Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 [84] 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 ... 3160
1246
Verse  8:


வானவர்கோன் தோளிறுத்த மைந்தன் தன்னை
    வளைகுளமும் மறைக்காடும் மன்னி னானை
ஊனவனை உயிரவனை யொருநாட் பார்த்தன்
    உயர்தவத்தின் நிலையறிய லுற்றுச் சென்ற
கானவனைக் கயிலாயம் மேவி னானைக்
    கங்கைசேர் சடையானைக் கலந்தார்க் கென்றுந்
தேனவனைத் திருவீழி மிழலை யானைச்
    சேராதார் தீநெறிக்கே சேர்கின் றாரே.

He,
the great One,
cut the shoulder of the King of Devas.
He for ever abides at Valaikulam and Maraikkaadu.
He is body.
He is life;
He is a hunter.
Who of yore,
visited Arjuna well aware of his great tapas.
He abides at Kailash.
His matted hair sports the Ganga.
He is Honey unto them that are oned with Him.
He is of Tiruvizhimizhalai.
They that do not seek Him are destined to tread but the evil way.

Arunachala Siva.

1247
Verse  7:

மிக்கானைக் குறைந்தடைந்தார் மேவ லானை
    வெவ்வேறாய் இருமூன்று சமய மாகிப்
புக்கானை எப்பொருட்கும் பொதுவா னானைப்
    பொன்னுலகத் தவர்போற்றும் பொருளுக் கெல்லாந்
தக்கானைத் தானன்றி வேறொன் றில்லாத்
    தத்துவனைத் தடவரையை நடுவு செய்த
திக்கானைத் திருவீழி மிழலை யானைச்
    சேராதார் தீநெறிக்கே சேர்கின் றாரே.


He is the lofty One.
He loves them that come to Him seeking Him.
It is He who became the six faiths.
He is the One neutral to all.
He is the One superior to all the things coveted by the Devas.
He is the Tattvan who is one.
It is He who fixed the cardinal points by placing the lofty mountain in the center.
He is of Tiruvizhimizhalai.
They that seek Him not tread but the evil way.

Arunachala Siva.

1248
Verse  6:


மைவான மிடற்றானை அவ்வான் மின்போல்
    வளர்சடைமேல் மதியானை மழையா யெங்கும்
பெய்வானைப் பிச்சாட லாடு வானைப்
    பிலவாய பேய்க்கணங்க ளார்க்கச் சூலம்
பொய்வானைப் பொய்யிலா மெய்யன் தன்னைப்
    பூதலமும் மண்டலமும் பொருந்து வாழ்க்கை
செய்வானைத் திருவீழி மிழலை யானைச்
    சேராதார் தீநெறிக்கே சேர்கின் றாரே.


His throat is like a nimbus.
His matted hair which sports a crescent moon is like the lightning of nimbus.
He pours everywhere like nimbus.
He dances for alms.
Circled by the Hosts of Bhoothas of hollow mouths,
He wields His trident.
He is the true One ever free from falsity.
It is He who orders lives on earth and worlds ethereal.
He is of Tiruvizhimizhalai.
They that seek Him not are destined to tread only the evil way.

Arunachala Siva.

1249
Verse  5:


நற்றவத்தின் நல்லானைத் தீதாய் வந்த
    நஞ்சமுது செய்தானை அமுத முண்ட
மற்றமரர் உலந்தாலும் உலவா தானை
    வருகாலஞ் செல்காலம் வந்த காலம்
உற்றவத்தை யுணர்ந்தாரும் உணர லாகா
    ஒருசுடரை இருவிசும்பி னூர்மூன் றொன்றச்
செற்றவனைத் திருவீழி மிழலை யானைச்
    சேராதார் தீநெறிக்கே சேர்கின் றாரே.


He is the goodly object of righteous tapas.
He ate the venom,
The evil outcome,
and turned it into nectar.
Though the Devas that ate the nectar perished,
He is deathless.
He is time past,
present and future.
He is the unique Light not to be comprehended though one knows all
The happenings.
He smote the triple towns that winged the wide skyey expanse.
He is of Tiruvizhimizhalai.
They that seek Him not tread but the evil way.

Arunachala Siva.

1250
Verse  4:


தூயானைச் சுடர்ப்பவளச் சோதி யானைத்
    தோன்றிய எவ்வுயிர்க்குந் துணையாய் நின்ற
தாயானைச் சக்கரமாற் கீந்தான் தன்னைச்
    சங்கரனைச் சந்தோக சாமம் ஓதும்
வாயானை மந்திரிப்பார் மனத்து ளானை
    வஞ்சனையால் அஞ்செழுத்தும் வழுத்து வார்க்குச்
சேயானைத் திருவீழி மிழலை யானைச்
    சேராதார் தீநெறிக்கே சேர்கின் றாரே.

He is the pure One.
He glows like the luster of coral.
He is the Mother of every embodied life.
He gifted to Vishnu the Disc.
He is Sankara.
His lips melodize the Sama Veda linked to Chhandas.
He abides in the minds of those that contemplate mantras.
He is far away from them that chant,
alio intuitu,
the mystic Pentad.
He is of Tiruvizhimizhalai.
they that seek Him not are destined to tread only the evil way.

