Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 [8] 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 ... 3060
106
Verse  8:


குலங்கள்மிகு மலைகடல்கள் ஞாலம் வைத்தார்
    குருமணிசே ரரவைத்தார் கோலம் வைத்தார்
உலங்கிளரும் அரவத்தின் உச்சி வைத்தார்
    உண்டருளிவிடம்வைத்தார் எண்டோள் வைத்தார்
நிலங்கிளரும் புனல்கனலுள் அனிலம் வைத்தார்
    நிமிர்விசும்பின் மிசைவைத்தார் நினைந்தா ரிந்நாள்
நலங்கிளருந் திருவடியென் தலைமேல் வைத்தார்
    நல்லூரெம் பெருமானார் நல்ல வாறே.



He placed on earth mountain-ranges and seas.
He would endow his snake with a bright gem.
He would design Kolam.
Would provide the hood for the shapely and spiraling snake.
He ate the venom in all grace.
He would sport eight arms.
He created the earth, the water,  the fire and the air.
He placed on high, the vaulting sky.
In thoughtful implementation he placed on my head his hallowed and weal-conferring feet.
Good indeed is what our Lord of Nalloor has wrought.

Arunachala Siva.

107
Verse 7:


மாறுமலைந் தாரரண மெரிய வைத்தார்
    மணிமுடிமேல் அரவைத்தார் அணிகொள் மேனி
நீறுமலிந் தெரியாடல் நிலவ வைத்தார்
    நெற்றிமேற் கண்வைத்தார் நிலையம் வைத்தார்
ஆறுமலைந் தறுதிரைக ளெறிய வைத்தார்
    ஆர்வத்தா லடியமரர் பரவ வைத்தார்
நாறுமலர்த் திருவடியென் தலைமேல் வைத்தார்
    நல்லூரெம் பெருமானார் நல்ல வாறே.


He burnt the walled cities of warring foes.
on his lovely crest, he placed a snake.
Bedaubed with ash,  He enacted his aeviternal dance in the fire.
He placed an eye in his forehead.  And shrines he created.
He wore on his crest a river of smashing waves.
He caused the celestial beings to hail his feet in loving devotion.
He placed on my head his flower-fragrant and hallowed feet.
Good indeed is what our Lord of Nalloor has wrought.

Arunachala Siva.

108
Verse 6:


உற்றுலவு பிணியுலகத் தெழுமை வைத்தார்
    உயிர்வைத்தார் உயிர்செல்லுங் கதிகள் வைத்தார்
மற்றமரர் கணம்வைத்தார் அமரர் காணா
    மறைவைத்தார் குறைமதியம் வளர வைத்தார்
செற்றமலி யார்வமொடு காம லோபஞ்
    சிறவாத நெறிவைத்தார் துறவி வைத்தார்
நற்றவர்சேர் திருவடியென் தலைமேல் வைத்தார்
    நல்லூரெம் பெருமானார் நல்ல வாறே.


He created the world abounding in illness-ridden, embodiment of seven species.
He infused life into them. He designed the paths of salvation.
He authored the celestial groups.
He screened the archana from gods.
He caused the diminishing moon to thrive.
He paved the way untainted by wrath,  ever-increasing delusions,
lust and miserliness.
He paved the path of renunciation.
He placed on my head his hallowed feet gained by the righteous tapaswis.
Good indeed is what our Lord of Nalloor has wrought.

Arunachala Siva.

109
Verse  5:


விண்ணிரியுந் திரிபுரங்க ளெரிய வைத்தார்
    வினைதொழுவார்க் கறவைத்தார் துறவிவைத்தார்
கண்ணெரியாற் காமனையும் பொடியா வைத்தார்
    கடிக்கமல மலர்வைத்தார் கயிலை வைத்தார்
திண்ணெரியுந் தண்புனலு முடனே வைத்தார்
    திசைதொழுது மிசையமரர் திகழ்ந்து வாழ்த்தி
நண்ணரிய திருவடியென் தலைமேல் வைத்தார்
    நல்லூரெம் பெருமானார் நல்ல வாறே.


