Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Balaji

Pages: [1] 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ... 77
1

பகவான் ஸ்ரீ ரமணரிடம் போனால் , அமைதியாக இருக்கிறது. ஏதோ ஒரு நிம்மதி ஏற்படுகிறது. மலையைவிட்டுக் கீழே இறங்கினால் , பிரச்சனைகள் வந்துவிடுகின்றன. நோய் ஆட்டம் போடுகிறது. ஆனால் , அந்த இடத்தில் எதுவுமே இல்லையே , ஏன் அப்படி பசிகூட எடுக்கவில்லையே , ஏன் அப்படி  ஆச்சரியமாக இருக்கும். அந்த மகான் மீது ஆழ்ந்த நம்பிக்கை ஏற்படும். தேடுதலின் விளைவாகக் காதல் அல்லது அன்பு ; அதன் பின்விளைவாக நம்பிக்கை ; மகான்களின் மீது நம்பிக்கை ஏற்பட , அவர்களின் உபதேசம் உள்ளுக்குள் மெல்ல மெல்ல இறங்கும். அவர் அண்மையில் இருந்தது , அவரின் அதிர்வைப் பெற்றது , அவர் தொடலில் ஆனந்தம் கண்டது , அவர் பார்வையில் உள்ளுக்குள் திரும்பியது என்றெல்லாம் நடக்க , மனம் உள்நோக்கி நிற்க , ஓர் அமைதி ஏற்படும்.

இப்போது மனம் வெற்றி  தோல்விகளைப் பற்றி குடும்பச் சூழல் பற்றி , தன் உடல் நிலை பற்றி , அடுத்தவரின் துரோகம் பற்றி , தனது அடுத்த நடவடிக்கை பற்றி எந்த கவலையும் படாது.  ஆற்றில் போகும் சருகுகளில் , நானும் ஒரு சருகு. இத்தனை காலம் தாண்டி வந்திருக்கிறேன். இனி , சொச்ச காலமும் தானாகத் தாண்டும்  என்ற எண்ணம் ஏற்பட , உள்ளே அமைதி கெட்டிப்படும். அந்த அமைதி , எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாத நிலைக்குக் கொண்டுபோய் , உள்ளுக்குள்ளே  நான் யார்   என்ற கேள்வியை பலமாக எழுப்பும். அப்போது அது வெறும் கேள்வியாக , தேடலாக இருக்காது. மிகச் சரியான பாதையில் முன்னேறி , எங்கு எண்ணங்கள் தோன்றுகின்றனவோ , எங்கு நான் என்கிற எண்ணம் மிக பலமாக இருக்கிறதோ , அந்த இடத்தைப் போய் ஆக்கிரமித்துக்கொள்ளும். இங்கிருந்துதானே எல்லாம் வருகிறது ; இங்கிருந்துதானே நான் என்ற எண்ணம் தோன்றுகிறது ; இங்கிருந்தானே என் செயல்களெல்லாம் வடிவு பெறுகின்றன என்று அந்த எண்ணத்தை முழுவதுமாகப் பற்றி நிற்க.. உள்ளே மெல்ல மெல்லப் பற்றி நின்றது , பற்றியதால் இழுக்கப்படும். பற்றியதும் பற்றப்பட்டதும் இரண்டறக் கலக்கும் இதைச் சொல்லால் விளக்க முடியாது. மிகப் பெரிய உண்மை. சத்தியம்.

இது கணிதம் அல்ல ; 16 நாட்கள் இந்தப் பயிற்சி , அடுத்த 16 நாட்கள் அந்தப் பயிற்சி என்கிற ஆட்டமெல்லாம் இங்கு கிடையாது. எந்தக் கணக்கு வழக்கிலும் இது அடங்காது. இது உங்கள் தலை எழுத்து. முன்ஜென்ம வினை. மூத்தோர் புண்ணியம் இவை கலந்து திரட்சியாகி உள்ளுக்குள்ளே இறங்கவேண்டும். அப்போதுதான்  நான் யார்   என்று தேடலை ஆரம்பிக்கவே முடியும். அப்படி ஆரம்பித்தவர்கள் , இது பற்றி தெளிவாகப் பேசுபவர்களிடம் போய் நிற்கிறார்கள் ; ஈர்க்கப்படுகிறார்கள். மகான்களிடம் சாதகர்கள் ஈர்க்கப்படுவது இவ்விதமே ! சாதகருடைய உண்மையான தேடலைப் பொறுத்து , மகான் அவருக்கு ஸ்பரிச தீட்சையோ , நயன தீட்சையோ அளிக்கிறார். மனிதர்களும் , பறவைகளும் , மிருகங்களும் அமைதியாக உலவும் அந்த மகானின் சந்நிதியில் , மனித மனம் அடங்குகிறது ; என்ன கேட்க வந்தோம் என்று தெரியாமல் சரி , என் துணை நீயே என்று கைகூப்பி முழுவதுமாக சரணாகதி அடைகிறது.

