The Forum dedicated to Arunachala and Bhagavan Sri Ramana Maharshi

Ramana Maharshi => General topics => Topic started by: atmavichar100 on September 28, 2012, 11:23:29 AM

Title: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 28, 2012, 11:23:29 AM
I would like to open a new thread to share quotes from all Shankarachara's - Adi Shankaracharya , Kanchi Shankaracharaya's and Sringeri Shankaracharya's . The quotes will be primarily related to Advaita , Atma Jnana , Bhakti but sometimes also have inputs related to Dharma

Starting with the first quote from Sri Bharati Teertha Mahaswamigal : I suggest people to just read and reflect on the same and not engage in discussions about it .Those who have quotes from the above acharyas may feel free to share the same here .
By the way discussions on the quotes here can be carried in rough note book open forum.



An arrow set on the bow string, and ready to be discharged may well be withheld. Similarly, past actions (sanchita karma) that are ready to produce reactions, are rendered barren by the power of Atma Jnana of a Jnani. Hence when the body of the knower of Truth falls, there shall be no further births.- Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: sanjaya_ganesh on September 28, 2012, 12:00:22 PM
My favorite from Sankara in Brahma Jnanavalee mala

Quote
Ghatkutyaadikam sarvam mrittika maatram eva
Tadvad brahma jagat sarvam ithi Vedanta dindima

Pot, wall are all Mud alone (meaning they are names and forms of Mud alone and names and forms never exist separate from the reality). Similarly the world is Brahman alone – this is what Vedanta is telling at the top of its voice.

Quote
Brahma Satyam Jagan mithya jeevo brahmaiva na parah
Anena vedhyam sat shaastram ithi Vedanta dindima

Brahman is the ultimate reality, world is an illusion seen in Brahman. The individualistic jeeva or Self (who finds himself as part of the whole world) is Brahman alone & not different from Brahman. By knowing this, the eternal reality of Truth or Existence according to the scriptures is known – so says the Vedanta.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 28, 2012, 01:15:50 PM
"Guru" does not mean a person, or a mortal being but denotes a principle, an activating principle, a subliming force that is ever present, ever conscious, ever luminous, ever protecting and much above anybody's conception. - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on September 28, 2012, 02:01:04 PM
Dear atmavichar,

Many ancient scriptures say that Prarabdha Karma has to be suffered. It is like an arrow that has left the bow string. Now
what is the position? If someone is a Brahma Jnani, then He has no body at all. Then to which lakshyam the arrow hit?
Suppose there is a cow. It hits the cow. Suppose there is no cow at all (no body - as in the case of a Brahma Jnani), then
the arrow should simply fall on the ground.

The absence of Prarabdha Karma has been highlighted only  by Sri Sankara and Sri Bhgagavan.
 
Arunachala Siva.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 28, 2012, 02:42:34 PM
Dear atmavichar,

Many ancient scriptures say that Prarabdha Karma has to be suffered. It is like an arrow that has left the bow string. Now
what is the position? If someone is a Brahma Jnani, then He has no body at all. Then to which lakshyam the arrow hit?
Suppose there is a cow. It hits the cow. Suppose there is no cow at all (no body - as in the case of a Brahma Jnani), then
the arrow should simply fall on the ground.

The absence of Prarabdha Karma has been highlighted only  by Sri Sankara and Sri Bhgagavan.
 
Arunachala Siva.

Subramaniam Sir

Thanks for your inputs .
I would request you to post your comments / discussion in the rough note book thread and I want this place to be only for the comments of all the Shankaracharya's past and present minus the comments and discussions and I have mentioned that above in my first post itself . This is done so that people have access to the original post for their own reflection without having to search through various posts to find the quotes of the Acharyas .
By the way here Sringeri Acharya has mentioned about "Sanchita Karma" and not "Prarabdha Karma".
So surely follow up your comments on this quote or any other quote in the rough note book forum thread and we can  have our discussions there .
Om Peace .
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on September 28, 2012, 03:02:16 PM
Dear Sanjay,

I agree with you. But this Rough Note Book and
Fair Note Book, confuses many. Anyone who has got an answer would immediately post then and there itself.

Arunachala Siva,   
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 28, 2012, 06:23:31 PM
When a devotee, though not qualified to attain Atmajnana directly, completely surrenders to the Lord, the Lord takes care of him and bestows him with Atmajnana. There is no doubt about this. - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on September 28, 2012, 06:49:05 PM
Dear Atmavihar,

Once Sri Bhagavan was asked and He replied:

Self Inquiry may help you in Self Realization.

But Grace and Self Inquiry shall definitely help you in Self realization.

Sometimes, grace alone will take you Self Realization.

Grace come with total self surrender.
 
Arunachala Siva. 
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 29, 2012, 10:04:28 AM
When man begins to realise the presence of the same Atman in all living beings, malice towards people and other beings starts disappearing. Compassion dawns. - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamiga[/b]l

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on September 29, 2012, 11:25:54 AM
Krishna(Atmavichar):
Very nice to start a thread for Sri SankarachAryA's sayings.I see that your request clearly marked in Red is getting ignored and this is a total lack of discipline.I have added my own here with the  Following suggestion.Please open two threads:1 Sri Sankaracharya's Sayings.2.Sri Sankaracharya-Comments.
All comments may be added in the comments column only..
You may infact copy all that you have posted onto a Fresh thread and remove this thread after the other contributors ,in case they choose to move their Quotations as well.
Do insist on this discipline until it gets understood.
Namaskar.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 29, 2012, 11:30:31 AM
Ravi

Thanks for ur inputs .I will open another thread where people can comment and discuss on the quotes in this thread . That is a good idea .
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on September 29, 2012, 11:33:53 AM
Krishna(Atmavichar),
Please transfer all your posts here to a fresh thread as well so that the Original intent gets realized;please create 2 Threads.
Namaskar.
Title: Mathruka Panchakam
Post by: Nagaraj on September 29, 2012, 05:17:28 PM
i'd like to contribute to this thread, with Bhagavatpaadaal's not much known work, known as Mathruka Panchakam that very openly conveys the heart of Bhagavatpaadaal, which is as soft of a flower. Ramanar has said somewhere that a Guru is as soft as a pushpam and as hard as a diamond, such is the mystery of Self. Bhagavatpaadaal is commonly known as a great intellect and so on, but they fail to notice his heart which is so very soft, it is his compassion for the children of posterity that he established Math's and he composed so many stotras, and many other works, which even today, people go about murmuring in the mouth either knowingly or unknowingly, this is the heart of this country.

If any body really can be called as KARUNANIDHI, (reservoir of empathy or compassion) it is Sri Bhagavatpaadal.

I have heard in so many places, converse, that Bhagavan did not shead a single tear when his mother passed away, such was his Sthithi, Nishtai, etc... This is not the aspect that is to be celebrated, i mean, what makes us think that Mother Azhagamaal's demise did not trouble Bhagavan even a little bit. Jivanmuktas have repeatedly expressed that they are not different from us, and that they see and experience the same world as us, but there is only one difference, that is they know, and others do not know. It could be quite true to even say, Sri Ramar had cried more than Mother Sita. Just stressing the importance of being sensitive. Emotions are not bad, they are not to be suppressed, only thing is that they should not be in control of us, but we have to be in control of emotions.

aasthaam tavaddeyam prasoothi samaye durvara soola vyadha,
nairuchyam thanu soshanam malamayee sayya cha samvatsaree,
ekasyapi na garbha bara bharana klesasya yasya kshmo dhathum,
nishkruthi  munnathopi thanaya tasya janyai nama.

Oh mother mine,
With clenched teeth bore thou the excruciating pain,
When I was born to you,
Shared thou the bed made dirty by me for an year,
And thine body became thin and painful,
During those nine months that you bore me,
For all these in return,
Oh mother dearest,
I can never compensate,
Even by my becoming great.

gurukulamupasruthya swapnakaale thu drushtwa,
yathi samuchitha vesham praarudho maam twamuchai
gurukulamadha  sarva prarudathe samaksham
sapadhi charanayosthe mathurasthu pranaama.

Clad in a dress of a sanyasin,
You saw me in my teacher’s school,
In your dream and wept,
And rushed thither,
Smothered, embraced and fondled me, Oh mother mine,
And all the teachers and students wept with you dear,
What could I do,
Except falling at your feet,
And offering my salutations.

ambethi thathethi shivethi tasmin,
prasoothikale yadavocha uchai,
krishnethi govinda hare mukunde tyaho,
janye rachito ayamanjali.

Oh mother mine,
Crying thou shouted in pain,
During thine hard labour,
“Oh mother, Oh father,
Oh God Shiva,
Oh Lord Krishna,
Oh Lord of all, Govinda,
Oh Hari and Oh God Mukunda,”
But in return,
Oh my mother dearest.
I can give you but humble prostrations.

na dattam mathasthe marana samaye thoyamapi vaa,
swadhaa vaa no dheyaa maranadivase sraadha vidhina
na japtho mathasthe marana samaye tharaka manu,
akale samprapthe mayi kuru dhayaam matharathulaam.

Neither did I give you water at thine time of death,
Neither did I offer oblations to thee to help thine journey of death,
And neither did I chant the name of Rama in thine ear,
Oh Mother supreme, pardon me for these lapses with compassion,
For I have arrived here late to attend to those.

mukthaa manisthvam, nayanam mamethi,
rajethi jeevethi chiram sthutha thwam,
ithyuktha vathya vaachi mathaa,
dadamyaham thandulamesh shulkam.

Long live,
Oh, pearl mine,
Oh jewel mine,
Oh my dearest eyes,
Oh mine prince dearest,
And oh my soul of soul,
Sang thou to me,
But in return of that all,
Oh my mother dearest.
I give you but dry rice in your mouth.

If any body requires this or any shlokas in Devanagari, i could type it out at request, kindly let me know.

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 29, 2012, 07:06:35 PM
Religion does not fetter man's free-will. It leaves him quite free to act, but tells him at the same time what is good for him and what is not. The responsibility is entirely and solely his. He cannot escape it by blaming fate, for fate is of his own making, nor by blaming God, for he is but the dispenser of fruits in accordance with the merits of actions. You are the master of your own destiny. It is for you to make it, to better it or to mar it. This is your privilege. This is your responsibility. - Sri Chandrasekhara Bharati Mahaswamiji , Sringeri Acharya
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 03, 2012, 09:13:40 AM
Fools argue endlessly; skeptics doubt and criticize endlessly; a wise seeker abides by the instructions imparted by a realised Guru and gets liberated at the earliest. - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Significance of Dharma
Post by: Nagaraj on October 04, 2012, 10:42:57 AM
Dharmo Rakshathi Rakshithaha

"If we protect Dharma, Dharma will protect us"

Protection of Dharma does not mean mere adoration of Dharma. It is the effort of putting the principles of Dharma into practice. Every one of us desires supreme happiness not only in this birth but also in subsequent births or Janmas. No one will wish to have sufferings or sorrow in any birth.

"Dharma grants happiness and peace. Adharma makes life miserable with agony and sorrow," says our Sastra.

What is the true meaning or significance of Dharma?

Dharma means: Helping the poor and the needy. Dharma means: Worshipping and obeying God. Dharma means: To be in the company of persons endowed with purity and virtues. Dharma means: Listening and understanding matters that reflect divine values and virtues. Dharma teaches us to avoid avarice and to eschew the desire to possess others' wealth. Dharma is Ahimsa. It is merciful nature not to harm anyone through word, deed or mind at any time. Humanity should imbibe and always remember this virtue: Just like me, others too feel joy and sorrow. If someone abuses or hurts me, it pains. It is in the same way the other person will also suffer, if I abuse him. Therefore what I do not wish to happen to me, should not happen to others also.

These values and virtues are universal.

"Athmanah prathikoolani pareshaam na samaachareth"


are the words of guidance from Sastras on these virtues.

"Don't do to others what is harmful to you" is the meaning of the above verse.

Violence is a great sin. Non-violence is the path of Dharma. If we wish to live in peace, happiness and harmony, we should live with love and faith.

Peace will not be there, where lust and anger dwells. Only when we drop our lust and anger, we would be able to live with true happiness and in peace.

We are all entering into a New Century and into a Millennium. The priority of our life should be to practice Dharma.

For ages, our sacred country India, has been in the task of teaching and preaching the message of peace or shanti to the world.

We should continue the task, with more commitment in the New Century spreading the message of Love, Peace and Harmony throughout the world.

We require God's grace in all our thoughts and deeds. Therefore we must pray to God with devotion, whenever we start any new activity.

Our Ego and selfishness should be totally dropped, as Ego is the root cause of our evil deeds. Hence everyone should function totally devoid of Ego or "Ahankara".

All the wisdom, capabilities and power that we possess are mercifully granted to us by God. Let us take an Oath "to use all our wisdom, capabilities and power in the service of God and in the service of humanity"

I bless one and all to follow Dharma and to prosper in life and to live with peace, progress, prosperity and happiness.

(Bharati Theertha Swamigal)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 04, 2012, 12:50:46 PM
Thanks Mr.Nagaraj for posting this piece on Dharma .I have copied - pasted it on the other thread for discussion on the same as Dharma is a too complicated Topic and there is lot of confusion on what is Dharma today . So members share the views on the same in the Other thread and I have given an intro to that discussion .
Om Peace .
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 04, 2012, 02:26:27 PM
For those who have withdrawn their intellect from external objects, who have won the grace of a realised Guru and whose mind has attained serenity, Self-realisation occurs without delay.- Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: For a Sadhaka
Post by: Nagaraj on October 04, 2012, 05:30:29 PM
A Brahmachari lived as a disciple in the hermitage of a great enlightened Yogi. His intention was to become an adept at Yoga and spent most of his time in the bliss of Nirvikalpa Samadhi. One day the Yogi went out, telling his disciple that he could be back after a few days. That evening, the Brahmachari proceeded to the river to fetch water. There, he beheld a teenaged girl sobbing. He asked her what her trouble was.

She said, "I belong to a village situated a couple of miles away, on the other side of the river. My friend and I set out early this morning to attend a function at a village on this side. On our way back, we stopped at a grove nearby. A butterfly caught my attention. I felt a desire to hold it in my hand and so went to the flower where it was perched. It took off and eluded my grasp. I followed it till it sat on another plant. Again, I tried to catch it but failed. Chasing it unsuccessfully in this fashion, I was soon out of the range of sight of my friends. After some time, I gave up and, feeling tired, sat down.

"Without intending to, I fell asleep. I must have slept for over an hour. When I woke up, I found that the sun had set. I ran to where my friends had been sitting but found none there. I searched the region but could not locate them. My guess is that after waiting for some time, they called out to me. They were unaware that I had gone after a butterfly. But they knew that I easily get homesick. So, presuming that I must have proceeded on my own to reach home early, they continued on their return journey. This is what I conjecture must have happened. For my part, the thought of having been left behind frightened me. I realised that it was too late for me to proceed towards home. Further, when I rushed back to the river, the boatman was nowhere to be seen. He must have gone home. It is now getting dark and obviously I cannot spend the night here. I cannot go home either. hence, I am feeling helpless and miserable."

The Brahmachari felt pity for her. He told her, "You can spend the night at the hermitage where I live and leave early tomorrow morning." The girl appeared thankful but wary, "Who all stay at the hermitage?", she asked, "My Guru and myself", replied the Brahmachari.  "But at present, my Guru has gone elsewhere and shall be back only after a few days." The girl said, "In that case, will be proper for me to come there? I have my doubts." The Brahmachari laughed and declared, "Have no fear. I have vowed to be a life-long celibate. Carnal desires have no place in my mind and my dispassion is unshakable. Even the Apsara Urvashi cannot tempt me. So, you can come with me without any hesitation." "Thank you very much for offering to help me", responded the girl and readily accompanied him.

At the hermitage, he offered her fruits. He then told her, "Spend the night in the sole room available, while I sleep outside, in the open." She expressed her gratitude to him again and closed the door behind her.  The Brahmachari spread his mat of straw on the ground and lay down to sleep. In half an hour, it started to drizzle. The Brahmachari woke up and knocked at the door. The girl opened it. He informed her that as it was drizzling, he wished to sleep inside. He told her to move her straw bed to one side of the room and set up his mat on the other side. He lay down facing away from her.

In minutes, the drizzles turned into a downpour. The frequent flashes of lightning clearly visible through the window near the Brahmachari prevented him from falling asleep. So he turned his face away from the window. He could now see the girl and noticed that she was shivering. "Poor girl, she has had a bad day and now cannot even get a good night's sleep. Let me help her", he thought. He tapped her on her shoulder and said, "I have a blanket. Let us share it." He did not give her the blanket and remain without one because he felt, "It is getting increasingly cold. Without a blanket, I cannot sleep. If I remain awake tonight, I will feel sleepy in the morning and my meditation will suffer. Surely, tomorrow's meditation is more important than the inconvinience of sleeping by the side of this girl. In any case, her body is no more tempting to me than a log of wood." The girl appeared suprised at the Brahmachari's offer but raised no objection. So, they were soon sharing a blanket.

After some time of contact with the girl's body, the Brahmachari felt the stirring of lustful thoughts. He was, however, not perturbed. He told himself. "Many are the occasions when I have felt hungry and desired to eat the fruit next to me but have comfortably abstained from doing so. Likewise, there have been times when anger has arisen in my mind. Yet, I have not only abstained from speaking harshly but have also remained silent. Surely, these sexual thoughts cannot impel me to do anything improper." However, in minutes, the carnal thoughts became intense. Impelled by a powerful longing to cohabit with the girl, he put his arm around her.

The moment he did so, he had the shock of his life. In her place, he found his Guru. For a few seconds, the Brahmachari remained too dazed to move a muscle. He then hurriedly got up and prostrated at the feet of his Guru, his face red with embarrassment. The Yogi told him, "I repeatedly told you that as you have not become a Jivanmukta, you should not take your Brahmacharyam for granted. However, my words did not sink into you. This is because you were sure that you could not be tempted. Trying a different track, I cautioned you by telling you the tale of a group of monkeys who decided to observe a fast on Ekadashi. Do you remember?" On hearing his Guru's words, the story that the Yogi told him readily came to the Brahmachari's mind.

To be continued...

(As told by Sri Abhinava Vidyatheertha Swamigal)

Title: Daya, Daana, Daama
Post by: Nagaraj on October 04, 2012, 09:32:12 PM
I chanced to see Shankara TV, today and was surprised, Sri Bharatahi Theertha Swamigal Acharya narrated the story given in Brihadaranyaka Upanishad, about Daanam, offerings. I was caught in doubts, about my posts, if i may be communicating anything wrong, and so forth. But as a grace, he confirmed my belief and understanding about the thoughts expressed on Dharma.

the story goes as follows:

In Brihadaranyaka Upanishad, the Asuras, Devas and Suras(humans) were very dissatisfied even though they had everything in abundance, the Devas had lot of money and enjoyments, the Asuras were doing good winning a lot of kingdoms, and the Suras(humans) were also harvesting nice crops. They all felt discontent and representatives of Asura, Devas and Suras went to Brahma and prayed for salvation from their wretchedness and then Brahma uttered three letters Da, Da, Da and vanished. The Asuras, Suras and Devas were confused as to what the words of Brahma meant! Then they returned back to their homes and began to ponder and contemplate on the Holy words of Brahma. And then finally they understood what it meant.


Asuras, Suras and Devas had grown discontent because, they became greedy, inhuman and full of pride. and by this they realised the truth of their nature.

Those days, we have read in puranas that Asuras used to drop meat in yajnas and homas and spoil the tapas of Sadhus. Today it is our minds that drop in the fowl thoughts and desires that stop us from our performance of Tapas.

In these days,

Asuras, Suras and Devas are not separate! The Devas (goodness) and Asuras(Badness) are within ourselves and all the good and bad fight within ourselves, we Suras, should be wise and follow all the three upadesa of Brahma - Da Da Da - Daya, Daana and Daama

All is within oneself, The Angel, the Devil, the Human.

All these are no way different from the goal that is aspired, that is liberation. One should be just awake, always, and be ready to help anybody on the way, it is not wisdom to to assume, it is not required, and just pass by somebody who may require help and especially when one can and is capable of helping in any manner.

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 05, 2012, 01:16:50 PM
Among the contributory factors of liberation, devotion stands supreme, and it is the search for one's own true nature that is meant by devotion. - Adi Shankara
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on October 05, 2012, 01:56:07 PM
Dear Atmavichar,

This is exactly what Sri Bhagavan said: True devotion is always to be in ATMA NISHTA.

Arunachala Siva.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 05, 2012, 06:05:06 PM
 The tendency to neglect the doctrine that Vedantic Study is intended only for the Competent is responsible for the confused thinking of modern days . Even for simple crafts , such as masonry or carpentry , a preliminary course of training is required before a person is allowed to handle the instruments .
But in the field of Brahma - Vidya , the science of the Self , the highest and the most difficult of all the sciences , everyone thinks himself competent and entitled to study the system of Advaita and even to sit in judgement over it . This attitude must go and must be replaced by earnest endeavour to secure first the necessary competence .

H.H.Sri Chandrasekhara Bharati Mahaswamigal , Sringeri Acharya
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 06, 2012, 08:09:16 AM
The intrinsic worth of anything is always there whether one recognises it or not. A Diamond remains a diamond whether you accept or not. Similar is the case with Sanatana Dharma. - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on October 06, 2012, 03:37:01 PM
Dear atmavichar,

When Sri Sankara at the age of 8 went to Narmada valley to meet his Guru, Govinda Bhagavadpada and when the latter asked:
Who are you?, he answered in Verses titled Dasasloki. I consider this as one of the most important slokas of Sri Sankara, something
on the lines of Who am I?, which Sri Bhagavan wrote later. I shall give the slokas later. This booklet has been published by Sri
Ramakrishna Math.

When later, Sri Sankara asked Hastamalaka, Who are You?, Hastamalaka replied in the same manner.

Arunachala Siva.   
 
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 07, 2012, 08:53:52 PM
Fools argue endlessly; skeptics doubt and criticize endlessly; a wise seeker abides by the instructions imparted by a realised Guru and gets liberated at the earliest. - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 09, 2012, 07:16:38 AM
One who cultivates solitude, eats lightly, and has controlled his speech, body and mind, and is ever intent on serving his Guru, becomes fit for Self-realisation.- Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal.
Title: Act your part with dedication to God
Post by: Nagaraj on October 09, 2012, 08:59:07 AM
For all living beings in this world, pleasure and sorrow alternate according to their karmA, that is, punyA and pApA. Man does not refrain from karma even for a moment. His vasanas from previous births goad him into doing good or bad acts through speech, mind and body, knowingly or unknowingly.At the time of fruition of his karma, he experiences hapiness from good karmA and sorrow from bad karmA through speech, mind and body.

Not understanding the nature of this cycle, he mistakenly concludes that pleasure is caused by friends and pains by foes.

Sri Shankara BhagavatpAdAl describes this thus:

हेतुः कर्मैव लोके सुखतदितरयोरेवमज्ञोऽविदित्वा मित्रं वा शुतुरित्थं व्यवहरति मृषा

hetuh karmaiva lOkE sukhataditarayOrEvamajnyOaviditvaa mitram vA shutrurit-Tham vyavaharati mruShaa

From this, it must be clear that it is one'sown karmA that becomes the cause of one'sjoy and sorrow.

There is no more point. karmA, no doubt, creates bondage, but, performed with dedication to God, it leaves no bondage.

यज्ञार्थात्कर्मणोऽन्यत्र लोकोऽयं कर्मबन्धनः
तदर्थं कर्म कौन्तेय मुक्तसंगः समाचर ॥


yajnyArthAtkarmanOanyatra lOkOayam karmabandhanah
tadartham karma kauntEya muktasangah samAchara

Here yajna means Ishwara that is, whoever keeps performing prescribed karmA wihout ego, in a spirit of dedication to God, atains purity of mind and shreyas performs their karmA with dedication to Ishwara and attain their well being.

(Bharathi Theertha Swamigal)

Title: Bhakti
Post by: Nagaraj on October 09, 2012, 09:27:07 PM
मोक्षकारण सामग्र्यां भक्तिरेव गरीयसी ।
स्वस्वरूपानुसन्धानं भक्तिरित्यभिधीयते ॥ ३१ ॥


mOkSakAraNa sAmagryAm bhaktirEva garIyasI
svasvarUpAnusandhAnam bhaktirityabhidhIyate (31)

Among the means and conditions necessary for liberation,
devotion (bhakti) alone is supreme. A constant contemplation of
one‘s own Real Nature is called devotion.


(Vivekachoodamani, Adi Shankaracharya)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on October 10, 2012, 11:18:39 AM
Dear Nagaraj,

Sri  Bhagavan also says the same thing in His answer to Question No, 18 of M. Sivapraksam Pillai.

Brother Lawrence calls it as - the practice of the presence of god.   

Arunachala Siva.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 12, 2012, 05:00:18 PM
आदौ कर्मप्रसङ्गात्कलयति कलुषं मातृकुक्षौ स्थितं मां
विण्मूत्रामेध्यमध्ये कथयति नितरां जाठरो जातवेदाः ।
यद्यद्वै तत्र दुःखं व्यथयति नितरां शक्यते केन वक्तुं
क्षन्तव्यो मे‌உपराधः शिव शिव शिव भो श्री महादेव शम्भो ॥1॥


aadau karmaprasangaatkalayati kaluShaM maatRukukShau sthitaM maaM
viNmootraamEdhyamadhyE kathayati nitaraaM jaaTharO jaatavEdaaH |
yadyadvai tatra duHkhaM vyathayati nitaraaM SakyatE kEna vaktuM
kShantavyO mEparaadhaH Siva Siva Siva bhO Sree mahaadEva SambhO

Even before I saw the light of this world, my sins from previous births,
Through which I passed because of desire for the fruit of my deeds,
Punished me as I lay in my mother’s womb.
There I was boiled in the midst of filthy things:
Who can describe the pain that afflicts the child in its mother’s womb?
Therefore, O Siva! O Mahadeva! O Sambhu! Forgive me, I pray, for my transgressions.

(shiva aparAdha kShamApana stotram)

(Adi shankarAcharyA)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 13, 2012, 04:19:30 AM
बाल्ये दुःखातिरेको मललुलितवपुः स्तन्यपाने पिपासा
नो शक्तश्चेन्द्रियेभ्यो भवगुणजनिताः जन्तवो मां तुदन्ति ।
नानारोगादिदुःखाद्रुदनपरवशः शङ्करं न स्मरामि
क्षन्तव्यो मे‌உपराधः शिव शिव शिव भो श्री महादेव शम्भो ॥2॥


bAlyE dukhAtirEkO malalulitavapuh stanyapAne pipAsA
nO shaktascendriyEbhyO bhavaguNajanitAh jantavo mAm tudanti
nAnArOgAdidukhAdidrudanaparavashah shankaram na smarAmi
kShantavO me aparAdhah shiva shiva shiva bhO shrI mahAdEva shambhO

In childhood my suffering never came to an end;
My body was covered with filth and I craved for my mother’s breasts.
Over my body and limbs I had no control;
I was pursued by troublesome flies and mosquitoes;
Day and night I cried with the pain of many an ailment, forgetting Thee, O Sankara!
Therefore, O Siva! O Mahadeva! O Sambhu! Forgive me, I pray, for my transgressions.

(shiva aparAdha kShamApana stotram)

(Adi shankarAcharyA)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 13, 2012, 04:31:38 AM
रिपौ बन्धौ स्वदेहे च समैकात्म्यं प्रपश्यतः ।
विवेकिनः कुतः कोपः स्वदेहावयवेष्विव ॥


ripau bandhau svadEhE ca samaikAtmyam prapashyatah
vivEkinah kutah kOpah svadEhAvayEShviva

From where can there be anger for a man of discrimination who sees the same One Self in the bodies of his friends, foes and his own, just as one perceives the same one body in all one's limbs.

(naishkarmyasiddhi, surEshwarAchAryA)

Title: Self Restraint
Post by: Nagaraj on October 13, 2012, 04:36:42 AM
क्रोधादिवासनाक्षयरूपस्यशमादेर्ज्ञानहेतुत्वं प्रसिद्धम् ॥

krOdhAdivAsanAkShayarUpasya shamArdErjnyAnahEtutvaM prasidDham

Self restraint and the like are the other names of the effacement of he vAsanAs and it is well known  that these - self restraint etc. are the means to jnAna.

(naishkarmyasiddhi, surEshwarAchAryA)

Title: dharma shAstrAs - brief article
Post by: Nagaraj on October 13, 2012, 11:28:21 AM
A brief article on dharma shAstrAs

shAstrAs are meant to guide and regulate the life of human beings, and not other beings. They prescribe what is good for man and prohibit what is bad for him. To yearn for that which gives happiness, and shun that which causes misery, is quite natural. To acertain the means of happiness of otherwise, one should have intelligence and experience. Since everyone is not endowed with these, our shAstrAs have come into being. It is only through the shAstrAs that we can get to know correctly what the means of happiness are and what the causes of unhappiness.

Happiness is a state of mind and cannot be gauged by the quality or quantioty of external possessions.

Therefore happiness is practically identical with the feeling of rest or peace and this is obtainable by one who faithfully follows the dictates of the shAstrAs. shradDha or faith and dharmA or right action are the cause of happiness.

We the poor mortals, are imcompetent to comment on or find fault with the dharma shAstrAs because their main purpose is the welfare of all human beings. If anyone dared to express his independent opinion of these time-tested shAstrAs it would be of a little avail.

The prime requisite in dharmA is anushTAna (practice or performance, acting in conformity to). shAstrAs should not be a subject for a lecture or an intellectual discussion, but should be a code of conduct. It is better to practice one great principle in life rather than acquire mastery over a hundred texts. The greater the learning a man has, the greater his tendency to be disputatious. Argumentation and ratiocination might enable one to display one's debating skill, one's command of language and gripover facts, butu it helps nobody. It may fetch one his bhukti (food) but it cannot furnish him his mukti (salvation). There is certainly no point in engaging oneself in needless controversies and disputes, or in writing learned treatises decrying other faiths and sects. Such disputes and such treatises generate more heat than light and sour human relationship.

So long as men have full faith in dharmA they are happy. The moment their faith in dharmA and karmA lessens their happiness also lessens. Whenever you find happiness, believe it, that it is on account of faith in dharmA and karmA. Both these (dharmA and karmA) are the very source and substance of happiness.

svadharmA (one's own religion, please also refer Gita C-3, V-35) is like one's own mother, you ought not to insult your own mother and shower praises on another. Do you think that God has favoured you with such high power of iintellect that you can claimto sit in judgement over the intellects of other faiths? the aim of dharmA shAstrAs is to make a Christian a better Christian, a Hindu a better Hindu and so on.

In order to reach the goal of vEdAntA which is AtmajnAnA, it is absolutely necessary to keep the mind stable and in stritct control. There are four generally accepted methods for this:
The goal of vEdAntA is realization of brahman. And brahman is of the nature of eternal knowledge and of pure bliss. brahman is bereft of cause and effect relation.. brahman is nirguna, eternal, ever identical (not changing) and unitary (quotes from vivEkachUDAmani)

(Sri Chandrashekhara Bharati Swamigal, sringEri)

Title: behaviour of great jnAnis and great devotees
Post by: Nagaraj on October 15, 2012, 07:17:50 PM
srI bhArati thIrtha swAmigal narrated this very passionately in one of his speeches:

विक्रेतुकामा किला गोपबाला
मुरारिपादार्पितचित्तवृत्तिः ।
दध्य्यादिकं मोहवशादवोचद्
गोविन्द दामोदर माधवेति ॥


vikrErukAmA kila gOpabAlA
murAripAdArpitacittavRyttih
dadhyaadikam mOhavashAdavOcad
gOvinda dAmOdara mAdhavEti

The gOpikAs eked out their living by selling dairly products. They used to house the vessels containing milk and curd in baskets and carry the baskets on their heads. They then enetered street after street shouting, "Milk, curds,...", to attract the attention of their customers. One day, a gOpikA set out to sell the products. Her mind was so engrossed in chanting the divine names of Lord kRushna that she was head shouting, "gOvindA, dAmOdarA, mAdhavA...", instead of "Milk, curds, ...". The observers of this scene were surprised and thought that the girl had taken leave of her senses. However, the mind of that girl was thoroughly engrossed in the thought of her Loprd. Indeed, if we happen to witnmess the behaviour of great jnAnis and great devotees, we too may get the feeling that they are insane.

(http://www.brajdhamsewa.org/sites/default/files/images/Krishna%20meets%20gopis%203.jpg)
Title: behaviour of great jnAnis and great devotees - 2
Post by: Nagaraj on October 15, 2012, 07:45:53 PM
After narrating the incident of gOpi's, swAmijI, continued...

I am now reminded of an incident pertaining to the great soul srI sadAsiva brahmEndrA.

srI sadAsiva brahmEndrA was an exalted jIvanmuktA. People around him who wacthed his behavious thought that he was insane. They proceeded to his guru and reported, "Your disciple has gone mad". To this, the guru replied with grief:

उन्मत्तवत् सञ्चरतीह शिष्यस्तवेति लोकस्य वचांसि शृण्वन् ।
खिद्यन्नुवाचास्य गुरुः पुराहो उन्मत्तता मे नहि तादृशीति ॥


unmattavat  sancaratIha shiShyastavEti lOkasya vacAmsi shRuNvan .
khidyannuvAcAsya guruh purAhO unmattatA mE nahi tAdRushIti ..

I am only wondering when I can also attain that state. Even though I call myself his guru, I am yet to attain that state. He is a great soul." So exalted was the state of srI sadAsiva brahmEndrA in which he was absorbed, Likewise, the gOpikA girl was totally engrossed in her mental chanting. Reciting the divine names is a form of devotion.

(http://1.bp.blogspot.com/-y39sAuSujKA/TuBRyaBE8EI/AAAAAAAABOA/84_hQtYMB8Y/s1600/IMG_0736-Sadasiva+Brahmendra+Samadhi.JPG)
Title: Types of devotion
Post by: Nagaraj on October 15, 2012, 08:17:37 PM
srI swAmiji went on to narrate the different forms of devotion:

Sage sukA expounded the bhAgavata to King parIkShit. sukA's words never deviated from the main topic, viz., divine play of the Lord. There are some who always remember IshwarA even when they are involved in activities like talking, eating, writing and walking. Contemplation on IshwarA is also a form of devotion. Another form of devotion is serving the lotus feet of Lord. There are many devotees who are ever intent on serving bhagavAn.

Some people are very keen on performing divine worship. They would be happy if they were allowed to remain in their worship for hours, without any disturbance. In contrast to this, there are some who are too impatient to sit for even ten minutes more in pUjA than the usual duration. They ask their purOhit to chant the sahasranAmam fast. During the pUjA, their minds think of the engagement they have to attend to after some time. They do not consider it important to focus their attention on pUjA even for a brief while. On the other hand, a true devotee is oblivious of the passage of time whenever he sits for worship. Performing pUjA is one form of devotion.

There are some devotees who do not feel satisfied even after they have prostrated many times before bhagavAn's idol. They keep doing namaskArams, while others may feel, "Why do these people repeatedly prostrate before the idol or the guru?" Offering salutations too is a form of devotion.

There are some who find delight in always functioning  as the servitors of the Lord. Such people would not be keen on performing any other activity. One example of this type of devotion is srI AnjanEyA. His only aim in life was to serve his Master, Lord rAmachandrA.

Some feel like associating with the Lord as a friend. Is this possible? Yes, it is possible. arjunA had the opportunity to have Lord kRushnA as his dear friend, arjunA submitted to Him.

सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं
हे कृष्ण हे यादव हे सखेति ।


sakhEti matvA prasabham yaduktam
hE kRuShNa hE yAdava hE sakhEti

O, Lord, I dealt with You thinking of You as my friend. Please pardon me for that sin." Lord kRushnA blessed arjunA with shrEyas or higher good.

There are some devotees who wish to offer all their possessions, including themselves, to the Lord. One example of this is Emperor bali to give Him a piece of land covered by three steps. When bali casually agreed, Lord vAmanA covered the entire universe with His first step. The second step covered AkAshA. Immediately, Emperor bali bowed down his head to enable the Lord to place His third step on it. He thereby totally surrendered himself to the Lord. This is Atma nivEdana or self-surrender. If a person does not consider anything as his but considers even himself as belonging to the Lord, it is called Atma nivEdana.

Hearing about the Lord, singing His praise, contemplating Him, serving His lotus feet, worshipping Him, prostrating before Him, serving Him as His slave, moving with Him as His friend and surrendering oneself to Him are the nine forms of devotion spoken of in the shAstrAs. We shall attain shrEyas even if we practice any one of the above types of devotion. As we have already seen, the exmples for the various types of devotion are found in purAnAs such as bhAgavatA. It is our immeasurable good fortune that has enabled us to come across these descriptions.

If we conduct ourselves without being devoted to IshwarA in any manner, our life will serve no purpose whatsoever. All of us know that human birth is very rare to attain. Hence it is but imperative that we resort to a means like devotion to achieve the purpose of human life.


Just summarized for ease -


Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on October 15, 2012, 08:51:14 PM
This nava vidha bhakti has also been said in Srimad Narayaneeyam.

Arunachala Siva.
Title: Importance of shrAdDham
Post by: Nagaraj on October 16, 2012, 11:48:59 PM
n the Hindu religion, it is the ritual that one performs to pay homage to one’s 'ancestors', especially to one’s dead parents. Conceptually, it is a way for people to express heartfelt gratitude and thanks towards their parents and ancestors, for having helped them to be what they are and praying for their peace. It also can be thought of as a "day of remembrance." It is performed for both the father and mother separately, on the days they became deceased. It performed on the death anniversary or collectively during the Pitru Paksha or Shraaddha paksha (Fortnight of ancestors), right before Sharad Navaratri in autumn


Here isvery lucid explanation by HH srI saccidAnanda sivAbhinava narasimha bhAratI swAmigal of Sringeri on the importance of shrAdDham.

A person who did not have much faith in our shAstrAs but was still attracted by the tremendous magnetic force of HH, aproached him and asked, "What is the use of the shrAdDhA ceremony? Is it noot mere superstition? Is it not absurd to say that by offering some things here in a prescribed way the forefathers are satisfied?

"The rice we offer is still in our presence and yet how coould we say that our forefathers have partaken of it and are hence content? Can absurdity go further?"

HH relied, "You are perfectly right in your doubt. If I shoow you a parallel example where, by observing certain prescribed rules and forms, a person who is not in your presence is satisfied, will you accede that it is not s ver absurd as it at first seems to you?

"Take for example the system of Telegraphic Money Orders. If you conform to those rules and forms and ake the money to the post office, the money you paid lies on the table in your presence, yet the person to whom you intended it to benefit is acualloy benefited. While human agencies can thus satisfy the cravings of people at a distance, is it impossible for divine agencies? Only you should do it as it is prescribed. In the instance of the Telegraphic Money Order also it is so. unless you strictly follow the prescribed rules and forms no effect will be produced.

Similarly your forefathers who had eyes of wisdom foresaw the methods by which they could be pleased after their departure from this world and prescribed  the rites and rules accordingly. If you follow them you would certainly please them. Why do you doubt it?"

The hearer was quite struck with the force of the argument and went away thoroughly changed in his mind.

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 17, 2012, 01:48:48 PM
नास्तिक्य-बुद्धि-हतमानस-वारिजातां-स्त्यक्तात्म-कर्मनिचया-न्बहुशो-द्विजाद्यान् ।
कृत्तोत्तमाङ्ग-जततीन्विनिरीक्ष्य-दुःखवार्धो निमिममम्ब सुखे नियुङ्क्ष्व ॥


nAstikya-budDhi-hatamAnasa-vArijAtAm-styaktAtma-karmanicayAn-bahushO-dvijAdyAn
kRuttOttamAnga-jatatInvinirIkShya-duhkhavArdhO nimimamamba sukhE niyunkShva

My mind is sunk is ocean of grief seeing a number of men, learned and the like, who have spoiled their lotus-like heart by a spirit of atheism, who have givenn up their ordained duties and who sport cropped heads.. O' my Mother, yoke it into bliss.

(HH srI saccidAnanda shivAbhinava nRusimha bhAraI swAmigal)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 17, 2012, 02:12:43 PM
ईशोऽस्ति जन्म च विचित्रतरं हि जन्तोर्लोकान्तरं च निजकर्मकृतां सुखापम् ।
पापानि पापफलदाश्च तथैव लोका इत्यम्ब लोकततये वितराशु बुद्धिम् ॥


IshOasti janma ca vicitrataram hi jantOrlOkAntaram ca nijakarmakRutAm kukhApam
pApAni pApaPhaladAshcatathaiva lOkA ityAmba lOkatataye vitaraashu budDhim

O' Mother, quickly vouchsafe people with the knowledge that there is God, that births are varied (according to past deeds) for those who perform their ordained duties, that there is sin and that there are worlds that give (misery) the results of the sins committed.

(HH srI saccidAnanda shivAbhinava nRusimha bhAraI swAmigal)

(http://www.vedicmathsindia.org/image/father_vedic_math/satchi.jpg)
Title: O' Mother!
Post by: Nagaraj on October 18, 2012, 02:44:30 PM
यत्रैव यत्रैव मनो मदीयं तत्रैव तत्रैव तव स्वरूपम् ।
यत्रैव यत्रैव शिरो मदीयम् तत्रैव तत्रैव पदद्वयं ते ॥


yatraiva yatraiva manO madIyam tatraiva tatraiva tava svarUpam
yatraiva yatraiva shirO madIyam tatraiva tatraiva  padadvayam te

O' Mother! wherever my restless mind travels your form appears there
And wherever my head bows there appears your lotus feet.

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 18, 2012, 05:47:14 PM
(http://www.kaladyfilm.com/images/shankaracharya.jpg)नरत्वं देवत्वं नगवनमृगत्वं मशकता
पशुत्वं कीटत्वं भवतु विहगत्वादि जननम् ।
सदा त्वत्पादाब्ज स्मरण परमानन्दलहरी
विहारासक्तं चेत् हृदयमिह किंतेन वपुषा ॥


naratvam devatvam nagavanamRugatvam mashakatA
pashutvam kItatvam bhavatu vihagatvAdi jananam
sadA tvatpAdAmbu smanaram paramAnandalaharI
vihArAsaktam cet hRudayamiha kimtena vapuShA

Let me be born as a man, as a god, as a bird, as a monkey which jumps from tree to tree, as mosquito, or even as a worm. I do not decline any janmA if only it is given to me to enjoy the bliss of contemplating the Lotus Feet of srI paramEshwarA. What does it matter which form the body takes?

(shivAnanda laharI, Adi shankarA)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on October 18, 2012, 06:56:43 PM
Sivananda Lahari is full of bhakti rasa, unlike Sri Soundarya Lahari which is full of mantra and tantras.

In another verse Sri Sankara askas. ( I am a sannyasi, what can I give it you? I can give only my mind, which is running here
there like a monkey. Please take this and keep this monkey under your control.

Arunachala Siva.   
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 18, 2012, 08:14:32 PM
अविनयमपनय विष्णॊ दमय मनः शमय विषयमृगतृष्णाम् ।
भूतदयां विस्तारय तारय संसार सागरतः


avinayamapanaya viShNO damaya manah shamaya viShayamRugatRuShNAm
bhUtadayAm vistAraya tAraya samsAra sAgaratah

O Lord viShNO! Drive away (my) immodesty,
quell (my) mind and dispel the mirage of objects of worldly pleasure.
Spread out compassion (in me) for all beings.
Make (me) cross the ocean of worldly existence.


(shatpadI stOtram, Adi shankarA)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 19, 2012, 05:23:34 PM
आत्मा त्वं गिरिजा मतिः परिजनाः प्राणाः शरीरं गृहम्
पूजा ते विषयोपभोग रचना निद्रा समाधिस्थितिः ।
सञ्चारः पदयोः प्रदक्षिण विधिः स्तोत्राणि सर्वा गिरः
यद्यत् कर्म करोमि तत्तदखिलं शंभोः तवाराधनम् ॥


AtmA tvam girijA matih parijanAh prANAh sharIram gRuham
pUjA te viShayOpabhOga racanA nidrA samAdhisthitih
sancArah padayOh pradakShiNa vidhih stOtrANi sarvA girah
yadyat karma karOmi tattadakhilam shambhO tavArAdhanam

                    (http://www.deccanherald.com/images/editor_images1/2011/03/19/linga.jpg)
Thou art my Atman, my budDhi is Thy consort, my prANAs are Thy attendants my body is Thy temple, the way in which I enjoy the things of the sense is Thy worship, my sleep is the state of contemplating Thee in samAdhi, my wanderings are circumambulation (pradakShiNA) of Thee, All that I talk is in praise of Thee, whatever I do all that is worship of Thee, O' shambu.

(shiva mAnasa pUjA, Adi Shankara)



Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on October 19, 2012, 06:36:20 PM
Dear Nagaraj,

This Siva Manasa Puja is one song I like most. And I chant this every day in the morning. If our words are pure, it becomes
Stotram for Him, if we do good karmas, it becomes wonderul aradhana for Him.  Wherever we roam about (for good purpose)
it becomes pradakshina for Him.  All my vishaya bhogas become pujas for Him. My nidra is Samadhi. All are your aradhana.

Wonderful poem.

Arunachala Siva.           
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 20, 2012, 03:31:17 PM
A person had a hArmonium. When he played it, melogious music flowed out of it. Hearing the enchanting tunes, another man thought, "How does such sweet music come out of this? Probably. these sounds are present inside this instrument." Getting very curious, he dismantled the hArmonium and searched for the sounds in every nook and corner. However, much as he toyed with the internal parts, he could not get the original music music out of them. "Ah, what a wonder! This instrument produces music out of nowhere", he conclulded!

While there are certain occasions when one should dismantle and analyse, there are numerous other situations where this technique will not be of any help. Analysis of the Atman falls under latter category.

(HH srI abhinava vidyA thIrtha swAmijI)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 21, 2012, 12:29:13 PM
A brief discourse by kAnci paramAcAryA:

धर्मक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे समवेता युयुत्सुवः ।
मामकाः पाण्दवाश्चैव किमकुर्वत सञ्ज्य ॥ १,१॥


dharmakShEtre kurukShEtrE samavetA yuyutsavah .
mAmakAh pANdvAchcaiva kimakurvata sanjaya ..

This is the opening verse of the bhagavad gItA and it is capable of an interpretation which will convey the central teaching of the gItA. The first line of the shlokA can be rendered into the following prose order:

क्षेत्रे धर्मक्षेत्रे (सति) कुरु (kShEtrE dharmakShEtrE [sati] kuru)

According to the interpretation I have in mind, the meaning of this line of this:

When the क्षेत्र​ (kShEtra) of the body is धर्मक्षेत्र (dharmakShEtra), that is, strong and fit enough to perform dharmAs or virtuous and meritorious deeds, कुरु (kuru) perform those deeds. Why should you do them? Here, in the body, are gathered intent on fight, मामकाः पाण्दवाश्चैव​ (mAmakAh pANdvAchcaiva). मामकाः (mAmakAh) in this context are ममकारा (mamakAra) and अहंकार​ (ahamkAra), the egoistic sense of "my" and "I", which is rAjasic and tAmasic in quality. pAndavAh are the sAtvic qualities which are absolutely pure chittavrittis signified by white. This conflict between mAmakAh and pAndavAh makes a mess of your being (kim-akurvatA) and fould the springs of dhArmic action. Therefore, this is the time when one should act in accord with dharmA as prescribed in the shAstrA. Says the Lord in another place:

तस्माच्छास्त्रं प्रमाणं ते कार्याकार्य व्यवस्थितौ ।
ज्ञात्वा शास्त्रविधानोक्तं कर्म कर्तुम् इहार्हसि ॥१६, २४॥


tasmAcCAstram pramANam tE kAryAkAryA vyavasthitau .
jnyAtvA shAstravidhAnOktam karma kartum ihArhasi ..

Let shAstrA be thy authority in determining what ought to be done and what ought not to be done. Knowing the scriptural law, thou shouldst do thy work in this world according to it.

Secular laws are determined by time, place and circumastances and are liable to modification. They are limited in the duration of their validity and in the extent of their application. But the laws of dharmA, enunciated by our ancient seers, are valid for all times, from shristi to pralayA, for this world or for any world. shAstra pramANam is unshakable as it has stood firm as a rock, in spite of all vicissitudes. According to the interpretation of the opening verse of gitA, I was referring to, if you perform your duties as prescribed in the shAstrAs, as an offering to God, without attachment, you become सत् (sat), noble and pure, and then जय​ (jaya) victory is yours.

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 22, 2012, 02:30:45 PM

कस्त्वं कोऽहं कुत आयातः
का मे जननी को मे तातः ।
इति परिभावय सर्वमसारम्
विश्वं त्यक्त्वा स्वप्नविचारम् ॥२३॥


kastvam koaham kuta AyAtah
kA mE jananI kO mE tAtah .
iti paribhAvaya sarvamasAram
vishvam tyaktvA svapna vicAram .. 23

Who are you? Who am I? Where do you come from? Who is my mother? who is my father? Think and ponder over these, once you understand, will realise that the world is nothing more than just a dream!


(bhaja gOvindam, Adi shankarA)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Hari on October 22, 2012, 11:21:06 PM
अविनयमपनय विष्णॊ दमय मनः शमय विषयमृगतृष्णाम् ।
भूतदयां विस्तारय तारय संसार सागरतः


avinayamapanaya viShNO damaya manah shamaya viShayamRugatRuShNAm
bhUtadayAm vistAraya tAraya samsAra sAgaratah

O Lord viShNO! Drive away (my) immodesty,
quell (my) mind and dispel the mirage of objects of worldly pleasure.
Spread out compassion (in me) for all beings.
Make (me) cross the ocean of worldly existence.


(shatpadI stOtram, Adi shankarA)



Beautiful prayer from Bhagavan Shankara!
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 23, 2012, 09:38:47 AM
या कुंदेंदु तुषार हारधवला या शुभ्र वस्त्रावृता ।
या वीणा वर दण्डमंडितकरा या श्वेत पद्मासना ॥
या ब्रह्माच्युत्त शंकर प्रभृतिभिः देवैःसदा वन्दिता ।
सा मांपातु सरस्वती भगवती निःशेष जाड्यापहा ॥


yA KundEndu tushAra hAra DhavalA
yA ShubhrA vastrAvritA
yA VINA Vara danDa manditakarA
yA shvEta PadmAsanA
yA brahmAcyuta shankara prabRuthibhih
devai sadA vanditA
sA mAm pAtu saraswatI bhagavatI
nishyeSha jyAdyApahA

My saluations to Goddess Saraswathi,
Who is while like a Kunda flower,
Who shines like the full moon,
Who carries in her hand a Veena and a stick,
Who is seated on the throne of white Lotus,
Who is worshipped by the holy trinity,
With a prayer to drive away all my slothfulness.
(http://devotionalonly.com/wp-content/uploads/2009/09/saraswathi-chalisa.jpg)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 24, 2012, 10:24:20 AM
प्रौढो‌ऽहं यौवनस्थो विषयविषधरैः पञ्चभिर्मर्मसन्धौ
दष्टो नष्टो‌ऽविवेकः सुतधनयुवतिस्वादुसौख्ये निषण्णः ।
शैवीचिन्ताविहीनं मम हृदयमहो मानगर्वाधिरूढं
क्षन्तव्यो मेऽपराधः शिव शिव शिव भो श्री महादेव शम्भो ॥३॥


prauDOahm yauvanasthO viShayaviShadharaih pancabhirmarmasandhau
daShtO naShtOavivEkah sutadhanayuvatisvAdusaukhyE niShaNNah .
shaivIcintAvihInam mama hRudayamahO mAnagarvAdhirUDam
kShantavyO mEaparAdhah shiva shiva shiva bhO shrI mahAdEva shambhO .. 3..

In youth the venomous snakes of sound, sight, taste, touch, and smell,
Bit into my vitals and slew my discrimination;
I was engrossed in the pleasures of wealth, sons, and a youthful wife.
Alas! My heart, bereft of the thought of Siva,
Was filled with arrogance and pride,
Therefore, O Siva! O Mahadeva! O Sambhu! Forgive me, I pray, for my transgressions.

(shiva aparAdha kShamApana stOtram, Adi shankarA)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 25, 2012, 05:05:52 PM
भवाब्धावपारे महादुःखभीरु
पपात प्रकामी प्रलोभी प्रमत्तः ।
कुसंसारपाशप्रबद्धः सदाहं
गतिस्त्वं गतिस्त्वं त्वमेका भवानि ॥२॥


bhAvabdhavapArE mahA dhukhabhIru
papAta prakAmI , pralObhI pramatta
kusamsAra pAsha prabadDha sadAham
gatistvam gatistvam tvamEkA bhavAni

I am in this ocean of birth and death,
I am a coward, who dare not face sorrow,
I am filled with lust and sin,
I am filled with greed and desire,
And tied I am, by the this useless life that I lead,
So you are my refuge and my only refuge, Bhavani.

(bhavAni aShtakam, Adi shankarA)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 25, 2012, 06:47:03 PM
श्रद्धाभक्तिध्यानयोगाम्मुमुक्षोः
मुक्तेर्हेतून्वक्ति साक्षाच्छ्रुतेर्गीः ।
यो वा एतेष्वेव तिष्ठत्यमुष्य​
मोक्षोऽविद्याकल्पिताद्देहबन्धात् ॥४६॥


shradDhabhaktidhyAnayOgAmmumukShOh
mukterhEtUnvakti sAkShAcCrutErgIh .
yO vA etEShvEva tiShTatyamuShya
mOkShOavidyAkalpitAddEhabandhAt ..

Faith, devotion and the practice of meditation - these are declared in the scriptures as the chief factors that help a seeker to attain liberation. Whoever pursues these is liberated from the bondage of the body mysteriously forge by spiritual ignorance.

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 26, 2012, 10:37:00 AM
अहं ब्रह्मेतिवाक्यार्थबोधो यावद्दृढीभवेत् ।
शमादिसहितस्तावदभ्यसेच्छ्रवणादिकम् ॥


aham brahmEtivAkyArthabOdhO yAvaddRuDIbhavEt
shamAdisahitastAvadabhyasEcCravaNAdikam ..

