-- an immeasurable column of fire,
the One that became numbers,
letters and Ragas.
The One that graced the three of burnt Tripura,
the opulent One that made a monarch of the Spider and the One that dances In the crematory frequented by jackals.


Arunachala Siva.

1618
Verse  7:

தக்கனது வேள்விகெடச் சாடி னானைத்
    தலைகலனாப் பலியேற்ற தலைவன் தன்னைக்
கொக்கரைசச் சரிவீணைப் பாணி யானைக்
    கோணாகம் பூணாகக் கொண்டான் தன்னை
அக்கினொடும் என்பணிந்த அழகன் தன்னை
    அறுமுகனோ டானைமுகற் கப்பன் தன்னை
நக்கனைவக் கரையானை நள்ளாற் றானை
    நாரையூர் நன்னகரிற் கண்டேன் நானே.



I beheld Him in the holy town of Naaraiyoor who smote and did away with Daksha's sacrifice,
the Chief,
In a skull,
received alms,
the One that holds in His hands Kokkarai,
Sacchari and Vina.
The One who wears as jewels the cruel serpent,
the handsome One who is adorned with shells and bones,
the Father of the Tusker-faced and the Six-Visaged.*
the One that is (a) naked (yogi) and the One of Vakkarai and Nallaaru.

(*Ganesa and Subrahmanya).

Arunachala Siva.

1619
Verse  6:


பிறவாதும் இறவாதும் பெருகி னானைப்
    பேய்பாட நடமாடும் பித்தன் தன்னை
மறவாத மனத்தகத்து மன்னி னானை
    மலையானைக் கடலானை வனத்து ளானை
உறவானைப் பகையானை உயிரா னானை
    உள்ளானைப் புறத்தானை ஓசை யானை
நறவாரும் பூங்கொன்றை சூடி னானை
    நாரையூர் நன்னகரிற் கண்டேன் நானே.

I beheld Him in the holy town of Naaraiyoor who thrives birth-less and deathless,
the mad One who dances to the singing of ghouls,
the One who abides in the mind that forgets Him not,
The one of mountain,
sea and forest,
the One Who is kin and foe,
the One who is life,
the One who is at once immanent and transcendent,
the One that abides as sound and the One that wears the wreaths of fragrant Konrai flowers.

Arunachala Siva.

1620
Verse  5:

புரையுடைய கரியுரிவைப் போர்வை யானைப்
    புரிசடைமேற் புனலடைத்த புனிதன் தன்னை
விரையுடைய வெள்ளெருக்கங் கண்ணி யானை
    வெண்ணீறு செம்மேனி விரவி னானை
வரையுடைய மகள்தவஞ்செய் மணாளன் தன்னை
    வருபிணிநோய் பிரிவிக்கும் மருந்து தன்னை
நரைவிடைநற் கொடியுடைய நாதன் தன்னை
    நாரையூர் நன்னகரிற் கண்டேன் நானே.


I beheld Him in the holy town of Naaraiyoor who is mantled in the hide that covered the dark tusker.
The One that packed into the strands of His matted hair the river.
the One that wears a chaplet of white and fragrant Myrobalan,
the One that bedaubs His ruddy body with white ash,
The One attained by the Mountain's Daughter through tapas,
The One who is the remedy that chases ills and pains away and the lordly One who sports a white Bull in His lovely flag.

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 [108] 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 ... 3200