சரணாகதி என்பது கர்வம் அழித்தல் ; அகந்தை அகற்றுதல். அகந்தையைத் துறப்பதே துறவு. மற்றதெல்லாம் வெளி வேடங்கள். அந்தத் துறவு காவி உடுத்தாது. தங்க ருத்ராட்சம் , வெள்ளியில் கோத்த துளசி மாலை , சிவப்பு கல் சுற்றி வைரம் பதித்த ப்ரேஸ்லட் , பொங்கும் முடி , கட்டைச் செருப்பு என்றெல்லாம் அணியாது. துறவு என்பது தோற்றமல்ல ; அது உள் நடப்பு. சொத்துக் குவிப்பு அல்ல ; எல்லாம் விட்ட சுகம் ; இடையறாத பரம சந்தோஷம் உள்ளே மிதந்துகொண்டிருக்கும் நிலை.

மகான்களின் தீண்டலால் உள்ளே பல கதவுகள் திறக்கும் ; உள்ளே பல இடங்களில் தீப்பற்றி எரியும்.  அடடே. இதுதான் விஷயமா !  என்று உண்மைகள் தெரிய வரும்.  இப்படித்தான் மரணம் நிகழப்போகிறதா , இங்கிருந்து இடம் மாறுவதுதானா , இந்த இடத்திலிருந்து நகருமோ , இதுதானா !  என்று மிகப் பெரிய விடையைத் தரும் ; பெரிய நிம்மதி ஏற்படும். தன்னை அறிந்தவருக்கு மரண பயம் இல்லை. அந்த விடுதலை அடைந்தவரின் முகம் , ஆனந்த பரவசத்தில் மின்னும். கண்களில் ஒளி மிகும். அவர்கள் தொடர்ந்து அந்த நிலையிலேயே இருப்பர். ஏதேனும் தொழில் செய்வர். இல்லறம் நடத்துவர். இல்லறமே இல்லாது தனியே திரிவர். பிச்சைக்காரனாக இருப்பர். பெரும் செல்வந்தராக இருப்பர். சமைத்துச் சாப்பிடுவர். சாப்பிடாமலும் இருப்பர். கிழிந்த உடையுடன் இருப்பர். சீராக உடுத்துவர். பேசுபவர்களாக இருப்பார்கள் ; பேசாதவர்களாகவும் இருப்பார்கள். எப்படியிருப்பினும் அந்த முகத்திலிருந்து. அந்த உடம்பிலிருந்து சத்தியம் மிக அற்புதமாக வெளிப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும்.

புலி , புலிக்குட்டியை நக்கித்தான் புலியாக்கும். புலிக்குட்டி பெரிய புலியான பிறகு , இன்னொரு குட்டியைப் பேணத் துவங்கிவிடும். ஞானப் பரம்பரை இப்படித்தான் உருவாகும். உலகில் உள்ள எல்லா ஜனங்களுக்கும் இந்த லட்சணம் வந்து விடாது. கோடியில் ஒருவருக்கே இந்த உத்தம ஞானம் கிடைக்கும் இது ஒரே ஜென்மத்தில் முடியும் விஷயம் அல்ல ; இந்த ஜென்மத்தில் உள்வாங்கி , உள்ளே உரமிட்டு வளர்த்து , இறந்த பிறகு , அடுத்த ஜென்மத்தில் பிறக்கும்போதே வீரியத்தோடு பிறப்பவர்கள் உண்டு. உள்ளே என்னது என்று புரிந்து மௌமாகி , தன் மௌனத்தை ஞானமாக மாற்றி , குடும்பத்தோடு ஒட்டி இருந்து , மடிந்து போவாரும் உண்டு. அப்பா இறந்து போனார் என்று மகன் சொல்வான். அப்பா ஞானியானார் என்பது சுற்றியுள்ளவருக்கே தெரியாமல் போகும்.



எழுத்துச் சித்தர் திரு.பாலகுமாரன் அவர்களுடைய பகவான் ஸ்ரீ ரமண மஹரிஷி ( விகடன் வெளியீடு ) என்னும் நூலிலிருந்து.

from fb Ramana Mandiram

2
Photo by Dev Gogoi
Ramana Sthuthi Panchakam; Sri Muruganar
The Power of presence Vol.III David Godman

3
The ladies tried to be in the kitchen  very early, but he was always there first, cooking the sambar.  One day some of the sambar was taken to a devotees's house, but when it was discovered that it was sambar cooked from previous day's leftovers, a special ceremony was ordered to purify the house.

On hearing this Bhagavan told the ladies,  Call the purifiers and get your kitchen purifed.  I shall never more enter you kithcen.

The women for the sake of their  orthodox customs, lost Bhagavan's constant presence, company and guidance.   It was a real tragedy.    All the devotees in the ashram believed that Bhagavan was God incarnate, and that he came to purify us, bless us, and put our feet firmly on the path to liberation.

