Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Subramanian.R

Pages: [1] 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ... 3071
1
Verse  2:

ஆர்த்த எனக்கன்பன் நீயே யென்றும்
    ஆதிக் கயிலாயன் நீயே யென்றும்
கூர்த்த நடமாடி நீயே யென்றுங்
    கோடிகா மேய குழகா என்றும்
பார்த்தற் கருள் செய்தாய் நீயே யென்றும்
    பழையனூர் மேவிய பண்பா என்றும்
தீர்த்தன் சிவலோகன் நீயே யென்றும்
    நின்றநெய்த் தானாவென் நெஞ்சு ளாயே.


You are the dear one to me who is bound to You as Your servitor!
You abide at Kailash--the Genesis of all!
You are the Dancer that enacts it in all it subtle,
artistic forms!
You,
the handsome One,
Preside over Kodikaa!
You graced Arjunal!
You are of Pazhaiyanoor!
You are the pure One!
You are The Lord of Sivaloka!
Such are You,
O Lord Of Neitthaanam that for ever dwells in my heart!

Arunachala Siva.

2
Tiru Neithaanam:

Verse  1:

வகையெலா முடையாயும் நீயே யென்றும்
    வான்கயிலை மேவினாய் நீயே யென்றும்
மிகையெலாம் மிக்காயும் நீயே யென்றும்
    வெண்காடு மேவினாய் நீயே யென்றும்
பகையெலாந் தீர்த்தாண்டாய் நீயே யென்றும்
    பாசூ ரமர்ந்தாயும் நீயே யென்றும்
திகையெலாந் தொழச் செல்வாய் நீயே யென்றும்
    நின்றநெய்த் தானாவென் நெஞ்சு ளாயே.

You own all the ways of salvation!
You abide at the ethereal Kailash!
You are supremely great in Your exceeding excellence!
You preside over Vennkaadu!
Quelling my foes,
You rule me!
You abide at Paasoor!
You fare forth in all direction where You are hailed!
Such are You,
O Lord Of Neitthaanam that for ever dwells in my heart!


Arunachala Siva.

3
Verse  7:


சுழித்துணையாம் பிறவிவழித் துக்கம் நீக்குஞ்
    சுருள்சடையெம் பெருமானே தூய தெண்ணீர்
இழிப்பரிய பசுபாசப் பிறப்பை நீக்கும்
    என்துணையே யென்னுடைய பெம்மான் தம்மான்
பழிப்பரிய திருமாலும் அயனும் காணாப்
    பரிதியே சுருதிமுடிக் கணியாய் வாய்த்த
வழித்துணையாம் மழபாடி வயிரத் தூணே
    யென்றென்றே நானரற்றி நைகின் றேனே.


It is thus,
even thus,
I cry and cry and melt in love: "O Our Lord of curly matted hair that sports the pure and lucid river!
O Lord that annuls the misery of the helpless cycle of transmigration!
O Help that does away with the unbearable embodiment with which the soul is shackled!
O Our God!
O Lord of lives!
O Sun unbeheld by blameless Vishnu and Brahma!
O Soul's Help in its travel!
O Crest-Jewel of the Vedas!
O Diamond-pillar of Mazhapaadi!

'Padigam' on Tiru Mazhapadi completed.

Arunachala Siva.

4
Verse  6:

சினந்திருத்துஞ் சிறுப்பெரியார் குண்டர் தங்கள்
    செதுமதியார் தீவினைக்கே விழுந்தேன் தேடிப்
புனந்திருத்தும் பொல்லாத பிண்டி பேணும்
    பொறியிலியேன் தனைப்பொருளா ஆண்டு கொண்டு
தனந்திருத்து மவர்திறத்தை யொழியப் பாற்றித்
    தயாமூல தன்மவழி யெனக்கு நல்கி
மனந்திருத்தும் மழபாடி வயிரத் தூணே
    யென்றென்றே நானரற்றி நைகின் றேனே.



