The Forum dedicated to Arunachala and Bhagavan Sri Ramana Maharshi

Ramana Maharshi => The teachings of Bhagavan Sri Ramana Maharshi => Topic started by: OmNamahShivaya on July 29, 2013, 12:55:27 AM

Title: Westerners and Upanishad
Post by: OmNamahShivaya on July 29, 2013, 12:55:27 AM

Did Ramana allow westerners and people of lower caste to read the Upanishads? I am contemplating getting some books on the Upanishads with commentary to help me understand Advaita more. But i dont know if I should avoid it as I have heard even Shankaracharya did not want lower caste studying Upanishad.

Arunachala Siva
Title: Re: Westerners and Upanishad
Post by: latha on July 29, 2013, 08:21:05 AM
Dear OmNamaSivayaji,
Bhagavan gave his teachings to monkeys too and all human beings including illiterate people. His main teaching is that we are not this body or mind or ego but the pure Self, then where is the question of caste? You thought of Vedanta and that itself is a blessing and God's grace at work. Our Guru is like our Father & Mother, He will love all his children equally. I am a mother and my love for my son, even when he troubles me a lot, does not change. I can only imagine the unconditional love God must have for all his children! Please follow your heart.

Om Namo Bhagavate Sri Ramanaya
Title: Re: Westerners and Upanishad
Post by: Subramanian.R on July 29, 2013, 09:34:34 AM
Dear OmNamasivaya,

There is no bar in reading Upanishads even by Westerners and lower caste people.  Only certain mantras have to be
chanted only by Brahmins, eg. Gayatri.  In fact many Westerners have rendered in English, the upanishads and Bhagavad
Gita, e.g Zimmer, Monier Williams and Max Mueller.

Arunachala Siva.   
Title: Re: Westerners and Upanishad
Post by: sanjaya_ganesh on July 29, 2013, 10:24:31 AM
Only certain mantras have to be
chanted only by Brahmins, eg. Gayatri.

Can you please guide me to where it says Gayatri must be chanted only by Brahmins? And what the definition of Brahmin is please?

Title: Re: Westerners and Upanishad
Post by: Nagaraj on July 29, 2013, 10:33:54 AM
Dear OmNamahShivaya,

Search for a real time Satsang near your place, everything begins with Satsang. Find a Satsang group, i am sure there will be one near your place. That is the right way. All else would be mere speculations not really of genuine help to progress. Always be in search of a Guru who can guide you. This is the way prescribed by our Sages in this tradition.

Title: Re: Westerners and Upanishad
Post by: Nagaraj on July 29, 2013, 10:51:16 AM
Only certain mantras have to be
chanted only by Brahmins, eg. Gayatri.

Can you please guide me to where it says Gayatri must be chanted only by Brahmins? And what the definition of Brahmin is please?

Just remembered this story in the context. May be of importance.

A devotee asked, “Can anyone get any benefit by repeating sacred syllables (mantras) picked up casually?”

Sri Bhagavan replied, “No. He must be competent and initiated in such mantras.” To illustrate this he told the following story.

A KING VISITED his minister in his residence. There he was told that the minister was engaged in repetition of sacred syllables (japa).

The king waited for him and, on meeting him, asked what the japa was. The minister said that it was the holiest of all, Gayatri. The king desired to be initiated by the minister but the minister confessed his inability to initiate him. Therefore the king learned it from someone else, and meeting the minister later he repeated the Gayatri and wanted to know if it was right. The minister said that the mantra was correct, but it was not proper for him to say it. When pressed for an explanation the minister called to a page close by and ordered him to take hold of the king. The order was not obeyed. The order was often repeated, and still not obeyed. The king flew into a rage and ordered the same man to hold the minister, and it was immediately done. The minister laughed and said that the incident was the explanation required by the king. “How?” asked the king. The minister replied, “The order was the same and the executor also, but the authority was  different. When I ordered, the effect was nil whereas, when you ordered, there was immediate effect. Similarly with mantras.”

