Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 816 817 818 819 820 821 822 823 824 825 [826] 827 828 829 830 831 832 833 834 835 836 ... 2904
12376
Translations and Commentaries by Forum Members / Re: Saint Thayumanavar
« on: October 12, 2015, 01:41:13 PM »
Verse 69 of Paraparak KaNNi;


எப்பொருளும் நீயெனவே எண்ணிநான் தோன்றாத
வைப்பைஅழி யாநிலையா வையாய் பராபரமே. 69.



Grant me the thought
That all, all art Thou.
Grant me the treasure
Where "I" appears not.
Grant me that in manner imperishable,
Oh Para Param!

Arunachala Siva.

12377
Translations and Commentaries by Forum Members / Re: Saint Thayumanavar
« on: October 12, 2015, 01:38:56 PM »
Verse 68: Paraparak KaNNi:


மால்காட்டிச் சிந்தை மயங்காமல் நின்றுசுகக்
கால்காட்டி வாங்காதே கண்டாய் பராபரமே. 68.


Do Thou not show Maya
And delude not my thoughts!
Do Thou show Thy Feet of Bliss
And make it there abide,
Oh Para Param!

Arunachala Siva.

12378
Translations and Commentaries by Forum Members / Re: Saint Thayumanavar
« on: October 12, 2015, 01:35:15 PM »
Verse 67 of Paraparak KaNNi:


இரவுபக லற்றவிடத் தேகாந்த யோகம்
வரவுந் திருக்கருணை வையாய் பராபரமே. 67.


Grant me Thy benediction
That I attain the yoga of solitude
In the space that knows
Neither night nor day,
Oh Para Param!

Arunachala Siva.

12379
Translations and Commentaries by Forum Members / Re: Saint Thayumanavar
« on: October 12, 2015, 01:30:59 PM »
Verse 66 of  Paraparak KaNNi"


வெட்டவெளிப் பேதையன்யான் வேறுகப டொன்றறியேன்
சிட்டருடன் சேர்அனந்த தெண்டன் பராபரமே. 66.



An innocent of the Empty Void,
Falsity I know none,
Joining the holy devotees
Countless salutations I offer Thee,
Oh Para Param!

Arunachala Siva.

12380
Translations and Commentaries by Forum Members / Re: Saint Thayumanavar
« on: October 12, 2015, 12:03:03 PM »
Verse 65 of Paraparak KaNNi:


எவ்வுயிரும் என்னுயிர்போல் எண்ணி யிரங்கவும்நின்
தெய்வ அருட்கருணை செய்யாய் பராபரமே. 65.


Grant me Thy Divine Grace
To consider all life as my life
And so commiserate in sympathy,
Oh Para Param!

Arunachala Siva.

12381
Translations and Commentaries by Forum Members / Re: Saint Thayumanavar
« on: October 12, 2015, 12:01:35 PM »
Verse  64 of Paraparak KaNNi:


வந்தித்து நின்னை மறவாக் கடனாகச்
சிந்திக்க நின்னதருள் செய்யாப் பராபரமே. 64.


Grant me Thy Grace to adore Thee
And to think of Thee as a duty,
Forgetting never,
Oh Para Param!

Arunachala Siva.

12382
Translations and Commentaries by Forum Members / Re: Saint Thayumanavar
« on: October 12, 2015, 11:54:27 AM »
Verse 63 of Paraparak KaNNi:


பரமுனக்கென் றெண்ணும் பழக்கமே மாறா
வரமெனக்குத் தந்தருள்என் வாழ்வே பராபரமே. 63.



Grant me the boon
That I deviate not
From my habit of thinking:
"Thy Will be done."
Thou art my life's Existence,
Oh Para Param!

Arunachala Siva.

12383
Translations and Commentaries by Forum Members / Re: Saint Thayumanavar
« on: October 12, 2015, 11:46:17 AM »
Verse 62 of Paraparak KaNNi:


உன்னைநினைந் துன்நிறைவின் உள்ளே உலாவும்என்னை
அன்னைவயிற் றின்னம்அடைக் காதே பராபரமே. 62.



Thinking of Thee
I sojourn in the fullness of Thy Grace.
Do Thou not shut me up
In a mother's womb again,
Oh Para Param!

Arunachala Siva.

12384
Translations and Commentaries by Forum Members / Re: Saint Thayumanavar
« on: October 12, 2015, 11:37:16 AM »
Verse 61 of Paraparak KaNNi:


நாட்டாதே யென்னையொன்றில் நாட்டி யிதமகிதங்
காட்டாதே யெல்லாம்நீ கண்டாய் பராபரமே. 61.



Grant me Thy Divine Grace
To consider all life as my life
And so commiserate in sympathy,
Oh Para Param!


Arunachala Siva.

12385
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: October 12, 2015, 09:50:06 AM »
English Transaltion> Tiru Andap Pahuthi:



On scrutiny one will find  the  spherical and heavenly bodies of the Cosmos,  their limitlessness,
their uberous and multitudinous forms, and the way they excel each other in pulchritude,
to exceed in number a thousand millions. God indeed is so great that all these worlds.
In His Presence, are like the minute atomic particles, seen in the sun`s rays that streak into a house.
He, the eternally young and handsome One,  spins the throngs of Brahma-s and the multitudinous
Vishnu-s.  The commencement, the sustenance and the absorption of the puissant and great eons
whence manifest Creation, sustenance and absorption, like the swaying and spinning of the hurricane
which is made up of strong and subtle currents.   -10
He is the hoary One who creates the creators of all things, fosters the ones that foster the created
things,  and resolves them at the appointed hour. He is the concealer whose grace defies thinking.
The godlings that confer release to those,  that pursue the six lofty faiths, are like worms before Him.
He is the One that confers on the sun its diurnal effulgence, on the sacred moon its coolness.
On the puisant fire its heat, on the ether pure its pervasiveness, on the glorious wind its force,
on the sparkling water its sweetness, on the earth its palpable hardness.
Thus, even thus, He packed into each of the billions and billions of things its virtue.   -20
These are but a few of His greatness. Behold Him, the hoary One, the complete One;
The peerless One; the One that wears The tusks of the hoary boar;
the One whose loin is girt with the skin of the sylvan tiger;
The One that wears the Holy Ash.
As I think and think on Him,  I am unable to contain myself.  Alas, ruination is my lot.
He is the concordant melody in the Veena and of its arcane virtue He alone is aware.
He is the supernal One;  He is the most hoary One;
He is the great One, by Brahma and Vishnu not able to see.
He is the wondrous One; He is the many; He is the ancient One beyond the reach of vocables;
He is the One far beyond the pale of thought.
He is the One taken in the net of devotion;
He is the One ? indeed the only One.   -30   -40
It is He who pervades all the expansive worlds !
He is the subtle One who indwells the atom !
He is the Lord-God, glorious and peerless !
He is the rare One ? the rarest of the rate !
He envelops all things and fosters them !
He is the subtle One to bibles unknown !
He is the One that extends above and below !
He is without end or beginning !
He is the One who creates bondage as well as release !
He is the immobile and the mobile as well !
He is the One who causes the eons and their end !
He is the Lord-God claimable by everyone !
He is Siva who is unknown even to the devas ! -50
He is male, female and neither of either !  It is thus, even thus, He is to be beheld.
I beheld Him with my very eyes;
Behold Him ? the Nectar whence flows immense grace;
I too did eye His great Mercy;
He placed on earth His noble feet;
I stood clarified that He is Siva;
He claimed me and rules me in grace;
He is concorporate with Her whose eyes are blue lilies.
Behold Her who is part of Him !   -60
He is the hoary Ocean of supernal bliss.
THAT   emerged as a great nimbus and scaled the Hill ? the beauteous Tirup Perun Thurai.
Its gracious flashes of lightnings extended in all directions;
then scattered the bright serpents ? The five senses;
the great heat ? cruel and painful and massive stood slunk.
Up rose the tondai of long and beautiful stalks and shone in radiant splendor;
Cochineals swarmed about ? in number,
Greater than our myriad embodiment;
His drum of great and vast mercy, resounded;
Flower-like hands like Kanthal, folded in worship;
Sweet grace limitless formed into tiny droplets;
The flood of ruddy luster filled the directions.
As the flood rose up mountain-high,
the pool Of misery could no longer retrieve its form.
Unto the mirage formed by the six faiths.   The herd of long-eyed antelopes repaired,
Driven by thirst, and with their huge mouths quaffed;
Their thirst not slaked, they grew fatigued;
Scorched by the immense heat they but wallowed in misery.   -80
Then flowed torrential Grace into the immense river ? The sky -, and rose up;
a great and pleasant maelstrom sucked into its whirl all that was there;
The flood dashed against the great banks of our bondage and broke them to bits;
it uprooted the rows and rows of lofty trees ? our twofold Karma.
At the junction of the mountain, a huge dam rose up;
A channel to the pool of fragrant flowers was formed;
On its banks the eagle-wood profusely smoked;
Chafers swarmed over the flowers of the pool;
Its water rose up and up from time to time;
Joy welled up in the minds of beholders.
In the fields of worship,
The devotee-husbands sowed aplenty the seeds of Love,
Thanks to Him ? the rare cloud-like Bestower.
May He flourish for ever !   -90
O God whose girdle is a black snake, praise be !
O the primal One that graces the rare tapasvins,
praise be !  O Hero that does away with dread, praise be !
O One that forever draws us to Him, praise be !
O One that sweeps away the great encircling misery, praise be !
O Giver of abounding ambrosia to them that seek, praise be !
O One that bends and dances in dense darkness, praise be !
O Beloved of Her whose long arms are bamboo-like,
O our God who is indifferent to the indifferent, praise be !
O One that is a treasure to devotees indigent, praise be !   -100
O One that causes the venomous adder to dance, praise be !
O great One that maddens us with love, praise be !
O One ablaze with the Holy Ash, praise be !
O One that in the four quarters causes them to walk that walk,
them to lie down that do lie and them to stand that are stationary !
O hoary One who is beyond the pale of vocables,
O One that is not containable by mental emotions,
O One not apprehended by eyes or other sense-organs,
O that evolves of the manifesting forms of ether and other elements !
Your enveloping glory pervades ubiquitous like flower`s fragrance.
You indeed are the splendorous that this day deigned to come down to do away with my mortal frame !   -110
He, this day, deigned to come to abide in me; praise be !
He graced me with a nectar of frame; praise be !
He is my inner spa that causes my soul to rejoice, praise be !
Not containable joy wafts in me, wave after wave, praise be !
This, my body, I can't not bear, praise be !
He blazes like a pile of emeralds and a ruby drift emerges from Him;
He is fragrant with auric luster;
To searching Brahma and Vishnu He remains invisible;
He hid Himself from them that duly pursued Him in all propriety;
He hid Himself from those that pursued Him with single-minded concentration,
causing them to grieve;
He hid Himself from those that pursued Him with firm determination;
He hid Himself from those who toiled in the Vedic way,
causing them to grieve.
He hid Himself in the very Tantra from those that essayed to discover Him through that very Tantra;
He looks at all things without exception; He apprehended well everything;
By appearing as a man, then metamorphosing Himself Into a sexless being and then sporting the form of a woman of bright forehead, He hid Himself, He hid Himself clean from the vision of rare tapasvins whose five senses could traverse far,far away,and who dwelt in impregnable mountains, leading extremely austere lives,
their flesh-less bodies scarce living; He hid Himself from vacillating agnostics;
`When I, in the past, cultivated Him, and even today, practice it,
He ? the Thief -, hid Himself from me. Him, even Him, have we now beheld !   -120 -130 -140
Gather ye, hasten to gather, to fetter Him With garlands of fresh-blown flowers.
He gave the slip to those that cried hoarse, thus; ``Surround Him ! Encircle Him !
Follow Him ! Leave Him not ! Catch hold of Him ! `` He who is beyond compare, announced His
immanence that men like me could hearken to Him;  He, even He, made His clarion call and,
in grace, enslaved me. He graced me by revealing His form of a Brahmin.
as imperishable love melted my bones, I cried aloud,
buffeted by the rising and uprising waves of the billowy sea;
my head wobbling, down I crashed, and rolled, and cried. I was madder than madmen;
more bewildered was I than the demented.
Beholding me, the townsmen stood scared; they that heard of me were nonplussed.
I was like the rutting tusker that brooks no rider; I could not endure such great and massive
mustiness; Lo, He re-formed my limbs, now suffused with the sweet honey garnered from meliferous branches.   -150
He who that day, smote with fire the hoary citadels Of His foes, by His gracious smile, this day,
By His great and gracious flame, with exception none, did away with our ?
His devotees` - little huts of flesh; unto me, He became an form in my broad palm;
This I know not to set in speech;  do I merit this?
May He flourish for ever ! I cannot know or contain the sea-change caused to me.  A mere cur -,
by Him, the God.  I can not comprehend how He graced me !  Alas, alas,  I am dead grown senseless !
His grace to me surpasses my understanding !  I have quaffed it;
yet I remain in-satiate; I have swallowed it; yet I do not feel full.   -160
Like the upsurging tides on the full moon day, He caused my bosom to swell and soar up in joy,
Like the billows of the cool and lovely Sea of Milk.
He soused each root of my body`s hair In nectar !
Oh beatitude ineffable ! In all my cruel, fleshly frame of a cur, He packed, to the brim, honey sweet;
He filled with nectarean elixir each bone and marrow.
He wrought for me a frame Endowed with a melting heart.
Thus, even thus, He graced me with a grace-abounding body.
He made me - the base one -, to live and thrive, like a tusker that feeds on bright and juicy sweet
canes. He, the One that is beyond the ken of Brahma and Vishnu`s comprehension,
caused the heavenly honey of mercy percolate in me and made me flourish in grace doubled with
supernal nectar.   -170 -180 -182

