Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 [95] 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 ... 3189
1411
Verse  7:

மையாருங் கண்ட மிடற்றார் தாமே
    மயானத்தி லாடல் மகிழ்ந்தார் தாமே
ஐயாறும் ஆரூரூம் ஆனைக் காவும்
    அம்பலமுங் கோயிலாக் கொண்டார் தாமே
பையா டரவ மசைத்தார் தாமே
    பழனை பதியா வுடையார் தாமே
செய்யாள் வழிபட நின்றார் தாமே
    திருவாலங் காடுறையுஞ் செல்வர் தாமே.


He is the One whose throat is dark.
He is the One that is delighted to dance in the crematory.
He holds Aiyaaru,
Aaroor,
Aanaikkaa and Ambalam as His shrines.
He caused the hooded serpent to dance.
He has Pazhaiyanoor for His shrine.
He abides adored by Lakshmi.
He is the opulent One who is abiding at Tiruvaalangkaadu.

Arunachala Siva.

1412
Verse  6:

தொண்டாய்ப் பணிவார்க் கணியார் தாமே
    தூநீ றணியுஞ் சுவண்டர் தாமே
தண்டா மரையானும் மாலுந் தேடத்
    தழலுருவா யோங்கி நிமிர்ந்தார் தாமே
பண்டான இசைபாட நின்றார் தாமே
    பழனை பதியா வுடையார் தாமே
திண்டோள்க ளெட்டு முடையார் தாமே
    திருவாலங் காடுறையுஞ் செல்வர் தாமே.


He is close to the adoring servitors.
He is the colorful One who wears pure ash.
He grew lofty as an upright column of fire which was searched by the One on the cool Lotus flower and Vishnu.
He is pleased when hoary music is sung.
He has Pazhaiyanoor for His shrine;
He is the One with eight puissant shoulders.
He is the opulent One who is abiding at Tiruvaalangkadu.

Arunachala Siva.


1413
Verse  5:

அல்லும் பகலுமாய் நின்றார் தாமே
    அந்தியுஞ் சந்தியு மானார் தாமே
சொல்லும் பொருளெலா மானார் தாமே
    தோத்திரமுஞ் சாத்திரமு மானார் தாமே
பல்லுரைக்கும் பாவெலா மானார் தாமே
    பழனை பதியா வுடையார் தாமே
செல்லும் நெறிகாட்ட வல்லார் தாமே
    திருவாலங் காடுறையுஞ் செல்வர் தாமே.


He abides as night as well as day.
He is the junctions of the day.
He is Word as well as its import.
He is Stotra and Saastra.
He is all the verse and their manifold meaning.
He has Pazhaiyanoor for His shrine.
He alone is valiant to point the way to be trodden.
He is the opulent One abiding at Tiruvaalangkaadu.

Arunachala Siva.


1414
Verse  4:

நாறுபூங் கொன்றை முடியார் தாமே
    நான்மறையோ டாறங்கஞ் சொன்னார் தாமே
மாறிலா மேனி யுடையார் தாமே
    மாமதியஞ் செஞ்சடைமேல் வைத்தார் தாமே
பாறினார் வெண்டலையி லுண்டார் தாமே
    பழனை பதியா வுடையார் தாமே
தேறினார் சித்தத் திருந்தார் தாமே
    திருவாலங் காடுறையுஞ் செல்வர் தாமே.


His crest is adorned with fragrant Konrai blooms.
He recited the four Vedas and the six Angas.
He has a body that knows no change.
He placed the great crescent moon on His ruddy matted crest.
He eats from a white skull on which is perched a kestrel.
He has Pazhaiyanoor for His shrine.
He abides in them of clarified mind.
He is the opulent One abiding at Tiruvaalangkaadu.

Arunachala Siva.

1415
Verse  3:

ஆவுற்ற ஐந்தும் உகந்தார் தாமே
    அளவில் பெருமை யுடையார் தாமே
பூவுற்ற நாற்றமாய் நின்றார் தாமே
    புனிதப் பொருளாகி நின்றார் தாமே
பாவுற்ற பாட லுகப்பார் தாமே
    பழனை பதியா வுடையார் தாமே
தேவுற் றடிபரவ நின்றார் தாமே
    திருவாலங் காடுறையுஞ் செல்வர் தாமே.


He is delighted in His ablutions of Pancha-kavya.
Boundless indeed is His glory.
He is the fragrance that pervades the flower.
He indeed is all the holy things.
He is a relisher of songs of perfect poesy.
He has Pazhaiyanoor for His shrine.
He so abides that the gods foregather at his feet and hail them.
He is the opulent One who is abiding at Tiruvaalangkadu.

Arunachala Siva.

1416
Verse  2:

மலைமகளைப் பாக மமர்ந்தார் தாமே
    வானோர் வணங்கப் படுவார் தாமே
சலமகளைச் செஞ்சடைமேல் வைத்தார் தாமே
    சரணென் றிருப்பார்கட் கன்பர் தாமே
பலபலவும் வேடங்க ளானார் தாமே
    பழனை பதியா வுடையார் தாமே
சிலைமலையா மூவெயிலும் அட்டார் தாமே
    திருவாலங் காடுறையுஞ் செல்வர் தாமே.