Sadhu Trivenigiri Sundaram

The Power of the presence Vol III David Godman

4
எச்சம்மாள் தத்தெடுத்த பெண் செல்லம்மாள் பகவானைத் தரிசிக்க அடிக்கடி வருவதுண்டு. அவளுக்கு அப்போது 10-12 வயதிருக்கலாம். எச்சம்மாள் அடிக்கடி ஏகாதசி, கார்த்திகை என்று கூறிக்கொண்டு உபவாசம் இருப்பதுண்டு. செல்லம்மாளும் அவளுடன் உபவாசம் இருக்கத் தொடங்கினாள். செல்லம்மாவிற்கு சிறு வயதாதலால் அடிக்கடி உபவாசம் இருப்பது அவளுடைய உடல் நலத்தைப் பாதித்தது. எச்சம்மாள் அவள் மூலமாகத்தான் பகவானுக்குச் சாப்பாடு அனுப்புவாள். ஒரு கிருத்திகை நாளன்று பகவானுக்கு அவள் உணவோ அல்லது பாலோ கொண்டு தந்தாள்.

பக்தர்கள் நலனைப் பேணிப் பாதுகாக்கும் பகவான் வாடிய முகத்துடன் இருந்த செல்லம்மாளை நோக்கி,ஏன் முகம் வாடியிருக்கின்றது உணவு உட்கொண்டாயா என்று கேட்க அதற்கு அவள் அன்று கிருத்திகையாதலால் உபவாசம் இருப்பதாகக் கூறினாள். நீ இப்போது சாப்பிட்டால்தான் நான் சாப்பிடுவேன் என்று பகவான் சொல்லி அவளது உபவாசத்தைக் கைவிடச் செய்து சாப்பிட வைத்தார்.

பகவானைக் காண அவள் மறுமுறை கீழிருந்து வந்தபோது வழியில் ஒரு காகிதத்தில் வடமொழியில் ஒரு சுலோகம் எழுதியிருப்பதைக் கண்டாள். கீழேயிருந்த அக்காகிகத்தை எடுத்து பகவானிடம் கொண்டுவந்து
கொடுத்து அதில் என்ன எழுதியிருக்கிறது என்று கேட்டாள்.

வடமொழி சுலோகத்தைப் படித்த பகவான், நேற்று நான் உன்னிடம் சொன்னதைத்தான் இந்தச் சுலோகம் கூறுகின்றதுஎன்றார். எதற்காக நியமங்கள் எல்லாம் பின்பற்றப்பட வேண்டும் (உண்மை நிலையில் என்றும் நிலைத்திருக்கும்) சாதுக்களுடைய நட்பை நாடிப் பெற்றால் எவ்வித நியமத்திற்கும் ஏதும் அவசியமில்லை. குளிர்ச்சி பொருந்திய தென்றல் காற்று வீசும்போது விசிறிக்கு என்ன வேலை என்று அதை விளக்கினார். அவள் கேட்டுக் கொண்டபடி அந்தப் பாடலைத் தமிழில் மொழி பெயர்த்தார். சாதுக்களாவார் சகவாசம் நண்ணினால் என்று தொடங்கும் இப்பாடல் பின்னர் உள்ளது நாற்பது. அனுபந்தத்தில் சேர்க்கப்பட்டது.

from fb tamil ramana maharishi

5
General Discussion / Re: Articles,Interviews,News
« on: June 10, 2018, 01:41:59 AM »
Maharishi Live Theatrical play

6
General Discussion / Re: Articles,Interviews,News
« on: June 10, 2018, 01:38:54 AM »
Maharishi Live Theatrical play

7
அண்ணாமலையாரை சுற்றி வருவது பற்றி
ஒரு உண்மை கதை...

