Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 [73] 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 ... 3128
1081
Verse  4:

படைமலிந்த மழுவாளும் மானுந் தோன்றும்
    பன்னிரண்டு கையுடைய பிள்ளை தோன்றும்
நடைமலிந்த விடையோடு கொடியுந் தோன்றும்
    நான்மறையி னொலிதோன்றும் நயனந் தோன்றும்
உடைமலிந்த கோவணமும் கீளுந் தோன்றும்
    மூரல்வெண் சிரமாலை யுலாவித் தோன்றும்
புடைமலிந்த பூதத்தின் பொலிவு தோன்றும்
    பொழில்திகழும் பூவணத்தெம் புனித னார்க்கே.


Behold His weapon,  the bright Mazhu,
the fawn, the twelve-handed child,*
the flag sporting the Bull of wondrous gait,
the sound of the four Vedas,
The eye,
the garment of Kovanam attached to a cord,
The white garland of smiling (toothed) skulls and the Bhootha-Hosts at His sides.
such is He, the Holy One of Poovanam girt with gardens.


(*Murugan)

Arunachala Siva.

1082
Verse 3:

கல்லாலின் நீழற் கலந்து தோன்றுங்
    கவின்மறையோர் நால்வர்க்கு நெறிக ளன்று
சொல்லாகச் சொல்லியவா தோன்றுந் தோன்றும்
    சூழரவும் மான்மறியுந் தோன்றுந் தோன்றும்
அல்லாத காலனைமுன் அடர்த்தல் தோன்றும்
    ஐவகையால் நினைவார்பால் அமர்ந்து தோன்றும்
பொல்லாத புலாலெலும்பு பூணாய்த் தோன்றும்
    பொழில்திகழும் பூவணத்தெம் புனித னார்க்கே.

He preached the ways (of salvation) in the past to the four great Brahmins,
seated under the Banyan tree.
Behold this even now!
Behold the cincturing serpent and the fawn!
Behold His quelling of Death,
The nescient one!
Behold Him abiding in them that think on Him as the Author of the Panchakritya!
Behold His jewels which are made of repulsive bones.
Thus is He, the Holy One of Poovanam girt with gardens.


Arunachala Siva.

1083
Verse  2:

ஆணாகிப் பெண்ணாய வடிவு தோன்றும்
    அடியவர்கட் காரமுத மாகித் தோன்றும்
ஊணாகி யூர்திரிவா னாகித் தோன்றும்
    ஒற்றைவெண் பிறைதோன்றும் பற்றார் தம்மேல்
சேணாக வரைவில்லா லெரித்தல் தோன்றுஞ்
    செத்தவர்தம் எலும்பினாற் செறியச் செய்த
பூணாணும் அரைஞாணும் பொலிந்து தோன்றும்
    பொழில்திகழும் பூவணத்தெம் புனித னார்க்கே.


Behold His androgynous form!
Behold His form which is nectar unto His servitors!
Behold His mendicant's form that seeks alms wandering through the towns!
Behold the single crescent moon!
Behold the gutting with fire of the three hostile citadels by means of His Mountain-bow that has for its string a long serpent!
Behold His waist-cord and garlands closely set with the bones of the dead!
Thus is He, even thus is He,
the Lord of Poovanam girt with gardens.

Arunachala Siva.

1084
Tirup Poovanam:

Verse  1:

வடியேறு திரிசூலந் தோன்றுந் தோன்றும்
    வளர்சடைமேல் இளமதியந் தோன்றுந் தோன்றும்
கடியேறு கமழ்கொன்றைக் கண்ணி தோன்றுங்
    காதில்வெண் குழைதோடு கலந்து தோன்றும்
இடியேறு களிற்றுரிவைப் போர்வை தோன்றும்
    எழில்திகழுந் திருமுடியு மிலங்கித் தோன்றும்
பொடியேறு திருமேனி பொலிந்து தோன்றும்
    பொழில்திகழும் பூவணத்தெம் புனித னார்க்கே.


