Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 [87] 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 ... 3146
1291
Verse  7:

முன்னம் அவனுடைய நாமங் கேட்டாள்
    மூர்த்தி யவனிருக்கும் வண்ணங் கேட்டாள்
பின்னை யவனுடைய ஆரூர் கேட்டாள்
    பெயர்த்தும் அவனுக்கே பிச்சி யானாள்
அன்னையையும் அத்தனையும் அன்றே நீத்தாள்
    அகன்றாள் அகலிடத்தார் ஆசா ரத்தைத்
தன்னை மறந்தாள்தன் நாமங் கெட்டாள்
    தலைப்பட்டாள் நங்கை தலைவன் தாளே.


To begin with,
she heard of His name.
She heard of Moorti's way of life.
Then she heard of His Aaroor.
Yet she became mad after Him.
She quit her mother and father that very day.
She forsook the mores of the worldly.
She became oblivious of herself;
she became nameless.
The woman was merged with the feet of her Lover.

Arunachala Siva.

1292
Verse  6:

கருவாகிக் குழம்பிருந்து கலித்து மூளை
    கருநரம்பும் வெள்ளெலும்புஞ் சேர்ந்தொன் றாகி
உருவாகிப் புறப்பட்டிங் கொருத்தி தன்னால்
    வளர்க்கப்பட் டுயிராருங் கடைபோ காரால்
மருவாகி நின்னடியே மறவே னம்மான்
    மறித்தொருகாற் பிறப்புண்டேல் மறவா வண்ணம்
திருவாரூர் மணவாளா திருத்தெங் கூராய்
    செம்பொனே கம்பனே திகைத்திட் டேனே.



Gamete,
jelly and gradual growth: then a form wrought of brains,
fresh veins and white bones.
Thus embodied it comes out and is fostered by a woman.
Yet life abides not (embodied).
bound to Your feet I will not forget You,
O Chief!
O bridegroom of Tiruvaaroor! O Lord of Tengkoor!
O auric Ekampan!
Should I be born again,
would I forget You?
Ha,
I stand(utterly) bewildered.

Arunachala Siva.

1293
Verse  5:

ஏந்து மழுவாளர் இன்னம் பராஅர்
    எரிபவள வண்ணர் குடமூக் கிலார்
வாய்ந்த வளைக்கையாள் பாக மாக
    வார்சடையார் வந்து வலஞ்சு ழியார்
போந்தா ரடிகள் புறம்ப யத்தே
    புகலூர்க்கே போயினார் போரே ரேறி
ஆய்ந்தே யிருப்பார்போ யாரூர் புக்கார்
    அண்ணலார் செய்கின்ற கண்மா யமே.

He holds a Mazhu.
He is of Innambar.
His hue is of the blazing,
coral-line fire.
He is of Kudamookku.
Concorporate with Her of choice bangles,
He of spreading matted hair,
came to Valanjuzhi.
the great One left for Purampayam.
riding a Bull He proceeded to Pukaloor.
all the while He was contemplating a town for His residence.
(eventually) He came to Aaroor.
Behold the God of the great One!

Arunachala Siva.


1294
Verse  4:


ஏந்து மழுவாளர் இன்னம் பராஅர்
    எரிபவள வண்ணர் குடமூக் கிலார்
வாய்ந்த வளைக்கையாள் பாக மாக
    வார்சடையார் வந்து வலஞ்சு ழியார்
போந்தா ரடிகள் புறம்ப யத்தே
    புகலூர்க்கே போயினார் போரே ரேறி
ஆய்ந்தே யிருப்பார்போ யாரூர் புக்கார்
    அண்ணலார் செய்கின்ற கண்மா யமே.


He holds a Mazhu.
He is of Innambar.
His hue is of the blazing,
coral-line fire.
He is of Kudamookku.
Concorporate with Her of choice bangles,
He of spreading matted hair,
came to Valanjuzhi.
the great One left for Purampayam.
riding a Bull He proceeded to Pukaloor.
all the while He was contemplating a town for His residence.
(eventually) He came to Aaroor.
Behold the God of the great One!