மௌனமாக இருப்பது மிகவும் நல்லது. அது ஒரு விரதம் தான். ஆனால் வாயை மட்டும் மூடிக் கொண்டு மனம் அலைபாய்ந்து கொண்டிருக்குமானால் அது மௌனமாகாது. அதனால் எந்தப் பயனும் இல்லை.
பகவான் ஸ்ரீ ரமண மகரிஷி
திருவண்ணாமலை கிரிவலத்தை பகவான் எப்போதும் ஊக்குவித்தார். உடல் நலம் குன்றியவர்கள், முதியவர்கள் கூடகிரிவலம் செல்வதை ரமணர் தடுத்ததில்லை. அமைதியாக இறைவனை நினைத்துக் கொண்டு நடந்து செல்லுங்கள்  என்றே அவர் கூறுவார். அனைவரும் திருவண்ணாமலையைச் சுற்றி வந்து இறைவனின் ஆசியைப் பெற வேண்டும் என்று சொல்லிக்கொண்டேயிருப்பார். பகவானும் பல முறை கிரிவலம் சென்றுள்ளார். அண்ணாமலையைச் சுற்றி வருவது பற்றி ஒரு உண்மைக் கதையையும் பகவான் பக்தர்களிடம் சொல்வார்.கதையின் க்ளைமாக்ஸ் பகுதியை மட்டும் அவர் சொன்னதேயில்லை.அந்த க்ளைமாக்ஸை பகவானின் அனுக்ரஹத்துடன் நான் உங்களுக்கு இங்கே சொல்லப் போகிறேன்.
திருவண்ணாமலை கிரிவலத்தின் சிறப்பைப் பற்றி பகவான் சொல்லும் உண்மைக் கதை இதுதான்.
கால்கள் இரண்டும் உணர்விழந்து தொங்கிப் போன ஒரு பெரியவர், கவட்டுக் கட்டைகளின் உதவியுடன், நொண்டி நொண்டி கிரிவலம் வந்து கொண்டிருந்தார்.அவர் அதுபோல் அடிக்கடி மலை வலம் வருவது உண்டு. ஆனால் இந்த முறை வழக்கமான உற்சாகமின்றி, மிகுந்த சோர்வுடனும் கலக்கத்துடனும் அந்த மாற்றுத் திறனாளி மலையைச் சுற்றி வந்து கொண்டிருந்தார்.
அதற்குக் காரணம் இருந்தது.பல முறை கிரிவலம் வந்திருந்தாலும் இதுதான் கடைசி முறை என்ற முடிவுக்கு அவர் வந்திருந்தார்.
ஏன்
கால்கள் தொய்வுற்ற தான் தன் குடும்பத்திற்கு பாரமாக இருந்து வருவதாக அவருக்குத் தோன்றிற்று. குடும்பத்தினருக்குத் தன்னால் எந்தப் பிரயோஜனமும் இல்லை.அவர்களுக்குச் சிரமம் மட்டும் கொடுப்பது சரியில்லை என்று அவருக்குப் புலனாகவே, பாரமாக இருக்கக் கூடாது என்பதற்காக, அவர்களை விட்டு விலகி, யாரிடமும் சொல்லாமல் கண் காணாமல் ஏதாவது ஒரு கிராமத்துக்குச் சென்றுவிடலாம் என்று அந்தப் பெரியவர் முடிவெடுத்தார்.அதனால் கடைசி முறையாக திருவண்ணா-மலைக்கு கிரிவலம் செய்ய வந்திருந்தார்.
விந்தி,விந்தி சூம்பிய கால்களுடன் பெரியவர் திருவண்ணாமலையை வலம் வந்து கொண்டிருந்தபோது,பாதி வழியில் ஒரு வாலிபன் எதிர்ப்பட்டான்.
பெரியவரை நெருங்கிய வாலிபன், ஓய், கால் சரியில்லாத நீ கவட்டைக்கட்டையுடன் கிரிவலம் வரவேண்டும் என்று யார் அழுதார்கள் இப்படி நடந்தால் எல்லாம் நீ மலையைச் சுற்றி வர முடியாது. இதெல்லாம் உனக்குச் சரிப்படாது என்று கூறிக் கொண்டே, எதிர்பாராத ஒரு செயலைச் செய்தான்.
ஆமாம்.அந்தப் பெரியவருக்கு உதவியாக இருந்த கோல்கள் இரண்டையும் வெடுக்கெனப் பிடுங்கித் தூர எறிந்துவிட்டு,அவன் பாட்டுக்குச் சென்றுவிட்டான்.
அந்தப் பெரியவருக்குத் தாங்க முடியவில்லை. கோபம் பொத்துக்கொண்டு வந்தது. வந்தான், திட்டினான், கவட்டைக் கட்டையைப் பிடுங்கினான், தூர எறிந்தான். இப்படியா ஒருத்தன் மனிதாபிமானமே இல்லாமல் இருப்பான் ஆவேசத்துடன் அவனைத் திட்ட ஆரம்பித்த அந்தப் பெரியவர், ஒரு நிமிடம் தன்னைப் பார்த்தார். உடம்பும் மனமும் சிலிர்த்து, அப்படியே நின்றார்.
ஆமாம்.கால் ஊனம் காணாமல் போய்,கவட்டுக் கட்டைகளின் உதவியின்றி ஜம்மென்று நேராய் நின்று கொண்டிருந்தார் அந்தப் பெரியவர். அந்த இளைஞன் சென்ற திசை நோக்கி அவர் தொழுதார். அவர் கண்களிலிருந்து ஆனந்தம் அலை பாய்ந்தது.
அதற்குப் பிறகு திருவண்ணாமலையை விட்டு அந்தப் பெரியவர் எங்குமே செல்லவில்லை.
இந்த உண்மைச் சம்பவத்தை பக்தர்கள் பலரிடமும் சொல்லியிருக்கிறார் பகவான். இதோ இந்த விரூபாட்ஷி குகையில் பகவான் இருந்த போது நடந்த சம்பவம் இது. அந்தப் பெரியவர் அதற்குப் பிறகு பல்லாண்டுகள் இதே திருவண்ணாமலையில் வாழ்ந்து மறைந்ததைப் பலரும் அறிவார்கள். அருணாசல மலையைச் சுற்றி வருவதால் அத்தனை பலன் உண்டு என்பதைச் சுட்டிக்காட்டவே ரமண மகரிஷி இதைச் சொல்வார்.
ஆனால் இந்த உண்மைக் கதையில் பகவான் சொல்லாத ஒரு விஷயத்தை நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். பகவான் கடைசி வரை அதன் க்ளைமாக்ஸைத் தன் வாயால் சொல்லவே இல்லை.
ஆமாம். அது என்ன தெரியுமா
விரூபாட்ஷி குகையில் பகவான் இருந்த போது அவரது வயது என்ன 20. கால் சுவாதீனமில்லாத பெரியவரின் ஊன்றுகோலைப் பிடுங்கி எறிந்து குறும்பு செய்தது யார் ஓர் இளைஞன்.
ஆமாம். நம் பகவான் ரமண மகரிஷிதான் அந்த இளைஞன்!
எழுதும்போதே மெய் சிலிர்க்கிறது.கால்கள் கொடுத்தவர் பகவான்தான். அவர் செய்யாத அற்புதங்கள் இல்லை.ஆனால் அவர் அதையெல்லாம் சொல்லிக் கொண்டதும் இல்லை.தட்சிணாமூர்த்தியின் அம்சமாயிற்றே. கடவுள் எல்லாம் நன்மைகள் செய்துவிட்டு, தான்தான் செய்தோம் என்று என்றைக்காவது சொல்லியிருக்கிறார்களா என்ன நம் குரு தேவரும் அப்படித்தான்.
அப்போது என்று இல்லை.இப்போதும் நீங்கள் ரமணாச்ரமம் சென்று பகவானின் சன்னதி முன்னால் நின்று பாருங்கள்.உங்களுக்கு என்ன கிடைக்க வேண்டுமோ அதையெல்லாம் உடனே தருவார் பகவான். இந்த அனுபவத்தை உணர்ந்தவர்கள் ஆயிரம், ஆயிரம்!
கிரிவலம் சென்றால் இத்தனை நன்மை இருக்கிறதே, அப்படி என்னதான் இருக்கிறது அந்தத் திருவண்ணாமலையில்
ஓம் நமசிவாய சிவ சிவ அன்பே சிவம்..