Behold His sharp trident!
Behold the young moon on his well-grown matted hair!
Behold the fresh-blown and fragrant Konrai-chaplet!
Behold the white Kuzhai and the Todu in his ears on either side!
Behold the shroud of the hide of the tusker that did trumpet like thunder!
Behold the comely crown dazzling bright!
Behold his body radiant with ash!
Thus is he,
even thus is He-- our Lord Of Poovanam which is girt with gardens.

Arunachala Siva.

1085
Verse  10:

விட்டிலங்கு மாமழுவர் வேலை நஞ்சர்
    விடங்கர் விரிபுனல்சூழ் வெண்காட் டுள்ளார்
மட்டிலங்கு தார்மாலை மார்பில் நீற்றர்
    மழபாடி யுள்ளுறைவர் மாகா ளத்தர்
சிட்டிலங்கு வல்லரக்கர் கோனை யன்று
    செழுமுடியுந் தோளைஞ்ஞான் கடரக் காலால்
இட்டிரங்கி மற்றவனுக் கீந்தார் வென்றி
    இடைமருது மேவி யிடங்கொண் டாரே.

He has a flashing and great Mazhu.
He ate the venom of the sea.
He is Vitangkan.
He is of Vennkaadu girt with the broad expanse of water.
On his chest is a honey-laden garland.
He wears the holy ash.
He dwells in Mazhapaadi.
He is of Maakaalam.
That day with his foot he crushed the mighty heads and twenty shoulders of the valiant and cruel king of demons.
Then relenting,
He blessed him with victory.
It is he who abides at Idaimarutu.

Padigam on Tiru Idaimarutu, (2) completed.

Arunachala Siva.

 

1086
Verse 9:

புரிந்தார் நடத்தின்கட் பூத நாதர்
    பொழிலாரூர் புக்குறைவர் போந்து தம்மில்
பிரிந்தா ரகல்வாய பேயுந் தாமும்
    பிரியா ரொருநாளும் பேணு காட்டில்
எரிந்தா ரனலுகப்பர் ஏழி லோசை
    யெவ்விடத்துந் தாமேயென் றேத்து வார்பால்
இருந்தார் இமையவர்கள் போற்ற என்றும்
    இடைமருது மேவி யிடங்கொண் டாரே.


He took a liking for dance.
He is the Lord of lives.
He resides at Aaroor girt with groves,
having left His abode (at Kailash).
Never parting from the wide-mouthed Ghouls,
he fosters a liking for the funeral pyre of the crematory.
He abode with them that hail him as the omnipresent,
with the seven notes of music.
He is ever adored by the celestial beings.
It is he who abides at Idaimarutu.

Arunachala Siva.

1087
Verse 8:

காவார் சடைமுடியர் காரோ ணத்தர்
    கயிலாயம் மன்னினார் பன்னு மின்சொல்
பாவார் பொருளாளர் வாளார் கண்ணி
    பயிலுந் திருவுருவம் பாகம் மேயார்
பூவார் புனலணவு புன்கூர் வாழ்வர்
    புரமூன்றும் ஒள்ளழலாக் காயத் தொட்ட
ஏவார் சிலைமலைய ரெங்கும் தாமே
    இடைமருது மேவி யிடங்கொண் டாரே.


His matted hair is like a woodland.
He is Of Kaaronam.
He abides for ever at Kailash.
He is the content of sweet and melodious hymns.
He is concorporate with her of shining eyes.
He dwells at Punkoor washed by a flower-laden stream.
He smote with bright fire the triple towns with his dart fixed to his mountain-bow.
He is everywhere.
It is He who abides at Idaimarutu.

Arunachala Siva.





1088
Verse 7:

பச்சை நிறமுடையர் பாலர் சாலப்
    பழையர் பிழையெலாம் நீக்கி யாள்வர்
கச்சைக் கதநாகம் பூண்ட தோளர்
    கலனொன்று கையேந்தி யில்லந் தோறும்
பிச்சை கொளநுகர்வர் பெரியர் சாலப்
    பிறங்கு சடைமுடியர் பேணுந் தொண்டர்
இச்சை மிகஅறிவர் என்று முள்ளார்
    இடைமருது மேவி யிடங்கொண் டாரே.

