Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.

Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 711 712 713 714 715 716 717 718 719 720 [721] 722 723 724 725 726 727 728 729 730 731 ... 3172
Our soul is this 'first person' or being of light in the heart.  This is what gives us individuality,
character, vitality and creativity.  The fire person within us reflects the Cosmic Person of pure light
in the Sun and stars.

The human being, therefore, is a link creature between the animal and the god or cosmic being.
It is the creature in whom the evolutionary fire is meant to come forth and connect  itself with the
universal light.  Our inner imperative is to become one with the entire universe.  We are not meant
to rule over the world from the outside.  Our task is to embrace the creation from within, according to
the supreme power of love that is its true motivating force.

Yet we must remember that this special evolutionary position is not so much a privilege as a duty .
To honor it, we must sacrifice or personal desires to the greater universal will.  We must recognize
the Cosmic Person as our real being and view all creatures as portions of our greater selves. This means
to go beyond any mere bodily or mental definitions of self.

The Great Equation Revisited:

We can extend our original equation of light and consciousness:

Light = Perception = Consciousness = Human Being = Soul = Cosmic Person.

The human being is meant to be a being of light.  Our human head is like the Sun projecting the
light of consciousness through its openings of the eyes, ears, nose and mouth. Our human heart ism
like an inner Sun projecting the light blood of life throughout the veins and arteries of our bodies.
Our true humanity is found not in the body, in our genes or in our social behavior but in the light of
our soul that can feel oneness with all.  Once we are liberated from a merely outward sense of self,
our awareness will be as free and radiant as the Sun in the sky.


Arunachala Siva.   


கடவுளே போற்றி என்னைக்
    கண்டுகொண் டருளு போற்றி
விடவுளே உருக்கி என்னை
    ஆண்டிட வேண்டும் போற்றி
உடலிது களைந்திட் டொல்லை
    உம்பர்ததந் தருளு போற்றி
சடையுளே கங்கை வைத்த
    சங்கரா போற்றி போற்றி.

O God,
praise be !
Deign to cast Your looks of grace On me,
praise be !
To give up attachment,
You should inly melt me and rule me,
praise be !
Annul this,
my frame,
and bless me,
in all celerity,
With the heavenly beatitude,
praise be !
O Sankara who holds in Your matted hair the Gangai,
praise be !
praise be !

Arunachala Siva.


போற்றிஎன் போலும் பொய்யர்
    தம்மைஆட் கொள்ளும் வள்ளல்
போற்றிநின் பாதம் போற்றி
    நாதனே போற்றிபோற்றி
போற்றிநின் கருணை வெள்ளப்
    புதுமதுப் புவனம் நீர்தீக்
காற்றிய மானன் வானம்
    இருசுடர்க் கடவு ளானே.

O munificent Patron that redeems and rules liars like unto me,
praise be !
Your Feet,
praise be !
O Lord-Master,
praise be !
praise be !
O Your flood of Mercy flowing with fresh Honey,
praise be !
O God who is earth,
ether and the Lights twain !

Arunachala Siva.

General topics / Re: Abhirami Andati - verses and meanings:
« on: June 20, 2016, 10:26:53 AM »
Verse  58:

58: அருணாம்புயத்தும், என் சித்தாம்புயத்தும் அமர்ந்திருக்கும்
தருணாம்புயமுலைத் தையல் நல்லாள், தகை சேர் நயனக்
கருணாம்புயமும், வதனாம்புயமும், கராம்புயமும்,
சரணாம்புயமும், அல்லால் கண்டிலேன், ஒரு தஞ்சமுமே.

அபிராமி! வைகறையில் மலர்ந்த தாமரையினிடத்தும் என்னுடைய மனத்தாமரையிலும் வீற்றிருப்பவளே! குவிந்த தாமரை மொக்குப் போன்ற திருமுலையுடைய தையலே! நல்லவளே! தகுதி வாய்ந்த கருணை சேர்ந்த நின் கண் தாமரையும், முகத்தாமரையும், பாதத் தாமரையுமேயல்லாமல், வேறொரு புகலிடத்தை நான் தஞ்சமாக அடைய மாட்டேன்.

Abhirami!  In the early dawn,  You stay on the blossomed lotus.  You also stay in the mind that is
a lotus.  O Lady, who has got breasts like lotus bud!  O the Good!  I am looking to Your able mercy-
producing eyes which are lotuses.  I am seeing Your face that is a lotus!  I shall always resort to Your
feet that are lotuses as my refuge.  I shall not seek any other refuge!


Arunachala Siva.