Title: Re: Westerners and Upanishad
Post by: sanjaya_ganesh on July 29, 2013, 10:55:32 AM
Thanks, Nagaraj. yes - I have read this by Bhagawan and also have heard what Subramanian sir told about Gayatri Mantra. I am just curious if there is any reference to these in scriptures about this and what those portions explain "Brahmin" as.

Title: Re: Westerners and Upanishad
Post by: Nagaraj on July 29, 2013, 11:07:08 AM
Dear Sanjay,

i do not want to be the goody goody spiritual person and be hypocritical. unfortunately for the 'mind' yes there is, and i do not have the reference at this very point. but we believe in stations of lives, Bhagavad gita Krishna has said:

प्राप्य पुण्यकृतां लोकानुषित्वा शाश्वतीः समाः ।
शुचीनां श्रीमतां गेहे योगभ्रष्टोऽभिजायते ॥6.41

prāpya puṇyakṛtāṁ lokānuṣitvā śāśvatīḥ samāḥ,
śucīnāṁ śrīmatāṁ gehe yogabhraṣṭo'bhijāyate.

Having attained to the world of the righteous and having dwelt there for immemorial years, he who fell from Yoga is again born in the house of such as are pure and glorious.

अथवा योगिनामेव कुले भवति धीमताम् ।
एतद्धि दुर्लभतरं लोके जन्म यदीदृशम् ॥6.42

athavā yogināmeva kule bhavati dhīmatām,
etaddhi durlabhataraṁ loke janma yadīdṛśam.

Or he may be born in the family of the wise Yogin; indeed such a birth is rare to obtain in this world.
तत्र तं बुद्धिसंयोगं लभते पौर्वदेहिकम् ।
यतते च ततो भूयः संसिद्धौ कुरुनन्दन ॥6.43

tatra taṁ buddhisaṁyogaṁ labhate paurvadehikam,
yatate ca tato bhūyaḥ saṁsiddhau kurunandana.

There he recovers the mental state of union (with the Divine) which he had formed in his previous life: and with this he again endeavours for perfection, O joy of the Kurus.

Also He has said:

मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः ।
स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिम् ॥9.32

māṁ hi pārtha vyapāśritya ye'pi syuḥ pāpayonayaḥ,
striyo vaiśyāstathā śūdrāste'pi yānti parāṁ gatim.

Those who takes refuge with Me, O Partha, though outcastes, born from a womb of sin, women, Vaishyas, even Shudras, they also attain to the highest goal.

So you see, there are ranks and levels in ourselves, we obviously would relishe being born in an atmosphere whose family consist of Yogis and great devotees of Guru and God. it helps. At the same time, those who are not, also can make his own destiny.

Scriptures have said, being born in a Manushya Yoni Human Birth is superior to all other births. So why we only restrict Human castes of brahmin vaishya, but see this, aren't Vedas creating levels among living beings, saying Human Birth is superior to a Cow or Deer? So in the same way, yes, levels do exists.

What we are, where we are is due to our past good/bad exertions. How we utilise it here and now determines our future course.

Suppose one is not eligible for something say just for example Gayatri, then still desiring it when it is not, is only moha. We are all given our Swadharmas, ignoring that, our progress becomes slower. All plays of ego in the end.

thanks for the opportunity

Title: Re: Westerners and Upanishad
Post by: Subramanian.R on July 29, 2013, 11:09:13 AM
Dear sanjay-ganesh,

The old definition of Brahmin is one who chants Vedas and live by begging alms.  His job is only to teach Vedas and
Upanishads to eligible disciples.  In due course, the upper class people, who were versatile in this job, came to be 
called as Brahmins.  Even Kings held them in high esteem. 

However, Sri Bhagavan says that one who ever live in the bliss of Brahman is a Brahmin.  He nevertheless approved
that Brahmins as per old definition should only chant Gayatri mantra.  Gayatri Mantra appears in Rg Veda.

