Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 [79] 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 ... 3140
1171
General topics / Cow Lakshmi Liberation Day 24.06.2018.
« on: June 24, 2018, 10:31:27 AM »
Today is Cow Lakshmi Liberation Day.

In the Asramam, there will be puja in Lakshmi's Samadhi.  The samadhi will
be adorned with a silk saree, with fruits and flowers.  The devotees will then
sing songs of Bhagavan about Lakshmi. After this, the devotees will be given
plantains and flowers.  During lunch, the devotees will be served with sweet
pongal.


Arunachala Siva.

1172
Verse  7:

இடர்பாவ மெனமிக்க துக்க வேட்கை
    வெறுப்பேயென் றனைவீரும் உலகை யோடிக்
குடைகின்றீர்க் குலகங்கள் குலுங்கி நுங்கள்
    குறிநின்ற தமையாதே யானேல் வானோர்
அடையார்தம் புரமூன்று மெரிசெய் தானை
    அமரர்கள்தம் பெருமானை யரனை ஆரூர்
உடையானைக் கடுகச்சென் றடைவேன் நும்மா
    லாட்டுணே னோட்டந்தீங் கலையேன் மின்னே.


O ye who are trouble,
sin,
abundant misery,
Desire and hatred!
Is the world not sufficient for you who run about the world over,
agitating it?
I,
on my part,
will reach in all celerity the lord of Aaroor,
the One that burnt the three,
Hostile,
skyey citadels,
the Lord of the celestial beings,
I'll not dance to your tune,
cease your wearisome roaming.

Arunachala Siva.

1173
Verse  6:

நீதியாய் நிலனாகி நெருப்பாய் நீராய்
    நிறைகாலாய் இவையிற்றின் நியம மாகிப்
பாதியா யொன்றாகி யிரண்டாய் மூன்றாய்ப்
    பரமாணு வாய்ப்பழுத்த பண்க ளாகிச்
சோதியா யிருளாகிச் சுவைக ளாகிச்
    சுவைகலந்த அப்பாலாய் வீடாய் வீட்டின்
ஆதியாய் அந்தமாய் நின்றான் தன்னை
    ஆரூரிற் கண்டடியேன் அயர்த்த வாறே.


He is Niti,
earth,
fire,
water and pervading air.
He is the order that informs these.
He is half,
one,
two and three,
He is Paramaanu.
He is ripe and sweet Panns.
He is light.
He is darkness.
He is taste.
He is the sweet beyond.
He is Moksha.
He is Jnanam leading to Moksha.
He is Jnananadam.
I beheld Him at Aaroor and became absolutely oblivious of all else.

Arunachala Siva.

1174
Verse  5:


பிண்டத்திற் பிறந்ததொரு பொருளை மற்றைப்
    பிண்டத்தைப் படைத்ததனைப் பெரிய வேதத்
துண்டத்திற் றுணிபொருளைச் சுடுதீ யாகிச்
    சுழல்காலாய் நீராகிப் பாரா யிற்றைக்
கண்டத்தில் தீதினஞ் சமுது செய்து
    கண்மூன்று படைத்ததொரு கரும்பைப் பாலை
அண்டத்துக் கப்புறத்தார் தமக்கு வித்தை
    ஆரூரிற் கண்டடியேன் அயர்த்த வாறே.


He is the Ens abiding in embodiment.
He is the creator of embodiment.
He is the message of the great metrical Vedas.
He is the burning fire.
the whirling wind,
The water and the earth.
He holds the cruel venom in His throat as though it were nectar.
He is triple-eyed.
He is a sweet-cane.
He is milk.
He is the Seed of those who are beyond the earth.
I beheld Him at Aaroor and became absolutely oblivious of all else.

Arunachala Siva.