Untill the direct personal experience of "I am Brahman" is gained,
 we must live values of Self-Control, etc., and practice listeniing to teachers,
or reading scriptures and doing daily reflection and mediation upon those ideas.


(vAkya vriti, Adi shankarA)

(http://www.vaastuinternational.com/spiritual_guide/nitya_karma.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 26, 2012, 10:53:53 AM
Today is Friday and very auspicious day for Mother Goddess and sharing this quote of Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal on importance of Lalitha Sahasranama .BTW Sri Bharati Tirtha Mahswamigal is leaving Chennai after finishing his Chaturmasya Vrata here ( I do not know his exact time of departure ) . Personally I was benefited a lot by Acharya's visit to Chennai and had his Darshan 3 times ( one very close and personal with my family Vedic Priest ) and those visits, listening to his talks, watching his ChandraMouliswear Puja etc  helped me develop more shraddha in our Sanatana Dharma, seriousness in learning Sanskrit as well as studying the works of Adi Shankara( his stotras , commentaries etc )  .
Lalita Sahasranamam enunciates the Vedantic truths and describes the Paradevata's saguna rupa; the ways of worship and the manner in which She blesses the devotees. May all devotees gain their well-being by reciting the Lalita Sahasranama - a veritable kalpavriksha - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 26, 2012, 12:33:34 PM
shradDhA:

शास्त्रस्य गुरुवाक्यस्य सत्यबुद्ध्यवधारणम् ।
सा श्रद्धा कथिता सद्भिर्यया वस्तूपलभ्यते ॥२५॥


shAstrasya guruvAkyasya satyabuddhyA avadhAraNA |
sA shraddhA kathitA sadbhiH yayA vastu upalabhyate || 25
 
The firm conviction that what the scriptures and the guru say is true, is called `shraddha' by the wise. By this (shraddha) the reality is attained.

The faithful holding on strong to the words of the Guru with the right humility and reverence is held as shradDhA by which the Truth is grasped.

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on October 26, 2012, 01:31:21 PM
Dear Nagaraj,

This axiom of Sri Sankara speaking about sraddha, without which Reality cannot be attained, should also satisfy
Tusnim, regarding the essential need for sraddha for self inquiry.

Arunachala Siva. 
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 27, 2012, 01:17:38 PM
सम्पत्करणि सकलेन्द्रिय नन्दनानि
साम्राज्यदान विभवानि सरोरुहाक्षि ।
त्वद्वन्दनानि दुरितोद्धरणोद्यतानि
मामेव मातरनिशं कलयन्तु मान्ये ॥


sampatkaraNi sakalEndriya nandanAni
sAmrAjyadAna vibhavAni sarOruhAkShi .
tvadvandanAni duritOdDharaNOdyatAni
mAmEva mAtaranisham kalayantu mAnyE ..

O' Mother, who has eyes as beautiful as
lotus flowers and who is worthy of worship,
let the obeisance offered to you, obeisance
capable of bestowing prosperity, bring
blissful joy to the indrIyAs (senses) having
the power to gift an empire, and remove
sins and purify, always remain with me.


(kanakadhArAstava, Adi shankarA)


(http://1.bp.blogspot.com/-Ig6Y1U_55xY/T09VOOuiEdI/AAAAAAAAIWU/9E5NS5KzWO4/s1600/sri-kanakadhara-1b.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 28, 2012, 08:56:48 AM
The Shastras say that the merit of charity is reduced once you publicise the charity you have performed. Never publicise your charity. - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 28, 2012, 04:31:28 PM
पापान्धकारार्क परम्पराभ्यां तापत्रयाहीन्द्र खगेश्र्वराभ्याम् ।
जाड्याब्धि संशोषण वाडवाभ्यां नमो नमः श्रीगुरुपादुकाभ्याम् ॥ 6 ॥

pApAndhakArArka paramparAbhyAm tApatrayAhIndra khagEshvarAbhyAm .
jAdyAbdhi samshOShaNa vAdavAbhyAm namO namah shrI gurupAdukAbhyAm ..6..

My prostrations to the holy sandals of my Guru, which serve as the Sun smashing all the illusions of darkness (sins), which are like garuda birds in front of the serpents of the three pains of Samsara; and which are like the terrific fire that dries away the ocean of jadata or insentience.
[/t]
(http://anudinam.org/wp-content/uploads/2012/03/bharat-and-paduka1.jpg)

(HH shrI sacCidAnanda shivAbhinava nRusimha bhAratI swAmigal)

Title: arghyA - Offering Water
Post by: Nagaraj on October 29, 2012, 10:41:01 AM
अनादिकल्पविधृतमूलाज्ञानजलाञ्जलिम् ।
विसृजेदात्मलिङ्गस्य तदेवार्घ्यसमर्पणम् ॥१२॥


anAdikalpaviDhRutamUlAjnyAnajalAnnjalim .
visRujEdAtmalingasya tadEvArghyasamarpaNam ..12..

anAdi - beginningless,
kalpa - measure of time (in aeons),

samvRudDha - grown, accumulated,
mUlAnjnyAna - the original nescience,
jalAnjalim - waters offered by folded hands to the deity;
Atmalingasya - for the Supreme Self,
visRujet - to be offered, Casting off, to be given up, release, discard
tadEva - that indeed,
arghya-samarpaNam - (is worth to be) offered to (the Supreme truth, Self)
           (http://www.dattapeetham.com/india/tours/2005/gujarat/sn_trivenisangam_cu.jpg)

The beginning-less original nescience accumulated over the timeless (countless aeons of years, births - metaphorically referred to as water) is (truly) what has to be given up, with folded hands to/before that Supreme Spirit; is alone indeed, the (essence of) offering to the Supreme Truth, that is.


(nirguNa mAnasa pUjA, Adi shankarA)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on October 31, 2012, 06:06:02 PM
People are often devoid of dispassion. The reason for this is the lack of discrimination. Dispassion may dawn due to some calamity but that dispassion is only temporary. Only that dispassion that results from discrimination is lasting. The importance of burning dispassion can never be over-emphasized. It would not be wrong to say that much of the trouble which people encounter in controlling the mind is due to want of Vairagyam.

(HH Sri Abhinava Vidyatirtha Mahaswamigal)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on November 02, 2012, 05:13:01 PM
I received this article from Sri Ramanaduliji, for the benefit of all, i got this translated into English, from Tamil. It is highly inspirational! Many thanks to Ramanaduliji, and my sister in law for translation!

This is an incident that took place in the life of Mahaperiyava, the sage of Kanchi. This is a translation (not verbatim though) of an article written by someone and abridged by someone else.



This incident took place en route Srisailam when Mahaperiyava was touring with His retinue. A royal welcome had been accepted in Kurnool, and a speech also delivered. When the yatra was continuing further, they encountered a small village. Suddenly it started to rain. When someone asked him to step on a coach, He refused saying that it was unthinkable to do so when all others were getting drenched. Slowly the rain turned torrential, stifling further movement. An old Shiva temple was spotted and Periyava decided to stay there. News that He was there, spread like wildfire and people came with Punakumbham. After blessing everyone, the journey was resumed. In a village about 8 miles from there, the zamindar and the people of the village crowded round Him and requested Him to stay in their midst. Accepting that, Periyava announced that He would stay there for 21 days. A place to stay was arranged. The camp was set up quickly.

The following morning, Periyava had gone for His bath. The officials in the Math were getting worried. There were no vilva leaves for the puja. Showing a three leafed vilva, they asked the people of the village to bring a basket. But it was nowhere to be found. It was 10.30. Looking at the articles for puja, He enquired if vilva leaves were not there for the puja. The Math official haltingly said, "the zamindar has sent his men to look for it. It should be here soon." Silently Periyava went to the cowshed in the backyard of the place, found a stone slab and sat in meditation. An hour rolled by. While the officials were wondering if the Chandramouleeswara puja or Bhiksha was even going to happen that day, and how they were going to spend 20 more days in this place, Periyava opened His eyes with a smile. An errand boy of the Math ran in with a basket full of lush green vilva leaves. Periyava was happy. "You said it was not available, but here it is! Who is it who has plucked the leaves with such Shraddha, without the least damage, untarnished and fresh? Now that the vilva leaves are here, let us begin the puja". Saying thus, He started the puja. It was completed and prasadam was also given. "Call the person who brought this, let them also take prasadam", said Periyava. Trembling, the Srikaryam of the Math said, "we do not know who brought it. It was near a slab in a mantapam. We do not know who left it there." Periyava laughingly said, "perhaps Chandramouleeswara Himself brought it for His own puja!" The whole day went off well in puja, music, and speeches. While the whole village was rejoicing, the Srikaryam of the math alone was in a petrified state. His sole thought was - what do I do tomorrow?!!

The following morning he summoned the same errand boy who had brought the leaves and said, "oh saviour, go back to the same place and see if you find the vilva leaves in the same corner today too.. please". And there it was! A basket full of fresh vilva leaves. Getting ready for the puja, Mahaperiyava surveyed the articles and His gaze fell on the vilva leaves. He cast a meaningful glance at the Srikaryam who said, "yes Periyava. This is a basket that was stealthily left by someone today too".

Mahaperiyava told him, "find out who brings it and keeps it there. Inspect that place from dawn tomorrow. Bring the person to me right away." In deference to His command, the Srikaryam went and stood waiting to catch the person who brought the vilva leaves. At around 8.30, a Telugu boy with a tangled tuft, a dirty dhothi with mula kaccham (typical Andhra way of wearing a dhothi) came in. As he left the basket and was getting ready to slip out unnoticed, the Srikaryam came and stood in his way. The boy fell at his feet. In his half baked Telugu, the Srikaryam said, " Have a bath. Comb your hair and tie it into a proper knot, wear washed clothes and some vibhuti on your forehead and come this evening. I will take you to meet Swamigal". The boy nodded and slipped away. At 3 in the afternoon, hair dripping oil, tied into a neat knot, bright dhothi and forehead smeared with vibhuti, the boy appeared. Periyava's eyes which were searching for something, blossomed when they spotted the boy. Prostrating himself, the boy went and stood in a corner. Periyava beckoned to him and asked, "who are you my boy, and what is your name?" The boy replied, "Purandara Kesavulu, aiyya". "How do you speak Tamil?" "My father taught me to speak the language. My mother died when I was two. We are from Usilampatti near Madurai. My father brought me here when I was 6 to eke out a livelihood. We herd cows in the Zamin. Never been to school. My father would give his life up for music. He used to sing songs of Thyagaraja Swami, Purandaradasa and so on. He taught them to me as well. He is no more. Died two years ago. Now I herd cows. I am twelve."

"Alright! I am told that there are no vilva leaves around. Where did you find them?"

(https://fbcdn-profile-a.akamaihd.net/hprofile-ak-snc4/50514_142766979097697_71585_n.jpg)   "While taking the cows out to graze, at the foot of a mountain, some distance from here, my father once told me - hey Purandara, do you see those three leaved trees? Those are vilva leaves. They are very auspicious for lord Shiva. Three days ago, people were frantically looking for these leaves. Afraid that they would not take the leaves if they knew that a lowly cowherd was bringing them, I left them and vanished, taking care not to be seen. I swear on God, this is the truth. Please forgive me."

Looking him square in the eye, Mahaperiyava asked, " Purandarakesavulu, if there is anything you need or desire, tell me. I will get the Math people to do it for you". Tears streaming down his eyes, he replied, "Siva Siva .... no no .... my father has told me that I should have no desires. There are only two wishes I have. One, I will disclose now, and the other, when Saami is leaving this town." Hearing this, with great tenderness, Mahaperiyava asked him what his first wish was. "Saami, my father has taught me songs of Purandara dasa and Thyagaraja. I wish to sing them before you and want Saami to hear them."

Mahaperiyava was besides Himself with joy. "So be it. You sing and I will hear it. Chandramouleeswara's grace is always with you. You will always be blessed." Saying thus, He gave him prasadam and also removed a thulasi mala from His own neck and gave it to him. Until Periyava's stay in town, He got both the vilva leaves and the songs. The boy had a mellifluous voice, and his occasional mispronunciation was corrected by Periyava who enjoyed the music.

21 days later, Periyava was leaving the village. The people of the village were feeling desolate and abandoned. Giving prasadams, Periyava's eyes searched something. In a corner, hugging a pole, tears unabashedly rolling down his cheeks, stood Purandara. Beckoning to him with a gesture of His hands, He asked, "Purandara, you said you would tell me your second wish on the day of my leaving. What is it that you wish?"

"Saami, we have had several conversations while tending to the cows. My father used to say - look here Purandara, we should only ask one wish of God. When we die, we should get Moksham. That is the only thing to ask - he used to say. Saami, please bless me that I should get moksham."

Mahaperiyava was aghast! Then the Para Brahmam blessed him. "Purandara, in due time, I will pray to Chandramouleeswara to grant you moksham. You go happily!" Then, summoning the zamindar, He instructed that everything relating to Purandarakeshava was to be informed to the Math.

Many years rolled past. One afternoon at about 2, Periyava got up suddenly, and walked to the tank in the Kamakshi temple, took a dip and sat in meditation. At the stroke of every hour, a dip, and then meditation again. This went on until six in the evening. Finally, in the evening, Periyava came out of the tank. It was about seven then. An official of the Math came hastily and stood in front of Him. In reply to the question which He asked with His eyes, the person replied, "a telegram from Kurnool saying - Purandarakeshavulu serious. We do not know who has sent this".

This is what Periyava told the Srikaryam - "Purandara keshavan is no more. He succumbed to a fever, and has gone on to his next life. He has six more births to go through. I prayed to Chandramouleeswara that after those six births, he has to attain liberation. To that end, I did adequate japam and prayers for all six births. I have done My duty towards that pure soul".

----------------------------------------------------------------------

(My note - I have also read another version of the same story, where Mahaperiyava is supposed to have said that He nullified all the births that the boy was to take, and sent him straight to moksha. Not that it makes too much of a difference. In the vast span of eternity, 6 births is a mere blip, especially when one has the assurance of liberation at the end of it!) 

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on November 02, 2012, 06:17:01 PM
Dear Nagaraj,

Excellent. All virtues start with humility. Humility, truthfulness, dispassion, conquering anger, lust, greed, etc., are in a row comes
from humility.

I shall give one verse from Manikkavachagar about humility.
 
Arunachala Siva.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on November 02, 2012, 06:23:29 PM
Dear Nagaraj,

Saint Manikkavachagar was ever in Siva Nishta. But he says in this verse, he has no righteousness, no tapas, no good
qualities, no knowledge and he is living like a puppet. But O Siva, You came on your own accord, please come and merge in me. 

சீல மின்றி நோன்பின்றிச் செறிவே யின்றி அறிவின்றித்
தோலின் பாவைக் கூத்தாட்டாய்ச் சுழன்று விழுந்து கிடப்பேனை
மாலுங் காட்டி வழிகாட்டி வாரா உலக நெறியேறக்
கோலங் காட்டி ஆண்டானைக் கொடியேன் என்றோ கூடுவதே. 645  (Ananda Malai, Verse 3, Tiruvachakam.)


Arunachala Siva.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on November 02, 2012, 07:17:34 PM
Beautiful verse Subramanian Sir, humility is the beginning and the end of all knowledge! just some days back i had posted this verse of Adi Shankara:

अविनयमपनय विष्णॊ दमय मनः शमय विषयमृगतृष्णाम् ।
भूतदयां विस्तारय तारय संसार सागरतः


avinayamapanaya viShNO damaya manah shamaya viShayamRugatRuShNAm
bhUtadayAm vistAraya tAraya samsAra sAgaratah

O Lord viShNO! Drive away (my) immodesty (avinaya) ,
quell (my) mind and dispel the mirage of objects of worldly pleasure.
Spread out compassion (in me) for all beings.
Make (me) cross the ocean of worldly existence.

(shatpadI stOtram, Adi shankarA)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on November 02, 2012, 07:29:36 PM
Dear Nagaraj,

Yes. Sri Sankara's thoughts and Saint Manikkavachagar's thoughts are identical.

Arunachala Siva.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on November 02, 2012, 07:33:34 PM
Dear Nagaraj,

Here is another gem from Manikkavachagar in Tiruvachakam, Acho Padigam, Verse 9:

This refers to the same concept.


செம்மைநலம் அறியாத சிதடரொடுந் திரிவேனை
மும்மைமலம் அறுவித்து முதலாய முதல்வன்தான்
நம்மையும்ஓர் பொருளாக்கி நாய்சிவிகை ஏற்றுவித்த
அம்மையெனக் கருளியவா றார்பெறுவார் அச்சோவே. 658

Arunadchala Siva.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on November 04, 2012, 09:29:38 AM

नता ययोः श्रीपतितां समीयुः
कदाचिदप्याशु सरिद्रवर्याः ।
मूकाश्च वाचस्पतितां हि ताभ्यां
नमो नमः श्रीगुरुपादुकाभ्याम् ॥३॥



natA yayOh shrIpatitAm samIyuh
kadAcidapyAshu daridravaryAh .
mUkAshca vAcaspatitAm hitAbhyAm
namO namah shrI gurupAdukAbhyAm


   (http://www.nessp.org/images/sai_baba_paduka_satka.JPG)
The Holy pAdukAs of shiradi sAi bAbA
   
My prostrarions to the Holy Saldals
of my Guru, adoring which the worst
poverty stricken (lacking in all the
qualities of a pure spiritual life),
have turned out to be great
possessors of wealth (Wisdom,
God fearing), and mutes (ignorant)
have turned out to be great
masters of speech (knowledge)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on November 04, 2012, 12:40:37 PM
Dear Nagaraj,

The following are some of  the Padamalai verses of Murugnar which extol Guru's Padam:

1539. Without the shining light of Grace, what can the insignificant jivas do to escape the net of delusion
          and gain clarity?



1453: The bottle gourd that Padam lovingly served up (for me) is the sweet dish of the supreme bliss of liberation,
          not a picture of it drawn on paper.

427:  Padam routed with His lion's roar the rutting elephant of my dream, abolishing my confusion.

949:  Padam, absolute oneness, presided over me, putting an end to my forgetfulness of Swarupa, making this my
         final birth.

1568: Padam is that fiery third eye that dried up with His scorching heat, the desolate ocean of the long succession
          of births, which is so hard to cross over.

Arunachala Siva.   
Title: shradDhA
Post by: Nagaraj on November 08, 2012, 07:23:43 PM
(http://3.bp.blogspot.com/-9ShQY2GR9TY/T8oQb8oeAGI/AAAAAAAAFlk/jh-c3o4EU8c/s1600/20FR_MAHAPERIYAVA14_634798a.jpg)           shradDhA

श्रद्धा कीदृशी ?

गुरुवेदान्तवाक्यादिषु विश्वासः श्रद्धा ।


shradDhA kIdRushI ?

guruvEdAntavAkyAdiShu vishvAsah shradDhA .


What is the nature of shradDhA ?

Faith in the words of the guru and vEdAntA (scriptures) is shradDhA


(tatvabOdhA, Adi shankarA)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on November 08, 2012, 07:38:26 PM
Dear Nagaraj,

One need not be very sharp witted and intelligent. One need not read scriptures. Faith in Guru's words, which is Shraddha, earnestness,
alone is sufficient.

Arunachala  Siva.   
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on November 09, 2012, 07:04:07 AM


कः पथ्यतरो?
धर्मः

कश्शुचिरिह?
यस्य मानसं शुद्धं ।

कः पण्डितो? विवेकी किं विषं?
अवधीरणा गुरुषु॥


kah paThyatarO?
dharmah,

kah shuchiriha?
yasya mAnasam shudDham

kah panditO? vivekI kim visham?
avadhIraNA guruShu

  (http://www.inner-quest.org/Images%202/shankara_172.gif) 

Q: Which is the greatest good?
A:  Dharma

Q: Who is clean in this world?
A:  He who is pure in mind.

Q: Who is wise?
A:  He who has discimination,
     who can discriminate good from bad,
     dharma from adharma,
     eternal from the ephemeral  etc.

Q: What is poison?
A:  Disregarding the words of one’s guru
     and elders


(prashNOttara ratna mAlikA)

Title: Guru
Post by: Nagaraj on November 14, 2012, 04:08:28 PM
श्रोत्रियोऽवृजिनोऽकामहतो यो ब्रह्मवित्तमः ।
ब्रह्मण्युपरतः शान्तो निरिन्धन इवानलः ।
अहेतुकदयासिन्धुर्बन्धुरानमतां सताम् ॥३३॥


Guru is one who knows the scriptures (Truth),
is blameless, not overcome by sensuality,
and a supreme knower of God.
He is at peace in God,
tranquil as a fire that has run out of fuel.
He is a boundless ocean of compassion and
an intimate friend of those who seek his protection ..33..


(vivEkacUdAmaNi, Adi shankarA)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on November 14, 2012, 04:50:01 PM
Dear Nagaraj,

Nice quotes from Vivekchudamani. Thanks.

Arunachala Siva.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on November 15, 2012, 06:31:53 AM
अचक्षुष्ट्वान्न दृष्टिर्मे तथाऽश्रोत्रस्य का श्रुतिः ।
अवाक्त्वान्न तु वक्तिः स्यादमनस्त्वान्मतिः कुतः ॥


acakShuShtvAnna dRuShtirmE thaThAashrOtrasya kA shrutih .
avAkthvAnna tuvaktih syAdamanasthvAnmatih kuthah ..

There is no vision in Me as I am without the organ of seeing. How can there be hearing in Me who have no auditive organ? Devoid of the organ of speech. I have no act of speaking in Me. How can there be thinking in Me who have no mind?

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on November 15, 2012, 06:38:30 AM
अहं ब्रह्मास्मि कर्ता च भोक्ता चास्मीति ये विदुः ।
ते नष्टा ज्ञानकर्मभ्यां नास्तिकाः स्युर्न संशयः ॥


aham brahmAsmi karthA ca BhokthA cAshmIti yE viduh .
tE naShtA jnyAnakarmaBhyAm nAstikAh syurna samdhayah ..

Those who think themselves to be one with brahman and at the same time to be doers and experiencers should be regarded as fallen from both knowledge and duties. They are, no doubt, unbelievers in the vEdAs.

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on December 02, 2012, 03:55:41 PM
निमित्तं मनश्चक्षुरादिप्रवृत्तौ निरस्ताखिलोपाधिराकाशकल्पः ।
रविर्लोकचेष्टानिमित्तं यथा यः स नित्योपलब्धिस्वरूपोऽहमात्मा ॥१॥


nimiththam manashckShurAdhipravRuththau nirasthAKhilopADhirAkAshakalpah .
ravirlOkacEShtAnimiththam yaThA yah sa nithyOpalabDhisvarUpOahamAthmA ..1..

I am the AthmA which is of the nature of eternal consciousness and which is the cause of the functioning of the mind, eye and all other organs, in the same way as the sun is the cause of the activities of all beings on this earth. But when not associated with the limiting adjuncts (in the form of the body, mind and sense-organs), I, am like space.

(hasthamAlakIyam, hasthamAlakA)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on December 02, 2012, 06:13:16 PM
Hastamalakam is a great verse of Sankaracharya and it is one of the four works Sri Bhagavan rendered in Tamizh verse.

The others are: Guru Stuti, Sri Dakshinamurty Ashtakam, Atma Bodham. Vivekachudamani has been done in Tamizh prose.

Arunachala Siva.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on December 04, 2012, 09:02:06 AM
विद्या ददाति विनयं विनयाद्याति पात्रताम् ।
पात्रत्वाद्धनमाप्नोति धनाद्धर्मं ततः सुखम् ॥ ५ ॥


vidyA dadAti vinayaM, vinayAdyAti pAtratAM |
pAtratvAddhanamApnoti, dhanAddharmaM tataH sukhaM || 5 ||

Knowledege makes one humble, which gives one qualification. Being qualified,
one attains wealth for ther performance one's true purpose, which lead to happiness.


Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on December 05, 2012, 10:46:00 AM
Ishwara knows what is best for everyone. If He is pleased there is nothing else to be accomplished by a devotee. - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on December 14, 2012, 10:32:01 AM
मौलौ गङ्गा शशाङ्कौ करचरणतले शीतलाङ्गा भुजङ्गा:
वामे भागे दयार्द्रा हिमगिरिदुहिता चन्दनम् सर्वगात्रे ।
इत्थम् शीतम् प्रभूतम् तव  कनकसभानाथ सोढुम् क्व शक्ति:
चित्ते निर्वेदतप्ते यदि भवति न ते नित्यवासो मदीये ॥


maulau ganga shashaankau kara charana tale shitalaangaa bhujangah
vaame bhaage dayaardra himagiri tanaya chandanam sarvagaatre
itham shitam prabhutam tava kanakasabhanaatha sodum kvashaktihi
chitte nirveda tapte yadi bhavati na te nityavaaso madiye

On your locks are the river ganga and the moon.
On your feet and arms are the cold serpents.
Your left part is the compassionate daughter of the snow mountains.
And you have the cool sandal smeared all over your body.

How, O Lord of the golden cosmic hall,
are you able to bear such cold (chill)?
[O' Lord] You are welcome to stay eternally in my heart
- which is warm (hot) due to the sins I have committed.

This shloka is so wonderful, packed with emotion and love and an intense yearning. Appaiah Dhikshita Sings looking at the Nataraja, O Lord, Thou art having the cool Ganges always flowing over your head along with the cool moon, what to say of your limbs, which have become the residing place of cold and dreaded serpents, Your left part? it is occupied by the daughter of Himagiri (Himalayas Snow mountain), whose compassion knows no bounds, and in such cold surrounding, all of your body is  smeared with cool sandal paste! O Lord! who art the Lord of the kanaka Sabha, Cosmic Golden Hall, How are you able to bear such cold and chill? I pray Thou cool self, please consider and reside within me, my heart, chitta, which is very hot, as a result of various karmas, sufferings, and ignorance! Subside the burning heart by casting thou grace upon me, by the cool touch of Thy holy feet. Soak me (Heat, mind, ego) with Thou (Cool, Self, Atma) (not exact translation, just my own expression)

(Appaiah Dhikshitar)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on December 24, 2012, 09:22:50 PM
Even if we were to spend ten minutes in chanting the names of the Lord with devotion, that will amount to a great virtuous deed. Some allow their minds to wander in all directions when they perform their puja or sandhyavandanam. : I have to receive such- and such an amount from this person; I have to file a case against this person" – such are the kinds of thoughts entertained by some during worship. This is not correct. Set aside all your worldly thoughts when you sit for puja and concentrate on Ishwara during that short period of ten minutes or so. Even though the time for which you do puja is very short, if it is spent with devotion, it will yield great punya (virtue). - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on December 25, 2012, 08:51:49 PM
Deliverance from misery is possible only be the direct knowledge of one's true nature. And that happens only through the Guru's Grace.- Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on December 27, 2012, 09:13:04 AM
The claim that they can not find even a little time for god, is unacceptable. It is true that in cities, people do leave early for work and return home late. But I ask them, ‘ How is it that you do find time for the newspaper, radio and television? Can you not spare a little of this time to Ishwara? Your attitude only shows that there is a lack of devotion. Shed this attitude and develop devotion." He who has no devotion, tries to find excuses for his own lapses.

Deep devotion to God must be developed and we must set aside at least a little time everyday for his worship. - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on December 30, 2012, 03:54:22 PM
Think carefully before advising

It is all right for elders to give advice to others. But it must be done under appropriate circumstances and at the appropriate time. Otherwise their words will have no value.

While the Pandavas were undergoing vanavasa, Arjuna, on the instruction of sage Vyasa, sat for tapas to gain the Pasupatastra, keeping hid bow and arrow by his side.

At that time an elderly Brahmin came to Arjuna and started advising him: "it is all right for you to do tapas. But it is is not proper to keep the bow nad arrow by your side. Tapas does not require them. On the other hand, it needs qualities, such as equanimity and forbearance (sama, dama). The bow and arrow are symbols of anger (krodha). These two will not match.

"Hence, set aside both of these and do penance for mukti (salvation)."
Arjuna replied: "Sir, Whatever you say is right. But you are saying all these without knowing about my situation. Our cousins have unjustly snatched our kingdom and driven us into the forests. We have to regain our kingdom from them. Hence, by the instructions of sage Veda Vyasa, I have sat for tapas to secure the Pasupatastra, and not for attaining mukti.. So I am not in a position to take your advice. Even if Brihaspati says something without understanding the situation, his words will be futile."

Therefore one must carefully think before giving advice.

(Bharati Theertha Swamigal)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on January 09, 2013, 06:44:01 AM
Everyone in times of danger thinks of his mother. The Supreme Goddess is the Mother of all the worlds. She is variously called as Lakshmi, Sarasvati, and Tripurasundari. If we remember Her even once a day, we will get over our difficulties with amazing ease.- Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on January 09, 2013, 06:27:40 PM
Dear atmavichar100,

Please read the wonderful Matruka Panchakam of Sri Saankara in this context.

Arunachala Siva.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on January 09, 2013, 06:31:43 PM
Dear atmavichar100,

Please read the wonderful Matruka Panchakam of Sri Saankara in this context.


Arunachala Siva.

Sure Subramaniam Sir

Will add the same here after I find it .
Om Peace
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on January 09, 2013, 06:45:22 PM
Subramanian sir, Sri Atmavichar,

i am urged to post again the wonderful maatru panchakam of the Adi Shankara, very moving it is -

These five verses are said to have been composed by Sri Sankara on the death of his mother. When he left his home as a wandering ascetic he promised his mother that on her death he would come to cremate her.

aasthaam tavaddeyam prasoothi samaye durvara soola vyadha,
nairuchyam thanu soshanam malamayee sayya cha samvatsaree,
ekasyapi na garbha bara bharana klesasya yasya kshmo dhathum,
nishkruthi  munnathopi thanaya tasya janyai nama.


The unbearable pain endured by her at the time of delivery,
the lack-lustre feeling and the emaciation of the body during
pregnancy, the year-long sharing of the bed dirtied by the
baby, none of these sufferings borne by the mother because of
pregnancy can be compensated in the least by a son, however
great he may be. Salutations to that mother.

gurukulamupasruthya swapnakaale thu drushtwa,
yathi samuchitha vesham praarudho maam twamuchai
gurukulamadha  sarva prarudathe samaksham
sapadhi charanayosthe mathurasthu pranaama.


Having dreamt of me as clad in the robes of an ascetic, she
rushed to the gurukula where I was studying and wept aloud.
The entire grurukulam also wept with her at once. O mother,
salutations to your feet. 

ambethi thathethi shivethi tasmin,
prasoothikale yadavocha uchai,
krishnethi govinda hare mukunde tyaho,
janye rachito ayamanjali.


O mother, who at the time of delivery cried aloud in pain, “O
mother, O father, O Lord Siva, O Krishna, O Govinda, O Hari,
O Mukunda”, I offer this obeisance to you. 

na dattam mathasthe marana samaye thoyamapi vaa,
swadhaa vaa no dheyaa maranadivase sraadha vidhina
na japtho mathasthe marana samaye tharaka manu,
akale samprapthe mayi kuru dhayaam matharathulaam.


O mother, I did not give you even water at the time of death.
I am barred from performing the prescribed religious rites for
you on your death anniversary. O mother, I could not chant
the ‘taraka mantra’ for you at the time of death. O mother,
bestow your incomparable compassion on me who was late in
coming.   

Note. Sri Sankara Bhagavatpada had promised his mother
that, wherever he was, he would come to her bedside at the
time of her death. He came and performed her cremation, in
spite of opposition from the members of his community on the
ground that, being a sannyasin, he had no right to perform the
funeral rites.

mukthaa manisthvam, nayanam mamethi,
rajethi jeevethi chiram sthutha thwam,
ithyuktha vathya vaachi mathaa,
dadamyaham thandulamesh shulkam.


When you fondled me as a child these affectionate words
came out of your mouth: “You are a jewel, you are my eyes, O
my dear one, my son, may you live long!”. To that mouth I am
now giving these dry grains!

Note. One of the rites before cremation is putting dry rice into
the mouth of the deceased. Sankara laments that he has to do
this for his mother from whose mouth words of great affection
had emanated.

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on January 09, 2013, 06:49:23 PM
Dear Nagaraj,

Thank you very much.

Arunachala Siva.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on January 09, 2013, 06:51:18 PM
Thanks Nagaraj for sharing the same .
Om Peace
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on January 10, 2013, 08:17:42 PM
(http://i1066.photobucket.com/albums/u405/Sumi1971/19.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on January 10, 2013, 09:17:53 PM
உபாசனா தெய்வம் ஒன்னோட பேசும். என்ன? புரிஞ்சுதா?

(https://lh4.googleusercontent.com/-ei1Q6fYZ3gc/Td8aC_zBtoI/AAAAAAAACbg/YlpAPeYZjNE/s500/024.jpg)
பெரியவாளுடைய இந்த அறிவுரை  நம் எல்லோருக்கும் ஒரு சம்மட்டி அடி !

சிமிழி பிரஹ்மஸ்ரீ வெங்கட்ராம சாஸ்த்ரிகள் பெரியவாளுடைய அன்புக்கும் அபிமானத்துக்கும் ரொம்ப அருகதை உடையவர்.  அப்படியொரு அனுஷ்டானம் ! பெரியவாளிடம் பக்தி!

அவர் மறைந்ததும், அவருடைய பிள்ளைக்கு பால்யத்திலேயே ரெண்டு சன்யாசிகள் மூலமாக தேவி உபாசனை உபதேசிக்கப்பட்டது.  பல ஆண்டுகள் உபாசித்தும் “உபாசனையில் வாக்கு, சரீரம் ரெண்டும் ஈடுபடர அளவு, மனஸ் ஈடுபட மாட்டேங்கறது. அதனால மனசுக்கு சாந்தி கெடைக்கவேயில்லை” என்ற இந்த உண்மையான எண்ணம் ரொம்ப வலுத்துக் கொண்டே போனது. பல வழிகளை கையாண்டும் ஒன்றும் பிரயோஜனமில்லை. பெரியவா மட்டுமே இதற்கு வழி காட்டமுடியும் என்ற நம்பிக்கையில் பெரியவாளிடம் வந்தார்.

கார்வேட் நகரில் ஒரு குளக்கரையில் அழகாக வேய்ந்திருந்த ஒரு சிறு கொட்டகையின் வாசலில் அமர்ந்திருந்தார். எத்தனைதான் அறிமுகம் இருந்தாலும், பூர்வர்கள் யார் யார் என்பதெல்லாம் தெரியாதது மாதிரி கேட்டுக் கொள்வார்.  நாம் இன்னாரது வம்சத்தில் வந்திருக்கிறோம் என்று சொல்லி அறிமுகப்படுத்திக் கொள்வதை அவர் மிகவும் விரும்புவதாக இருக்கும்.  இந்த உபாசகரும் தான் சிமிழி சாஸ்த்ரிகள் பிள்ளை என்று சொல்லிவிட்டு, தன் மனஸ் படும் கஷ்டத்தை சொல்லி, வழிகாட்ட வேண்டும் என்று வேண்டினார். அப்போது நடந்த சம்பாஷணை………..

“தேவி உபாசனை பல வர்ஷங்களா பண்ணிண்டு இருக்கேன். ஆனா, மனஸ் துளிகூட ஈடுபடலை. ரொம்ப உறுத்தறது. எனக்கு ஒரு வழி காட்டணும் பெரியவா”

“என்ன சொல்றே? அதனால என்ன தப்பு?”

“மனஸ் தனி வஸ்துவா இருக்கறதால, பூஜை முழுமையாகாத மாதிரி இருக்கு”

“அதுக்கு நா என்ன பண்ணறது?”

“மனஸ் ஈடுபட ஒரு வழி காட்டணும்”

“என்ன படிச்சிருக்கே?”

…………சொன்னார்.

“இத்தனை படிச்சும், ஒனக்கு விவேகமில்லே! ஒன் மனஸை நா திருத்த முடியாது”

“என்னாலேயே என்னை திருத்திக்க முடியலை. அதான் பெரியவாட்ட வந்தேன்”

“என்னை என்ன செய்ய சொல்றே?”

“மனஸ் சாந்தி அடையணும்”

“நீ என்ன பூஜை பண்றே?”

“அம்பாளை படத்துலேயும், விக்ரஹத்துலேயும், யந்த்ரத்துலேயும்  பூஜை பண்ணறேன்”

“ரொம்ப சரி. படத்ல அம்பாள் இருக்கறதா நெனச்சுதான பூஜை பண்றே?”

“ஆமாம்”

“அப்போ…….இந்த கொறையைக் கூட அவகிட்டயே சொல்லியிருக்கலாமே?  நெறைய படிச்சிருக்கே. படம், விக்ரஹம், யந்த்ரம்….ன்னு எல்லா எடத்துலேயும்  அவ இருக்கறதா பூஜையும் பண்றே. ஆனா, ஒண்ணுலயும் ஒனக்கு பிடிப்போ, நம்பிக்கையோ இல்லை. அம்பாள் ஓங்காத்துலேயே, ஒன் பக்கத்துலேயே இருக்கறச்சே, ஒன் கொறையை அவட்ட சொல்லி அழத் தெரியலையே! இனிமே அவகிட்டயே சொல்லி அழு! இங்க வராதே. நான் என்ன பண்ண முடியும்?”

மிகவும் சூடாக பதில் வந்ததும், உபாசகர் விக்கித்து நின்றார். மனஸ் இந்த பேரிடியை தாங்கமாட்டாமல், கண்களில் ஜலம் முட்டி நின்றது. நமஸ்காரம் பண்ணிவிட்டு உத்தரவு வாங்கிக் கொள்ள யத்தனித்தார்.  அம்பாள் மனஸ் இறங்கினாள்………..

“ரொம்ப கோவிச்சுண்டுட்டேனா ! நீயே ரொம்ப ஆசையா அம்பாளை உபாசனை பண்றே!  மனஸ் ஈடுபடலை..ன்னு ஒனக்கே தெரியறது. உபாசனை…ன்னா சமீபத்ல இருக்கறதுன்னு அர்த்தம். ஒனக்கு எப்பவுமே பக்கத்ல இருக்கறவள் கிட்டே ஒன்னோட கொறையை சொல்லாம, நீட்டி மொழக்கிண்டு எங்கிட்ட வந்தியே!….ங்கறதாலதான் கொஞ்சம் அப்பிடி ஒரைக்கறா மாதிரி சொன்னேன்.

இனிமே……….என்ன கொறையானாலும், எதுக்கும் அவளைத் தவிர வேற யார்கிட்டயும் சொல்லக் கூடாது ! நீ பூஜை பண்ற தெய்வத்துகிட்ட, அது அம்பாளோ, சிவனோ, விஷ்ணுவோ, பிள்ளையாரோ….யாரா இருந்தாலும் சரி, அவா கிட்டேயே கேட்டாத்தான் ஒன்னோட நம்பிக்கைக்கு ஏத்தா மாதிரி அனுக்ரகமும் கெடைக்கும். உன் உபாசனா தெய்வம் ஒன்னோட பேசும். என்ன? புரிஞ்சுதா?……..நம்பிக்கைதான் எல்லாம்.  அவளோட அனுக்கிரகம் ஒனக்கு நிச்சயமா உண்டு! கவலைப்படாதே…..க்ஷேமமா இரு!” என்று அபயஹஸ்தம் “கொடுத்தாள்” !

இனி ?…………. எனக்கென்ன மனக்கவலை? என் தாய்க்கன்றோ தினம் தினம் என் கவலை.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on January 10, 2013, 10:03:17 PM
Thank you so much for posting this Sri Atmavichar.

 ॐ
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on January 11, 2013, 06:34:30 AM
Krishna(atmavichar),
What a wonderful way Mahaperiyava drives home the lesson!I thoroughly enjoy all these stories and there are thousands of them in this Great one's reign of Grace.
Thanks very much.
Namaskar.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on January 11, 2013, 09:30:38 AM
Ravi , Nagaraj

Thanks for your positive comments . Yesterday I was completely soaked with various devotee's experience with Sri Kanchi Maha Swamigal and the posted incident really shook me .  We dismiss day to day pujas to our deities as some thing as routine ritual and then desperately run to Divine men for blessings and Guidance and here Sri Kanchi Maha Swamigal has pointed out that the God in your own Puja altar is sufficient to Guide you if you seek its guidance with full earnestness .
I had a taste of this myself few days back when I misplaced an important Document( I have shared it in another thread )  and got back the same after saying my daily prayers with full devotion before the deity .

Om Peace
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on January 11, 2013, 11:45:49 AM
This post on Kanchi Maha Swamigal will be more useful if we read in the Context of the one posted above by me in Tamil . In the first post Kanchi Maha Swamigal request people to use their own Prayer altar at their house ( i.e their own Ishta Deivam ) to connect with the almighty and here he gives reason why for some people in spite of saying prayers regularly at home it does not work well . Periyava asks people to do the prayers sincerely sitting in front of the deity and doing the prayers with full concentration and not just mechanical repetition of the prayers while doing other house hold work .

(http://mahaperiyavaa.files.wordpress.com/2012/12/him15-rojappoo.jpg?w=225&h=300)

நேத்திக்கு ஒரு அம்மா சொன்னார். நான் நெறைய ஸ்லோகம்  பாராயணம் பண்றேன்.மத்யானம் சாப்பிடவே ஒரு மணியாறது.   ஆனா பிரச்சினைகள் தீரலே…பகவான் கண் பார்க்கலேன்னு வருத்தப்பட்டார்.

“ஸ்லோகம் சொல்றச்சே சுவாமி முன்னாடி உட்கார்ந்துண்டு,  சுவாமியை மனசிலே நிறுத்திண்டுதானே பாராயணம் பண்றேள்”னு கேட்டேன்.

“அதெப்படி முடியும்? குளிச்சிண்டே,வேற வெலை பார்த்துண்டே தான் சொல்றேன்.எல்லாம் மனப்பாடம்.தப்பு வராது”ன்னா.

காய் நறுக்கணும்னா அரிவாள்மணை,கத்தியைக் கிட்டே வைச்சுக்கறோம். சமைக்கணும்னா அடுப்பு கிட்டே போகணும்.

குளிக்கணும், துவைக்கணும்னா தண்ணீர் பக்கத்திலே போறோம். ஸ்கூட்டர், கார் எதுவானாலும் கிட்ட இருந்து ஓட்டினா தான் ஓடறது.

ஆனா ஸ்லோகம் சொல்லணும்னா மனசு சுவாமிகிட்டே போக வேண்டாமா? “ஸர்வாந்தர்யாமி” தான் அவன். ஆனாலும் பிரச்சினை பெரிசுன்னா பக்கத்துல உட்கார்ந்து அனுசரணையா சிரத்தையா
சொல்லுங்கோ… நிச்சயம் கேட்பான்.


வேறு வேலையில் கவனம் இல்லாமிலிருந்தால் விபத்து நடக்கும். ஆனா பகவான் ஞாபகம் இல்லாம ஸ்லோக மந்திரத்தை முணு முணுத்தா போறும்னு நெனைக்கலாமா?


புதுப் பூவைப் பார்த்தா பகவானுக்குத் தரணும்னு ஆசை வரணும். தளதளன்னு இருக்கிற சந்தனத்தை பகவானுக்கு பூசிப் பார்க்கணும்னு நெனைப்பு வரணும்.இந்தப் புடவையிலே அம்பாள் எப்படி
இருப்பாள்னு நெனைச்சு தியானம் பண்ணினாலேகருணை செய்கிறவாளாச்சே!

கல்லைத் தூக்கி சமுத்திரத்திலே போட்டா மூழ்கிடும். ஆனா மரத்தாலே கப்பல் பண்ணி, அதிலே எத்தனை கல் ஏத்தினாலும் மூழ்கிறதில்லே!

கவலைகள் கல்லு மாதிரி,பகவான் தெப்பம் மாதிரி, மனசு என்கிற சமுத்திரத்திலே பகவானைத் தெப்பமாக்கணும். தெய்வத்தை இணைக்கிற ஆணிகள் தான் பூஜை மந்திரங்கள் எல்லாம்.
அப்புறம் கவலைகளைத் தூக்கி தெப்பத்தில் இறக்கலாம். சம்சாரசாகரத்தில் மூழ்கடிக்கப்படாமல் கரை சேர்ந்து விடலாம்.


*****
From the book ஸ்ரீ பரமாச்சார்யாள் பாதையிலே — ஆர்.பொன்னம்மாள்.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on January 11, 2013, 12:01:27 PM
Sri Atmavichar  God willing, kindly keep posting articles on Paramacharya,

Gratitude,

 ॐ
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on January 11, 2013, 12:26:50 PM
Friends,
Our Friend Subramanian has posted the wonderful koodAra valli today.Here is an incident of our koodArai vellum Govindan-Kanchi MahaswAmi:

1939 ஜூனில் காசி யாத்திரையின் முடிவாக ஸ்ரீசரணாள் வடபுலத்திலிருந்து திரும்பி தென்கோடியான ராமேஸ்வரம் சென்றுகொண்டிருக்கறார். ஏறக்குறைய இறுதிக்கட்டம். திருப்புனவாயிலைக் கடந்து தேவிபட்டணம் போகும் வழி..

சுக்ரவார பூஜை பொருத்தமாக தேவிபட்டணத்தில் ஏற்பாடாகியிருந்தத. அதற்குத்தான் விரைகிறார்..

ஆயின் தேவி அங்கே காளிரூபம் கொண்டிருப்பதாக அல்லவோ தோன்றுகிறது?

அங்கு ஊராட்சி முக்யஸ்தர் ஒரு முஸ்லீம் மரைக்காயர்.. வெளிப்படவே ஐக்கிய இந்தியக் கொள்கையிலும், ஹிந்து மதத்தாரிடமும் முஸ்லீம் லீக் பகமை பாராட்டி வந்த அந்நாளில் அவர் அங்கு ஒரு பெரிய கட்சிக்கூட்டத்திறகு ஏற்பாடு செய்திருந்தார். அதன் தொண்டர்கள் ஹிந்து சமுதாயத்தின் விஷயமாக குண்டர்களே ஆகித் தெருக்களில் ஆயுதமும் கையுமாக அன்று செய்த தர்பாரில் ஊரே கிடுகிடுத்துக் கொண்டிருந்தது. ஹிந்துக்கள் நடுநடுங்கிக்கொண்டருந்தனர்.

செல்லும் வழியில் ஸ்ரீசரணாளுக்குச் செய்தி வந்தது. பயணத்தைத் தொடராமல், இருந்த இடத்திலேயே அப்போதைக்கு ‘நிப்பாட்டி’ விடலாம்; தேவிபட்டணத்தில் கூட்டம் முடிந்து, ஊர் அமைதிக்குத் திரும்பியபின்னர் மீண்டும் பயணம் மேற்கொள்ளலாம்; வேறு வழியில்லை என்று அனைவரும் கருதினர்.

அந்த அனைவர் கருத்தும் எந்த ஒருவரின் அங்கீகாரத்தில்தான காரியமாகுமோ, அவர் ஏதும் சொல்லாமலே மோன சாந்த விக்ரஹமாக, ஆயினும் உத்ஸவ விக்ரஹமாக மேலே சென்று கொண்டேயிருந்தார்.

அதே வழியில் அந்த மரைக்காயரே எதிர்ப்படும்படி நேர்ந்தது! கூட்டத்திற்கான ஏற்பாடுகளைச் சுற்றுப்பிரதேசங்கலும் செய்து விட்டு அவர் திரும்புகையில் ஸ்ரீசரணாரின் பரிவாரம் வருவதைக் கண்டார்!

பரிவாரத்திடை வந்த பரமரையும் கண்டார்.

எப்படிக் கண்டார்? மைத்ரீ தேவதையாகவேதான் கண்டிருக்கவேண்டும

பெரியவாளிடம் நெருங்கி வந்து பெரிதாகக் கும்பிட்டு நின்றார். அவர் நெஞ்சமெல்லாம் பக்தி பூரிக்க உருகியிருந்தது வெளிப்பார்வைக்கே தெரிந்தது.

முதல் தரிசன மாத்திரத்தில் முழு மனமாற்றம்! மாறு நினைத்த மனம் அன்பிலே கொண்ட அதிசய மாற்றம்!

தற்செயலாகக் கிடைத்த தரிசனம் தாம் எதிர்பார்க்காததோர& அமைதியையும், இன்பத்தையும் ஊட்டியதை அவருக்குத் தெரிந்த மொழிநடையில் உணர்ச்சியுடன் பெரியவாளிடம் தெரிவித்தார்.

“நம்ம ஊர்ல சாமி வந்து பூசை பண்றது பாக்கியங்க! எங்களைச் சேர்ந்தவங்களுக்கு சொல்றேங்க! என்ன பணியானாலும் செஞ்சு குடுப்பாங்க. சாமி நல்லா நம்ம ஊர்ல இருந்து, எங்களுக்கெல்லாம் அருளு பண்ணிட்டுப் போகணுங்க” என்று வேண்டிக் கொண்டார்.

“உங்க மனஸுப்படியே ஆகட்டும்!” என்று ஸ்ரீசரணர் நெகிழ்ந்து கூறி ஆசி வழங்கினார்.

பெரியவாள் புன்ணியத்தில் குண்டராட்சி பெரியவாளுக்கே தொண்டர் மாட்சியாக உருமாறிற்று.

ஒருபுறம் லீக் கூட்டம் அமைதியாகவே நடக்க, மறுபுறம் தேவியின்---காளி ரூபத்தில் அல்ல; ஸௌம்ய லலிதா ரூபத்திலேயே உள்ள தேவியின்------பூஜையும் கோலாஹலமாக நடந்தேறியது.

அன்னையன்பின் வடிவான அவதார அன்னைக்குச் செய்யும் பூஜை மணிக்கணக்கில் நீள்வதுண்டுதானே? அப்படித்தான் அன்றும் நடந்தது.

கூட்டம் முடிந்த பின்னும், பூஜை நடப்பதறிந்த மரைக்காயர் தம் முஸ்லீம் பரிவாரத்துடன் முகாமுக்கு வந்து, அவர்களோடு வெளியே காத்திருந்து, தாங்கள் கொண்டு வந்திருந்த ஏராளமான பழக்கூடைகள், பூக்கூடைகள், கட்டுக்கட்டாக ஊதுபத்தி, புட்டி புட்டியாக அத்தர், பன்னீர் முதலானவற்றை உள்ளே அனுப்பி வைத்தார்.

பூஜை முடிந்ததும் நேரே பெரியவாள் அவர்களுக்குத் தரிசனம் வழங்கத்தான் வந்தார். எப்போதுமே அன்னையன்புக்கு மூர்த்தமான அவரது திருவுருவம் இதுபோன்ற அன்னை வழிபாட்டிற்குப் பின்னோ முன்னிலும் அன்பு மெருகேறி ஜ்வலிப்பது வழக்கம். இன்றோ அந்த வழக்கத்திற்கும் அதிகமான அன்பொளி வீச வந்து நின்று, திருநயனத்தால் அதனை அவர்களுக்கு அள்ளித் தெளித்தார்.

அப்போதும், அன்னிய மதத்தினர், அன்று சில மணிகள் முன்பு கூட, என்ன அநியாயம் செய்வரோ என்று அஞ்ச வைத்தவர்கள், கனிந்த மனத்தோடு, கனியும் மலரும், மணமிகு மற்ற கையுறைகளும் கொண்டுவந்து கொட்டிப் பணிந்தவாறிருந்தனர

‘அன்னியோன்னியம்’ என்று ஒரு அழகான சொல். அன்னியம் என்பது அன்னியமாகிவிடும் ஆரன்பைக் காட்டும் சொல். அதற்கு அற்புதச் சான்றாயிருந்தது அந்த நிகழ்ச்சி.

“இத்தனை அன்பா நீங்க செய்யறதை நான் ஸந்தோஷமா ஏத்துக்கத்தான் வேணும். ஆனாலும் இவ்வளவு தாங்குமா’ன்னு இருக்கு!” என்று உள்ளத்திலிருந்து கூறினார் ஸ்ரீசரணர்.

“ஏங்க தாங்காம?” என்றார் மரைக்காயர், பரம பவ்யமாக. “ சாமியை செகத்து குரு—வுன்னு சொன்னாங்க. அப்ப எங்களுக்கும் குருதானுங்களே! நாங்க என்னதான் செய்யக் கூடாது?” என்றார் அந்த முஸ்லீம் லீக் தீவிரவாதி!

Namaskar.

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on January 11, 2013, 12:54:15 PM
Dear Ravi,

Wonderful anecdote from Maha Swami's life. He is the koodarai vellum Govindan! He is Siva-Sakti - two in one.
Perhaps, we can call him, Ardha Nariswarar!
Devi Pattanam is another Tiruvannamalai!

Arunachala Siva.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on January 11, 2013, 01:05:07 PM
Dear Ravi

Thanks for sharing the beautiful incident of Kanchi Mahaswamigal .
According to Patanjali Yoga Sutra II-35
Abstinence from injuries and killing , being established , all hostilities are given up in the presence of the practitioner .

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on January 11, 2013, 07:42:53 PM
(http://yogeshvar.files.wordpress.com/2011/06/cropped-mahaswami.jpg)



Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on January 11, 2013, 08:11:24 PM
12. The 54 Lives Saved by Annai Saradamaball!
(Mahima of Sringeri Sri SaradambaL)

(http://www.sringeri.net/wp-content/themes/sringerisharadapeetham/res/images/sharadamba.jpg)
This happened several years ago. We decided on a yAtra (pilgrimage) to the
kshetras (holy places) in Karnataka, more than fifty devotees of us teaming up for
the tour. We started our journey in a large tourist bus. It was our custom to first go
to Kanchi, have darshan of PeriyavaaL and then continue our journey.
Around 4 o' clock in the afternoon of that day we stood up after prostrating to
Maha SwamigaL in SriMaTham. Giving us his blessings, laughing and raising
both his hands SwamigaL asked, "You people have come as a large ghoSTi... well,
what's the matter?" Forthwith I elaborated on the details of our Karnataka Yatra to
SwamigaL.
Feeling happy he asked, raising his eyebrows, "What is the uddesha (motive)
about the first place to go?" I said, "It is our uddesha, Periyavaa, that on reaching
Mangalore, we would first go to Talakkaveri, do our saMkalpa snAnam (bath and
prayer) there and then go to Sringeri. After that we have decided to have darshan
at SubrahmaNya, Dharmasthala, Udipi, Kollur Mukambika, Kateel Durga
Parameswari... in this order."
Before I could finish SwamigaL interrupted me. "Wait, wait... In the list you have
mentioned, you have missed an important place..." Looking at us who were all
standing with a question mark on our faces, and smiling, Periyavaa advised us,
"What, you don't understand? I shall tell you... Horanadu kshetra! Mother is
staying there as Annapurani, giving her anugraham. A very special place. Must
have darshan!"
He continued: "You people do as I tell you now. First go to Sringeri kshetram
from Mangalore. There, do your snAnam in Tunga, first have Guru Darshan, get
prasAdam from them, then have darshan of SaaradambaL and start from there (to
other places). After this, you may go to the places in your order of preference. Let
one thing be kept in mind though. Anyday you go to Sringeri, as far as possible,
reach the place before sAyarakSai (evening)."