Arunachala Siva.
Title: Re: Westerners and Upanishad
Post by: Nagaraj on July 29, 2013, 11:13:52 AM

The last one asked by Lord Murugan was about the rarest thing. Avvaiyar responded with the song below

அரியது கேட்கின் வரிவடி வேலோய்
மக்கள் யாக்கையிற் பிறத்தலும் அரிதே
மக்கள் யாக்கையிற் பிறந்த காலையும்
மூங்கையும் செவிடும் கூனும் குருடும்
பேடும் நீங்கிப் பிறத்தலும் அரிதே
பேடு நீங்கி பிறந்த காலையும்
ஞானமும் கல்வியும் நன்குறல் அரிதே
ஞானமும் கல்வியும் நன்குறும் ஆயினும்
தானமும் தவமும் தரித்தலும் அரிதே
தானமும் தவமும் தரித்தார்க் கல்லது
வானவர் நாடு வழி திறவாதே

Ariyadhu Kaetkin Varivadi Veloi
Makkal Yaakkaiyir Piraththalum Aridhae
Makkal Yaakkaiyir Pirandha Kaalaiyum
Moongaiyum Sevidum Koonum Kurudum
Paedum Neengip Piraththalum Aridhae
Paedu Neengi Pirandha Kaalayum
Gnanamum Kalviyum Nankural Aridhae
Gnanamum Kalviyum Nankurum Aayinum
Dhananum Dhavamum Thariththalum Aridhae
Dhananum Dhavamum Tharithaark Kalladhu
Vaanavar Naadu Vazhi Thiravaadhae

if You ask me what is the rarest thing, my Lord with the spear (Vel)
Being born as a human is rare
Even if born a human, it is rarer
To be born without being dumb, deaf, humpback, blind
Even if born without disabilities, it is rarer
To have knowledge and education
Even if one has good knowledge and education, it is rarer
To have benevolence and ethics
Without those benevolence and ethics
Heaven would not open its gates to give to people

Title: Re: Westerners and Upanishad
Post by: Nagaraj on July 29, 2013, 11:34:47 AM
Manickavachakar sings:

புல்லாகிப் பூடாய்ப் புழுவாய் மரமாகிப்
   பல்விருகமாகிப் பறவையாய்ப் பாம்பாகிக்
   கல்லாய் மனிதராய்ப் பேயாய்க் கணங்களாய்
   வல்லசுரராகி முனிவராய்த் தேவராய்ச்
   செல்லாநின்ற வித்தாவரசங்கமத்து
   ளெல்லாப் பிறப்பும் பிறந்திளைத்தே னெம்பெருமான்.

     "Grass, herb, worm, tree, animal of sundry kind
   Bird, snake, rock, man, devil, angel, Titan
   Of evil might, sage, godling, -
   These and else in this wide unvierse
   Have I been born, and I am weary, O Lord."

   மானுடப் பிறப்பினுண் மாதா வுதரத்
   தீனமில் கிருமிச் செருவினிற் பிழைத்து
   மானுடப் பிறப்பினுண்மாதா வுதரத்
   தீனமில் கிருமிச் செருவினிற் பிழைத்து
   மொருமதித் தான்றியி னிருமையிற் பிழைத்து
   மிருமதி விளைவினொருமையிற் பிழைத்து
   மும்மதி தன்னுளம்மதம் பிழைத்து
   மீரிரு திங்களிற் பேரிருள் பிழைத்து
   மஞ்சு திங்களின் முஞ்சுதல் பிழைத்து
   மாறு திங்களினூறலர் பிழைத்து
   மேழு திங்களிற் றாழ்புவி பிழைத்து
   மெட்டுத்திங்களிற் கட்டமும் பிழைத்து
   மொன்பதில் வருதரு துன்பமும் பிழைத்து
   தக்க தசமதி தாயொடு தான்படுந்
   துக்க சாகரத் துயரிடைப் பிழைத்து
   மாண்டுக டோறு மடைந்தவக் காலை
   யீண்டியு மிருத்தியு மெனைப்பல பிழைத்துங்
   காலை மலமொடு கடும்பகற் பசிநிசி
   வேலை நித்திரை யாத்திரை பிழைத்துங்
   கருங்குழற் செவ்வாய் வெண்ணகைக் கார்மயி
   லொருங்கிய சாயனெருங்கியுண் மதர்த்துக்
   கச்சற நிமிர்ந்து கதிர்த்து முன்பணைத்
   தெய்த்திடை வருந்த வெழுந்து புடைபரந்
   தீர்க்கிடை போகா விளமுலை மாதர்தங்
   கூர்த்த நயனக் கொள்ளையிற் பிழைத்தும்
   பித்த வுலகர் பெருந்துறைப் பரப்பினுண்
   மத்தக் களிறெனு மவாவிடைப் பிழைத்துங்
   கல்வி யென்னும் பல்கடற் பிழைத்துஞ்
   செல்வ மென்னு மல்ல்லிற் பிழைத்து
   நல்குர வென்னுந் தொல்விடம் பிழைத்தும்
   புல்வரம் பாய பலதுறை பிழைத்து