1175
Verse  4:


மெய்ப்பால்வெண் ணீறணிந்த மேனி யானை
    வெண்பளிங்கி னுட்பதித்த சோதி யானை
ஒப்பானை யொப்பிலா வொருவன் தன்னை
    உத்தமனை நித்திலத்தை யுலக மெல்லாம்
வைப்பானைக் களைவானை வருவிப் பானை
    வல்வினையேன் மனத்தகத்தே மன்னி னானை
அப்பாலைக் கப்பாலைக் கப்பா லானை
    ஆரூரிற் கண்டடியேன் அயர்த்த வாறே.

His body is bedaubed with white ash.
He is the Flame inlaid in the white crystal.
He abides equally in all.
He is beyond compare.
He is the noble One,
the Pearl.
He creates all the worlds,
resolves and recreates them.
He is the One who ever abides in my -- the cruel one's mind.
He abides transcendent beyond the beyond.
I beheld Him at Aaroor and became absolutely oblivious of all else.

Arunachala Siva.

1176
Verse 3:


ஒருகாலத் தொருதேவர் கண்கொண் டானை
    யூழிதோ றூழி யுயர்ந்தான் தன்னை
வருகாலஞ் செல்கால மாயி னானை
    வன்கருப்புச் சிலைக்காம னுடலட் டானைப்
பொருவேழக் களிற்றுரிவைப் போர்வை யானைப்
    புள்ளரைய னுடல்தன்னைப் பொடிசெய் தானை
அருவேள்வி தகர்த்தெச்சன் தலைகொண் டானை
    ஆரூரிற் கண்டடியேன் அயர்த்த வாறே.


Of yore,
He had the eye of a Deva* plucked out.
He grew loftier and loftier during each eon.
He is time future and time past.
He burnt the body Of Manmatha,
the wielder of a mighty sugarcane-bow.
He mantled Himself with the hide of the warring tusker.
He took the wind out of the sail of the King of birds.
Destroying the sacrifice,
He severed the head of Dakshan.
I beheld Him at Aaroor and became absolutely oblivious of all else.

(*sun god)

Arunachala Siva.

1177
Verse  2:

வெற்புறுத்த திருவடியாற் கூற்றட் டானை
    விளக்கினொளி மின்னினொளி முத்தின் சோதி
ஒப்புறுத்த திருவுருவத் தொருவன் தன்னை
    ஓதாதே வேத முணர்ந்தான் தன்னை
அப்புறுத்த கடல்நஞ்ச முண்டான் தன்னை
    அமுதுண்டார் உலந்தாலும் உலவா தானை
அப்புறுத்த நீரகத்தே அழலா னானை
    ஆரூரிற் கண்டடியேன் அயர்த்த வாறே.


With His foot that pressed the mountain, He killed Yama.
He is the One whose Divine body is like the flame of lamp,
Lightning and pearl.
He conned the Vedas without ever cultivating them.
He ate the venom of the watery ocean.
He dies not even if the eaters of nectar die.
He is the fire,
In the abundant,
watery expanse.
I beheld Him at Aaroor and became absolutely oblivious of all else.

Arunachala Siva.

1178
Tiru Arur: (3).

Verse  1:

பாதித்தன் திருவுருவிற் பெண்கொண் டானைப்
   பண்டொருகால் தசமுகனை அழுவித் தானை
வாதித்துத் தடமலரான் சிரங்கொண் டானை
   வன்கருப்புச் சிலைக்காம னுடல் அட்டானைச்
சோதிச்சந் திரன்மேனி மறுச்செய் தானைச்
   சுடரங்கி தேவனையோர் கைக்கொண் டானை
ஆதித்தன் பற்கொண்ட அம்மான் தன்னை
    ஆரூரிற் கண்டடியேன் அயர்த்த வாறே.

In the (left) half of His body,
He has a Woman.
Of yore,
He caused the ten-faced to cry.
Causing him pain,
He clipped the head of him of the immense flower.
He burnt the body of Manmatha.
The wielder of a mighty,
sugarcane-bow.
He caused the body of the Moon-god to get mashed.
He had the hand of Agni-Deva cut off.
He had The teeth of Aadityan knocked out.
I beheld Him,
The Chief of Aaroor and became (absolutely) oblivious of all else.