"I fell a prey to the evil deeds of the wicked-brained.
They were cruel and unteachable.
They were great in their smallness.
They claimed to be free from wrath.
I fostered love for the evil Asoka planted after clearing the woody growth.
I was senseless.
Yet You ruled me as though I were of some wroth.
You retrieved me from them of buxom breasts.
You blessed me with the way of Dayaa Moola Dhanmam.
You cured my mind.
O the Diamond-Pillar of Mazhapaadi!
It is thus,
even thus,
I cry and cry and melt in love.

Arunachala Siva.

5
Verse  5:

சிரமேற்ற நான்முகன்றன் றலையும் மற்றைத்
    திருமால்தன் செழுந்தலையும் பொன்றச் சிந்தி
உரமேற்ற இரவிபல் தகர்த்துச் சோமன்
    ஒளிர்கலைகள் படவுழக்கி உயிரை நல்கி
நரையேற்ற விடையேறி நாகம் பூண்ட
    நம்பியையே மறைநான்கும் ஒல மிட்டு
வரமேற்கும் மழபாடி வயிரத் தூணே
    யென்றென்றே நானரற்றி நைகின் றேனே.


t is thus,
even thus,
I cry and cry and melt in love: "O supreme One that cut off the great head of the Four-faced and the lovely head of Vishnu!
You knocked out the teeth of the mighty Sun!
With Your foot You crushed and rubbed the digits out of the Moon!
Then You granted them their lives!
Adorned with serpents You mounted the white Bull!
O the Diamond-pillar of Mazhapaadi hailed aloud
By the Vedas--the recipients of Your boons!"

Arunachala Siva.

6
Verse  4:


ஊனிகந்தூ ணுறிக்கையர் குண்டர் பொல்லா
    வூத்தைவாய்ச் சமணருற வாகக் கொண்டு
ஞானகஞ்சேர்ந் துள்ளவயி ரத்தை நண்ணா
    நாயேனைப் பொருளாக ஆண்டு கொண்ட
மீனகஞ்சேர் வெள்ளநீர் விதியாற் சூடும்
    வேந்தனே விண்ணவர்தம் பெருமான் மேக
வானகஞ்சேர் மழபாடி வயிரத் தூணே
    யென்றென்றே நானரற்றி நைகின் றேனே.

They abjure flesh-eating and carry their food in a sling.
They are Jains,
cruel and un-tamable.
their mouths stink.
I was friends with these.
He is the King that sports in grace the river--rich in fishes--.
He rules me,
even me -- the cur,
As though I am of some worth,
though I did not go near Him,
The Diamond of Wisdom.
It is thus,
even thus,
I cry and cry and melt in love: "O the Diamond-pillar of Mazhapaadi
The tops of whose mansions reach the clouded heavens!

Arunachala Siva.

7
Verse 3:

உரங்கொடுக்கு மிருண்மெய்யர் மூர்க்கர் பொல்லா
    ஊத்தைவாய்ச் சமணர்தமை யுறவாக் கொண்ட
பரங்கெடுத்திங் கடியேனை யாண்டு கொண்ட
    பவளத்தின் திரள்தூணே பசும்பொன் முத்தே
புரங்கெடுத்துப் பொல்லாத காமன் ஆகம்
    பொடியாக விழித்தருளிப் புவியோர்க் கென்றும்
வரங்கொடுக்கும் மழபாடி வயிரத் தூணே
    யென்றென்றே நானரற்றி நைகின் றேனே.


It is thus,
even thus,
I cry and cry and melt in love.
"They are the able-bodied and dark ones.
They are cruel and un-tamable.
they--the Jains--are of stinking mouths.
I was friends with these.
Even then You smote my weighty sins and ruled me as Your servitor,
O mighty Pillar of Coral!
O Pearl inlaid in fresh gold!
You smote Tripura.
By Your look You reduced to cinders the body of nefarious Manmatha.
For ever You grant boons To the earth-born.
O the Diamond-pillar of Mazhapaadi!

Arunachala Siva.