     Saved in womb of human mother,
   Saved from stroke of sterilizing worm,
   Saved in the meeting of the seeds in the first moon,
   Saved in their growth in the second moon,
   Saved in their struggle in the third,
   Saved in the great darkness of the fourth month,
   Saved from the blight of the fifth moon,
   Saved from the mishaps of the sixth,
   Saved, looking earthwards, in the seventh,
   Saved in the straits of the eighth moon,
   Saved in the dangers of the ninth,
   Saved in the due tenth moon,
   Together with the mother in a sea
   Of agony struggling:-
   Then in the march of years saved,
   Saved sitting, moving, and in countless ills,
   Saved in the morning excretions,
   In the fierce hunger of noon, the darkness of night,
   Saved at work, in sleep, in wayfaring;
   Saved from the havoc of darts from maiden's eyes,
   Dark locks, rosy lips, white teeth, peacock gait,
   Young breasts that rise in wanton pride to burst
   The bodice, and, sinking back weary and in pain,
   Swell and fill, leaving not a hair's breadth space;
   Saved from the furious elephant desire
   That roams through this wide world of mad men,
   Saved from the multitudinous seas of learning,
   Saved from the dangers of wealth,
   Saved from the poison of poverty,
   Saved from the petty fetters,
   Of divers customs and modes.

தெய்வ மென்பதோர் சித்தமுண்டாகி
   முனிவிலாத்தோர் பொருளது கருதலு
   மாறு கோடி மாயா சத்திகள்
   வேறு வேறுதம் மாயைக டொடங்கின
   வாத்த மானாரயலவர் கூடி
   நாத்திகம் பேசி நாத்தழும் பேறினர்
   சுற்ற மென்னுந் தொல்பசுக் குழாங்கள்
   பற்றி யழைத்துப் பதறினர் பெருகவும்
   விரதமேபர மாகவே தியருஞ்
   சரதமாகவே சாத்திரங் காட்டினர்
   சமய வாதிக டத்த மதங்களே
   யமைவத தாக வரற்றி மலைந்தனர்
   மிண்டிய மாய வாத மென்னுஞ்
   சண்ட மாருதஞ் சுழித்தடித்தாஅர்த்
   துலோகா யுதனெனு மொண்டிறற் பாம்பின்
   கலாபே தத்தகடுவிட மெய்தி
   யதிற்பெரு மாயை யெனைப்பல சூழவுந்
   தப்பா மேதாம் பிடித்த்து சலியாத்
   தழலது கண்ட மெழுகது போலத்
   தொழுதுள முருகி யழுதுடல் கம்பித்
   தாடியு மலறியும் பாடியும் பரவியுங்
   கொடிறும் பேதையும் கொண்ட்து விடாதெனும்
   படியே யாகிநல் விடையறா வன்பிற்
   பசுமரத் தாணி யறைந்தாற் போலக்
   கசிவது பெருகிக் கடலென மறுகி
   மகங்குழைந் தனுகுல மாய்மெய் விதிர்த்துச்
   சகம்பே யென்று தம்மைச் சிரிப்ப
   நாணது வொழிந்து நாடவர் பழித்துரை
   பூணது வாகக் கோணுத லின்றிச்
   சதுரிழந் தறிமால் கொண்டு சாருங்
   கதியது பரமா வதிசய மாகக்
   கற்றா மனமெனக் கதறியும் பதறியு
   மற்றோர் தெய்வங் கனவிலு நினையா
   தருபரத் தொருவ னவனியில் வந்து
   குருபரனாகி யருளிய பெருமையைச்
   சிறுமையென் றிகழாதே திருவடி யிணையைப்
   பிறிவினை யறியா நிழலது போல
   முன்பின்னாகி முனியா தத்திசை
   யென்புனநந் துருகி நெக்குநெக் கேங்கி
   யன்பெனு மாறு கரையது புரள
   நன்புல னொன்றி நாதவன் றரற்றி
   யரைதடு மாறி யுரோமஞ் சிலிர்ப்பக்
   கரமலர் மொட்டித் திரதய மலரக்
   கண்களி கூர நுண்டுளி யரும்பச்
   சாயா வன்பினை நாடொறுந் தழைப்பவர்
   தாயேயாகி வளர்த்தனை போற்றி