Arunachala Siva.

12386
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: October 12, 2015, 09:24:05 AM »
Verse 3 of Tiruvachakam: Tiru Andap Pahuti:-

அண்டப் பகுதியின் உண்டைப் பிறக்கம்
அளப்பருந் தன்மை வளப்பெருங் காட்சி
ஒன்றனுக் கொன்று நின்றெழில் பகரின்
நூற்றொரு கோடியின் மேற்பட விரிந்தன
இன்னுழை கதிரில் துன்அணுப் புரையச் 5
சிறிய வாகப் பெரியோன் தெரியின்
வேதியன் தொகையொடு மாலவன் மிகுதியும்
தோற்றமுஞ் சிறப்பும் ஈற்றொடு புணரிய
மாப்பே ரூழியும் நீக்கமும் நிலையும்
சூக்கமொடு தூலத்துச் 10
சூறை மாருதத் தெறியது வளியிற்
கொட்கப் பெயர்க்குங் குழகன் முழுவதும்
படைப்போற் படைக்கும் பழையோன் படைத்தவை
காப்போற் காக்குங் கடவுள் காப்பவை
கரப்போன் கரப்பவை கருதாக் 15
கருத்துடைக் கடவுள் திருத்தகும்
அறுவகைச் சமயத் தறுவகை யோர்க்கும்
வீடுபே றாய்நின்ற விண்ணோர் பகுதி
கீடம் புரையுங் கிழவோன் நாடொறும்
அருக்கனிற் சோதி அமைத்தோன் திருத்தகு 20
மதியின் தண்மை வைத்தோன் திண்திறல்
தீயின் வெம்மை செய்தோன் பொய்தீர்
வானிற் கலப்பு வைத்தோன் மேதகு
காலின் ஊக்கங் கண்டோன் நிழல்திகழ்
நீரின் இன்சுவை நிகழ்ந்தோன் வெளிப்பட 25
மண்ணின் திண்மை வைத்தோன் என்றென்
றெனைப்பல கோடி யெனைப் பல பிறவும்
அனைத்தனைத் தவ்வயின் அடைத்தோன் அஃதான்று
முன்னோன் காண்க முழுதோன் காண்க
தன்னே ரில்லோன் தானே காண்க 30
ஏனத் தொல்லெயி றணிந்தோன் காண்க
கானப் புலியுரி அரையோன் காண்க
நீற்றோன் காண்க நினைதொறும் நினைதொறும்
ஆற்றேன் காண்க அந்தோ கெடுவேன்
இன்னிசை வீணையில் இசைந்தோன் காண்க 35
அன்னதொன் றவ்வயின் அறிந்தோன் காண்க
பரமன் காண்க பழையோன் காண்க
பிரமன்மால் காணாப் பெரியோன் காண்க
அற்புதன் காண்க அநேகன் காண்க
சொற்பதங் கடந்த தொல்லோன் காண்க 40
சித்தமுஞ் செல்லாச் சேட்சியன் காண்க
பத்தி வலையிற் படுவோன் காண்க
ஒருவன் என்னும் ஒருவன் காண்க
விரிபொழில் முழுதாய் விரிந்தோன் காண்க
அணுத்தருந் தன்மைஇல் ஐயோன் காண்க 45
இணைப்பரும் பெருமையில் ஈசன் காண்க
அரியதில் அரிய அரியோன் காண்க
மருவிஎப் பொருளும் வளர்ப்போன் காண்க
நூலுணர் வுணரா நுண்ணியோன் காண்க
மேலொடு கீழாய் விரிந்தோன் காண்க 50
அந்தமும் ஆதியும் அகன்றோன் காண்க
பந்தமும் வீடும் படைப்போன் காண்க
நிற்பதுஞ் செல்வதும் ஆனோன் காண்க
கற்பமும் இறுதியுங் கண்டோன் காண்க
யாவரும் பெறவுறும் ஈசன் காண்க 55
தேவரும் அறியாச் சிவனே காண்க
பெண்ஆண் அலியெனும் பெற்றியன் காண்க
கண்ணால் யானுங் கண்டேன் காண்க
அருணனி சுரக்கும் அமுதே காண்க
கருணையின் பெருமை கண்டேன் காண்க 60
புவனியிற் சேவடி தீண்டினன் காண்க
சிவனென யானுந் தேறினன் காண்க
அவனெனை ஆட்கொண் டருளினன் காண்க
குவளைக் கண்ணி கூறன் காண்க
அவளுந் தானும் உடனே காண்க 65
பரமா னந்தப் பழங்கட லதுவே
கருமா முகிலின் தோன்றித்
திருவார் பெருந்துறை வரையி லேறித்
திருத்தகு மின்னொளி திசைதிசை விரிய
ஐம்புலப் பந்தனை வாளர விரிய 70
வெந்துயர்க் கோடை மாத்தலை கரப்ப
நீடெழில் தோன்றி வாலொளி மிளிர
எந்தம் பிறவியிற் கோபம் மிகுத்து
முரசெறிந்து மாப்பெருங் கருணையின் முழங்கிப்
பூப்புரை அஞ்சலி காந்தள் காட்ட 75
எஞ்சா இன்னருள் நுண்துளி கொள்ளச்
செஞ்சுடர் வெள்ளம் திசைதிசை தெவிட்ட - வரையுறக்
கேதக் குட்டங் கையற வோங்கி
இருமுச் சமயத் தொருபேய்த் தேரினை
நீர்நசை தரவரும் நெடுங்கண் மான்கணம் 80
தவப்பெரு வாயிடைப் பருகித் தளர்வொடும்
அவப்பெருந் தாபம் நீங்கா தசைந்தன
ஆயிடை வானப் பேரியாற் றகவயிற்
பாய்ந்தெழுந் தின்பப் பெருஞ்சுழி கொழித்துச்
சுழித்தெம் பந்தமாக் கரைபொரு தலைத்திடித் 85
தூழூழ் ஓங்கிய நங்கள்
இருவினை மாமரம் வேர்ப றித்தெழுந்
துருவ அருள் நீர் ஓட்டா அருவரைச்
சந்தின் வான்சிறை கட்டி மட்டவிழ்
வெறிமலர்க் குளவாய் கோலி நிறையகில் 90
