Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 ... 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 [71] 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 ... 3115
1051
Verse  11:

பட்டுடுத்துத் தோல்போர்த்துப் பாம்பொன் றார்த்துப்
    பகவனார் பாரிடங்கள் சூழ நட்டஞ்
சிட்டராய்த் தீயேந்திச் செய்வார் தம்மைத்
    தில்லைச்சிற் றம்பலத்தே கண்டோ மிந்நாள்
விட்டிலங்கு சூலமே வெண்ணூ லுண்டே
    ஓதுவதும் வேதமே வீணை யுண்டே
கட்டங்கங் கையதே சென்று காணீர்
    கறைசேர் மிடற்றெங் கபாலி யார்க்கே.


Clad in silk, covered with hide,  and serpent-cinctured bhagavan danced encircled by the Bhootha-Hosts. This day, we beheld the lofty one who holds the fire,  at Tillaichitrambalam.  The blue-necked Kapaali holds the effulgent trident and wears the white threads.  He but recites the Veda! He has a Veena!.  His hand sports a Kattangkam!

Padigam on Koil (Chidambaram) completed.

Arunachala Siva.



1052
Verse  10:


பாதங்கள் நல்லார் பரவி யேத்தப்
    பத்திமையாற் பணிசெய்யுந் தொண்டர் தங்கள்
ஏதங்கள் தீர இருந்தார் போலும்
    எழுபிறப்பும் ஆளுடைய ஈசனார் தாம்
வேதங்க ளோதிஓர் வீணை யேந்தி
    விடையொன்று தாமேறி வேத கீதர்
பூதங்கள் சூழப் புலித்தோல் வீக்கிப்
    புலியூர்ச்சிற் றம்பலமே புக்கார் தாமே.


He quells the troubles of devotees who serve him in love.  His feet are hailed by goodly ones.  He is our Lord-Ruler in all our births. Holding a peerless Veena and reciting the Vedas,  the singer of the Vedic hymns rode a Bull.  Clad in tiger-skin and circled by the Bhootha-Hosts He made His entry into Puliyur Chitrambalam.

Arunachala Siva.

1053
Verse 9:



சந்தித்த கோவணத்தர் வெண்ணூல் மார்பர்
    சங்கரரைக் கண்டீரோ கண்டோ மிந்நாள்
பந்தித்த வெள்விடையைப் பாய வேறிப்
    படுதலையி லென்கொலோ ஏந்திக் கொண்டு
வந்திங்கென் வெள்வளையுந் தாமு மெல்லா
    மணியாரூர் நின்றந்தி கொள்ளக் கொள்ளப்
பொன்றீ மணிவிளக்குப் பூதம் பற்றப்
    புலியூர்ச்சிற் றம்பலமே புக்கார் தாமே.

"Did you behold Sankara whose chest wears white threads and whose waist a Kovanam?" "Yes, we did,  this day. holding something in his skull-bowl and riding a tethered bull that galloped, he came here and took with him my white bangles.
With them and all else, he stood at beauteous Aaroor,  When during dusk,
even as His Bhootha-Hosts held the gem-like lamp of golden luster, he made his entry into Puliyur Chitrambalam only. "

Arunachala Siva.

1054
Verse 8:

குலாவெண் தலைமாலை யென்பு பூண்டு
    குளிர்கொன்றைத் தாரணிந்து கொல்லே றேறிக்
கலாவெங் களிற்றுரிவைப் போர்வை மூடிக்
    கையோ டனலேந்திக் காடு றைவார்
நிலாவெண் மதியுரிஞ்ச நீண்ட மாடம்
    நிறைவயல்சூழ் நெய்த்தானம் மேய செல்வர்
புலால்வெண் தலையேந்திப் பூதஞ் சூழப்
    புலியூர்ச்சிற் றம்பலமே புக்கார் தாமே.