28. Suta:

Thereupon, Ribhu -- the son of lotus born Brahma -- was pleased by the words of Nidagha, and seeing him
as a fit recipient of the essence of Siva's love (Knowledge), taught him further.

29. Ribhu:

Once, Sankara instructed his son (Kumara) on Mount Kailasa.  I shall recount the same to you.  Listen
with an alert mind.

30.  This world never exists; it never manifested nor does it exist by itself either.  This world, said to be
a wonder, is always naught verily.

31.  The phenomenal world, the mind faculty, the ego sense, the individuality do not exist.  Brahman 
being alone, all these are naught, ever.

32.  The effects of delusions etc., the fear of delusion do not exist.  Brahman being alone, all these do not
exist, ever.

33.  'One' there is none; nor is there any 'double'.  There is no  mantra, tantra and the like also.  Brahman
being alone, all these are naught, ever.

35.  There is no listening or reflection.  Nor there is onepointedness of mind and delusions.  Brahman
being alone, all these are naught for ever.


Arunachala Siva.               


The Self is declared to be the true meaning of the term 'I', because He shines uninterruptedly, both in
the state of deep sleep wherein the ego (the soul) is latent, and in the Supreme State wherein the ego is
dead once for all.

367:  That one, who is Brahman, is Himself ever shining as 'I' inside the Heart as the Self.  But
because of delusion, man confounds Him with this soul, who is only coextensive with the body.

368: The Ignorance does not hinder the awareness of 'I am'; it hinders only the Awareness,
'I am Pure Consciousness'.  Every one is aware of his own existence.  But none is aware of Oneself
as distinct from the veiling sheaths.

369:   That Self who is only Consciousness does not arise as 'I', the inert body does not say 'I',
but between the two there arises someone, who is unreal, as 'I', but having the size of the body.

370:  By joining together the Consciousness of the Real Self, which has the form of 'I'; and the inert
body, there arises the sense 'I am the body'.  This is itself the soul.

371:  Since he is believed to be real by confounding the body and the Real Self as one, this soul,
a false appearance due tot the Ignorance, has the name, 'knot binding together the Consciousness
and the inert body.'

372:  But there never was a real joining of the Real Self with the inert body , nor did anyone having
the name of 'soul' really come into existence; nor did the All become changed into a soul.


Arunachala Siva.                           

General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: June 20, 2016, 09:14:03 AM »
Verse  236:

அங்கணைந் திளம்பிறை அணிந்த சென்னியார்
பொங்கெழிற் கோபுரந் தொழுது புக்கபின்
துங்கநீள் விமானத்தைச் சூழ்ந்து வந்துமுன்
பங்கயச் சேவடி பணிந்து பாடுவார்.

He adored the temple's tower of great beauty
Whose Lord wears a crescent moon in His crest,
Made his sacred round of the huge
And tall Vimaana, came before Him,
Prostrated at His divine and lotus-feet and hymned.

Arunachala Siva.

General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: June 20, 2016, 09:10:10 AM »
Verse  235:

அனைய செய்கையால் எதிர்கொளும்
    பதிகளா னவற்றின்
வினைத ரும்பவந் தீர்ப்பவர்
    கோயில்கள் மேவிப்
புனையும் வண்டமிழ் மொழிந்தடி
    பணிந்துபோந் தணைந்தார்
பனைநெ டுங்கைமா வுரித்தவர்
    மகிழ்பெரும் பழுவூர்.

In all places where he was thus received
He visited the shrines, the Lord of which
Ends the transmigration caused by Karma,
Hymned his munificent decades of Tamizh,
And adored the feet of the Lord; eventually
He came to Pazhuvoor the great, where the Lord
Who peeled off the hide of the tusker whose trunk
Was long like that of a palm tree.
Willingly abode in joy.   

Arunachala Siva.

General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: June 20, 2016, 09:07:55 AM »
Verse  234:

உடைய பிள்ளையார் வருமெல்லை
      யுள்ளஅப் பதியோர்
புடையி ரண்டினுங் கொடியொடு
    பூந்துகில் விதானம்
நடைசெய் காவணம் தோரணம்
    பூகநற் கதலி
மிடையு மாலைகள் நிறைகுடம்
    விளக்கொடு நிரைத்தார்.   

With white streamers, canopies decorated
With soft cloth, long and extensive Pandal,
Festoons of areca and banana trees and leaves,
Dangling garlands, rows of pots filled
With holy water and rows of blazing lamps,
The residents of places visited by the godly child
Decked the streets on both sides.   

Arunachala Siva.