Arunachala Siva.

1251
Verse  3:

அன்றாலின் கீழிருந்தங் கறஞ்சொன் னானை
    அகத்தியனை யுகப்பானை அயன்மால் தேட
நின்றானைக் கிடந்தகடல் நஞ்சுண் டானை
    நேரிழையைக் கலந்திருந்தே புலன்க ளைந்தும்
வென்றானை மீயச்சூர் மேவி னானை
    மெல்லியலாள் தவத்தினிறை யளக்க லுற்றுச்
சென்றானைத் திருவீழி மிழலை யானைச்
    சேராதார் தீநெறிக்கே சேர்கின் றாரே.


Of yore,
seated under the Banyan tree,
He explicated Dharma.
He loves Agastya.
He stood (a column of fire) whilst Brahma and Vishnu went in quest of its top and its base.
He ate the venom of the sea.
though oned with the bejewelled,
He is the Victor of the five senses.
He presides over Miyaacchoor.
He went to Her of soft mien to assess the steadfastness of Her tapas.
He is of Tiruvizhimizhalai.
They that reach Him not,
Are destined to tread only the evil way.

Arunachala Siva.

1252
Verse  2:

சவந்தாங்கு மயானத்துச் சாம்ப லென்பு
    தலையோடு மயிர்க்கயிறு தரித்தான் தன்னைப்
பவந்தாங்கு பாசுபத வேடத் தானைப்
    பண்டமரர் கொண்டுகந்த வேள்வி யெல்லாங்
கவர்ந்தானைக் கச்சியே கம்பன் தன்னைக்
    கழலடைந்தான் மேற்கறுத்த காலன் வீழச்
சிவந்தானைத் திருவீழி மிழலை யானைச்
    சேராதார் தீநெறிக்கே சேர்கின் றாரே.


He wears the rope of hair as His sacred thread,
holds as skull as His bowl and decks Himself with the ashes and the bones of the corpse-abounding crematorium.
To end the soul's embodiment He assumes the guise of Paasupata.
Of yore,
He totally destroyed the sacrifice in which the Devas participated.
He is Ekampan of Kacchi.
He grew wroth at Death and smote him as he rose up in anger against him that took refuge in His ankleted feet.
He is of Tiruvizhimizhalai.
They that are unwilling to seek Him are,
for sure,
Destined   to tread only the evil way.

Arunachala Siva.

1253
General topics / Re: Guru Poornima Day - 27.06.2018
« on: July 27, 2018, 12:16:20 PM »
Today is the Guru Poornima Day, 27.07.2018.  The devotees pray to their Guru.
They pray to Vysasa the most ancient Guru. In Asramam, they do special prayers
to Sri Ramana Maharshi, our Guru.    There will be special abhishekam, alankaram
and arti for Sri Ramaneswara Mahalingam.  This will be followed by special music
and the devotees would sing from Muruganar's work.


Arunachala Siva. 

1254
Tiru Vizhimizhalai:

Verse 1:


போரானை ஈருரிவைப் போர்வை யானைப்
    புலியதளே யுடையாடை போற்றி னானைப்
பாரானை மதியானைப் பகலா னானைப்
    பல்லுயிராய் நெடுவெளியாய்ப் பரந்து நின்ற
நீரானைக் காற்றானைத் தீயா னானை
    நினையாதார் புரமெரிய நினைந்த தெய்வத்
தேரானைத் திருவீழி மிழலை யானைச்
    சேராதார் தீநெறிக்கே சேர்கின் றாரே.


He mantled Himself in the hide of the battling tusker.
He is joyously clad in the tiger-skin.
He is earth,
moon and sun.
He is the many lives.
He is the extensive ether.
He is water,
wind and fire.
In His car wrought by the Gods,
He resolved to ride and smite the foes that failed to think on Him.
He is of Tiruvizhimizhalai.
They that are unwilling to seek Him are,
for sure,
Destined to tread only the evil way.

Arunachala Siva.

1255
Verse 10:


கையாற் கயிலை யெடுத்தான் தன்னைக்
    கால்விரலால் தோள்நெரிய வூன்றி னான்காண்
மெய்யின் நரம்பிசையாற் கேட்பித் தாற்கு
    மீண்டே யவற்கருள்கள் நல்கி னான்காண்
பொய்யர் மனத்துப் புறம்பா வான்காண்
    போர்ப்படையான் காண்பொருவா ரில்லா தான்காண்
மைகொள் மணிமிடற்று வார்சடை யான்காண்
    மாகடல்சூழ் கோகரணம் மன்னி னானே.



Pressing His toe,
He crushed his shoulders who lifted up the Kailash with his hands.
When with the veins of his body he made music and caused Him hear He blessed him with manifold grace.
He keeps away from the false-hearted.
He is the Lord of martial weapons.
There is none to fight against Him.
He of the plaited,
matted hair has a dark neck.
He,
for ever,
abides at Gokaranam upon the great main.

Padigam on Tiru Gokaranam completed.

Arunachala Siva.