8
Verse  2:


அறைகலந்த குழல்மொந்தை வீணை யாழும்
    அந்தரத்திற் கந்தருவர் அமரர் ஏத்த
மறைகலந்த மந்திரமும் நீரும் கொண்டு
    வழிபட்டார் வானாளக் கொடுத்தி யன்றே
கறைகலந்த பொழிற்கச்சிக் கம்பம் மேய
    கனவயிரத் திரள்தூணே கலிசூழ் மாட
மறைகலந்த மழபாடி வயிரத் தூணே
    யென்றென்றே நானரற்றி நைகின் றேனே.


You blessed the adoring,
celestial Gandharvas with the ruler-ship of the ethereal world as they hailed You in the heaven with the ound of flute,
Montai Vina and Yaazh and also with Vedic mantras and holy water.
It is thus,
even thus,
I cry and cry and melt in love.
"O puissant Pillar of diamond abiding at Kacchikkampam girt with cloud-capped groves!
O Diamond-pillar of Mazhapaadi rich in mansions where the Vedas are ever chanted!"

Arunachala Siva.

9
Tiru Mazhapadi (2):

Verse  1:

அலையடுத்த பெருங்கடல்நஞ் சமுதா வுண்டு
    அமரர்கள்தந் தலைகாத்த ஐயர் செம்பொன்
சிலையெடுத்து மாநாகம் நெருப்புக் கோத்துத்
    திரிபுரங்கள் தீயிட்ட செல்வர் போலும்
நிலையடுத்த பசும்பொன்னால் முத்தால் நீண்ட
    நிரைவயிரப் பலகையாற் குவையார்த் துற்ற
மலையடுத்த மழபாடி வயிரத் தூணே
    யென்றென்றே நானரற்றி நைகின் றேனே.


He is the great One who quaffed as nectar the poison of the billowy sea and saved the lives of the celestial beings.
He is the opulent One who shot the arrow of Agni from His bow Mount Meru wrought of ruddy gold --,
that had for its string the many-headed serpent,
and gutted with fire the triple towns.
it is thus,
even thus,
I cry and cry in melting love: "O hill-like Diamond-pillar Of Mazhapaadi wrought of plentiful," ever-during aAnd ever-fresh gold,
pearls and planks of blazing brilliants!

Arunachala Siva.

10
Verse  10:


ஒருசுடராய் உலகேழு மானான் கண்டாய்
    ஓங்காரத் துட்பொருளாய் நின்றான் கண்டாய்
விரிசுடராய் விளங்கொளியாய் நின்றான் கண்டாய்
    விழவொலியும் வேள்வொலியு மானான் கண்டாய்
இருசுடர்மீ தோடா இலங்கைக் கோனை
    யீடழிய இருபதுதோ ளிறுத்தான் கண்டாய்
மருசுடரின் மாணிக்கக் குன்று கண்டாய்
    மழபாடி மன்னு மணாளன் றானே.


As peerless light He became the seven worlds.
He is the inner meaning of AUM.
He stood as spreading light and as bright luculence.
He became the festive sound and the sound of Yaaga.
He crushed the twenty shoulders and quelled the puissance of the King of Lanka over which move not the two lights.
He is a hill of coruscating ruby.
He is the lordly one of Mazhapaadi.

Padigam on Tiru Mazhapadi (1) completed.

Arunachala Siva.

11
Verse  9:


ஆலாலம் உண்டுகந்த ஆதி கண்டாய்
    அடையலர்தம் புரமூன்றும் எய்தான் கண்டாய்
காலாலக் காலனையும் காய்ந்தான் கண்டாய்
    கண்ணப்பர்க் கருள்செய்த காளை கண்டாய்
பாலாரும் மொழிமடவாள் பாகன் கண்டாய்
    பசுவேறிப் பலிதிரியும் பண்பன் கண்டாய்
மாலாலும் அறிவரிய மைந்தன் கண்டாய்
    மழபாடி மன்னு மணாளன் றானே.


He is the Ancient that ate the Aalaalam.
He shot the triple towns of the adversaries.
He,
with His foot,
kicked Death of death.
He is the Bull that graced Kannappar.
He is concorporate with Her whose words are sweet like milk.
He,
the noble One,
would ride a Bull when He goes begging.
He,
the Great One,
is unknown even to Vishnu: He is the lordly One of Mazhapaadi.