Arunachala Siva.

1295
Verse  3:


தேரூரார் மாவூரார் திங்க ளூரார்
    திகழ்புன் சடைமுடிமேல் திங்கள் சூடிக்
காரூரா நின்ற கழனிச் சாயற்
    கண்ணார்ந்த நெடுமாடங் கலந்து தோன்றும்
ஓரூரா வுலகெலா மொப்பக் கூடி
    உமையாள் மணவாளா என்று வாழ்த்தி
ஆரூரா ஆரூரா என்கின் றார்கள்
    அமரர்கள்தம் பெருமானே யெங்குற் றாயே.


The people of Teroor,
Maavoor and Tingaloor as well as those of each town girt with beautiful,
watery fields and rich in enchanting and huge mansions,
gather together the world over and hail You whose hirsutorufous crown of matted hair sports the crescent moon,
thus: "O Lord Of Aaroor!
O Lord of Aaroor!
O Consort of Uma!"
Alas!
Where are You,
O Lord of the celestial beings!

Arunachala Siva.

1296
Verse  2:


எழுது கொடியிடையார் ஏழை மென்றோள்
    இளையார்கள் நம்மை யிகழா முன்னம்
பழுது படநினையேல் பாவி நெஞ்சே
    பண்டுதான் என்னோடு பகைதா னுண்டோ
முழுதுலகில் வானவர்கள் முற்றுங் கூடி
    முடியால் உறவணங்கி முற்றம் பற்றி
அழுது திருவடிக்கே பூசை செய்ய
    இருக்கின்றான் ஊர்போலும் ஆரூர் தானே.


O sinner-heart!
Ere the soft-shouldered young damsels of liana-like waists, whose pictures are drawn By their lovers,
Rail at us (for our old age),
Cease your profitless thinking.
Is there enmity betwixt us as of yore?
Behold Him in whose court the world over,
The celestial beings gathering in their full strength,
Fall prostrate,
bow with their heads and in tears perform Pooja unto His sacred feet!
Aaroor indeed is His town.

Arunachala Siva.

1297
Tiru Arur: (2)

Verse  1:

உயிரா வணமிருந் துற்று நோக்கி
    யுள்ளக் கிழியி னுருவெழுதி
உயிரா வணஞ்செய்திட் டுன்கைத் தந்தால்
    உணரப் படுவாரோ டொட்டி வாழ்தி
அயிரா வணமேறா தானே றேறி
    அமரர்நா டாளாதே ஆரூ ராண்ட
அயிரா வணமேயென் னம்மா னேநின்
    அருட்கண்ணால் நோக்காதார் அல்லா தாரே.
 
Meditating with breathless concentration,
they draw   Your picture in their soul's canvas.
They then entrust into Your hands the bonds which affirm their life-long slavery to you.
When this is done,
You permit them to dwell with You with at-one-ment.
You ride not Ayiraavanam but a Bull.
You rule not the celestial world,
But Aaroor.
O Vanmikanatha!
Our Chief!
Truly indigent are they who are un-blessed by Your looks of grace.

Arunachala Siva.

1298
Verse  10:

பொற்றாது மலர்க்கொன்றை சூடி னான்காண்
    புரிநூலன் காண்பொடியார் மேனி யான்காண்
மற்றாருந் தன்னொப்பா ரில்லா தான்காண்
    மறையோதி காண்எறிநீர் நஞ்சுண் டான்காண்
எற்றாலுங் குறைவொன்று மில்லா தான்காண்
    இறையவன்காண் மறையவன்காண் ஈசன் றான்காண்
செற்றார்கள் புரமூன்றுஞ் செற்றான் தான்காண்
    திருவாரூ ரான்காண்என் சிந்தை யானே.


He is of Tiruvaaroor.
He abides in my mind.
He wears Konrai laden with golden pollen.
He wears the sacred thread.
His body is bedaubed with ash.
He is One who has equals none.
He is a reciter of the Veda.
He ate the venom of the billowy main.
He lacks nothing.
He is God.
He is a Brahmin.
He is Deity.
He smote the triple,
hostile,
walled towns.