1256
Verse 9:

வெட்ட வெடித்தார்க்கோர் வெவ்வழ லன்காண்
    வீரன்காண் வீரட்டம் மேவி னான்காண்
பொட்ட அநங்கனையும் நோக்கி னான்காண்
    பூதன்காண் பூதப் படையி னான்காண்
கட்டக் கடுவினைகள் காத்தாள் வான்காண்
    கண்டன்காண் வண்டுண்ட கொன்றை யான்காண்
வட்ட மதிப்பாகஞ் சூடி னான்காண்
    மாகடல்சூழ் கோகரணம் மன்னி னானே.

He became the blazing fire to them that contended vociferously.
He is the Hero.
He presides over Virattam.
by His look He smote Manmatha.
He is every life.
His hosts are the Bhootas.
From cruel and fettering karma He redeems men and fosters them.
Like sugar He is sweet.
He wears Konrai whose nectar had been eaten away by chafers.
He wears the semicircular crescent moon.
He
for ever,
abides at Gokaranam upon the great main.

Arunachala Siva.


1257
Verse  8:


பின்னு சடைமேற்பிறை சூடி னான்காண்
    பேரருளன் காண்பிறப்பொன் றில்லா தான்காண்
முன்னி யுலகுக்கு முன்னா னான்காண்
    மூவெயிலுஞ் செற்றுகந்த முதல்வன் றான்காண்
இன்னவுரு வென்றறிவொண் ணாதான் றான்காண்
    ஏழ்கடலு மேழுலகு மாயி னான்காண்
மன்னும் மடந்தையோர் பாகத் தான்காண்
    மாகடல்சூழ் கோகரணம் மன்னி னானே.

He wore the crescent moon on His plaited,
matted crest.
Immense is His grace.
He is birth-less.
By His Sankalpa He manifested even before the worlds came into being.
He is the Primal One that smote in joy the three walled towns.
None knows what His form is.
He became the seven seas and the seven worlds.
the aeviternal Matron rests on one half of His body.
He,
for ever,
abides at Gokaranam upon the great main.

Arunachala Siva.

1258
Verse  7:

மின்னளந்த மேல்முகட்டின் மேலுற் றான்காண்
    விண்ணவர்தம் பெருமான்காண் மேவி லெங்கும்
முன்னளந்த மூவர்க்கும் முதலா னான்காண்
    மூவிலைவேற் சூலத்தெங் கோலத் தான்காண்
எண்ணளந்தென் சிந்தையே மேவி னான்காண்
    ஏவலன்காண் இமையோர்க ளேத்த நின்று
மண்ணளந்த மாலறியா மாயத் தான்காண்
    மாகடல்சூழ் கோகரணம் மன்னி னானே.


He abides beyond the foudroyant vault of heaven.
He is the God of the Devas.
He is the Chief of the three who held suzerainty everywhere.
He is the beauteous wielder of the three-leaved trident.
fathoming My thought He abides in my mind.
He is a hunter.
He is the One of gramarye hailed by the Devas standing,
Who is unknown to Vishnu who scaled the earth.
He,
for ever,
Abides at Gokaranam upon the great main.

Arunachala Siva.

1259
Verse  6:


பிறையோடு பெண்ணொருபால் வைத்தான் றான்காண்
    பேரவன்காண் பிறப்பொன்று மில்லா தான்காண்
கறையோடு மணிமிடற்றுக் காபா லிகாண்
    கட்டங்கன் காண்கையிற் கபால மேந்திப்
பறையோடு பல்கீதம் பாடி னான்காண்
    ஆடினான் காண்பாணி யாக நின்று
மறையோடு மாகீதங் கேட்டான் றான்காண்
    மாகடல்சூழ் கோகரணம் மன்னி னானே.


He placed the crescent moon and a woman on a portion of His crest.
He is the glorious One.
He is birthless.
He is Kaapaali of dark and beauteous throat.
He wields Kattangkam.
holding in His hand a skull He sang many a song to the beat of drum.
He danced rhythmically.
He is the Lord who heard the Vedas rendered most musically.
He,
for ever,
Abides at Gokaranam upon the great main.

Arunachala Siva.

1260
Verse  5:


சென்றச் சிலைவாங்கிச் சேர்வித் தான்காண்
    தீயம்பன் காண்திரி புரங்கள் மூன்றும்
பொன்றப் பொடியாக நோக்கி னான்காண்
    பூதன்காண் பூதப் படையா ளிகாண்
அன்றப் பொழுதே அருள்செய் தான்காண்
    அனலாடி காண்அடியார்க் கமுதா னான்காண்
மன்றல் மணங்கமழும் வார்சடை யான்காண்
    மாகடல்சூழ் கோகரணம் மன்னி னானே.


He bent that bow (of Meru) and wielded it.
His dart was Agni.
He so cast His look on the three mobile towns that they were reduced to powdery ash.
He is the Lord of lives.
His hosts are the Bhootas.
He instantaneously graces His adorers.
He bathes in the fire.
He is Nectar unto His servitors.
Sweet and suaveolent is His spreading matted hair.
He for ever.
Abides at Gokaranam upon the great main.

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 [84] 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 ... 3160