All of us nodded our heads in affirmation, prostrated and got up. That Walking
God ordered distribution of anugraha prasAdam to us all. The driver and
conductor of the bus were called and the prasAdam given to them too. We started
thereafter.
On the next morning, our journey from Bangalore to Mangalore. We stayed in a
Kalyana Mandapam in Mangalore at night. On the morning the next day we got
ready to move after taking bath. A man named Ramanathan who accompanied us
came to me and said persuading, "We shall first go to Talakkaveri from here. After
doing our saMkalpa snAnam there, why not go to Sringeri later?"
I did not agree to that. "Whatever uttaravu (direction) Kanchi Periyavaa has given,
we should only follow that!” I said. It was not acceptable to them. "First we should
go to Talakkaveri only!" they compelled me, as if having discussed it already
among them. However much I pleaded with them, nobody was prepared to lend
me ears.
The bus travelled towards Talakkaveri. Staying there for a day and after finishing
our saMkalpa snAnam, we started our journey towards Sringeri. It was 8:00 o'
clock in the night. Both the front tyres of the bus that was going on the mountain
road to Sringeri got punctured and the bus stopped. It was pitch dark outside. In
the light from a torch light, Driver and Conductor started working on removing the
wheels with the punctured tyres and fixing the Stepney wheels in their place.
Hunger pinched our stomach; our last meal was at noon in Bagamandala.
Somehow the bus started moving at 10 o' clock. Suddenly it started drizzling. It
was 11 o' clock and yet there was no sight of Sringeri. Only then we had the doubt
whether we were going on the right road! As God-given, we sighted a man coming
in the distance. We stopped the bus near him and inquired. He patted on his head
and said, "This road leads to another place. 15 km before you should have turned
on the road that branched to the right." It gave us a shock!
So the bus needed to be turned towards the direction we came. Driver got down
and had a look. A narrow road, with valleys on both sides. Climbing onto his seat,
Driver said with a falsely assured courage, "You people don't worry. I shall back
up little by little with sharp turns on the steering wheel and somehow move the
bus to an about turn!" and got on the task. Sitting with fear, we started chanting
Rama Namam. Somehow having managed to turn the bus ninety degrees, Driver
said in a loud voice, suddenly worried, "Sir, sir... However much I step on the
brake, the bus starts slipping behind! Raise an even louder ghoSaNam
(proclamation) in the name of God... Only He should save us all now!"
His words
had the effect of dissolving tamarind inside our belly. We too felt the bus slipping
behind. All of us with tears welling up in our eyes started wailing, "Sringeri
Sharadambaa, save us Ma! Sringeri Maha Sannidhaname, save us! Kanchi
PeriyavaaLe, Ramachandra Murtiye, save us, save us...!"

Suddenly Driver said, "Sir, I have now taken my leg from the brake! The vehicle
is not slipping behind! As if a hundred people are supporting it from behind, the
vehicle stands intact! Now no worry at all. Shall turn the bus in a few moments"
and started on his efforts. We did not stop the nAma ghoSaNam.
appAda! (At last) the driver managed to turn the bus. All of us breathed a sigh of
peace! It was exactly 12:00 hours midnight. Exactly at one-thirty we reached the
entrance to Sringeri Samasthanam
. A GanapadigaL who was standing at the
entrance to receive us (it is my recollection that it was Nageswara GanapadigaL!)
said with a laugh, "Vaango, vaango! You are all coming from Madras, right? First
wash your hand and feet and come have some food. You would be hungry. Rice
Uppuma and Bringal Gotsu are ready!"
"How do you know, ShastrigaaL that we are coming? We did not even write to
you?" I asked him. He said laughing, "It is vAstavam (true) that your coming will
not be known to people who are like us. Maha Sannidhanam, dIrgha darshigaL
(with foresight) will be knowing everything, you see? It was only Maha
Sannidhanam who called me around eleven o' clock and gave orders, 'To have
darshan of Sarada, 54 Bhaktas from Madras are coming in a bus. They all come
with great hunger! So ask our people to prepare Rice Uppuma and Gotsu and keep
the food ready. In addition, for them to stay, arrange a large hall.'
After arranging
all that I have come to stand here and receive you all!" He sunk us in surprise.
Seeing the dIrgha dharsanam and karuNa (compassion) of Sri Sri Sri Abhinava
Vidyatheertha SwamigaL, Adiyen (I) wondered. Tears rushed to my eyes. Seeing
that SastrigaL said, "You are amazed at this thing... I am going to tell you another
thing in the morning; you would then be really stunned!
" and led us on. Hot
Uppuma and Gotsu were served ready in 54 nuni (top) banana leaves. We ate the
food filling up our stomach.
The next morning. Finishing our snAnam in the Tunga river, we started to have
darshan of Maha Sannidhanam Sri Sri Sri Abhinava Vidyatheertha SwamigaL.
The SastrigaL we met last night was seen by us.
To him I asked joining my palms, "You said you would tell us some vishayam
(news) in the morning. I pray that you please tell it now."
SastrigaL started talking: "Would have been around 12 o' clock last night. Sitting
in his ekAnta (private) room, Maha Sannidhanam was examining some Sastra
books. I was sitting in the outer hall. Suddenly coming out, Maha Sannidhanam
kept both his hand pressed hard to the wall and started murmuring some mantra. I
too got up. From the posture of Maha Sannidhanam it seemed as if he was
supporting the wall from falling. I did not understand anything. Five minutes later,
taking his hands off the wall, Maha Sannidhanam came to me and said, 'You
witnessed and wondered why I kept my hands against the wall in that pose and did
some Japam. It is nothing else. The bus wherein came those people from Madras
to have darshan of SaradambaL missed its way. Later when they realized the
mistake and turned the bus, the brakes did not apply... bus started moving behind
on its own. The Bhaktas in them wailed, 'save us, save us!' calling aloud the name
of Amma Sarada. So I supported the bus from slipping behind by resting my hands
on the walls. Now everything is alright, and the bus is coming towards Sringeri!
You go and make the arrangements as I told you', and went inside his room. I
stood stunned!"
Listening to this, all of us wept. We started to have darshan of that
Walking SaradambaL.
Looking at this Adiyen who prostrated and got up, Sri Sri Sri Maha Sannidhanam
said laughingly, "Should always listen to what the Mahaans say. And follow it. If
you make a change in it everything that happens would be changed too. What, you
understand?"
With these words he did anugraha of prasAdam. This Adiyen then
realized that Maha Sannidhanam only informed in sUcaka (by indicating) to the
fact of our not following what Sri Kanchi Periyavaa ordered for us!

Author: Sri Ramani Anna (in Tamil)
Source: Sakthi Vikatan issue dated Oct 10, 2007
Glossary:

sUcaka - indicating, betraying, informer, sign, omen
ghoSTi - group, gathering
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: latha on January 12, 2013, 07:42:57 AM
Dear Raviji,

Thank you for sharing such a beautiful story. We are so blessed to hear about these great people.

Om Namo Bhagavate Sri Ramanaya
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on January 13, 2013, 08:48:56 AM
Friends,
Many are the Devotees who  have reminisced on their interaction with Sri Mahaperiyava.I will share this wonderful one written by the inimitable rA Ganapathi.How anger and ridicule can give place to symapthy,then to admiration,then to Reverence,then to Gratitude!
Please excuse and put up with the spelling mistakes in Tamizh and make allowance for it!

In one of his songs Thayumanavar says:

Quote
கல்லாத பேர்களே நல்லவர்கள் நல்லவர்கள் கற்றும்அறி வில்லாதஎன்
கர்மத்தை யென்சொல்கேன்மதியையென் சொல்லுகேன்

This reminiscence of rA ganapathi fully brings this aspect and leaves the reader utterly disarmed and dissolved!


அந்தப் பொன்னடிகள்தாம் பெயர் தெரியாத எத்தனை குக்கிராமங்களில் பட்டு, பல காலம் கூடத் தங்கி, அவற்றைப் புனிதத் தலங்களாகப் புகழ் பெற வைத்திருக்கின்றன?அந்தப் புண்ணியர் அன்றி வேறு எவரேனும், படகுப்பயணம் தவிர வேறெந்த முறையிலும் சென்றடைய முடியாத ஒரு காட்டுப்பள்ளி கிராமத்தில் நான்கு மாதங்களுக்கு மேல் ஒரு பெரிய மடத்துப் பரிவாரத்துடன் தங்கி வியாஸபூஜை, ஜன்மாஷ்டமி, பிள்ளையார் சதுர்த்தி, நவராத்திரி, தீபாவளி ஆகிய பண்டிகைகள் அத்தனை ஜனக்கூட்டத்துடன் ஜாம் ஜாமென்று கொண்டாடியிருக்க முடியுமா? அதென்ன ப்ரேமாகர்ஷணமோ?

காட்டுப்பள்ளியை திவ்ய லோகமாக்கிய அந்த 1965—ஆம் ஆண்டிலேயே சில காலத்துக்கு முன், புண்ணியர், பூஜ்யர், ஸ்ரீசரணர், ஸ்ரீமஹாபெரியவாள் சந்தவேளூர் என்ற சந்தடியறியாப் பட்டிக்காட்டை சிவலோகமாக்கினார். ஆம் அவ்வருஷ சிவராத்ரி பூஜையைக் காஞ்சிக்கும் ஸ்ரீபெரும்பூதூருககும் நடுவிலுள்ள அச் சிறு கிராமத்தில்தான் நடத்தினார். அதற்கு முன்னும் பின்னும் சுமார் ஒவ்வொரு வாரம் அங்கேயே வாஸம் செய்தார்.

அச் சமயம் அவரை மும்முறை தரிசிக்க பாக்யம் கிடைத்தது. அவற்றிலொன்றின்போdhu

பிற்பகல் நாலு மணி இருக்கலாம்.பொக்கைyum போரையுமான படிக்கட்டுகளும், பாசியும் பசலையுமான தண்ணீரும் கொண்ட குளக்கரையில் இந்த நூற்றாண்டு மெய்யாகக் கண்ட அந்த உண்மையான வேதகால ஸந்நியாஸி அமர்ந்திருந்தார்.. விந்தையாகக் கழுத்தில் மலர் மாலை அணிந்திருந்தார்.

ஸந்நியாஸிகள் மாலை அணியலாமா என்று ஒரு வாதமே எழுந்ததுண்டு. ஆனால் பெரியவாள் மாலை அணியும் முறையைப் புரிந்துகொண்டு பார்த்தால், அதைத் தமக்கு அலங்காரமாக அவர் தரிக்கவேயில்லை என்று தெரியும். மாலையை அவர் கழுத்தில் போட்டுக்கொள்ளாமல் சிரஸிலேயே வைத்துக்கொள்வது வழக்கம். சிரஸில் குருமூர்த்தியான அம்பிகையின் பாதம் இருப்பதாக சாஸ்திரம். பெரியவாளுக்கோ அந்த சாஸ்திரம் அனுபவமே! அதனால் குரு அஞ்சலியாக, அம்பாள் சரணத்திற்கு அலங்காரமாகத்தான் அவர் ‘அலங்கல் அணிந்தருள்’வது! அப்புறம் அது நழுவிக் கழுத்தில் விழும்போதும் அவளது பிரஸாதமேயன்றி சுய அலங்காரமல்ல. கழுத்தில் சரிந்ததை ஓரிரு நிமிஷங்களில் களைந்து விடுவதே அவரது பொது வழக்கம்.

இன்று வழக்கத்திற்கு மாறாக மாலையும் கழுத்துமாகவே மநோஹர தரிசனம் அளித்தார்.

இளைஞரொருவர் அவரது திருமுன் பாடிக்கொண்டிருந்dhaar.

நான் செய்த பாக்யம் பெரியவாளை தரிசித்தது மட்டுமில்லை; நான் போகும்போது பாடகர் பாட்டின் முடிவுப்பகுதிக்கு வந்திருந்ததும்தானn! அப்போது அவர் சரணத்தின் பின்னிரு வரிகளுக்கு வந்து ஓரிரு நிமிஷத்திலேயே அதை முடித்தது என் பாக்யமே! அப்பேற்பட்ட ‘தேவகானம்’!

கராஜுநி ஹ்ருதய ஸரோஜவாஸினி

முராரி ஸோதரி பராஸக்தி நநு.

என்று அவர் திருப்பியபோது நல்லவேளை, என் கோபம் சிரிப்பாக மாறியது!

முந்தைய பாத இறுதியில் வரும் ‘த்யா’ என்பதோடு இணைத்து ‘த்யாகராஜுநி ஹ்ருதய ஸரோஜ’ என்று பாடவேண்டியதைத்தானn அந்தப் புண்ணியவான் ‘கராஜுநி’ என்று அமர்க்களமாகத் தாளம் தட்டிச் சிதைத்துப் பாடினார்!

பெரியவாளின் பெருமைகள் அனந்தம் என்றால் உபசார வாக்கல்ல. ஸத்தியமாகவே அனந்தம்தான். அவருடைய பெருமைகள், அந்தப் பெருமைக்கு இரு கண்மணிகள், அல்லது இரு சுவாஸ கோசங்களே போலப் பொறுமையும் எளிமையும்.

மற்ற விஷயங்களைப் பொறுத்துக் கொண்டாலும் பொறுத்துக் கொள்ளலாம்; ஒரு தேர்ந்த ரஸிகனால் ரஸக்குறைவானதைப் பொறுத்துக்கொள்வது மாத்திரம் ரொம்ப ரொம்ப சிரமமானது.

இந்த சிரம ஸாத்தியத்தைத்தான் நம் பெரியவாள் எத்தனை அநாயாஸமாக சாதித்திருக்கிறாரr! இதற்கு இரண்டாண்டுகளுக்கு முன் கொத்தமங்கலத்தில் அவர் சிவராத்ரி பூஜை நடத்திய சமயத்தில் ஒரு நாள் இந்த வி—ரஸ சகிப்பைப் பெரியவாளிடம் கண்டு வியந்த நான், இப்போது அதற்கும் மேலே, அசந்தே போனேன்! ஏனென்றால், அன்று தன்னுடைய சங்கீதக் (கொ)கலைத் திறனைக் காட்டியது வீணை வாசித்த ஒரு பத்துப் பன்னிரண்டு வயதுப் பெண். ராகம் மட்டும் அன்று வதைக்கு ஆளானது. இன்றோ வாய்ப்பாடலா? பாட்டுப் பாடுதல் என்ற அந்தப் பாடு படுத்தலுக்கு ராகம் மட்டுமின்றி ஸாஹித்யமும் ஆளாயிற்று! இசைக் கொலை ப்ளஸ் மொழிக்கொலை!

continued....
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on January 13, 2013, 08:56:50 AM
rA ganapathi and the appAvi continued...

‘பராசக்தி நநு’ என்று சரணத்தை முடித்தவர்,

விநாயகுநிவெலநு ப்ரோவவே நிநு

விநா வேல்புலெவரம்ம

என்று பல்லவியை எடுத்து அதில் எத்தனை அக்ஷரப் பிழை, ஸ்வரப் பிழை செய்யலாமோ அவ்வளவும் செய்து ஒருவழியாகத் தலைகட்டினார்

பொறுமையின் அவதாரம் ( ஆஹா! இந்தப் பதப் பிரயோகம்தான் அந்த ‘விநாயகுநி’ க்ருதி விஷயத்தில் எத்தனை அற்புதமாகப் பொருந்துகிறது. ‘பிதாமஹுடு’ என்று தொடங்கும் அதன் இரண்டாம் சரணத்தில் ஐயர்வாள் ஸ்ரீ காமாக்ஷியை---நம் பெரியவாளின் மூல ரூபத்தைத்தான்------‘தாளமிகல அவதாரம்’ என்கிறார். அதற்குப் ‘பொறுமை நிறைவான அவதாரம்’ என்று பொருள்! அதற்கேற்க) பொறுமையின் அவதார அவதாரமான நம்முடைய பெரியவாள் இனித்த முகமாகவே பாட்டைக் கேட்டுக்கொண்டிருநதார்.

பாடி முடித்தவர், “பாட்டு சரியாயிருந்துதா?” என்று கேட்டார்.

‘என்ன தைரியம்?’ என்று ஆச்சரியப்பட்டேன். ஸ்ரீசரணாள் என்ன பதில் சொல்லப் போகிறாரென்று ஆர்வமாகக் கேட்டேன். அவர் சொன்ன பதில் மேலும் ஆச்சரியமாயிருந்தdhu.

“எனக்கு ஸரியாயிருந்துது. ஒனக்கு வேண்டியது அதுதானே?” என்றார்.

“ஆமாம் பெரிவா! எனக்கு வேறே ஒண்ணும் வேண்டாம்” என்று பாட்டுக்காரர் தண்டமாக விழுந்து கும்பிட்டார்.

அவரைப்பற்றி என் மனத்தில் இனியதோர் எண்ணம் சுரந்தது. “பகவான் பா(BHA)வக்ராஹியே அன்றி பாக்யக்ராஹி அல்ல ( மனப்பான்மையை ஏற்பவனே அன்றி அதன் வெளிப்பாட்டை அல்ல) என்பது நினைவில் தெறித்தது.

பாட்டுக்காரரிடம் வேடிக்கையாகப் பேச ஆரம்பித்தார் ஸ்ரீசரணர்.

“இது என்ன ராகம்?”

“மத்யமாவதி”

“மத்யமாவதியா? அபூர்வ ராகம்னே சிலதைச் சொல்றதுண்டோன்னோ, அப்படி அபூர்வமா பாடினே!”

“பெரிவா அனுக்ரஹம்”

பாட்டுக்காரரிடம் என் கோபமும் சிரிப்பும் போய்ப் பரிவு உண்டாயிற்று. நன்கு பரிசயமான ராகத்தையே உருமாற்றி ஏதோ அபூர்வ ராகம் போல அவர் பாடினார் என்று அந்தப் பொல்லாத கிழவனார் குறும்பில் குத்துவதைப் புரிந்து கொள்ளாத அப்பாவியாயிருக்கிraaரே என்ற பரிவு.

இம்மாதிரி அப்பாவிகளிடம் பெரியவாளின் இயல்பான கருணை இருமடங்காகப் பெருகும். பின் ஏன் குறும்பிலே குத்தினார் என்றால், அவர்கள் பெரும் கருணையில் பாதியளவே பெறுகின்ற ‘புத்திசாலி’களான நம்முடைய புத்திக்கும் வேடிக்கை விநோதம் காட்டத்தான்!. குத்தல் நமக்குத்தான் தெரியுமே தவிர குத்தப்படுபவர்களுkkகுத் தெரியாது. அதுதான் அவர்கள் அப்பாவிகளாச்சே! குழந்தையிடம் நாம் ‘அம்மா குத்து, திம்மா குத்து’ விளையடும்போது பிறருக்குத்தான் மிகவும் பலமாகக் குத்துவது போலக் கைவீச்சு தெரியுமே ஒழிய அக்குழந்தையின் கையில் குத்து மெத்தாகத்தானே விழும்? பரிஹஸிப்பதாக நமக்குக் காட்டும்போதே, ‘இவரை விட அழகாக உரையாட நவகண்டத்தில் ஒருவர் உண்டா?” எனத்தக்க நாயகர் அந்த அப்பாவிகளுடன் இனிக்க உரையாடி, ‘இவரை விட இதமாக உறவாட த்ரிலோகத்திலும் ஒருவர் உண்டா?” என்று அவர்கள் குளிருமாறு செய்வார். அத்தனை பரிவு நெருக்கம் காட்டுவார்.

continued...
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on January 13, 2013, 09:04:41 AM
rA ganapathi and the appAvi continued...

அன்று அதற்கு அற்புத உதாரணம் படைத்தார்.

“மத்யமாவதின்னா என்ன?” அப்பAவியை விட அப்பாவி போல் கேட்டார்.

“ராகத்தின் பேரு” என்று பாட்டுக்காரரிடமிirunந்து அப்பாவிப் பதில் வந்தது.

“அதுதான், நான் என்ன ராகம்னு கேட்டப்பவே மத்யமாவதின்னுட்டிye. அதையேதானே மறுபடி சொல்றே? மத்யமாவதின்னா என்ன அர்த்தம்னு கேக்கறேன்.”

“----------------------------------------------------“

“மத்யமம்—னா ‘நடு’ இல்லியா? நடு பாகம் அவதியா இருந்தா மத்யமாவதியா?”

“பெரிவா எப்படி சொல்றேளோ, அப்படி”

‘புத்திசாலி’களான நாம் அந்த அப்பாவி போல அப்படிப் பெரியவாள் சொல்வதை வேதவாக்காகக் கொள்வோமா?

அப்போது ஒரு ‘புத்திசாலி’யின் அதிகப் பிரஸங்கத்தைப் பார்க்க ஸ்ரீசரணாள் விரும்பினார் போலும்! “எழுத்தாளன்’ என்று என்னைக் கூப்பிட்டு, “மத்யமாவதி’ங்கிறதக்கு நான் குடுத்த ‘டெஃபனிஷன்’ கேட்டியோ?” என்றார்.

கை குவித்தேன். அந்த தெய்வத்தால் பார்க்கப்படுவதில், பேசப்படுவதில் மனம் பக்தியில் பணிய, தானாகவே கை குவிந்தது என்பதுதான் பொருத்தம்.எவருக்கு ம் அப்படித்தான் ஆகும்.

பக்தியை ‘புத்தி’ முந்திக்கொண்டு வர, நானும் குறும்புக் குத்தலுக்குக் குட்டி போட்டேன். “ பாடத்தெரியாதவா பாடினா மத்யமாவதி மத்யமத்திலே மட்டும் இல்லாம , ஆரம்பம், மத்யமம், அந்தம் எல்லாமே அவதியாகத்தான் இருக்கும்.”

ஸ்ரீசரணாள் புன்னகைத்தார். “பாடத்தெரியாதவா பாடிண்டே போறச்சேயோ, ‘அவதி முடியப்போறதுடாப்பAன்னு ஆத்திக்குடுக்கறது மத்யமாவதிதான்.” என்று குட்டி போட்டதற்கும் மேலே கூட்டினார் அல்லது வலியே தெரியாமல் குட்டினார்.

முடிவிலே பாடப்படும் ராகம் மத்யமாவதியாதலால் அப்படிச் சொன்னார்.

( after some serious conversation on the particular raagaa between Periava and Ganapathy anna, the talk turns to the young man)

சட்டென ஏதோ நினைத்துக் கொண்டாற்போலப் பாட்டுக்காரரைப் பார்த்து, “நீ இந்தப் பாட்டு பாடினதற்கு என்ன காரணம்?” என்றார்.

“அநாத ரக்ஷகி ஸ்ரீகாமாக்ஷி—ன்னு வரதுதான்”

“அதனால்?-----"!அடேயப்பா! அப்பாவியினும் அப்பாவியாக என்ன நடிப்பு!

“பெரியவாளுக்கு காமாக்ஷிதான் எல்லாம், பெரியவாளே காமாக்ஷிதான்—கிறதா லே.”

ஆஹா, அப்பாவி என்ன போடு போட்டு விட்டார்! ‘புத்திசாலி’களால் இயலாத எத்தகைய ஸஹஜ பாவத்துடன் ஸத்தியத்தைச் சொல்லிவிட்டார்!

சற்றேனும் ‘இது’ போல அந்த ‘புத்திசாலி’கள் சொன்னாலும் உடனே பேச்சை ‘அபௌட் டர்ன்' திருப்பி விடும் ஸ்ரீசரணர், அன்று அதைத் தாமும் ஸஹஜமாக ஏற்றுக்கொண்டு, “ காமாக்ஷிதான் எனக்கு எல்லாம், நானே காமாக்ஷிதான் (இப்படி அவர் இயல்பாகக் கூறக்கேட்டபோது உள்ளங்கால் முதல் உச்சந்தலை வரை ஜிவ்வென்று சிலிர்த்தது!)---ங்கற! நீ என்ன கண்டு பிடிச்சியோ? எதை வெச்சுக் கண்டுபிடிச்சே?”

“பெரிவா!”---அப்பாவி தேம்ப ஆரம்பித்தார். “கண்டு பிடிக்கெல்லாம் எனக்கு ஒண்ணும் தெரியாது, பெரிவா! ரொம்பப் பேர் அப்படித்தான் சொல்லியிருக்கா, எனக்கும் பெரிவாளைப் பாத்தா அப்படித்தான் தோணித்து” என்று தேம்பலுக்கிடையே குழறி முடித்தார். அப்பாவி! உன் பாக்யமே பாக்யம்!

பூலோகம் காணாத புஷ்பமாகப் ‘பெரிவா’ சிறிது போது அமர்ந்திருந்தார்.

தேம்பல் தேய்ந்தது.

குறும்புக் குத்தலில் மீண்டும் இறங்கினார் குருநாதர். “ ஸரி! அனுபல்லவிலே காமாக்ஷி—ன்னு வந்துது, ஆனா பல்லவி ‘விநாயகுநி’—ன்னுனா இருக்கு? ஒருவேளை பாட்டு பிள்ளையார் மேலே இருக்குமோ என்னவோ? நீ பாட்டுக்குக் காமாக்ஷிப் பாட்டுன்னு பாடிட்டயே!”

“என்ன தப்பா இருந்தாலும் பெரிவா மன்னிச்சுக்கணும்” என்று அழ இருந்த பாட்டுக்காரரை, “ அழாதேப்பா! அழாதேப்பா!” என்று சந்தனமாக ஆற்றிக் கொடுத்தார் ஸ்ரீ பெரியவர்கள். “தப்பு ஒண்ணும் சொல்லலேப்பா! ‘விநாயக’ன்னு ஆரம்பிச்சுட்டு ‘காமாக்ஷின்னு போறதேன்னு கேட்டேன். அவ்வளவுதான். போகட்டும், பாட்டு என்ன பாஷை?”

குறும்புக் குத்தல்தான்! பாடுபவற்கு மொழியறிவு இருந்தால் விநாயகனைக் குறிப்பிடும் பல்லவியும் காமாக்ஷியைப் பற்றிப் படர்வதுதான் என்று தெரிந்திருக்கும்.

“தெலுங்கு” என்றார் பாட்டுக்காரர்.

“அப்படியா?” என்ற பெரியவர் ஒரு திம்திமாக் குத்தே விட்டார்! “அபூர்வ ராகம் பாடினாப்பல அபூர்வ பாஷையும் பாடறயோன்னுனா ஆச்சரியப்பட்டேன்?”

“பெரிவா அனுக்ரஹம்” திம்திமாவையும் மெத்திலும் மெத்தாக ஏற்ற பதில்.

பாட்டுக்காரர் குறித்து முதலில் கோபமுற்றவன், அப்புறம் சிரித்தவன், பின்னர் பரிவு கொண்டவன், இப்போது அழுது விடுவேன் போலாயிற்று! ‘பாக்யசாலி! உன் அப்பவித்தனம் எனக்கு வாய்க்குமா?”

continued....
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on January 13, 2013, 09:19:05 AM
rA ganapathi and the appAvi continued...

( After this the dialogue between Periava and Ganapathy anna turns again to serious analysis on the song itself)

அடியார்பால் தமது கடமையுணர்வில் அவர் கொண்டிருந்த காருண்யக் கவனிப்பும் காவலும் சட்டென்று முந்தி வர, பாட்டுக்காரரைப் பார்த்து, “நான் பாட்டு என்னமோ பேசிண்டே போறேன். நீயும் அது புரிஞ்சாலும், புரியாட்டாலும் போகட்டும்(குறும்புக்குத்தல்!) ‘பெரியவா பேசறா, கேட்டுண்டே இருப்போம்’னு ஒக்காந்திருக்கியே! பஸ் போயிடப்போறதுப்பா! என்ன டயம்?” என்று பறந்தார். அன்பின் அழகு த்வைதத்தில் அத்வைத ஞானியின் பறப்பு!

பலபேர் ரிஸ்ட்வாட்ச்சைப் பார்த்துச் சொல்ல, பாட்டுக்காரர் பிடிக்க வேண்டிய பஸ் அந்தப் பக்கம் வர மேலும் அரை மணி பிடிக்கலாம் என்று தெரிந்த அப்போதுதான் பெரியவாளின் பறப்பு அடங்கியது.

பாட்டுக்காரரைப் பற்றி என்னிடம் சொன்னார். அந்த அப்பாவியிடம் பெரியவாளுக்கு இருந்த அபாரப் பரிவு இன்று அதை எழுத்தில் தரும்போது வாசகருக்குத் தெரியாது. அன்று நேரில் கேட்டிருக்க வேண்டும். வலக்கை இடக்கை தெரியாத ஆயப்பசங்களிடம் பகவத்கீதையை தன்னுள் அடக்கிக்கொண்டிருndha ஞானாச்சார்யனுக்கு இருந்த அதே பரிவு.

பாட்டுக்காரருக்ku வேலூர் தாண்டி ஏதோ கிராமமாம். அந்த ஊரின் பேர் விநோதமாக இருந்ததால் நினைவில் நிற்கவில்லை. பாட்டுக்காரரின் பெயரையோ, பெரியவாளே சொல்லவில்லை. பெரியவாளின் பூர்ணாnuக்ருஹத்துக்kuத் தனி பாgyaத்thai பெற்ற அப்பாவிகளுக்கெல்லAம் பிரதிநிதி என்பதற்கதிகமாக அவருக்கு ஒரு தனிப் பெயர் சொல்லித்தான் ஆவதென்ன?

“ஸ்வல்ப பூஸ்திதி ( சிறிதளவு நிலவுடைமை). அதுதான் ஜீவனோபாயம். படிப்புப் பண்ற க்ருத்ரிமம் தெரியாம இருந்திண்டிருக்காn ( படிப்பு ஏறாததை இத்தனை அழகாக ஏற்றம் கொடுத்துச் சொல்ல அந்த எளிமைத் தெய்வத்தால்தான் முடியும். இங்கே நம் அத்தனை பேருக்கும் குறும்புக் குத்தலும்!). விதந்துத் தாயாரும் இவனுமா இருந்திண்டிருக்கா. கல்யாணத்தைப் பற்றி யோஜனை போகலயாம். அவா பாட்டுக்கு ஒரு கஞ்சியை, கூழைக் குடிச்சுண்டு ஒருத்தருக்கு ஒரு ஹானி செய்யாம நிம்மதியா இருந்திண்டிருக்கா. (நாமெல்லாம் தெரிந்தும் தெரியாமலும் எவருக்கேனும் செய்யும் ஹானியையும் நம்மளவில் நிம்மதி இன்னவென்றே தெரியாமலிருப்பதைyumம் அவரது குரல் நயமாகத் தெரிவித்தது).

“பாட்டுன்னா இவனுக்கு குழந்தை நாள்லேந்து ஒரு ஆசையாம். சிக்ஷை சொல்லிக்க வசதி கெடயாது. யார் ஆத்திலயாவது, ஹோட்டல்லயாவது, ரேடியோ, ப்ளேட் (இசைத்தட்டு) வெச்சா ஓடி ஓடிப் போய்க் கேக்கறதாம். தனக்கு இருக்கிற க்ராஹ்ய சக்தியிலே எவ்வளவு பிடிச்சுக்க முடியறதோ பிடிச்சுக்கறதாம். லக்ஷ்யமும் மனோபாவமும்தான் முக்யமே தவிரக் கார்யத்தில என்ன ஸாதிக்கமுடியுங்கறdhaa முக்யம்? அப்படி அங்கே, இங்கே ஓடி, தன்னால முடிஞ்ச மட்டும் பாட்டுக் கத்துண்டிருக்கான் ( ‘பிடிக்கும்’ ஆற்றலான ‘க்ராஹ்ய சக்தி’யில் மிக மிகப் பின்தங்கியிருந்த ஒருவரைப்பற்றி எத்தகைய அநுதாப அபிமான மதிப்பீடு!)

“என்னைப்பற்றிக் கேள்விப்பட்டதுலே, ( பாட்டுக்காரரைப் பார்த்து)-" எப்போப்பா கேள்விப்பட்டே?”

“கனகாபிஷேகம் நடந்துதே, அப்போ”
 
“அதாவது, ஏழெட்டு வருஷமா, ‘அம்பாள்—கிம்பாள்nnu; அப்போ யாரோ என்னைப்பத்திச் சொல்லிக் கேட்டதுலேந்து எங்கிட்டே ஒரே பக்தி வந்துடுத்தாம்.”

“எனக்குப் பாடிக்காட்டணும், காட்டணும்னு ஆசையாம். ‘அதெல்லாம் நம்மை ‘அலௌவ் பண்ணுவாளான்னு’ பயமாம். அதோட காஞ்சீபுரம் வந்துட்டுப் போறதுன்னா ரெண்டு, மூணு ஆகுமே, அதுக்குக்கூட வஸதியில்லாத ஸ்ரமமாம்.”

பாட்டுக்காரரின் தேம்பல் பெரியவாளை இழுத்தது. அருள்மயமாக அவர் பக்கம் திரும்பி, “அழாதேப்பா! பணம் காசு வரும் போகும். நீ அதுக்காக பறக்காம இருக்கயே. இந்த மனஸு யாருக்கும் வல்லே; வரது துர்லபம். ஐநூறு, ஆயிரம் ஸம்பாதிக்கிற எளம் பசங்க கூட ( சொன்னது முப்பதாண்டுகளுக்கமுன்(1965) என்பது நினைவிருக்கட்டும். அன்றைய ஐநூறு இன்றைய ஐயாயிரம் ( probably today’s fifty thousand!) ) அமெரிக்காவுக்கு ஓடலாமான்னு பாக்கற நாள்ல…பசங்களைச் சொல்வானேன்? ஆயிரம், ரெண்டாயிரம் ஸம்பாதிச்சு ரிடையர் ஆனவாக் கூட, எக்ஸ்டன்ஷனுக்காக இல்லாத தில்லு முல்லு பண்ற இந்த நாள்ல, போறும்—கிற எண்ணம் வரதே இல்லே. ஏதோ வர மாதிரி க்ஷணம் வந்தாலும் ஓடிப்போயிடறது. ஒனக்கு அது தன்னாலே வந்திருக்கு. அது போகவும் படாது. என்னைப் பாக்கறத்துக்குக்ku, ‘பணம், காசு வந்தா தேவலையே’ன்னு நெனைக்கவே நெனைக்காதே! நான் ஒன் கூடவேதான் இருக்கேன்னு வெச்சுக்கோ” !

யாருக்குக் கிடைக்கும் இந்த ஸர்வகால ஸஹவாஸ வாக்குறுதி?

பாக்ய அப்பாவி நெடுஞ்சாண்கிடையாக நமஸ்கரித்தார்.

இன்னும் பல நெஞ்சங்களும் அதில் சேர்ந்து கொண்டன.

continued....
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on January 13, 2013, 09:39:04 AM
rA ganapathi and the appAvi continued....

அதற்கதிகமாக அவரை உணர்ச்சி வசப்படுத்தக்கூடாdhu என்ற கருணையில்தான் இருக்க வேண்டும்; மேற்கொண்டு அவரிடம் பேசாமல் என்னிடம் அவரைப் பற்றித் தொடர்ந்தார் மஹா மஹா ஸைகலாஜிஸ்ட்!

“என்னைப்பற்றிக் கேட்டதுலேந்து பாக்கணும் பாடணும்னு தவிக்க ஆரம்பிச்சுட்டான்".


“ஏழெட்டு வருஷமா எனக்காகத் தவிச்சிருக்கான், தபஸ் இருக்காப்பலயே. இப்பதான் வாழ்நாள்ல மொதல் தரமா ஸேவிங்ஸுன்னு ஒரு பத்து, பதினைஞ்சு கையிலே சேந்துதாம். அது அப்படியே பெரியவாளுக்குன்னு (பெரியவாள் அடக்கிக்கொண்ட போதிலும் அவரது உள்ளுருக்கம் அந்த வார்த்தைகளில் ஜாடை காட்டியது). பஸ் சார்ஜ் போக மீதிக்கு எனக்குப் பழம், புஷ்பம் இதோ மாலை போட்டுண்டிருக்கேne, இது எல்லாம் வாங்கிண்டு ஓடி வந்துட்டான். ( ஓஹோ! மாமுனிவர் கழற்றாமல் அணிந்திருந்த மாலையின் ரஹஸ்யம் இதுதானா?!). திரும்பிப் போறத்துக்கு ஸரியா என்ன பஸ் சார்ஜோ அவ்வளவுதான் கையிலே வெச்சுண்டிருக்கானn.”

அடாடா! அப்பாவீ, உன் பக்தி மட்டுமில்லை அபரிக்ரஹமும், தியாகமும் கூட எங்களுக்குக் கனவிலும் வராது!

அந்த பாக்யசாலிக்கு ஏதேனும் பணி புரிய வேண்டுமென எனக்கு உந்துதல் ஏற்பட்டதால், “ராத்ரி பூஜை பாத்துட்டுப் போறமாதிரிதான் வந்திருக்கேன். அதனால அவரை எங்க ( அந்நாளிலே நான் வேலை பார்த்து வந்த கல்கி காரியாலயத்து) வண்டியிலேயே கிராமத்துக்குக் கொண்டு விட்டுட்டு வரச் சொல்லவா?” என்றேன்.

உடனே ஸ்ரீசரணர் பளிச்சென்று சொன்னார்: “அந்த சௌகர்யத்துக்கெல்லaaம் அவனைக் காட்டிக் கொடுக்காதே!” ( ‘காட்டிக்கொடுக்காத ே’---என்ன அர்த்த புஷ்டியான பதப் பிரயோகம்!)

பாக்யசாலியின் கதையை ஸ்ரீசரணர் முடித்ததும் அவர் ஸ்ரீசரணரிடம் என்னைப் பற்றிக் குழந்தை போலக் கேட்டார்.

ஸ்ரீசரணர் மிகவும் அதிகமாக ஏதோ சொன்னார்.
அது எனக்கு மகிழ்ச்சி தராமல் வேதனையே தந்தது.
ஏனென்றால் அவர் சொன்னதெல்லாம் என் எழுத்தாளப் பெருமையையும், புகழ்க்கொடியையும்dhaaன். எனக்கோ அது வேண்டிக்கிடக்கவிலlலை. சுயமாக ஏதோ ஒரு சாமார்த்தியம், கற்றும் கேட்டும் அறிவது, இவற்றுக்கு மேலாக தெய்வானுக்ரஹம் ( அது அனுக்ரஹம்தானா, அல்லது சோதனையா என்று இன்றளவும் புரியவில்லை). ஆகியன இருந்தால் மஹாபட்ட எழுத்தாளனாக ஒருவர் ஆகி,, மற்றவர்கள் மகிழ----ஸத்விஷயமாக எழுதினால் மற்றவர்கள் படிக்குமளவேனும் மனவுயர்வு பெறவும்----செய்துவிடlaaம். ஆனால் எழுதும் அந்த நபருடைய மனவுயர்வு? எத்தனை எத்தனையோ இலக்கிய மஹாமேதைகள் இருந்திருக்கிறார்gaளே, ஆத்ம விஷயமாகவே எழுதியவர்களும் கூடத்தான், அவர்களில் எத்தனை பேர் தங்கள் மனத்தை மாசற்ற நிலைக்கு உயர்த்திக் கொண்டிருக்கிறார்கL? மனமே போய் விடும் உயர்வில் உண்மைத் தத்துவத்தை உணர்ந்திருக்கிறாரrகள்? எழுத்து ஸாஹஸத்தின் இழுப்புக்கும், எழுத்தைப் பார்த்து உலகம் தூக்கி வைப்பதில் அஹம் கீழே இழுக்கிற இழுப்புக்கும் ஈடு கொடுத்து முன்னேறுவது எத்தனை கொடூரமான ‘ஹாண்டிகாப் ரேஸா’ கத் தோன்றுகிறது?

பின் ஏன் இவர் ‘எழுத்தாளன்’ ‘எழுத்தாளன்’ என்று கூப்பிட்டது போதாமல் இப்போது அதில் ஜயக்கொடி பற்றி வேறு சொல்லி வேதனை, சோதனை செய்கிறார்? இப்படியே ஊருக்கு மட்டும் உயர்வான விஷயங்கள் சொல்லிக்கொண்டு, ஊராரால் உயர்வாக நினைக்கப் படுவதுடன் முடிய வேண்டியதுதானா இந்த அபலனின் கதை? அப்படித்தான் தலையெழுத்தா? அந்த எழுத்தை இவர் வென்று ஆண்டு என் ‘எழுத்தாள’ராகி ஜயக்கொடி நாட்டப் போவதில்லையா? இரண்டாண்டு முன்பு இவரிடம் வாய்விட்டே வேண்டிய அந்த வரத்தை அருளப்போவதே இல்லையா?

என்னை அடக்கிக்கொள்ள முடியாமல், “பெரியவா ஏன் இந்த எழுத்தாளப் பெருமைங்கற சிறுமையைச் சொல்லிண்டிருக்கா? நான் வேண்டிண்டது பெரியவாளுக்கு ஞாபகமே இல்லியா?” என்றேன்.

அந்தப் பெரிய கண்கள் நிறைய அருளைத் தேக்கி ஆதரவாகப் பார்த்தார். அதுவே ஓரளவு என்னை ஆற்றிக்கொடுத்து, காவாமல் விடமாட்டார் என்று உத்திரவாதம் கொடுத்தது.

அங்கே கூடியிருந்த எல்லோரையும் பொதுவாகப் பார்த்துச் சொன்னார், “இவன் எழுத ஆரம்பிச்சே நாலஞ்சு வருஷந்தான் ஆறது. பல பேர் என் அனுக்ரஹத்தாலேதான் எழுதறான்னு சொல்றா. ஆனா இவனானா எழுத ஆரம்பிச்சு ஒண்ணு ரெண்டு வருஷத்திலேயே எழுதறது நிக்கறதுக்கு நான் அனுக்ரஹம் பண்ணனும்னு மன்னாட ஆரம்பிச்சுட்டான்.”

continued...
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on January 13, 2013, 09:47:27 AM
rA ganapathi and the appAvi continued...

என்னை நோக்கிக் கனிவுடன் சொன்னார், “ அது பாட்டு நடக்கட்டுமே! லோகோபகாரமா நடந்துண்டு போகட்டுமே! அதை ஏன் எடைஞ்சல்னு நினைக்கணும்? மத்தவாளுக்காக அது நடந்துண்டேதான் இருக்கணும்னா நடந்துட்டுப் போகட்டும். அதோட, ‘நமக்கு என்ன நடக்கணுமோ அதுலேயும் நாம குறி தப்பாம இருக்க அம்பாள் க்ருபை பண்ணி அந்த வழியிலே மேலே மேலே நடத்தித் தரணும்’னு ப்ரார்த்திச்சுண்டirரு . ஒனக்காக நானும் ப்ரார்த்திக்கிறேனn” என்றார். கடைசியில் சொன்னாரே, அதை விட என்ன வேண்டும்?

அப்படியும் அன்று நான் விடாமல், “இருந்தாலும் மத்தவா என் எழுத்துக்காகக் கொண்டாடறது போறாம பெரியவாளுமா ‘எழுத்தாளன்’ ‘எழுத்தாளன்’—கிறதைய ஸ்ட்ரெஸ் பண்னனுமான்னுதான் இருக்கு. எனக்கு இந்த ‘எழுத்தாளன்’ ஐடென்டிடி’ வேண்டிக்கிடக்கவிலlலை” என்று சொல்லிவிட்டேன்.

பெரியவால் குறும்பாகச் சிரித்தார். “ஒரு ஐடென்டிடியும் இல்லாம அப்படியே ஆத்மாராமனா இருந்திண்டிருக்கண& #3009;மோ?” என்றார்.

“அவ்வளவு பெரிசா ஆசைப்படறத்துக்கு என்ன யோக்யதை இருக்கு? ஆனா அப்படிக்கூட ஒரு அனுபவலேசமாவது எப்போதாவது ஒரு ஸமயத்திலே வந்து தொடறதுக்குப் பெரியவா அனுக்ரஹம், ரமண பகவான் அனுக்ரஹம் இருக்கறதால அந்த ஆசையும் இல்லாமயில்ல. ஆனா இப்பவே, இனி எப்பவுமே ஏதாவது ஐடென்டிடி இருந்துதான் ஆகணும்னா அது….” மேலே பேச முடியவில்லை.

“சொல்லுப்பா, சொல்லு, கிட்டக்க வந்து சொல்லு!” என்று பரிவு ஸமுத்ரமாகவே கூறியவாறு அருகேயிருந்தவர்களaiத் தள்ளியிருக்குமாறு கைகளால் விசையாக ஆட்டினார் அருளாளர்.

ஆனால் அவர்கள் தள்ளிப்போகுமுன்பே, சற்று எட்டத்திலிருந்தே, நான் திடீரென்று பிறந்த (அவர் பிறப்பித்த) தெம்புத் தெளிவுடன் சொன்னேன், “ ஏதாவது ஐடென்டிடி இருக்கணுமானா, நான் அம்பாள் கொழந்தை, அசடோ சமத்தோ எதுவானாலும், ஸகலரும், ஸகலமும் வாஸ்தவமாகவே அவ கொழந்தைதானானதாலே அந்த உண்மையை ஸொந்த அனுபவமாத் தெரிஞ்சுண்டிருக்கற கொழந்தையா இருந்திண்டிருக்கணம்—கிறதுதான் ஆசை.”

அவள், அவள் என்றேனேயானாலும், இவரை நான் அவளுக்கு வேறாக நினைத்ததில்லை. ஆயினும் கண்ணுக்கு எட்டாத அந்த மஹாபராசக்தியின் மகவாவதற்கு வாய் விட்டு வரம் கேட்க முடிந்ததே தவிர, கண்ணெதிரே காணும் இந்த எளிமையவதாரத்திடம் அவ்வுறவு கோர ஏனோ தயக்கமும், நடுக்கமும்!

ஸ்ரீசரணர் திருக்கண் மூடித்திறந்தார், அவளுடைய அருளின் முழுமையாக.

கணீரென்று சொன்னார், “ இப்படி ஒரு claim நீ பண்றதே, அந்த அனுபவத்தை அவ ஒனக்குத் தெரிஞ்சோ தெரியாமலோ ஒரு மூலையிலே தூண்டி விட்டிருக்கிறதாலேdhaaன்! ஆரம்பிச்சு வெச்சவளே விருத்தியும் பண்ணிக் குடுப்பா! நீயும் வேண்டிக்கோ, நானும் வேண்டிக்கிறேன்” (மீண்டும் அந்தப் பெரும் கொடை!)

continued....
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on January 13, 2013, 09:53:40 AM
rA ganapathi and the appAvi continued....

“”இந்தப் பையன் ‘விநாயகுநி’ பாடினான். பிள்ளையாருக்குப் பண்றாப்பலவே தனக்கும் அவ ரக்ஷணையைத் தியாகையர்வாள் கேட்டுக்கறார்னு நீயே அர்த்தம் சொன்னே. ஒனக்கும் அப்படியே நடக்கட்டும்.” என்றது ஆழ்ந்த அன்பின் ஆரழகோடு சிந்தித்து, ஆழ்ந்த அன்பின் ஆரழகுடன் பேசவே அவள் எடுத்திருந்த அவதாரம்.

அந்தப் ‘பைய’னிடம் எனக்கு முதலில் ஏற்பட்ட கோப உணர்ச்சி ஒவ்வொரு மாற்றுருவமாக எடுத்துக்கொண்டே போனதில் இப்போது நன்றியுணர்ச்சி பெருகியது. “இவராலே இன்னிக்கு எனக்கு ரொம்ப லாபம்” என்றேன்.

ஸ்ரீசரணாள் அவரைப் பார்த்து, “ பாத்தியா? பெரிய எழுத்தாளர் ஒங்கிட்டே எவ்வளவு பிரியமா இருக்கார்? அதுக்காக அவர் எழுதறது எதையாவது படிச்சுட்டுத் திண்டாடாதே! அவர் பணம், காசு கொடுத்தா தொடாதே! கார் ஸவாரி பண்ணிவெக்கறேன்—னாலAம்nu ஒத்துக்காதே!” என்றார்.

அவர் சொல்வது நூற்றுக்கு நூறு நியாயம் என்று சுவைத்தேன்.

‘பையன்’ சொன்னார், “ நான் படிக்க மாட்டேன் பெரிவா! எனக்கு அதெல்லாம் புரியாது. காசும் யார்கிட்டேயும் வாங்கிறதில்லே பெரிவா! கார் சவாரிக்கெல்லாம் ஆசைப்படல்லே, பெரிவா! பெரிவா ஆசீர்வாதம்தான் வேணும்

“வேண்டிய மட்டும் தரேன்.” என்று வாரி விட்ட வள்ளல், பாக்யசாலியிடம் ( இனியும் அந்த நபரைப் பாட்டுக்காரர் என்றும், அப்பவி என்றும், பையன் என்றும் ஏன் சொல்ல வேண்டும்?). ‘ஒனக்கு நாழியாச்சு. சட்னு போய் சந்த்ரமௌளீஸ்வரருக& #3021;கு நமஸ்காரம் பண்ணிட்டு வா, ப்ரஸாதம் தரேன்” என்றார்.

“சந்த்ரமௌளீஸ்வரra? எந்த ஸாமி? எங்கே கோவில் இருக்கு?” என்று பெரியவாளையே கேட்டார், தன் அறியாமையாலேயே என் கண்ணை மல்கச் செய்த பாக்யசாலி.

“சந்த்ரமௌளீஸ்வரர்dhaaன் இந்த மடத்துக்கு ஸ்வாமி. அதோ (கையால் திசை காட்டி) அங்கேதான் நாங்க அவரை வெச்சுண்டு தங்கியிருக்கோம். போய் நமஸ்காரம் பண்ணிட்டு ஓடி வா.”

“மடத்து ஸ்வாமி காமாக்ஷியம்மன் இல்லையா?”

அவளுந்தான். அவ மடத்துக்கு மட்டும் இல்லாம ஊர் ஒலகத்துக்கெல்லாம் பொதுவா காஞ்சீபுரத்தில பொதுக்கோவில்லே இருக்கா. அவளேதான் இந்த மடத்தைப் பார்த்துக்கறத்துகkகாக, இந்த மடத்து ஸ்வாமியார்கள் மட்டும் பூஜை பண்றத்துக்காக—ஆனா, மடத்துக்காக மட்டும் இல்லாம லோகம் பூராவுக்குமாகப் பூஜை பண்றத்துக்காக---சந்Ī 0;்ரமௌளீஸ்வரர்னு அவளோட ஆத்துக்காரர் (எளியவருக்கேற்ற எளிய பதப்பிரயோகம்) . அவரை ஸ்படிகலிங்க ரூபத்திலே இங்கே அனுப்பிச்சு வெச்சு, அவர் பக்கத்திலேயே தானும் வேறே ஒரு மாதிரி ரூபத்திலே (ஸ்ரீசக்ரம், மேரு ப்ரஸ்தாரம் என்றெல்லாம் சொல்லி அவரைத் திண்டாட வைக்காத அருமை பாருங்கள்!) இருக்கா. கவசமும் அலங்காரமும் புஷ்பமுமாப் போட்டிருக்கிறதாலே ஒனக்கு லிங்கம், அம்பாள்—னுல்லாம் ஒண்னும் ஸ்பஷ்டமாகத் தெரியாது. அதுக்காகத் தேடிண்டிருக்காதே. ‘இங்கே ஸ்வாமி இருக்கார்’—ங்கிற ஒண்ணை நினைச்சுண்டு ஒரு நமஸ்காரத்தைப் பண்ணிட்டு ஓடி வா’ என்று கூறி அனுப்பி வைத்தார்..

continued....
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on January 13, 2013, 10:06:27 AM
rA ganapathi and the appAvi continued...

அவரைப் பற்றித் தாம் சொல்லி வந்ததன் தொடர்ச்சியாகக் கூற விரும்பியதை அவரெதிரில் சொல்ல வேண்டாம் என்பதற்காகவும் ஸ்ரீசரணர் அவரை அனுப்பினாரோ என்று இனி வரும் வாசகம் தோன்றச் செய்தது.

“நீ அவனைக் கார்லே அனுப்பி வெச்சு, கார், மோர்னு போய் கிராமத்திலே எறங்கறான்னு வெச்சுக்கோ, அப்ப ஒரு மெதப்பு எண்ணம் வந்தாலும் வந்துடலாம். அவனுக்கு எதுக்கு அதெல்லாம்? அவனுக்கு வஸதி வேண்டாம், ஸௌகர்யம் வேண்டாம், ஸ்டேடஸ், தோரணை ஒண்ணும் வேண்டாம். அறிவு வித்வத் கூட வேண்டாம். ஆமாம் வேண்டாந்தான்! சொல்றேன் கேளு.