Arunachala Siva.

1179
Verse  11:


கருத்துத்திக் கதநாகங் கையி லேந்திக்
    கருவரைபோற் களியானை கதறக் கையால்
உரித்தெடுத்துச் சிவந்ததன்தோல் பொருந்த மூடி
    உமையவளை யச்சுறுத்தும் ஒளிகொள் மேனித்
திருத்துருத்தி திருப்பழனந் திருநெய்த் தானந்
    திருவையா றிடங்கொண்ட செல்வர் இந்நாள்
அரிப்பெருத்த வெள்ளேற்றை அடரவேறி
    யப்பனார் இப்பருவ மாரூ ராரே.

He holds in His hand a black and wrathful snake whose hood is speckled.
He flayed a tusker,
Which was huge like a dark hill and which wailed aloud.
He fittingly mantled Himself with its hide,
covering the ruddy skin of His dazzling body,
and putting Uma to fright.
He.
our Father,
is the opulent One of Tirutthurutthi,
Tiruppazhanam,
Tiruneitthaanam and Tiruvaiyaaru.
This day,
He valiantly mounted the white bull Whose neck is marked by flaps of flesh,
To abide at Aaroor during this eon.

Padigam on Tiru Arur (2) completed.

Arunachala Siva.

1180
Verse  10:


நல்லூரே நன்றாக நட்ட மிட்டு
    நரையேற்றைப் பழையாறே பாய ஏறிப்
பல்லூரும் பலிதிரிந்து சேற்றூர் மீதே
    பலர்காணத் தலையாலங் காட்டி னூடே
இல்லார்ந்த பெருவேளூர்த் தளியே பேணி
    யிராப்பட்டீச் சரங்கடந்து மணற்கால் புக்கு
எல்லாருந் தளிச்சாத்தங் குடியிற் காண
    இறைப்பொழுதில் திருவாரூர் புக்கார் தாமே.


He danced well in Nalloor.
He leaped on the old bull at Pazhaiyaaru.
He went begging in many towns.
Many beheld Him at Setroor.
He lay concealed in Talayaalangkaadu;
He abode sweetly in His shrine of Peruvelur of many houses.
He crossed during night Patticharam and entered Manakkaal.
He was seen by all Talicchaat- thangkudi.
In a trice He barged into Tiruvaaroor.


Arunachala Siva.

1181
Verse  9:

நீரூருஞ் செஞ்சடையாய் நெற்றிக் கண்ணாய்
    நிலாத்திங்கள் துண்டத்தாய் நின்னைத் தேடி
ஓரூரும் ஒழியாமே யொற்றித் தெங்கும்
    உலகமெலாந் திரிதந்து நின்னைக் காண்பான்
தேரூரும் நெடுவீதி பற்றி நின்று
    திருமாலும் நான்முகனுந் தேர்ந்துங் காணா
தாரூரா ஆரூரா என்கின் றார்கள்
    அமரர்கள்தம் பெருமானே ஆரூ ராயே.

O Lord in whose ruddy,
matted hair flows a flood!
O Lord who sports an eye in the forehead!
O Lord that wears a slice of the moon!
In quest of You Tirumaal and the Four-faced roam over the world everywhere,
omitting no one town.
To behold You,
they stand on the long street where chariots ply,
and unable to eye You,
Cry: "O Lord of Aaroor!
O Lord of Aaroor!"
Thou art the Lord of the celestials beings.
O Lord of Aaroor!

Arunachala Siva.

