Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 [97] 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 ... 3139
1441
Verse  4:


அம்மா னையமு தின்னமு தேயென்று
தம்மா னைத்தத்து வத்தடி யார்தொழும்
செம்மா னநிறம் போல்வதோர் சிந்தையுள்
எம்மா னைக்கண்டு கொண்டதெ னுள்ளமே.

See 1st verse.  Siva, the father, thinking him to be the nectar superior to the nectar that was got from churning the ocean, the chief, our Lord who dwells in the mind and who has the color of the red sky in the evening and whom the devotees who have understood the ultimate realities worship.

Arunachala Siva.

1442
Verse  3:

வெள்ளத் தார்விஞ்சை யார்கள் விரும்பவே
வெள்ளத் தைச்சடை வைத்த விகிர்தனார்
கள்ளத் தைக்கழி யம்மன மொன்றிநின்
றுள்ளத் தில்லொளி யைக் கண்ட துள்ளமே.


My mind realized, Siva who is different from this world and who placed on his matted locks, the floods of Ganga, to be desired by the Vi?chaiyar (one of the eighteen hosts of the celestial beings), who are as numerous as the number Veḷḷam. My mind, having determined to drive away deceit, on realizing  the light shining in my heart.

Arunachala Siva.

1443
Verse 2:

பொந்தை யைப்புக்கு நீக்கப் புகுந்திடும்
தந்தை யைத்தழல் போல்வதோர் மேனியைச்
சிந்தை யைத்தெளி வைத்தெளி வாய்த்ததோர்
எந்தை யைக்கண்டு கொண்டதெ னுள்ளமே.

See 1st verse.  Siva, the father who entered into the body and causes me to cast it,
who has a body which is red like the fire, who is my mind, who is the clarity of the mind, who is our father who is the clarified honey.

Arunachala Siva.

1444
General Padigam: Number 98:

Verse 1:

நீற லைத்ததோர் மேனி நிமிர்சடை
ஆற லைக்கநின் றாடும் அமுதினைத்
தேற லைத்தெளி யைத்தெளி வாய்த்ததோர்
ஊற லைக்கண்டு கொண்டதெ னுள்ளமே.

My mind, had a vision of, Siva who is the nectar who dances having on his erect matted locks, where a river wanders back and forth and who has a body well smeared with holy ash.  He who is the honey, who is also the essence of it. and who is a spring which has a clear spring of honey.

Arunachala Siva.

 

1445
Verse  30:


இலங்கை மன்னனை யீரைந்து பத்துமன்
றலங்க லோடுட னேசெல வூன்றிய
நலங்கொள் சேவடி நாடொறும் நாடொறும்
வலங்கொண் டேத்துவார் வானுல காள்வரே.

Those who go from left to right and praise the beautiful feet, which pressed down the twenty shoulders of the King of Lanka, along with the garlands worn by them.  He will certainly rule over heaven. (NOTE: this verse should be after the 26th verse, but it is placed last, as it is usual for Navukkarasar to mention the anecdote of Ravanan in the last verse.)

Padigam (30 verses) completed.

Arunachala Siva.


1446
Verse 29:


தன்னிற் றன்னை யறியுந் தலைமகன்
தன்னிற் றன்னை யறியில் தலைப்படும்
தன்னிற் றன்னை யறிவில னாயிடில்
தன்னிற் றன்னையுஞ் சார்தற் கரியனே.


Siva who is realized within oneself, will find a place in the hearts of all those who realize Siva within themselves.  If one does not possess the intelligence to realize Siva within himself, he will find it difficult to realise even himself within himself.

Arunachala Siva.

1447
Verse  28:


இளமை கைவிட் டகறலு மூப்பினார்
வளமை போய்ப்பிணி யோடு வருதலால்
உளமெ லாமொளி யாய்மதி யாயினான்
கிளமை யேகிளை யாக நினைப்பனே.


As young age leaves us forsaking us, old age comes along with diseases as beauty disappears, I shall regard the relationship of Siva who has the form wisdom of faultlessness and who is the internal light, as true relationship.

Arunachala Siva.

1448
Verse  27:

அழலங் கையினன் அந்தரத் தோங்கிநின்
றுழலும் மூவெயி லொள்ளழ லூட்டினான்
தழலுந் தாமரை யானொடு தாவினான்
கழலுஞ் சென்னியுங் காண்டற் கரியனே.