He is of green hue.
He is young.
He is very, very old.
He will rule souls removing their flaws.
An irate serpent cinctures his waist.
His shoulders are adorned with adders.
Bearing a bowl in his hand he goes begging from door to door.
He is the great one.
His are shining strands of matted hair.
He knows very well the wishes of His serving devotees.
He is eternal.
It is he who abides at Idaimarutu.

Arunachala Siva.
 



1089
Verse  6:

கொடியா ரிடபத்தர் கூத்து மாடிக்
    குளிர்கொன்றை மேல்வைப்பர் கோல மார்ந்த
பொடியாரு மேனியர் பூதிப் பையர்
    புலித்தோலர் பொங்கரவர் பூண நூலர்
அடியார் குடியாவர் அந்த ணாளர்
    ஆகுதியின் மந்திரத்தார் அமரர் போற்ற
இடியார் களிற்றுரியர் எவரும் போற்ற
    இடைமருது மேவி யிடங் கொண் டாரே.

His flag sports the Bull.
He is a dancer.
He adorns himself with cool Konrai.
His is a beauteous body smeared with ash.
He has a pouch of holy ash.
He is clad in tiger-skin.
He sports a raging snake.
He wears the sacred thread.
He dwells in his servitors.
He is a Brahmin.
He is hailed by the Mantra-Devas--the receivers of aakuti.
He is mantled in the hide of a tusker of thunder-like trumpeting.
Hailed by everyone it is he who abides at Tiruvidaimarutu.

Arunachala Siva.



1090
Verse  5:

கரப்பர் கரியமனக் கள்வர்க் குள்ளங்
    கரவாதே தம்நினைய கிற்பார் பாவம்
துரப்பர் தொடுகடலின் நஞ்ச முண்பர்
    தூய மறைமொழியர் தீயா லொட்டி
நிரப்பர் புரமூன்றும் நீறு செய்வர்
    நீள்சடையர் பாய்விடைகொண் டெங்கும் ஐயம்
இரப்பர் எமையாள்வர் என்னுள் நீங்கார்
    இடைமருது மேவி யிடங்கொண் டாரே.


Unto the dark-hearted thieves,
He is a concealer.
He annuls the sins of them that think on him without deception.
He ate the venom of the sea.
Pure are his Vedic words.
With fire he reduced to ash the three towns of the ignorant demons.
Long are the strands of his matted hair.
He mounts the galloping bull and goes a-begging.
He rules us.
From my soul he parts not.
It is he who abides at Idaiamarutu.

Arunachala Siva.

1091
Verse 4:

தேசர் திறம்நினைவார் சிந்தை சேரும்
    செல்வர் திருவாரூ ரென்று முள்ளார்
வாச மலரின்கண் மான்தோல் போர்ப்பர்
    மருவுங் கரியுரியர் வஞ்சக் கள்வர்
நேச ரடைந்தார்க் கடையா தார்க்கு
    நிட்டுரவர் கட்டங்கர் நினைவார்க் கென்றும்
ஈசர் புனற்பொன்னித் தீர்த்தர் வாய்த்த
    இடைமருது மேவி யிடங்கொண் டாரே.

He is light.
He abides in the minds of those who think of his grace.
He is ever at Tiruvaaroor.
The fragrant flower is his aeviternal seat.
He is clad in the deer's skin.
He is fittingly mantled in the tusker's hide.
He is a deceptive concealer.
He is dear to them that have reached him but cruel to them that have not reached him.
His weapon is Kattangkam.
To them that think on him, he is the Lord.
He is the one of the Kaveri stream.
It is at Idaimarutu he fittingly abides.

Arunachala Siva.