மாப்புகைக் கறை சேர் வண்டுடைக் குளத்தின்
மீக்கொள மேன்மேன் மகிழ்தலின் நோக்கி
அருச்சனை வயலுள் அன்புவித் திட்டுத்
தொண்ட உழவ ராரத் தந்த
அண்டத் தரும்பெறல் மேகன் வாழ்க 95
கரும்பணக் கச்சைக் கடவுள் வாழ்க
அருந்தவர்க் கருளும் ஆதி வாழ்க
அச்சந் தவிர்த்த சேவகன் வாழ்க
நிச்சலும் ஈர்த்தாட் கொள்வோன் வாழ்க
சூழிருந் துன்பந் துடைப்போன் வாழ்க 100
எய்தினர்க் காரமு தளிப்போன் வாழ்க
கூரிருட் கூத்தொடு குனிப்போன் வாழ்க
பேரமைத் தோளி காதலன் வாழ்க
ஏதிலர்க் கேதிலெம் இறைவன் வாழ்க
காதலர்க் கெய்ப்பினில் வைப்பு வாழ்க 105
நச்சர வாட்டிய நம்பன் போற்றி
பிச்செமை யேற்றிய பெரியோன் போற்றி
நீற்றொடு தோற்ற வல்லோன் போற்றி - நாற்றிசை
நடப்பன நடாஅய்க் கிடப்பன கிடாஅய்
நிற்பன நிறீஇச் 110
சொற்பதங் கடந்த தொல்லோன்
உள்ளத் துணர்ச்சியிற் கொள்ளவும் படாஅன்
கண்முதற் புலனாற் காட்சியும் இல்லோன்
விண்முதற் பூதம் வெளிப்பட வகுத்தோன்
பூவின் நாற்றம் போன்றுயர்ந் தெங்கும் 115
ஒழிவற நிறைந்து மேவிய பெருமை
இன்றெனக் கெளிவந் தருளி
அழிதரும் ஆக்கை ஒழியச்செய்த ஒண்பொருள்
இன்றெனக் கெளிவந் திருந்தனன் போற்றி
அளிதரும் ஆக்கை செய்தோன் போற்றி 120
ஊற்றிருந் துள்ளங் களிப்போன் போற்றி
ஆற்றா இன்பம் அலர்ந்தலை செய்யப்
போற்றா ஆக்கையைப் பொறுத்தல் புகலேன்
மரகதக் குவாஅல் மாமணிப் பிறக்கம்
மின்னொளி கொண்ட பொன்னொளி திகழத் 125
திசைமுகன் சென்று தேடினர்க் கொளித்தும்
முறையுளி யொற்றி முயன்றவர்க் கொளித்தும்
ஒற்றுமை கொண்டு நோக்கும் உள்ளத்
துற்றவர் வருந்த உறைப்பவர்க் கொளித்தும்
மறைத்திறம் நோக்கி வருந்தினர்க் கொளித்தும் 130
இத்தந் திரத்திற் காண்டுமென் றிருந்தோர்க்
கத்தந் திரத்தின் அவ்வயின் ஒளித்தும்
முனிவற நோக்கி நனிவரக் கௌவி
ஆணெனத் தோன்றி அலியெனப் பெயர்ந்து
வாணுதற் பெண்ணென ஒளித்தும் சேண்வயின் 135
ஐம்புலன் செலவிடுத் தருவரை தொறும்போய்த்
துற்றவை துறந்த வெற்றுயி ராக்கை
அருந்தவர் காட்சியுள் திருந்த ஒளித்தும்
ஒன்றுண் டில்லை யென்றறி வொளித்தும்
பண்டே பயில்தொறும் இன்றே பயில்தொறும் 140
ஒளிக்குஞ் சோரனைக் கண்டனம்
ஆர்மின் ஆர்மின் நாண்மலர்ப் பிணையலின்
தாள்தளை யிடுமின்
சுற்றுமின் சூழ்மின் தொடர்மின் விடேன்மின்
பற்றுமின் என்றவர் பற்றுமுற் றொளித்தும் 145
தன்னே ரில்லோன் தானேயான தன்மை
என்னே ரனையோர் கேட்கவந் தியம்பி
அறைகூவி ஆட்கொண் டருளி
மறையோர் கோலங் காட்டி யருளலும்
உளையா அன்பென் புருக வோலமிட் 150
டலைகடல் திரையின் ஆர்த்தார்த் தோங்கித்
தலைதடு மாறா வீழ்ந்துபுரண் டலறிப்
பித்தரின் மயங்கி மத்தரின் மதித்து
நாட்டவர் மருளவுங் கேட்டவர் வியப்பவும்
கடக்களி றேற்றாத் தடப்பெரு மதத்தின் 155
ஆற்றே னாக அவயவஞ் சுவைதரு
கோற்றேன் கொண்டு செய்தனன்
ஏற்றார் மூதூர் எழில்நகை எரியின்
வீழ்வித் தாங்கன்
றருட்பெருந் தீயின் அடியோம் அடிக்குடில் 160
ஒருத்தரும் வழாமை யொடுக்கினன்
தடக்கையின் நெல்லிக் கனியெனக் காயினன்
சொல்லுவ தறியேன் வாழி முறையோ
தரியேன் நாயேன் தான்எனைச் செய்தது
தெரியேன் ஆவா செத்தேன் அடியேற் 165
கருளிய தறியேன் பருகியும் ஆரேன்
விழுங்கியும் ஒல்ல கில்லேன்
செழுந்தண் பாற்கடல் திரைபுரைவித்
துவாக்கடல் நள்ளுநீர் உள்ளகந் ததும்ப
வாக்கிறந் தமுதம் மயிர்க்கால் தோறுந் 170
தேக்கிடச் செய்தனன் கொடியேன் ஊன்தழை
குரம்பை தோறும் நாயுட லகத்தே
குரம்பைகொண் டின்தேன் பாய்த்தி நிரம்பிய
அற்புத மான அமுத தாரைகள்
எற்புத் துளைதொறும் ஏற்றினன் உருகுவ 175
துள்ளங் கொண்டோர் உருச்செய் தாங்கெனக்
கள்ளூ றாக்கை யமைத்தனன் ஒள்ளிய
கன்னற் கனிதேர் களிறெனக் கடைமுறை
என்னையும் இருப்ப தாக்கினன் என்னிற்
கருணை வான்தேன் கலக்க 180
அருளொடு பராவமு தாக்கினன்
பிரமன்மா லறியாப் பெற்றி யோனே.