“ஸமீப காலமா வேலூர்லேந்தேதான் ஒரு பாட்டு வாத்யார் எங்கிட்ட வந்துண்டிருக்கார். ஓரளவு விஷயம் தெரிஞ்சவர். அதைவிட ( குறும்புக் குத்தல் இத்தனைக்கிடையிலுm  நீங்கவில்லை எனக்காட்டும் சிரிப்புடன்) பொறுமைசாலின்னும் தெரியறது. நான் சொன்னேன்னா இவனுக்கு ஃப்ரீயாகவே கத்துக் குடுப்பார். அப்படிப்பண்ண அவருக்கு அபிப்ராயம் இல்லேன்னு தெரிஞ்சாலும், நான் யார் தலைலேயாவது கை வெச்சு அவனுக்காக சம்பளம் கட்டறத்துக்கு ஈஸியா ஏற்பாடு பண்ணிடலாம். ஆனா அந்த மாதிரி எதுக்கும் அவனை நான் காட்டிக்கொடுக்க நினைக்கலே (மீண்டும் அதே சொற்றொடர்) ‘ஸரியாப் பாடறது’ங்கற ஸாமார்த்தியம் கூட அவனுக்கு வேண்டாம். அவன் பாட்டுக்கு இருக்கறபடி இருந்திண்டிருக்கattடும். இப்ப பாடறப்படியே பாடிண்டு போகட்டும்.

தற்கால புத்திசாலி ஒலகத்திலேயும் தப்பித் தவறி இந்த மாதிரி அசடா இருக்கறவா நித்ய அசடாவே இருக்கட்டும். அவாளைக் கெடுக்க வேண்டாம் (முன்னைவிடத் தீவிரமான பதப் பிரயோகம்)—னே எனக்கு இருக்கு.”

புத்திசாலித்தனத்thaalல் தீமைகளும் விளைவதைத் தெரிந்து கொள்ளும் புத்திசாலித்தனம் நமக்கு இல்லாததால் எல்லாவற்றையும் புத்தி மதிப்பீட்டில் கொண்டு வந்து விட்டு, நமது புத்திசாலித்தனத்தaaல் நமக்கு நாமே தீமையை மட்டும் வரவழைத்துக் கொள்வதை நாள்தோறும் பார்த்துப் பார்த்துப் பரிதவித்த கருணாமயரின் ஆழம் வாய்ந்த வாசகம் என்னைப் பிசைந்தெடுத்தது.

சந்த்ரமௌளீஸ்வரர் யாரென்று தெரியாமலே நடமாடும் சந்த்ரமௌளீஸ்வரியாl இன்றைய புத்திசாலி உலகுக்கு மாற்று மருந்தாகப் போற்றப்பட்ட பாக்யசாலி அவர் சொன்னபடி நமஸ்கரித்து விட்டு வந்தார்.

:”நமஸ்காரம் பண்ணிக்கோ, நாழியாச்சு! என்று ஸ்ரீசரணர் விரைவு படுத்தினார்.

பிரிய மனமின்றி, கண்ணீரும் கம்பலையுமாக பாக்யசாலி நமஸ்கரித்தார்.

சொல்லி ஸாத்யமில்லாத ப்ரேமையுடன் ஸ்ரீசரணர் திருவிரல்களால் ப்ரஸாதத் தட்டிலிருந்த விபூதி, குங்குமம், மந்திராக்ஷதை, கற்கண்டு, காய்ந்த திராக்ஷைகளை வருடிக்கொடுத்தார். ஆம், அந்த பாக்யசாலிக் குழந்தையையே அவர் அந்த ப்ரஸாதத்தில் ஆவாஹனம் செய்து, விநாயகனைக் காமாக்ஷி வருடிக் கொடுப்பது போல் செய்வதாகவே தெரிந்தது.

தமக்கே உரிய லளிதத்துடன் கையையும், திருமுகத்தையும், திருமுகத்தில் ஒளிரும் அருள் பார்வையையும் லேசாக உயர்த்தித் தட்டை எடுத்துக் கொள்ளுமாறு பாக்யசாலியிடம் ஸமிக்ஞை மொழி பேசினார்.

“நீ பாடினயே அந்த விநாயகனை ரக்ஷிக்கறாப்பலயே ஒன்ன அம்பாள் எப்பவும் ரக்ஷிச்சிண்டு இருக்கட்டும்!” என்று ஆசீர்வதிக்கவே ஏற்பட்ட திருக்கரத்தைத் தூக்கினார்.

This reminscence leaves us speechless and thoughtless in an utterly dissolved state!We can truly appreciate what Sri Ramakrishna says:
"It is enough to have yearning for God. It is enough to love Him and feel attracted to Him: Don't you know that God is the Inner Guide? He sees the longing of our heart and the yearning of our soul. Suppose a man has several sons. The older boys address him distinctly as 'Baba' or 'Papa', but the babies can at best call him 'Ba' or 'Pa'.Now, will the father be angry with those who address him in this indistinct way? The father knows that they too are calling him, only they cannot pronounce his name well. All children are the same to the father".
Namaskar.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on January 13, 2013, 10:20:45 AM
Dear Ravi,

Nice stories about Maha Periyava.  The girl's veena vAdhana which was a vedhanai - was also appreciated by Maha Periyava!
And then about the poor man who came with just enough money for to and fro bus charges and fruits for Maha Periyava!
These stories are really heart melting.

Arunachala Siva.   
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on January 15, 2013, 04:18:37 PM
(http://i1066.photobucket.com/albums/u405/Sumi1971/Periva%20Posters/Template---112.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on January 24, 2013, 01:11:27 PM
(http://i1066.photobucket.com/albums/u405/Sumi1971/Periva%20Posters/Template---114.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on January 24, 2013, 08:18:06 PM
(http://i1066.photobucket.com/albums/u405/Sumi1971/3.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on February 08, 2013, 06:09:54 PM
(http://i1066.photobucket.com/albums/u405/Sumi1971/Periva%20Posters/Template---134_zpsc056c93e.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on February 12, 2013, 03:36:37 PM
When you pray for someone in need, the prayer will help him and also purify your mind. Then why not pray for the welfare of all? Praying for the welfare of all is a hallmark of the tradition of Sanatana Dharma. - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on February 12, 2013, 03:54:27 PM
Sri Atmavichar, thank you, part of this quote was handy now to provide assurance to a family member. You have posted this at such appropriate time,..

Hands of God
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on February 12, 2013, 04:05:20 PM
Nagaraj

Actually that quote was to re-assure a close family member of mine who is going through some difficult times and I assured him of support through my daily prayers . Here Barathi Teerta Swamigal has given twin benefit of such prayers - help to the other person + our own mental purity .
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on February 13, 2013, 07:49:05 AM
Some are very keen on the Sankalpa portion of any Puja. Not content with God’s grace, they pester Pundits to add more words to the Sankalpa to cater to their longings. Is it necessary? Not at all. Ishwara knows what is best for us. – Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on February 14, 2013, 11:36:41 AM
It is not possible for a person whose mind is ever dedicated to God to be preoccupied with transient, mundane difficulties. Neither will such a person get unsettled by difficulties. God will give him the strength to face and surmount his problems. - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on February 14, 2013, 01:29:15 PM
Great and rare experience recalled. The picture is really astounding. Only Maha Periyava could observe so minutely and teach us. All of us, who saw Arjuna’s penance sculpture will be content with seeing Arjuna and some elephants> Only Maha Periyava could point to the presence of Vishnu Temple and a sage doing Maathyaanhikam. What Grace! Jaya Jaya Shankara, Hara Hara Shankara!

(http://mahaperiyavaa.files.wordpress.com/2013/02/arjunas-penance.jpg?w=960)

காஞ்சி மஹா பெரியவருடனான எனது அனுபவங்கள் – டாக்டர் தியாக. சத்தியமூர்த்தி

========================================================================

******
சிறு வயதிலிருந்தே அவரை தரிசித்திருக்கிறேன். தொல்லியலாளரான பின்னர் அவரைப் பார்க்கப் போனபோது, “நீ என்ன வேலை பார்க்கிறாய்?” என்று கேட்டார். அப்போது கோவில்கள் திட்டப்பணியில் தொல்லியல் துறையில் செய்யும் பணிபற்றிச் சொன்னேன். “நீ மகாபலிபுரம் போயிருக்கிறாயா? அங்கு என்ன பார்த்தாய்?” என்று கேட்டார். நான் பஞ்சபாண்டவர் ரதம், மகிஷாசுரமர்த்தினி என்றெல்லாம் சொன்னேன்.

“அங்கு பல்லவர்களுடைய கடிகாரம் ஒன்று இருக்கிறதே, அதைப் பார்த்திருக்கிறாயா?” என்று கேட்டார். ஏதோ விளையாட்டுக்குச் சொல்கிறார் என்று நினைத்து, “பல்லவா காலத்தில் ஏது பெரியவா கடிகாரம்?” என்று கேட்டேன். “இருக்கு. இருக்கு. நீ அடுத்தவாட்டி போறப்போ நல்லா பார்த்துட்டு வா!” என்றார்.

மறுமுறை போனபோது, “கடிகாரம் பார்த்தாயா?” என்று கேட்டார். “இல்லை பெரியவா, எனக்குத் தெரியவில்லை” என்றேன். “அர்ஜுனன் தவம் பார்த்தியா?” என்று கேட்டார். “பார்த்தேன்” என்றேன். “அந்த அர்ஜுனன் தபஸ் சிற்பத்திற்குக் கீழே நதி ஒன்று ஓடிக் கொண்டிருக்கும். சின்ன விஷ்ணு கோயில் ஒன்று இருக்கும். பக்கத்தில் ரிஷி ஒருவர் உட்காந்து கொண்டிருப்பார். கீழே அமர்ந்து சிலர் வேதம் சொல்லிக் கொண்டிருப்பார்கள். ஒருவர் ஆற்றில் நனைத்த துணியைப் பிழிந்து கொண்டிருப்பார். மற்றொருவர் நின்று கொண்டு மாத்யான்னிஹ வந்தனை செய்து கொண்டிருப்பார். (அதில் ஒருவர் இரண்டு கைகளையும் கோர்த்து விரலிடுக்கால் உச்சியிலிருக்கும் சூரியனைப் பார்க்கிறார்) பனிரெண்டு மணிக்கு இந்த விஷயம் நடந்தது என்பதைச் சிற்பி தெரிவிக்கிறார். அதைத்தான் ‘பல்லவ கடிகாரம்‘ என்று சொன்னேன்” என்று பெரியவர் சொன்னார்.

பெரியவரின் நுணுக்கமான பார்வையைக் கண்டு எனக்கு பிரமிப்பு ஏற்பட்டது. இப்படிப் பல அனுபவங்கள்.

*****
டாக்டர் தியாக. சத்தியமூர்த்தி, தமிழகத்தின் தலைசிறந்த தொல்லியல் ஆய்வாளர்களுள் ஒருவர். தமிழ்நாடு, கேரளம், கர்நாடகம், குஜராத், டெல்லி, ராஜஸ்தானம் என இந்தியாவின் பல பகுதிகளில் தொல்லியல் ஆய்வுகளை நிகழ்த்தியவர். இந்தியத் தொல்பொருள் கள ஆய்வுத் துறை (Archaeological Survey of India) மூலம் இவர் ஆற்றிய பணிகள் குறிப்பிடத்தக்கன. தமிழகத்தில் ஆதிச்சநல்லூர், மகாபலிபுரம் போன்ற இடங்களில் இவர் செய்த ஆய்வுகள் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை. ஆய்வு, பயிற்றல், கருத்தரங்கு எனப் பல வேலைகளில் இடையின்றி ஈடுபட்டிருப்பவரைத் தென்றலுக்காக அரவிந்த் சுவாமிநாதன் சந்தித்தார். அந்தச் சந்திப்பிலிருந்து…
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on February 14, 2013, 01:43:50 PM
Dear atmavichar100,

Once when Maha Periyava was explaining the minute details in scriptures of Kailasa Nathar Temple (now dilapidated further),
in Kanchipuram, I was present. His knowledge made me speechless.

Arunachala Siva.       
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on February 14, 2013, 01:56:48 PM


Subramaniam Sir
Can you share any specific recollections .
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on February 15, 2013, 07:24:43 PM
I did not want this post to get lost in some discussion:

In His Brihadaranyaka Upanishad Bhashya Shankaracharya has made a trendsetting statement:

सर्ववादिनामपि अपरिहार्य: परमार्थ-संव्यवहारकृतो व्यवहारः ।

//sarva-vAdinaamapi aparihaaryah paramaartha-samvyavahaarakRto vyavahaarah// (Brihadaranyaka bhashya: 3.v.i).  //

in fact, all schools must admit the existence or non-existence of the phenomenal world according as it is viewed from the relative or the absolute standpoint.// (translation by Swami Madhavananda, the Brihadaranyaka Upanishad with the commentary of Sri Shankaracharya, published by advaita ashrama, kolkota.)

While commenting on the mantra सत्यं च अनृतं च सत्यमभवत् ”satyam cha anRtam cha Satyam abhavat’ (Taittiriya Up. II.6) Sri Shankaracharya says: satyam = vyavaharavishayam since this is being mentioned in the context of ‘sRishti’ of the world. He adds: this is not paramArthasatyam (absolute reality) since Brahman alone indeed is paramArtha satyam. This vyavaharavishayam satyam is only Apekshikam, relative, empirical.

He explains: when compared to the water in a mirage, the water (that we actually use for drinking, etc.) is real. This is what is meant by ‘vyavaharika satyam’.

That which is not thus real is anRtam, unreal.

सत्यं च व्यवहारविषयम्, अधिकारात्, न परमार्थसत्यम्; एकमेव हि परमार्थसत्यं ब्रह्म । इह पुनः व्यवहारविषयमापेक्षिकं मृगतृष्णिकाद्यनृतापेक्षया उदकादि सत्यमित्युच्यते । अनृतं च तद्विपरीतम् । किं पुनरेतत् सर्वं सत्यमभवत् परमार्थसत्यम् ।

satyam cha vyavahaaraviShayam, adhikArAt, na paramaarthasatyam; ekameva hi paramaarthasatyam Brahma. iha punaH vyavahaaraviShayamaapekShikam mRgatRShNikAdyanRtaapekShayA udakAdi satyamucyate. anRutam cha tadvipareetam. kim punaretat sarvam satyamabhavat paramArthasatyam…//

The above bhashyam brings to the fore that three types of ‘reality’ are admitted in the Shruti. Commonly these are known as:

1.PAramArthika Satyam which is Brahman alone,
2. vyAvahArika satyam which constitutes the common world experience of samsara and
3. prAtibhAsika satyam which is a seeming reality, actually within the samsaaric experience. This seeming reality of say, the mirage-water or rope-snake, is corrected in the vyavahara itself and does not require Brahma jnanam for this. The vyvahaarika satyam, of course, gets  corrected upon the rise of Brahma jnAnam. The Shruti vakyams for this are:


Ekameva adviteeyam, neha naanaa asti kinchana, sarvam khalu idam brahma, etc.

What is worthy of noting in the above bhashyam is the Shruti pramaanam for the existence of the three types of reality or attAtraividhyam. The Taittiriya shruti we took up above is the pramanam for the three types of reality. It is not the concoction of the advaitins/Bhagavatpada/later Acharyas.  Nor is this an adaptation from Buddhism.  The Bhashyam uses the two specific names and the third is only implied.

What is the context of this mantra?

The Upanishad is teaching the five sheaths, kosha-s, and how the Atman is pervading all the kosha-s and the entire created universe.  In this process, the 6th section of the Anandavalli Chapter of the Upanishad says:

असन्नेव स भवति, असद्ब्रह्मेति वेद चेत् …[He who knows Brahman to be non-existent himself becomes so.  ..]  Shankaracharya points out that since Brahman is extremely difficult to know, the Upanishad is talking about creation.  Since the original pratijnA, promise, of the Upanishad is ‘ब्रह्मविदाप्नोति परम्’ (The knower of Brahman attains the Supreme), the Upanishad is proceeding to talk about creation with a view to enable the aspirant to know Brahman. When the universe is taught to have originated from Brahman and pervaded by It, one can appreciate Its existence, अस्तित्वम्, first and then realize it directly, अपरोक्षतया ज्ञानम्. In order to enable this, the Upanishad explains how Brahman has verily ‘become’ everything in the universe.  By knowing that everything is Brahman indeed, one can obtain a direct realization of the Cause, Brahman.  However, since Brahman is extremely subtle, being without any attributes, It can be known only when shown to be ‘associated’ with something that one can relate to.  The most intimate relation one has with is his own mind.  The Upanishad says ‘यो वेद निगितं गुहायां परमे व्योमन्, सोऽश्नुते सर्वान् कामान् सह’ (He who realizes the one (Brahman) manifesting in one’s innermost mind, he experiences the fulfillment of all desires ….)

Since the Upanishad had already spoken about the creation of the five elements, आत्मन आकाशः सम्भूतः आकाशाद्वायुः…..in the beginning of the Anandavalli itself, what is now being spoken of in connection with creation is only how the entire created universe is pervaded and ‘occupied’ by Brahman.

तत्सृष्ट्वा तदेवानुप्राविशत् । तदनुप्रविश्य । सच्च त्यच्चाभवत् । निरुक्तं चानिरुक्तं च, निलयनं चानिलयनं च, विज्ञनां चाविज्ञानं च  । स्तयं चानृतं च  सत्यमभवत् ।…

[That Brahman having created that entered into that very thing.  And having entered there, It became the formed and the formless, the defined and the undefined, the sustaining and the non-sustaining, the sentient and the insentient, the true and the untrue.]

It is interesting to note that the mantra has the word ‘sat’ in ‘saccha tyaccha abhavat’.  This ‘sat’ is commented by the Acharya as ‘the formed’, gross. And ‘tyat’ is the ‘formless’, subtle.  As this exhausts the ‘gross and subtle’,  the Acharya, when it comes to commenting upon the word ‘satyam’ occurring first in the sentence  स्तयं चानृतं च  सत्यमभवत्, quite naturally, gives the meaning as ‘vyavahaara viShayam’, the empirical reality.

Even in the Brihadaranyaka Upanishad there is an instance of two ‘satyam’ words occuring in one sentence: सत्यस्य सत्यम् इति प्राणा वै सत्यं तेषामेष सत्यम् (‘It is the Truth of truth’.  The Upanishad itself explains what this ‘truth’ occurring for the second time is: ‘The vital force is truth, and It, Brahman, is the Truth of that.) 2.1.20.

One can easily see that whenever two ‘Satyam’ words occur in the same sentence, the meanings differ.  And invariably the one is relative, vyavaharic, and the other is Absolute, pAramaarthic. Bhagavatpada is following this rule and in the Taittiriya Upanishadic passage too His commentary is according to the above Upanishadic method alone.

Sri Sureshwaracharya concurs with the Acharya’s Bhashya!!

In his Taittiriya Upanishad Bhashya Vartika, while commenting, in verse form, the Bhashya of Bhagavatpada, for the mantra: ‘सत्यं च अनृतं च सत्यमभवत्’, the VArtikakAra says:

व्यावहारिकमेवात्र सत्यं स्यादधिकारतः ।     (सत्यं च व्यवहारविषयम्, अधिकारात्, Bhashya)

पारमार्थिकसत्यस्य वाक्यान्ते समुदीरणात् ॥ 407  (परमार्थसत्यम् bhashya)


[The word satyam which occurs at the beginning of the sentence means empirical truth because of the context and also because of the fact that the absolute truth is spoken of at the end of the sentence.]

It can be seen beyond doubt that Sri Sureshwaracharya unambiguously uses the words ‘pAramArthika satyam’ and ‘vyAvahArika satyam’ to comment upon Bhagavatpada’s words: ‘paramArthasatyam’ and ‘vyavahAra-vishayam’.

It becomes certain that Sri Sureshwaracharya has initiated the use of the two terms:  ‘pAramArthika satyam’ and ‘vyAvahArika satyam’ that have been popularly used by the Advaita Acharyas of the Sampradaya initiated by Shankara Bhagavatpada.

SAyanAchArya’s commentary

In his commentary to the KRShNayajurvediya taittiriya AraNyakam wherein occurs the passage that we are now considering, Sayanacharya says:

सत्यम् – लोकव्यवहारे बाधरहितं शुक्तिरज्जुस्थाण्वादि । अनृतं  तु व्यहारदशायामारोपितं रजतसर्पचोरादि । …उपरितनसत्यशब्देन ब्रह्म उच्यते ।

[satyam – that which does not undergo sublation in the common parlance namely shell, rope, pillar, etc.  anRtam, however, refers to the cases of silver, snake, thief, etc. that undergo sublation in the empirical state itself.  The other word ‘Satyam’ refers to Brahman.]

Thus, we can readily see SAyaNAchArya too considers the passage is about   ‘pAramArthika satyam’ and ‘vyAvahArika satyam’.

The ‘VanamAlA’ on the Bhashyam:

Sri AchyutakrishNAnanda Tirtha, the author of the popular and lucid subcommentary named ‘VanamAlaa’ on the Bhashyam of Bhagavatpada says:

’सत्यं चानृतं च’ इत्यत्र सत्यशब्देन व्यवहारसत्यमेवोच्यते न तु परमार्थसत्यमित्यत्र हेतुः – अधिकारादिति । सच्च त्यच्च इत्यादीनां व्यवहारविषयाणामेव विकाराणां प्रकरणादित्यर्थः । किं च ’सत्यं च’ इत्यत्र परमार्थसत्यग्रहणे परमार्थद्वयं प्रसज्येत, ’सत्यमभवत्’ इत्यत्रापि परमार्थसत्यस्य गृहीतत्वात् ।…. किमपेक्षया उदकादिलक्षणस्य सत्यस्य आपेक्षिकत्वमित्याकाङ्क्षायामाह –मृगतृष्णिकादि इति । ‘सत्यं चानृतं च ’ इत्यत्र व्यावहारिकं वस्तु सत्यशब्दार्थः, प्रातिभासिकं वस्तु अनृतशब्दार्थ इति निष्कर्षः ।

The purport of the above passage is:

In the mantra under consideration the reason to hold the word ‘satyam’ as denoting the vyAvahArika reality alone and not the pAramArthika  is the ‘context’ in which this word occurs in the Shruti.  Any created entity has to be less real than the Absolutely Real Brahman.  This word ‘satyam’ occurs in the context of the entities that undergo transformation – विकारः.  Further, if the word ‘satyam’ is understood as the ParamArtha satyam (Brahman), then there will be the contingency of two Absolutely Real entities existing since the other word ‘Satyam’ has been taken to be the Absolutely Real.  Related to what is the water and the like taken to be vyAvahaarika? It is relative to the water perceived, in a mirage, due to ignorance.   In the passage ‘satyam cha anRtam’, the ‘vyaavaahrika  satyam ‘ is  what is specified by the word ‘satyam.’ The word ‘anRtam’ denotes  anything that is just an appearance.  This is the considered conclusion.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on February 17, 2013, 04:11:00 PM
The fruit that occurs from sincere and devoted worship is indeed very great. If the worship is performed merely for showing off to others, one only gets limited results. - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on February 18, 2013, 09:20:23 PM
One has to start with Karma and Bhakti and move to Janana .Our mind is like a mirror which is covered with dirt and is also oscillating .Therefore matters relating to Jnana do not get reflected in it .The dirt must be wiped off by doing Karma .By constant bhakti its movement should be stopped .Once it is cleansed of dirt and it remains steady matters relating to  Jnana will get clearly reflected .

Kanchi Paramacharya from "Voice of God "volume 6 pg.117-118
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on February 19, 2013, 02:45:46 PM
(http://i1066.photobucket.com/albums/u405/Sumi1971/Periva%20Posters/Template---142.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on February 19, 2013, 06:27:00 PM
The medicine of Grace to wipe out our sorrows is to develop unshakable faith in God and tolerance is the medicine of Grace to wipe out our sorrows. Bhakti alone can give us the capacity to put up with sorrows. 

Kanchi Maha Swamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on February 28, 2013, 05:09:35 PM
When performing a ritual enjoined in the scriptures, it is essential to do with total faith and by following punctiliously the procedure described. Only then shall the desired result be produced.- Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on March 02, 2013, 06:20:15 PM
(http://i1066.photobucket.com/albums/u405/Sumi1971/Periva%20Posters/Template---153.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on March 11, 2013, 10:12:04 PM
(http://i1066.photobucket.com/albums/u405/Sumi1971/Periva%20Posters/Template---160_zpsa1be7daf.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on March 16, 2013, 10:07:56 AM
(http://www.mysticmantra.com/odhardani_big.jpg)

   वक्शस्-ताडन शन्कया विचलितो वैवस्वतो निर्जराः
कोटीरोज्ज्वल-रत्न-दीप-कलिका-नीराजनं कुर्वते
दृश्ट्वा मुक्ति-वधूस्-तनोति निभृताश्लेशं भवानी-पते
यच्-चेतस्-तव पाद-पद्म-भजनं तस्येह किं दुर्-लभम्


Vakshasthadana sankhaya vichalitho vaiwaswatho nirjara,
Kotirojjwala rathna deepa kalika neeranjanam kurvathe.
Drushtwa mukthi vadhu sthanothi nibhruthaslesham bavani pathe,
Yacchedasthava  pada padma bhajanam thasyeha kim durlabham.

Nothing impossible is there to attain,
For him who sings about your holy feet,
Oh consort of Bhavani,
For the god of death runs away,
Afraid of the kick from the Lord’s feet,
The lights shining in those jeweled tiara,
Of  all the devas shows the offering of the camphor light,
And the pretty bride called liberation,
Folds him in tight embrace,
As soon as she sees him.


(Adi Shankara, Shivananda Lahari, 65)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on March 16, 2013, 10:35:04 AM
(http://www.freeindia.org/biographies/shankara/shankaracharya4.jpg)   
As this stotra reveals the Self as clearly as the amalaka fruit placed on the palm of the hand (hasta), it received the name Hastamalaka Strotra. Moreover, the boy, eminent in jnana, came to be praised by all people of this world as Hastamalaka.

The father of the boy was speechless with wonder at those words. But the Acharya said to him: `He has become your son because of his incomplete austerities. This is your good fortune. He will not be of any use to you in this world. Let him stay with me.' He bade him go back and, taking the boy with him, proceeded on his way. The disciples then asked him: `How did this boy attain the state of Brahman without hearing, etc.?' The Guru replied: `His mother left her two year old child in the care of a great and highly accomplished yogi who was practising austerities on the bank of the Yamuna while she went to bathe in the river with some women. The child toddled towards the water and was drowned. Out of his compassion for the disconsolate mother the sadhu forsook his body and entered that of the child. That is why this boy has attained this high state.'

Adi Shankara on Hastamalaka
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on March 20, 2013, 08:46:37 AM
It is foolish to say that we are ignorant because somebody else did not teach us. It is our duty to learn. – Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on March 20, 2013, 03:20:24 PM
न चाध्यात्माभिमानोऽपि विदुषोऽस्त्यासुरत्वतः ।
विदुषोऽप्यासुरश्चेत्स्यान्निष्फलं ब्रह्मदर्शनम् ॥


There cannot be pride of learning in a knower of Brahman because
such things belong to the demoniac; if even a knower of Brahman
suffers from this demoniac quality then his knowledge is futile.

(Sureshwaracharya, Naishkarmya siddhi)

--
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on March 20, 2013, 03:25:27 PM
ननु विजिगीषोरात्मबोध एव नास्ति,

Vidyaranya - Moreover, there is not even Self-knowledge in him who
is desirious of defeating others, Sureshwaracharya quoted from Naishkarmyasiddhi, thus:

रागो लिङ्गमबोधस्य चित्तव्यायामभूमिषु ।
कुतः शाद्वलता तस्य यस्याग्निः कोटरे तरोः ॥

Attachment to the grounds on which the mind exercises indicates absence of knowledge.
How can a tree remain verdant which has fire in its hollow?

--
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on March 20, 2013, 03:35:02 PM
याज्ञवल्क्यस्तु विजिगीषुदशायां न हीदृशः, चित्तविश्रान्तये विद्वत्संन्यासस्य तेन करिष्यमाणत्वात् । न केवलमस्य विजिगीषा किंतु धनतृष्णापि महती जाता, यतो, बहूनां ब्रह्माविदां पुरतः स्थापितं सालंकारं गोसहस्रमपहृत्य स्वयमेवेदमाह - नमो वयं ब्रह्मिष्ठाय कुर्मो गोकामा एव वयं स्मः ।

Yajnavalkya was verily not in this state while he was still desirous of victory in disputation, since he was yet to take the vidvatsannyaasa in order to set the mind at rest. Not only he was desirous of victory but had a great thirst for wealth as well, since he, while carrying away thousand cows decorated with gold and put before the assembly of many knowers of Brahman, himself said thus - 'we bow to the wisest of the Brahmanas, but we just wish to have the cows.'

(Vidyaranya, Jivanmukti Viveka)

--
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on March 22, 2013, 10:44:45 AM
विद्या ददाति विनयं विनयाद्याति पात्रताम् ।
पात्रत्वाद्धनमाप्नोति धनाद्धर्मं ततः सुखम् ॥ ५ ॥


vidyA dadAti vinayaM, vinayAdyAti pAtratAM |
pAtratvAddhanamApnoti, dhanAddharmaM tataH sukhaM || 5 ||

Knowledege makes one humble, which gives one qualification. Being qualified,
one attains wealth for ther performance one's true purpose, which lead to happiness.

(Adi Shankara, Vishnu Shatpadi Stotram)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on March 22, 2013, 11:34:41 AM
I do not see where anybody has denied this. It all happens irrespwctive of it being called sravana persay.

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on March 22, 2013, 11:39:48 AM
Udai

All these discussions we can have in a nice way and i am sure all members will also actively participate. You have to face it that ur attitude is dismal. What we send out we get back.

You please work out your approach.

I am surevyou know.

--
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on March 22, 2013, 11:47:09 AM
Dear Udai

The stern approach you are referring to is no where even closer to your approach. You spill venom in your expressions.

सत्यम् ब्रूयात् प्रियम् ब्रूयात् न ब्रूयात् सत्यमप्रियम् |
प्रियम् नानृतं ब्रूयात् एष धर्मः सनातनः ||


satyam bruyat priyam bruyat na bruyat satyam apriyam
priyam ca nanrutam bruyat esha dharmah sanatanah

Speak truth in such a way that it should be pleasing to others. Never speak truth, which is unpleasant to others. Never speak untruth, which might be pleasant. This is the path of eternal morality, sanatana dharma.

There is no question of higher or lower. The Substratum is grace.

Sages words never are like yours, they are pure and unsullied and never spill venom even if they are stern. Unfortunately, you are not up to that yet. None are!

Realise and Be grounded to reality and fact.

--
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on March 22, 2013, 12:08:47 PM
Fruit is not ripe yet. If you are unable to imbibe what is conveyed.

Travel in sanmaarga, you are conversing like being in adoliscence.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on March 23, 2013, 09:50:48 PM
All obstacles are of your own making and it is within your competence to overcome them. - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on March 28, 2013, 05:23:14 PM
Whatever wealth one loses in this world can be earned again. However, no amount of money can bring back lost time. Hence utilize time purposefully. – Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on March 28, 2013, 09:52:46 PM
(http://i1066.photobucket.com/albums/u405/Sumi1971/Periva%20Posters/Template-168_zpsc5b14a6b.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on March 30, 2013, 10:04:23 AM
What is the use of expounding the profound philosophical truths to people who are not prepared to put in practice even the tenets of Samanya Dharma (such as speaking the truth, observing Ahimsa etc.). Remember that it is Samanya Dharma that underlines the essential humaneness in every human. Hence never let go of Samanya Dharma. – Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on April 18, 2013, 04:41:39 PM
ஸ்ரீ சந்திரசேகரேந்திர சத்குரு அட்க்ஷரப்பாமாலை


இந்தப் பாடல்களை 1983-ல் ஸ்ரீ மஹாபெரியவா முன் ஸ்ரீ.வெங்கடேசன் ஸ்ரீ பெரியவா ஆசிர்வாத ஒப்புதலுடன் பாடினார். பாடியபின் அவர் ஸ்ரீ பெரியவாளிடம் இதை யார் எப்பொழுது பாடினாலும் நீங்கள் அங்கு வந்தருள வேண்டும் என்று பணிவுடன் கேட்க ஸ்ரீ மகாபெரியவாளும் “வருவேன்” என்று ஆசி வழங்கினார்.

In 1983, Shri Venkatesan sang this poem in front of Mahaperiyava. After completing this poem, he requested that any devotee whenever sings this poem, Periyava should come there. Periyava simply said  ”I will come“. What a great and selfless devotee Shri Venkatesan, who was so kind enough to share his same experience and his blessings to all devotees in the world. Mahaperiyava’s anugraham is completely limitless! This incident was narrated by Brahmasri Vedapuri mama in this book….When I was typing this poem, I could enjoy each and every line – simply amazing….

(http://mahaperiyavaa.files.wordpress.com/2013/02/thayumana-mahaan.jpg?w=538&h=717)


அன்பின் வடிவமான சங்கரன்

அத்வைத பேரொளி ஞான சங்கரன்

அம்மை அப்பனான அருங்குரு சங்கரன்

ஆனந்த குருவான காஞ்சி சங்கரன்

இம்மையும் மறுமையும் காக்கும் சங்கரன்

ஈசனோடு ஆடிடும் இணையடி சங்கரன்

உன்னத நிலைகொள் உத்தம சங்கரன்

ஊழ்வினை நீக்கிடும் ஊர்தவ சங்கரன்

எந்தனை ஆளும் எழில்மிகு சங்கரன்

ஏற்றமும் அருளிடும் ஏகாந்த சங்கரன்

ஐம்புலன் அடக்கியே ஆண்டிடும் சங்கரன்

ஒப்புயர்வில்லா ஒளிர்மிகு சங்கரன்

ஓதிடும் வேதத்தின் உட்பொருள் சங்கரன்

ஒளவைபோல் அருள்மொழி உணர்த்தும் சங்கரன்

கண்ணனின் இமைபோல் காக்கும் சங்கரன்

காந்தமாய் கவர்ந்தனை ஈர்க்கும் சங்கரன்

கிள்ளை எனைஏற்று மகிழும் சங்கரன்

கீர்த்தனைகள் பாடி துதித்திடும் சங்கரன்

குறைகளை போக்கிடும் கொற்றவன் சங்கரன்

கூட்டின் மெய்ப்பொருள் உணர்த்தும் சங்கரன்

கேடில் விழிச்செல்வமாம் ஞான சங்கரன்

கைகொண்டு அணைத்தனை காக்கும் சங்கரன்

கொன்றை மலர்தனை சூடும் சங்கரன்

கோபுர கலசமாய் திகழும் சங்கரன்

கௌதமர் போற்றிடும் கருணா சங்கரன்

சந்திர பிறைகொள் சுந்தர சங்கரன்

சாந்த சொரூபமாய் வாழும் சங்கரன்

சிறுமை மதியினை மாற்றும் சங்கரன்

சீலமும் ஞானமும் உணர்த்திடும் சங்கரன்

சுந்தரன் போற்றிடும் பித்தன் சங்கரன்

சூழ்ந்த இருளகற்றும் மாய சங்கரன்

செல்வமும் வளமையும் அருளும் சங்கரன்

சேர்ந்த மெய்பொருள் உணர்த்தும் சங்கரன்

சைவத்திருமுறை போற்றும் சங்கரன்

சொல்லும் பொருளும் காக்கும் சங்கரன்

சோர்விலா மனத்திடை வாழும் சங்கரன்

சௌந்தர்ய லகரியை அருளிய சங்கரன்

ஞமலியின் எந்தனை சேர்த்த சங்கரன்

ஞானத்தின் வடிவான சத்குரு சங்கரன்

தத்துவ நெறிதனை அளிக்கும் சங்கரன்

தாயாய் பாசமும் பொழிந்திடும் சங்கரன்

திக்கெட்டும் புகழ்கொள் ஜகத்குரு சங்கரன்

தீஞ்சுவை அமுதென சொற்சுவை சங்கரன்

துன்ப இன்னல்கள் அகற்றும் சங்கரன்

தூயவர் மனத்தினில் அமர்ந்திடும் சங்கரன்

தென்திசை அமர்ந்திட்ட குருவடி சங்கரன்

தேனினும் இனிய நல்வாய்மொழி சங்கரன்

தொண்டர்தம் அன்பிலே மகிழும் சங்கரன்

தோடுடை செவியனாய் ஆடும் சங்கரன்

நடமாடும் தெய்வமாம் காஞ்சி சங்கரன்

நானிலத்தில் தர்மமதை காக்கும் சங்கரன்

நிறைமதி அழகென நிறைந்த சங்கரன்

நீக்கமற எங்கும் நிறைந்த சங்கரன்

நுண்ணுயிர் அனைத்தும் காக்கும் சங்கரன்

நூலரிவில் மெய்ஞான சங்கரன்

நெஞ்சமதில் வஞ்சகத்தை அகற்றும் சங்கரன்

நேசமும் காட்டும் தாய்மை சங்கரன்

நொடிப்பொழுதில் எமை காக்கும் சங்கரன்

நோய் நொடி தீர்க்கும் மருத்துவ சங்கரன்

ஜோதி வடிவமான ஜோதி சங்கரன்

பண்பினைக் காக்கும் பரமசிவ சங்கரன்

பாமரரை அறிஞராய் மாற்றும் சங்கரன்

பிள்ளாயினி மொழி கேட்டு மகிழ்ந்த சங்கரன்

புண்ணிய சீலனாய் வாழும் சங்கரன்

பூமியில் தர்மத்தை ஊன்றிய சங்கரன்

பெற்ற தாய்போல் நமை பேணும் சங்கரன்

பேரின்ப நிலைகாட்டும் மோட்க்ஷ சங்கரன்

பைங்கிளி அம்மையின் பால சங்கரன்

பொற்பதம் தூக்கியே ஆடும் சங்கரன்

போற்றிடும் பாமாலை ஏற்கும் சங்கரன்

மகிமை காட்டியே மகிழ்விக்கும் சங்கரன்

மரவுரிதரித்த மாமுனி சங்கரன்

மாந்தர் குறைதீர்க்கும் மங்கள சங்கரன்

மின்னிடும் ஒளிபோல் மேனிகொள் சங்கரன்

மீட்டிடும் வீணையின் நாத சங்கரன்

முப்பிறப்பு வினைதனை அகற்றும் சங்கரன்

மூன்றாம் பிறை அணி சூடும் சங்கரன்

மென்மையாய் அருள்மொழி விழையும் சங்கரன்

மேன்மைகொள் வாழ்வையே அளிக்கும் சங்கரன்

மைந்தனாய் எனைஏற்று மகிழும் சங்கரன்

மோகம் அழித்து மெய்ஞானம் கொள் சங்கரன்

மௌனம் காக்கும் மாதவ சங்கரன்

யஜுர்வேத சாரமாய் விளங்கும் சங்கரன்

யாவர்க்கும் குருவான மூர்த்தி சங்கரன்

ரம்யமாய் மனதினில் உலவும் சங்கரன்

ராப்பகல் இல்லா உலகை ரட்ஷிக்கும் சங்கரன்

ரீங்கார நாதத்தில் லயிக்கும் சங்கரன்

ருத்திராக்ஷ மாலைதனை அணியும் சங்கரன்

ரூபமில்லா தத்துவத்தின் உருவ சங்கரன்

ரோகம் நீக்கி உயிர்காக்கும் சங்கரன்

ரௌத்திரம் தவிர்த்து அன்பு நாட்டிடும் சங்கரன்

லலிதாம்பிகை அருள்பால சங்கரன்

லாவண்யமாய் மனதை ஈர்க்கும் சங்கரன்

லிங்க வடிவமாய் அருளும் சங்கரன்

லீலாவிநோதனாய் லீலைகொள் சங்கரன்

வள்ளலாய் அருள்கரம் காட்டும் சங்கரன்

வானவர் போற்றும் தேவ சங்கரன்

வில்வ மாலைதனை ஏற்கும் சங்கரன்

வெண்திருநீரணியும் சிவகுரு சங்கரன்

வேள்விகள் காத்திடும் வேத சங்கரன்

வையகம் போற்றிடும் காஞ்சி சங்கரன்

அனைத்துமாய் தோன்றியே அருளும் சங்கரன்

ஆருயிர்க்கெல்லாம் தாய்மை சங்கரன்

விண்ணும் மண்ணுமாய் விளங்கும் சங்கரன்

சந்திர வடிவம் கொள் சுந்தர சங்கரன்

அறுபத்தெட்டாம் பீட ஆனந்த சங்கரன்

காமாட்சி பதம் பணியும் காமகோடி சங்கரன்

காமகோடி பீடத்தை ஆளும் சங்கரன்

ஏன் அகத்தில் அமர்ந்தனை காக்கும் சங்கரன்

அடியேன் வெங்கடேசன் மாலையை ஏற்று அருளும் சங்கரன்

அன்னபூர்ணாஷ்டகம் அருளிய சங்கரன்

கனகதாரா ஸ்தோத்திரம் உரைத்திட்ட சங்கரன்

பிடிஅரிசி தர்மத்தை காட்டிய சங்கரன்

திருப்பாவை திருவெம்பாவை திருகொளாருபதிகம்

உரைத்திட வகை செய்த சங்கரன்

அபார கருணா சிந்தும்

ஞானதம் சாந்தரூபிணம்

ஸ்ரீ சந்திர சேகர குரும்

பிரணதாத்மி விபாகரம்

ஸ்ரீ பாத குரும் சங்கரம் போற்றி போற்றி

சர்வக்யன் சர்வவியாபி மகாபெரியவா போற்றி போற்றி

ஜெய ஜெய சங்கர ஹர ஹர சங்கர

ஜெய ஜெய சங்கர ஹர ஹர சங்கர

திருச்சிற்றம்பலம்

 
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on April 18, 2013, 06:08:26 PM
Dear atmavichar,

Nice composition on Maha Peruava. Thaniks.

Arunachala Siva.
 
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on April 21, 2013, 08:11:35 AM
Love is what arises when our internal organ ("antaH-karaNaM") is at its noblest height. Then it is that the mind and intellect are drawn into the Ego, and the antaHkaraNaM changes its location to the heart and works from there.- Kanchi Paramacharya

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on April 22, 2013, 07:01:48 AM
Time is fleeting. The night is wasted in sleep and pleasure. The day is wasted in idle talk, amassing money and maintenance of the family. Days, months and years are rolling away. Hairs have become grey. Teeth have fallen. You are attached to perishable objects through Moha. Tell me, friends, how long will you be a slave to the fleeting things of the world? How long are you going to repeat the same sensual enjoyments? How long do you wish to worship mammon and woman? When will you find time to meditate on the Lord and to do virtuous deeds? Think and reflect.

Swami Sivananda
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on April 27, 2013, 11:03:06 AM
(http://folknet.in/SS2008/html/images/Srila%20Prabhupada/SP%20vani/Sri-Rama.jpg)

         विशुद्धं परं सच्चिदानन्दरूपम्
       गुणाधारमाधारहीनं वरेण्यम् |
 महान्तं विभान्तं गुहान्तं गुणान्तं
       सुखान्तं स्वयं धाम रामं प्रपद्ये || १ ||


Vishudham param sachidananda roopam,
Gunadhara madhara heenam varenyam,
Mahantham vibhantham guhantham gunantham,
Sukhantham swayamdhama ramam prapadhye.

I take refuge in Sri Raama, who is the purest, the
 greatest, of the form of Existence,Consciousness and
 Bliss; who is the repository of the innumerable good
 qualities,while Himself not needing any support,who is
 the most worshipful,who is all pervading, the most
 resplendent one, who is enthroned in the hearts of all
 beings,who is above all the three guNas of sattva,
 rajas and tamas,who is free of all materialistic
 pleasures and who is Self-supporting.

Adi Shankaracharya, Rama Bhujanga Stotram


Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on May 01, 2013, 06:34:38 PM
Here Kanchi Paramachrya describes the state of a person who has crossed Mounam / Amounam state and one can clearly see from this explanation that Bhagavan Ramana clear fits in with what Kanchi Paramacharya has stated .



தியானம் (Dyanam)

மனஸை அடக்கினவன்தான் முனி. ‘முனிவனின் குணம் எதுவோ அதுதான் மௌனம்’ என்பதே அந்த வார்த்தைக்கு அர்த்தம். முனிவனின் குணத்தில் பேசாமலிருப்பதுதான் தலை சிறந்தது என்று பொதுக் கருத்து இருந்திருப்பதால்தான் ‘மௌனம்’ என்றால் ‘பேசாமலிருக்கிறது’ என்று ஆகிவிட்டிருக்கிறது.
மனஸை அடக்கினவனின் தன்மை என்றாலும், அதுவே நம் மாதிரி மனஸ் அடங்காதவர்கள் அந்த நிலையை அடைவதற்கு உதவுவதாகவுமிருக்கிறது.
பிரம்மஞானியான முனிவன் மௌனம், மௌனமாயில்லாமலிருப்பது என்ற இரண்டையும் விட்டு விடுகிறான் என்று உப நிஷத் சொல்கிறது.
முதலில் படித்துப் பண்டிதனாகி, ரொம்பவும் வாதங்கள் சர்ச்சைகள் பண்ணி ஸத்ய தத்வத்தைத் தெரிந்து கொள்கிறான். அப்புறம் பாண்டித்யம், பேச்சு எல்லாவற்றையும் விட்டு விட்டு ஒரே நிஷ்டையில் போய் விடுகிறான். அப்புறம் பிரம்ம ஞானியாகிறபோது மௌனத்தையும் விட்டு விடுகிறான், மௌனமில்லாமையையும் விட்டுவிடுகிறான் என்று உபநிஷத் சொல்கிறது. இப்படிச் சொன்னால் அது எப்படி ஸாத்யம்? ஒன்று பேச்சை விட்டு மௌனமாக வேண்டும்; அல்லது மௌனத்தை விட்டுப் பேச வேண்டும். இரண்டையுமே விடுவது என்றால் எப்படி முடியும்?
அந்த ஞானியின் நிலைக்குப் போனால்தான் இது புரியும்.
அவனுக்குப் பேச வேண்டும் என்றோ, பேச வேண்டாமென்றோ எந்த சொந்த அபிப்ராயமும் ஆசையும் இருக்காது. லோகாநுக்ரஹத்துக்காக அவன் மூலம் உபதேசமாகப் பேச்சு வந்தாலும் அவன் தான் பேசுவதாக நினைக்க மாட்டான். அதைவிடப் பெரிய மௌன உபதேசத்தில் தக்ஷிணாமூர்த்தி மாதிரி அவனைப் பராசக்தி உட்கார்த்தி வைத்திருந்தாலும் ‘நாம் மௌன விரதம் என்று ஒன்று அனுஷ்டிக்கிறோம்’ என்று அவன் நினைக்க மாட்டான். இதைத்தான் மௌனம், அமௌனம் இரண்டையும் விட்ட நிலை என்பது.
- ஜகத்குரு காஞ்சி காமகோடி ஸ்ரீசந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி சங்கராச்சார்ய ஸ்வாமிகள்
SRI KANCHI MAHA PERIVA THIRUVADIGAL CHARANAM

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on May 01, 2013, 06:39:24 PM
Dear All,

Hari Stuti, Subramanya Bhujangam, Gowri Dasakam have been prescribed by Sringeri Swamigal through Edathurai (submutt)
for singing by a large group of housewives and other ladies on 19th May.  Groups are practicing these songs.  They are
going to sing in large chorus in Palace Grounds, Bangalore. About 10,000 participants are expected.

Arunachala Siva.     
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on May 03, 2013, 06:15:46 PM
The goddess of prosperity is always attracted to one who is ever industrious and Dharmic. – Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on May 08, 2013, 09:07:39 AM
It is true that even in the beginning of sadhana everything happens by God’s Grace. But during those times the JivAtmA was engaged in self-purification and for that to happen well God’s Grace helped. But now the purification task has reasonably progressed. Now the purified antaH-karaNa (inner organ) has to reach step by step the state of experience. ‘Reach’ is really not the right thing; unusually instead of ‘reaching’, now it is ‘giving’. As Manickavachagar said, it is a smart trading. One gives up the JIva-bhAva and receives the ‘shiva-sthiti’ (the state of being the Absolute). But even this is only true in a poetic sense or in the sense of bhakti. In reality, there is no JIva who receives the ‘Shiva’. JIva is gone but Shiva remains!

Kanchi Paramacharya
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on May 18, 2013, 10:23:27 AM
पश्यन्शृण्वन्नत्र विजानन्रसयन्संसिघ्रद्बिभ्रद्देहमिमं जीवतयेत्थम् ।
इत्यात्मानं यं विदुरीशं विषयज्ञं तं संसारध्वान्तविनाशं हरिमीडे ॥


Him, Who is realised as the Supreme Lord, the Self, that is the knower of objects,
Who sees and hears and knows and tastes and smells and holds this body together as the
individual self therin, That Hari, the destroyer of the darkness of samsara, I pray!


(Hari Stuti, Adi Shankara)

--
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on May 18, 2013, 10:44:36 AM
नाहमिति वेत्ति योऽसौ सत्यं ब्रहैव वेत्ति नास्तीनि ।
अहमस्मीति विजानन् ब्रह्मैवासौ स्वयं विजानाति ॥


When one knows "I am not", it is verily Brahman itself that knows "it is not"
When one knows "I am", then too, it is that Brahman itself that knows thus!


(Svaatmanirupanam, Adi Shankara)

--
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on May 18, 2013, 10:55:20 AM
ऐक्यपरैः श्रुतिवाक्यैः आत्मा पश्वत्प्रकाशमानोऽपि ।
देशिकदयाविहीनैः अपरोक्षयितुं न शक्यते पुरुषैः ॥


Although, according to the Vedic passages declaring identity,
the self is incessantly revealed, yet it is not possible to realise it
for those that are devoid of the grace of the Master.


(Svaatmanirupanam, Adi Shankara)

--
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on May 26, 2013, 11:39:32 AM
Kanchi Paramacharya's Upadesa :

     நாம் “தானம் கொடுக்கிறோம்’ என்ற வார்த்தையைச் சொல்வதே தவறு.”பகவான் நம்மைக் கொடுக்கும்படி வைத்தான், கொடுத்தோம்’ என்று அடங்கி பவ்யமாகக் கொடுக்க வேண்டும். அகங்காரம் வந்துவிடுமோ என்று பயந்து கொண்டு கொடுக்க வேண்டும்.
     நமக்கு எத்தனை ஆசை இருக்கின்றனவோ, அத்தனை ஆணிகளை அடித்துக் கொண்டு, நம்மை கட்டிப்போட்டுக் கொள்கிறோம். இதனால் துன்பம் அதிகரிக்கிறது. ஆசைகளை குறைக்க குறைக்க துன்பமும் குறைகிறது.
    ஒருவர் நம்மிடம் நெருங்கிப் பழகாவிட்டாலும் சரி,  அவருக்கு ஆத்ம குணங்களும் அனுக்கிரக சக்தியும் இல்லாவிட்டாலும் சரி, அவரால் நமக்கு எந்தக் காரியமும் ஆகாவிட்டாலும் சரி, அப்போதும் நாம் அவரிடம் மாறாத அன்பு வைத்தால் அதுவே உண்மையான அன்பு.
    தியாகம் பண்ணவேண்டும். அதைவிட முக்கியமாக  ”தியாகம் பண்ணினேன்’ என்ற எண்ணத்தையும் தியாகம் பண்ணிவிட வேண்டும்.
    மகான்கள் செய்கிற ஆசிர்வாதம், அவர்கள் கொடுக்கும் சாபம் அனைத்தும் அப்படியே பலித்துவிடுவதற்கு காரணம் அவர்களுடைய சத்தியத்தின் சக்தி தான்.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on June 09, 2013, 11:05:27 PM
தியானம் (Dyanam)

மனஸை அடக்கினவன்தான் முனி. ‘முனிவனின் குணம் எதுவோ அதுதான் மௌனம்’ என்பதே அந்த வார்த்தைக்கு அர்த்தம். முனிவனின் குணத்தில் பேசாமலிருப்பதுதான் தலை சிறந்தது என்று பொதுக் கருத்து இருந்திருப்பதால்தான் ‘மௌனம்’ என்றால் ‘பேசாமலிருக்கிறது’ என்று ஆகிவிட்டிருக்கிறது.
மனஸை அடக்கினவனின் தன்மை என்றாலும், அதுவே நம் மாதிரி மனஸ் அடங்காதவர்கள் அந்த நிலையை அடைவதற்கு உதவுவதாகவுமிருக்கிறது.
பிரம்மஞானியான முனிவன் மௌனம், மௌனமாயில்லாமலிருப்பது என்ற இரண்டையும் விட்டு விடுகிறான் என்று உப நிஷத் சொல்கிறது.
முதலில் படித்துப் பண்டிதனாகி, ரொம்பவும் வாதங்கள் சர்ச்சைகள் பண்ணி ஸத்ய தத்வத்தைத் தெரிந்து கொள்கிறான். அப்புறம் பாண்டித்யம், பேச்சு எல்லாவற்றையும் விட்டு விட்டு ஒரே நிஷ்டையில் போய் விடுகிறான். அப்புறம் பிரம்ம ஞானியாகிறபோது மௌனத்தையும் விட்டு விடுகிறான், மௌனமில்லாமையையும் விட்டுவிடுகிறான் என்று உபநிஷத் சொல்கிறது. இப்படிச் சொன்னால் அது எப்படி ஸாத்யம்? ஒன்று பேச்சை விட்டு மௌனமாக வேண்டும்; அல்லது மௌனத்தை விட்டுப் பேச வேண்டும். இரண்டையுமே விடுவது என்றால் எப்படி முடியும்?
அந்த ஞானியின் நிலைக்குப் போனால்தான் இது புரியும்.
அவனுக்குப் பேச வேண்டும் என்றோ, பேச வேண்டாமென்றோ எந்த சொந்த அபிப்ராயமும் ஆசையும் இருக்காது. லோகாநுக்ரஹத்துக்காக அவன் மூலம் உபதேசமாகப் பேச்சு வந்தாலும் அவன் தான் பேசுவதாக நினைக்க மாட்டான். அதைவிடப் பெரிய மௌன உபதேசத்தில் தக்ஷிணாமூர்த்தி மாதிரி அவனைப் பராசக்தி உட்கார்த்தி வைத்திருந்தாலும் ‘நாம் மௌன விரதம் என்று ஒன்று அனுஷ்டிக்கிறோம்’ என்று அவன் நினைக்க மாட்டான். இதைத்தான் மௌனம், அமௌனம் இரண்டையும் விட்ட நிலை என்பது.
- ஜகத்குரு காஞ்சி காமகோடி ஸ்ரீசந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி சங்கராச்சார்ய ஸ்வாமிகள்

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on July 06, 2013, 05:10:51 PM
Do not derive satisfaction that you have done a puja well simply because you have oferred fragrant flowers, special perfumes and a variety of eatables as Naivedhya. Without offering one’s mind, no amount of other offering will make the Puja complete.- Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on July 13, 2013, 08:04:16 AM
Here Kanchi Paramacharya talks about the futility of trying to convince Atheists / Rationalists about the existence of something beyond 5 senses that were discovered by our sages .