from fb

8
Ashrams / Re: Ramana Ashram
« on: June 07, 2018, 02:02:16 PM »
from fb ஸ்ரீ ரமணமகரிஷி

அன்னை அழகம்மையின் சமாதி தினம் (மஹாபூஜை) இன்று (7/6/2018) ஸ்ரீரமணாச்ரமத்தில் அமைந்துள்ள மாத்ருபூதேச்வரர் ஆலயத்தில் சிறப்பாக நடந்தேறியது. அதிகாலை முதல் மஹன்யாஸ ருத்ர ஜபம், அபிஷேக ஆராதனைகள் நடைபெற்று சுமார் 10.30 மணியளவில் ஆரத்தி நடைபெற்றது. திரளான பக்தர்கள் கலந்து கொண்டனர்.

*** *** ***
பகவான் ரமண மகரிஷிகள் மதுரையில் இருந்து வீட்டைத் துறந்து போனது அவரது தாயார் அழகம்மைக்குப் பேரதிர்ச்சியாக இருந்தது. விதவைத் தாயாரான அழகம்மை இறுதியில் தன் மகன் திருவண்ணாமலையில் இருப்பதை அறிந்தாள். பவழக்குன்றில் பகவான் இருந்தசமயம் மகனைக் காண வந்தார். தன்னோடு ஊருக்குத் திரும்பிவரும்படி மன்றாடினார். ரமண மகரிஷிகள் அன்னைக்கு பதிலை கீழ்க்கண்டவாறு பொதுப்படையாக எழுதிக் காண்பித்தார்:

அவரவர் பிராரப்தப் பிரகாரம் அதற்கானவன் ஆங்காங்கிருந்தாட்டுவிப்பான். என்றும் நடவாதது என் முயற்சிக்கினும் நடவாது; நடப்பது என் தடை செய்யினும் நில்லாது. இதுவே திண்ணம். ஆகலின், மௌனமாயிருக்கை நன்று.