Arunachala Siva.


12387



The Pure Mind or Suddha Manas, is the Suddha Sattva.  The impure mind, comes to a person even while in mother's womb, due to vasanas, the carry bag, that is brought with the jiva from its previous birth.  The abidance in the Self is nothing but pure sattva, the suddha sattva.  Here, the mind has no role, even if it is there.  Mano-nasam, the word used by Bhagavan Ramana in Who am I? may mean extinction of mind
or even extinction of thoughts, which come about only when the mature seeker gets that with the grace of god or guru.

The impurities come to a mind, through vasanas, under three categories.  The first is Ego.  This is the most potent one. The second is Kanma in Tamil or Karma.  The third is maya or Mother's play with the jivas.  The seeker upon maturity can overcome the second and third.  But the first, is the most difficult to conquer.  This ego, or Anava in Tamil, if conquered, the Jiva becomes the Self.  Complete Nonduality!

Mind conquest is the most arduous task.  Saint Ramalinga Swamigal says:  "Show me the religion
that can teach me, to kill the mind.  And that is my religion."

Bhagavan Ramana had conquered the second and third even during His previous births.  Or, if you consider Him as an avatara, these were not there at all.  But the ego, was there. And He easily conquered that
with 15 minutes death experience in Madurai.  He became the Self even at Madurai in August 1896.
He had to come to Arunachala on 1st September 1896, only to display His state for other's benefits,
for 54 years.

Arunachala Siva.   

12388


Om Suddha tattvasandhanadvaa pasusattih Namah:

Om, By contemplation of the Pure Principle of the Surpeme Reality, the yogi is freed from bondage.

Bhagavan Ramana arrived at Tiruvannamalai on the morning of 1st September 1896.  He went straight into the Temple of Arunachaleswara.  It was a Tuesday, around 11 am.  Inside the temple, providentially, there were practically none.  He went to the shrine of Siva, Arunachaleswara and embraced the Lingam,
happily.  There union is complete.  He came out of the temple. One barber asked Him whether He could have a tonsure.  He agreed.  After that, He tore His dhoti and made a codpiece. He wore the codpiece and threw away the remaining dhoti.  He did not keep a portion for an alternate dhoti!  Total freedom
from bondage.  He threw away the sweetmeats into the temple tank. It was given by Muthukrishna Bhagavatar's sister, the previous day.  He did not keep the packet for His lunch.  Where is the worry about lunch and dinner?  Total freedom from bondagte, the freedom that passeth understanding!  Everything is Arunachaleswara's burden.  Not His.  He threw away the remaining money also.  He did not keep something for afternoon coffee and snacks.  Where is the need?  Total freedom from bondage. All freedom, nothing but freedom.  Ever free like Sivam, the Self. Bhagavan Ramana attained this state even at Madurai in August 1896.  But it was a mystery, a secret.  No one knew about it. It was made known to the world by Him, much later.  These happenings in Tiruvannamalai were only to tell the world about His state of Surpreme Realization. 