He wears a white and bright garland of skulls and bones and a wreath of cool Konrai.
He is covered by the hide of the fierce tusker.  He rides a killer-bull,  holds the fire in his hand and dwells at the crematory.  He is the opulent one of Neitthaanam, girt with fecund fields and rich in mansions, whose tops are layered by the white moonlight.
Holding a white skull reeking of flesh and circled by the Bhootha-Hosts He made His entry into Puliyur Chitrambalam only.

Arunachala Siva.


1055
Verse 7:


இறந்தார்க்கும் என்றும் இறவா தார்க்கும்
    இமையவர்க்கும் ஏகமாய் நின்று சென்று
பிறந்தார்க்கும் என்றும் பிறவா தார்க்கும்
    பெரியார்தம் பெருமையே பேச நின்று
மறந்தார் மனத்தென்றும் மருவார் போலும்
    மறைக்காட் டுறையும் மழுவாட் செல்வர்
புறந்தாழ் சடைதாழப் பூதஞ் சூழப்
    புலியூர்ச்சிற் றம்பலமே புக்கார் தாமே.


To the dead ones and to those not dead,  to the celestial beings, to the born and to those that will not get born,  he is alike, the great One.  He abides not in the minds of those who are full ff themselves and of those who have forgotten Him.  He--the opulent One of Maraikkaadu, is the wielder of a glowing pick axe, his matted hair a-dangle and circled by the Bhootha-Hosts, he made his entry into Puliyur Chitrambalam only.

Arunachala Siva.

1056
Verse 6:


காதார் குழையினர் கட்டங் கத்தர்
    கயிலாய மாமலையார் காரோ ணத்தார்
மூதாயர் மூதாதை யில்லார் போலும்
    முதலும் இறுதியுந் தாமே போலும்
மாதாய மாதர் மகிழ அன்று
    வன்மதவேள் தன்னுடலங் காய்ந்தா ரிந்நாள்
போதார் சடைதாழப் பூதஞ் சூழப்
    புலியூர்ச்சிற் றம்பலமே புக்கார் தாமே.

He is ear-ringed.  He wields a Kattangkam.  He is of Kailash--the mountain great,
and of Karonam.  He has aged parents none.  He is both the beginning and the end.
That day,  to the delight of beauteous women he burnt the body of mighty Manmatha.
This day, riding a martial bull and circled by the Bhootha-Hosts, he made his entry into Puliyur Chitrambalam only.

Arunachala Siva.


1057
Verse 5:

காரார் கமழ்கொன்றைக் கண்ணி சூடிக்
    கபாலங்கை யேந்திக் கணங்கள் பாட
ஊரா ரிடுபிச்சை கொண்டு ழல்லும்
    உத்தமராய் நின்ற ஒருவ னார்தாம்
சீரார் கழல்வணங்குந் தேவ தேவர்
    திருவாரூர்த் திருமூலட் டான மேயார்
போரார் விடையேறிப் பூதஞ் சூழப்
    புலியூர்ச்சிற் றம்பலமே புக்கார் தாமே.


He wears a chaplet of fragrant Konrai flowers that bloom during the rainy season.
He holds in his hand a skull and goes about receiving alms from the townsfolk,
whilst his Bhoothas sing. He is the noble One, the peerless One,  the Lord of the Devas Who adore Him. He abides at the hallowed Moolastaanam Of Tiruvarur.
Riding a martial bull and encircled by the Bhootha-Hosts, He made His entry into Puliyur Chitrambalam only.

Arunachala Siva.


1058
Verse  4:



வாரேறு வனமுலையாள் பாக மாக
    மழுவாள்கை யேந்தி மயானத் தாடிச்
சீரேறு தண்வயல்சூழ் ஓத வேலித்
    திருவாஞ்சி யத்தார் திருநள் ளாற்றார்
காரேறு கண்டத்தார் காமற் காய்ந்த
    கண்விளங்கு நெற்றியார் கடல்நஞ் சுண்டார்
போரேறு தாமேறிப் பூதஞ் சூழப்
    புலியூர்ச்சிற் றம்பலமே புக்கார் தாமே.