Arunachala Siva.

12
Verse  8:

பொன்னியலுந் திருமேனி உடையான் கண்டாய்
    பூங்கொன்றைத் தாரொன் றணிந்தான் கண்டாய்
மின்னியலும் வார்சடையெம் பெருமான் கண்டாய்
    வேழத்தின் உரிவிரும்பிப் போர்த்தான் கண்டாய்
தன்னியல்பார் மற்றொருவ ரில்லான் கண்டாய்
    தாங்கரிய சிவந்தானாய் நின்றான் கண்டாய்
மன்னிய மங்கையோர் கூறன் கண்டாய்
    மழபாடி மன்னு மணாளன் றானே.


His is a divine body that is golden.
He wears a wreath of Konrai flowers.
Matted and fulgurant are the strands of His hair.
He willingly mantled Himself in the hide of the tusker.
He has none to match Him.
He abides as Sivam whom none can contain.
He is concorporate with the aeviternal

Arunachala Siva.

13
Verse 7:


நீராகி நெடுவரைக ளானான் கண்டாய்
    நிழலாகி நீள்விசும்பு மானான் கண்டாய்
பாராகிப் பௌவமே ழானான் கண்டாய்
    பகலாகி வானாகி நின்றான் கண்டாய்
ஆரேனுந் தன்னடியார்க் கன்பன் கண்டாய்
    அணுவாகி ஆதியாய் நின்றான் கண்டாய்
வாரார்ந்த வனமுலையாள் பங்கன் கண்டாய்
    மழபாடி மன்னு மணாளன் றானே.

He became the water and the tall mountain too.
He became the light and the extensive sky too.
He became the earth and the seven oceans.
He abides as the Day-Star and the clouds.
He is dear to His devotees whoever they be.
He abides as atom.
He is the Ancient.
He is concorporate with Her of lovely and covered breasts.
He is the lordly One of Mazhapaadi.


Arunachala Siva.

14
Verse  6:

தாமரையான் தன்தலையைச் சாய்த்தான் கண்டாய்
    தகவுடையார் நெஞ்சிருக்கை கொண்டான் கண்டாய்
பூமலரான் ஏத்தும் புனிதன் கண்டாய்
    புணர்ச்சிப் பொருளாகி நின்றான் கண்டாய்
ஏமருவு வெஞ்சிலையொன் றேந்தி கண்டாய்
    இருளார்ந்த கண்டத் திறைவன் கண்டாய்
மாமருவுங் கலைகையி லேந்தி கண்டாய்
    மழபாடி மன்னு மணாளன் றானே.

He clipped the head of him whose seat is the Lotus.
He abides in the bosoms of those who are endowed with divine consciousness.
He is the holy One hailed by the one throned on the Flower.
He abides as the Ens to be attained.
He is a wielder of the bow to which is fixed a dart.
He is the Lord whose neck is dark.
He holds an animal--an antlered antelope--,
In His hand.
He is the lordly One of Mazhapaadi.


Arunachala Siva.

15
Verse 5:

உலந்தார்தம் அங்கம் அணிந்தான் கண்டாய்
    உவகையோ டின்னருள்கள் செய்தான் கண்டாய்
நலந்திகழுங் கொன்றைச் சடையான் கண்டாய்
    நால்வேதம் ஆறங்க மானான் கண்டாய்
உலந்தார் தலைகலனாக் கொண்டான் கண்டாய்
    உம்பரார் தங்கள் பெருமான் கண்டாய்
மலர்ந்தார் திருவடியென் தலைமேல் வைத்த
    மழபாடி மன்னு மணாளன் றானே.

He wore the skeletons of the dead.
In joy did He enact many an act of grace.
He is a wearer of the beauteous Konrai wreaths.
He became the four Vedas and the six Angas.
He holds as His alms-bowl the skull of the dead one.
He is the God of the celestial beings.
He is the lordly One of Mazhapaadi who placed on my head His flowery,
sacred and all-pervading foot.

Arunachala Siva.


Pages: [1] 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ... 3071