Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 [101] 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 ... 3146
1501
Verse  10:

எழுந்ததிரை நதித்திவலை நனைந்த திங்கள்
இளநிலாத் திகழ்கின்ற வளர்சடையனே
கொழும்பவளச் செங்கனிவாய்க் காமக் கோட்டி
    கொங்கையிணை அமர்பொருது கோலங் கொண்ட
தழும்புளவே வரைமார்பில் வெண்ணூ லுண்டே
    சாந்தமொடு சந்தனத்தின் அளறு தங்கி
அழுந்தியசெந் திருவுருவில் வெண்ணீற் றானே
    அவனாகில் அதிகைவீ ரட்ட னாமே.


Is His abundant matted hair-- bright with the tender light of the moon--, made moist with the spume of the river's rising waves?  Is there in His person comely scars caused by the battling breasts of Kamakoti whose lips are like coral,  and ruddy fruit?
Is there in His streaked chest the white thread?  Is He the wearer of the white ash?
Is His body -perfect and divine--,  coated deep with aromatic unguent and paste of sandalwood?  If it be so,  He is, for sure, Atikai Virattan.

Arunachala Siva.

1502
Verse  9:


செம்பொனாற் செய்தழகு பெய்தாற் போலுஞ்
    செஞ்சடையெம் பெருமானே தெய்வ நாறும்
வம்பினாண் மலர்க்கூந்தல் உமையாள் காதல்
    மணவாள னேவலங்கை மழுவா ளனே
நம்பனே நான்மறைகள் தொழநின் றானே
    நடுங்காதார் புரமூன்றும் நடுங்கச் செற்ற
அம்பனே அண்டகோ சரத்து ளானே
    அவனாகில் அதிகைவீ ரட்ட னாமே.

Does the great One's ruddy,  matted hair look as if it were wrought of crimson gold suffused with sheer beauty?  Is He the lovely Bridegroom of Uma the fragrance of whose hair is divinely natural,   and whose coiffure is adorned with sweet smelling and fresh flowers?  Does His right hand hold a Mazhu?  Is He the One supremely desirable?  Is He the One hailed by the four Vedas?  Is He the One whose dart caused the quaking and the destruction of the fearless, triple citadels?  Is He the One immanent in all the worlds of the cosmos?  If it be so, He is, for sure,
Atikai Virattan.

Arunachala Siva.

1503
Verse  8:

மாலாகி மதமிக்க களிறு தன்னை
    வதைசெய்து மற்றதனின் உரிவை கொண்டு
மேலாலுங் கீழாலுந் தோன்றா வண்ணம்
    வெம்புலால் கைகலக்க மெய்போர்த் தானே
கோலாலம் படவரைநட் டரவு சுற்றிக்
    குரைகடலைத் திரையலறக் கடைந்து கொண்ட
ஆலால முண்டிருண்ட கண்டத் தானே
    அவனாகில் அதிகைவீ ரட்ட னாமே.

Is He the One who destroyed the ichor-abounding and haughty tusker,
And who,  with His hand stinking of tough flesh covered his person,
from head to foot, with its hide, so as to become invisible?  Has He a throat darkened by His devouring the venom of the noisy ocean whose billows wailed aloud when in great hubbub,  it was churned with a mountain around which a snake was wound?
If it be so,  He is, for sure,  Atikai Virattan.

Arunachala Siva.




1504
Verse  7:

குழலோடு கொக்கரைகைத் தாளம் மொந்தை
    குறட்பூதம் முன்பாடத் தான்ஆ டும்மே
கழலாடு திருவிரலாற் கரணஞ் செய்து
    கனவின்கண் திருவுருவந் தான்காட் டும்மே
எழிலாருந் தோள்வீசி நடமா டும்மே
    ஈமப்பு றங்காட்டில் ஏமந் தோறும்
அழலாடு மேஅட்ட மூர்த்தி யாமே
    அவனாகில் அதிகைவீ ரட்ட னாமே.