He who is concorporate with her, of lovely breasts that are covered by a breast-band,
Holds the bright Mazhu in his hand and dances in the crematory. He is of Tiruvaanjiyam girt with glorious and cool and well-watered fields.  He is of Tirunallaaru.  He who has a cloudy patch on his neck.  He is the one who has an eye in his forehead that burnt Manmatha to death. The eater of the oceanic venom,
riding a martial bull and circled by the Bhootha-Hosts, he made His entry into Puliyur Chitrambalam only.

Arunachala Siva.

1059
Verse  3:

துறங்காட்டி யெல்லாம் விரித்தார் போலும்
    தூமதியும் பாம்பு முடையார் போலும்
மறங்காட்டி மும்மதிலும் எய்தார் போலும்
    மந்திரமுந் தந்திரமுந் தாமே போலும்
அறங்காட்டி அந்தணர்க்கன் றால நீழல்
    அறமருளிச் செய்த அரனா ரிந்நாள்
புறங்காட் டெரியாடிப் பூதஞ் சூழப்
    புலியூர்ச்சிற் றம்பலமே புக்கார் தாமே.

He explicated renunciation and (also) the import of the sacred lore. He is adorned with the pure moon and serpents.  By his valor he shot the three citadels (to cinders). He is both Mantra and Tantra.  That day,  under the Banyan Tree, Hara taught the Brahmins Dharma.  Having enacted the dance in the fire of the crematory,  this day,
circled by the Bhootha-Hosts,  he made his entry into Puliyur Chitrambalam only.


Arunachala Siva.

1060
Verse  2:


நாக மரைக்கசைத்த நம்ப ரிந்நாள்
    நனிபள்ளி யுள்ளார்போய் நல்லூர்த் தங்கிப்
பாகப் பொழுதெலாம் பாசூர்த் தங்கிப்
    பரிதி நியமத்தார் பன்னி ருநாள்
வேதமும் வேள்விப் புகையும் ஓவா
    விரிநீர் மிழலை எழுநாள் தங்கிப்
போகமும் பொய்யாப் பொருளு மானார்
    புலியூர்ச்சிற் றம்பலமே புக்கார் தாமே.

The Lord whose waist is cinctured with a serpent. Abode at Nanipalli, left for and sojourned at Nalloor. Whence he came to Pasur to stay there for half a day.  He sojourned at Paritiniyamam for twelve days and then at the well-watered Mizhalai-- Inseparable from the Vedas and the smoke of sacrifice--,  For a night, he who is at once Bliss and aeviternal wealth, has this day,  made his entry into Puliyur Chitrambalam only.

Arunachala Siva.

1061
Padigam on Koil - Chidambaram:

Verse  1:

மங்குல் மதிதவழும் மாட வீதி
    மயிலாப்பி லுள்ளார் மருக லுள்ளார்
கொங்கிற் கொடுமுடியார் குற்றா லத்தார்
    குடமூக்கி லுள்ளார்போய்க் கொள்ளம் பூதூர்த்
தங்குமிட மறியார் சால நாளார்
    தருமபுரத் துள்ளார் தக்க ளூரார்
பொங்குவெண் ணீறணிந்து பூதஞ் சூழப்
    புலியூர்ச்சிற் றம்பலமே புக்கார் தாமே.

He abides at Mayilaappu in the crest of whose lofty streets the moon sails amidst clouds.  He dwells at Marukal.  He is of Kodumudi in Kongu, of Kutralam and Kudamookku.  Arriving at Kollampoodur he searched for a fit residence.  He abode at Dharmapuram for many days. He is of Takkaloor.  Adorning Himself with the bright and white holy ash and circled by the Bhootha-Hosts, he made his entry into Puliyur Chitrambalam only.

Arunachala Siva.

1062
Verse 10:


காரொளிய திருமேனிச் செங்கண் மாலுங்
    கடிக்கமலத் திருந்தவனுங் காணா வண்ணம்
சீரொளிய தழற்பிழம்பாய் நின்ற தொல்லைத்
    திகழொளியைச் சிந்தைதனை மயக்கந் தீர்க்கும்
ஏரொளியை இருநிலனும் விசும்பும் விண்ணும்
    ஏழுலகுங் கடந்தண்டத் தப்பால் நின்ற
பேரொளியைப் பெரும்பற்றப் புலியூ ரானைப்
    பேசாத நாளெல்லாம் பிறவா நாளே.