      There arose then the thought of God,
   And thinking of the Peaceful One, straight away
   Sixty million powers of delusion
   Each its prank began. In troops came
   The atheist's and spake atheism
   Till their tongues were sore. Kinsmen crowded
   And clung like kine, calling and wailing bitterly.
   Priests pleasantly, established from the scriptures
   That fasts and rites were God. Sectarians
   Fought shouting each his religion true.
   The hurricane of Idealism whirled
   And roared and raged. The fierce, bright snake
   Materialism spat its venom
   From amid the conflict of sciences.
   Thence delusions great and many encircled me
   That I might not escape.
   But letting not go what had been grasped,
   Heart in prayer melting like wax in sight of fire,
   Weeping, trembling, dancing, shouting,
   Singing, praising, gripping like jaws or babe
   What was clutched; as a nail cleaves
   The tender plant, so with pure, ceaseless love
   Melting, overflowing, tossing sea-like,
   Heart auspiciously softening, body quivering,
   The world at me as a mad devil laughing,
   Lost to shame, the town's ridicule my ornament,
   Unswerving, of appearance heedless,
   Mad with yearning to know, -
   My goal the Supreme Wonder, -
   In pain and wilderment like calf for its mother crying,
   Even in dream thinking not of other God,
   Making not light of the gracious coming on earth
   Of the Supreme Peerless One as Teacher,
   To His holy feet clinging like shadow
   Inseparable that goes before and after,
   Looking ever towards the Peaceful One,
   Bones melting, heart in agony of suspense,
   The stream of love its bank bursting,
   (The senses made one), crying aloud,
   "O Lord," words faltering, hair standing on end,
   Hands clasped in worship, heart blossoming,
   Eyes filling with tears of joy,
   Daily fostering unfading love,-
   To such as these, O Lord, art thou mother,
   And them thou dost rear.
   Glory, Glory to Thee,

