Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 [106] 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 ... 3062
1576
Verse  4:

வடிவுடை வாணெடுங் கண்ணுமை யாளையொர் பான்மகிழ்ந்து
வெடிகொ ளரவொடு வேங்கை யதள்கொண்டு மேன்மருவிப்
பொடிகொ ளகலத்துப் பொன்பிதிர்ந் தன்னபைங் கொன்றையந்தார்
அடிக ளடிநிழற் கீழதன் றோவென்ற னாருயிரே.

Feeling elated in having on one half Uma, who has exquisite beauty and long eyes which are like the sword, adorning himself with cobras that live in clefts and covering the upper part of his body, with the skin of a tiger, in the chest in which sacred ash is smeared, is not my precious life under the shelter of the feet of the god who wears a garland of fresh Koṉṟai which resembles gold separated into small particles!

Arunachala Siva.

1577
Verse  3:

தரியா வெகுளிய னாய்த்தக்கன் வேள்வி தகர்த்துகந்த
எரியா ரிலங்கிய சூலத்தி னானிமை யாதமுக்கட்
பெரியான் பெரியார் பிறப்பறுப் பானென்றுந் தன்பிறப்பை
அரியா னடிநிழற் கீழதன் றோவென்ற னாருயிரே.

With uncontrollable anger, Siva who has a trident shining with fire and who became great, by laying waste, the sacrifice performed by Dakshan.  The great god who has three eyes that do not shine with splendor will cut at the root of birth of those who are great by scholarship  Is not my precious life under the shelter of the feet of Siva, who does not know his birth at any time?

Arunachala Siva.

1578
Verse 2:

பேழ்வா யரவி னரைக்கமர்ந் தேறிப் பிறங்கிலங்கு
தேய்வா யிளம்பிறை செஞ்சடை மேல்வைத்த தேவர்பிரான்
மூவா னிளகான் முழுவுல கோடுமண் விண்ணுமற்றும்
ஆவா னடிநிழற் கீழதன் றோவென்ற னாருயிரே.

Tying a cobra of large mouth in the waist, the master of the celestial beings, who placed on his red matted locks, a young waning crescent moon which ascended on the head, shone and became conspicuous, will not become aged, will not become tired.
Is not my precious life under the shelter of the feet of Siva, who is himself complete with this earth, heaven and other worlds?

Arunachala Siva.

1579
General:

Verse  1:

எட்டாந் திசைக்கு மிருதிசைக் கும்மிறை வாமுறையென்
றிட்டா ரமரர்வெம் பூச லெனக்கேட் டெரிவிழியா
ஒட்டாக் கயவர் திரிபுர மூன்றையு மோரம்பினால்
அட்டா னடிநிழற் கீழதன் றோவென்ற னாருயிரே.

The chief of the eight directions, upper and lower directions. (The eight directions are the four cardinal points and the intermediate directions between cardinal points.) On hearing, the immortals who cried loudly with a complaint.  Opening the eye of fire,
is not my precious life under the shelter of Siva, who destroyed with a single arrow all the three cities of the cruel enemies, which were wandering.

Arunachala Siva.

1580
Tiruk Kazhumalam -  Sirkazhi:  (2)

Verse  1:

படையார் மழுவொன்று பற்றிய கையன் பதிவினவில்
கடையார் கொடிநெடு மாடங்க ளோங்குங் கழுமலமாம்
மடைவாய்க் குருகினம் பாளை விரிதொறும் வண்டினங்கள்
பெடைவாய் மதுவுண்டு பேரா திருக்கும் பெரும்பதியே.


If anyone asks, which is the city of the god who holds in his hand a weapon of a battle-axe, it is Kazhumalam where tall storeys which have flags flying at their entrances, it is the big city when the flocks of cranes do not leave the sluices to catch their prey, and swarms of male bees having tasted honey in the mouths of their female bees do not move due to intoxication.

Padigam on Tiruk Kazhumalam completed.  (Only one verse is available)

Arunachala Siva.




1581
Verse  10:

கரையார் கடல்சூ ழிலங்கையர் கோன்றன் முடிசிதறத்
தொலையா மலரடி யூன்றலு முள்ளம் விதிர்விதிர்த்துத்
தலையாய்க் கிடந்துயர்ந் தான்றன் கழுமலங் காண்பதற்கே
அலையாப் பரிசிவை நாடொறு நந்தமை யாள்வனவே.


When god pressed with his feet resembling lotus which do not know defeat, to scatter the heads of the king of Lanka, surrounded by sea which is roaring, his mind having become tremulous, when Ravanan was lying with his heads only to be seen clearly, the god who was shining, seated high on the mount Kailash, those feet admit us into their good grace everyday, to visit Kazhumalam of god without driving us hither and thither.

Padigam on Tiruk Kazhumalam completed.

Arunachala Siva.


1582
Verse  9:

பரவைக் கடனஞ்ச முண்டது மில்லையிப் பார்முழுதும்
நிரவிக் கிடந்து தொழப்படு கின்றது நீண்டிருவர்
சிரமப் படவந்து சார்ந்தார் கழலடி காண்பதற்கே
அரவக் கழலடி நாடொறு நந்தமை யாள்வனவே.

The god did not drink the poison which rose in the extensive ocean.  He neither spot it out. He stationed it in his neck, it is adorned and worshiped, its fame having spread everywhere in this world.  The two people, Vishnu and Brahma,, went down and flew up to see the head and feet and returned exhausted. Those famous feet which wear as anklet a cobra admit us into their grace, daily.

Arunachala Siva.


1583
Verse  8:

உடலு முயிரு மொருவழிச் செல்லு முலகத்துள்ளே
அடையு முனைவந் தடைந்தா ரமர ரடியிணைக்கீழ்
நடையும் விழவொடு நாடொறு மல்குங் கழுமலத்துள்
விடையன் றனிப்பத நாடொறு நந்தமை யாள்வனவே.