He burnt the triple towns that caused the heaven to tremble,
He did away with the karma of worshippers.
He paved the path of renunciation.
He reduced Manmatha to powder with His eye of fire.
He has for his seat the fragrant lotus.
His is Kailash.  He keeps on His person at once the inextinguishable fire and the cool water.  He placed on my head His inaccessible and hallowed feet towards which the celestial beings turn and pray.  Good indeed is what our Lord of Nallor has wrought.

Arunachala Siva.

110
Verse  4:

வில்லருளி வருபுருவத் தொருத்தி பாகம்
    பொருத்தாகி விரிசடைமே லருவி வைத்தார்
கல்லருளி வரிசிலையா வைத்தார் ஊராக்
    கயிலாய மலைவைத்தார் கடவூர் வைத்தார்
சொல்லருளி அறம்நால்வர்க் கறிய வைத்தார்
    சுடுசுடலைப் பொடிவைத்தார் துறவி வைத்தார்
நல்லருளால் திருவடியென் தலைமேல் வைத்தார்
    நல்லூரெம் பெருமானார் நல்ல வாறே.


He is concorporate with the peerless Lady whose brow is bow-like.
A stream flows on His spreading matted hair.
He, in grace, made a bow of Meru.
His town is Mount Kailash.
He is the Lord of Kadavoor;
Through His words of grace He taught dharma to the Four.
He wears the ash of the burning crematory, he paved the way of renunciation.
In goodly grace He placed His hallowed feet on my head.
Good indeed is what our Lord of Nalloor has wrought.


Arunachala Siva.

111
Verse  3:


தோடேறு மலர்க்கொன்றை சடைமேல் வைத்தார்
    துன்னெருக்கின் வடம்வைத்தார் துவலை சிந்தப்
பாடேறு படுதிரைக ளெறிய வைத்தார்
    பனிமத்த மலர்வைத்தார் பாம்பும் வைத்தார்
சேடேறு திருநுதல்மேல் நாட்டம் வைத்தார்
    சிலைவைத்தார் மலைபெற்ற மகளை வைத்தார்
நாடேறு திருவடியென் தலைமேல் வைத்தார்
    நல்லூரெம் பெருமானார் நல்ல வாறே.


His matted hair is adorned with petaled Konrai blooms.
He wears a wreath thick Madar flowers.
He sports a river of dinsome waves that spray in the sides droplets of water.
He wears cool Manmattham flowers.
A snake entwines His person.
On His beauteous forehead he sports an eye.
He keeps a bow.
He has a bride--the, daughter of a mountain.
He placed His hallowed feet,  coveted by all, on my head.
Good indeed is what our Lord of Nalloor has wrought.

Arunachala Siva.

112
Verse  2:


பொன்நலத்த நறுங்கொன்றை சடைமேல் வைத்தார்
    புலியுரியின் னதள்வைத்தார் புனலும் வைத்தார்
மன்நலத்த திரள்தோள் மேல் மழுவாள் வைத்தார்
    வார்காதிற் குழைவைத்தார் மதியும் வைத்தார்
மின்நலத்த நுண்ணிடையாள் பாகம் வைத்தார்
    வேழத்தி னுரிவைத்தார் வெண்ணூல் வைத்தார்
நன்னலத்த திருவடியென் தலைமேல் வைத்தார்
    நல்லூரெம் பெருமானார் நல்ல வாறே.

He has on His matted hair the fragrant Konrai of golden beauty.
He wears a tiger-skin. He also keeps a river.
On His shapely and aeviternal shoulder He sports a Mazhu.
He has Kuzhai on His dangling ear-lobe.
He also keeps a crescent moon.
He is concorporate with her of slender waist.
He mantles himself in the hide of a tusker.
He wears the sacred thread.
He placed His hallowed feet on my head.
God indeed is what our Lord of Nallor has wrought.

Arunachala Siva.