   மெய்தரு வேதியனாகி வினைகெடக்
   கைதர வல்ல கடவுள் போற்றி
   யாடக மதுரை யரசே போற்றி
   கூட லிலங்கு குருமணி போற்றி
   தென்றில்லை மன்றினு ளாடி போற்றி
   யின்றெனக் காரமு தானாய் போற்றி
   மூவா நான்மறை முதல்வா போற்றி   
   சேவார் வெல்கொடிச் சிவனே போற்றி
   மின்னா ருருவ விகிர்தா போற்றி
   கன்னா ருரித்த கனியே போற்றி
   காவாய் கனகக் குன்றே போற்றி
   யாவா வென்றனக் கருளாய் போற்றி
   படைப்பாய் காப்பாய் துடைப்பாய் போற்றி
   யிடரைக் களையு மெந்தாய் போற்றி
   யீச போற்றி யிறைவ போற்றி
   தேசப் பளிங்கின் றிரளே
   யரைசே போற்றி யமுதே போற்றி
   விரைசேர் சரண விகிர்தா போற்றி
   வேதி போற்றி விமலா போற்றி
   யாதி போற்றி யறிவே போற்றி
   கதியே போற்றி கனியே போற்றி
   நதிசேர் செஞ்சடை நம்பா போற்றி
   யுடையாய் போற்றி யுணர்வே போற்றி
   கடையே னடிமை கண்டாய் போற்றி
   யையா போற்றி யணுவே போற்றி
   சைவா போற்றி தலைவா போற்றி
   குறியே போற்றி குணமே போற்றி
   நெறியே போற்றி நினைவே போற்றி
   வானோர்க்கரிய மருந்தே போற்றி
   யேனோர்க் கெளிய விறைவா போற்றி
   மூவேழ் சுற்ற முரணுறு நரகிடை
   யாழா மேயரு ளரசே போற்றி
   தோழா போற்றி துணைவா போற்றி
   வாழ்வே போற்றி யென்வைப்பே போற்றி
   முத்தா போற்றி முதல்வா போற்றி
   யத்தா போற்றி யரனே போற்றி
   யுரையணர் விறந்த வொருவ போற்றி
   விரிகட லிலகின் விளைவே போற்றி
   யருமையி லெளிய வழகே போற்றி
   கருமுகி லாகிய கண்ணே போற்றி
   மன்னிய திருவருண் மலையே போற்றி
   யென்னையு மொருவ னாக்கி யிருங்கழற்
   சென்னியில் வைத்த சேவக போற்றி
   தொழுதகை துன்பந் துடைப்பாய் போற்றி
   யழிவிலா வானந்த வாரி போற்றி
   யழிவது மாவதுங் கடந்தாய் போற்றி
   முழுவது மிறந்த முதல்வா போற்றி
   மானேர் நோக்கி மணாளா போற்றி
   வானகத் தமரர் தாயே போற்றி
   பாரிடை யைந்தாய்ப் பரந்தாய் போற்றி
   நீரிடை நான்காய் நிகழ்ந்தாய் போற்றி
   தீயிடை மூன்றாய்த் திகழ்ந்தாய் போற்றி
   வளியிடை யிரண்டாய் மகிழ்ந்தாய் போற்றி
   வெளியிடை யொன்றாய் விளைந்தாய் போற்றி
   யளிபவ ருள்ளத் தமுதே போற்றி
   கனவினிலுந் தேவர்க் கரியாய் போற்றி
   நனவிலு நாயேற் கருளினை போற்றி
   யிடைமரு துறையு மெந்தாய் போற்றி
   சடையிடைக் கங்கை தரித்தாய் போற்றி
   யாரூ ரமர்ந்த வரசே போற்றி
   சீரார் திருவை யாறா போற்றி
   யண்ணா மலையெம் மண்ணா போற்றி
   கண்ணா ரமுதக் கடலே போற்றி
   யேகம்பத்துறை யெந்தாய் போற்றி
   பாசம் பெண்ணுரு வானாய் போற்றி
   பராய்த்துறை மேவிய பரனே போற்றி
   சிராப்பள்ளி மேவிய சிவனே போற்றி
   மற்றோர் பற்றிங் கறியேன் போற்றி
   குற்றா லத்தெங் கூத்தா போற்றி
   கோகழி மேவிய கோலே போற்றி
   யீங்கோய் மலையெம் யெந்தாய் போற்றி
   பாங்கார் பழனத் தழகா போற்றி
   கடம்பூர் மேவிய விடங்கா போற்றி
   யடைந்தவர்க் கருளு மப்பா போற்றி
   யித்தி தன்னின் கீழிரு மூவர்க்
   தத்திக் கருளிய வரசே போற்றி
   தென்னாடுடைய சிவனே போற்றி
   யெந்நாட்டவர்க்கு மிறைவா போற்றி
   யேனக் கருளைக் கருளினை போற்றி
   மானக் கயிலை மலையாய் போற்றி
   யருளிட வேண்டு மம்மான் போற்றி
   யிருள்கெட வருளு மிறைவா போற்றி
   தளர்ந்தே னடியேன் றமியேன் போற்றி
   களங்கொளக் கருத வருளாய் போற்றி
   யஞ்சே லென்றிங் கருளாய் போற்றி
   நஞ்சே யமுதா நயந்தாய் போற்றி
   யத்தா போற்றி யையா போற்றி
   நித்தா போற்றி நிமலா போற்றி
   பத்தா போற்றி பவனே போற்றி
   பெரியாய் போற்றி பிரானே போற்றி
   யரியாய் போற்றி யமலா போற்றி
   மறையோர் கோல நெறியே போற்றி
   முறையோ தரியேன் முதல்வா போற்றி
   யுறவே போற்றி யுயிரே போற்றி
   மஞ்சா போற்றி மணாளா போற்றி
   பஞ்சே ரடியாள் பங்கா போற்றி
   யலந்தே னாயே னடியேன் போற்றி
   யிலங்கு சுடரெம் மீசா போற்றி
   கவைத்தலை மேவிய கண்ணே போற்றி
   குவைப்பதி மலிந்த கோவே போற்றி
   மலைகா டுடைய மன்னே போற்றி
   கலையா ரரிகே சரியாய் போற்றி
   திருக்கழுக் குன்றிற் செல்வா போற்றி
   பொருப்பமர் பூவனத் தரனே போற்றி
   யருவமு முருவமு மானாய் போற்றி
   மருவிய கருணை மலையே போற்றி
   துரியமு மிறந்த சுடரே போற்றி
   தெரிவரி தாகிய தெளிவே போற்றி
   தோளா முத்தச் சுடரே போற்றி
   யாளா னவர்கட் கன்பா போற்றி
   பேரா யிரமுடைப் பெம்மான் போற்றி
   தாளி யறுகின் றாராய் போற்றி
   நீளொளி யாகிய நிருத்தா போற்றி
   சந்தனச் சாந்தின் சுந்தர போற்றி
   சிந்தனைக் கரிய சிவமே போற்றி
   மந்திர மாமலை மேயாய் போற்றி
   யெந்தமை யுய்யக் கொள்வாய் போற்றி
   புலிமுலை புல்வாய்க் கருளினை போற்றி
   யலைகடன் மீமிசை நடந்தாய் போற்றி
   கருங்குரு விக்கன் றருளினை போற்றி
   யிரும்புலன் புலர விசைந்தனை போற்றி
   படியுறப் பயின்ற பாவக போற்றி
   யடியொடு நடுவீ றானாய் போற்றி
   நரகொடு சுவர்க்க நானிலம் புகாமற்
   பரகதி பாண்டியற் கருளினை போற்றி
   யொழிவற நிறைந்த வொருவ போற்றி
   செழுமலர்ச் சிவபுரத் தரசே போற்றி
   கழுநீர் மாலைக் கடவுள் போற்றி
   தொழுவார் மைய றுணிப்பாய் போற்றி
   பிழைப்பு வாய்ப்பொன் றறியா நாயேன்
   குழைத்தசொன் மாலை கொண்டருள் போற்றி
   புரம்பல வெரித்த புராண போற்றி
   பரம்பரஞ் சோதிப் பரனே போற்றி
   போற்றி போற்றி புயங்கப் பெருமான்
   போற்றி போற்றி புராண காரண
   போற்றி போற்றி சயசய போற்றி.