In the world where the life within directs the body in one direction, the immortals came and took refuge in your feet, and reached you who is fit to be sought. The peerless feet of the Lord who has a bull, in Kazhumalam where dances and festivals are on the increase daily, admit us into their grace.

Arunachala Siva.

1584
Verse  7:


முற்றிக் கிடந்து முந்நீரின் மிதந்துடன் மொய்த்தமரர்
சுற்றிக் கிடந்து தொழப்படு கின்றது சூழரவந்
தெற்றிக் கிடந்துவெங் கொன்றளந் துன்றிவெண் டிங்கள் சூடும்
கற்றைச் சடைமுடி யார்க்கிட மாய கழுமலமே.


The cobras which circle, lying intertwining in the matted hair, ( the meaning of this phrase is not clear.)  Kazhumalam which is the place of the one who has a collection of matted hairs on which he wears the white crescent moon, is worshiped by the immortals, who crowd simultaneously, and surround it and which once upon a time floated above the ocean which besieged the world.

Arunachala Siva.

1585
Verse  6:


நிலையும் பெருமையு நீதியுஞ் சால வழகுடைத்தாய்
அலையும் பெருவெள்ளத் தன்று மிதந்தவித் தோணிபுரஞ்
சிலையிற் றிரிபுர மூன்றெரித் தார்தங் கழுமலவர்
அலருங் கழலடி நாடொறு நந்தமை யாள்வனவே.

Being very beautiful by its permanence, greatness and nature, in this Tōṇipuram which floated above the big water of the deluge which was wandering, in the distant past, one who burnt the three wandering cities with a bow, the feet of our Lord in Kazhumalam, which wears anklets and pervades everywhere will admit us into their grace, daily.

Arunachala Siva.

1586
Verse  5:


சிந்தித் தெழுமன மேநினை யாமுன் கழுமலத்தைப்
பந்தித்த வல்வினை தீர்க்கவல் லானைப் பசுபதியைச்
சந்தித்த கால மறுத்துமென் றெண்ணி யிருந்தவர்க்கு
முந்தித் தொழுகழ னாடொறு நந்தமை யாள்வனவே.


My mind! The Lord who can remove the strong sins which bind us, even before we think of Kazhumalam, and the master of all beings.  Worship him before those people who think "we will completely cut off the sins at the time we visit the temple."
Start thinking of that those feet admit us into his grace daily.

Arunachala Siva.

1587
Verse 4:

விரிக்கு மரும்பதம் வேதங்க ளோதும் விழுமியநூல்
உரைக்கி லரும்பொரு ளுள்ளுவர் கேட்கி லுலகமுற்றும்
இரிக்கும் பறையொடு பூதங்கள் பாடக் கழுமலவன்
நிருத்தம் பழம்படி யாடுங் கழனம்மை யாள்வனவே.


If people who desire knowing rare truths, the Lord will recite the Vēdam which is
preeminent will expound the difficult words. He will recite it in a manner called Patam, if he is pleased to give an eminent work when the goblin sing with a drum whose sound frightens and makes everything in the world run in a disorderly manner.
The feet of the Lord in Kazhumalam, which dance as before, will admit us into his grace.  (The meaning of the first two lines is not clear; the syntactical link of words is also a little bit difficult)

Arunachala Siva.

1588
Verse  3:


திரைவாய்ப் பெருங்கடன் முத்தங் குவிப்ப முகந்துகொண்டு
நுரைவாய் நுளைச்சிய ரோடிக் கழுமலத் துள்ளழுந்து
விரைவாய் நறுமலர் சூடிய விண்ணவன் றன்னடிக்கே
வரையாப் பரிசிவை நாடொறு நந்தமை யாள்வனவே.


As the big ocean heaps pearls by its waves,  taking up and lifting them in their hands the women of the fishermen caste, who are foaming in their mouths, running towards it, the Deva, who is inlaid like a precious stone in Kazumalam and who adorned himself with good flowers of fragrance, and offering them as tribute to the feet of the Lord is that which admits us into his grace.

Arunachala Siva.



1589
Verse  2:


கடையார் கொடிநெடு மாடங்க ளெங்குங் கலந்திலங்க
உடையா னுடைதலை மாலையுஞ் சூடி யுகந்தருளி
விடைதா னுடையவவ் வேதியன் வாழுங் கழுமலத்துள்
அடைவார் வினைக ளவையெள்க நாடொறு மாடுவரே.


Having adorned himself with a garland of broken skulls, desiring it, that Vediyan who has a bull and dwells in Kazhumalam, where the tall storeys with flags hoisted on their entrances, are shining.  The master of everything, dances daily, to make the sins of those who reach that place, to go away from them with fright.

Arunachala Siva.

1590
Tiruk Kazhumalam - Sirkazhi:

Verse  1:


பார்கொண்டு மூடிக் கடல்கொண்ட ஞான்றுநின் பாதமெல்லாம்
நாலஞ்சு புள்ளின மேந்தின வென்பர் நளிர்மதியங்
கால்கொண்ட வண்கைச் சடைவிரித் தாடுங் கழுமலவர்க்
காளன்றி மற்று முண்டோ வந்தணாழி யகலிடமே.

On that day when the ocean covered the earth and engulfed it, people who are in the know of things say that a flock of twenty birds held high and supported all your feet.
To the Lord in Kazhumalam, who dances stretching his matted hairs on which the cool crescent moon, is well established. And his munificent hands,  s there anything else that the people of the wide world girt by the beautiful and cool ocean, do except becoming his humble devotees?

Arunachala Siva.


Pages: 1 ... 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 [106] 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 ... 3062