"The sages transcended the frontiers of human knowledge and became one with the Universal Reality. It is through them that the world received the Vedic mantras, “this is one of the basic concepts of our religion. If you do not accept that human beings can obtain such Atmic power as exemplified by these seers, any further talk on the subject would be futile. One could point to you great men whom you can see for yourself, great men who have perfected themselves and acquired powers not shared by the common people. But if you think of them to be cheats or fraudulent men, any further talk would again be useless. In your present state of limited understanding, the argument that denies the existence of anything beyond the range of human reason and comprehension itself betrays the height of rationalism.

Kanchi Paramacharya
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on July 14, 2013, 08:07:07 AM
(https://m.ak.fbcdn.net/sphotos-g.ak/hphotos-ak-ash3/934993_5000867990769_1416142336_n.jpg)
A wonderful incident from the Life of Sri Kanchi Maha Periva

பல வர்ஷங்களுக்கு முன் நடந்த சம்பவம். ஒருநாள் மடத்தில் பெரியவாளை தர்சனம் பண்ண "கியூ"வில் நின்றிருந்தனர் ஒரு வயஸான தம்பதி. அவர்கள் முறை வந்ததும், பெரியவாளை நமஸ்கரித்தனர்.

"பெரியவா, நான் ஸர்வீஸ்லேர்ந்து ரிடையர் ஆய்ட்டேன்.. கொழந்தைகள்ன்னு யாரும் கெடையாது. அதுனால, மடத்ல வந்து கைங்கர்யம் பண்ணனும்னு ரொம்ப ஆசையா இருக்கு. அனுக்ரகம் பண்ணணும்." பேச்சில் உருக்கம், பணிவு. பக்கத்தில் வயஸான மனைவி.

"வாழ்றதுக்கு ஒனக்கு பிடிப்பு எதுவும் இல்லேன்னுதானே கவலைப்படறே?"

"ஆமா." "எதாவுது கார்யம் குடுத்தா பண்ணுவியா?"

"உத்தரவிடுங்கோ பெரியவா! காத்துண்டிருக்கேன்." அவரை அப்படியே விட்டுவிட்டு அடுத்து வந்த மற்றொரு தம்பதியிடம் குசலப்ரஸ்னம் பண்ண ஆரம்பித்தார்.

அவர்களும் வயசானவர்கள்தான். கூட அவர்களுடைய பெண்ணும் வந்திருந்தாள். "இவ எங்களோட ஒரே பொண்ணு. இவளுக்கு கல்யாணம் பண்ணணும். பெரியவாதான் ஆசீர்வாதம் பண்ணணும்." கையை உயர்த்தி ஆசி கூறினார்.

பக்கத்தில் நின்று கொண்டிருந்த "பிடிப்பு" மாமா இதை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். இப்போது பெரியவா "பிடிப்பு" பக்கம் திரும்பி, "பிடிப்பு வேணும்னியே! இதோ, இந்த பொண்ணுக்கு நீயே ஜாம்ஜாம்னு ஒன் சொந்த செலவுல கல்யாணம் பண்ணி வை! நீதான் கன்யாதானம் பண்ணணும்."

"செஞ்சுடறேன் செஞ்சுடறேன்." பிடிப்பு கீழே விழுந்து வணங்கினார். பெரியவா அவரைப் பார்த்து ரெண்டு விரலைக் காட்டி, அவர் மனைவியை பார்த்தார். அவருக்கு புரிந்தது.

"ஆமா, இவ என் ரெண்டாவது சம்ஸாரம். மூத்தவ காலகதி அடைஞ்சதும் இவளை கல்யாணம் பண்ணிண்டேன்". பெரியவா முகத்தில் இப்போது ஒரு தீவ்ரமான மாறுதல்!

"சரி. ஒனக்கு மூத்த தாரத்தோட பொண் கொழந்தை இருந்துதே! அது என்னாச்சு?." "இடி" தாக்கியது போல் அதிர்ந்தார் "பிடிப்பு".

பெரியவாளுக்கு எப்டி தெரியும்? ரொம்ப கூனிக்குறுகி, "இவ சித்தியா வந்ததும், அந்தக் கொழந்தையை படாதபாடு படுத்தினதால, அந்தக் குழந்தை சின்ன வயஸ்லேயே ஆத்தை விட்டு போய்ட்டா.
நானும் தேடாத எடமில்லே! போனவ போனவதான்." துக்கத்தால் குரல் அடைத்தது.

"ம்ம்ம்ம் பிடிப்பு வேணும்னு சொன்னியோல்லியோ? இதோ. ஒன்னோட காணாமப் போன பொண்ணு! இவதான்! போ! அழைச்சுண்டு போய் நல்லபடியா கல்யாணம் பண்ணிவை." அதிர்ச்சி மேல் அதிர்ச்சி. ஆனால், இன்பமான அதிர்ச்சி! என்னது? இது சத்யம் சத்யம்! பெண்ணின் கூட வந்த தம்பதிகளும் வாயை பிளந்தார்கள்!

உண்மைதான்! பல வர்ஷங்களுக்கு முன் ஏதோ ஒரு ரயில்வே ஸ்டே ஷனில் இந்தக் குழந்தை அழுது கொண்டு நின்றதாகவும், விவரம் எதுவும் சொல்லத் தெரியாததால் அவளை தாங்களே வளர்த்து வருவதாக கூறினார்கள். பெற்றோர், வளர்த்தோர் ரெண்டு பேரும் சந்தோஷமாக அந்தப் பெண்ணின் கல்யாண ஏற்பாட்டை பண்ணினார்கள்.

இப்போது அதிகமாக எல்லார் வாயிலும் அனுபவம் இல்லாமலே வரும் வாக்யம் "எல்லாமே pre planned " என்பது. மஹான்களின் சந்நிதியில் அது சஹஜமாக, அனுபவத்திலும் வரும். நம் வீடுகளில் கண்ணாடியை எங்கேயோ வைத்துவிட்டு, வீடு முழுக்க தேடியதும்,வீட்டார் யாராவது "இதோ இருக்கு" என்று எங்கிருந்தோ கண்ணாடியை எடுத்துக் குடுப்பது போல், சர்வ சாதாரணமாக "cosmic level " ல் விளையாடக்கூடியவா பெரியவா மாதிரி அவதார புருஷர்கள்
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on July 14, 2013, 07:32:55 PM
Ch-6 Of Bhagavad Gita discusses this
A seeker first purifies himself gradually by means of karma yoga, later, when he gains maturity in meditation, he can realize his actionless Self, free from all mutabilities like birth.- Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on July 17, 2013, 10:04:11 PM
We know many faults we commit, even if others do not know them. Sometimes we realise we are doing so many evil things and repent bitterly and feel why we should be born . Our duty is to pray to God -"I have committed so many faults. Will you not, 0 God, give me the will power not do like that in future and will you not purify my mind?" We must note down in a diary every night before we go to bed the faults committed by us and pray to God to give us courage and intelligence not to do so. This must be propagated widely.

Kanchi Paramacharya
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on July 26, 2013, 07:41:13 AM
Sage of Kanchi
How can we claim that a small group of people in this country (dedicated to maintaining the Vedic tradition) can create happiness throughout the world? Well, take the case of a powerhouse. Only four or five work in it but the entire town receives light. If these four or five people do not work, the whole town will be plunged in darkness. In the same way only a few people are required to keep the auspicious world lamp of the Vedas burning.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on July 26, 2013, 11:54:51 AM
Paramacharya's Shade of Mercy

An incident that happened many years ago.



It was the time when in the Satara town of Maharashtra, the construction works of Uttara Sri Nataraja temple were going on in accordance with AcharyaaL's orders. People thronged daily to have darshan of PeriyavaaL who was camping in the town.



A Sunday. Three o' clock in the afternoon. A 30-year-old youth prostrated to AcharyaaL, his eight limbs touching the ground, and got up. Tears were seen in his eyes. Noticing it, Periyavaa asked him with affection, "EmpA, who are you? Which place, why do your eyes go red?" Without replying, he started crying. People nearby assuaged him and made him sit before SwamigaL.



"Which place are you from appA?" SwamigaL asked him.



"Palakkad, Periyavaa."



"You are coming all the way from Palakkad?" asked AcharyaaL immediately.



"Yes Periyavaa. I am coming all the way from that place."



"Alright. What is your name?"



"Harihara Subramanian."



"besh* (well) a good name. Right, what's your thagappanAr (father) doing?"



"My father is not in jIva dashA (living condition) now, Periyavaa. He was practicing Ayurveda in Palakkad. His name was Dr. Harihara Narayanan--"



Before he finished, SwamigaL with kutUhala (interest) said, "ada (I see), you are the son of Palakkad Ayurvedic doctor Narayanan? Very glad. In that case, tell me, you are the grandson of doctor Harihara Raghavan! All of them earned very good name in Ayurveda!". SwamigaL looked at him keenly, raising his eyebrows.



The youth said, "Yes, Periyavaa."



Smiling, AcharyaaL said, "besh! A lofty vaidhya paramparA (medical lineage). It is alright. You have not added any doctor title before your name?"



"I did not study for that Periyavaa. My father did not prepare me in that way," said the youth, without interest.



"You should not say that way! Did your father not prepare you, or you did not have the shraddhA (strong wish) in getting prepared in that way?"



There was no reply. "Taking birth in that vaidhya paramparA, you missed the chance to know things? Right, up to which class you have studied?"



"Up to the ninth, Periyavaa."



"Why? You had no wish to study further?"



"Somehow I did not have the wish Periyavaa. I now feel for it!"



"Your vivAham (marriage) is done?"



"Done Periyavaa. I have a daughter who is seven years old."



"Right, what do you do now?"



Tears gushed from his eyes. "Since I had no education, I could not get any high jobs, Periyavaa. I am doing the work of a supervisor in a local rice mill. The salary is seven hundred rupees. My family is running only on that amount."



"Oho... Is that so? Right. You have your own gRuham left for you by the periyavaaLs (ancestors)?" SwamigaL asked him.



Wiping his tears, Harihara Subramanian said, "There is a house Periyavaa, built by my grandfather. The very purpose of my coming here is to supplicate to Periyavaa about it. Many years ago, since her husband passed away, my father's sister came over to Palakkad bringing her two daughters. During a Navaratri festival time, my father mortgaged the house to a local person, took twenty-fve thousand rupees from him, conducted the marriage of the two daughters of my aunt, and then suddenly passed away. My aunt too passed away.



"My grievance, Periyavaa, is that during the festival time of Navaratri my father mortgaged the house that was lakshmikaram (prosperous, Lakshmi-given) and passed away. The amount has now come to forty-five thousand rupees including the interest. It seems the house is going to sink!"



SwamigaL lapsed into contemplation for a while. His silence dissolved presently and he said as he smiled, "Alright, now you celebrate the Navaratri festival at home, raising a kolu (an assembly of divine dolls) every year?"



"No, Periyavaa. I stopped the custom of raising a kolu after my father passed away, doing what he did."



AcharyaaL promptly interrupted him and said, "You should never talk so disrespectfully of Atthup periyavaaL (family ancestors). They are all very lofty people. I know it well! They have all gone after doing only excellent things! Keeping something in mind, your stopping the custom of celebrating Navaratri every year with a prosperous kolu is wrong! The Navaratri starts in a week from now. You revive the custom of raising a kolu in Palakkad from this year. All your afflictions will be solved and your will get prosperity!" Blessing the youth and giving him prasAdam, SwamigaL bid him farewell.



Twenty days passed. It was a Sunday. A large crowd in Satara to have darshan of AcharyaaL.



An assistant of the MaTham made way parting people in the queue and brought before SwamigaL a respectable man of 60 to 65 years of age, wearing a saffron jippa (tunic) over a pancakaccham (tucked in dhoti), and a number of tulasi, rudrAkSa garlands on his neck. He prostrated to AcharyaaL and started conversing in Hindi. SwamigaL also did his saMbhASaNaM (conversation) in Hindi and then asked the gentleman to go and sit on the stage opposite him.



At length, a small trunk box in hand, Palakkad Harihara Subramanian came and stood before Maha SwamigaL. He prostrated resting his eight limbs to the ground.



With artha puSTi (wealth of meaning) SwamigaL looked alternately at the youth and his trunk box. The youth opened the box slowly. Very ancient palm leaf scripts numbering 10 to 15 were kept inside the box, wrapped in a silk cloth. That Parabrahmam looked at him knowingly, yet as if it did not know.



The youth said innocently, "You gave me the orders to revive the custom of kolu from this year. When I climbed up the loft to retrieve the kolu dolls, I found this box there. I had not seen it until then Periyavaa! I checked its contents and found these scripts whose letters were unintelligible to me. So I brought it straight here."



AcharyaaL laughed and beckoned to the gentleman in saffron tunic who was sitting on the stage opposite him. To the gentleman he said in Hindi, "The apUrva vastu (rare article) you asked me about only a little while go has come here, look!"



The gentleman immediately sat down on the floor, took the palm leaves and started having a glance at their grantha letters using a lens he had with him. His face blossomed. Lifting those scripts and keeping them over his head, he grinned happily and said, "O Parama Acharya Purusha! I am searching for this apUrva ayurveda grantha for many years. You are the pratyakSa deivam (God present before the eyes)! Within half an hour you have brought before my eyes what I prayed to you for!" He prostrated to SwamigaL with wonder.



Harihara Subramanian stood amazed looking at all this. AcharyaaL called him near and said, "This gentleman is a great Ayurveda Siddha research scholar of Pandaripuram. Only half an hour back he told me about his searching for such an apUrva suvadi (rare palm leaves). Something struck my mind, I told him to sit and wait for sometime. And now you come and stand before me with this trunk box!" AcharyaaL ordered the youth, "All these will be very useful to him. Thinking of your father and grandfather, you submit with your own hands all these things to that gentleman."



The youth did as he was told. Tears of joy in the face of the gentleman who received the contents.



The gentleman looked at him and said, "I have come to possess an apUrva grantha by your grace! It would not be dharma to receive them without paying a kANikkai (an amount as a token of gratitude)." Then he placed five hundred-rupee-sections** (each having 100 bills in it) along with some fruits in a plate and held them politely to Harihara Subramanian. The youth looked at SwamigaL, who smiled and asked him to receive the money. Hands shaking, the youth received those fifty thousand rupees!

Calling him near, that walking God said, "What did I tell you when you spoke out your grievance about your family ancestors? I said they were all lofty people, they would have gone only after doing excellent things. It somehow struck in my mind. You saw the excellent thing your people had done, on the loft where the kolu dolls were kept? You said your house mortgage loan had swelled to forty-five thousand rupees in principal and interest! Now Sri ChandraMauleesvara has done his anugraham for it. Get back to Palakkad with happiness. Let the money be safe with you!" and bid him farewell after blessing him.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on July 27, 2013, 06:37:44 PM


Translated from an article in Kalki Deepavali Malar of 1990:

A memorable incident when Sri Chandrasekarendra Saraswati, Paramacharya of Kanchi Kamakoti Mutt,gave a wonderful commentary on Muthuswami Dikshitar's kriti on
Subrahmanya to Ariyakkudi Ramanuja Iyengar.


The article appeared in Ariyakkudi's centenary year, when Paramacharya was in his 97th year.

http://www.carnaticcorner.com/articles/srisubramanya_translated.htm (http://www.carnaticcorner.com/articles/srisubramanya_translated.htm)

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on July 28, 2013, 01:34:25 PM
Sage of Kanchi
Of the four aims of life - dharma, material acquisitions, desire and
liberation - we seek gratification of kama alone (in the form of pleasure, love, etc.). And to have our desires satisfied we keep struggling to acquire material things. Our efforts must be directed towards obtaining liberation through the practice of dharma. All that we need to do for this ideal is to resolve to live a simple life. There should then be no compulsion to run after money and other material goods and other. It would naturally become easier for us to practice dharma and reap the ultimate fruit that is eternal bliss.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on July 28, 2013, 10:29:23 PM
This link has a good collection of transcribed talks of Kanchi Mahaswamigal .Thanks to Nagaraj for sharing this link in another thread .
http://blog.periva.org/ (http://blog.periva.org/)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on July 28, 2013, 11:10:04 PM
Please refer this link for a translation of Deivathin Kural of Kanchi mahaswami-presently the 7th volume is being translated.
http://advaitham.blogspot.in/2012_11_01_archive.html (http://advaitham.blogspot.in/2012_11_01_archive.html)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on August 01, 2013, 10:44:46 AM
(http://reocities.com/athens/thebes/2257/SriBhaskararaya.jpg) 
नार्थज्ञानविहीनं शब्दस्योच्चारणं फलति
भस्मनि वन्हिविहीने न प्रक्षिप्तं हविर्जलति ॥

अर्थमजानानां नानाविधशब्दमात्रपाठवताम्
उपमेयश्चक्रिवान् मलयजभारस्थ वेढैव ॥


    nārthajñānavihīnaṁ śabdasyoccāraṇaṁ phalati
bhasmani vanhivihīne na prakṣiptaṁ havirjalati ||

arthamajānānāṁ nānāvidhaśabdamātrapāṭhavatām
upameyaścakrivān malayajabhārastha veḍhaiva ||

One who chants a 'mantra' without understanding its meaning is like one
performing 'Yagna'(Havana) by throwing dry pieces of wood into a 'Kunda'
(Holy Pit) which has no fire. He only feels the pleasure of utterring words

One who chants many mantras without understanding their meaning is like
a donkey carrying a load of sandal-wood, (not being able to feel its
aroma but only its weight.


('Varivasya Rahasya', Bhaskara Raya)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on August 01, 2013, 12:20:20 PM
(http://www.arunachala-ramana.org/photos/restored_photos/full/jh_007.jpg) 

नैवेन्द्रियाणि विषयेषु नियुंक्‍त एष
   नैवापयुंक्‍त उप्दर्शनलक्शणस्थः।
नैव क्रियाफलमपीषदवेक्शते स
   स्वानन्दसान्द्ररसपानसुमत्तचित्तः॥ ५५२॥


   
naivendriyāṇi viṣayeṣu niyuṁk‍ta eṣa
  naivāpayuṁk‍ta updarśanalakśaṇasthaḥ|
naiva kriyāphalamapīṣadavekśate sa
  svānandasāndrarasapānasumattacittaḥ|| 552||

He does not direct the sense-organs to their objects,
nor does he detach them from these,
but he remains like an indifferent onlooker.
His mind being drunk with the 'wine' of Bliss of the Self,
he holds not the least regard for the fruits of actions.


(Vivekachoodamani)
--
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on August 01, 2013, 02:01:16 PM

Dear Nagaraj,

Your post on Varvasya Rahasyam made me think about Bhaskara Raya.  Bhaskara Raya was a great adept in Sri Vidya
Tantra and Sri Lalita Sahasranama.  He was a grihasta.  He has written commentary on Sri Lalita Sahasranama.  He was
a Marathi Brahmin and the then ruling Chozha King delighted by Bhaskara Raya knowledge on Saktam requested him
to come and stay in Tiruvidai Maruthur near Kumbakonam and he lent a house and supplied rice, dhal and family provisions
to him every month.  Bhaskara Raya used to go Tiruvidai Maruthur Madhyarjuneswara Temple every morning and rest of the
time he used to spend in Pujas and contemplating on Devi.  Once he was sitting on the outer portal of his house contemplating
on Devi and chanting  Sri Lalita Sahasranama.  On the street a sadhu (sannyasi) was going.  He came to Raya and told him:
'I am a Sannyasi.  But you have not prostrated to me.'  Raya replied: I am contemplating on Devi.  My body is full of heat.
If I do namaskraam, it will not be good for you.  However, you place your kamandalu and I will do namaskaram.  The sannyasi
accordingly placed the kamandalu on the street.  Raya did namaskaram to the kamandalu.  The kamandalu got exploded into
hundred pieces!  Then Raya said, 'If I do namaskaram to you, your head would also have the same same fate.

The sannyasi shivered with fear. He placed his dhandam and did namaskaram to Raya and quietly left.

Raya's commentaries on Sri Lalita Sahasranamam is worth reading.  Of late one Ganesa Iyer has done the commentary
in Tamizh from Raya's Sanskrit version.  It was available in Giri Trading Co., Mylapore, Chennai.


Arunachala Siva.                           
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on August 01, 2013, 04:27:45 PM
Dear Sir, yes, there is also a view that a commentary on Lalita Sahasranama was reserved to only Bhaskaraya and not even Adi Shankara for when Shankara wanted to write a commentary on LS, the student of his was only able to bring Vishnu Sahasranama alone more than twice.

in another occasion Bhaskararaya invited some pundits to his house for a participation in a yajna. There they opened a debate with him and asked him intricate questions about mantra and tantra. Being an adept in these he shot back all the answers without the least hesitation. One witness to this drama, a sannyasi named Kumkumanandaswami cautioned the challengers and declared, "Bhaskara Raya cannot be defeated in debate or by questions. It is the goddess Herself standing on his shoulders who is answering all your questions. I am able to see her standing on his shoulders!" Kumkumanandaswami himself was a great devotee mystic and ritual worshipper of the Goddess. He was so much full of "Devi-consciousness" that it is said even sacred ash thrown on his body immediately transformed into saffron (kumkumam) - hence his name. The pundits wanted to put to test this declaration of the Swami. They asked Bhaskararaya what looked like an impossible question- "The Lalitha-sahasranama mentions the Goddess as being served by sixty-four crores of goddesses called yoginis. Can you name each one of them, their origin and their qualities?" Bhaskararaya answered their question without hesitation, and went on to repeat those names prompting the pundits to accept defeat and call off the debate.

--
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on August 01, 2013, 04:53:49 PM
Dear Nagaraj,

Yes It is a horripilating story.  When he chanted "Chadush sat upasArAta chadush shahti yogini" all the 64 crore yoginis were
standing on his shoulders and one by one he told their names.  When he said ''Kuamara Gananadhamba' ,  both Kumara,
(Muruga) and Ganapati were sitting on his shoulders !

Bhaskara Raya is a noble adept in Sakam.  Sri Lalita Sahasranama was his forte!

Arunachala Siva.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on August 03, 2013, 06:58:55 PM
It is ignorance that causes one to fail to see the self as distinct from the body, mind, senses etc. This in turn leads to suffering. Understanding that you are not the body and engaging in acts of devotion to the Lord are very essential for a beginner on the spiritual path. - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on August 11, 2013, 08:18:34 AM
அம்பாள் இருக்க அஹம்பாவம் ஏன் ? – மஹா பெரியவா

நாம் இதைச் சாதித்தோம், அதைச் சாதித்தோம் என்று அகம்பாவப்பட கொஞ்சம்கூட நியாயம் இல்லை. நாம் எதையும் சாதிப்பதற்கான புத்தியோ, தேக பலமோ எங்கிருந்து வந்தது?இந்த பிரபஞ்ச காரியங்கள் அனைத்தையும் செய்கிற ஒரு மஹா சக்தியிடமிருந்தே நம்முடைய, சக்தி எல்லாம் வந்திருக்கிறது. அது இல்லாவிட்டால் நம்மிடம் ஒரு சுவாசம்கூட இருக்கமுடியுமா. ஒருநாள், இதனை சாதித்ததாக எண்ணிக் கர்வப்படுகிற நம்மைவிட்டுச் சுவாசம் போய் விடுகிறது. அதைப் பிடித்து வைத்துக் கொள்கிற சாமர்த்தியம் நமக்குக் கொஞ்சம்கூட இல்லை. அப்போது நம் சக்தி எல்லாமும் சொப்பனம் மாதிரிப் போய்விடுகிறது. கொஞ்சம் யோசித்துப் பார்த்தாலும்கூட, சக்தி சமுத்திரமாக இருக்கப்பட்ட அம்பாளின் ஒரு சிறு துளி அநுக்கிரகத்திலேயே நடக்கிற காரியங்களை, நம்முடையதாக நினைத்து அகம்பாவப்படுவது அசட்டுத் தனம்தான் என்று தெரியும். எத்தனைக்கெத்தனை இந்த அநுபவத்தில் தெரிந்துகொண்டு அம்பாளுக்கு முன் ஒரு துரும்பு மாதிரி அடங்கிக் கிடக்கிறோமோ அத்தனைக்கத்தனை அவள் அநுக்கிரஹமும் நமக்குக் கிடைக்கும்.

நாம் நன்றாக எழுதுகிறோம், பேசுகிறோம், பாடுகிறோம், வேறு ஏதோ காரியம் செய்கிறோம் என்று உலகம் புகழ் மாலை போடுகிறது. அதே சமயத்தில் நமக்குத் தலைகனம் ஏறத்தான் தொடங்கும். அப்போது நமக்குச் சக்தி உண்டா என்று யோசிக்க வேண்டும். எந்த இடத்திலிருந்து நம் சக்தி வந்ததோ, அந்த அம்பாள் இருக்க, புகழுக்குப் பாத்திரராகி அகம்பாவப்பட நமக்குக் கொஞ்சம்கூட உரிமையில்லை என்று உணர வேண்டும். வருகிற பெருமையை எல்லாம் அவற்றுக் குறிய பராசக்தியின் பாதாரவிந்தங்களிலேயே அர்ப்பணம் செய்துவிட வேண்டும். பெருமைப் பூரிப்பில் இருப்பதைவிட, இப்படி அர்ப்பணம் பண்ணிப் பாரம் இல்லாமல் லேசாக ஆவதுதான் நமக்கே பரம சௌக்கியமாக இருக்கும். நமக்கு அகம்பாவமே இல்லை என்கிற எண்ணம் வந்து அதில் ஒரு பூரிப்பு உண்டாகிவிட்டால், அதுவும்கூட அகம்பாவம்தான். எனவே அகம்பாவம் தலை தூக்க இடமே தராமல் சர்வ ஜாக்கிரதையாக இருக்க வேண்டும். எத்தனை கண்குத்திப் பாம்பாக இருந்தாலும், துளி இடுக்குக் கிடைத்தால்கூட ஏதோ ஒரு ரூபத்தில் நமக்கே தெரியாமல் அஹம்பாவம் உள்ளே புகுந்து விடும். இது போகவும் அவள் அருள்தான் வழி. அவளேயே வேண்டி நம் புகழையெல்லாம் அவளுக்கு அர்ப்பணம் பண்ணிவிட்டால், நமக்கு ஒரு குறைவுமில்லாமல் மேலும் மேலும் அவள் அநுக்கிரஹம் கிடைக்கும்.

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on August 11, 2013, 09:04:43 AM
Dear atmavichar,

Yes. Amba is ahabhava swarupini  and she is also ahambhava nivarani.

Arunachala Siva.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on August 12, 2013, 07:13:49 AM
Set aside all your worldly thoughts when you sit for puja and concentrate on Ishwara during that short period of ten minutes or so. Even though the time for which you do puja is very short, if it is spent with devotion, it will yield great punya (virtue).- Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on August 15, 2013, 09:22:13 AM
A VERY TRULY THOUGHT PROVOKING INSPIRATIONAL MESSAGE FROM A SAINT REVERED AS THE GREASTEST ONE THAT LIVED AMIDST US IN OUR TIMES.

MESSAGE GIVEN BY HIS HOLINESS PUJYASHRI CHANDRASEKHARENDRA SARASWATHI MAHASWAMIJI on 15 AUGUST 1947 - Independence Day

On this happy occasion when our country Bharat has attained Independence, the people of this ancient country must pray whole heartedly and with one mind to Sri Bhagavan. Let us all pray to God to vouch safe to us strength of mind and energy to engage ourselves more and more in attaining spiritual knowledge. It is only by the grace of Almighty that we can safeguard the freedom that we have achieved and also help all the living beings on earth to lead a happy life.
It is worthy to note that luckily the Chakra of Bhagavan, who is the embodiment of Dharma, has its place in the centre of our National Flag. This Chakra reminds us of the moral values enjoined by Emperor Ashoka, who is historically famous as Devanampriyaha. Further, the Chakra makes us contemplate on the spiritual discipline imparted by Bhagavan Krishna in the Bhagavad Gita. That Dharma which shines in the form of a Chakra is clear from Lord Krishna's reference to the Chakra as "Evam pravartitam chakram" in Verse 16 of the III chapter of the Bhagavad Gita. Also in Verses 14 and 15 of the same chapter Bhagavan avers that " The human body originates from food, food grains grow because of rains, rain showers because of performance of Yajnas(Vedic Sacrifices), these Yajnas are prescribed in the Veda and that the Veda has emanated from Brahman who is in the form of Akshara(Sound recorded as letter of the alphabet)". Thus, the Dharma Chakra explains to us that the supreme Brahman is manifest in Vedic sacrifices. May this Independence, dawning with the rightful remembrance of Emperor Ashoka, grant us such fruits as Aram(Dharma or Righteousness) Porul(Wealth), Inbam(Happiness) and Veedu(Moksha - deliverance), by the grace of God.
There are three stripes in our National Flag. They are of dark green, white and orange colours. These colours seem to indicate to us, that military strength for protection from enemies and evil, wealth for welfare and prosperity, and knowledge for the sake of proper administration are essential for the nation. It may be remembered that dark green is the colour of Durga - the Parasakti who is the mother protector, Mahalakshmi, the goddess of wealth and prosperity is of orange colour(golden hue) and Saraswathi the source divine of all knowledge is white in colour. It is a happy coincidence that the colour of the three Shakthis(Goddesses of Power) are seen in the three stripes of the National Flag.
For long, the Indian Nation has strived hard for winning freedom. By the grace of God, by the blessings of great men, and by the unique sacrifice of the people, independence has been won. Let us all pray to the Omnipresent God to shower his grace so that with the hard won freedom, our country becomes prosperous, is rid of famine, and there are no social skirmishes and the entire nation lives in an atmosphere of amity and kindness.
Now that freedom has been attained by the nation, all of us must also try to develop Independence. If we understand ourselves fully we may consider ourselves as independent. We are not capable of controlling the senses. We are unable to suppress desire and control anger, which always troubles us. Whichever thing in whatever measure we obtain does not lead us to contentment. Worldly sufferings cause worry to us. The mind gets confused on noticing these sufferings. What is the way out of all these? we must try to control, albeit gradually the mind which has been functioning vigorously for such a long time. Once the mind is set at rest, we will not be in need of anything. That state of mind which ensures complete freedom is what we must attempt to achieve.
Every day atleast some time should be set apart for practising the control of mind and bereft of other thoughts, we must meditate upon God. Then gradually, the mind will become calm, whereupon we will have the mental power to subjugate desire and anger. Spiritual knowledge will accrue fast for him who practises such meditation. Only these who attain such true spiritual knowledge can truly be independent citizens.
Any woman other than one's wife must be respected as one's own mother. We must regard other living beings as we would regard ourselves. Even at the risk of death, truth alone must be spoken. Petty social feuds must be averted totally, Every one must strive for improving his knowledge and his spiritual attainments and move with others in an atmosphere of kindness. We must sincerely wish that all people should live happily and peacefully.
Dharmo Rakshati Rakshitaha
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on August 16, 2013, 07:27:17 AM
It is possible for humans to earn the power of energy possessed by such an inert object as the radio set. Indeed we can earn much more, do much more. It is tapas, ascetic endeavour, that will give us such energy. What is tapas? It is the determination to find the truth: it is keeping the mind one-pointed in this search, forsaking food, sleep, home, everything. But when you are a seeker like this, you must remain humble and erase the least trace of egoism in you. You must realise that the truth you seek will be revealed to you only with the grace of Isvara.

Sage of Kanchi
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on August 18, 2013, 10:11:45 PM
Saadhana - the effort has to start
At the same time what we learn from this is that to be the real Self instead of the false Self it is so difficult. The false self is the mind, a creation of MAyA.

The real Self is the Truth that is Brahman.

It may take many life-times; it may be very difficult and long. But the effort has to start right now.

The more you postpone it, the life-cycle will get more extended. Suppose we don’t start this ascent of the spiritual ladder now.

What do you think will happen? We will be continuing to commit further sinful activities and these will accumulate more and more dirt and trash in the mind.

More life-times have to be spent. That is why I said the effort has to start rightaway, in order to escape from this life-cycle.

I said just now ‘escape from this life-cycle’; I also said ‘efforts have to be done’. These two together constitute the definition of SAdhanA.

Instead of doing certain things in a haphazard fashion as and when the mood or the occasion arises, those great ancestors of ours who have reached the goal have prescribed for us specific methodologies for us.

To walk that path is what is called SAdhanA.


Kanchi Sri Maha Periva
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on August 21, 2013, 08:47:54 AM
Gayatri contains in itself the spirit and energy of all Vedic mantras. Indeed it imparts power to other mantras. Without Gayatri-japa, the chanting of all other mantras would be futile.

Kanchi Sri Mahaswami
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on August 21, 2013, 08:50:26 AM
We find hypnotism useful in many ways and we talk of “hypnotic power”. Gayatri is the hypnotic means of liberating ourselves from worldly existence as well as of controlling desire and realising the goal of birth. We must keep blowing on the spark that is the Gayatri and must take up the Gayatri-japa as vrata. The spark will not be extinguished if we do not take to unsastric ways of life and if we do not make our body unchaste.

Kanchi Sri Mahaswami
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on August 21, 2013, 09:28:55 AM
Dear Ravi,


Yes. Yagnopavidam paramam pavitram
Gayatri mantram paramam pavitram.

Arunachala Siva.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on August 31, 2013, 06:55:27 PM
"How can any Brahmin perform so many samskaras these days?" is perhaps a natural question. "What is the use of speaking about things that are not practicable?"Suppose I myself give two lists, the first containing the samskaras that are easy to perform these days and the second containing those that are not so easy. What will happen then? You will keep on adding items to the second from the first list and, eventually, I am afraid nothing will be left for you to perform. So, on your retirement at least, you must perform all the religious rites imposed on you as Brahmins. You must not ask for an extension of service with your present employers nor look for a new job.

Let me now speak about a Brahmin's daily religious life according to the sastras. It is indeed a harsh routine. A Brahmin must get up five nadikas, or two hours, before sunrise. "Panca -panca-usatkale", so it is said. "Panca-panca" means five*five - "panca-panca usatkale"denotes during the 25th nadika". From sunset to sunrise is 30 nadikas. So a Brahmin must rise during the 25th nadika- from this time to sunrise is "Brahma muhurta".

After getting up, he cleans his teeth, bathes in cold water and performs sandhyavandana and japa. Next he goes through aupasana and agnihotra. These rites come under "devayajna", sacrifices to the gods. Next is "Brahmayajna", the daily study and chanting of the Vedas. As part of this rite there are some tarpanas or libations to be offered. (For people following certain sutras these come later). If daytime is divided into eight parts one part would have been over by now.

In the second part of the daytime, the Brahmin must teach his disciples the Vedas-this is adhyapana. Afterwards, he must gather flowers himself for the puja he is to perform. Since he is not expected to earn a salary- and if he does not own any land received as gift - he must beg for his food and also for the materials for the conduct of various sacrifices. The Brahmin has the right to beg, but it is a restrictive right because it means that he can take only the minimum needed for the upkeep and what is required for the performance of the rituals. A considerable part of what he receives as gifts is to be paid as daksina to the priests officiating at the sacrifices he performs.

Of the six "occupations" of the Brahmin one is "pratigraha" or accepting gifts. Another is "dana", making donations to others. It is asked why Brahmins alone have the right to receive gifts. The answer is that they are also enjoined to make gifts to others. Indeed, the Brahmin accepts gifts for the purpose of the charity he himself has to render. This apart, he has also to make gifts during the rites to be mentioned next, "atithya" and "bhutayajna".

After the second part of the day and a portion of the third have been spent thus, the Brahmin must bathe again and perform madhyahnika. Next he does pitr-tarpana, that is he offers libations to the fathers; and this rite is followed by homa and puja. In the latter rite he must dedicate to the deities all those objects that he perceives with his five senses(the five jnanendriyas). It must now be midday and the fourth part of the daytime will have been over and the Brahmin must have completed the rites meant for the deities, the Vedas and the fathers.

Of the five great sacrifices or panca-mahayajnas, two remain- manusyayajna or honouring and feeding the guests and "bhutayajna" which includes bali to the creatures of the earth and feeding the poor (vaisvadeva). Rice is offered in the sacrificial fire and also as bali( that is without being placed in the fire). In bali, food is placed in different parts of the house to the chanting of mantras- food meant for outcastes, beggars, dogs, birds, etc. In the manusya-yajna, guests are entertained and it is also known as atithya. The Brahmin has his mealtime only after going through these rites. Until then he must not take anything except perhaps some milk or buttermilk, but never coffee or any snacks. If he has any other sacrifices to conduct, paka, havir or soma, his mealtime will be further delayed. If he has a sraddha to perform also he will have to eat later than usual. A sraddha ceremony must be commenced only in the "aparahna": I will tell you what it means.

Daytime, we have seen, is divided into eight parts. But it can also be divided into five, each of six nadikas. If the sun rises at 6, 6 to 8. 24 is morning or "pratah-kala"; 8. 24 to 10. 48 is "sangava-kala"; and 10. 48 to 1. 12 is "madhyahnika". From 1. 12 to 3. 36 it is "aparahna"; and from 3. 36 to 6 (or sunset) is "sayam-kala". (The time close to sunset is "pradosa". "Dosa" means night, the prefix "pra" meaning "pre" or "before". The English "pre' is derived from "pra". Pradosa thus is the time before night).

I said that the time for sraddha is aparahna. Rites meant for the gods may be performed only after the completion of the sraddha. After his meal, the Brahmin must read the Puranas. Next he has the duty of teaching members of other castes their hereditary vocations, arts and crafts. He does not have a moment for rest or relaxation. For soon it will be time for his evening bath, sandhyavandana, sacrifices and japa. Vaisvadeva has to be performed at night also before the Brahmin has his meal and retires to bed. On most nights he takes only light food consisting of fruits, milk, etc. On Ekadasi he has to fast the whole day.

There is not a moment without work. It is clear that, if the Brahmin created the sastras, it is not because he wanted to live a life of ease and comfort. On the contrary, the sastras impose on him a life of hardship and austerity, a life of utter physical and mental discipline.

Even today Brahmins who work in offices or other establishments must try to live according to the sastras. They must get up at 4 a. m. (Brahma muhurta), perform aupasana, agnihotra, Brahmayajna, etc, in the traditional manner. They may perform puja and madhyahnika during the sangava time (8. 24 a. m. to 10. 48 a. m. ). "Madhyahnika" as the name suggests is a midday rite but, making allowances for present-day life, it may be performed during the sangava kala. In the evening too the rites may be gone through in the sastric manner. as they say, if there is a will there is a way. On holidays it must be possible for a Brahmin to perform all the rites expected of him.

Even those who are on the morning shift and have to rush to their places of work must perform the rites as best they can. In the evening the Gayatri-japa be extended to compensate for non-performance in the morning. If it is morning shift for a week, will it not be mid-shift or night shift in the subsequent weeks? There could be adjustments made to suit these timings.

Brahmins must feel repentant if they fail to perform the rites they are duty-bound to perform. They must devote the years of their retirement to the pursuit of their dharma instead of feeling sorry for not going out to work. There are rare cases ---perhaps one in a lakh---of people who have learned the Vedas during their retirement and lived the rest of their life according to the tenets of the sastras.

The rites of our religion go back to a time when no other faith was prevalent. We must make every effort to ensure that they do not cease to be performed. They are not meant for our sake alone [as individuals] but for the welfare of all mankind.

Source: Hindu Dharma (selected discourses by Sri Maha Periyava)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on September 04, 2013, 08:18:24 PM
इदं शरीरमुत्पाद्य इह लोके एवं सुखदुःखादिप्रदं यत्कर्म
तत्प्रारब्धं भोगेन नष्टं भवति प्रारब्धकर्मणां भोगादेव क्षयं इति ।


idaṁ śarīramutpādya iha loke evaṁ sukhaduḥkhādipradaṁ yatkarma
tatprārabdhaṁ bhogena naṣṭaṁ bhavati prārabdhakarmaṇāṁ bhogādeva kṣayaṁ iti |

Having given birth to this body, the actions which give results in this very world , in the
form of hapiness of misery, and which can be destroyed only by enjoying or suffering
them, is called Prarabdha Karma.

Adi Shankara, Tatvabodha
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 10, 2013, 08:05:42 AM
Sage of Kanchi Power of Sound Vibrations
Not all mantras that create benign vibrations are necessarily meaningful. In this context we have the example of the music. The alapana of a raga (the elaboration of a musical mode) is "pure" sound, that is, it has no words, but it is still is capable of producing emotions like joy, sorrow, etc. During the researches conducted by a university team, it was discovered that the vibrations created by the instrumental music quickened the growth of the plants and resulted in a higher yield. Here is a proof that the sound has the power of creation. Also to be noted is the fact that the instrumental music played to the plant does not obviously have any verbal contact--- this establishes that the sound has its own power.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on September 10, 2013, 08:17:31 AM
The Sage of Kanchi and the Dogmatist- by Sri rA Ganapathy

விதண்டாவாதியும் மஹாபெரியவாளும்

ஒரு விதண்டாவாதியை மஹாபெரியவா எப்படி மாற்றினார் என்பதைப்பற்றி, ரா. கணபதி அண்ணா விவரிக்கும் ஒரு சுவையான நிகழ்ச்சி.மூலம்---------சொல்லின் செல்வர் ஸ்ரீகாஞ்சி முனிவர்.ஆசிரியர்------ஸ்ரீ ரா. கணபதி.வெளியிட்டோர்-------திவ்ய வித்யா ட்ரஸ்ட்

ஓர் இரவு பெரியவாளிடம், ஒரு வெளியூர் அடியார், மறுநாள் அதிகாலை ஊருக்குப் புறப்படவிருப்பதாகச் சொல்லிப் பிரஸாதம் கேட்டபோது, " நாளைக்கு விடிகாலை ஊருக்குப் போறயா? ஸ்ரீராமநவமியாச்சே?, ஒண்ணு, வந்தது வந்தே, இங்கே மடத்துல ராமர் பூஜைக்கு இருக்கணும், இல்லாட்டா, இன்னி ஸாயங்காலம் ரயிலுக்கே போயாவது இருக்கணும். அப்ப ஊருக்குப் போய்ச்சேர்ந்து ஆத்துலயாவது பூஜை பண்ண முடிஞ்சிருக்கும். ஆத்தையும் கோட்டை விட்டுட்டு, இங்கேயும் இல்லாம, நாளை காலம்பர பஸ்ஸிலே போறேங்கறியே!" என்றார் ஸ்ரீசரணர்.

'அடியார்' என்று மரியாதையை உத்தேசித்துச் சொல்லப்பட்ட அந்நபர் ஒரு விதண்டாவாதி. மரியாதை முறை பாராது ஜகத்குருவிடமும் விதண்டை செய்பவர். அதற்கேற்பவே இப்போது, " நான் வேதத்துல ஸ்பஷ்டமா சொல்லியிருக்கிறதுகளைத்தான் பண்ணுகிறது. வேதந்தானே நமக்கு எல்லாம்? அதுல இல்லாதது எதுக்கு? வேதத்துல ராமனை, க்ருஷ்ணனைப் பத்தியெல்லாம் எங்கே இருக்கு? வேதம் ஏற்பட்டு, எத்தனையோ காலம் கழிச்சுப் பொறந்து அதைப் பின்பத்தினவாதானே அவாளும்? அதனால, ராமர், க்ருஷ்ணர் சமாசாரமெல்லம் எதுவும் நான் எடுத்துக்கிறதில்லே. ராமநவமியும் பண்றதில்லே. ராமர் படம் கூட ஆத்துல கிடையாது." என்றார்.

அப்படியானால், அவர் வேதோக்த கர்மாக்கள் செய்வாரா என்றால் அதுவும் மாட்டார்! இது ஸ்ரீசரணாளுக்கா தெரியாது?

'புரு, புரு, புரு' என்று ஒரு வேகம் ஏறி, பெரியவர்தானா பேசுகிறாரென வியப்புறுமாறு பெரியவர் விளாச ஆரம்பித்தார்!

"ஓ! வேதத்துல இல்லாத எந்த ஒண்ணும் ஒனக்குத் தள்ளுபடியாடாப்பா? ஸரி, அப்ப கார்த்தால எழுந்த ஒடனே டூத்பேஸ்ட், அப்புறம் காபி மூஞ்சில் முழிக்கறையே, டூத்பேஸ்டும் காபியும் வேதத்துல சொல்லியிருக்கோ? அப்புறம் சோப்புத்தேச்சுண்டு குளிக்கறயே, அந்த சோப்பு? ஒன் ஆம்படையா க்ரைண்டர்ல அறைச்சு, ப்ரெஸ்டீஜ்--ல சமைச்சதைச் சாப்படறயே, அந்த க்ரைண்டரும் குக்கரும் வேதத்துல சொன்னதுதானாடாப்பா? எல்லாத்தையும் விட, 'ஆபீஸ்'னு, அதைத்தான் ஜீவனோபாயத்துக்கே வழியா வெச்சுண்டு போறியே, ஸூட் மாட்டிக்கிண்டு! ஸூட் வேதத்துல இல்லேங்கறது இருக்கட்டும். மொதலுக்கே மோசமா வேதத்துலே இப்படித்தான் ப்ராமண ஜாதிக்காரனை ஆஃபீஸ் உத்யோகம் பார்க்கச்சொல்லியிருக்கோ? ஆஃபீஸுக்கு ஸ்கூட்டரோ, பஸ்ஸோ, எலெக்ட்ரிக் ட்ரெயினோ எதுவோ ஒண்ணுல போறியே, அந்த வாஹனாதிகள் எந்த வேதத்துல இருக்கு?" என்றார். அதோடு விட்டரா? மேலும் மேலும், மின்விளக்கு, மின்விசிறி, ஸினிமா, கிரிக்கெட் என்பதாக அடியாரது அனுபவத்திற்கு உரிய பலவற்றை அடுக்கிக் கொண்டே போய், அது ஒவ்வொன்றும் 'வேதத்தில் சொல்லியிருக்கா/" என்றோ, 'எந்த வேதத்தில் சொல்லியிருக்கு' என்றோ முத்தாய்ப்பு வைத்தார்!

முடிவாக, " வேதத்துல எங்கேயும் 'டைரக்'டா இந்த மாதிரி ஒரு அத்வைத ஸன்யாஸி, மடம்னு வெச்சுண்டு 'பப்ளிக்' பூஜை பண்ணீண்டு, பூஜை ப்ரஸாதம் குடுக்கலாம்னு இருக்கறதா தெரியெல்லே--ன்னு கூட உன் மாதிரி மேதைகளோட ஆராய்ச்சியில ஏற்படலாம்! அதனால், நீ இப்ப எங்கிட்ட கேக்கற ப்ரஸாதமே வேதத்துல சொல்லாததுதான்--னு ஆகறது. போய்ட்டு வா!" என்றாரே பார்க்கலாம்!

விதண்டாவாதி ஆடியே போய் விட்டார்! தடாலென்று தண்ட நமஸ்காரம் செய்து ஸ்ரீசரணரிடம் தம்மை க்ஷமித்து நல்லறிவு தர வேண்டினார்!

கோபப்புயலாயிருந்த ஸ்ரீசரணாள் அக்கணமே அருட்தென்றலாகிக் கூறலானார்.

வேதகாலத்திற்குப் பிற்பட்டும் அதில் நேராக உள்ளவற்றை அநுஸரித்தே, அந்த விருக்ஷத்துடைய புதுப் புதுக் கிளை, இலை என்றெல்லாம் காலம் தோறும் அநேகம் ஏற்பட்டு வைதீக ஸம்ப்ரதாயத்தில் அங்கமாகக் கலந்து விட்டன. அதெல்லாமும் வேதமாகவே மதித்து, போற்றி, நாமெல்லாம் அநுஸரிக்க வேண்டியவைதான். மூலமாக ஒரு 'தியரி' இருந்து அதை அப்புறம் காலம் தோறும் 'அடாப்ட்' பண்ணிப் புதுப் புது 'டிஸ்கவரி' கள் செய்தால் அதெல்லாவற்றையும் கூட அந்தத்துறையைச் சேர்ந்ததாகவேதானே எடுத்துக் கொள்கிறோம்? அப்படியும் வேத தாத்பரியங்களை ப்ரயோஜனப்படுத்திப் பிற்காலங்களில் அநேகம் சேர்ந்து தற்போதுள்ள ஹிந்து மதம் என்கிறதை ரூபம் பண்ணீயிருக்கிறது----என்பதை தீர்க்கமாக விளக்கி விட்டுத் தொடர்வார்:

"இது ஒரு அம்சம். இன்னொரு அம்சம், வேதத்தில் என்னென்ன கார்யம் சொல்லியிருக்கோ, அநுமதிச்சிருக்கோ, அந்தக் கார்யங்களுக்காகவே, ஆனா வேதத்தில் சொல்லாத உபகரணங்கள் பிற்காலங்களீல் கண்டு பிடிச்சிண்டே வந்திருக்கா. அத்யயனம், யக்ஞம், பூஜை, ஜபம், த்யானம் முதலான அநுஷ்டானங்கள் பண்றதைப்பற்றி மட்டும் வேதத்தில் சொல்லி நிறுத்திடலை. எழுந்ததும் தந்த தாவனம்--னு பல் தேய்ச்சுக்கறது, அப்புறம் ஸ்நானம் பண்றது, சாப்படறது, பானம் பண்றது, ஸ்வதர்ம கர்மா பண்ணி ஸம்பாதிக்கறது, வாழ்க்கை--ன்னு ஏற்பட்டிருக்கிறதில அங்கே இங்கே ஓடறது, ப்ரயாணம் பண்றது, 'ரிக்ரியேஷன்' னு கொஞ்சம் உல்லாஸமாயிருக்கறது---எல்லாமே வேதத்துல சொன்ன, அநுமதிச்சிருக்கற கார்யந்தான். ஆனா அந்தக் கார்யம் நடத்திக்க அன்னிக்கு இருந்த உபகரணம் போய், இன்னிக்கு வேறே வந்திருக்கலாம். அன்னிக்குக் குதிரை மேலேயோ மாட்டு வண்டியிலேயோ ப்ரயாணம் பண்ணிணா--ன்னா இன்னிக்கு ஸ்கூட்டர், எலெக்ட்ரிக் ட்ரெயின் வந்திருக்கலாம். இதுகளை வேதத்தில சொன்னபடியே இருந்தாத்தான் ஏத்துக்கிறதுன்னு ஒரு 'பாலிஸி'யா வெச்சுண்டு தள்ளுபடி பண்ண வேண்டியதில்லே! இந்த உபகரணங்களில் எது எது வேதத்தின் 'ஸ்பிரிட்' டுக்கு விருத்தமாயிருக்கோ[ விரோதமாகயிருக்கின்றனவோ] அநாசாரத்தை உண்டாக்கறதோ அதையெல்லாம்தான் தள்ளுபடி பண்ணணும். டூத்பேஸ்ட்லேந்து, காபிலேந்து ஆரம்பிச்சு, அநாசாரம் கலந்ததையெல்லாம்தான் நிஷேதிக்கணும் [ விலக்க வேண்டும் ]. சிலது ஸந்தர்ப்பக் கொடுமையால் சேந்த தவிர்க்க முடியாத அநாசாரமாயிருக்கு---ப்ராமணன் வைதீக வ்ருத்தியை [ தொழிலை ] விட்டுட்டு, ஆஃபீஸ், கம்பெனி--ன்னு உத்யோகம் பார்க்கறது இப்படி ஏற்பட்டு விட்டதுதான். இது பெரிய்ய அநாசாரந்தான், பெரிய அபசாரமே! ஆனாலும் என்ன பண்ணலாம்? தவிர்க்க முடியாததா ஆயிருக்கே? அதனாலே, பெருமை பெருமையா, 'நாமாக்கும் பெரிய உத்யோகம் பண்ணி, வாரி வாரிக் குவிச்சுக்கிறோம்! இன்னும் பெரிசாப் பண்ணி ஜாஸ்தியா குவிச்சுக்கணும்'னு பறக்காம, பகவான் கிட்ட மன்னிப்பு கேட்டுண்டு, 'இப்படி இருக்கே'ன்னு தாபப்பட்டுண்டுதான், வாழ்க்கையோட அத்யாவஸ்யத் தேவைக்கானதை மட்டும் உத்யோகம் பண்ணி ஸம்பாதிச்சுக்கணும். நெறைய 'டயம்' ஒழியும்படிப் பண்ணிண்டு அந்த டயத்துல வேதத்யயனாதிகள், அநுஷ்டானாதிகள் பண்ண ஆரம்பிக்கணும். ரிடயர் ஆன விட்டு, வேதத்துக்கே வாழ்க்கையை அர்ப்பணம் பண்ணணும். அப்படி இப்பவே ஸங்கல்பம் பண்ணிக்கணும்.