      Glory, O Lord that, in shape of Brahmin Teacher
   Of truth, to crush my karma didst hold out
   Helping hand. Glory, O King of Golden Madura,
   Glory, O Gem among Teachers that shonst in its courts
   Glory, Dancer in the hall of Southern Tillai,*
   [* Chidambaram, where he is represented in the attitude of dancer, the dance representing the operations of the universe.]
   This day unto me thou become hast ambrosia.
   Glory, Lord of the Vedas that age not.
   Glory, Siva of the Victorious Ox-banner,
   Glory, O ripe fruit peeled from the rock.
   Save me, O mountain of gold.
   Alas, have mercy on me.
   Glory, Thou who createst, preservest, destroyest.
   Glory, O Father that rootest out danger.
   Glory, O Lord, Glory, O Sovereign.
   Glory, O Friend, Glory, O Comrade,
   Glory, my Joy, Glory, my Treasure,
   Glory, O peerless One that art where speech and thought are dead.
   Glory, Mountain of teeming holy grace.
   Glory, O Warrior, that madest a man of even me.
   And deigned to place thy feet upon my head.
   Thou rubbest away pain from the hand that worshippeth Thee.
   Glory, Ocean of Eternal bliss.
   Glory, Thou who art beyond death and birth.
   Glory, Bridegroom of the Gazelle-eyed,
   Glory, Mother of the celestials.
   Glory, Thou who standest as five in the Earth,
   Glory, Thou who standest as four in water,
   Glory, Thou who standest as two in air,
   Glory, Thou who standest as one in space.
   Glory, Thou who art ambrosia in the hearts of the well-ripened ones.
   Glory, Thou who art inaccessible even in dream to the celestials.
   Glory, Thou who to me, a dog, in waking hours didst graciously appear.
   Glory, O Destroyer of confusion and doubt in them that worship Thee.
   Deign to accept this garland of tender words from me, an ignorant dog.
   Glory, ancient One. Glory, O First cause.
   Victory, Victory unto Thee.
Title: Re: Westerners and Upanishad
Post by: sanjaya_ganesh on July 29, 2013, 11:49:45 AM
Thanks for the collection of apt references. Helps me a lot