Does He dance to the singing,  to the piping of flute, to the blaring of Kokkarai,
to the clanging of cymbals and to the beating of Montai by the small Bhootas?
Does He make movements of dance with comely toes above which He wears anklets,
and thus reveals His form in the dream? Does He dance flexing His beauteous shoulders?  Does He dance during each midnight in the funeral pyre of the crematory?
Is He Ashtamoorti?  If it be so,  He is, for sure,  Atikai Virattan.

Arunachala Siva.


1505
Verse 6:

ஒழித்திடுமே உள்குவார் உள்ளத் துள்ள
    உறுபிணியுஞ் செறுபகையும் ஒற்றைக் கண்ணால்
விழித்திடுமே காமனையும் பொடியாய் வீழ
    வெள்ளப் புனற்கங்கை செஞ்ச டைமேல்
இழித்திடுமே ஏழுலகுந் தானா கும்மே
    இயங்குந் திரிபுரங்க ளோரம் பினால்
அழித்திடுமே ஆதிமா தவத்து ளானே
    அவனாகில் அதிகைவீ ரட்ட னாமே.


Does He destroy the ingrained malady and also the killer-adversaries of those that think on Him?  Does He, with the look of His one eye,  burn Manmatha to powdery ash?  Does He draw onto His hirsutorufous, matted crest,  the torrent of Ganga?
Does He become the septet of worlds? Does He, with a single dart, annihilate the three mobile citadels?  Is He the One poised in the great Primal Tapas? If it be so,
He is, for sure,  Atikai Virattan.

Arunachala Siva.


1506
Verse 5:

பாடுமே யொழியாமே நால்வே தம்மும்
    படர்சடைமேல் ஒளிதிகழப் பனிவெண் டிங்கள்
சூடுமே அரைதிகழத் தோலும் பாம்புஞ்
    சுற்றுமே தொண்டைவாய் உமையோர் பாகங்
கூடுமே குடமுழவம் வீணை தாளங்
    குறுநடைய சிறுபூதம் முழக்க மாக்கூத்
தாடுமே அந்தடக்கை அனலேந் தும்மே
    அவனாகில் அதிகைவீ ரட்ட னாமே.


Does He ceaselessly sing the four Vedas?  Does He wear on His spreading matted hair a bright and moist and white moon? Is His bright waist girt with (tiger-)skin and snake?  Does red-lipped Uma form part of His person?  Does He enact the great dance to the playing of Kudamuzhavam,  Veena and cymbals by the little Bhootas that walk in small steps?  If it be so,  He is, for sure, Atikai Virattan.

Arunachala Siva.

1507
Verse 4:

செய்யனே கரியனே கண்டம் பைங்கண்
    வெள்ளெயிற்றா டரவனே வினைகள் போக
வெய்யனே தண்கொன்றை மிலைத்த சென்னிச்
    சடையனே விளங்குமழுச் சூல மேந்துங்
கையனே காலங்கள் மூன்றா னானே
    கருப்புவில் தனிக்கொடும்பூண் காமற் காய்ந்த
ஐயனே பருத்துயர்ந்த ஆனேற் றானே
    அவனாகில் அதிகைவீ ரட்ட னாமே.


Is He ruddy in hue?  Is His throat dark?  Adorned with a white-fanged snake, does He dance?  Is He the fierce One who quells Karma?  Is His matted hair decked with cool and plaited Konrais? Does His hand hold Mazhu and three fanged arm?  Is He the threefold Time?  Is He the great One Who, with fire, gutted the anklet wearing that wielded the peerless bow of sweet-cane? Is His mount the huge and corpulent Bull?
If it be so, He is, for sure, Atikai Virattan.

Arunachala Siva.


1508
Verse  3:


முண்டத்திற் பொலிந்திலங்கு மேனி யானே
    முதலாகி நடுவாகி முடிவா னானே
கண்டத்தில் வெண்மருப்பின் காறை யானே
    கதநாகங் கொண்டாடுங் காட்சி யானே
பிண்டத்தின் இயற்கைக்கோர் பெற்றி யானே
    பெருநிலநீர் தீவளிஆ காச மாகி
அண்டத்துக் கப்பாலாய் இப்பா லானே
    அவனாகில் அதிகைவீ ரட்ட னாமே.