He was ever in that natural state.  Om Naisargiga Mahatapase Namah:  One who was ever in natural state, through His tapas, penance!  (108 Holy Names of Bhagavan Ramana Maharshi)

Arunachala Siva.

12389
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: October 11, 2015, 05:04:27 PM »
Saiva Canon 8: Tiruvachakam.

(2)  Keerthi Tiru Ahaval:

The sacred feet that dance in Tillai`s hoary town Abide in all entia;
they are replete With numberless guna-s of sheer excellence;
They cause on earth,
heaven and celestial worlds The appearance and disappearance Of the lore of learning.
They have totally chased my murk away;
As occupant,
He so gloriously and mindfully indwells the minds Of devotees that they thrive in abounding grace.
On the great and aeviternal Mahendra Mount.   In grace, He revealed the promised Aagamas;
Poised in sweet grace,
He abode at Kallaadam.  With His goodly Consort in charming love.
At Panchappalli, acccompanied with Her of milk-sweet words,
He caused the abounding of nectarean grace That knows no decrease;
the broad expanse Of Her buxom breasts,
whose lips are ruddy,
Served as His bed when He assumed the guise of a forester.   - 10
As a fisherman He netted a shark ? a great loot -,
Whence He retrieved the great Aagamas;
Then, seated on the Mahendra Mount,
He, in peace, proclaimed them through His five visages,
As One versed in the four Vedas and as an Arya Immortal,
He graciously abode at Nantampaadi;
Various and variform are His forms;
varied indeed Are His dispositions;
a thousand thousand are His Propensities;
He is the Lord-God whose mount is the Bull;
To redeem this world, He came concorporate With His Consort;
with steeds and with bands Of horsemen, from the western region,
He rode forth beautifully;
at Velamputthoor, He threw a spear and revealed His splendorous form.
At Saantamputthoor, He emerged from a mirror and bestowed boons on a bow-wielding hunter.
As He fastened the gram-bag to the horse,  He revealed His hoary and enchanting form of total flame.   - 20 -30
He who is unknown to Vishnu and Brahma,
Transformed foxes into horses,
by a goodly act.
He whose feet are hallowed and divine,
Sold horses to the Pandya to rule him in grace,
But would receive no gold for such sale.
He, the Ruler, was there poised in the Way of Grace;
He is the hoary One and it is from Him The inducing light materializes.
He, as a Brahmin, enslaved me and rules me;
He is an author of grammar;
In Madurai, the great and grand and glorious city He played the role of a horse-groom;
Then, in the self-same place,  for her sake, His devotee, He, in befitting grace,  carried earth;
Abiding at Uttharakosamangkai, He revealed His wondrous form of Guru;
Sweetly and splendrously. He abode at Poovanam Where He showed His hoary,
pure and charming frame; At Vaadavoor He sojourned sweetly and revealed In mercy,
the tinkling of His anklets.   - 40 ? 50
At divine Perunturai, He became the opulent One Hiding Himself in the glorious and abounding flame;
At Poovalam He abode in splendor and blessed me sweetly with a garland of rudraksha ? the annihilation of my sins. He raised a water-booth triumphantly and there served as a competent attendant,
in grace;  He, that day, as a guest, at Vennkaadu,
On purpose, sat under a kurunthai-tree.
Duly abiding at Pattamangkai, He conferred there,
the eight, great, occult powers on His chosen;
He became a hunter, assumed the guise He chose, and then by a trickery hid Himself in a forest.
To demonstrate the truth, He assumed a body that became Him and thus revealed His competency.
In joy and grace, He came to Oriyoor and there incarnated as a great and glorious infant.
At Paandoor He abode in glory; In the bright isle,
south of Tevoor He took on a majestic form.   - 60 ? 70
At Tiruvarur,  girt with meliferous groves,  He conferred Gnosis on His devotees;
Gloriously abiding at Idaimarutu He placed His sacred foot on the crown of His devotee;
Becomingly abiding at Ekambam, He became concorporate with His Woman;
Gloriously templed in Tiruvaanchiyam,
He sported in joy with Her of fragrant locks;
Becoming a Warrior, He held a mighty bow and caused many powers to manifest;
He was charmingly enshrined at Kadambur;
At Eengkoimalai He revealed His splendor.
He officiated as a Saivite Archaka at Aiyaaru;
At Turutthi He abode in abounding love;
He loved to preside over Tiruppanaiyoor;
At Kazhumalam He granted darshan;
At Kazhukkundru He abode unfailingly;
At Purampayam He posited dharma-s galore;
At KuRRalam,
He abode in the form of a symbol,
- 80 -90
He, the Primal Eye of exquisite form Whose glory is infinite, concealed His form Of Flame,
assumed a magical form and graciously enacted sorcery and gramar.
He is our God who subsumes in Himself the nature of each and every one,
and prevails Everywhere as the compassionate One;
He descended down the ethereal realm And at beautiful Paalai in Chandradweep,
He abode in grace poised in His peerless pulchritude,
And explicated the Sastras.
He is the Lord of the great Mahendra Mount whence Aagamic Mantras emerged.
He is the great One whose loving kindness Is of endless grandeur;
of His rulership over us,
I will proclaim thus:
He revealed His lofty and stately,
Divine and omnipresent form of beauty,
Bedaubed totally with the Holy Ash.
His River is Bliss which at one sweep Does away with all flaws;
He who is concorporate with His Woman is the One of great and immense mercy;
His great Drum of Naatham loud resounds;
He so enslaves and rules us that we are for ever freed from flaws;
Trident is the Weapon He holds in His hand;   - 100 ? 110
His immaculate frame weeds out the source Of the three malas;
He is the radiant flame;
The wreath of the loving One is wrought Of Kazhuneer;
this He becomingly wears in grace.
He is beyond the ken of Brahma and Vishnu;
Riding well a steed,
He came;
He is the One who,
in grace,
reveals the way That does away with re-birth.
His hoary land is the Pandya realm;
On devoted servitors He confers everlasting life;
His town is Uttharakosamangkai;
His sacred name is Deva-Deva;
it is He Who blessed and graced the primal deities;
He did away with Darkness and ushered in Bliss Which indeed is His Mount.
His greatness which caused the manifestation of such Bliss is His blessed Mountain.
How so high, their station be, and whatever be their skill,
He enslaves and rules them through their very station and skill.
He bade me, a cur, to proceed to Tillai And reach its splendorous forum;   - 120
He was pleased to leave me here, to languish.
The devotees ? the recipients of His great grace -,
Who that day followed Him, merged with Him.
Of those that could not reach Him, some leaped into the fire;
Struck by delusion, some stood bewildered;
Some fell down on earth and rolled and cried;
Some sped towards the sea and plunged into it;
Some hailed Him thus:
``Lord,
O Lord !
`` Some that could,
did really reach His feet;
Some praised Him thus:
``O Supreme Dancer That blessed Patanjali !
`` Those who so hailed Him Stood disabused of their sense of well-being And commenced to yearn and long for Him;
In the radiant and auric forum of Puliyoor Which is like unto the splendorous Himavant,
He dances with Uma whose lips are ruddy fruitage;
He is the God who with the soft and lovely smile Of His divine visage,
blessed Kaali.
The Supreme Lord of Kailash Which is vibrant with mystic sounds,