Padigam on Tiru Arur (1) completed.

Arunachala Siva.

1299
Verse  9:

மலைவளர்த்த மடமங்கை பாகத் தான்காண்
    மயானத்தான் காண்மதியஞ் சூடி னான்காண்
இலைவளர்த்த மலர்க்கொன்றை மாலை யான்காண்
    இறையவன்காண் எறிதிரைநீர் நஞ்சுண் டான்காண்
கொலைவளர்த்த மூவிலைய சூலத் தான்காண்
    கொடுங்குன்றன் காண்கொல்லை யேற்றி னான்காண்
சிலைவளர்த்த சரந்துரந்த திறத்தி னான்காண்
    திருவாரூ ரான்காண்என் சிந்தை யானே.



He is of Tiruvaaroor.
He abides in my mind.
He is concorporate with the bashful woman who was fostered by the Mountain.
He is of the crematory.
He wears a crescent moon.
He wears a wreath of Konrai blooms and leaves.
He is the Lord-God.
He ate the venom of the billowy watery sea.
He is a wielder of the murderous three-leaved spear.
He is of Kodungkunram.
His mount is the deadly Bull.
He is a shooter of the dart from His bow.

Arunachala Siva.

1300
Verse 8:

ஐயன்காண் குமரன்காண் ஆதி யான்காண்
    அடல்மழுவாள் தானொன்று பியன்மே லேந்து
கையன்காண் கடற்பூதப் படையி னான்காண்
    கண்ணெரியால் ஐங்கணையோன் உடல்காய்ந் தான்காண்
வெய்யன்காண் தண்புனல்சூழ் செஞ்சடை யான்காண்
    வெண்ணீற்றான் காண்விசயற் கருள்செய் தான்காண்
செய்யன்காண் கரியன்காண் வெளியோன் தான்காண்
    திருவாரூ ரான்காண்என் சிந்தை யானே.


He is of Tiruvaaroor.
He abides in my mind.
He is Aiyan,
the elder brother,
Kumaran, the younger brother and the ancient.
their Father.
His hand holds above His shoulder a martial weapon,
the Mazhu.
His Bhootha-Hosts are vast like a sea.

With the fire from His eye He burnt the body of him that wielded five darts.
He is the hot-tempered One.
His ruddy matted hair is pervaded by a cool flood.
He is daubed with white ash.
He graced Arjuna.
He is red,
black as well as white.

Arunachala Siva.

1301
Verse  7:


தலையுருவச் சிரமாலை சூடி னான்காண்
    தமருலகந் தலைகலனாப் பலிகொள் வான்காண்
அலையுருவச் சுடராழி யாக்கி னான்காண்
    அவ்வாழி நெடுமாலுக் கருளி னான்காண்
கொலையுருவக் கூற்றுதைத்த கொள்கை யான்காண்
    கூரெரிநீர் மண்ணொடுகாற் றாயி னான்காண்
சிலையுருவச் சரந்துரந்த திறத்தி னான்காண்
    திருவாரூ ரான்காண்என் சிந்தை யானே.


He is of Tiruvaaroor.
He abides in my mind.
His garland is threaded with skulls.
in a skull-- His alms-bowl--,
He receives alms,
in this world of His kin.
He forged a bright and destructive Disc.
He blessed the tall Vishnu with that Disc.
He kicked Yama whose form is death.
He became the abundant fire,
water, earth and air.
He let fly a dart from His bow.

Arunachala Siva.

1302
Verse  6:


பிறையரவக் குறுங்கண்ணிச் சடையி னான்காண்
    பிறப்பிலிகாண் பெண்ணோடா ணாயி னான்காண்
கறையுருவ மணிமிடற்று வெண்ணீற் றான்காண்
    கழல்தொழுவார் பிறப்பறுக்குங் காபாலி காண்
இறையுருவக் கனவளையாள் இடப்பா கன்காண்
    இருநிலன்காண் இருநிலத்துக் கியல்பா னான்காண்
சிறையுருவக் களிவண்டார் செம்மை யான்காண்
    திருவாரூ ரான்காண்என் சிந்தை யானே.