113
Tiru Nallur:

Verse  1:

நினைந்துருகும் அடியாரை நைய வைத்தார்
    நில்லாமே தீவினைகள் நீங்க வைத்தார்
சினந்திருகு களிற்றுரிவைப் போர்வை வைத்தார்
    செழுமதியின் தளிர்வைத்தார் சிறந்து வானோர்
இனந்துருவி மணிமகுடத் தேறத் துற்ற
    இனமலர்கள் போதவிழ்ந்து மதுவாய்ப் பில்கி
நனைந்தனைய திருவடியென் தலைமேல் வைத்தார்
    நல்லூரெம் பெருமானார் நல்ல வாறே.


He made the devotees that melt thinking of him to melt the more.
He caused all evil deeds to flee away from him.
He mantled himself in the hide of the tusker, of unabated wrath.
He wore on His crest the shoot of a glowing crescent moon.
when the thronging celestial beings whose gem-studded crowns-- decked with rare and choice flowers, bowed at his feet,  they became wet with the honey that flowed out of the blowing blooms.  He set on my head such hallowed feet.  Good indeed is what our Lord of Nalloor has wrought.

Arunachala Siva.

114
Verse  10:


கோவாய இந்திரனுள் ளிட்டா ராகக்
    குமரனும் விக்கினவி நாய கன்னும்
பூவாய பீடத்து மேல யன்னும்
    பூமி யளந்தானும் போற்றி சைப்பப்
பாவாய இன்னிசைகள் பாடி யாடிப்
    பாரிடமுந் தாமும் பரந்து பற்றிப்
பூவார்ந்த கொன்றை பொறிவண் டார்க்கப்
    புறம்பயம்நம் மூரென்று போயி னாரே.

Circled by the celestial beings inclusive of King Indra, hailed by Kumaran,
Vigna Vinaayakan, Brahma who is seated on his pedestal of lotus and the one that measured the earth, he hymned melodious songs and danced. Surrounded by the Bhootha-Hosts, he came and made me his own. Even as speckled bees buzzed in his garland of Konrai flowers,  he fared forth,  saying: "Purampayam is our home-town."


Padigam on Tirup Purampayam concluded.

Arunachala Siva.

115
Verse  9:

விரையேறு நீறணிந்தோ ராமை பூண்டு
    வெண்தோடு பெய்திடங்கை வீணை யேந்தித்
திரையேறு சென்னிமேல் திங்கள் தன்னைத்
    திசைவிளங்க வைத்துகந்த செந்தீ வண்ணர்
அரையேறு மேகலையாள் பாக மாக
    ஆரிடத்தி லாட லமர்ந்த ஐயன்
புரையேறு தாமேறிப் பூதஞ் சூழப்
    புறம்பயம்நம் மூரென்று போயி னாரே.

Besmeared with fragrant ash, adorned with a carapace and white ear stud, holding a Veena in the left hand,  sporting on the crest a billowy river,  the moon that irradiates directions, he who is of the hue of red fire,  concorporate with her whose waist is adorned with a hip organ.  And He--the Lord that abides in the crematory, rode a lofty bull circled by the Bhootha-Hosts and fared forth saying: "It is Purampayam that is Our home-town."

Arunachala Siva.



116
Verse  8:


நில்லாதே பல்லூரும் பலிகள் வேண்டி
    நிரைவளையார் பலிபெய்ய நிறையுங் கொண்டு
கொல்லேறுங் கொக்கரையுங் கொடுகொட்டியுங்
    குடமூக்கி லங்கொழியக் குளிர்தண் பொய்கை
நல்லாளை நல்லூரே தவிரே னென்று
    நறையூரில் தாமும் தவிர்வார் போலப்
பொல்லாத வேடத்தர் பூதஞ் சூழப்
    புறம்பயம்நம் மூரென்று போயி னாரே.


On he proceeded nonstop, seeking alms in many towns. Alms he received from the many-bangled women, and came by their chastity too.  Leaving at Kudamookku his murderous bull,  Kokkarai and Kotukotti and saying that he would not forsake Nalloor of chill and cool pools as well as goodly men,  avoiding,  as it were,  even Naraiyoor.
He, the one of nefarious habit,  circled by the Bhootha-Hosts,  went away saying: "Purampayam is our home-town."

Arunachala Siva.