Does He wear on His dazzling body a garland of skulls?  Is He the Beginning,
the Middle and the End? Is His neck adorned with a Kaarai of albescent tusk?
Does He dance, adorned with an angry adder?  Is He the making active the body's elements? Becoming vast earth,  water, fire and ether, does He abide within and beyond the macrocosm?  If it be so, He is, for sure, Atikai Virattan.

Arunachala Siva.

1509
Verse  2:


ஏறேறி யேழுலகும் உழிதர் வானே
    இமையவர்கள் தொழுதேத்த இருக்கின் றானே
பாறேறு படுதலையிற் பலிகொள் வானே
    படஅரவந் தடமார்பிற் பயில்வித் தானே
நீறேறு செழும்பவளக் குன்றொப் பானே
    நெற்றிமேல் ஒற்றைக்கண் நிறைவித் தானே
ஆறேறு சடைமுடிமேற் பிறைவைத் தானே
    அவனாகில் அதிகைவீ ரட்ட னாமே.

Mounted on a Bull, does He roam about the seven worlds?  Is He hailed and adored by the celestial beings?  Does He hold an alms-bowl of skull on which is perched an eagle?  Does He sport in His broad chest a hooded serpent? Does He resemble a lovely coral hill with stripes of Holy Ash?  Does He have an eye in His forehead?  Has He placed the crescent moon on His crest where a river flows?  If it be so,  He is,
for sure, Atikai Virattan.

Arunachala Siva.

1510
Tiru Adigai Veerasthanam:  (2):

Verse 1:

சந்திரனை மாகங்கை திரையால் மோதச்
    சடாமகுடத் திருத்துமே சாம வேத
கந்தருவம் விரும்புமே கபால மேந்து
    கையனே மெய்யனே கனக மேனிப்
பந்தணவு மெல்விரலாள் பாக னாமே
    பசுவேறு மேபரம யோகி யாமே
ஐந்தலைய மாசுணங்கொண் டரையார்க் கும்மே
    அவனாகில் அதிகைவீ ரட்ட னாமே.

Has He placed on His crown of matted hair the moon against which billows of the great Ganga dash?  Does He desire the musical recitation of the Sama Veda?
Does He hold a skull?  Is He the true One of golden hue, concorporate with Her whose soft fingers sport a ball?  Is the supreme Yogi seated on a Bull?
Is He cinctured with a five-headed serpent?  If it be so, He is, for sure,  Atikai Virattan.

Arunachala Siva.



1511
Verse  11:

முலைமறைக்கப் பட்டுநீ ராடாப் பெண்கள்
    முறைமுறையால் நந்தெய்வ மென்று தீண்டித்
தலைபறிக்குந் தன்மையர்க ளாகி நின்று
    தவமேயென் றவஞ்செய்து தக்க தோரார்
மலைமறிக்கச் சென்ற இலங்கைக் கோனை
    மதனழியச் செற்றசே வடியி னானை
இலைமறித்த கொன்றையந் தாரான் தன்னை
    ஏழையேன் நான்பண்டி கழ்ந்த வாறே.


With their breasts duly covered, the unwashed women would touch (the monk) proclaiming: "He is our God"  and pluck his hair, one by one.  They deemed this base act to be tapas.  They knew not that which was right.  (I was with those Jains).
Beauteous are His feet which quelled the might of the King of Lanka who tried to uproot the mountain.  Pity it is,  that I, the poor one, did, in the past, dispraise Him that wears the garland of leafy Konrai.

Padigam on Tiru Adigai Veerasthanam completed.

Arunachala Siva.