General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: June 20, 2016, 09:05:39 AM »
Verse  233:

மறைமு ழங்கின தழங்கின
    வண்தமிழ் வயிரின்
குறைந ரன்றன முரன்றன
    வளைக்குலங் காளம்
முறையி யம்பின இயம்பல
    ஒலித்தன முரசப்
பொறை கறங்கின பிறங்கின
    போற்றிசை அரவம்.   

The Vedas chanted; the munificent scriptures
Of Tamizh resounded; the trumpets blared;
The chanks blew, the bugles taratantaraed;
Many other instruments also resounded;
Above these rose the adoring praises of the devotees.   

Arunachala Siva.

General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: June 20, 2016, 09:03:01 AM »
Verse  232:

சிவிகை முத்தினிற் பெருகொளி
    திசையெலாம் விளக்கக்
கவிகை வெண்மதிக் குளிரொளி
    கதிர்செய்வான் கலப்பக்
குவிகை மேற்கொண்டு மறையவர்
    குணலையிட் டாடப்
புவிகைம் மாறின்றிப் போற்றவந்
    தருளினார் போந்தார்.   

The inlaid pearls of the litter cast a growing light
In all the directions; the white, cool and moon-like
Luster of the pearls from the uplifted parasol
Merged with the sun's rays in the sky;
The Brahmins folding their hands above their heads
Danced uproariously;
Thus fared forth the godly child who made
His avatar to guard the world seeking no recompense.

Arunachala Siva.

General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: June 20, 2016, 09:00:50 AM »
Verse  231:

அண்ண லார்திரு வரத்துறை
    அடிகளை வணங்கி
நண்ணு பேரரு ளால்விடை
    கொண்டுபோய் நடங்கொண்
டுண்ணி றைந்தபூங் கழலினை
    உச்சிமேற் கொண்டே
வெண்ணி லாமலர் நித்திலச்
    சிவிகைமேற் கொண்டார்.   

He adored the great Lord of Tiruvaratthurai,
Took leave of Him by His great grace
And wearing as it were on his crown
The beauteous feet of the Lord-Dancer
Which filled his whole being
He entered the pearly palanquin which glowed
Like the white rays of the moon.

Arunachala Siva.

General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: June 20, 2016, 08:58:52 AM »
Verse  230:

விளங்கு வேணுபு ரத்திருத்
    தோணிவீற் றிருந்த
களங்கொள் கண்டர்தங்
    காதலி யாருடன்கூட
உளங்கொ ளப்புகுந் துணர்வினில்
    வெளிப்பட உருகி
வளங்கொள் பூம்புனற் புகலிமேற்
    செலமனம் வைத்தார்.

The Lord whose throat holds the poison and who is
Enshrined in the divine Ark
And His Consort, now filled his entire heart;
This was palpably felt in his consciousness;
He therefore desired with all his mind to leave
For Pukali made fecund by its wealth of water.

Arunachala Siva.

General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: June 20, 2016, 08:56:24 AM »
Verse  229:

தேவர் தம்பிரான் திருவரத்
    துறையினில் இறைஞ்சி
மேவு நாள்களில் விமலனார்
    நெல்வெண்ணெய் முதலாத்
தாவில் அன்பர்கள் தம்முடன்
    தொழுதுபின் சண்பைக்
காவ லார்அருள் பெற்றுடன்
    கலந்துமீண் டணைந்தார்.   

As he thus sojourned in Tiruvaratthurai
Of the Lord of the celestial beings, adoring Him,
He visited Tirunelvennai and other shrines
With the devotees and hailed the Lord there;
Blessed with the Lord's grace and the holy company
Of the servitors of the various shrines,
The Lord of Sanbai returned to Tiruvaratthurai.

Arunachala Siva.

General topics / Re: Tevaram - Some select verses.
« on: June 20, 2016, 08:53:59 AM »
Verse 228:

இசைவி ளங்கிட இயல்பினில்
    பாடிநின் றேத்தி
மிசைவி ளங்குநீர் வேணியார்
    அருளினால் மீண்டு
திசைவி ளங்கிடத் திருவருள்
    பெற்றவர் சிலநாள்
அசைவில் சீர்த்தொண்டர் தம்முடன்
    அப்பதி அமர்ந்தார்.   

He so hymned that the music thereof glowed
In natural splendur; blessed with the grace of the Lord
On whose crest the Gangai flows, he moved out;
He who was the recipient of the divine grace
Which illumined the directions, sojourned
In that town with the glorious and steadfast servitors.   

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 711 712 713 714 715 716 717 718 719 720 [721] 722 723 724 725 726 727 728 729 730 731 ... 3172