மகனைப் பிரிந்து வாடும் அன்னைக்கு இந்தப் பதில் எவ்வாறு ஆறுதல் அளிக்கும். மகனை அருணாசலத்தில் விட்டு விட்டு துயரத்துடன் மதுரைக்குத் திரும்பினாள். விருப்பமில்லாமல் அர்ப்பணித்தாலும் (அருணாசல) சிவனுக்கென்று அர்ப்பணிக்கப்பட்டது அனைத்துமே விலைமதிப்பற்றதேயாகும் அல்லவா

சில வருடங்களுக்குப் பிறகு, அன்னை அழகம்மை, தம் இறுதிக் காலத்தில் மகனுடனேயே தங்க விழைந்தபோது அதற்கு மறுப்பேதும் கூறாமல் ஒப்புக் கொண்டார் பகவான். தமக்கென்று எவரிடமும் எதையுமே கேட்டுப் பெறாத பகவான், தமது அன்னை உடல் நலமின்றி இருந்தபோது அருணாசலத்திடம் அன்னை உடல்நலம் பெற வேண்டி கீழ்க்கண்ட பாடல்களின் வாயிலாகப் பிரார்த்தித்தார். அன்னையும் உடல் தேறினார்.

அலையா வருபிறவி யத்தனையு மாற்ற
மலையா யெழுந்த மருந்தே  தலைவாநின்
றாள்கதியாய் வாழுமென் றாய்தாப மாற்றியே
யாள்வதுவு முன்கடனே யாம்.

காலகா லாவுன் கமல பதஞ்சார்ந்த
பால னெனையீன்றாள் பாலந்தக் ? காலன்றான்
வாரா வகையுன்கால் வாரிசமே காட்டுவா
யாராயிற் காலனுமே யார்.

ஞானாங்கி யாயோங்கு நல்லருண  வோங்கலே
ஞானாங்கி யாலன்னை நல்லுடலை - ஞானாங்க
மாகச்செய் துன்பதத்தி லைக்கியமாக் கிக்கொள்வாய்
சாகத்தீ மூட்டுவதேன் சாற்று.

மாயா மயக்கமதை மாற்றருண மாமலையென்
றாயார் மயக்ககற்றத் தாமதமேன்  றாயாகித்
தன்னைடைந் தார்வினையின் றாக்கறுத்தாள் வாருலகி
லுன்னையலா லுண்டோ வுரை.

காய்ச்சலிலிருந்து அன்னையைக் காத்தருளுக அருணாசல சிவமே என்ற பிரார்த்தனைப் பாடலாக மேற்சொன்ன வெண்பாக்கள் தோன்றினாலும் காய்ச்சல் போன்ற மாய உலக வாழ்வினின்றும் தாயாரை விடுவித்து ஒருமையாம் உண்மையில் அவளைச் சேர்த்து விடு என்பதே அவ் வேண்டுதலின் உட்பொருளாகும்.

சில வருடங்கள் கழித்து, உடல் நலிவுற்ற அன்னையின் அருகில் அமர்ந்து ஸ்ரீ பகவான் தமது வலக்கரத்தை அன்னையின் இதயத்திலும் இடது கையைச் சிரசிலும் பதித்த வண்ணம் தாயின் மனதை அமைதிப் படுத்தி, அன்னைக்கு முக்தியருளினார்.

ரமண மகரிஷிகள் அன்னையின் சமாதியில் ஒரு ஆலயத்தை நிர்மாணித்து, மாத்ருபூதேச்வரர் ஆலயம் என்ற பெயரில் நித்ய பூஜைகள் மற்றும் வேதகோஷங்களுடன் ஒரு மகத்தான ஆலயமாக இலங்கிக் கொண்டிருக்கின்றது.

இந்த நன்நாளில், மகனின் திருக்கரத்தால் முக்தியடையும் பேறுபெற்ற அழகம்மையையும் அருணாசல ரமணரையும் வணங்கி அருள் பெறுவோம்.

9
General Discussion / Re: Articles,Interviews,News
« on: June 05, 2018, 04:42:56 PM »


My condonlences Mr Anil sir

10
G.V.Subbaramayya

from the Power of the Presence Vol.III, by David Godman

Sri V Anantachari took immense pains in the printing of the Telugu Sri Ramana Gita.  When his services were appreciatively referred to in the preface, he pleaded hard with Sri Bhagavan that his name should not be so mentioned.

Sri Bhagavan told him, Why do you worry? To ask for the omission of your name is as much egotism as to desire its inclusion.  So let it be.   After all, who knows whom Anantachari is?'


11
ஒரு ஞானியே , இன்னொரு ஞானியை அடையாளம் காண முடியும்.

வேதாந்த நூலான  கைவல்ய நவநீதம்  என்ற புத்தகம் ,  உண்மையான ஞானி என்பவர் யார்   என்று கேள்வி கேட்கிறது. அதற்கு அந்த புத்தகமே பதிலும் சொல்கிறது. எவர் ஒருவர் எல்லாக் காலத்திலும் நடுநிலையில் நிற்கிறாரோ , அவரே ஞானி ! நடுநிலையில் நிற்றல் என்றால் என்ன  தாமரை இலைத் தண்ணீர் போல , இந்த உலகத்துடன் ஒட்டியும் ஒட்டாமலும் வாழ்பவர். தன்னை ஒரு சாதாரண மனிதர் என்று வெளிக்காட்டிக்கொள்வார். தன்னுடைய பண்டிதத் திறமையை ஒருபோதும் வெளியே பறைசாற்ற மாட்டார். எந்நேரமும் பலருக்கு உபகாரமாகவே இருப்பார்.