"ராமநவமி, கோகுலாஷ்டமி, இன்னும் இப்ப இருக்கிற ரூபத்துல ஹரிகதை, பஜனை--ன்னெல்லாம் வேதத்துல இல்லாததுகளும் வேத வழியில் நாம சேர்கிறதற்கு ரொம்ப ஒத்தாசை பண்றவைதான். வேதகாலத்துப் புருஷ ஸிம்ஹங்களா இல்லாமப் பூஞ்சையா வந்திருக்கிற பின்தலைமுறைக்காராளை அவா மனஸுக்கு ரஞ்சகமான மொறையிலேயே வேத வழிக்குக் கொண்டு சேர்த்துப் பரோபகாரம் பண்ணிண்டு வந்திருக்கிறது இதுகள்தான். ஸங்கீதக் கச்சேரியில பல்லவி பாடறதுன்னு சன்ன பின்னலாத் தாளத்தை வித்யாசப்படுத்தறதைத் தேர்ந்த வித்வான்கள்தான் ரொம்பவும் ரஸிச்சுத் தாங்களும் பங்கு எடுத்துப்பா. மத்தவாளுக்கு அது கடபுடாதான்! வைதீகாநுஷ்டானங்கள் பூஞ்சையான நமக்குக் கொஞ்சம் அப்படி இருக்கறதுதான்! பல்லவிக்ககு முன்னாடி ஸர்வஜன ரஞ்சகமா அநேக கீர்த்தனைகள், பல்லவியிலேயே ராகமாலிகை ஸ்வரம், அப்பறம் துக்கடா—ன்னு கச்சேரி பத்ததியில் நன்னா இளக்கிக் குடுத்து லேசு பண்ணி எல்லாரையும் ‘ப்ளீஸ்’ பண்ணிட்டா, அதனாலேயே அவாளும் ‘இந்தப் பல்லவி ஸமாசாரம் என்னன்னு நாமுந்தான் தெரிஞ்சுப்போமே!’ன்னு ‘இன்ட்ரெஸ்ட்’ எடுத்துக்கறாளோல்லியோ? அந்த மாதிரிதான் ராமநவமியும், ஜன்மாஷ்டமியும், பஜனையுமே நமக்கெல்லாமும் ரஞ்சகமாயிருந்துண்டு, அதோட, ‘இதுக்கெல்லாமும் வேதந்தானே மூலம்—கிறா? அதுலயுந்தான் நமக்குப் பரிசயம் வேணும்’னு நம்மை உத்ஸாகப்படுத்தற ‘இன்ஸென்டிவ்’ கள்! பல்லவியானாலும், துக்கடாவானாலும் எல்லாம் ஸங்கீதம்தானே? அந்த மாதிரி, வாஜபேய யாகத்துலேந்து, ‘ஹரி போல்’ வரை எல்லாமே ஒரே ஸனாதன தர்மத்தின் ‘ஸ்பிரிட்’டில் தோணினதுதான். துக்கடா கேக்கறதுலேயே ஆரம்பிச்சவா அப்பறம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா ஈடுபாடு ஜாஸ்தியாயிண்டே போய் ராகம் கண்டு பிடிக்கறது, தாங்களே பாட்டுக் கத்துக்கறதுன்னு போய், பல்லவி பாடறதுலேயே ‘எக்ஸ்பெர்ட்’ ஆ ஆனதாக்கூட ஒண்னு ரெண்டு கேஸ் நானே பார்த்திருக்கேன். கச்சேரின்னா அதுக்கு நடுநாயகம் பல்லவிதான். ‘இன்னிக்கு என்ன மெய்ன்?’னு அதைத்தான் மெய்னாகவே வெச்சிருக்கறதாத் தெரியறது? அப்படி வேத ஸம்ப்ரதாய பத்ததின்னா, அதுக்கு வேத யக்ஞாதிகள்தான் மெய்ன். அதுதான் நமக்குப் பூர்த்தி ஸ்தானம்.

“அந்த யக்ஞாதிகளைப் பண்ணணுமே தவிர, அதுதான் எல்லாம்—னு சும்மா வாயால சொல்லிண்டு, ஆனா அதையும் பண்ணாம, அதுக்கு அழைச்சிண்டு போறதுகளையும் பண்ணாம விட்டுடறது தனக்குத்தானே ஹானி உண்டாக்கிக்கறதுதான். இப்படி அழைச்சுண்டு போறதுகளும், எந்த லக்ஷ்யத்துல கொண்டு சேர்க்கிறதோ அந்த லக்ஷ்யத்தின் ‘ஸ்பிரிட்’டிலேயே பொறந்ததுதானானதால், இதுகளையும் ஒரு போதும் தள்ளாம யக்ஞாதிகள் பண்றவா அநுஷ்டிக்கத்தான் வேணும். மத்த ஸமூஹத்துக்கும் அப்பத்தான் தடுமாத்தம் உண்டாகாம வழிகாட்டினதா இருக்கும். இன்னி வரைக்கும் நல்ல சிஷ்டாசாரத்தோட இருக்கிறவா அப்படித்தான் ரெண்டையும் அநுஷ்டிச்சுண்டும் வரா.

“நீயும் ஸ்ரீராமநவமி பூஜை மாதிரி சின்னதா ஒரு பூஜைல ஆரம்பிச்சு வாஜபேயி ஆற வரைக்கும் மேலே மேலே அபிவ்ருத்தியா [வாயாக]!. நாளைக்கு இங்கேயே வழக்கமான மடத்துப் பூஜையோட ராமர் பூஜையும் பாரு! ரெட்டை ப்ரஸாதமும் தரேன். ஸந்தோஷமாப் போய்ட்டு வா!”

உருகிவிட்டார் உருகி, மாஜி விதண்டாவாதி!

அருட்செல்வம் சிந்தனைச் செல்வமாகவும், சொற்செல்வமாகவும் அலர்ந்ததற்கு ஓர் அழகான உதாரணம்!


Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 10, 2013, 09:06:56 AM
Dear Ravi


Thanks for sharing this excellent post on Sri Kanchi Mahaperiva .
This is the essence of the above i.e talking high philosophical things but being spiritually lazy  :
Quote
அந்த யக்ஞாதிகளைப் பண்ணணுமே தவிர, அதுதான் எல்லாம்—னு சும்மா வாயால சொல்லிண்டு, ஆனா அதையும் பண்ணாம, அதுக்கு அழைச்சிண்டு போறதுகளையும் பண்ணாம விட்டுடறது தனக்குத்தானே ஹானி உண்டாக்கிக்கறதுதான்.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 12, 2013, 03:45:05 PM
For performing penance to cleanse your life, it is not necessary to go to a forest. Take a vow to speak the truth, say it at an appropriate time and in a pleasing manner; not to tell a lie, even if it is going to please another. If you follow these precepts, you are no less than a great sage.- Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 15, 2013, 08:40:11 AM
Sage of Kanchi
There is no need to vocalise the words of the mantra. Even if it is repeated mentally, healthy vibrations will be produced in the nadis. If the same --the Vedic mantra -- is chanted loudly ("Vedaghosa") it will give divine joy to the listeners even if they do not understand the meaning. Such a sound has the power to make mankind happy.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on September 15, 2013, 09:37:13 AM
The Sage of Kanchi and the fallen Brahmin

It was perhaps sometime in 1964-65. It was early morning, and Mahaperiyava was walking down Cathedral Road, past Music Academy in Madras(chennai). Some twenty or so devotees were accompanying him. When they reached the Gopalapuram crossing, His Holiness asked ‘this person’ to come close by and said to  him: “Look there. Near that pottikadai-shop. See that person who has a tuft, who is standing there and exhaling smoke from his mouth. Go to him. Ask him, ‘Do you know XYZ(Name forgotten) Shroutigal (Vedic scholar)?’”
‘This person’ went to that person, who was lighting a beedee by the sparks of a rope that was tied there for that purpose. He asked him “Sir, do you know XYZ Shroutigal?”
That person simply dropped his lit beedee and looked stunned.
“Who are you? Why are you asking this?” he asked.
“Acharya Swami sent me to enquire” said ‘this person’.
“Periyava? Where is he?”
“There” pointed ‘this person’.
‘That person’ simply took to his heels in the other direction.

His Holiness enquired whether he had spoken to that person.
“Yes, but he didn’t reply. He just ran away” said ‘this person’.

His Holiness walked in silence and reached a house, where he was welcomed with Poorna Kumbha. Shamiana-tents were set up. His Holiness walked up the verandah steps and had his aasan by one corner of the verandah.
Devotees came and took his blessings, and after a while ‘that person’ landed up. His forehead was white with Vibhooti. His chest and hands, likewise. He came and prostrated. And then introduced himself.
“I am the grandson of XXX Shroutigal. My name is Pranathaarthi” said he.
“Don’t say Pranathaarthi. Gods name should be taken with care. Say Pranthaarthiharan. Or say just Haran. This name of God indicates that He removes the distresses of those who prostrate to him”, said His Holiness.
“Well, all call me as that. So I got used to it” said he.
“Tell me, have you done Veda Adhyayana?” asked His Holiness.
“My grandfather had taught me Saamaveda chants..”
“Tell me a Saama” said His Holiness.
That person chanted a few Saamas, stopped and said that he remembered only that much. His voice was good, and diction correct.
“Do you have any brothers?” asked His Holiness.
“Yes I do. But they went for English studies. My grandfather felt that I was good in Saama chant. So he chose to teach me alone. But I did not like learning that. So I ran away from home” said he.
His Holiness: “So what are you doing now?”
He: I help the law enforcers.
His Holiness: You are helping the enforcers? How are you doing that?
He: Oh, they take me to various courts. They ask me to depose as a witness. I get compensated for that.
His Holiness: How is it that you got into the habit of smoking?
He: Oh when I go with the police, some of them share their smoke with me.

continued...
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on September 15, 2013, 09:40:44 AM
The Sage of Kanchi and the fallen Brahmin...continued

His Holiness: In court, I trust that you only speak based on what you have actually witnessed.
He: No, no. I don’t have to have witnessed anything. They tell me what to say. I say it just the way they want me to.
His Holiness: Well, don’t the lawyers cross-examine you and trap you with their questions?
He: Well that is there. For addressing that, the law enforcers take me to the place the crime, say a murder, was committed. They coach me. ‘You stood here. There was a crowd. You were just watching when you saw the crime. The murderer ran in that direction. He was having a sickle in his hand. The sickle was wet with blood.’. Like this they teach me. I have deposed in so many cases. Good experience now. However tricky the questions from the lawyers, I always manage to reply cleverly. There have been a few occasions when I stumbled and blabbered wrongly. I got beaten up by the police for those errors of mine”.
His Holiness: When you go to court, you probably go wearing your regular dress, shirt and all.
He: No, no. They don’t allow me to do that. They insist that I put on pattai vibhooti. My yajnopaveetam thread should be neat and clean. I should be bare-chested…”
His Holiness: Dont you think it is a sin to depose in courts about things you have not witnessed?
He: “Sure it is a sin. But I do not have any alternative”
His Holiness: Is that so? Suppose I were to give you an alternative, will you take it up?
He: Tell me.
His Holiness: In Mylapore, there is the Kapaleeswarar temple. Go and sweep the place outside the Gopuram. I will instruct someone to give you a wage of 10 Rs every day. You will also be provided lunch in the afternoon.
He: Temple food is not something that will suit me.
His Holiness: Ok, don’t take temple prasadam. I will ask some families to give you food, one day a week in rotation – for lunch. For dinner you can spend the 10 Rs and eat elsewhere”.
He: All this won't work.
His Holiness: Don’t be hasty. Stay for two days in the Matham. Watch the Chandramouleeswara Pooja, I will instruct the kitchen that you should be provided food as soon as the Chandramouleeswara pooja is over. Think about it and then decide.
He: I can't do that today. Today I have to go to Egmore court. It is a big case. If I do not appear as witness, they will break my back. I have to go now”

And then he took leave.

His Holiness kept his eyes on the man until he went out of sight from the house compound. And then HH got up and went inside.

continued...
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on September 15, 2013, 09:45:12 AM
The Sage of Kanchi and the fallen Brahmin...continued

‘This person’ and Sri N went in with His Holiness.
N said softly, “Despite all that His Holiness said to him, he did not heed…”
His Holiness: Let him be. (The sad thing is) that some law enforcers have created a profession of false witnesses!
N: What can the police do after all (they have their own plight). Murder happens in broad daylight. It is well known that so-and-so has committed the crime. But then, who will go to court and depose as a witness? Everyone has his own preoccupation. If they get caught in the case, they will be dragged around by lawyers and courts. There is no escape. Therefore, the real witnesses rarely come forward. In the court, even if the accused confesses to the crime, the court will acquit him if there are no credible witnesses. And then the people will say that the police did a shoddy job. Since there is no other alternative, the police are perhaps forced to manufacture these witnesses.
His Holiness: Murder is a heinous crime. Fact that a real witness does not come forward and testify is also a wrongdoing. Unconnected person giving false testimony is a third misdemeanor. You seem to be justifying all these unjustified acts.
N: His Holiness may forgive me…I am only speaking what happens the world.
His Holiness: And there is this added distress. All this in the guise of a Brahmana! That there is a belief that even false testimony given in that guise will be believed by people! Leave all that. That this grandson of a Shroutigal (Veda vidwaan) should be such!
N: That person is not willing to listen to His Holiness’s words…His Holiness appears very perturbed…what can we do…
His Holiness: A Sanyaasi should not give room for pleasure or sorrow in his mind – that is the dictate of Shastra. Do you know that?

Later that afternoon…around 3 pm…

‘This person’ was having his afternoon nap. Suddenly he was woken up by MM(Mutt Manager), who was in charge of the pooja-kattu seva of His Holiness – i.e. taking care of all the arrangements with respect to daily worship offered by His Holiness. He was a very righteous and meticulous person, and a terror to all the attendants in the pooja-kattu – he would brook no laxity in work. Even after the pooja was over and the idols were locked in the steel trunk, he would stand guard, standing by the box. Such was he.

He asked the ‘this person’.
MM: “Were you with His Holiness today when he came here?”
This person: Yes, I was.
MM: Did anything untoward happen?
TP: No, nothing.,..
MM: Surely something happened…today His Holiness has not done his pooja yet… (H.H will take his 'Only meal of the Day' only after the pooja!-Ravi)
TP: Oh, is that so…well…
And so he told MM the events regarding ‘That person’….

continued....
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on September 15, 2013, 09:52:15 AM
The Sage of Kanchi and the fallen Brahmin...continued

Meanwhile His Holiness came off to that place enquiring, “What is MM saying? Do you know he(pranathaarthiharan) has not eaten today? Have you enquired about this?”
This person stood there, speechless, rubbing his eyes.
His Holiness asked him, “You seem to want to say something…If so, say so…”
TP: What can I tell His Holiness. I was reminded of shloka of Sridhara Aiyawal.
His Holiness:Aiyawal's sloka? It will overflow with bhakti rasa! Go ahead, tell the sloka.

TP: tvan naamadheya rasikaa: taruNEndu moulE
Dukham na yaanti kimapeeti hi vaatamaatram
tE-ameekila svavibateeva vahanti dukham
drug-gocaree-bhavati dukha nijantu-maatrE

His Holiness: Aah! Repeat the slokam!
TP repeats it.
His Holiness: Now lets see you telling the meaning of this sloka!
TP: “O Lord who bears the waxing moon! People say that those who relish repeating your name do not suffer from any distress! (I think) this is just a manner of speech (not entirely true). In reality, whenever any living being suffers, whether a human or an animal – whenever any creature is in distress, they (the devotees of the Lord) melt in empathy, as if the distress is upon themselves…

His Holiness: Well said…do you notice an interesting aspect? When Aiyawal says ‘tarunEndu moulE’, he is saying this referring to our Chandramouliswara only. For this idol has been worshipped by his Guru, BodhendraL! Aiyawal has spoken this sloka to our Chandramouleeswara only!

Saying thus, he walked away…

This person stood there and thought, perhaps the sloka has another significance too. Is it that Sridhara Aiyawal, who lived three hundred years ago, prayed to our, Chandramouleeswara, anticipating the advent of a sage, our Mahaperiyava, who would melt in sorrow when he saw the distress of others!"
(Interestingly MahAperiyavaA is also'Chandrasekhara'-Lord who wears the moon!-Ravi)

Strange is 'prArabdha karma' that gives rise to such lives.How absolutely and devastatingly Truthful 'that person' was before Sri MahAperiyavA!A little reminded of satyakAma jabala,although in this case we do not know what happened.Not all stories have a happy ending.Yet one has the reassurance that the counsel of a Genuine Sage has its own intrinsic power-and will never go waste-(Ravi)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on September 15, 2013, 02:27:17 PM
Dear Ravi,

I have already read the story of that beedi smoking man, who also acted as a 'witness' in cases.  What a pity!  Even great ones
are not able to correct the die hard sinners in life.  Kamsa could not be corrected by any means.  That is why he had to be
killed by Sri Krishna.   Thanks for posting this story.


Arunachala Siva.     
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 15, 2013, 04:15:46 PM
Dear Ravi

I have also read of that beedi smoking person incident . No idea what happened to him after that incident . The thing with Kanchi Paramacharya is that if he fails in something he will go in to extreme tapas like not eating for many days or go to Kashta mouna  as a punishment for himself .
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 15, 2013, 04:19:27 PM
Deivathin Kural (Corrected  Tamil Version)

http://mahaperiyavaa.wordpress.com/2013/09/10/deivathin-kural-corrected-version/ (http://mahaperiyavaa.wordpress.com/2013/09/10/deivathin-kural-corrected-version/)

Kindly go through the above link for the corrected Tamil Version of Volume 1- 6 of Deivathin Kural of Kanchi Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 15, 2013, 07:16:31 PM
What does the statement, “Ishwara protects us” mean? Does it mean that Ishwara handles us like a shepherd herding his cattle with a stick in his hand? No, what is meant is that the Lord protects us by entering our minds and inducing appropriate thoughts. There is a prayer in the Vedas:” May the supreme Lord who is the sole cause of the entire cosmos and of even Hiranyagarbha, the creator, induce noble thoughts in my mind”.- Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on September 15, 2013, 09:19:30 PM
Atmavichar(krishna)

Quote
The thing with Kanchi Paramacharya is that if he fails in something he will go in to extreme tapas like not eating for many days or go to Kashta mouna  as a punishment for himself .

It is not a question of success or failure-It is just that the Great ones  take on the Karma of others and expiate it in some fashion.It is only the Good karma of that person that brought him to Mahaperiyava in the first place although he had fallen so low.The Blessings of the Great one will assuredly bring about a definite change sooner or later.

Namaskar.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 16, 2013, 02:17:45 PM
Bhavani Ashtakam
A Prayer to Mother Divine,Bhavani, written by Shri Aadi Shankaracharya.

This poem addressed to Mother Bhavani by a helpless devotee who feels he has not done any religious duties , has no idea of yoga , tantra , mantra , has done lot of bad deeds in the past  etc yet he wants to be devoted to Mother Bhavani and prays to her that she is the only refuge for him . The spirit of the prayer can be used when praying to one's Ishta Devata like Shiva , Subramanya , Narayana , Krishna , Arunachala etc

http://www.greenmesg.org/mantras_slokas/devi_bhavani-bhavani_ashtakam.php (http://www.greenmesg.org/mantras_slokas/devi_bhavani-bhavani_ashtakam.php)

Meaning:
1.1: Neither the Father, nor the Mother; Neither the Relation and Friend, nor the Donor,
1.2: Neither the Son, nor the Daughter; Neither the Servant, nor the Husband,
1.3: Neither the Wife, nor the (worldly) Knowledge; Neither my Profession,
1.4: You are my Refuge, You Alone are my Refuge, Oh Mother Bhavani.

Meaning:
2.1: In this Ocean of Worldly Existence which is Endless, I am full of Sorrow and Very much Afraid,
2.2: I have Fallen with Excessive Desires and Greed, Drunken and Intoxicated,
2.3: Always Tied in the Bondage of this miserable Samsara (worldly existence),
2.4: You are my Refuge, You Alone are my Refuge, Oh Mother Bhavani.

3.1: Neither do I know Charity, nor Meditation and Yoga,
3.2: Neither do I know the practice of Tantra, nor Hymns and Prayers,
3.3: Neither do I know Worship, nor dedication to Yoga,
3.4: You are my Refuge, You Alone are my Refuge, Oh Mother Bhavani.

4.1: Neither do I Know Virtuous Deeds, nor Pilgrimage,
4.2: I do not know the way to Liberation, and with little Concentration and Absorption,
4.3: I know neither Devotion, nor Religious Vows; Nevertheless Oh Mother,
4.4: You are my Refuge, You Alone are my Refuge, Oh Mother Bhavani.

5.1: I performed Bad Deeds, associated with Bad Company, cherished Bad Thoughts, have been a Bad Servant,
5.2: I did not perform my Traditional Duties, deeply engaged in Bad Conducts,
5.3: My eyes Saw with Bad Intentions, tongue always Spoke Bad Words,
5.4: You are my Refuge, You Alone are my Refuge, Oh Mother Bhavani.

6.1: Little do I know about The Lord of Creation (Brahma), The Lord of Ramaa (Goddess Lakshmi) (Vishnu), The Great Lord (Shiva), The Lord of the Devas (Indra),
6.2: The Lord of the Day (Surya) or The Lord of the Night (Chandra),
6.3: I do not know about other gods, but always seeking Your Refuge,
6.4: You are my Refuge, You Alone are my Refuge, Oh Mother Bhavani.

7.1: During Dispute and Quarrel, during Despair and Dejection, during Intoxication and Insanity, in Foreign Land,
7.2: In Water, and Fire, in Mountains and Hills, amidst Enemies,
7.3: In Forest, please Protect me,
7.4: You are my Refuge, You Alone are my Refuge, Oh Mother Bhavani.

8.1: I am Helpless, Poor, Afflicted by Old Age and Disease,
8.2: Very Weak and Miserable, always with a Pale Countenance,
8.3: Fallen Asunder, Always surrounded by and Lost in Troubles and Miseries,
8.4: You are my Refuge, You Alone are my Refuge, Oh Mother Bhavani.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on September 16, 2013, 06:44:59 PM
Kaupina Panchakam:

Sri Sankaracharya:

Roaming eve in the grove of Vedanta
Ever pleased with his beggar's morsel
Wandering onward, his heart free from sorrow'
Blessed indeed is the wearer of loin cloth               (1)

Sitting at the foot of a tree for shelter,
Eating from his hands his meagre portion
Spurning wealth like a patched up garment,
Blessed indeed is the wearer of the loin cloth.       (2)

Satisfied fully by the bliss within him
Curbing wholly the cravings of his senses,
Delighting day and night in the bliss of Brahman
Blessed indeed is the wearer of the loin cloth.       (3)

Witnessing the changes of mind and body,
Naught but the Self within him beholding,
Heedless of outer, inner, of middle,
Blessed indeed is the wearer of the loin cloth.       (4)

Chanting Brahman, the Word of redemption,
Meditating on only 'I am Brahman',
Living on alms and wandering freely
Blessed indeed is the wearer of the loin cloth.         (5)

(Tr. Swami Nikhilananda)

Arunachala Siva.   
     
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 16, 2013, 06:54:44 PM
Quote
Kaupina Panchakam:

Sri Sankaracharya:
Subramaniam Sir

It seems Adi Shankara wrote Kaupina Panchakam keeping Bhagavan Ramana in Mind .It completely reflects the way Bhagavan Ramana lived especially in the early stages before the Ashram came .
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on September 16, 2013, 07:44:57 PM
Dear atmavichar100,


Yes. Bhagavan lived as Sri Sankara said  in that beautiful poem.  But there are two differences.  Bhagvaan was ati-varnasrmii.
Sri Sankara was a sannyasi.

Bhagavan's first 18 years were full of hardships. He has taken food begged from streets, without salt even. Later, thanks
to devotees, He had a couch and some comforts.  These were needed for His rheumatic pain and other illnesses from time to time.
There is a funny story.  One devotee who had seen Him in his Virupaksha Cave days came later and found Bhagavan sitting
on a couch and with pillows etc.,  He said (perhaps he thought a sannyasi should live like He lived Virupaksha Cave) : Bhagavan!
'You'  have changed so much.  Bhagavan said: Yes.  'I' (ego/mind) have changed a long time back. But these comforts have
come only to my body which in transient.  One day if someone wants this sofa and pillows, I shall readily give. If someone wants
the tiger skin, I shall allow him to take it. (In fact one day, a fellow took away His tiger skin and some devotee brought it back
giving nice blows to him).    If someone wants me to live like Virupaksha days, I shall gladly live that way.           

One a person is Self Realized, all outwards comforts can be dispensed with at anytime.  If they come to Him it is due to prarabdha.
If it goes away it is again due to prarabdha.  He had liked many times the rice gruel brought by villagers.

Sri Sankara has written one poem called Anatma Sweekaranam.  All anatama (i.e. non self) can be dispensed with by a Brahma Jnani
at anytime. 

Arunachala Siva.   
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on September 18, 2013, 02:46:31 PM

Sivanamavalyashtakam:

O Mahadeva ! O Thou Auspicious One, with the moon shining in Thy crest !
Slayer of Madana ! Wielder of the trident ! Unmoving One !  Lord of the Himalayas !
O Consort of Durga !  Lord of all creatures ! Thou who scatter the distress of the fearful !
Rescue me, helpless as I am, from the trackless forest of this miserable world.                   (1)

O Beloved of Parvati's heart ! O Thou moon-crested Deity !
Master of every being !  Lord of ghosts! O Thou, the Lord of Parvati !
O Vamadeva ! Self Existent One ! O Rudra, Wielder of the bow!
Rescue me, helpless as I am, from the trackless forest of this miserable world.                  (2)

O Blue-throated God !  Siva, whose emblem is the Bull !  O Five faced One !
Lord of the worlds, who wears snakes about Thy wrists ! O Thou Auspicious One !
O Siva!  O Pasupati !  O Thou, the Lord of Parvati !
Rescue me, helpless as I am, from the trackless forest of this miserable world.                   (3)

O Lord of the Universe ! O Siva Sankara ! O God of gods !
Thou who dost bear the river Ganga in Thy matted locks !
Thou, the Master of Pramatha, and Nandika ! O Hara, Lord of the world !
Rescue me, helpless as I am, from the trackless forest of this miserable world.                   (4)

O King of Kasi ! Lord of the cremation ground of Manikarnika !
O mighty Hero ! Thou destroyer of Daksha's sacrfice ! O All Pervasive One !
O Lord of ghosts! O Omniscient One, who are the sole indweller in every heart! O God!
Rescue me, helpless as I am, from the trackless forest of this miserable world.                   (5)

O Mahadeva ! Compassionate One!  Benign Deity!
O Vyomakesa !  Blue throated One, O Lord of ghosts !
Thou whose body is besmeared with ashes ! Thou who art garlanded with human skulls!
Rescue me, helpless as I am, from the trackless forest of this miserable world.                   (6)

O Thou who dwells on Mount Kailas!  Thou whose carrier is the Bull !
O Conqueror of Death !  O Three Eyed One ! Lord of the three worlds !
Beloved of Narayana! Slayer of lust!  Thou, Sakti's Lord !
Rescue me, helpless as I am, from the trackless forest of this miserable world.                   (7)

Lord of the Universe!  Refuge of the whole world ! O Thou of Infinite Forms!
Soul of the Universe ! O Thou in whom repose the Infinite virtues of the world !
O Thou adored by all !  Compassionate One ! O Friend of the poor !
Rescue me, helpless as I am, from the trackless forest of this miserable world.                   (8)

(Tr. Swami Nikhilanada)

Arunachala Siva.       

     
                 
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: deepa on September 18, 2013, 09:17:45 PM
Dear atmavichar100,


Yes. Bhagavan lived as Sri Sankara said  in that beautiful poem.  But there are two differences.  Bhagvaan was ati-varnasrmii.
Sri Sankara was a sannyasi.

Bhagavan's first 18 years were full of hardships. He has taken food begged from streets, without salt even. Later, thanks
to devotees, He had a couch and some comforts.  These were needed for His rheumatic pain and other illnesses from time to time.
There is a funny story.  One devotee who had seen Him in his Virupaksha Cave days came later and found Bhagavan sitting
on a couch and with pillows etc.,  He said (perhaps he thought a sannyasi should live like He lived Virupaksha Cave) : Bhagavan!
'You'  have changed so much.  Bhagavan said: Yes.  'I' (ego/mind) have changed a long time back. But these comforts have
come only to my body which in transient.  One day if someone wants this sofa and pillows, I shall readily give. If someone wants
the tiger skin, I shall allow him to take it. (In fact one day, a fellow took away His tiger skin and some devotee brought it back
giving nice blows to him).    If someone wants me to live like Virupaksha days, I shall gladly live that way.           

One a person is Self Realized, all outwards comforts can be dispensed with at anytime.  If they come to Him it is due to prarabdha.
If it goes away it is again due to prarabdha.  He had liked many times the rice gruel brought by villagers.


Subramanian-ji
What does ati-varnasrami really mean? (literally it indicates a person is beyond varna and ashrama, but what does it mean in life?)

Your subsequent para on Bhagawan's dispassion towards bodily comforts is the sign of a sanyasi, isn't it? Is referring to Bhagawan as a sanyasi wrong? After all, isn't that the best bhava to have?

It is a different matter that "labels" don't matter to Him... neither does any formal initiation or wearing of ochre. We all know those are superficial.. but, why cannot we refer to Bhagawan as a sanyasi?
Deepa
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 19, 2013, 08:58:41 AM
Sage of Kanchi
Sankara, who has expounded the ideals of Selfrealisation and jnana, says: "Vedo nityam adhiyatam taduditam karma svanusthiyatam" (Chant the vedas every day. Perform with care the sacrifices and other rites they enjoin upon you). The Acharya wants us to conduct sacrifices not for happiness in this world, nor for the enjoyment of the pleasure of paradise. No, not for any petty rewards. Sankara exhorts us to carry out Vedic works without our hearts being vitiated by desire. This, according to his teaching, is the way to make our mind pure in order to realise the Self.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on September 19, 2013, 09:27:49 AM
Dear deepa,

Ati varnasrami means one who is beyond all varnas and asramas.  He is not a sannyasi who only adopts the asarma of Sannyasa.
Whereas an ati varnasrami is beyond all these.  He can even marry !  (See His conversations with Rangan His school mate.  KaduveLi
Siddhar is an ativarnasrami.  He married a dancing girl who wanted a child through him.).  An ativarnasrami can also own property!
This is the point which makes Him win the case against Perumal Swami, because Perumal Swami contested that the Asramam is
not Bhagavan's and he will take over the Asramam.


Arunachala Siva. 

Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on September 19, 2013, 02:19:01 PM
Vishnu Shatpadi:  Six verses on Vishnu:

Save me from pride, O Vishnu ! Curb my restless mind.
Still my thirst for waters of this world's mirage.
Be gracious, Lord ! To this Thy humble creature
And rescue him from the ocean of the world.                                 (1)

I worship Thy lotus feet, whose honey is sacred Ganga
Whose fragrance is Knowledge, Truth, and Bliss;
I worship the feet of Lakshmi's consort,
Who overcomes the fear and misery of the world.                         (2)

Even when I am not daulity's slave, O Lord,
The Truth is that I am Thine, and not Thou art mine;
The waves may belong to the ocean,
But the ocean never belongs to the waves.                                  (3)

Bearer of Govardhana ! Slayer of the demon ghosts!
Almighty One, whose eyes are the sun and the moon;
can anyone doubt, O Lord of the universe!
That the vision of Thy form dispels this world's mirage?                (4)

Sovereign Lord ! With Thy manifold incarnations
Ever hast Thou protected the universe from harm !
Come to my rescue, then O Lord !
Save me, who am afflicted by the fire of the world.                        (5)

Govinda! Damodara! Thou art possessed
Of infinite virtues and surpassing charm !
Thou churner of the sea of worldliness !
Be gracious unto me and destroy my extreme fear.                       (6)

Naryana!   Thou who art ever compassionate !
I have taken refuge in Thy two feet:
May these six verses, even as a honey bee,
Ever remain on the lotus of my lips!

(Tr. Swami Nikhilananda)

Maha Periyava has given the meaning of this poem under the title Aru kAl Stotram (Prayer of six legs)
in His Deivathin Kural.  The bee or beetle has got six legs.  Here Sri Sankara mentions about honey bee,
which has got six legs. So the name of the title of this poem.

*****

Arunachala Siva.               
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 22, 2013, 08:59:19 PM
Everyone cries “Sanatana Dharma is on the decline”, and repeats it endlessly, but does not stop, to have an introspection into his own conduct. He, who does not set an example himself, but goes on blaming others for the decline of dharma, is the greatest enemy of Dharma.-  Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on September 23, 2013, 04:51:07 PM
Gurvashtakam - Sri Sankara:

Though your body be comely and ever remain in perfect health,
Though your name be unsullied, and mountain high your hoarded gold,
Yet if the mind be not absorbed in the Guru's lotus feet,
What will it all avail you? What, indeed, will it all avail?                               (1)

Even if fortune bless you with riches, and a virtuous wife,
With children and their children, with friendship and the joy of home,
Yet if the mind be not absorbed in the Guru's lotus feet,
What will it avail you?  What, indeed, will it all avail?                                   (2)

Though the lore of the Vedas take up its dwelling on your tongue,
Though you be learned in scripture, gifted in writing prose and verse,
Yet if the mind be not absorbed in the Guru's lotus feet,
What will it all avail you?  What, indeed, will it all avail?                               (3)

Even if you be honored at home and famed in foreign lands,
Given to pious deeds, and ever averse to wickedness, Yet
  if the mind be not absorbed in the Guru's lotus feet,
What will it all avail? What, indeed, will it all avail?                                      (4)

Though you become at last, the emperor of the universe,
Though you possess for servants the mightiest kings of earth,
Yet if the mind be not absorbed in the Guru's lotus feet,
What will it all avail? What, indeed, will it all avail?                                      (5)

Even if every nation resound with your beneficence,
Yet if he mind be not absorbed in he lotus feet of Him,
By grace of whom alone, everything in this word is won,
What will it all avail you?  What, indeed, will it all avail?                              (6)

Though you pursue no pleasure, derive no joy from wealth or wife,
Reject the powers of Yoga, and scorn the fruits of sacrifice,
Yet if the mind be not absorbed in the Guru's lotus feet,
What will avail of you?  What, indeed, will it all avail?                                   (7)

Even if you be ready to dwell in the forest as at home,
No more attached to work, untrammeled by an ugly form,
Yet, if the mind is not absorbed in the Guru's lotus feet,
What will it all avail you?  What, indeed, will it all avail?                                (8)

Of novices and monks, of rulers and of worldly men,
That noble soul who ponders these verses in the Guru's praise,
And to the guru's teachings applies his mind with constant zeal --
He will attain to Brahman, the treasure coveted by all.

***

Arunachala Siva.                               
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 24, 2013, 04:22:39 PM
The effects brought about by fate, a product of your own past actions, can always be countered by your efforts now. Never lose heart if you do not succeed initially. Keep on trying and you are bound to succeed. – Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 24, 2013, 04:28:36 PM
Sage of Kanchi
"Anantah vai Vedah", the Vedas are unending. The seers have, however, revealed to us only a small part of them but it is sufficient for our welfare in this world and next. We are not going to create many universes like Brahma that we should know all the Vedas. We need to know only as many as are necessary to ensure our good in this world.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on September 25, 2013, 02:18:30 PM
Bhavani Ashtakam:

No father have I, no mother, no comrade,
No son, no daughter, no wife, and no grandchild,
No servant or master, no wisdom, no calling;
In Thee is my only haven of refuge,
In Thee, my help and my strength, O Bhavani !                                   (1)

Immersed as I am in the limitless ocean
Of worldly existence, I tremble and suffer.
Alas! I am lustful and foolish and greedy,
And ever enchained by the fetters of evil;
In Thee is my only haven of refuge.
In Thee is my help and my strength, O Bhavani !                                 (2)

To giving  alms and to meditation,
To scriptures and hymns and mantras, a stranger,
I know not of worship, possess no dispassion;
In Thee is my only haven of refuge,
In Thee my help and my strength, O Bhavani !                                    (3)

O mother! of pilgrimage or of merit,
Of mental control or the soul's liberation,
Of rigorous vows or devotion, I know not;
In Thee is my only haven of refuge,
In Thee, my help and my strength, O Bhavani !                                    (4)

Addicted to sinning and worthless companions,
A slave to ill thoughts and to doers of evil,
Degraded am I, unrighteous, abandoned,
Attached to ill objects, adept in ill speaking;
In Thee is my only haven of refuge,
In Thee, my help and my strength, O Bhavani !                                    (5)

I know neither Brahma nor Vishnu nor Siva.
Nor Indra, sun, moon, or similar being --
Not one of the numberless gods, O Redeemer !
In Thee, is my only haven of refuge.
In Thee, my help and my strength, O Bhavani!                                    (6)

In strife or in sadness, abroad, or in danger,
In water, in fire, in the wilds, on the mountains,
Surrounded by foes, my Savior ! Protect me.
In Thee, is my only haven of refuge,
In Thee, my help and my strength, O Bhavani!                                   (7)

Defenceless am I -- ill, again, and helpless,
Enfeebled, exhausted, and dumbly despairing,
Afflicted with sorrow, and utterly ruined,
In Thee is my only hope of refuge,
In Thee, my help and my strength, O Bhavani!                                   (8)

*****

Arunachala Siva.
     
     
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 26, 2013, 10:45:11 AM
Sage of Kanchi
The importance of the Yajurveda is that it systematises the karmayoga, the path of works. The Tattitiriya Samhita of the Krsna-Yajurveda deals with sacrifices like darsapurnamasa, somayaga, vajapeya, rajasuya, asvamedha. Besides it has a number of hymnic mantras of a high order not found in the Rgveda. For example, the popular Sri Rudra mantras are from the Yajurveda. The Rgveda does contain five suktas known as "Pancarudra", but when we mention Sri Rudra we at once think of the mantras to this deity in the Yajurveda. That is why a supreme Saiva like Appayya Diksita laments that he was not born a Yajurvedin - he was a Samavedin.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 28, 2013, 07:53:59 AM
Subrahmanya Karavalambashtakam
Subrahmanya Karavalambam
(Support of the hands of Subrahmanya)
Translated by
P.R.Ramachander
http://stotrarathna.blogspot.in/2009/07/subrahmanya-karavalambashtakam.html (http://stotrarathna.blogspot.in/2009/07/subrahmanya-karavalambashtakam.html)

(This prayer is also called “Swaminatha Karavalambam”. It sings the glory of Lord Subrahmanya, who is the consort of Valle to give a helping hand to the devotees.)


Here is the youtube audio/video link to this beautiful composition :
http://www.youtube.com/watch?v=Nk5h2WOv0DQ (http://www.youtube.com/watch?v=Nk5h2WOv0DQ)


Hey Swaminatha karunakara deena bandho,
Sree Paravatheesa mukha pankaja padma bandho,
Sreesadhi deva gana poojitha pada padma,
Valleesa nadha mama dehi karavalambham. 1


Extend a hand of support, Oh Lord of Valli,
Who is the chief of gods, who is merciful,
Who is friend of the oppressed,
Who is the son of the lotus faced lord of goddess Parvathi,
And whose lotus feet is worshipped
By all gods and also by Lord of Goddess Lakshmi.

Devadhi deva sutha , deva ganadhi nadha,
Devendra vandhya mrudu pankaja manju pada,
Devarshi narada muneendra sugeetha keerthe,
Valleesa nadha mama dehi karavalambham. 2

Extend a hand of support, Oh Lord of Valli,
Who is the son of God of gods, who is the chief of all gods,
Whose soft lotus like feet is worshipped by Devendra,
And whose fame is sung by deva sage Narada and others.

Nithyanna dana nirathakhila roga harin,
Bhagya pradhana paripooritha bhaktha kama,
Sruthyagama pranava vachya nija swaroopa,
Valleesa nadha mama dehi karavalambham. 3

Extend a hand of support, Oh Lord of Valli,
Who gives food daily in charity, who cures all prevalent diseases,
Who bestows luck , who fulfills all wishes of devotees,
And whose real form is the pranava given in Vedas.

Krouncha surendra parigandana sakthi soola,
Chapa thi sasthra parimanditha divya panai,
Sree kundaleesa drutha thunda sikheendra vaha,
Valleesa nadha mama dehi karavalambham. 4

Extend a hand of support, Oh Lord of Valli,
Who is the Lord of mountains, who holds,
Shakthi, Soola, bow and arrows in his holy hands,
Who wears ear rings and who rides the fast moving peacock.

Devadhi deva radha mandala Madhya methya,
Devendra peeda nagaram druda chapa hastha,
Sooram nihathya sura kotibhiradyamana,
Valleesa nadha mama dehi karavalambham. 5


Extend a hand of support, Oh Lord of Valli,
Who is the god o gods,
Who rides the central Chariot among a group of chariots,
Who prevents problems for Devendra,
Who can send arrows very fast,
And who by killing Sura became,
The object of adulation of billions of devas.

Heeradhi rathna vara yuktha kireeda hara,
Keyura kundala lasath kavachabhirama,
Hey Veera tharaka jayaa amara brunda vandhya,
Valleesa nadha mama dehi karavalambham. 6


Extend a hand of support, Oh Lord of Valli,
Who wears crowns and chains with diamonds and gems,
Who wears armlet, ear rings and strong armour,
And who is the valorous one who killed Tharaka,
And was saluted by the groups of devas.

Panchaksharadhi manu manthritha ganga thoyai,
Panchamruthai praudhithendra mukhair muneendryai,
Pattabhishiktha maghavatha nayasa nadha,
Valleesa nadha mama dehi karavalambham. 7

Extend a hand of support, Oh Lord of Valli,
Who was crowned as their leader by Indra,
With the chanting of the holy five letters,
With the bathing of the holy water of Ganga,
After strengthening it further by holy chants,
And who was anointed with the five holy nectars,
By very learned and holy sages.

Sree karthikeya karunamrutha poorna drushtya,
Kamadhi roga kalushi krutha drushta chitham,
Sikthwa thu mamava kala nidhi koti kantha,
Valleesa nadha mama dehi karavalambham. 8


Extend a hand of support, Oh Lord of Valli,
Who is known as Karthikeya , who with his ,
Fully nectar like looks of mercy cures,
Passion, diseases and mind which has made been dirty
Who is the treasure house of arts and
Who shines like billions of suns.


Subrahmanyashtakam punyam yeh padanthi dwijothama,
They sarve mukthimayanthi subrahmanya prasadatha,
Subrahmanyashtakamidham prathar uthaya ya padeth,
Kodi janma krutham papam thath kshanad thasya nasyathi.


The twice born who reads this octet on Subrahmanya,
Would attain salvation by the grace of Lord Subrahmanya,
And for him who reads this octet on Subrahmanya , as soon as,
He gets up in the morning , the sins committed in billons,
Of previous births will vanish in a second.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on September 28, 2013, 06:15:19 PM
Nirvana Shatkam:  Six Stanzas on Nirvana:

Om. I am neither the mind
  intelligence, ego, nor chitta
Neither ears nor the tongue, 
  nor the senses of smell and sight;
Neither ether nor air 
  nor fire nor water nor earth;
I am Eternal Bliss and Awarness
-- I am Siva!  I am Siva!                                   (1)

I am neither the prana
  nor the five vital breaths
Neither the seven elements of
  the body, nor its five sheaths,
Nor hands nor feet or tongue,
 nor other organs of action;
I am Eternal Bliss and Awareness
-- I am 'Siva! I am Siva!                                   (2)

Neither greed nor delusion,
 loathing nor liking, have I;
Nothing of pride and ego,
  of dharma or Liberation;
Neither desire of the mind
  nor object for its desiring
I am Eternal Bliss and Awareness
-- I am Siva ! I am Siva!                                   (3)

Nothing of pleasure and pain,
 of virtue and vice do I know,
Of mantra or sacred place,
 of Vedas or sacrifice;
Neither am I the eater,
  the food nor the act of eating;
I am Eternal Bliss and Awareness
-- I am Siva!  I am Siva!                                   (4)

Death or fear I have none,
 nor any distinction of caste;
Neither father nor mother,
  nor even a birth, have I;
Neither friend nor comrade,
  neither disciple nor guru;
I am Eternal Bliss and Awareness
-- I am Siva!  I am Siva!                                  (5)

I have no form or fancy;
 the All Pervading am I;
Everywhere I exist,
 and yet am beyond the senses;
Neither salvation am I,
 nor anything to be known;
I am Eternal Bliss and Awareness
-- I am "Siva!  I am Siva.                               (6)

****

Arunachala Siva.         
                 
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on September 30, 2013, 10:30:23 AM
Everyone knows Kanchi Mahaswamigal but very few know about his brother popularly called as "Sivan Sir " . He kept a very low profile but was a very big Jnani himself . According to Kanchi Paramacharya he called his brother a born Jnani . Today i.e Sept 30th is Sivan Sir's Jayanthi
The book that popularized the teachings of Sivan Sir is the book Yenippadigalil Maanthargal - YPM
Most of that books contents are translated in English in the site below . Just click the link below that has the contents of the book + also details about him .
http://srisivansir.com/ypm (http://srisivansir.com/ypm)


HH Sivan Sir’s Jayanthi for this year falls on Sep 30th. An event is planned out in Sri Ramakrishna Matriculation School, T.Nagar, Chennai. As usual, this event is organized by Shri Shivaraman. Pl mark your calendar and attend this event.

Sri Sivan Sir Padham Saranam

(http://mahaperiyavaa.files.wordpress.com/2013/09/sri_sar_jayanthi.jpg?w=620)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 02, 2013, 10:17:14 AM
Sage of Kanchi
In the old days there were many people who refused to take the path of knowledge and wished to remain wedded to the path of karma. Nowadays people who want to take the path of jnana, without being prepared for it through karma predominate. During the time of Sri Krsna also the majority clung to rituals. His criticism is directed against them, against those who perform Vedic sacraments without understanding their purpose and who fail to go beyond them. Unfortunately, this is mistaken for criticism of the Vedas themselves. The Lord could never have attacked the Vedas per se. After all, it was to save them that he descended to earth again and again.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 02, 2013, 06:50:54 PM
பிரமிக்கவைக்கும் பெரியவாளின் தமிழ்

தமிழ் மொழியிலே பெரியவாளுக்கு இருந்த பேரறிவு முத்தமிழ்க் காவலர்களையெல்லாம் பிரமிக்க வைக்கிறது.

ஒரு முறை கி.வா.ஜ-விடம், “தமிழ் என்றால் என்ன?” என்று கேட்டார். மேலும் “சமஸ்கிருதம் என்றால், செம்மை செய்யப்பட்ட மொழி என்று அர்த்தம்! அப்படி தமிழுக்கு ஏன் அந்தப் பெயர் வந்தது சொல்லுங்கள்!” என்கிறார்.

கி,வா.ஜ. அடக்கமாக,”பெரியவா சொன்னால் தெரிந்து கொள்கிறேன்!” என்றார்

“எந்த மொழியிலும் இல்லாத சிறப்பான எழுத்து ‘ழ’ என்பது இந்த எழுத்து வரக் கூடிய எந்தச் சொல்லும், அழகு,இனிமை அவற்றைக் குறிப்பதகாவே இருக்கும். மழலை, குழல், அழகு, குழந்தை, கழல், நிழல், பழம், யாழ் இப்படி ‘ழ’ வருகிற எல்லாமே நமக்குப் பிடித்தவை. ஆகவே இனிமையான ‘ழ’வைத் தம்மிடத்தில் உடையது ‘தமிழ்’ (தமி+ழ்) என்று சொல்லலாமா” என்கிறார்.

உடனே கி.வா.ஜ., “இதைவிடப் பொருத்தமாக சொல்ல முடியுமா? இனி எல்லா மேடைகளிலும் நான் இதைச் சொல்லுவேன்!”என்றாராம்.

சீர்காழிப் பதிகத்தில் நற்றமிழ் வல்ல ஞானசம்பந்தர் பாடியிருக்கும் “யாமா மாநீ யாமா மா” என்ற மாற்றுமாலைப் பதிகம் மிகவும் கடினம். அவற்றுள் ஒன்றைப் பெரியவா எடுத்து, மிகவும் கடினமான அந்தப் பதிகத்தைப் பிரித்துப் பிரித்து மிக எளிமைப்படுத்திப் பொருள் சொன்னார். பெரிய வித்வான்கள் பிரமித்துப் போனார்கள்.

அதுபோல் காளமேகப் புலவர் பாடிய பாடலில் ஒன்று, முக்கால்,அரை,கால், அரைக்கால், இருமா, மாகாணி, ஒருமா,கீழரை என்று குறைந்துகொண்டே வரும் அளவுகளை வைத்து எழுதுகிறார், தெரியுமா?” என்று கேட்டு,

முக்காலுக்கு ஏகாமல் முன்னரையில் வீழாமுன்

அக்கா வரைக்கால் கண்டு அஞ்சா முன்

விக்கி இருமாமுன், மாகாணிக்கேகாமுன்

கச்சி ஒருமாவின் கீழரை இன்றோது….

 

என்ற பாட்டை பெரியவா எடுத்துக் காட்டுகிறார்.

அதன் பொருளையும் தனக்கே உரிய முறையில், “முக்கால்னா மூன்று கால்கள். வயதான் பின் இரண்டு காலில் நடக்கத் தள்ளாடி ஒரு தடியை மூன்றாவது காலாகப் பயன்படுத்துகிறோமே…..அந்த நிலை வருவதற்குள், முன்னரையில் வீழாமுன்…நரை வருவதற்கு முன்னாலே விக்கலும் இருமலும் வருவதற்கு முன்…. யமனுடைய காலடி நம்மை அணுகுவதற்கு முன்…..ஊருக்கு வெளியிலுள்ள மாகாணி என்ற சுடுகாட்டுக்குப் போகும் முன்…காஞ்சியில் ஒரு மாமரத்தின் கீழ் உள்ள ஏகாம்பரேசுவரரை இன்றைக்கே துதிப்பாய்!” என்று மிக அழகாக விளக்குகிறார்.

மேலும் “என்ன அழகு பார்த்தேளா! ஏகாம்பரரை, அந்த ஒன்று என்ற எண்ணுக்குக் கீழேயே கொண்டுவந்து கீழரை வரை எட்டு அளவுகளையும் கோத்துத் துதித்திருக்கிறாரே!” என்று சொல்லிச் சொல்லி மகிழ்ந்தார்.

எதையுமே இப்படி விளக்கமாகப் பொழிந்து தள்ளியதைக் கேட்டவர்கள் பாக்யசாலிகள்!!
About these ads
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on October 02, 2013, 07:04:23 PM
Dear Atmavichar100,

Wonderful explanation by Mahaperiyava.  Like poet's Kalamegam's songs, there are many songs playing with words
and letters.  Tamizh got its name from Ta (which is vallinam), ma or mi (which is mellinam) and zha which is idaiyinam.
Thus Tamizh contains one letter from each of three consonants.


ka, cha, ta, tha, pa, Ra  are Vallinam, that is consonants which have to be pronounced with pressure.   
ya, ra, la,va, zha, La are idiaiynam, the middle type.
gna, jna, na, ma, n.a, Na are Mellinam - the consonants, which are yet to pronounced with least pressure.

Thus there are 18 consonants.

Arunachala Siva.     
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 02, 2013, 07:10:43 PM

Yes Subramaniam Sir , Tamil has its own beauty . If Language like Tamil /Sanskrit are taught like this ( to students etc ) then people will definitely take interest in studying these languages more in depth instead of considering it just a bore .

By the way here are some resources that I wish to point out for getting more info about Kanchi Maha Swamigal's Talks/ discourses /experiences

Blog dedicated to spread the life and teachings of Kanchi Sri Maha Periva
http://www.periva.org/ (http://www.periva.org/)


The goal of this blog is to consolidate any unique information about HH Sri Mahaperiyava under one place. The other benefit of this blog is to help our next generation(s) to know about mahans like Him and learn.
http://mahaperiyavaa.wordpress.com/ (http://mahaperiyavaa.wordpress.com/)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Subramanian.R on October 02, 2013, 07:17:03 PM
Dear Atmavichar100,

(This is not from Sri Sankaracharyas.  But I am giving it here for obvious reasons):


 கத்துகடல் சூழ்நாகைக் காத்தான்தன் சத்திரத்தில்
அத்தமிக்கும் போதில் அரிசிவரும்; குத்தி
உலையில்இட ஊர்அடங்கும்; ஓர்அகப்பை அன்னம்
இலையில்இட வெள்ளி எழும். .


This is again from Kalamegam.  He was waiting in the food choultry of Nagappattinam.  There seemed to be no way
of getting any food. He was very hungry.  Then he composed this song:

In Nagai (Nagapattinam) which is surrounded by roaring sea,
There is a chatram (food choultry) called Kathan Chatram,
There rice would  be delivered (by donor) when the sun sets.
Then when the lazy cooks put it in the pot for cooking, it will be midnight, and the whole town would go to sleep.
When one ladle of cooked rice is served on your leaf plate, the morning star Venus (VeLLi) would arise, ie. at 2.00 am.!

Arunachala Siva.         
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 03, 2013, 10:38:32 AM
Set aside all your worldly thoughts when you sit for Puja. Concentrate on Ishwara during that short period. Observe how your vacillating mind calms down. Joy will well up by itself.- Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 03, 2013, 10:39:39 AM
Sage of Kanchi
Graduating to the Upanisads without being prepared for them through the performance of Vedic rites is a greater offence than failure to go along the path of jnana from that of karma. After all, to repeat what I said before, on has to go through the primary and secondary stages of education before qualifying for admission to college. The man who insists on being admitted to the B. A. class without qualifying for it is not amenable to any suggestion. The one who wants to remain in the first standard learns at least something; the other type is incapable of learning anything.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 04, 2013, 11:13:21 AM
Today i.e Fri 4 Oct 2013 is Mahalaya Ammavasya Day and the day before which Navarathi starts and it is a very auspicious day celebrated all over India to give offering to the departed ancestors and get their blessings . On this auspicious day only Sringeri Acharya Sri Chandrashekara Bharati Mahaswamiji attained Mahasamdhi and given below is his brief life history and also the unique way in which he voluntary  cast his body which only few great souls can do . In Traditional Acharyas apart from Kanchi Mahaswamigal,I highly admire Sringeri Acharya Sri Chandrasekhara Bharati Swamigal and always feel spiritually energized  when I read about his life , his dialogues and his talks .