1512
Verse 10:

தொல்லைவான் சூழ்வினைகள் சூழப் போந்து
    தூற்றியே னாற்றியேன் சுடராய் நின்று
வல்லையே இடர்தீர்த்திங் கடிமை கொண்ட
    வானவர்க்குந் தானவர்க்கும் பெருமான் தன்னைக்
கொல்லைவாய்க் குருந்தொசித்துக் குழலும் ஊதுங்
    கோவலனும் நான்முகனுங் கூடி எங்கும்
எல்லைகாண் பரியானை எம்மான் தன்னை
    ஏழையேன் நான்பண் டிகழ்ந்த வாறே.

To me, the one that went about proclaiming the results of the old and great karma,
and now quietened (by grace),  He stood as a light.  He is the Lord of the Devas and the Asuras.  He quelled my troubles and enslaved me.  He is the One whose infinite nature cannot not be comprehended, alike by the Four-Faced and the piping boy, who bent the kuruntu that grows in the garden.  He is the true Lord. Pity it is that I,
the poor one, did, in the past, dispraise Him.

Arunachala Siva.


1513
Verse 9:

நிறைவார்ந்த நீர்மையாய் நின்றான் தன்னை
    நெற்றிமேற் கண்ணொன் றுடையான் தன்னை
மறையானை மாசொன்றி லாதான் தன்னை
    வானவர்மேல் மலரடியை வைத்தான் தன்னைக்
கறையானைக் காதார் குழையான் தன்னைக்
    கட்டங்கம் ஏந்திய கையி னானை
இறையானை எந்தை பெருமான் தன்னை
    ஏழையேன் நான்பண் டிகழ்ந்த வாறே.

He is the God, my Father and my Lord, the One who is full of compassion,
the One who has an eye in His forehead, the One of the Vedas, the One without a flaw, the One who placed His flower-foot on the celestial beings, the One whose neck has a dark patch, the One who is ear-ringed, the One who holds in His hand a Kattangkam. Pity it is that I, the poor one, did, in the past, dispraise Him.

Arunachala Siva.



1514
Verse  8:

உறிமுடித்த குண்டிகைதங் கையிற் றூக்கி
    யூத்தைவாய்ச் சமணர்க்கோர் குண்டாக் கனாய்க்
கறிவிரவு நெய்சோறு கையி லுண்டு
    கண்டார்க்குப் பொல்லாத காட்சி யானேன்
மறிதிரைநீர்ப் பவ்வநஞ் சுண்டான் தன்னை
    மறித்தொருகால் வல்வினையேன் நினைக்க மாட்டேன்
எறிகெடில நாடர் பெருமான் தன்னை
    ஏழையேன் நான்பண் டிகழ்ந்த வாறே.


I was a fit associate of the Jain rascals of stinking mouths,  who tote in their hands pots set in slings. I ate rice and curry mixed ghee,  from out of my (cupped) palms.
I became a repulsive sight to beholders.  I, the one of evil karma, would never again think of Him who ate the venom of the billowy sea.  Pity it is that I, the poor one,
did, in the past, dispraise Him.

Arunachala Siva.



1515
Verse 7:

குண்டாக்க னாயுழன்று கையி லுண்டு
    குவிமுலையார் தம்முன்னே நாண மின்றி
உண்டி யுகந்தமணே நின்றார் சொற்கேட்
    டுடனாகி யுழிதந்தேன் உணர்வொன் றின்றி
வண்டுலவு கொன்றையங் கண்ணி யானை
    வானவர்க ளேத்தப் படுவான் தன்னை
எண்டிசைக்கும் மூர்த்தியாய் நின்றான் தன்னை
    ஏழையேன் நான்பண் டிகழ்ந்த வாறே.


They cover food and eat it from their (cupped) hands. They stand naked unashamed before women of tapering breasts.  These are Jains, after whom I went following their words.  Truly I roamed like a demon of ruffians.  He wears a chaplet of Konrai buzzed by bees.  He is hailed by the celestial beings.  He is the Lord of the eight directions.
Pity it is that I,  senseless one, did, in the past, dispraise Him.

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 [101] 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 ... 3146