He is concorporate with the Mountain's Daughter.
He is the One adored by the celestial beings.
He placed On His ruddy matted crest the damsel-river.
He is dear to them who cling to Him as their refuge.
Many,
oh many,
are His guises.
He has Pazhaiyanoor for His shrine.
With His mountain-bow,
He smote the three skyey citadels.
He is the opulent One who is abiding at Tiruvaalangkaadu.

Arunachala Siva.

1417
Tiru Aalangkaadu:

Verse  1:

ஒன்றா வுலகனைத்து மானார் தாமே
    ஊழிதோ றூழி உயர்ந்தார் தாமே
நின்றாகி யெங்கும் நிமிர்ந்தார் தாமே
    நீர்வளிதீ யாகாச மானார் தாமே
கொன்றாடுங் கூற்றை யுதைத்தார் தாமே
    கோலப் பழனை உடையார் தாமே
சென்றாடு தீர்த்தங்க ளானார் தாமே
    திருவாலங் காடுறையுஞ் செல்வர் தாமே.

In His oneness He became all the worlds.
He grew loftier and loftier during each eon.
Poised in His abiding state He pervades everywhere.
He became water,
air,
fire and space.
He kicked the killer Yama.
He is the Lord of lovely Pazhaiyanoor.
He is the sacred water everywhere sought by pilgrims for holy bath.
He is the opulent One abiding at Tiruvaalangkaadu.

Arunachala Siva.

1418
Verse  10:


கலங்க இருவர்க் கழலாய் நீண்ட
    காரணமுங் கண்டேன் கருவாய் நின்று
பலங்கள் தரித்துகந்த பண்புங் கண்டேன்
    பாடல் ஒலியெலாங் கூடக் கண்டேன்
இலங்கைத் தலைவன் சிரங்கள் பத்தும்
    இறுத்தவனுக் கீந்த பெருமை கண்டேன்
வலங்கைத் தலத்துள் அனலுங் கண்டேன்
    வாய்மூ ரடிகளைநான் கண்ட வாறே.


I beheld the cause that stretched (limitlessly) as flaming fire for the sake of the two bewildered.
I beheld His nature-- the joyous genesis gravity with manifold fruition.
I witnessed the concordant union of all the musical sounds.
I beheld the glory that graced the King of Lanka,
Having first crushed all his ten heads.
I beheld In His right palm the fire.
It is thus,
even thus,
I beheld the holy Lord of Vaaimoor.

Padigam on Tiru Vaimoor completed.

Arunachala Siva.

1419
Verse  9:


மெய்யன்ப ரானார்க் கருளுங் கண்டேன்
    வேடுவனாய் நின்ற நிலையுங் கண்டேன்
கையம் பரணெரித்த காட்சி கண்டேன்
    கங்கணமும் அங்கைக் கனலுங் கண்டேன்
ஐயம் பலவூர் திரியக் கண்டேன்
    அன்றவன்றன் வேள்வி யழித்து கந்து
வையம் பரவ இருத்தல் கண்டேன்
    வாய்மூ ரடிகளைநான் கண்ட வாறே.


I also beheld the grace meted out to true servitors.
I beheld Him standing as a hunter.
I beheld Him burn the citadels with a dart from His hand.
I beheld a bracelet and fire in His beautiful hand.
I beheld Him roam about from town to town for alms,
I beheld Him,
The One who,
of yore,
smote the sacrifice of Daksha and felt delighted,
hailed by the world.
it is thus,
Even thus,
I beheld the holy Lord of Vaaimoor.


Arunachala Siva.

1420
Verse  8:

பொருந்தாத செய்கை பொலியக் கண்டேன்
    போற்றிசைத்து விண்ணோர் புகழக் கண்டேன்
பரிந்தார்க் கருளும் பரிசுங் கண்டேன்
    பாராய்ப் புனலாகி நிற்கை கண்டேன்
விருந்தாய்ப் பரந்த தொகுதி கண்டேன்
    மெல்லியலும் விநாயகனுந் தோன்றக் கண்டேன்
மருந்தாய்ப் பிணிதீர்க்கு மாறு கண்டேன்
    வாய்மூ ரடிகளைநான் கண்ட வாறே.

I beheld in His bright person things disagreeable
I beheld the Devas hailing His praise in Hymn and song.
I beheld Him rewarding them that love Him.
I beheld Him abiding as earth and water.
I beheld novel assemblages of marvel.
I beheld Her of soft mien and Vinaayaka.
I beheld Him as the medicament that cures all illnesses.
it is thus,
Even thus,
I beheld the holy Lord of Vaaimoor.

Arunachala Siva.