With the devotees that followed Him,
entered The radiant Puliyoor and sweetly abides there.   -130 ? 140 ? 146.

Arunachala Siva.

12390
General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: October 11, 2015, 04:40:31 PM »
Saiva Canon 8: Tiruvachakam:

(2) Keerthi Tiru Ahaval:

தில்லை மூதூர் ஆடிய திருவடி
பல்லுயி ரெல்லாம் பயின்றன னாகி
எண்ணில் பல்குணம் எழில்பெற விளங்கி
மண்ணும் விண்ணும் வானோ ருலகுந்
துன்னிய கல்வி தோற்றியும் அழித்தும்
என்னுடை யிருளை ஏறத் துரந்தும்
அடியா ருள்ளத் தன்புமீ தூரக்
குடியாக் கொண்ட கொள்கையும் சிறப்பும்
மன்னு மாமலை மகேந்திர மதனிற்
சொன்ன ஆகமந் தோற்றுவித் தருளியுங
கல்லா டத்துக் கலந்தினி தருளி
நல்லா ளோடு நயப்புற வெய்தியும்
பஞ்சப் பள்ளியிற் பான்மொழி தன்னொடும்
எஞ்சா தீண்டும் இன்னருள் விளைத்தும்
கிராத வேடமொடு கிஞ்சுக வாயவள்
விராவு கொங்கை நற்றடம் படிந்தும்
கேவேட ராகிக் கெளிறது படுத்து
மாவேட் டாகிய ஆகமம் வாங்கியும்
மற்றவை தம்மை மகேந்தி ரத்திருந்
துற்றஐம் முகங்க ளாற்பணித் தருளியும்
நந்தம் பாடியில் நான்மறை யோனாய்
அந்தமில் ஆரிய னாயமர்ந் தருளியும்
வேறுவே றுருவும் வேறுவே றியற்கையும்
நூறுநூ றாயிரம் இயல்பின தாகி
ஏறுடை ஈசன்இப் புவனியை உய்யக்
கூறுடை மங்கையும் தானும்வந் தருளிக்
குதிரையைக் கொண்டு குடநா டதன்மிசைச்
சதுர்படச் சாத்தாய்த் தானெழுந் தருளியும்
வேலம் புத்தூர் விட்டே றருளிக்
கோலம் பொலிவு காட்டிய கொள்கையும்
தற்பண மதனிற் சாந்தம் புத்தூர்
விற்பொரு வேடற் கீந்த விளைவும்
மொக்கணி யருளிய முழுத்தழல் மேனி
சொக்க தாகக் காட்டிய தொன்மையும்
அரியொடு பிரமற் களவறி யொண்ணான்
நரியைக் குதிரை யாக்கிய நன்மையும்
ஆண்டுகொண் டருள அழகுறு திருவடி
பாண்டி யன்தனக் குப்பரி மாவிற்
றீண்டு கனகம் இசையப் பெறாஅ
தாண்டான் எங்கோன் அருள்வழி யிருப்பத்
தூண்டு சோதி தோற்றிய தொன்மையும்
அந்தண னாகி ஆண்டுகொண் டருளி
இந்திர ஞாலங் காட்டிய இயல்பும்
மதுரைப் பெருநன் மாநக ரிருந்து
குதிரைச் சேவக னாகிய கொள்கையும்
ஆங்கது தன்னில் அடியவட் காகப்
பாங்காய் மண்சுமந் தருளிய பரிசும்
உத்தர கோச மங்கையு ளிருந்து
வித்தக வேடங் காட்டிய இயல்பும்
பூவண மதனிற் பொலிந்திருந் தருளித்
தூவண மேனி காட்டிய தொன்மையும்
வாத வூரினில் வந்தினி தருளிப்
பாதச் சிலம்பொலி காட்டிய பண்பும்
திருவார் பெருந்துறைச் செல்வ னாகிக்
கருவார் சோதியிற் கரந்த கள்ளமும்
பூவல மதனிற் பொலிந்தினி தருளிப்
பாவ நாச மாக்கிய பரிசும்
தண்ணீர்ப் பந்தர் சயம்பெற வைத்து
நன்னீர்ச் சேவக னாகிய நன்மையும்
விருந்தின னாகி வெண்கா டதனில்
குருந்தின் கீழன் றிருந்த கொள்கையும்
பட்ட மங்கையிற் பாங்கா யிருந்தங்
கட்டமா சித்தி அருளிய அதுவும்
வேடுவ னாகி வேண்டுருக் கொண்டு
காடது தன்னிற் கரந்த கள்ளமும்
மெய்க்காட் டிட்டு வேண்டுருக் கொண்டு
தக்கா னொருவ னாகிய தன்மையும்
ஓரி யூரின் உகந்தினி தருளிப்
பாரிரும் பாலக னாகிய பரிசும்
பாண்டூர் தன்னில் ஈண்ட இருந்துந்
தேவூர் தென்பால் திகழ்தரு தீவிற்