Siva holds fire in his palm.  He set fire to the wandering three forts which were flying high in the sky.  His head and feet were difficult to be seen by Brahma, who is seated in a lotus flower which is red like fire and Vishnu who measured the world.

Arunachala Siva.

1449
Verse  26:

அரவ மார்த்தன லாடிய அண்ணலைப்
பரவு வாரவர் பாவம் பறைதற்குக்
குரவை கோத்தவ னுங்குளிர் போதின்மேல்
கரவில் நான்முக னுங்கரி யல்லரே.


Tying cobras, for the truth that the sins of those who praise Siva, who dances in fire vanishes, are [they] not witnesses?  -- Vishnu who danced in a circle clasping the hands of the women of the shepherd caste and Brahma, of four faces, who had no deceit and who is seated on a cool lotus flower.

Arunachala Siva.

1450
Verse 25:


இயக்கர் கின்னர ரிந்திரன் தானவர்
நயக்க நின்றவன் நான்முகன் ஆழியான்
மயக்க மெய்தவன் மாலெரி யாயினான்
வியக்குந் தன்மையி னானெம் விகிர்தனே.

Our Siva, who is different from the world.  Yakshar, Kiṉṉarar, Indrar, the demons, remained to be loved by them. He became a big and strong fire so that Brahma of four faces and Vishnu got confused.  He has a nature which is the cause of wonder.

Arunachala Siva.

1451
Verse 24:

மணிசெய் கண்டத்து மான்மறிக் கையினான்
கணிசெய் வேடத்த ராயவர் காப்பினால்
பணிகள் தாஞ்செய வல்லவர் யாவர்தம்
பிணிசெ யாக்கையை நீக்குவர் பேயரே.

Siva who holds a young deer in his hand and has a neck which is blue like the sapphire,  as he who has a form that he assumes thinking it to be suitable, protects,
those who are able to do service to him will cast their bodies which are full of diseases.  Others are only mad men.


Arunachala Siva.

1452
Verse  23:

பற்பல் காலம் பயிற்றிப் பரமனைச்
சொற்பல் காலநின் றேத்துமின் தொல்வினை
வெற்பில் தோன்றிய வெங்கதிர் கண்டவப்
புற்ப னிக்கெடு மாறது போலுமே.

People of this world practicing devotion to the supreme being, Siva for a very long time, praise him without ceasing for a long time with words containing his fame,
the accumulated acts done in previous births will be destroyed like the dew that stays on the tip of the grace which disappears on seeing the sun that rises in the mountain in the east.

Arunachala Siva.

1453
Verse  22:

நமச்சி வாயவென் பாருள ரேலவர்
தமச்ச நீங்கத் தவநெறி சார்தலால்
அமைத்துக் கொண்டதோர் வாழ்க்கைய னாகிலும்
இமைத்து நிற்பது சால அரியதே.

If there are people who utter the Mantram Namasivaya, since they become associated with the path of penance as their fear leaves them, though one may have an unequaled life by one's own efforts, it is very difficult to exist even for a short time taken for the winking of the eyes.

Arunachala Siva.


1454
Verse  21:


தருமந் தான்தவந் தான்தவத் தால்வரும்
கருமந் தான்கரு மான்மறிக் கையினான்
அருமந் தன்ன அதிர்கழல் சேர்மினோ
சிரமஞ் சேரழல் தீவினை யாளரே.

Siva who holds in his hand a young black antelope, is himself righteousness,
is himself penance, is himself the powers that comes to one out of penance.
Approach his resounding feet wearing anklets which are like the rare nectar, people who have committed sins which are like fire and which you have practiced for a long time.

Arunachala Siva.

1455
Verse  20:

இணர்ந்து கொன்றைபொன் தாது சொரிந்திடும்
புணர்ந்த வாளர வம்மதி யோடுடன்
அணைந்த அஞ்சடை யானவன் பாதமே
உணர்ந்த வுள்ளத் தவருணர் வார்களே.

Blossoming in dense bunches, Koṉṟai flowers shedding pollen golden in color, those who have realized in their minds only the feet of Siva of beautiful matted locks, in which the cruel cobra is united with the crescent moon, can really understand him.

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 [97] 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 ... 3139