Quote

Biography of Sri Chandrashekhara Bharati Mahaswamiji

http://www.sringeri.net/jagadgurus/sri-chandrashekhara-bharati-mahaswamiji/biography (http://www.sringeri.net/jagadgurus/sri-chandrashekhara-bharati-mahaswamiji/biography)


A Jivan Mukta is rare. Some time, in some country a great soul takes birth. One must be fortunate even to get a glimpse of such a being, for it ennobles his life. To this parampara of jivanmuktas belonged Sri Chandrasekhara Bharati, the 34th Acharya of Sringeri Sharada Peetham.

Laureate among the scholars who were patronised by Sri Nrisimha Bharati VIII was Ishwari Subba Shastri. Later in life he retired to the Himalayas as a recluse. His only son Gopala Shastri inherited his father’s flair for learning and outshone him in his detachment. His spouse Lakshamma bore him eleven children and each of them died in their infancy. The couple sought the blessings of Sri Sacchidananda Shivabhinava Nrisimha Bharati Swamiji whom they looked up to for everything. When they met the Acharya, due to his spiritual insight, he could see the happy events in store not only to their family but also for the Peetham. It is said that the Acharya, while assuring them of the success of their pilgrimage, added that it would be in the best interest of their to-be-born son to be dedicated to Goddess Sharadamba.

On their pilgrimage to Gokarna on a Shivaratri day, Lord Mahabaleshwara appeared in the dreams of Gopala Shastri and Lakshamma, and assured them that they would be blessed with an illustrious son. Their hearts were filled with ecstasy. Soon the happy tidings came, Lakshamma had conceived her twelfth child. On Sunday, October 16, 1892, a son was born to this pious couple. It was the auspicious day of Ashwayuja Bahula Ekadasi (the eleventh day of the dark fortnight) in the lunar year Nandana. On the eleventh day the rituals of jatakarma and namakarana were done. The son was named “Sri Narasimha’. There is little doubt that Narasimha was an exceptional luminary who was born to teach, born to redeem. Even from his boyhood days he was introverted, had no attraction for the objects of the world.

He had his board and lodging in the house of Srikanta Shastri, the Agent of the Mutt. He was very fond of chanting the hymn Mookapanchasati. Once, while on way to the market, he was so immersed in the composition that he proceeded far beyond the limits of the Sringeri township. It was only when the recitation ended that Narasimha realised he had come far out.

Narasimha’s memory was prodigious, his intelligence was sparkling and his conduct was humble and simple. He was admitted to the local Anglo-vernacular school run by the Government. Narasimha used to study Sanskrit at home and English at school. The Brahmopadesa of Narasimha was performed when he was eight. He was regular in the performance of sandhyavandana three times each day and agnikarya, worship of fire god, twice daily.

Narasimha excelled in his class. In his twelfth year, Narasimha took the lower secondary examination and topped the list in the first division. However, Narasimha was just not made for a worldly career. He was the child of God born to adorn the Sharada Peetham. Narasimha changed over to Sadvidya Sanjeevini Patashala of the Peetham, according to the express wishes of Sri Sacchidananda Shivabhinava Nrisimha Bharati Swamigal.

During his tours, the Acharya established in 1910 an institution of higher Vedantic training, ‘Bharatiya Girvana Praudha Vidya Abhivardhani Pathasala.’ His automatic choice for the course was his special student, Narasimha for higher studies in Mimamsa and Vedanta. He prayed that His disciple and successor should embody in His person all the great traditions of knowledge and spirituality that the Peetham had stood for, and true to His samkalpa all of them found their abode and fulfillment in the disciple who ascended the Vyakhyana Simhasana under the name of Sri Chandrasekhara Bharati on April 7, 1912.
As a Peethadhipati

The new Jagadguru gathered round Him veteran scholars, one of them Virupaksha Sastri who later became head of the Kudli Mutt. Virupaksha Sastri often proclaimed that the Jagadguru’s profound scholarship was the result of divine grace rather than any effort on His part. Within three years, the Jagadguru mastered all the recondite works on Vedanta, not to speak of the other Shastras.

The renovation of the temple of Sri Sharada was completed, and a beautiful shrine was erected over the Samadhi of the late guru in Narasimhavana. In 1916, the Acharya had the Kumbabhishekam of both the shrines performed at which the Maharaja of Mysore was present, as also representatives of the Maharaja Gaekwad of Baroda and several other rulers. Thousands of disciples came to Sringeri to participate in the functions and receive the blessings of their own guru. The Jagadguru then set His heart upon tapasya, and placing complete faith in Sri Sharada and his guru, He withdrew into solitude, occasionally coming out to teach the bhashyas to deserving disciples.

Four years busy touring was followed by a long period of practical seclusion from the outside world, and the Jagadguru gave Himself up to intense tapasya oblivious of his surroundings. But the affairs of the Mutt required attention. Under inspiration from Sri Sharada, the Jagadguru designated Sri Srinivasan, a youth of remarkable intelligence and potentiality for spiritual eminence, His successor, and gave Him Sanyasa with the name of Sri Abhinava Vidya Tirtha Swami on May 22, 1931. The Junior Acharya soon became highly proficient in learning and took over the spiritual and secular affairs of the Mutt, giving considerable relief to the senior Acharya.

At the request of the Jagadguru, the Mysore Government appointed a senior officer of their administrative service, who under the designation ‘officer-in-charge’, took charge of the revenue administration of the Samsthanam.

Seldom did the Jagadguru receive disciples while in retirement and on the few occasions that He did, for which hundreds would be waiting, a smile or a significant nod proved more efficacious and illuminating than a sermon, and would fill their souls with blessedness. By dint of introspection and tapasya, His body lost all suggestions of being material and appeared sublimated into spirit radiating a halo all around.
Videha Mukti

A few years later the Jagadguru of His own volition decided to free from the fetters of His mortal body. On Sunday, September 26, 1954, He got up very early in the morning and walked towards Tunga; a servant followed at a slight distance. He stepped into the water without heeding the servant’s warning about the depth of water at that spot, and advancing further into the current had a dip. Then he did Pranayama, and dipped again. The servant saw the Acharya’s body floating down the current. In consternation the servant plunged into the river, caught hold of the Acharya, but in the effort lost his consciousness. A gentleman who happened to hear the shouts of the servant, brought the two ashore. The servant was soon restored to life but ‘nothing could be done in the other case’. It was reported that His Holinesses body was in an erect sitting posture with legs crossed as at the time of contemplation and was straightened out only in an attempt to restore respiration and that there was no sign of drowning or of suffocation or of any struggles for life. His Holiness had ever been in the best of health, and His passing away naturally baffled all doctors, just as He was baffling them even when He was alive. In life as in death he was equally an enigma to all who sought physical explanation for spiritual experiences. The Jagadguru’s mortal remains found their resting place in a samadhi just by the side of that of his great guru in Narasimhavanam. The anniversary of the day will ever fall on the Mahalaya New Moon day, the day of the annual abhiseka of Sri Sharada preparatory to the Navaratri celebrations. His birth, upanayanam, sanyasa and videha mukti were all on Sundays.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 05, 2013, 10:11:00 PM
Whey do people flock to a jnanin?

Why do they fall at his feet even if he keeps himself aloof from them? It is because they receive his grace. Whether or not he wants to give any blessings, the Lord's grace flows into this world through him. In his very presence people feel tranquil and, sometimes, even their worldly desires are satisfied.


Sage of Kanchi
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 25, 2013, 01:13:14 PM
The discipline of knowledge is only cultivated by the grace of a realised Guru, and not by any amount of verbal discussions. – Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamaigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on October 30, 2013, 06:08:51 PM
When does an action result in sin?

It is when, acting with selfish desire, we venture to indulge in all kinds of wrongful actions to achieve our selfish goal. By doing so, we load our mind with the impurity of enmity, fear, sorrow etc.

“Total commitment to our action becomes possible only when the itch for selfish desire is absent and therefore the action is honest”


Kanchi Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on November 04, 2013, 07:18:22 AM
The Puranas are the magnifying glass of the Vedas. The principles and rules of dharma that are briefly dealt with in the Vedas are enlarged or elaborated upon in them in the form of stories. A subject briefly touched upon may not make a deep impression on the mind. If the same were told as an absorbing story it would at once make an impact on the mind of the listener or reader.

Kanchi Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on November 15, 2013, 04:12:01 PM
TEMPLE WORSHIP

"One of our duties as human beings is to avail ourselves of every opportunity to do good to others. The poor can serve others by their physical labor and the rich by their wealth. Those of you who are influential can use your influence to better the condition of others. That way, we can keep alive in our hearts the sense of social service.


India is a poor country; but it is the poor that joined together in ancient times and built the grand temples and towers which we find today in every town and village of South India. The economy of those days was different from what it is now. People's wants were few and the surplus produce of the land was utilized to hire labor to build these great structures of public utility and spiritual admiration.

In the present day, social service is viewed in a different manner. Schools and hospitals are built and banks organized on a community basis with the object of eradicating ignorance, diseases and poverty. But it is evident that these forms of social service have not been an unmixed blessing.
Education has not eradicated falsehood and corruption. On the other hand, unsophisticated tribal people, whom modern education has not reached, are found to be more honest than the so-called educated people. Confidence of obtaining cure in hospitals has made people lead reckless lives. All the banks that have come into existence have not succeeded in eradicating poverty among the masses.

In our modern mode of life, we have multiplied our wants. This will lead only to perpetual discontent.
A life of extreme simplicity alone can bring contentment and happiness to the people. In this country, there are, what may be called, community temples. For instance at Avadayarkoil, it is the custom to offer large quantities of cooked rice to the presiding deity and this rice is made available to all at a nominal cost. In many temples the sense of community life is fostered by devoting special days and occasions for it. Consecrated food is made available through them to all those in need.

Gratitude for help received is a cardinal virtue. The taxes that you pay to the Corporation of Madras and to the Government are your expression of gratitude for the services rendered by those agencies. There are super-human agencies which confer benefits on us. We must express our gratitude to those agencies in the manner prescribed in the Vedas. This expression of gratitude is known as yagna. Though schools, hospitals and banks and such other social service organizations may be necessary in the context of
our present times, these institutions cannot serve their respective purposes in the absence of devotion. The one cure for all human ills is the power to endure them with faith in God’s grace. Bhakti alone can give that power of endurance. Temples are the agencies for the cultivation of bhakti. Hence the obligation to build temples in every place.

What is the significance of making offerings to the idols installed in temples? This is done as an expression of gratitude to the Power that created all things. Man by himself cannot create even a blade of grass. We will be guilty of gross ingratitude if we do not offer first to God, what we eat or wear. Only the best and the choicest should be offered to God. It is not everyone that can do pooja at home and make these offerings to God. It is here that temples come into the picture. Offerings are made to God in the temples on behalf of the entire community.

It is not even necessary that every one should worship inside the temples every day. Gopura darsanam will itself elevate our minds and make us remember the source from which we derive all the earthly benefits. At the same time, it is necessary for the community to see that worship at the temples is conducted properly. We should make it a point to see the temple tower every day and thereby concentrate a while in the contemplation of God. At least once a week we should go round the temple, reciting naamaas (God’s names) and doing bhajan. If we do so, we will derive real and lasting benefit."

-Mahaperiyava Chandrasekharendra Saraswati

(October 7, 1957)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on November 17, 2013, 12:04:30 PM
As the Sun of Sri Adi Shankaracharya rose, the gloom and darkness off ill-informed interpretations of the Vedas were totally destroyed. It s our duty to study Sri Adi Shankaracharya's works and understand the essence of His exposition on the Upanishadic philosophy of Advaita. - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on November 21, 2013, 12:38:45 PM
(https://fbcdn-sphotos-h-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash4/1426333_541138715979706_268960521_n.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on November 22, 2013, 05:59:46 PM
HOW TO CONTROL THE MIND


" What is the obstacle to one-pointed meditation? The answer is the unstill mind. All problems are caused by the mind, by the desires arising in it. It is not easy to
control the mind and keep it away effectively from desire. If we ask the mind to think of an object, it seems to obey us for a moment, but soon it takes its own course, wandering off. When I speak to you about meditation and tranquillity, for a moment your mind will perhaps become still and you will be happy. But in a trice it will go astray and the calm you experienced for a few seconds will give place to unquietness.

If you bid your mouth to keep shut, it obeys you for a brief moment. Similarly, if you close your eyes asking them not to see anything, they shut themselves off from the outside world for some moments. But try as you might to tell your mind not to think of anything, it will not listen to you.

The mind must be kept under control. Thinking and non-thinking must be governed by your will. Only then can we claim that it is under our control, that we are masters of our own consciousness.

Lunatics are usually referred to as people with no control over their minds. In fact none of us have any
control over the mind. A madman keeps blabbering. But what about us? We let the mind go freely to keep blabbering inwardly.


Do you know what it means to have mental control? Suppose you are suffering from a severe pain. If you ask your mind not to feel the pain, it shall not feel it in obedience to you [that is you will not feel the pain]. Even if a tiger comes face to face with you and growls you will feel no fear if you ask your mind not to be afraid of the beast. Now we keep crying for no reason. If the mind is under control we will keep smiling even if
there is cause for much sorrow. And under the gravest of provocations it will not be roused to anger and will remain calm.

First we must train our mind not to keep wandering
. One way of doing it is to apply it to good activities. When oil falls in a steady flow, without spraying, it is called "tailadhara". The mind must be gathered together and made steady. It must be accustomed to think of noble and exalted objects like the Lord. Eventually, the very act of "thinking" will cease and we will dissolve in Isvara to become Isvara.

Yoga is controlling the mind in this manner.

Before we pass on, we must find a way to control the mind. Otherwise, we will be born again and we will be subject to the constant unquietness of the mind again. So we must use the opportunity of this birth itself to subdue the mind even while we are in the midst of so much that can rouse our desire or anger. A man who has succeeded in bridling his mind thus is called a "yukta" by the yogins. He is a "sukhin", one who truly experiences bliss, so says Sri Krsna.

You must not turn away from yoga thinking that it is meant only for people like the sages. Who needs medicine? The sick. We suffer from manovyadhi, mental sickness. So we must take the medicine that cures it.

There are two different ways of mastering the mind- the first is outward(bahiranga) and the second is inward (antaranga)
. We must have recourse to both. The Matha has a cartman and a cook. Their work is outward in nature. Then there are those who prepare the wicks of the lamps, gather flowers for the puja - they are "inward" workers. Both types are needed for the functioning of the Matha. By employing both the outward and inward means, the mind must first be applied to good things one pointedly and eventually lead to a state in which it does not think of anything at all.

The outward means consists, for example, of sandhyavandana, sacrifices, charity and so on. The best inward means is meditation. There are five inward(or antaranga) means to aid meditation. They are ahimsa
(non-violence), satya(truthfulness), asteyam(non-stealing), sauca(cleanliness) and indriya-nigraha [subduing the senses, if not obliterating them]. To practise ahimsa is to imbue the mind with love for all and not even think of harming others. Asteyam means not coveting other people's goods. For satya, or truthfulness, to be complete one's entire being, including body, mind and speech, must be involved in its practice. Sauca is hygiene, observing cleanliness by bathing, maintaining ritual purity, etc. Indriya-nigraha implies limits placed on sensual enjoyment. "The eyes must not see certain things, the ears must not hear certain things and the mouth must not eat certain things"- restrictions with regard to what you can see, listen to, eat and do with your body. The body is meant for sadhana, for Atmic discipline. The senses must be "fed" only to the extent necessary to keep the body alive. These five dharmas are to be practiced by all Hindus without any distinction of caste or community."

-Sri Chandrasekharendra Saraswati Mahaswamiji
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on November 24, 2013, 07:30:49 AM
why do we light deepam for Kathigai?
HH Sri Sri Paramcharya explained this in 3rd Volume of Deivathin Kural.

We light up a series of earthen lamps on the day of the star of Kruttika in the month of Kaartigai. At that time we are to sing this sloka as given in the saastraa-s:-

keedaa: patangaa: masagaascha vrukchaa: jale stale ye nivasanti jeevaa: I drushtvaa pradeepam na cha janma baajaa bavanti nityam svabasaa hi vipraa: II

This means, “We pray that, whosoever sees this lamp that we are lighting, they be worms, birds or mosquitoes or trees and such plants; all life forms which live in water or on earth; or may be human beings of whatever caste or creed; seeing this light may have the effect on them that all their sins are washed away and they may transcend the cycle of life and death and reach ever lasting happiness”!

Not only life forms in land and water. By saying ‘patangaa:’ (birds) and ‘masakaa:’ (mosquitoes) all flying birds and insects have been included. Though they fly in the air, the mosquitoes lay the eggs in water only. Birds similarly have to come down to a nest to rest and lay eggs. There are fishes which can live only in water while some animals like frogs and crocodiles which are equally adept in land and water. Having identified each such variety, the prayer is for cancellation of all their sins and crossing over the ocean of life.

This Kaartigai Deepam seen by any of these life forms may give them ever lasting merit, it is prayed! The word ‘drushtvaa’ in the slokam means, ‘having been seen’. ‘Vruksham’ the tree is also mentioned. The tree cannot see. As per science, the plants do have some senses. But, we do not know if they have any capacity to see. They do differentiate between sunlight and shadow and grow towards the sunlight! I feel that the interpretation is that, it does not matter even if they cannot see or do not see this light. The prayer is that, still the effect of cancellation of all sins should be there!

As light does not differentiate between Tom, Dick and Harry; between all castes, creeds and sects; between birds, animals, plants and insects; between mobile (jangama) and static (staavara) life forms; the Love from our hearts should be universally applicable and effective! With such inner intension, the outer earthen lamp should be lighted, with the prayer as quoted above to make the Kaartigai Deepam effective.

In the past during festivals, it was the custom to light up what is known as ‘chokkap paanai’, which was a massive earthen lamp. In Thiruvannamalai, it is a practice even in modern times, on Kartigai evening as the Sun goes down, to light up a huge Deepam in which several Kilo Grams of Ghee is poured in a wide hole in the rock face on top of the hill. The wick is several feet thick. It is a sight to be seen and heard some ten lac people shouting, ‘Arohara’ as the light comes on to be seen miles away.

Similarly as the pilgrimage season ends in Sabari Hills in Kerala, the light comes up on ‘Kaanta Malai Hill’ known to Ayyappa devotees as ‘Makara Jyoti’ on Makara Sankranti evening! The idea is to instill universal unconditional Love in the minds of all onlookers!

Normally there are more animals with two and or four legs. The fly, roach and beetle have six, spider has eight and some of the creepers like the centipede have many legs. There are prayers in the Veda-s seeking the welfare of two, four, six, eight and many legged animals and those without legs, such as the snake and the fish!

The fully realized soul does not differentiate between Brahmin and Non-brahmin, says Bhagawat Gita (5.18.). Though we may differ in our occupations and Karma Anushtaana, when it comes to compassion and love, there should not be any differentiation whatsoever! That is how, Rantideva did daanam to a brahmin and finally gave his last bit of water to a sudra. In this Kaartigai Deepam slokam too, all human beings are included as ‘svabasaa hi vipraa:’, meaning ‘the whole range of people from non-brahmin to the brahmin’! Our saastraa-s do not differentiate even between the good and bad, when wishing well. Our saastraa-s go even beyond and conveys its best wishes to all those residents of the Naraka (Hell) too.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on November 26, 2013, 08:56:37 AM
(https://fbcdn-sphotos-c-a.akamaihd.net/hphotos-ak-prn1/602293_542071429219768_1146636233_n.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on November 28, 2013, 08:27:36 AM
(https://fbcdn-sphotos-h-a.akamaihd.net/hphotos-ak-frc3/1425781_544404708986440_736933963_n.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on November 30, 2013, 01:15:26 PM

A wonderful incident of how Kanchi Mahaswamigal illustrates the importance of giving respect to Lord Hanuman while reciting Ramayanam and how he clears the doubt of a student who has doubt about the real visit of Hanuman  while reciting Ramayanam  .


The fifth day upanyAsam was also completed. SwamigaL, who elaborated well in a way the students could understand, also explained them the nuances of dharma shAstra s.

A student named Venkatesan belonging to the Tirunelveli Veda PAThashAlA came up slowly, prostrated to Jagadguru and said in hesitation, "I have a doubt, Gurudeva."

"What doubt, ask it", said SwamigaL.

He stumbled as he asked: "GurunathA! From the day the upanyAsam was commenced, you ask them to place a plank near you and also keep the guava fruits in a plate before it! Can't understand what is it for..."

Hearing this and laughing rattlingly, AchAryAL said, "Shall tell you, listen... ' yatra yatra raghunAtha kIrtanam, tatra tatra krta-masta kAnjalim '--'wherever Sri Rama's greatness is talked about there will readily come Sri Anjaneya Swami' is a belief. Here we recite Srimad Ramayanam itself. So Swami would come certainly? Can we make him stand? He is the 'nava vyAkaraNa pandita'! The Asana palakai is for him to sit on. Then... this is like doing upachAram with fruits, bakShaNam (savouries), coffee to a guest who comes to our home. Swami likes koyyAppazham (guava fruit) very much. Have understood now?"

Venkatesan nodded yes. Didn't that Deivam (God) know that this tender fruit wasn't clear yet!

Heavy crowd on the sixth day too. Jagadguru completed that day's upanyAsam in a way that moved everyone.

After everyone prostrated to SwamigaL and went away, the PAThashAlA students also, one by one prostrated and moved away. At the last of them was the Tirunelveli PAThashAlA student who prostrated shASTaangam and stood with joined palms. SwamigaL glanced at him with a smile and asked, "What's your full name?"

"Prasanna Venkatesan, GurunathA!"

"Which place is your pUrvIkam (native)?", SwamigaL asked.

"A hamlet near Tirunelveli Kadayanallur, GurunathA!"

"What is (your) takappanAr (father) doing?"

" upAdhyAyam (Vedic occupation), GurunathA!"

Saying " bEsh, bEsh", AchAryAL took with his golden hands the two guava fruits dedicated to Anjaneya Swami and gave it to him. Then he gave him leave with the words, "VenkatesA! These are the uchChiShta prasAdam (remnants) eaten by Anjaneya. Cut it, drop a piece in your mouth and share it with others!"

But then Prasanna Venkatesan did not move away from that place. He stood rolling the guava fruits in his hand and looking at them!

Having understood his flow of thoughts, AchAryAL said smiling within himself, "What Prasanna Venkatesa? Keeping the fruits in hand, what is that deep contemplation? Why not tell me a little, let me also know it!" He hesitated.

"Come on", the Jagadguru emboldened him.

"Nothing else, GurunathA! On that seat, Anjaneya Swami comes and sits and listens to Srimad Ramayanam, eats the guava fruits dedicated to him and leaves..." SwamigaL interruped him before he could finish.


"This is not told by me! This is a custom observed tradition after tradition with pUrNa nambikkai (full faith) by the elders who do Ramanayanam pravachanam . This is satyam too! What is your doubt in this?" asked the JnAnaguru.

Even in that chill weather Prasanna Venkatesan was perspiring. He hesitated to talk. Asking him to come nearer, AchAryAL encouraged him, "Whatever the matter... tell me boldly what strikes your mind."

He said in reply, "While listening to the pravachanam I was also looking at that plank often... For my eyes, nothing of Anjaneya Swami coming and sitting was seen! I also checked up with the saka s (friends) near me. They also said having seen nothing. That's why..." Venkatesan gulped and faltered.

AchAryAL asked, "Alright, alright. This is your first doubt! The two guava fruits are intact, they should have been parted had Anjaneya Swami eaten them is your second doubt (right)?"

Then he explained, "With AtmArta bhakti (soulful devotion) and shraddhA (trust), we too can have darshan of Anjaneya Swami sitting bhavyam (pious) with bhakti and doing Srimad Ramayana shravaNam ! If Anjaneyar comes as viShva rUpi and sits, will everyone have the shakti to look at him and bear with the sight? So he would come in sUkShmam (subtle form) and return after listening!" Further he asked Venkatesan, "You know to read grantha letters?"

"I know, GurunathA!" said the boy.

Forthwith, he asked for a Upanishad related grantha book to be brought to him from inside. Opening it at a page and showing a small passage, "You should memorize this in five minutes and recite to me, try if you can", he said with a laugh.

Venkatesan moved to a distance with the book. Precisely five minutes passed by. Coming back to AchAryAL he recited the specific pasage with no mistake of even a syllable.

parama santoSham on AchAryAL's face. He took the book in his hand. Keeping the passage he asked the boy to memorize, he said, "Venkatesa! As asked by me you read and recited (the passage) in just five minutes! Just because you have absorbed those specific akShara s (letters), they haven't disppeared from their places! Aren't the grantha letters intact in their places? This is similar to that! Whatever we dedicate to God, He does svIkAram (claim) of only the ruchi (taste) accompanied by bhakti shraddhA and leaves the padArtha s (eatables) to us with supreme compassion. Do you now understand the secret of those two guava fruits remaining intact, in full, without withering or shrinking?", AchAryAL asked him and laughed rattlingly.

Prasanna Venkatesan was sitting in amazement. Peace prevailed there for sometime. They all prostrated in shASTaangam .

The day of pravachana pUrti (completion of discourse)! At three in the afternoon itself AchAryAL came to the stage. The upanyAsam was going on very movingly. The time of completion, and everyone was listening, forgetful of their own selves. It was at that time that miracle took place!

A large vAnaram (monkey) came by leaps and bounds to the upanyAsam hall. Without taking heed of anyone, it jumped up the stage, went and sat quietly on the Asanam meant for Anjaneya Swami, facing AchAryAL! The Jagadguru was looking at it for sometime without moving his eyes away. It did not even regard the guava fruits kept before the seat! The crowd wondered at this sight!

Five o' clock in the evening. That vAnaram did not sway this way or that until then. Did not also touch the fruits. Completing his upanyAsam , AchAryAL recited the phala sruti . Then turning his head to his right and looking at the vAnaram , he said, "Anjaneya Swami, very happy that you came and sat here to listen to Srimad Ramayanam!" and requested, "Those two guava fruits are only for you, should do svIkAram of them." Looking around at the crowd once, the vAnaram took the fruits and keenly looked at AchAryAL for sometime with affection.

Meantime a voice proclaimed from the crowd, "Anjaneya... Rama, Rama!" Everyone looked towards the direction the voice came from. Prasanna Venkatesan was standing there with joined palms, his eyes filled with tears. By this time the vAnaram descended slowly from the stage, walked majestically and disappeared.

Coming to Jagadguru with filled eyes Prasanna Venkatesan said, "Gurudeva! That which came and sat on the plank near you did not appear as a vAnaram to my eyes. I saw sAkShAt Anjaneya Swami with his sharIram (body) that is AjAnubAhu (arms reaching knees) sitting in gAmbhIryam (majesty)! I also saw Swami saying something to AchAryAL! The tAtparyam of what you told me is now understood by me, GurunathA!" He fell at the Jagadguru's pAdAravinda . With so many people consoling him, no one could control his flowing tears.

That para brahmam blessed him with raised hands!
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on December 03, 2013, 02:01:44 PM
ராம நாம மகிமை–(மஹா பெரியவா)


“நடமாடும் கடவுள்” மஹா பெரியவா எனக்கு ஒரு உபதேசம் செய்தருளினார். அதாவது “நீ நித்தியம் படுக்கப்போகும் போது, சத் விஷயங்களையே நினைத்துக் கொள். சதா “ராமா, ராமா” என்று ஜபம் பண்ணிக் கொண்டிரு. இந்த மந்திர ஜபத்திற்கு விதி நிஷேதம் ஒன்றுமில்லை. நீ இதை எப்போதும், எந்த நிலையிலும் ஜபம் செய்யலாம்” என்றருளினார்.
இப்படி அந்தக் கருணாமூர்த்தி, எனக்குத் தாரக மந்திரோபதேசத்தைச் செய்து அருளினார். என்னே அவரது ஸௌலப்ய குணம் ! இன்று நினைத்தாலும் என்னை மெய் சிலிர்க்க வைக்கிறது. ஆக, என்றுமே அவர்தம் அருளாலே அவர்தாள் வணங்கி, சதா அவரையே தியானம் செய்து, அவரது உபதேசத்திற்கிணங்க, அந்த தேஜோமயமான திவ்ய ஸ்வரூபத்தை என் ஹ்ருதய கமலத்தில் ஆரோஹணித்து இடைவிடாது பூஜிப்பதே என் வாழ்வின் லக்ஷியம் எனக் கடைப்பிடித்து வருகிறேன்.
பரம பாவனமான இந்த மந்திரத்தின் பெருமையை அவர் பல தடவைகளில் தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார். சிவ விஷ்ணு அபேதத்தின் அடிப்படைத் தத்துவமே இதில் அடங்கியிருக்கிறதென்றும், “ரா” என்ற எழுத்து அஷ்டாக்ஷத்திரத்தின் ஜீவன் என்றும், “ம” என்ற எழுத்தோ பஞ்சாக்ஷரத்தின் ஜீவன் என்றும் தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார்.
ஸ்ரீ தியாக பிரம்ஹமும் தாம் இயற்றிய “தேவாம்ருதவர்ஷணி” ராகத்திலமைந்த “எவரனி” என்ற பிரசித்தி பெற்ற கிருதியில் இக்கருத்தையே — “சிவமந்த்ரமுனகு மஜீவமு” என்றும் “மாதவமந்த்ரமுனகு ரா ஜீவமு” என்றும் பாடியருளியிருக்கிறார்.
–ஆர். சங்கரநாராயணன் (நடமாடும் கடவுள் – வானதி பதிப்பகம் வெளியீடு)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on December 04, 2013, 08:05:18 AM
(https://fbcdn-sphotos-b-a.akamaihd.net/hphotos-ak-frc3/1468650_547205898706321_510577264_n.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on December 05, 2013, 07:11:52 AM
When you make an effort to rise higher in life, you may or may not succeed. If you fail despite putting in your best efforts, it is not your fault, but if you do not try, it is. A Sadhaka must go step by step and Sri Adi Shankaracharya's Upadesha Panchakam is a great source of inspiration for all seekers in this regard. - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on December 15, 2013, 07:55:32 AM
At least think Ishwara fore a Muhurtha ( 48 mts ) daily
How should we conduct ourselves with regard to Ishwara? Our forefathers have answered this question – muhUrthamAtre atikrAnte bhagavaccinthana.m vinA| dasyubhir muSiteneva yuktamAkranditu. Dhruvam|| If even a muhurtha (48 minutes) were to be spent by us sans the thought of Ishwara, we must feel sorry for it in the same way as we would have felt if we had been robbed of all our wealth. This should be the spirit of everyone. Contrary to this, we do not think of Ishwara even for a muhurtha. – Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on December 18, 2013, 06:39:05 AM
Sage of Kanchi
There are two categories: ‘JnAnavAn’ and ‘JnAni’. Both are above the level of any ordinary human being. A JnAnavAn, by learning and hearing, has convinced himself that the Atma that is called JivAtmA is nothing but Brahman itself, and is trying hard to bring that knowledge into one’s own experience. A JnAni on the other hand has gone to that peak of realisation of that knowledge as own experience.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on December 19, 2013, 11:16:22 AM
What should we pray for before the deity? We should most humbly pray to the Lord thus:
1. Please cleanse my mind and make it pure; by immediately driving away my natural enemies – lust and anger.
2. Please grant me steadfast faith and devotion.
3. Kindly grant me the inspiration and strength to discharge all duties assigned to me faithfully.
4. May my mind refrain from wrong deeds.
5. Bless me with the company of the pious. – Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on January 05, 2014, 07:03:02 PM
New Year Calendar 2014
(http://mahaperiyavaa.files.wordpress.com/2014/01/1476239_10201149222714022_1497326642_n.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: ramana_maharshi on January 06, 2014, 10:20:08 AM
Many thanks for sharing this calendar.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on January 12, 2014, 07:10:22 PM
(https://m.ak.fbcdn.net/sphotos-f.ak/hphotos-ak-prn1/76592_566175263476051_352375844_n.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on January 13, 2014, 05:56:23 AM
DON’T LET TECHNOLOGY RULE YOUR LIFE The following are the discourses of H.H (His Holiness Jagadguru Bharathi Teertha Mahaswamigal) with a group of students from Technology Institute.
Stu – we are all proud to be the students of technological science
H H – I am glad to hear that. That is the correct attitude, unless you have such an attitude towards the job you have undertaken, you may not achieve great things in life.
Stu – Thank you Swamiji, for your encouragement. Its due to rapid improvement in the field of technology that the employment opportunities have shot up
HH – (laughing wholeheartedly) True, true! Even this Swamiji has received a number of job assignments!
Stu – (Surprised) Oh, is that so? Would your Holiness kindly explain the details?
HH – Sure, sure! See, you technologists develop some product, say, the TV. Once it comes in the market, three kinds of assignments are thrust on Me. One, the parents of the children who become addicted come to Me and assign Me the job of finding a solution to de – addict them!! Two those who cannot afford such expensive appliances face the wrath of their children at home. They too rush to Me and assign Me with the task of working out a solution to this. Three, those who invent huge sums of money to either take up the dealership for such appliances or manufacture similar items, face business fluctuations and reach Me promptly assigning Me the job of suggesting remedial solutions!. Don’t you see, every single appliance you technologists product opens up a 3-in-1 job opportunity to the Swamiji here!!
Stu – (in a tone of astonishment) Swamiji, we sincerely feel that your account, thought presented in a tons of amusement, aims at opening our eyes into the world of reality. Does you Holiness indicate that we technologists should keep in mind the socio – economic impacts of our creation?
HH – (Smiling) Yes technology is definitely a boon to the society, for society has benefitted from technology in countless ways... however, when the human mind becomes desire stricken, the same technology proves to be a curse!. You, the pillars of the future society should sincerely strive to create a state of affair, where technology is no more viewed as a “necessary evil” but treated as an an all –time friend. Stu – Thank you Swamiji. We have learnt a very valuable lesson. His Holiness then blessed them with the holy Prasad.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on January 26, 2014, 07:53:05 AM
Sage of Kanchi
Why do we have to do SAdhanA?
 The objective is to purify the mind completely to such an extent there is no mind left thereafter. What does it mean to say that there is no mind? Desire, the hankering after matter, should be absent. Eradication of desire and hankering after material things will happen at the stage of Realisation. In fact this statement itself has to be modified. Only if the Realisation of the Self happens, the taste for matter will vanish. In other words, Self–Realisation is first. Then only, - ‘then’ does not mean ‘after a time’ – immediately, though only after the Realisation, does the material hankering vanish completely. The Gita is very clear on this (II – 59). “For each sense, if the corresponding sense-object is denied to it, by that practice those sense-objects will go away (in other words, the concrete physical experience of them would have stopped); but the taste of that experience of it – as they say, ‘the cat that has had the taste’ (ruchi-kaNDa-poonai, in Tamil) – that taste of experience would linger on internally and it will vanish only when the Realisation of the Atman takes place”
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on January 29, 2014, 08:19:00 AM
Sage of Kanchi
Equanimity of the Mind in pleasant and unpleasant situations
When a good thing happens our mind gets excited about it. The excitement is as bad as the one we get when an unhappy thing occurs. In both cases the equanimity of the mind is the victim. Only when the mind is steady without any vibration can one have the enlightening realisation of the Atman. Thus even the excitement that naturally follows a happy feeling should have to be ‘endured’. It is another kind of forbearance. When we do not think of a weight as a burden, it does not any more weigh with us. When there is no weight on either side the needle of the weighing balance is steady and straight. Think of the ‘good’ and ‘bad’ as the two side-plates of such a balance. On whichever side you may place a weight, the balance is going to tilt. So neither the experience of the unpleasant nor the emotional excitement that might be caused by the pleasant should be allowed to tilt the needle of the balance from its normal equanimous position.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on February 03, 2014, 02:07:28 PM
The Fifteenfold Non Dualistic Raja Yoga of Shankaracharya

http://www.vedanet.com/2012/06/the-fifteenfold-non-dualistic-raja-yoga-of-shankaracharya/ (http://www.vedanet.com/2012/06/the-fifteenfold-non-dualistic-raja-yoga-of-shankaracharya/)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on February 03, 2014, 09:35:40 PM
Lalitha Sahasrananamam enunciates the Vedantic truths and describes the Paradevata's saguna rupa; the ways of worship and the manner in which She blesses Her devotees. May all devotees gain their well-being by reciting the Lalitha Shasranama- a veritable Kalpavriksha (wish-fulfilling tree). - Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on February 04, 2014, 09:43:26 PM
Vedanta 1 of 15: Eligibility for Vedantic Study & Practice by Jagadguru Shankaracharya of Sringeri Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamiji
https://www.youtube.com/watch?v=1gvLeYTa8Mk (https://www.youtube.com/watch?v=1gvLeYTa8Mk)

MAIN CONTENT.
:: "Sadhana Chatushtaya" - the four fold qualifications for an aspirant of Vedanta.
:: Need to approach a Guru

Delivered by Sri Sri Bharati Tirtha Mahaswamiji, 36th Jagadguru Shankaracharya of the Sringeri Sharada Peetham established by Sri Adi Shankara about 1200 years ago. Delivered on July 8, 2012, Chennai during the Chaturmasya Vrata.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on February 06, 2014, 03:02:55 PM
Gurus is not the body - Sri Chandrasekhaara Bharati Swamigal ,Sringeri

http://lists.advaita-vedanta.org/archives/chaturamnaya/2013-July/000026.html (http://lists.advaita-vedanta.org/archives/chaturamnaya/2013-July/000026.html)
A day before Sri Chandrasekhara Bharati
left Bangalore ( in 1938 after completing his Chaturmasya ), a close devotee was moved to
tears. When the Swami questioned him, the
devotee replied that in all these days he had
become attached to the Swami, his Guru, and
now he could not bear to be separated from
him. Sri Chandrasekhara Bharati asked him,
"Who is that Guru who has given you such
joy?" "Yourself, your Holiness", replied the
devotee. The Swami observed, "Then, I have
no right to call myself a Guru. If this is what
I have taught you, then it is better that you
miss my presence. It is obvious that you consider
this body as your Guru. If I have taught
you that this body is the Guru then I am utterly
useless. In reality the body has got nothing
to do with Atma, the true Guru. The Atma
is beyond time and space, beyond arrival or
departure."
The devotee understood the
truth. Sri Chandrasekhara Bharati believed
in imparting to his devotees nothing less than
the highest truth of the Vedanta.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on February 07, 2014, 11:59:45 AM
அம்பாளை உபாஸிப்பதே ஜன்மா எடுத்ததின் பெரிய பலன்.

அன்பு மயமான அம்பிகையைத் தியானிப்பதைவிடப் பேரானந்தம் எதுவும் இல்லை. பெரிய சித்தாந்தங்கள் மதங்கள் எல்லாம் எத்தனையோ இருக்கின்றன. இவை எல்லாவற்றுக்கும் முடிவாகக் கிடைக்கிற பெரிய பலன் அம்பாளைத் தியானிப்பதால் லகுவாகக் கிட்டிவிடுகிறது.

அம்மா!நான் எத்தனையோ தோஷம் உள்ளவன். என்றாலும் உன்னை நம்பி விட்டேன். c கடாக்ஷித்துவிட்டால் எத்தனை தோஷமானாலும் தூர ஒடிவிடும். நான் எப்படி இருக்க வேண்டுமோ அந்த மாதிரியாக இருக்கும் படியாக நீயே பண்ணம்மா என்று ஒயாமல் அவளிடம் ஒப்புக்கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாலே போதும் - அதைவிடப் பெரிய மதமோ, சித்தாந்தமோ, அநுஷ்டானமோ இல்லை.

அம்பாளை உபாஸிப்பதற்கு வேறு பலன் எதுவும் வேண்டாம். அதுவே அதற்குப் பலன். ஆனாலும், இந்த லோகத்தின் மாயையில் நாம் எல்லோரும் ஒன்றாகச் சிக்கிக் கொண்டிருப்பதால், நான் என்பதைவிட்டு, அவளை அவளுக்காகவே உபாஸிக்கிற ஆனந்தம் நமக்கு ஆரம்பத்தில் புரியமாட்டேன் என்கிறது.

நமக்கு என்று எதையோ எதிர்பார்த்து, அதை எல்லாம் அவள் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டு, அதற்காக அவளை உபாஸிக்கத் தொடங்குகிறோம். இந்த நிலையில் அவளும்கூட நம்மை விட்டுப்பிடிக்கிற மாதிரி, நம் பிரார்த்தனைகளை நிறை வேற்றி வைக்கிறாள். தர்மத்துக்கு விரோதமாக இல்லாத வரையில் நாம் செய்கிற பிரார்த்தனைக்குச் செவிசாய்க்கிறாள்.

மநுஷ்ய ஸ்வபாவம் ஆசார்யாளுக்கு நன்றாகத் தெரியும். அம்பாள் உபாஸனையால் ஜனன நிவிருத்தி கிடைக்கும். மோக்ஷம் கிடைக்கும், மோக்ஷம் கிடைக்கும் என்று சொன்னால் எடுத்த எடுப்பில் அதில் யாறும் ஈடுபடமாட்டார்கள் என்பது ஆச்சார்யாளுக்குத் தெரியும். அதனால் அம்பாளை உபாஸிப்பதன் பலன் இன்னின்ன என்று ஸெளந்தரிய லஹரியில் சொல்கிறபோது, முதலில் படிப்பு, செல்வம், அழகு முதலியன கிடைக்கும் என்கிறார்.


"ஸரஸ்வதியா லக்ஷ்ம்யா"என்று ஆரம்பிக்கிற சுலோகத்தில் அம்பிகையே ஆராதிப்பதால் கிடைக்கிற பலன்களை வரிசையாகச் சொல்கிறார்.
இந்த விசேஷம் என்னவென்றால், சாதாரணமாக ஒவ்வொரு ஸ்துதியின் முடிவிலும் கவி, இந்த ஸ்தோத்திரத்தைச் சொல்வதால் இப்படிப்பட்ட பலன்கள் கிடைக்கும் என்று சொல்வது ஒரு மரபு - இதை பலச்ருதி என்பார்கள். அதாவது அந்த ஸ்தோத்திரத்தின் சக்தியாலேயே அந்தப் பலன்கள் கிடைக்கும் என்று தொனிக்கிற மாதிரி இருக்கும். இதைப் பாராயணம் செய்வதால் இதையே படிப்பதால் என்று திருப்பத் திருப்ப ஸ்தோத்திர கர்த்தா நூலைச் சிலாகித்துச் சொல்வர். ஆனால் துளிக்கூட அகம்பாவமில்லாத ஆச்சாரியாளோ, ஸெளந்தரிய லஹரி பாராயணத்துக்கு இது பலன் என்று சொல்லாமல், அம்மா உன்னைப் பூஜிப்பவனுக்கு c இப்படியாகப்பட்ட அநுக்கிரஹங்களைச் செய்கிறாய் என்றே சொல்கிறார்.
முதல் பலனாக ஸரஸ்வதீ கடாக்ஷம் கிடைக்கும் என்கிறார். அதாவது நல்ல கல்வி, உண்மையான கல்வியின் பயனாக நல்ல குணம் கிடைக்கும் என்கிறார். அதாவது நிறைய சம்பத்து கிடைக்கும் என்கிறார்.
பொதுவாக யாரும் பணத்தை விரும்புகிற மாதிரி குணத்தை விரும்பி ப்ரார்த்திருப்பதில்லை. ஆனால் குணம் இல்லாத இடத்தில் பணம் இருந்து என்ன பிரயோஜனம். நாம் பணத்தை விரும்பியே உபாஸித்தாலும்கூட, அம்பாளும், இந்தப் பிள்ளை அசட்டுத் தனமாக பிரார்த்தனை பண்ணுகிறது. விவேகம் ஏற்படுவதற்கு முன்பு அர்த்தத்தைக் (பொருளை, பணத்தாக்) கொடுத்தால் அது அனர்த்தமே ஆகும். எவ்வளவுக்கெவ்வளவு பணம் தருகிறோமோ அத்தனைக்கத்தனை பாபத்தையே விலைகொடுத்து வாங்கிக் கொள்வான். எனவே பணத்தை எப்படி தர்ம மார்க்கத்தில் பிரயோஜனப்படுத்துவது என்கிற விவேகத்தை முதலில் தந்து, பிறகு தனத்தைத் தரலாம் என்று எண்ணுகிறாள். குழந்தை பக்ஷணம் கேட்டால் அதைச் செய்துகொடுக்கிற தாயார் பிற்பாடு அதனால் கெடுதல் ஏற்படாமல் விளக்கெண்ணெய் தருகிறாள். ஸரஸ்வதீ கடாக்ஷத்தைத் தந்து பிறகு லக்ஷமீ கடாக்ஷத்தாத் தருகிறாள்.

தைத்திரியோபநிஷத்திலும் இப்படியேதான். முதலில் மேதை (நல்ல புத்தி) யைக் கொடு என்று சொல்லி, அப்புறம் ஸ்ரீயை (செல்வதை) க் கொடு என்று சொல்லியிருக்கிறது. இதற்கு ஸ்ரீ ஆச்சாரியாள் பாஷ்யம் செய்யும்போது, மோதை இல்லாதவனுக்கு ஸ்ரீயைத் தந்தால் அனர்த்தம்தான் உண்டாகும் என்கிறார். பஜகோவிந்தத்திலும் அர்த்தம் அனர்த்தம் என்கிறார்.

அம்பாளை உபாஸிப்பவர்கள் தனியாக லக்ஷ்மி, ஸரஸ்வதி இருவரையும் உபாஸிக்க வேண்டும் என்பதில்லை. அவர்கள் இரண்டு பேரும் இவளுக்கு இரண்டு பக்கத்திலும் சாமரம் வீசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இப்படியே லலிதா ஸஹஸ்ரநாமத்தில் சொல்லியிருக்கிறது. (ஸ சாமர ரமாவாணீ ஸவ்ய தக்ஷிண ஸேவிதா) . சகல சக்திக்கும் ஆதாரமான பராசக்தியை உபாஸித்தால் இவளே ஸரஸ்வதியையும், லக்ஷ்மியையும் கடாக்ஷிக்கச் செய்கிறாள்.

காமாக்ஷிக்கு ஸரஸ்வதியும் லக்ஷ்மியும் இரண்டு கண்கள். 'க'என்று பிரம்மாவுக்குப் பெயர். சில பத்தினி சிவா என்பதுபோல் 'க'வின் பத்தினியான ஸரஸ்வதிதான் 'கா'. 'மா'என்றால் மஹாலக்ஷ்மி. 'மா'- தவன் என்றால் லக்ஷ்மிபதி. 'கா'வையும் 'மா'வையும் தன் அங்கங்களாக (கண்களாகக்) கொண்டவள் எவளோ அவளே காமாக்ஷி.
ஸரஸ்வதி கடாக்ஷம், லக்ஷ்மி கடாக்ஷம் இரண்டும் அம்பாள் அநுக்கிரஹத்தால் கிடைக்கும் என்றேன். இந்த இரண்டையும் பற்றி மநுஷ்ய சுபாவம் ரொம்பவும் விசித்திரமாக இருக்கிறது. எல்லோருக்கும் தங்களுக்கு ரொம்பவும் ஸரஸ்வதி கடாக்ஷம், அதாவது புத்திசாலித்தனம் இருப்பதாகவே நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தங்களை மஹா புத்திசாலிகளாகலவே வெளியில் காட்டிக் கொள்ளப் பிரியப்படுகிறார்கள். ஆனால் நல்ல புத்தி வேண்டும் என்று அதற்காகத் தாபத்தோடு யாரும் பிரார்த்திப்பதாகத் தெரியவில்லை. பொதுவாகப் புத்திசாலித்தனம் என்பது சாமர்த்தியம் என்றுதான் நினைக்கப்படுகிறது.

ஞானமும் ¢விவேகமும்தான் உண்மையான புத்திமானின் லக்ஷணங்கள். இவற்றுக்கு யாரும் ஆசைப்படுவதில்லை. நமக்கு மிகவும் சாமர்த்தியமும் சாதூர்யமும் இருக்கின்றன. அதாவது யாரையும் ஏமாற்றிவிடலாம் என்று அவரவரும் சந்தோஷப்பட்டுக்கொண்டு, இந்த புத்திசாலித்தனத்தோடு நின்றுவிடுகிறோம். ஆனால் லக்ஷ்மி கடாக்ஷம் மட்டும் எவ்வளவு இருந்தாலும் நமக்குப் போதமாட்டேன் என்கிறது. மண்டுவாக இருந்தாலும்கூட தன்னைப் புத்திசாலியாகக் காட்டிக்கொள்வதற்கு நேர் மாறாக, நமக்கு எத்தனை சம்பத்து இருந்தாலும் அது வெளியில் தெரியக்கூடாது என்று ஏழை வேஷம்தான் போடுகிறோம்.

ஒருவனைப்பற்றி யாராவது எத்தனை புத்திசாலி என்று பேசினால் எத்தனை சந்தோஷப்படுகிறோம். ஆனால் ஒருத்தன் பாங்கில் லட்ட லட்சமாகப் பணம் போட்டிருக்கிறான் என்றால், அவனுக்குக் கோபம்தான் வருகிறது. தங்களுக்கு இருக்கிற செல்வம் போதாது என்று நினைப்பதால்தான் இவர்களுக்கு அதைப்பற்றிச் சொன்னாலே கோபம் வருகிறது. அதிருப்திதான் தரித்திரம். திருப்திதான் சம்பத்து. ஆகையால், நாம் நிஜமான புத்திசாலிகளா தரித்திரர்களாக இருந்தாலும்கூட, அப்படிச் சொல்லிக் கொள்ளாமல், மனஸால் நிறைந்து, திருப்தியால் பணக்காரர்களாக இருந்துகொண்டிருக்கலாம். தரித்திரம் என்று சொல்லிக் கொண்டால்தான் நமக்கு யார் பணம் கொடுக்கிறார்கள். சொல்லிக்கொள்ளாமலேதான் பணக்காரரை விடத் திருப்தியாக இருப்போமே.
புத்தி, செல்வம் - இவற்றோடு ஒவ்வொருத்தருக்கும் அழகாக இருக்கவேண்டும் என்கிற ஆசை இருக்கிறது. தான் புத்திசாலி என்பதைப்போல, எல்லோரையும்விடத் தானே அழகு என்கிற எண்ணம் நம் ஒவ்வொருத்தருக்கும் இருக்கிறது. இதற்குத்தான் அலங்காரம் எல்லாம் பிரமாதமாகச் செய்துகொள்கிறோம். தினத்துக்குத் தினம் ஃபாஷன்கள் மாறிக்கொண்டே இருப்பதெல்லாம் நம் அழகைப் பிரகடணம் பண்ணிக் கொள்ளத்தான். பரம கருணாமூர்த்தியான அம்பாள், கேவலம் ரக்த - மாம்ஸ சம்பந்தமான இந்தச் சரீர அழகை விரும்புகிறவளுக்கு அதைக்கூடப் பூரணமாகத் கொடுத்து அநுக்கிரஹிக்கிறாள். ஸரஸ்வத்யா லக்ஷம்யா என்கிற சௌந்தரிய லஹரி சுலோகத்தில் ஆசாரியாள் இதையும் சொல்கிறார். அம்பாளை உபாஸிக்கிறவனுக்கு பிரம்மாவவே அசூயைப்படுகிற அளவுக்கு ஸரஸ்வதியின் அநுக்கிரஹம் கிடைத்துவிடும். இவனைப் பார்த்து மன்மதன்தானோ?என்று ரதியே சந்தேகப்படுகிற மாதிரி லாவண்யம் உண்டாகிவிடும் என்கிறார்.
இத்தனையும் இருந்து தீர்காயுசு இல்லை என்றால் என்ன பிரயோஜனம்?அம்பாள் சிரஞ்ஜீவித்துவமும் தருவாள் என்கிறார்.
இதற்குமேல் வேறென்ன வேண்டும்?என்று தோன்றலாம். ஆனால், இதற்குமேல்தான் அம்பாளின் பரமாநுக்கிரஹத்தை தேடச் செய்யும் கேள்வியே பிறக்கும். இத்தனை பணம், அழகு, புத்தி எல்லாவற்றையும் வைத்துக்கொண்டு இத்தனை காலம் ஒட்டியாச்சு. இதிலெல்லாம் வாஸ்தவத்தில் என்ன மனநிறைவைக் கண்டோம்?இதையெல்லாம் வைத்துக்கொண்டு எப்போது பார்த்தாலும் சஞ்சலப்பட்டுக்கொண்டே, ஒன்றை விட்டால் இன்னொன்று என்று தாவிக்கொண்டே இருந்துவிட்டோம். நிரந்தர சௌக்கியத்தை, சாந்தத்தை இவை எதையும் பெற்றதாகத் தெரியவில்லையே. இதை எப்படிப் பெற்றுக்கொள்வது?என்கிற கோள்வி பிறக்கும். நடுநடுவே நமக்கு இந்தக் கேள்வி தோன்றினாலும், அடுத்த க்ஷணமே மாயை நம்மை இழுத்துக் கொண்டு போகிறது. ஆனால் நாமாக இப்படி நினைக்காமல் அம்பாளை உபாஸிப்பதன் பலனாக, அவள் இப்படி நினைக்காமல் அம்பாளை உபாஸிப்பதன் பலனாக, அவள் நம்மை இப்படி நினைக்கப் பண்ணுகிறபோது, அந்த நினைப்பு நாளுக்குநாள் மேலும் மேலும் தீவிரமாக ஆகும். பணம் வேணும், படிப்பு வேணும், அழகு வேண்டும், ஆயுசு வேண்டும் என்பதெல்லாம் நம்மை மேலும் மேலும் நம்மைப் பாசத்தில் கட்டிப் பிரம்மையில்தான் தள்ளிக் கொண்டிருந்தது என்கிற அறிவு உண்டாகும். பாசம் என்றால் கயிறு. பாசத்தில் கட்டப்படுவது பசு. கயிற்றைப் போட்டுத் தறியில் கட்டின பசு மாதிரி, ஒரு குறிப்பிட்ட தூரத்துக்கு மேல் போக முடியாமல், அதற்குள் கிடக்கிற தாற்காலிக இன்பங்களையே மேய்த்துக்கொண்டு, அசட்டுத் தனமாக இதுவே எல்லாம் என்று திருப்திப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம். இந்தக் கட்டை அறுத்துக் கொள்ள வேண்டும். அப்புறம் பரம சுதந்திரம். இந்த இந்திரியங்களின்
சின்ன சௌகரியங்களுக்கு அப்புறம் அகண்டமான, சாசுவதமான ஆத்ம ஆனந்தம். பாசம் போய், நாம் பசுவாகக் கட்டுப்பட்டுக் கொண்டிருந்த நிலையும் போய்விட்டால், அப்புறம் பரம்பிரம்மம்தான். பணம், புத்தி, ஆயுள், அழகு ஆகிய சிற்றின்பங்களுக்குத் தவித்த மனஸில் இவற்றின் கட்டுக்களே வேண்டாம் என்கிற வைராக்கியம் உண்டானால், அப்புறம் பேரின்ப மயமாவதற்கான ஸாதனைகளில் இறங்கி, முடிவில் அம்பாள் அருளாள் பேரின்பமாகவே ஆகலாம். அதைவிடப் பெரிய பலன் வேறில்லை. முடிந்த முடிவாக அம்பாள், பக்தனை இந்தப் பரமானந்த ரஸத்தில் கிளைத்துக் கொண்டிருக்குமாறு அநுக்கிரஹம் செய்கிறாள் என்று ஆசார்யாள் முடிக்கிறார்.
(காஞ்சி முனிவரின் தெய்வத்தின் குரல் புத்தகத்திலிருந்து......
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on March 13, 2014, 08:22:54 AM
(https://m.ak.fbcdn.net/sphotos-c.ak/hphotos-ak-ash3/t31/1799159_596670067093237_924498086_o.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on March 14, 2014, 08:31:05 AM
Moksha for Jnani

The prANa of the JnAni does not go anywhere outside at the time of the fall of the body. There is no mokSha which he has yet to get. And in the same way, there is no mokSha which has to be obtained at some time after death, for him. Whenever he got his jnAna, that is, the Realisation of Brahman, then itself, his antaHkaraNaM (the mind of the jIva) has been extinguished and he has been released from MAyA; so he becomes a mukta, a JIvan-mukta then and there. Thus he has been ?released? even when being in the body and the prANa does not have to go anywhere after the fall of the body, for mokSha.