ஞானிகள் தவம் செய்பவர்களாக இருப்பார்கள் ; அல்லது , வாணிபம் செய்பவர்களாக இருப்பார்கள் ; உலகத்தை ஆளும் மன்னர்களாக இருப்பார்கள் ; இரந்து உண்ணும் பிச்சைக்காரர்களாக இருப்பார்கள். கடந்த காலத்தைப் பற்றி ஒருபோதும் நினைக்க மாட்டார்கள். எதிர்காலம் எப்படி இருக்கும் என்று சிந்திக்க மாட்டார்கள். இடையறாது நிகழ்காலத்திலேயே இருப்பார்கள். உணவு ருசியற்று. எந்த உணவு எதிரே வைக்கப்பட்டதோ , அதை மௌனமாக உண்பார்கள். வானம் கீழே விழினும் , சூரியன் நிலவாக மாறினாலும் , பிணம் எழுந்து வந்தாலும். அதைப் புதுமையாகப் பார்க்கமாட்டார்கள். நன்மைக்கும் தீமைக்கும் நடுவே சாட்சியாக இருப்பார்கள்.

பகவான் ஸ்ரீ ரமண மஹரிஷியும் இப்படித்தான் ஞானியாக ஜீவன் முக்தராக வாழ்ந்திருந்தார். இவை பல்வேறு நிகழ்ச்சிகளாக வெளிப்படுகின்றன. ஒருவர் , அடுத்தவருடைய வாழ்வைத் தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக்கொள்வது அவருடைய மோசமான குணம். தன்னால் பிறருக்கு என்ன உபயோகம் என்று பார்க்காமல் , பிறரால் தனக்கு என்ன உபயோகம் என்று இடையறாது சிந்திப்பது. இப்படி யோசிப்பதில் தன்னுடைய யோக்கியதை என்ன என்பது மறந்துபோகும். தன் யோக்கியதையை வளர்த்துக்கொள்வது என்பது குறைந்து போகும். அப்படிப்பட்ட மனம் , இடையறாத தந்திரத்தில் ஈடுபடும். தந்திரத்தில் ஈடுபட்ட மனம் , அமைதியாக இருக்காது. அமைதியாக இல்லாத மனம் , தன் குற்ற உணர்ச்சியை மறைக்க , ஆரவாரமாகப் பேச ஆரம்பிக்கும். ஆரவாரமாகப் பேசுவது மிக எளிதாக அடுத்தவருக்குப் புரிந்துபோய் , அது மிகப் பெரிய ஆபாசமாக காட்சியளிக்கும். தான் ஆபாசமாகக் காட்சியளிக்கிறோம் என்பதுகூடத் தெரியாமல் , தொடர்ந்து அவர்கள் ஆரவாரமாக இருப்பார்கள்.

1908  ல் , பகவான் ஸ்ரீ ரமணர் , விரூபாக்ஷி குகையில் வாழ்ந்து வந்தார். அந்த குகைக்கு அருகே , பாலானந்தர் என்கிற இன்னொரு சாதுவும் இருந்தார். பாலானந்தருக்குப் பல மொழி அறிவுகள் உண்டு. பல நூல்கள் கற்றவர். சாமார்த்தியசாலி. தனக்குப் பலவிதமான சக்திகள் இருப்பதாக , எதிராளியாக எளிதில் நம்பச் செய்கிற தந்திரசாலி. முக்காலம் அறியும் ஞானம் இருக்கிறது என்பதை , தன்னை தேடி வருபவர்களுக்குச் சொல்லி , அவர்களிடமிருந்து காசோ பொருளோ வாங்கிக்கொள்ளுகிற எண்ணம் உடையவர். அதை மிகப் பெரிய சாமர்த்தியம் என்று கருதிக்கொள்பவர்.

விரூபாக்ஷி குகைக்கு பகவான் ரமண மகரிஷி வந்தார். அப்போது அவரை பிராமண சாமி என்றுதான் மக்கள் அறிவார்கள். திருவண்ணாமலைக்கு வந்து , ஆலய தரிசனம் முடித்து , மலைக்கு மேலே பக்தர் கூட்டம் வரும். மலையில் உள்ள சாதுக்களை நமஸ்கரித்துவிட்டு , தன்னால் இயன்ற உணவுகளையும் பணத்தையும் கொடுத்துவிட்டுப் போகும். இதற்காக , அந்த மலையில் வாழ்கிற பல சாதுக்கள் ஆவலாகக் காத்திருப்பார்கள். மலையேறி வருபவர்களை மடக்கி ,  இங்கு வா , என்னிடம் வந்து பேசு என்று வலியப் போய் உட்கார வைப்பார்கள்.