117
Verse  7:

மறியிலங்கு கையர் மழுவொன் றேந்தி
    மறைக்காட்டே னென்றோர் மழலை பேசிச்
செறியிலங்கு திண்தோள்மேல் நீறு கொண்டு
    திருமுண்ட மாஇட்ட திலக நெற்றி
நெறியிலங்கு கூந்தலார் பின்பின் சென்று
    நெடுங்கண் பனிசோர நின்று நோக்கிப்
பொறியிலங்கு பாம்பார்த்துப் பூதஞ் சூழப்
    புறம்பயம்நம் மூரென்று போயி னாரே.


He has a fawn in His hand.  Holding a Mazhu,  He said: "I am of Maraikkaadu."
Adorned with ash on his shapely and shining and strong shoulders, and sweetly speaking, he went after them of shining locks whose foreheads bore the auspicious bindi  and so looked at them.  That their eyes became tear-bedewed.  Decked with snakes of dotted hoods and circled By the Bhootha-Hosts, he fared forth,
saying: "Purampayam is our home-town."

Arunachala Siva.



118
Verse  6:

நஞ்சடைந்த கண்டத்தர் வெண்ணீ றாடி
    நல்லபுலி யதள்மேல் நாகங் கட்டிப்
பஞ்சடைந்த மெல்விரலாள் பாக மாகப்
    பராய்த்துறையே னென்றோர் பவள வண்ணர்
துஞ்சிடையே வந்து துடியுங் கொட்டத்
    துண்ணென் றெழுந்திருந்தேன் சொல்ல மாட்டேன்
புன்சடையின் மேலோர் புனலுஞ் சூடிப்
    புறம்பயம்நம் மூரென்று போயி னாரே.

He whose throat holds the venom, smeared himself with white ash,
on his goodly tiger-skin vestment he had a snake cinctured. 
He that was concorporate with her whose fingers are soft as cotton,  said:
"I am of Paraaitthurai!"  The One of the coral hue, came when I slumbered,
and played on His hand drum. On a sudden I woke up. What happened thereafter
I will not tell you.  On His hirsutorufous crown sporting a river,  he fared forth,
saying: "It is Purampayam that is our home-town."

Arunachala Siva.


119
Verse  5:

செத்தவர்தந் தலைமாலை கையி லேந்திச்
    சிரமாலை சூடிச் சிவந்த மேனி
மத்தகத்த யானை யுரிவை மூடி
    மடவா ளவளோடு மானொன் றேந்தி
அத்தவத்த தேவர் அறுப தின்மர்
    ஆறுநூ றாயிரவர்க் காடல் காட்டிப்
புத்தகங் கைக்கொண்டு புலித்தோல் வீக்கிப்
    புறம்பயம்நம் மூரென்று போயி னாரே.


Holding a garland of dead men's skulls in his hand,  also wearing a garland of skulls and mantling his ruddy body in the hide of the strong-necked tusker,  with his consort and with an antelope held in His hand, the Lord enacting a dance for the sixty thousand and sixty celestial tapaswis, and fared forth,  clad in tiger-skin and carrying a book in his hand saying: "It is Purampayam that is our home-town.


Arunachala Siva.

120
Verse 4:


பன்மலிந்த வெண்தலை கையி லேந்திப்
    பன்முகில்போல் மேனிப்ப வந்த நாதர்
நென்மலிந்த நெய்த்தானஞ் சோற்றுத் துறை
    நியமந் துருத்தியும் நீடூர் பாச்சில்
கன்மலிந் தோங்கு கழுநீர்க் குன்றங்
    கடனாகைக் காரோணங் கைவிட் டிந்நாள்
பொன்மலிந்த கோதையருந் தாமு மெல்லாம்
    புறம்பயம்நம் மூரென்று போயி னாரே.

Holding a many toothed white skull in his hand,  the sly Lord whose body is like moist nimbus,  quitting Neitthaanam rich in paddy,  Chotrutthurai,  Niyamam,  Turutthi,
Needoor, Paacchil, rocky and lofty Kazhukkunram rich in water and Naakaikkaaronam on the sea,  fared forth with his garlanded and beauteous consort, saying: "Now a days, Purampayam is our town of residence."

Arunachala Siva.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 [8] 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 ... 3060