He is the hoary and abiding Light that stood a column of glorious flame beyond the ken of the darkly-bright and red-eyed Vishnu and the one ensconced on the fragrant lotus. He is the Light beautiful that sets at nought bewilderment. He is the Light infinite that abides beyond the extensive earth,  the seven worlds, the ether and the heavens.  He is of Perumpatra-p-Puliyur.  Waste indeed are the days unspent in His praise.

Padigam on Chidambaram completed.

Arunachala Siva.

1063
Verse 9:

முற்றாத பால்மதியஞ் சூடி னானை
    மூவுலகுந் தானாய முதல்வன் தன்னைச்
செற்றார்கள் புரமூன்றுஞ் செற்றான் தன்னைத்
    திகழொளியை மரகதத்தைத் தேனைப் பாலைக்
குற்றாலத் தமர்ந்துறையுங் குழகன் தன்னைக்
    கூத்தாட வல்லானைக் கோனை ஞானம்
பெற்றானைப் பெரும்பற்றப் புலியூ ரானைப்
    பேசாத நாளெல்லாம் பிறவா நாளே.


He is the One that wears the young, milk-white crescent moon. He is the primal One who is all the three worlds.  He is the destroyer of the triple,  hostile citadels.
He is the abiding Light, the Emerald, the honey and the milk.  He is the beauteous One that presides over Kutralam.  He is the Dancer, the King,  the God of Gnosis.
He is of Perumpatra-p-Puliyur. Waste indeed are the days unspent in His praise.

Arunachala Siva.

1064
Verse  8:

காரானை யீருரிவைப் போர்வை யானைக்
    காமருபூங் கச்சியே கம்பன் தன்னை
ஆரேனும் அடியவர்கட் கணியான் தன்னை
    அமரர்களுக் கறிவரிய அளவி லானைப்
பாரோரும் விண்ணோரும் பணிய நட்டம்
    பயில்கின்ற பரஞ்சுடரைப் பரனை எண்ணில்
பேரானைப் பெரும்பற்றப் புலியூ ரானைப்
    பேசாத நாளெல்லாம் பிறவா நாளே.


He is mantled in the elephant of the dark tusker.  He is Ekamban of lovely Kanchi damasked with flowers.  He is easy of access to his servitors--whoever they be;
He is the infinite one unknown to the celestial beings. He is the Light of the Empyrean who enacts the dance. Whilst the earth-born and the heaven-dwellers adore him,
his names are legion. He is of Perumpatra-p-Puliyur.  Waste indeed are the days unspent in His praise.

Arunachala Siva.

1065
Verse 7:

வரும்பயனை எழுநரம்பி னோசை யானை
    வரைசிலையா வானவர்கள் முயன்ற வாளி
அரும்பயஞ்செ யவுணர்புர மெரியக் கோத்த
    அம்மானை அலைகடல்நஞ் சயின்றான் தன்னைச்
சுரும்பமருங் குழல்மடவார் கடைக்கண் நோக்கில்
    துளங்காத சிந்தையராய்த் துறந்தோ ருள்ளப்
பெரும்பயனைப் பெரும்பற்றப் புலியூ ரானைப்
    பேசாத நாளெல்லாம் பிறவா நாளே.


He is the fruit and the melody of the strummed strings.  He is the great God that fixed the dart wrought of the celestial beings to his mow of Mountain and set ablaze the citadels of the gruesome and fearsome demons.  He is the One that ate the venom of the billowy sea. He is the great fruit of the renunciates  who are unaffected by the look of damsels whose locks are buzzed by bees.  He is of Perumpatra-p-Puliyur.
Waste is the indeed are the days unspent in his praise.

Arunachala Siva.


Pages: 1 ... 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 [71] 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 ... 3115