பிராமண சுவாமி என்று அழைக்கப்பட்ட பகவான் ரமண மஹரிஷி வந்த பிறகு. இந்த மாதிரியான சாதுக்களுக்கு வரும் கூட்டம் குறையத் துவங்கியது. தங்களுக்குக் காசு குறைவாக வருகிறதே என்ற வருத்தத்தைவிட , பிராமண சாமிக்கு அதிக வருமானம் வருகிறது என்ற ஆதங்கத்தில் பொசுங்கினார்கள்.

பகவானுக்கோ வரும் பொருட்கள் பற்றியும் , பணம் பற்றியும் எந்தச் சிந்தனையும் இல்லை. இந்தப் பற்றற்ற தன்மையையும் , அவருடைய ஆழ்ந்த மௌனத்தையும் , பாலானந்தர் அருமையாக உபயோகப்படுத்திக்கொள்ளத் தீர்மானித்தார்.  உள்ளே இருக்கிற குழந்தை என்னுடைய சிஷ்யன்தான் ; அதற்கு வேண்டுவன கொடுங்கள். குழந்தாய் , அவர்கள் கொடுப்பதைத் தட்டாதே ! நான் சொல்கிறேன் , வாங்கிக்கொள் !  என்று உத்தரவு இடுவதைப்போல அலட்டுவார்.

பகவானுக்கு வந்த பொருட்களைத் தாராளமாகக் கையாளுவார். பகவானுக்கு இந்தச் சாதுவின் பலவீனம் தெரிந்தே இருந்தது. ஆனாலும் , அதைப் பற்றிய எந்த விமர்சனமும் இல்லாமல் , அதற்கும் தனக்கும் எந்தச் சம்பந்தமும் இல்லை என்பதுபோல மௌனமாக இருந்து விடுவார். இந்த மௌனத்தை இன்னும் அதிக அளவில் தனக்குச் சாதகமாக உபயோகித்துக்கொள்ளத் தீர்மானம் செய்தார் பாலானந்தர்.



எழுத்துச் சித்தர் திரு.பாலகுமாரன் அவர்களுடைய பகவான் ஸ்ரீ ரமண மஹரிஷி ( விகடன் வெளியீடு ) என்னும் நூலிலிருந்து.

from fb Ramana Mandiram

12
People discuss whether Brahman is with form or without form, but I have seen Brahman on the slopes of Arunachala in the form of a frail old man, tottering about with a stick in his hand, opening out the large lotus petals of his eyes and looking round for souls to save.  He is none other than Sri Ramana.

Sri Ramana Deva Malai.V.201

13

கேள்வி: ஒருவன், ஒன்றுக்கும் மேற்பட்டவர்களைத் தனது குருவாகக் கொள்ளலாமா?

மகரிஷி: குரு என்பது யார்? அது ஒருவனுடைய ஆன்மாதான். மனம் பக்குவ நிலைக்கு வந்தபிறகு, ஒருவனுடைய ஆன்மாவே குரு ரூபமாகக் காட்சியளிக்
கின்றது. அவதூதருக்கு 24 குரு உண்டு என்று கூறப் படுகின்றது. கடவுள், குரு, ஆன்மா எல்லாம் ஒன்றே! ஒருவன் கடவுள்தான் எங்கும் நிறைந்து சர்வசக்தி
படைத்தவன் என்று நினைத்து கடவுளைக் குருவாக ஏற்றுக் கொள்கிறான். பிறகு கடவுள் அவனை ஒரு குருவினிடம் அழைத்துச் செல்கின்றார், அல்லது அவரே குரு வடிவம் எடுத்து வருகின்றார். குருவைத் தஞ்சமடைந்த அவன் இறுதியில் அந்தக் குருவின் அருளால் அவனுள்ளே இருக்கும் ஆன்மாவே சத்தியம், தனக்கன்னியமாக வேறொன்றும் இல்லை என்று உணர்கின்றான்.

from  fb Ramana Mandiram

14
In the years that followed I always attempted to go to Sri Ramanasramam for Sri Bhagavan's Jayanti celebrations, but there were a few occasions when personal and family problems made it impossible.  One year Devaraja Mudaliar gently admonished me in Sri Bhagavan's presence for failing to attend the previous Jayanthi celebration.

He concluded by saying, I believe that Sri Bhagavan expects us, his children, to gather at his feet especially on such occasions.

Sri Bhagavan smiled at this remark, turned to me and said, The feet of Bhagavan are everywhere.   So where can we gather except at his feet.  Time and space are no barriers to the gathering of hearts.

G.V.Subbaramayya


The Power of the Presence, David Godman, Part III

15
General Discussion / Re: Articles,Interviews,News
« on: May 04, 2018, 10:54:17 AM »
68th Bhagavan Aradana invitaiton

Pages: [1] 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ... 77