கோவார் கோலங் கொண்ட கொள்கையும்
தேனமர் சோலைத் திருவா ரூரில்
ஞானந் தன்னை நல்கிய நன்மையும்
இடைமரு ததனில் ஈண்ட இருந்து
படிமப் பாதம் வைத்தஅப் பரிசும்
ஏகம் பத்தின் இயல்பா யிருந்து
பாகம் பெண்ணோ டாயின பரிசும்
திருவாஞ் சியத்திற் சீர்பெற இருந்து
மருவார் குழலியொடு மகிழ்ந்த வண்ணமும்
சேவக னாகித் திண்சிலை யேந்திப்
பாவகம் பலபல காட்டிய பரிசும்
கடம்பூர் தன்னில் இடம்பெற இருந்தும்
ஈங்கோய் மலையில் எழிலது காட்டியும்
ஐயா றதனிற் சைவ னாகியும்
துருத்தி தன்னில் அருத்தியோ டிருந்தும்
திருப்பனை யூரில் விருப்ப னாகியும்
கழுமல மதனிற் காட்சி கொடுத்தும்
கழுக்குன் றதனில் வழுக்கா திருந்தும்
புறம்பய மதனில் அறம்பல அருளியும்
குற்றா லத்துக் குறியா யிருந்தும்
அந்தமில் பெருமை அழலுருக் கரந்து
சுந்தர வேடத் தொருமுத லுருவுகொண்
டிந்திர ஞாலம் போலவந் தருளி
எவ்வெவர் தன்மையுந் தன்வயிற் படுத்துத்
தானே யாகிய தயாபரன் எம்மிறை
சந்திர தீபத்துச் சாத்திர னாகி
அந்தரத் திழிந்துவந் தழகமர் பாலையுட்
சுந்தரத் தன்மையொடு துதைந்திருந் தருளியும்
மந்திர மாமலை மகேந்திர வெற்பன்
அந்தமில் பெருமை அருளுடை அண்ணல்
எந்தமை ஆண்ட பரிசது பகரின்
ஆற்றல் அதுவுடை அழகமர் திருவுரு
நீற்றுக் கோடி நிமிர்ந்து காட்டியும்
ஊனந் தன்னை யொருங்குடன் அறுக்கும்
ஆனந் தம்மே ஆறா அருளியும்
மாதிற் கூறுடை மாப்பெருங் கருணையன்
நாதப் பெரும்பறை நவின்று கறங்கவும்
அழுக்கடை யாமல் ஆண்டுகொண் டருள்பவன்
கழுக்கடை தன்னைக் கைக்கொண் டருளியும்
மூல மாகிய மும்மலம் அறுக்குந்
தூய மேனிச் சுடர்விடு சோதி
காதல னாகிக் கழுநீர் மாலை
ஏலுடைத் தாக எழில்பெற அணிந்தும்
அரியொடு பிரமற் களவறி யாதவன்
பரிமா வின்மிசைப் பயின்ற வண்ணமும்
மீண்டு வாரா வழியருள் புரிபவன்
பாண்டி நாடே பழம்பதி யாகவும்
பத்திசெய் அடியரைப் பரம்பரத் துய்ப்பவன்
உத்தர கோச மங்கையூ ராகவும்
ஆதி மூர்த்திகட் கருள்புரிந் தருளிய
தேவ தேவன் திருப்பெய ராகவும்
இருள்கடிந் தருளிய இன்ப வூர்தி
அருளிய பெருமை அருண்மலை யாகவும்
எப்பெருந் தன்மையும் எவ்வெவர் திறமும்
அப்பரி சதனால் ஆண்டுகொண் டருளி
நாயி னேனை நலமலி தில்லையுட்
கோல மார்தரு பொதுவினில் வருகென
ஏல என்னை யீங்கொழித் தருளி
அன்றுடன் சென்ற அருள்பெறும் அடியவர்
ஒன்ற வொன்ற உடன்கலந் தருளியும்
எய்தவந் திலாதார் எரியிற் பாயவும்
மாலது வாகி மயக்க மெய்தியும்
பூதல மதனிற் புரண்டுவீழ்ந் தலறியும்
கால்விசைத் தோடிக் கடல்புக மண்டி
நாத நாத என்றழு தரற்றிப்
பாத மெய்தினர் பாத மெய்தவும்
பதஞ்சலிக் கருளிய பரமநா டகஎன்
றிதஞ்சலிப் பெய்தநின் றேங்கினர் ஏங்கவும்
எழில்பெறும் இமயத் தியல்புடை யம்பொற்
பொலிதரு புலியூர்ப் பொதுவினில் நடநவில்
கனிதரு செவ்வாய் உமையொடு காளிக்
கருளிய திருமுகத் தழகுறு சிறுநகை
இறைவன் ஈண்டிய அடியவ ரோடும்
பொலிதரு புலியூர்ப் புக்கினி தருளினன்
ஒலிதரு கைலை உயர்கிழ வோனே.

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 816 817 818 819 820 821 822 823 824 825 [826] 827 828 829 830 831 832 833 834 835 836 ... 2904