1421
Verse  7:

குழையார் திருத்தோடு காதிற் கண்டேன்
    கொக்கரையுஞ் சச்சரியுங் கொள்கை கண்டேன்
இழையார் புரிநூல் வலத்தே கண்டேன்
    ஏழிசையாழ் வீணை முரலக் கண்டேன்
தழையார் சடைகண்டேன் தன்மை கண்டேன்
    தக்கையொடு தாளங் கறங்கக் கண்டேன்
மழையார் திருமிடறும் மற்றுங் கண்டேன்
    வாய்மூ ரடிகளைநான் கண்ட வாறே.


I beheld in His ears ear stud and beauteous Todu.
I beheld in His hands Kokkarai and Sacchari.
I beheld on the right side of His person the strands of sacred thread.
I beheld the violin strumming of seven-fold music.
I beheld His luxuriant matted hair.
I beheld Him poised in His greatness.
I beheld Thakkai and Thaalam being resounded.
I beheld His beauteous throat dark like a rain cloud.
it in thus,
even thus,
I beheld the holy Lord of Vaaimoor.

Arunachala Siva.

1422
Verse 6:


அடியார் சிலம்பொலிக ளார்ப்பக் கண்டேன்
    அவ்வவர்க்கே யீந்த கருணை கண்டேன்
முடியார் சடைமேல் அரவ மூழ்க
    மூரிப் பிறைபோய் மறையக் கண்டேன்
கொடியா ரதன்மேல் இடபங் கண்டேன்
    கோவணமுங் கீளுங் குலாவக் கண்டேன்
வடியாரும் மூவிலைவேல் கையிற் கண்டேன்
    வாய்மூ ரடிகளைநான் கண்ட வாறே.


I beheld the anklets of His feet;
I beheld the merciful dispensation to each according to his desert.
I beheld the snake immersed in the crown of His matted hair.
I beheld the glorious crescent moon hid there.
I beheld the signum of Bull in His flag.
I beheld the bright codpiece and the keell.
I beheld in His hand the sharp three-leaved trident.
it is thus,
even thus,
I beheld the holy Lord of Vaaimoor.

Arunachala Siva.

1423
Verse  5:


கான்மறையும் போதகத்தி னுரிவை கண்டேன்
    காலிற் கழல்கண்டேன் கரியின் தோல்கொண்
டூன்மறையப் போர்த்த வடிவுங் கண்டேன்
    உள்க மனம்வைத்த உணர்வுங் கண்டேன்
நான்மறை யானோடு நெடிய மாலும்
    நண்ணி வரக்கண்டேன் திண்ண மாக
மான்மறி தங்கையின் மருவக் கண்டேன்
    வாய்மூ ரடிகளைநான் கண்ட வாறே.



I beheld the hide of the tusker that roams concealed In the forest.
I beheld the heroic anklet in His foot.
I beheld Him mantled in the hide of the tusker denuded of its flesh.
I beheld the Conciousness that bestowed the mind with grace to melt.
I beheld him of the four Vedas and tall Vishnu approach Him in deference.
I clearly beheld the fawn in His hand it is thus,
Even thus,
I beheld the holy Lord of Vaaimooor.

Arunachala Siva.

1424
Verse  4:


விளைத்த பெரும்பத்தி கூர நின்று
    மெய்யடியார் தம்மை விரும்பக் கண்டேன்
இளைக்குங் கதநாக மேனி கண்டேன்
    என்பின் கலந்திகழ்ந்து தோன்றக் கண்டேன்
திளைக்குந் திருமார்பில் நீறு கண்டேன்
    சேணார் மதில்மூன்றும் பொன்ற அன்று
வளைத்த வரிசிலையுங் கையிற் கண்டேன்
    வாய்மூ ரடிகளைநான் கண்ட வாறே.

I beheld Him,
lovingly hailed by true servitors who stood poised in exceedingly great devotion.
I beheld Him decked with angry and fear-stricken snakes.
I beheld the blazing bowl of bones.
I beheld the ash that covered full His divine person.
I also beheld the striped bow in His hand which He,
of yore,
bent,
and with which He smote the triple,
far-off citadels of the sky.
Thus,
even thus,
I beheld the holy Lord of Vaaimoor.


Arunachala Siva.


1425
Verse  3:

மண்ணைத் திகழ நடம தாடும்
    வரைசிலம் பார்க்கின்ற பாதங் கண்டேன்
விண்ணிற் றிகழும் முடியுங் கண்டேன்
    வேடம் பலவாஞ் சரிதை கண்டேன்
நண்ணிப் பிரியா மழுவுங் கண்டேன்
    நாலு மறையங்கம் ஓதக் கண்டேன்
வண்ணம் பொலிந்திலங்கு கோலங் கண்டேன்
    வாய்மூ ரடிகளைநான் கண்ட வாறே.


I beheld His vibrant and ankleted feet that danced for the flourishing of the earth.
I beheld His crown blazing in the firmament.
I beheld His acts that bespoke His many guises.
I also beheld the Mazhu inseparable from Him,
I beheld the four Vedas and Angas being recited.
I beheld His habit glowing colorfully.
it was thus,
Even thus,
I beheld the holy Lord of Vaaimoor.

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 [95] 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 ... 3189