Title: Re: Westerners and Upanishad
Post by: Nagaraj on July 29, 2013, 11:53:21 AM
Sanjay here is one more, just remembered:

Rarity of Human Birth

जन्तूनां नरजन्म दुर्लभमतः पुंस्त्वं ततो विप्रता तस्माद्वैदिकधर्ममार्गपरता विद्वत्त्वमस्मात्परम् ।
अात्मानात्मविवेचनं स्वनुभवो ब्रह्मात्मनासंस्थितिः मुक्तिर्नो शतजन्मकोटिसुकृतैः पुण्यैर्विना लभ्यते ॥ २ ॥

जन्तूनां दुर्लभम् नरजन्म, अतः पुंस्त्वम्, ततः विप्रता, तस्मात् वैदिकधर्ममार्गपरता, अस्मात् परम् विद्वत्त्वम् अात्मानात्मविवेचनम् स्वनुभवः ब्रह्मात्मनासंस्थितिः मुक्तिः शतजन्मकोटिसुकृतैः पुण्यैः विना न उ लभ्यते ।

जन्तूनां among the animals नरजन्म human birth दुर्लभम् rare अतः than this पुंस्त्वं manliness ततः than that विप्रता well-versed in vedic learning (who is eligible to learn vedas) तस्माद् वैदिकधर्ममार्गपरता than that the commitment to live life following righteousness prescribed in the veda विद्वत्त्वमस्मात्परम् exalted than that is exposing oneself to the vedantic teaching अात्मानात्म-विवेचनं discrimination between ātmā and anātmā स्वनुभवः assimilation of that knowledge ब्रह्मात्मनासंस्थितिः abiding in the self that is one with the absolute self मुक्तिः freedom न not उ indeed शतजन्मकोटिसुकृतैः well done in hundreds of crores of lives पुण्यैः merits विना without लभ्यते accomplished

Human nature is the hardest of creaturely states to obtain, even more so that of manhood. Brahminhood is rarer still, and beyond that dedication to the path of Vedic religion. Beyond even that there is discrimination between self and nonself, but liberation by persistence in the state of the unity of God and Self is not to be achieved except by the meritorious deeds of hundreds of thousands of lives.

Bhagavatpaada in Vivekachoodamani

Title: Re: Westerners and Upanishad
Post by: sanjaya_ganesh on July 29, 2013, 12:01:20 PM
i do not want to be the goody goody spiritual person and be hypocritical. unfortunately for the 'mind' yes there is, and i do not have the reference at this very point. but we believe in stations of lives,

Of course, you are right - Nagaraj. All rules of Maya apply when you are in Maya. So classes, structures, levels, hierarchies, etc etc - what not - all applies as long as each one of us have come here with a "prepaid ticket" to play in Maya. It is the truth of Maya when you play the game of Maya - it is not hypocrisy to me but truth. When I decide to play a game, I better abide by the rules of the game or be ready to face the consequences. That is why even great jnanis don't go against rules of Maya. Of course, the biggest hypocrisy we all have is that we are the body :)