1092
Verse 3:

ஆல நிழலிருப்பர் ஆகா யத்தர்
    அருவரையி னுச்சியர் ஆணர் பெண்ணர்
காலம் பலகழித்தார் கறைசேர் கண்டர்
    கருத்துக்குச் சேயார்தாங் காணா தார்க்குக்
கோலம் பலவுடையர் கொல்லை யேற்றர்
    கொடுமழுவர் கோழம்பம் மேய ஈசர்
ஏல மணநாறும் ஈங்கோய் நீங்கார்
    இடைமருது மேவி யிடங்கொண் டாரே.

He is seated under the banyan.
He is the ethereal one.
He is atop the great mountain.
He is man.
He is woman.
He has witnessed many eons.
He is bluethroated.
He remains far away from the thought of the ignorant.
Many are his guises.
He rides the murderous bull.
He wields the deadly Mazhu.
He is the god of Kozhampam.
He parts not from Eengkoi fragrant with cardomam plants.
It is he who abides at Idaimarutu.

Arunachala Siva.

1093
Verse 2:


மங்குல் மதிவைப்பர் வான நாடர்
    மடமா னிடமுடையர் மாத ராளைப்
பங்கின் மிகவைப்பர் பால்போல் நீற்றர்
    பளிக்கு வடம்புனைவர் பாவ நாசர்
சங்கு திரையுகளுஞ் சாய்க்கா டாள்வர்
    சரிதை பலவுடையர் தன்மை சொல்லின்
எங்கும் பலிதிரிவ ரென்னுள் நீங்கார்
    இடைமருது மேவி யிடங்கொண்டாரே.

He wears the sky staying crescent moon.
His realm is the empyrean.
He holds a fawn in his left hand.
He keeps in his own frame his consort.
He wears the milk-white ash.
He is decked with a chain of crystal beads.
He is the annihilator of sin.
He rules Saaikkaadu where conch and chunk roll in the waves.
Many are His lilas.
He abides in me,
never parting.
It is he who abides at Idaimarutu.

Arunachala Siva.


1094
Tiru Idaimarutu: (2)

Verse  1:

ஆறுசடைக் கணிவர் அங்கைத் தீயர்
    அழகர் படையுடைய ரம்பொற் றோள்மேல்
நீறு தடவந் திடப மேறி
    நித்தம் பலிகொள்வர் மொய்த்த பூதம்
கூறுங் குணமுடையர் கோவ ணத்தர்
    கோடால வேடத்தர் கொள்கை சொல்லின்
ஈறும் நடுவும் முதலு மாவார்
    இடைமருது மேவி யிடங்கொண் டாரே.

He sports a river on His matted hair.
He holds fire on his palm.
He is the handsome one.
He bears on His auric shoulders weapons.
Adorned with ash, he rides the bull and daily receives alms.
He is hailed by the Bhootha-Hosts that surround Him.
He is clad in Kovanam.
He holds in his hand a begging-bowl.
Truly he is the end,  the middle and the beginning.
It is he who abides at Tiru Idaimarutu.


Arunachala Siva.

 

1095
Verse  10:


கொன்றையங் கூவிள மாலை தன்னைக்
    குளிர்சடைமேல் வைத்துகந்த கொள்கை யாரும்
நின்ற அனங்கனை நீறா நோக்கி
    நெருப்புருவ மாய்நின்ற நிமல னாரும்
அன்றவ் வரக்கன் அலறி வீழ
    அருவரையைக் காலா லழுத்தி னாரும்
என்று மிடுபிச்சை யேற்றுண் பாரும்
    இடைமருது மேவிய ஈச னாரே.


The One that is happy to wear on His cool, matted hair the wreath of Konrai and Bhilwa  the One-- The taint-less, that stood a column of fire.  Having reduced to ash Manmatha by his look.  The one that so pressed the beauteous mountain with His foot that the demon fell down crying aloud, the one that receives and consumes alms is the Lord that presides over Idaimarutu.

Padigam on Tiru Idaimarutu completed.

Arunachala Siva.

Pages: 1 ... 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 [73] 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 ... 3128