He is of Tiruvaaroor.
He abides in my mind.
He wears on His matted hair a little chaplet woven of the moon and the snake.
He is birth-less.
He became woman as well as man.
He is daubed with the white ash and His beauteous throat is blue-hued.
He is Kaapaali who annuls the birth of those that hail His ankleted feet.
on His left is She in whose hands dangle beautiful and round bangles..
He is the vast earth and its nature.
His half is Hers over whose hair joyous and winged bees whir.

Arunachala Siva.

1303
Verse  5:


காரேறு நெடுங்குடுமிக் கயிலா யன்காண்
    கறைக்கண்டன் காண்கண்ணார் நெற்றி யான்காண்
போரேறு நெடுங்கொடிமேல் உயர்த்தி னான்காண்
    புண்ணியன்காண் எண்ணரும்பல் குணத்தி னான்காண்
நீரேறு சுடர்ச்சூலப் படையி னான்காண்
    நின்மலன்காண் நிகரேது மில்லா தான்காண்
சீரேறு திருமாலோர் பாகத் தான்காண்
    திருவாரூ ரான்காண்என் சிந்தை யானே.


He is of Tiruvaaroor.
He abides in my mind.
He is of Kailash whose tall peak is cloud-capped.
He is blue-throated.
He sports an eye in His forehead.
His tall flag bears (the emblem of) a martial Bull.
He is the holy One.
Numerous and multi-foliate are His goodly qualities.
He wields a fiery trident.
He is blemish-less.
He is beyond compare.
He has as part of His body Tirumaal of spiraling glory.

Arunachala Siva.

1304
Verse  4:


கொங்குவார் மலர்க்கண்ணிக் குற்றா லன்காண்
    கொடுமழுவன் காண்கொல்லை வெள்ளேற் றான்காண்
எங்கள்பால் துயர்கெடுக்கு மெம்பி ரான்காண்
    ஏழ்கடலு மேழ்மலையு மாயி னான்காண்
பொங்குமா கருங்கடல்நஞ் சுண்டான் தான்காண்
    பொற்றூண்காண் செம்பவளத் திரள்போல் வான்காண்
செங்கண்வா ளராமதியோ டுடன்வைத் தான்காண்
    திருவாரூ ரான்காண்என் சிந்தை யானே.



He is of Tiruvaaroor.
He abides in my mind.
He is of Kutraalam who wears a melliferous chaplet of flowers.
He wields a ferocious Mazhu.
His is a murderous Bull.
He is our Lord who annuls our misery.
He became the seven seas and the seven mountains.
He ate the venom of the vast and dark and bubbling sea.
He is an auric pillar.
He is like a heap of ruddy coral.
He juxtaposed the bright,
red-eyed snake and the crescent moon.

Arunachala Siva.

1305
Verse  3:

ஏவணத்த சிலையால்முப் புரமெய் தான்காண்
    இறையவன்காண் மறையவன்காண் ஈசன் தான்காண்
தூவணத்த சுடர்ச்சூலப் படையி னான்காண்
    சுடர்மூன்றுங் கண்மூன்றாக் கொண்டான் தான்காண்
ஆவணத்தால் என்றன்னை ஆட்கொண் டான்காண்
    அனலாடிகாண் அடியார்க் கமிர்தா னான்காண்
தீவணத்த திருவுருவிற் கரியுரு வன்காண்
    திருவாரூ ரான்காண் என்சிந்தை யானே.


He is of Tiruvaaroor.
He abides in my mind.
With the dart still in the bow,
He burnt the triple towns.
He is God.
He is Brahmin.
He is Deity.
He wields the trident of pure,
dazzling rays.
He has for His three eyes the three fires.
He rules me-- His bonded slave.;
He bathes in the fire.
He is Nectar to His servitors.
in His divine body blazing like fire,
He has a patch that is coal-black.

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 [87] 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 ... 3146