1182
Verse  8:

ஆடுவாய் நீநட்டம் அளவிற் குன்றா
    அவியடுவார் அருமறையோ ரறிந்தே னுன்னைப்
பாடுவார் தும்புருவும் நார தாதி
    பரவுவார் அமரர்களும் அமரர் கோனும்
தேடுவார் திருமாலும் நான்மு கனுந்
    தீண்டுவார் மலைமகளுங் கங்கை யாளும்
கூடுமே நாயடியேன் செய்குற் றேவல்
    குறையுண்டே திருவாரூர் குடிகொண் டீர்க்கே.

You dance.
the great and rare Brahmins offer You havis in right measure.
I have come to know You.
Tumburu,
Naarada and others hail You with music.
The King of the Devas and the Devas too hail You.
Tirumaal and the Four-faced go in search of You.
Ganga and the Daughter of the Mountain feel You.
Will my petty service -- that of a cur's--,
please You?
Yet is there lack for You -- O the resident of Tiruvaaroor?

Arunachala Siva.


1183
Verse  7:

முன்னம் அவனுடைய நாமங் கேட்டாள்
    மூர்த்தி யவனிருக்கும் வண்ணங் கேட்டாள்
பின்னை யவனுடைய ஆரூர் கேட்டாள்
    பெயர்த்தும் அவனுக்கே பிச்சி யானாள்
அன்னையையும் அத்தனையும் அன்றே நீத்தாள்
    அகன்றாள் அகலிடத்தார் ஆசா ரத்தைத்
தன்னை மறந்தாள்தன் நாமங் கெட்டாள்
    தலைப்பட்டாள் நங்கை தலைவன் தாளே.


To begin with,
she heard of His name.
She heard of Moorti's way of life.
Then she heard of His Aaroor.
Yet she became mad after Him.
She quit her mother and father that very day.
She forsook the mores of the worldly.
She became oblivious of herself;
she became nameless.
The woman was merged with the feet of her Lover.

Arunachala Siva.

1184
Verse  6:

கருவாகிக் குழம்பிருந்து கலித்து மூளை
    கருநரம்பும் வெள்ளெலும்புஞ் சேர்ந்தொன் றாகி
உருவாகிப் புறப்பட்டிங் கொருத்தி தன்னால்
    வளர்க்கப்பட் டுயிராருங் கடைபோ காரால்
மருவாகி நின்னடியே மறவே னம்மான்
    மறித்தொருகாற் பிறப்புண்டேல் மறவா வண்ணம்
திருவாரூர் மணவாளா திருத்தெங் கூராய்
    செம்பொனே கம்பனே திகைத்திட் டேனே.



Gamete,
jelly and gradual growth: then a form wrought of brains,
fresh veins and white bones.
Thus embodied it comes out and is fostered by a woman.
Yet life abides not (embodied).
bound to Your feet I will not forget You,
O Chief!
O bridegroom of Tiruvaaroor! O Lord of Tengkoor!
O auric Ekampan!
Should I be born again,
would I forget You?
Ha,
I stand(utterly) bewildered.

Arunachala Siva.

1185
Verse  5:

ஏந்து மழுவாளர் இன்னம் பராஅர்
    எரிபவள வண்ணர் குடமூக் கிலார்
வாய்ந்த வளைக்கையாள் பாக மாக
    வார்சடையார் வந்து வலஞ்சு ழியார்
போந்தா ரடிகள் புறம்ப யத்தே
    புகலூர்க்கே போயினார் போரே ரேறி
ஆய்ந்தே யிருப்பார்போ யாரூர் புக்கார்
    அண்ணலார் செய்கின்ற கண்மா யமே.

He holds a Mazhu.
He is of Innambar.
His hue is of the blazing,
coral-line fire.
He is of Kudamookku.
Concorporate with Her of choice bangles,
He of spreading matted hair,
came to Valanjuzhi.
the great One left for Purampayam.
riding a Bull He proceeded to Pukaloor.
all the while He was contemplating a town for His residence.
(eventually) He came to Aaroor.
Behold the God of the great One!

Arunachala Siva.


Pages: 1 ... 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 [79] 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 ... 3140