Kanchi Paramacharya
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on March 28, 2014, 03:53:14 PM
சங்கரரின் காலத்தைத் தேடி(Dr.R.நாகசுவாமி)

இருபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கும் முன்னர் இராமநாதபுரம் மாவட்டம் இளையாத்தங்குடியில் காஞ்சி மாமுனிவர் தாமே முன்னின்று மகத்தான "ஆகம சில்ப ஸதஸ்" ஒன்று நடத்தினார். அன்றிருந்தே தமிழ் கோயில் வரலாற்றில் ஒரு மறுமலர்ச்சி தோன்றியது. அம் மகத்தான சதஸில் ஒரு நாள் மாலையில் பிரஞ்சு நாட்டு பேராசிரியர் பிலியோசா அவர்கள் "கடல் கடந்த நாடுகளில் ஹிந்து சமயத் தொடர்பு" என்ற பொருள் பற்றி பேசினார். ஆங்கிலத்தில் இருந்த அவரது சொற்பொழிவைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்துக் கொண்டிருந்தார் பேராசிரியர் டாக்டர் ராகவன். ஏராளமான அறிஞர்களும் ஆயிரக்கணக்கான மக்களும் கூடி அப்பேச்சுகளைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தனர். அவர்களில் நானும் ஒருவன்.
பிலியோசா
பேராசிரியர் பிலியோசா தமது உரையில் "கம்போடியா நாட்டில் ஒரு கல்வெட்டில் ஆதி சங்கரர் குறிக்கப்பட்டுள்ளார்" என்று கூறினார். அதை மொழிபெயர்த்த டாக்டர். ராகவன் "யோனாதீதானி சாஸ்திராணி பகவத் சங்கராஹ்வயாத்" என்று கம்போடியா நாட்டில் சங்கரர் குறிக்கப் பட்டுள்ளார் எனக் கூறினார். பரமாச்சாரியார் ராகவனை அழைத்து அந்தக் கல்வெட்டுச் செய்யுளின் மறு அடியையும் எடுத்துரைக்க கூறினார். திடீர் என்று கேட்டதால் டாக்டர். ராகவன் சற்று யோசித்தார். உடனே பரமாச்சாரியார் தாமே அந்த அடியை முழுமையாக எடுத்துக்கூறினார். பரமாச்சாரியாருக்கு கல்வெட்டில் இருக்கும் ஈடுபாடும் நினைவாற்றலும் அங்கு குழுமியிருந்த பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களையும் அப்படியே வியப்பில் திளைக்க வைத்தது.

கூட்டம் முடிந்ததும் டாக்டர். பிலியோசாவை சென்று பார்த்தேன். அந்தக் கம்போடியா கல்வெட்டின் முழு வாசகமும் கிடைக்குமா என்று கேட்டேன். ஸதஸ் முடிந்ததும் நான் அங்கிருந்து சென்னை திரும்பினேன். பிலியோசா அவர்கள் கம்போடியா நாட்டுக் கல்வெட்டிலுள்ள வாசகம் முழுவதையும் எழுதி எனக்கு அனுப்பிவைத்திருந்தார். கல்வெட்டு சம்ஸ்கிருத மொழியில் பாடலாக உள்ளது. கல்வெட்டை மீண்டும் மீண்டும் படித்தேன். பேராசிரியர்கள் குறிப்பிடுவது போல் அது நமது ஆதிசங்கரரைக குறிக்கவில்லை போலிருக்கிறதே? கல்வெட்டை முழுமையாகப் படிக்காமல் சங்கரரைக் குறிக்கிறது என்று எழுதியுள்ளனரோ என்று ஐயம் எனக்கு ஏற்பட்டது. எனக்கு ஏற்பட்ட ஐயத்தை இரண்டு பக்கங்களில் எழுதி பரமாச்சாரியாருக்கு அனுப்பி வைத்தேன். அதன் பின்னர் அதைபற்றி மறந்துவிட்டேன்.
பங்காரு காமாக்ஷி
ஒராண்டுக்குப் பிறகு தஞ்சாவூர் சென்றிருந்தேன். பங்காரு காமாக்ஷி கோயிலில் காஞ்சி பெரியவர் தெய்வம் போல் அமர்ந்திருந்தார். அவரைச் சுற்றி ஒரு கூட்டம் நின்றிருந்தது. என்னை அருகில் அமரச் சொன்னார். "நீ எழுதியிருக்கையே கட்டுரை நன்றாக இருந்தது" என்றார்கள். நான் என்ன என்று தெரியாமல் விழித்தேன். "நீ பகவத்பாதாளைப் பற்றி கம்போடியா கல்வெட்டிலிருந்து எழுதியிருந்தாயே அதைத்தான் சொல்றேன். அச்சுப் போட்டுடு" என்றார்கள். நான் எழுதியிருந்ததை நானே மறந்துவிட்டேன். ஆனால் பரமாச்சாரியார் ஓர் ஆண்டுக்குப் பிறகு என்னைப் பார்த்தவுடன் அதை குறிப்பிட்டது என்னை மெய்மறக்க செய்தது. அவர்கள் குறிப்பிட்டபடி பரோடாவில் உள்ள ஒரியண்டல் இன்ஸ்டிட்யூட் இதழில் வெளியிட்டேன்.
பேராசிரியர் சீதெஸ்
1963ல் நான் பிரான்சு நாட்டுக்கு சென்றேன். கம்போடியா கல்வெட்டை பிரஞ்சு நாட்டை சார்ந்த பேராசிரியர் சீதெஸ் என்பவர் தான் முதன்முதலில் பதிப்பித்தார். சங்கரர் காலத்தைக் கேட்கவேண்டும் என்பதற்காவே நான் பாரீஸ் மாநகர் சென்றபோது அவரைச் சென்று பார்த்தேன். அப்பொழுது அவருக்கு 83 வயது. அவரிடம் நான் என் ஐயத்தைக் கூறினேன். "தாங்கள் கம்போடியா கல்வெட்டில் குறிப்பிட்டுள்ள சங்கரர் இந்திய நாட்டில் அத்வைத ஸ்தாபனம் செய்த சங்கரரயிருக்கலாம் என்று எழுதியிருக்கிறேர்களே எனக்கு ஐயப்பாடாக உள்ளதே" என்று கூறினேன். எனது ஐயங்களை எழுப்பினேன். பரந்த அனுபவமும் முதிர்ந்த வயதும் நிரம்பிய பேராசிரியர் சீதெஸ் "என் இளைய நண்பரே முதன் முதலில் அந்த கல்வெட்டைப் படித்தபோது, பகவத் சங்கரர்" என்ற பெயர் வந்ததும் அந்த உணர்ச்சியின் ஆர்வத்தில் நான் அவ்வாறு எழுதினேன். ஆனால் இப்பொழுது நீர் கூறும் ஐயப்பாட்டுக்கு உண்மையிலேயே இடமுள்ளது. ஆராயப்பட வேண்டியதுதான். ஆனால் நான் மிகவும் வயது முதிர்ந்துள்ளேன். உம்போன்ற ஆராய்சியாளர் மேலும் இதை ஆராய்தல் வேண்டும்" என்று அன்போடு கூறினார். இப்பொழுது பேராசிரியர் சீதெஸ் நம்மிடையே இல்லை. சங்கரர் காலத்தைப் பற்றி நான் எழுப்பிய ஐயம் அவரையும் ஐயத்தில் ஆழ்த்தியது என்பது மட்டும் இங்கே குறிக்க விரும்புகிறேன். பின்னர் எனது கட்டுரை பரோடா இதழில் பதிப்பிக்கபட்டது.
நான் அன்றிலிருந்து சங்கரர் காலத்தைச் சான்றுகளுடன் அறிய பல கட்டுரைகளைப் படித்தும் தொகுத்தும் வைத்தேன். பல பேராசிரியர்கள் பிறர் கருத்தை அப்படியே ஏற்றுத் தாமாக ஏதும் ஆயாமலேயே எழுதியுள்ளனர். சில ஆசிரியர்கள் இவ்வாறு இருக்ககூடும் என ஐயத்துடன் கூடிய கணிப்பாக கூறியுள்ளனர். ஒரு சிலர் முடிந்த முடிவாக எழுதியுள்ளனர். அனைத்து கட்டுரைகளையும் பார்க்கும் போது சங்கரர் காலத்தை தெளிவாக அறிந்து கொள்ளும் சான்றுகள் இல்லை என்பது தெளிவாகியது.

கம்போடியா கல்வெட்டு

கம்போடியா கல்வெட்டில் என்ன இருக்கிறது? அதில் உள்ள ஐயம் என்ன என்று காணவேண்டாமா? கம்போடியாவில். "பிரசாத் கண்டோல் தோம்" என்று ஒரு இடம் உள்ளது. அங்குதான் அந்த கல்வெட்டு உள்ளது. அக்கல்வெட்டில் சகவருஷம் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. அது ஏறக்குறைய கி.பி. 866ல் எழுதப்பட்டது. ஆதலால் அக்கல்வெட்டின் காலமும் அதில் குறிக்கப்பட்ட காலமும் திட்டவட்டமாக தெரிகிறது. இந்திரவர்மன் என்று அங்கு ஆண்ட அரசனுக்கு சிவசோமன் என்று ஒரு ராஜகுரு இருந்தார். அவரைப்பற்றி அந்த கல்வெட்டில் விரிவாக கூறப்பட்டுள்ளது. சிவசோமன் என்ற அந்த ராஜகுரு பல பெரியோர்களிடமிருந்து கல்வி கற்றிருக்கிறார். அவர்களில் சிலருடைய பெயர்களைக குறிக்கிறார். அத்துடன் தான் எந்த கல்விகளைக் கற்றார் என்பதையும் குறிக்கிறார். அந்த இடத்தில்தான் எல்லா அறிஞர்களாலும் போற்றபடும் "பகவத் சங்கரரிடமிருந்து கல்வி கற்றேன்" என்று சிவசோமன் கூறுகிறார். இங்கு "பகவத் சங்கரர்" என்று குறிக்கப்படுபவர் "ஆதிசங்கர பகவத்பாதர்" என்றும் சிவசோமன் காலமும் சங்கரர் காலமும் உறுதிப்படுகின்றன என்றும் சில அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர். ஆதலின் சங்கரர் கி.பி. 800ஐ ஒட்டி வாழ்ந்திருக்க வேண்டும் என்றும் கணிக்கின்றனர்.
அந்தக் கல்வெட்டில் சிவசோமனைக குறிக்கும் முழுப் பகுதியையும் இங்கு காணலாம். இந்தச் செய்யுள்களில் மேலும் என்ன சொல்லியுள்ளார்? முதலில் சங்கரரிடமிருந்து கற்றதாகக் கூறுகிறாரல்லவா? அடுத்த செய்யுளில் வேதங்களை அறிந்தவரும் விப்ரரும் எல்லா வித்தைகளையும் அறிந்த வருமான "பகவான் ருத்ரரிடமிருந்தும்" கல்வி கற்றேன் என்று சிவசோமன் கூறுகிறர். இந்த ஆசிரியரை குறிக்குமிடத்து பகவான் ருத்ரர் என்று குறிப்பது காணத் தகுந்தது. ஆதலின் பகவான் என்ற சொல் பொதுவாக மரியாதையைக் குறிக்க இக்கல்வெட்டில் பயன்பட்டுள்ளது. இதுபோல் "பகவத் சங்கரர்" என்பதும் மரியாதையைக் குறிக்கும் பொருளிலேயே பயன்பட்டுள்ளது என்று தெளிவாகிறது.
இவர் வேறு அவர் வேறு
மேலும் வயதிலும் கல்வியிலும் முதிர்ந்த பிற ஆசிரியர்களையும் அண்டி சிவசோமன் கல்வி கற்றதாக மூன்றாவது செய்யுளில் கூறுகிறார். இதையடுத்து தாம் எந்தக் கல்விகளைக் கற்றார் என்பதையும் சிவசோமன் கூறுகிறார். தர்க்கம் காவ்யம் முதலான சாஸ்திரங்களையும், புராணங்கள், பாரதம், அனைத்து சைவ சாஸ்திரங்களையும், வியாக்கரண சாஸ்திரங்கள் ஆகியவற்றையும் கற்று மிகச் சிறந்த தேர்ச்சி பெற்றார் என்று கல்வெட்டு கூறுகின்றது. மீண்டும் அவர் படித்த சாஸ்திரங்களின் பட்டியலைப் பாருங்கள். சிவசோமன் படித்ததாக கூறும் கல்விப பட்டியலில் காவ்யம், வ்யாகரணம், புராணம் முதலிய பல துறைகளும் உள்ளன. ஆனால் அத்வைத வேதாந்தமோ அல்லது மீமாம்ஸையோ குறிக்கப்படவில்லை. சங்கரரிடம் இவர் கல்வி கற்றிருந்தால் எந்த கல்வி கற்றிருப்பார்? அத்வைத வித்தை அல்லவா கற்றிருப்பார்! இது வியப்பாக இருக்கிறது.
மேலும் ஆதிசங்கரர் கடல் கடந்து பிற நாடுகளுக்கு சென்றதாகக் குறிப்பு இல்லை. அது தர்மத்துக்கு விரோதமாகவே கருதப்பட்டது. ஆதலின் சில ஆராச்சியாளர்கள் சிவசோமன் என்பவர் இந்தியாவுக்கு சென்று ஆதிசங்கரரிடம் கல்வி பயின்றார் என்று கூறுவர். இவ்வளவு அரும்பாடுபட்டு கற்ற வித்தையைக் குறிக்காமல் பிற கல்விகளை மட்டுமே அவர் குறிப்பிட்டுள்ளதிலிருந்து அக்கல்வெட்டில் வருபவர் ஆதிசங்கர பகவத்பாதர் அல்லர். என்பதை மிகத் தெளிவாக எடுத்துரைக்கலாம். மேலும் ஆதிசங்கரரின் வாழ்க்கை வரலாற்றைக குறிக்கும் பல நூல்கள் நம் நாட்டில் உள்ளன. இவற்றில் எந்த ஒரு நூலிலும் கம்போடியா நாட்டிலிருந்து ஒரு சீடர் இங்கு வந்து சங்கரரிடம் கல்வி பயின்றதாக குறிப்பு கிடையாது. ஆதலின் அந்த சங்கரருக்கும் அத்வைத சங்கரருக்கும் எவ்வித சம்பந்தமும் கிடையாது என்றே தோன்றுகிறது. அதனால் தான் இந்திய வரலாற்று அறிஞர்களிலே தலைசிறந்தவராக கருதப்படும் ஆர்.சி. மஜும்தார் என்ற பேராசிரியர் கம்போடியா கல்வெட்டுகள் பதிப்பிக்குமிடத்து மிகவும் ஐயப்பாட்டுடன் இதைக் குறித்துள்ளார். அவ்வாறு குறிக்குமிடத்து சங்கரரின் காலத்தைக கணிக்க இந்திய நாட்டு இலக்கியத்திலோ அல்லது கல்வெட்டுகளிலோ ஆதாரபூர்வமான சான்றுகள் ஏதுமில்லை என்றும் எழுதியுள்ளார். இந்த ஒரே ஒரு கல்வெட்டைக் காரணமாக கொண்டு ஆதிசங்கரர் எட்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் வாழ்ந்தார் என்று கொள்வதற்கு இல்லை என்றே தோன்றுகிறது.
சங்கர விஜயம்
நம் நாட்டில் ஆதிசங்கரருடைய வரலாற்றைக் குறிக்கும் பல நூல்கள் உள்ளன. இவற்றில் அவரது வாழ்க்கைக் குறிப்புகளைப் பற்றி சில முரண்பாடுகள் உள்ளன. இதை மேலைநாட்டு அறிஞர்கள் சுட்டிக்காட்டி இந் நூல்கள் ஆதாரமற்றவை என்று கூறுகின்றனர். இங்கு ஒன்றை கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். நம் நாட்டில் ஆன்றோர் வரலாற்றை காவிய வடிவில் எழுத முற்படும்போது சில கருத்துக்களைப் பக்தியின் அடிப்படையிலும் எழுதும் மரபு உண்டு. ஆங்காங்கே பல தலபுராணங்களில் எழுதப்பட்டுள்ளதை நாம் அறிவோம். நமது நூல்களை அந்த அடிப்படையில் அணுக வேண்டுமே அல்லாது இவை சரித்திரத்தை மட்டும் எழுத வந்த நூல்கள் அல்ல என்பதை மனதில் கொள்ளல் வேண்டும். ஆங்காங்கு ஆன்றோர்கள் கொண்டிருந்த வழி வழியாக அறிந்திருந்த கருத்துகள் இவற்றில் இடம் பெறுகின்றன.
வரலாற்று நியதி
ஆனால் வரலாற்றுக்கு என்று ஒரு நியதி உண்டு. அது அடிப்படை சான்றுகளைக் கொண்டு ஐயம் திரிபற எழுதுவது. பிறவற்றை ஊகமாக எழுதுவது என்பது தான் மரபு. சங்கரருடைய காலத்தை திட்டவட்டமாகக் கணிக்க நம் நாட்டில் எந்த நூலிலும் சான்றுகள் இல்லை. எந்த கருத்தை எடுத்து காட்டினாலும் அதற்கு மாறான கருத்தை வேறுறொரு நூலிலிருந்து எடுத்துக் காட்ட முடியும். ஆதலால் நம் நாட்டிலுள்ள சங்கரர் வரலாற்று நூல்களிலிருந்து அவரது காலத்தை கணிக்க முற்படுவது பயன் தருமா என்பது கேள்வி. அண்மையில் ஜப்பானிய பேராசிரியர் ஹாஜிமே நாகாமூரா என்பவர் இதுகாரும் சங்கரர் காலத்தைப் பற்றி எழுதிய அனைத்துக கட்டுரைகளையும் ஆராய்ந்து கி.பி. 788லிருந்து 820 வரை சங்கரர் வாழ்ந்தார் என்ற கருத்து முற்றிலும் தவறானது. ஏற்புடையது அல்ல என்று எழுதியிருக்கிறார்.
காலத்தை கணிப்பதை ஆராய்சியாளரிடையே சர்ச்சைக்கும் சண்டைக்கும் விட்டுவிடலாம். அது அவர்களுக்கு சூடாகக்கூட இருக்கும்! சங்கரரை அறிவது என்பது அவரது காலத்தை அறிவது மட்டும்தான? அவர் விட்டுச் சென்றுள்ள ஏறாளமான நூல்கள் உள்ளன. அவர் அறிவின் சிகரமாக திகழ்ந்தவர். உலக அரங்கிலே சமயத்திற்கும் பக்திமரபுக்கும் அவர் செய்துள்ள தொண்டு இமயம் போன்றது என அண்மைக்கால ஆராய்சியாளர் கூறுகின்றனர். அவர் அறிவுக்கு முதலிடம் கொடுத்துள்ளது. "விஞ்ஞான பிரும்ம" என்ற உபநிடத கருத்துகளின் அடிப்படையிலாகும். அவரது நூல்களின் நடை "சிங்க ஏறு" போன்ற நடை. அவரது நூல்களை அவர் கூறியுள்ள மூலத்திலேயே படிக்கும் போது அவர் ஆற்றலைக் கண்டு அறிஞயர்கள் வியக்கிறார்கள். அவர் கூறியுள்ள கருத்துக்கள் காலத்தை கடந்து, தேசத்தைக் கடந்து என்றும் எங்கும் நிலைத்து நிற்பவையாக உள்ளன. தாங்கள் விரும்பினும் விரும்பாவிடினும் அவருக்கு பின் வந்த சமுதாயம் அவரது கருத்துகளை ஏதாகிலும் ஒரு வகையில் எற்றுக்கொண்டு தம்மில் அடக்கியே வளர்ந்துள்ளது. இவைகளையெல்லாம் படிக்கலாமே! ஆசிரியர்கள் மாணாவர்களுக்கு எப்படி கல்வி கற்றுத்தர வேண்டும் என்பதை சங்கரர் கூறுகிறார். மாணவர் உள்ளம் பிஞ்சு உள்ளம். மீண்டும் மீண்டும் ஐயங்கள் எழாலாம். அவர்கள் மீது கடிந்து கொள்ளாது எவ்வளவு முறை கேட்டாலும் அவர்கள் அறியும்வரை அன்போடு புகட்ட வேண்டும் என்கிறாரே அதையும் படிக்கலாம். சித்தத்தைத் தூய்மைப்படுத்த எழுந்தவையே சடங்குகள். உண்மை நிலையை அறிவதற்கு அல்ல. உண்மை என்பது ஆய்ந்த அறிவின்பால்பட்டது.
சித்தஸ்ய சுத்தயே கர்ம நது வஸ்தூபலப்தயே
வஸ்து ஸித்திர் விசா&#
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on March 28, 2014, 03:55:42 PM
ஜோதிதான் லிங்கம்? லிங்கம்தான் ஜோதி -பற்றி மகாபெரியவர்!

அது 1965. சென்னைக்கு பாதயாத்திரை செய்த காஞ்சி மகாபெரியவர், வழியில் சுங்குவார்சத்திரத்தில் தங்கினார். அவரைப் பார்க்க சென்னை அன்பர்கள் பலர் இருந்தனர்.
அவர்களில் ஹிந்தி தெரிந்த அன்பர் ஒருவரை அழைத்தார் மகாபெரியவர். ராமேஸ்வரத்தில் உள்ள காமகோடி பீட மடத்துக்கு வரும் வடநாட்டு யாத்ரீகர்கள் பாராயணம் செய்ய, துளஸிதாசரின் ?ஹநுமான் சாலீஸா?வை அச்சடித்துக் கொடுக்க விரும்புவதாகத் தெரிவித்து, அதற்காக உதவும்படி அந்த அன்பரிடம் கூறினார். அந்த அன்பரும் ஹநுமான் சாலீஸாவைப் படித்துக் காட்டினார். அப்போது, மடத்தின் சிப்பந்தி ஒருவர் ?ராமேஸ்வரத்தில் உள்ள ஹநுமான்தான் 1964 டிசம்பரில் ஏற்பட்ட கடல் கொந்தளிப்பில் இருந்து ஜோதிர்லிங்கங்களைக் காப்பாற்றினார்? என்றார்.

அப்போது அந்த அன்பர் மகாபெரியவரிடம் ஒரு கேள்வியை முன்வைத்தார்.

?பெரியவா? ரொம்ப நாளாவே ஒரு சந்தேகம். நான் வடக்கே சோம்நாத், ஓம்காரேஸ்வர், மகாகாளேஸ்வர்ன்னு ஜோதிர்லிங்க தரிசனத்துக்குப் போயிருக்கேன். அங்கெல்லாம், ஜோதிர்லிங்கம்னா என்னன்னு கேட்டா, ?அப்னே ஆப் ஹுவா!?ன்னு தானாகவே உண்டானது? ?சுயம்பு?ன்னு சொன்னா! ராமேஸ்வரமும் ஜோதிர்லிங்கங்கள்ல ஒண்ணுதான். ஆனா, அந்த லிங்கம் ஸ்ரீராமராலே பிரதிஷ்டை செய்யப் பட்டது இல்லயா? அப்படின்னா அதை சுயம்புன்னு சொல்ல முடியாது. அதனால, ஜோதிர்லிங்கம்னா வேற ஏதோ பொருள் இருக்கணுமே??

அதற்கு ஸ்வாமிகள், ?ஜ்வாலாமுகியை பார்த்திருக்கியா?? என்று கேட்டார். ?நான் பார்த்ததில்லை. ஆனால், அங்கே எப்போதும் குண்டத்தில் அக்னி எரிந்து கொண்டிருக்குமாம். ஆதிசங்கர பகவத்பாதர் அதை அம்பிகை ரூபமாவே துதித்திருக்கிறாராம்!? என்றார் அவர்.

அதற்கு ஸ்வாமிகள், ?சரிதான். ஆனா அங்கே ஒரு குண்டம் மட்டு மில்லே? பல அக்னி குண்டங்கள் எரிந்துகொண்டிருக்கும். அது கந்தக பூமியானதால் அவ்வாறு அமைந்திருக்கிறது. வடலூரில் பூஜை எப்படி நடக்கிறது பார்த்திருக்கிறாயா?? என்று கேட்டுவிட்டு, அருகே இருந்த கண்ணன் என்பவரிடம் அதைப் பற்றிச் சொல்லச் சொன்னார்.

?வடலூரில் ஒரு விளக்கை ஏற்றிவைத்து, அதற்குப் பின்னால் ஒரு கண்ணாடியை வைத்து, அந்த விளக்குக்கும் அதன் பிரதி பிம்பத்துக்கும் பூஜை செய்கிறார்கள்? என்றார் கண்ணன்.

உடனே அந்த அன்பரிடம் சொன்னார் மகாபெரியவர்?

?அரச மரத்தைப் பற்றி ஒரு ஸ்லோகம் உண்டே தெரியுமா?

மூலதோ ப்ரம்ம ரூபாய மத்யதோ விஷ்ணு ரூபிணே|
அக்ரதோ சிவரூபாய வ்ருக்ஷராஜாய தே நம:||

அரச மரத்தின் அடிப்பாகம் பிரம்ம ரூபமாகவும், நடுப்பாகம் விஷ்ணு ரூபமாகவும், மேல்பாகம் சிவரூபமாகவும் இருக்கிறது?

விளக்கு எரியும்போது பார்த்திருக்கிறாயா? அந்த ஜோதியில் தெரியற மஞ்சள் நிறம் பிரம்மாவின் நிறம்? நடுவில் கறுப்பு விஷ்ணுவின் நிறம்? மேலே சிவப்பு சிவனுடையது. ஆகவே ஜோதி மும்மூர்த்தி சொரூபம். சிவலிங்கமும் அப்படியே. சாதாரணமாக எல்லோரும் நினைப்பது போல, அது சிவ சொரூபம் மட்டுமல்ல? லிங்கத்தின் அடிப்பகுதி பிரம்ம பாகம். நடுப் பீடம் விஷ்ணு பாகம். மேலே லிங்கமாக இருப்பது சிவனுடைய பாகம். அந்தக் காலத்தில் ரிஷிகள் அங்கங்கே ஜ்வாலாமுகி போல, இயற்கையாய் ஏற்பட்ட ஜோதியையோ, அல்லது வடலூரில் இருப்பதுபோல செயற்கையான தீப ஜோதியையோ வழிபட்டிருக்கிறார்கள். அந்த வழிபாடு தொடர்ந்து நடைபெற, அதையே லிங்கத்தில் பிரதிஷ்டை செய்து ஜோதிர் லிங்கமாக முன்னோர்கள் ஆராதித்தார்கள். ஜோதிதான் லிங்கம்? லிங்கம்தான் ஜோதி? என விளக்கி, ஆசியளித்தார் மகாஸ்வாமிகள்.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on March 29, 2014, 12:35:28 PM
ஆன்மிக சிந்தனைகள் ? (காஞ்சி மகா பெரியவர்)

நம் கஷ்டங்களைச் சொல்வதாக இருந்தால் கடவுளிடம் மட்டும் உங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லுங்கள் . கண்டஇடங்களிலும் கண்ணில் பட்ட மனிதர்களிடம் எல்லாம் நம் துன்பங்களைச் சொல்வதால் எப்பயனும் இல்லை .
* பாவங்களை எப்படி தீர்த்துக் கொள்வது என்றால் புண்ணியத்தால் தான் தீர்த்துக் கொள்ள முடியும் . போன பிறவியில்செய்த பாவங்களை இந்த பிறவியிலாவது தீர்க்கட்டும் என்ற கருணையினால் தான் இறைவன் நமக்கு பிறப்பினைத் தருகிறார்.
* மனம் இருக்கும்வரை ஆசைகள் இருக்கத்தான் செய்யும் . அதனால் மனதை அடக்கி விட வேண்டும் . மனம் அடங்கக்கற்றுக் கொண்டால் மரணநிலையில் இருப்பதுபோல் , ஒரு சக்தியுமின்றி ஜடம் போல் ஆகிவிடுவோம் என்றுஎண்ணக்கூடாது . மாறாக , மனம் அடங்கும் போது , சகல சக்திகளுக்கும் ஆதாரமான நிலை உருவாகும் .
* சத்தியம் என்றால் வாக்கும் மனசும் ஒன்றாக இணைந்திருப்பது . மனதில் உள்ளதை மறைக்காமல் அப்படியேஉண்மையாக இருப்பது சத்தியம் . மனதில் ஒன்றும் , வாக்கில் வேறொன்றுமாக இருந்தால் அது அசத்தியமாகும் .
* பேசும்போது வளவள என்று மிகையாகப் பேசாமல் நிதானமாக அளந்து பேச வேண்டும் . திருவள்ளுவரும் எதைக்காக்காவிட்டாலும் நாக்கைக் கட்டுப்படுத்திப் பழகவேண்டும் என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on April 01, 2014, 01:17:48 PM
(https://m.ak.fbcdn.net/sphotos-a.ak/hphotos-ak-prn2/t1.0-9/1656324_605295116230732_1033421145_n.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on April 01, 2014, 01:25:35 PM
ராம நாம மகிமை?மஹா பெரியவா-(ஆர். சங்கரநாராயணன்)

?நடமாடும் கடவுள்? மஹா பெரியவா எனக்கு ஒரு உபதேசம் செய்தருளினார். அதாவது ?நீ நித்தியம் படுக்கப்போகும் போது, சத் விஷயங்களையே நினைத்துக் கொள். சதா ?ராமா, ராமா? என்று ஜபம் பண்ணிக் கொண்டிரு. இந்த மந்திர ஜபத்திற்கு விதி நிஷேதம் ஒன்றுமில்லை. நீ இதை எப்போதும், எந்த நிலையிலும் ஜபம் செய்யலாம்? என்றருளினார்.
இப்படி அந்தக் கருணாமூர்த்தி, எனக்குத் தாரக மந்திரோபதேசத்தைச் செய்து அருளினார். என்னே அவரது ஸௌலப்ய குணம் ! இன்று நினைத்தாலும் என்னை மெய் சிலிர்க்க வைக்கிறது. ஆக, என்றுமே அவர்தம் அருளாலே அவர்தாள் வணங்கி, சதா அவரையே தியானம் செய்து, அவரது உபதேசத்திற்கிணங்க, அந்த தேஜோமயமான திவ்ய ஸ்வரூபத்தை என் ஹ்ருதய கமலத்தில் ஆரோஹணித்து இடைவிடாது பூஜிப்பதே என் வாழ்வின் லக்ஷியம் எனக் கடைப்பிடித்து வருகிறேன்.
பரம பாவனமான இந்த மந்திரத்தின் பெருமையை அவர் பல தடவைகளில் தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார். சிவ விஷ்ணு அபேதத்தின் அடிப்படைத் தத்துவமே இதில் அடங்கியிருக்கிறதென்றும், ?ரா? என்ற எழுத்து அஷ்டாக்ஷத்திரத்தின் ஜீவன் என்றும், ?ம? என்ற எழுத்தோ பஞ்சாக்ஷரத்தின் ஜீவன் என்றும் தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார்.
ஸ்ரீ தியாக பிரம்ஹமும் தாம் இயற்றிய ?தேவாம்ருதவர்ஷணி? ராகத்திலமைந்த ?எவரனி? என்ற பிரசித்தி பெற்ற கிருதியில் இக்கருத்தையே ? ?சிவமந்த்ரமுனகு மஜீவமு? என்றும் ?மாதவமந்த்ரமுனகு ரா ஜீவமு? என்றும் பாடியருளியிருக்கிறார்.
?ஆர். சங்கரநாராயணன் (நடமாடும் கடவுள் ? வானதி பதிப்பகம் வெளியீடு)
தொடர்புடைய பதிவு: ஸ்ரீ ராம நாம மஹிமை
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on April 01, 2014, 01:39:01 PM
மஹா பெரியவா "நிம்மதிக்கு வழி":

* மனம் எதைத் தீவிரமாக நினைக்கிறதோ அதுவாகவே மாறிவிடும். அதனால், மனதில் தூய்மையான உயர்ந்த சிந்தனைகளை மட்டுமே நினைக்க வேண்டும்.

* தேவைகளை அதிகப்படுத்திக் கொண்டே செல்வதால் திருப்தி பெற முடியாது. நமக்கு அவசியமான பொருள்களை மட்டுமே வாங்கிக் கொள்வது நல்லது. எளிமை தான் நிம்மதிக்கு வழிவகுக்கும் என்பதை உணருங்கள்.

* ஓடி ஓடி சம்பாதித்தாலும் மறுபிறவிக்கு அவை துணை வருவதில்லை. அதனால் நியாயமான வழியில் பொருள் தேடி, அதன் மூலம் தேவைகளை நிறைவேற்றி மகிழுங்கள்.
* பாவம் நீங்க ஒரே வழி தியானம் செய்வது தான். தியானத்திற்காக தினமும் சிறிது நேரமாவது ஒதுக்குங்கள். அதே நேரம் புதிதாகப் பாவம் செய்யாமல் இருப்பதும் அவசியம்.
* "ஹரஹர' என்று ஜெபிப்பதால் துன்பம் நீங்கும் என்று பெரியவர்கள் சொல்லி இருக்கிறார்கள். நிம்மதி தேடி எங்கெங்கோ அலைகிறோம். இருக்குமிடத்தில் இதை செய்ய மனம் மட்டும் ஒத்துழைத்தால் போதும்.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Nagaraj on April 04, 2014, 08:18:54 AM
देव्पराधक्षमापनस्तोत्रम् (Durga Devi Apradh Kshama by Adi Shankara)

न मन्त्रं नो यन्त्रं तदपि च न जाने स्तुतिमहो
न चाह्वानं ध्यानं तदपि च न जाने स्तुतिकथा:।
न जाने मुद्रास्ते तदपि च न जाने विलपनं
परं जाने मातस्त्वदनुसरणं क्लेशहरणम्॥1॥


Oh! I don't know the Mantra, the Yantra, or the Eulogies. I don't even know how to invoke You, how to meditate on You, and even the speech behind Your eulogies. I don't know the postures [in which to say eulogies], and I don't know how to wail. [But] O Mother! I know that following You absolves the biggest distresses.||1||

विधेरज्ञानेन द्रविणविरहेणालसतया
विधेयाशक्यत्वात्तव चरणयोर्या च्युतिरभूत्।
तदेतत् क्षन्तव्यं जननि सकलोद्धारिणि शिवे
कुपुत्रो जायेत क्व चिदपि कुमाता न भवति॥2॥


The offerings ? which were due to the lack of knowledge of methodology, by the lack of resources, by indolence, or due to the lack of strength for submission ? fallen [by me] on Your dual-feet, forgive all those mistakes, O Mother! O Shiva, Who absolves everyone! Because a son can become bad or ignorant about his duties as an offspring, but the Mother always remains a Mother.||2||

पृथिव्यां पुत्रास्ते जननि बहव: सन्ति सरला:
परं तेषां मध्ये विरलतरलोहं तव सुत:।
मदीयोऽयं त्याग: समुचितमिदं नो तव शिवे
कुपुत्रो जायेत क्व चिदपि कुमाता न भवति॥3॥


O Mother! There are many sons of Yours on this earth and they are gentle. Amidst them, I am Your son, who is extremely libidinous. I have the feelings of possession, and I have no compassion within me. But I am Yours, O Shiva! A son can become bad or ignorant about his duties as an offspring, but the Mother always remains a Mother.||3||

जगन्मातर्मातस्तव चरणसेवा न रचिता
न वा दत्तं देवि द्रविणमपि भूयस्तव मया।
तथापि त्वं स्नेहं मयि निरुपमं यत्प्रकुरुषे
कुपुत्रो जायेत क्व चिदपि कुमाता न भवति॥4॥


O Mother! O Mother of the world! Your feet has not been engaged upon [by me] and, even more so, Your feet has not been submitted with offerings by me. Even then, You shower immaculate benevolence on me. Because a son can become bad or ignorant about his duties as an offspring, but the Mother always remains a Mother.||4||

परित्यक्ता देवा विविधविधिसेवाकुलतया
मया पञ्चाशीतेरधिकमपनीते तु वयसि।
इदानीं चेन्मातस्तव यदि कृपा नापि भविता
निरालम्बो लम्बोदरजननि कं यामि शरणम्॥5॥


At an age of more than eighty-five years, by me, who lacks the prowess to perform various rituals, the Devas have been left along. O Mother of Lambodar (Parvati)! Now, in this situation, if Your benevolence does not happens on me, then, I, the unsupported one, will take whose refuge?||5||

श्वपाको जल्पाको भवति मधुपाकोपमगिरा
निरातङ्को रङ्को विहरित चिरं कोटिकनकै:।
तवापर्णे कर्णे विशति मनुवर्णे फलमिदं
जन: को जानीते जननि जपनीयं जपविधौ॥6॥


O Aparna! A dog-eater (Chandala) becomes a talkative person with honey-like sweet words coming out from the tongue; and a poor man roams fearlessly for long time in golden riches, when the chants of Your name fall [seat] inside the ear of anyone. O Mother! Then, in that case, who can know the achievements due to continuous chants of Your name based on the appropriate rules?||6||

चिताभस्मालेपो गरलमशनं दिक्पटधरो
जटाधारी कण्ठे भुजगपतिहारी पशुपति:।
कपाली भूतेशो भजति जगदीशैकपदवीं
भवानि त्वत्पाणिग्रहणपरिपाटीफलमिदम्॥7॥


Kapali, Who has ashes from the burnt corpses on body, Who has the directions as clothes (cloth-less), Who has thick tress-locks, Who has a garland of king of snake in neck, Who is known as Pashupati, and Who is the ruler of ghosts, attains the position of poison-destroyer and Lord of the world. O Bhavani! This is just a result of addition of You as His consort.||7||

न मोक्षस्याकाड्क्षा भवविभववाञ्छापि च न मे
न विज्ञानापेक्षा शशिमुखि सुखेच्छापि न पुन:।
अतस्त्वां संयाचे जननि जननं यातु मम वै
मृडानी रुद्राणी शिव शिव भवानीति जपत:॥8॥


I don't have the desire to attain Moksha, neither I have the desire to attain luxuries and resplendence in the world. I don't have expectations of sciences, and O the Moon-faced Goddess! I don't even desire for luxuries and comfort. O Mother! Thus, I beg You, that whenever I am born, give me the chanting of these names to me ? Mridani, Rudrani, Shiv, Bhavani.||8||

नाराधितासि विधिना विविधोपचारै:
किं रुक्षचिन्तनपरैर्न कृतं वचोभि:।
श्यामे त्वमेव यदि किञ्चन मय्यनाथे
धत्से कृपामुचितमम्ब परं तवैव॥9॥


O Shyama! You are not revered by me, using methods or various prescriptions. I didn't do anything beyond the rough-thinking and speech. But even then, if You keep me, the destitute and orphan, in benevolence, then it suits You; since You indeed are beyond everything, O Mother!||9||

आपत्सु मग्न: स्मरणं त्वदीयं
करोमि दुर्गे करुणार्णवेशि।
नैतच्छठत्वं मम भावयेथा:
क्षुधातृषार्ता जननीं स्मरन्ति॥10॥


O Durga, Who is the abode of ocean of mercy! When I remember You in troublesome situations, don't think it is stupidity. It is because when a child is hungry, the child only remembers the Mother.||10||

जगदम्ब विचित्रमत्र किं परिपूर्णा करुणास्ति चेन्मयि।
अपराधपरम्परापरं न हि माता समुपेक्षते सुतम्॥11॥


O Mother of the world! You are full of benevolence for me; [but] what is the surprise in this? [Because] Even when a son is full of faults, the Mother does not ignores or disowns the child.||11||

मत्सम: पातकी नास्ति पापन्घी त्वत्समा न हि।
एवं ज्ञात्वा महादेवि यथा योग्यं तथा कुरु॥12॥


O Mahadevi! There is no fallen one like me, and there is indeed no absolver of sins like You. Knowing this, You do what You think as appropriate.||12||
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: Ravi.N on April 04, 2014, 10:01:21 AM
Friends,
Posting a mail that I received just now:

"மனிதர்களாகப் பிறந்து, ஆன்மீக உலகில் மிக உயர்ந்த நிலை அடைந்த மூன்று பேர்களுக்கு தேர்த்திருவிழா இன்றும்
நடக்கிறது.யார் அந்த மூன்று பேர்.?"

சொன்னவர்; இராசு-சென்னை-61(சுப்ரமண்யன்)
தொகுப்பாளர்;டி.எஸ்.கோதண்டராம சர்மா
தட்டச்சு;வரகூரான் நாராயணன்.

அப்போது நான் காஞ்சிபுரம் தாலுக்கா அலுவலகத்தில் ரெவின்யூ இன்ஸ்பெக்டராகப் பணிபுரிந்து வந்தேன்.

ஒரு நாள் நான் அலுவலகத்தில் வேலைசெய்து கொண்டிருந்த போது தாசில்தார் கூப்பிடுவதாக என் உதவியாளர் சொல்லவே, நான் உள்ளே போனேன்.

"சுப்ரமண்யன்.! இன்று அறநிலைத் துறை ஆணையர் காஞ்சி வருகிறார். அவர் நம்ம கலெக்டரின் நண்பரும் கூட. எனவே காஞ்சிப் பெரியவரை, அவர் தரிசிக்க நீங்கள் ஆவன செய்ய வேண்டும்."

காஞ்சி மடத்தின் அலுவலகத்தில் தொடர்பு கொண்டு, குறிப்பிட்ட நேரத்தில், அறநிலைத்துறை ஆணையர் (ஐ.ஏ.எஸ்.அலுவலர்) பரமாசார்யார் அவர்களை வணங்கி அமர்ந்தார். ஆணையருடன், அறநிலைத்துறை சார்பு அதிகாரிகள் 15 பேரும் உடன் வணங்கி உட்கார்ந்தனர்.
நான் ஒரு மூலையில் நின்று கொண்டேன்.

முகமலர்ச்சியுடன் ஆணையருடன் பரமாசார்யார் பேசத் தொடங்கினார். அவர்கள் உரையாடல், சிறுசிறு  கோவில்களுக்கு திருப்பணிகள் செய்ய வேண்டிய அவசியம் குறித்தும், கும்பாபிஷேகம் செய்யப்படவேண்டிய சில பெரிய கோவில்கள் குறித்தும் சென்று கொண்டிருந்தது.

ஸ்ரீ சங்கராசார்ய ஸ்வாமிகளுக்கு பொதுவாக ஒரு வழக்கம் உண்டு. கூட்டத்தில் சிலரை நோக்கி, சமய சம்பந்தப்பட்ட கேள்விகளை எழுப்பி, தக்க பதில் கோருவார். அவர்கள் திணறும் சமயத்தில், அதற்கான பதிலையும் தானே கூறி மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்திவிடுவார். இப்படிக் கேள்வி கேட்டு பதில் சொல்வதின் மூலம் பல நல்ல விஷயங்கள் கேட்போரின் மனதில் என்றும் மறக்காது நிலைத்து நிற்கும் என்பதாகவும் பெரியவாளின் நோக்கம் இருக்கலாம்.

அன்றும் ஒரு கேள்வி எழுப்பினார்,காஞ்சி ஸ்வாமிகள். அதுவும் அந்த ஆணையரிடமே.!

"உங்களால் சொல்ல முடியுமா.?

"மனிதர்களாகப் பிறந்து, ஆன்மீக உலகில் மிக உயர்ந்த நிலை அடைந்த மூன்று பேர்களுக்கு தேர்த்திருவிழா இன்றும்
நடக்கிறது.யார் அந்த மூன்று பேர்.?"

இந்தக் கேள்வி ஆணையரிடம் கேட்கப்பட்டாலும், நான் உட்பட மற்றவர்களும் இந்தக் கேள்விக்கான விடையை கூற மூளையைக் கசக்கிக் கொண்டோம். பொதுவாக  தெய்வங்களுக்குத் தான் தேர்த்திருவிழா நடைபெறும். ஆனால் பெரியவா, மனித குலத்தில் பிறந்தவர்களைப் பற்றியல்லவா, கேட்கிறார்கள்.?

எங்கள் நிலையைப் பார்த்து முறுவல் புரிந்த பெரியவாள் "இன்னும் அஞ்சு நிமிஷம் தரேன் யார் வேணுமானாலும் இதற்குப் பதில் சொல்லலாம்."

அஞ்சு நிமிஷம் சென்றது.யாருக்கும் பதில் கூறத் தெரியவில்லை.

"பரவாயில்லை.! யாரும் கஷ்டப்படுத்திக்க வேண்டாம். நானே சொல்றேன்.!"

"(1) ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூரில் சூடிக் கொடுத்த நாச்சியார் எனப் பெயர் பெற்ற ஆண்டாளுக்குத் தேரும்,

(2) வைணவ சமயத் தலைவர் ஸ்ரீ ராமானுஜருக்கு ஸ்ரீபெரும்புதூரில் தேரும்,

(3) ஸ்ரீ மாணிக்கவாசகருக்கு திருப்பெருந்துறையில் தேரும் உள்ளன.

வருஷா வருஷம் தேர்த்திருவிழா இவர்களுக்கு சிறப்பாக நடைபெற்று வருகிறது. இது போல சின்ன விஷயங்களும், உங்களுக்கு தெரிஞ்சா நல்லது.அதனால்தான் கேட்டேன்" என்று கூறி குழந்தை போல் சிரித்தார்.

அச்சிரிப்பு இன்னும் என் நினைவில் பசுமரத்தாணி போல் நின்றுள்ளது.



Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on April 22, 2014, 02:47:55 PM
Periva Jayanthi Celebrations 2014

Dear Members,

For all devotees of the Mahaswami, the Anuradha (Anusham) Nakshatra is precious to us as Sri Maha Periva Himself.

This year, we would be celebrating His 121st Jayanthi. This year's Jayanthi of Maha Periva is all the more special as it is the exact year ('Jaya' Varsham) of the avatar of the Living God.

1894 - was the first 'Jaya' varsha that brought the God to earth, and got us His personal blessings
1954 - was the next 'Jaya' varsha when HIS 'SashtiyapthaPoorthi' was celebrated in a simple manner at Kanchi
This year 2014 is the third occurrence of the 'Jaya' varsha.

Many of us have not had the privilege and bhagyam to partake in the earlier two occurrences of 'Jaya' varshams. Let us atleast make the best use of this opportunity, and get together to celebrate HIS Jayanthi is great grandeur this year.

Details of the event:

Date: Thursday 12th June 2014
Time: Event Commencement by 0800 AM IST
Venue: Kanchi Mahaswamy Anantha Mandapam, adjacent to Sri Anantha Padmanabha Swamy Temple, Adyar, Chennai

The trustees of Dharma Paripalana Sabha and Guhananda Charitable Trust have come forward to join us in this great celebration yet again and we have decided to conduct this in a grand fashion, thanks to the Sabha.

We request you to come in large numbers and obtain Periva's blessings on this special 'Jaya' Varsha Vaikasi Anusham day.

We also require volunteers to assist us with the pooja arrangements, crowd management, distribution of prasadam etc. To confirm participation and volunteering, we have published a survey form which we request you to complete.

Request you all to take part in this grand celebrations. Please take a minute to fill up the below form.
docs.google.com/forms/d/1zQta7o9Ra-fMuGJoyj-yYKGvPwfzMdQu8r4MQ3c6Z7k/viewform?usp=send_form

Read more: http://periva.proboards.com/thread/7156/periva-jayanthi-celebrations-2014?page=1&scrollTo=12397#ixzz2zbYjXNUV
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on April 23, 2014, 09:43:53 AM
(https://m.ak.fbcdn.net/sphotos-f.ak/hphotos-ak-prn1/t31.0-8/10015013_616105078483069_1432544343983127918_o.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on May 04, 2014, 09:45:56 PM
4 May 2014 was Adi Shankara Jayanthi and on this day sharing the message of Sringeri Acharya Sri Barathi Teertha Swamigal on Adi Shankara

There are many kinds of people in the world. Their lifestyle is in accordance with their own samskaras. Only the one who can show all
people the way to lead a righteous life can be called a Jagadguru. There is no doubt that Adi Sankara was such a Jagadguru.
Sankara gave upadesa in jnana to those who wished to tread the path of knowledge. In his works, he has given extensive advice on janana.
For those who could not go along the janana marga, he taught karma yoga.

vedo nityamadhIyatA.m tadudita.m karma svanuSThIyatAm

His advice to people to chant the vedas daily and perform the prescribed karmas was meant for those following the path of duty. For
those who were unable to follow this advice, he prescribed the way of bhakti.

geya.m gItA nAmasahasra.m dhyeya.m shrIpatirUpamajasram |

As he said, such people will find it useful to recite the Gita and Vishnu Sahasranama and think of Hari at all times.
The paths of karma, bhakti and jnana are, thus, conducive to man's welfare. Adi Sankara who prescribed these various yogas for all

people, is indeed worshipful. The very remembrance of him is bound to bestow good to all.

ShiSyacatuSTaya yokta.m shivamiva sanakAdi sa.myuta.m satatam | Sha~Nkara bhagavadpAda.m sha~NkArahitena cetasA vande ||

With absolutely no doubt in my mind, I bow to Sankara Bhagavatpada who, like Lord Shiva, was always surrounded by four disciples. - Sri

Sri Bharati Tirtha Mahaswamigal
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on May 04, 2014, 11:00:26 PM
Kashi Panchakam by Adi Shankara ( Only English Translation )


1. I am that city of Kashi in the form of my own pure
awareness. The supreme peace that is the quietude
of the mind is that Manikarnika  ghat, the holiest of
the holy. The flow of the waking consciousness is
the divine Ganges.


2. I am the city of Kashi in the form of my own pure
awareness. In it shines this unreal magic called the
world consisting of moving and non-moving life
forms. This world is mere playfulness of the mind.
That Reality is Existence-Awareness-Bliss, One, obtaining
as the innermost core of the individual.


3. I am that city of Kashi in the form of my own pure
awareness. The all-pervading witness, who is the inner
ruler, is Lord Shiva. The intellect shining as the
presiding deity in the five sheaths in everybody is
the consort of Shiva .


4. The city of Kashi is indeed shining in the Awareness
that is Atman. That Kashi illuminates all. Whosoever
realizes that Kashi indeed gains Kashi.


5. Body is the pilgrimage center of Kashi. The all-pervading
flow of knowledge is the Ganges, the mother of
the three worlds. Devotion and faith are this city of
Gaya. The communion of meditation on the feet of
one?s preceptor is the city of Prayaga.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on May 07, 2014, 07:18:39 PM
வெறும் சப்தத்திற்கும், வேத சப்தத்திற்கும் உள்ள மதிப்பு"(காஞ்சி பரமாசார்யாள்)

நத்தத்தில் காஞ்சி பரமாசார்யாள் ஒரு சமயம் இருந்தபோது நடந்த சம்பவம்.
பெரியவாள் தங்கியிருந்த இடத்தில் ஒரு வேதபாராயண கோஷ்டி வேதத்தில் ஒரு அனுவாகம் கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
அந்த இடத்திற்கு ஒர் ச்ரத்தையில்லாத பிராம்மணன் வந்திருந்தான்.
அவனுக்கு வேதம் தெரியாது. ?
?என்னவோ அர்த்தமில்லாமல் முணுமுணுக்கிறதே இந்த கோஷ்டி.
இதனால் உலகத்திற்கு என்ன ப்ரயோஜனம்? ஏழை எளியவர்களுக்கு ஏதாவது திட்டமிட்டு செலவழித்தாலும் புண்யமாவது கிடைக்குமே? என்று கூறினானாம்.
இது எப்படியோ பெரியவாள் காதுகளையும் எட்டிவிட்டது. நமக்கும் பெரியவாளுக்கும் அதுதான் வித்யாசம்.
வால்மீகி மகரிஷி தனது ராமாயணத்தில் ராமரைப்பற்றிக் கூறும்போது, "நூறு குற்றங்கள் செய்தாலும் கொஞ்சம் கூட ஞாபகம் கொள்ள மாட்டார். ஏதாவது ஒரு நல்ல காரியம் செய்தாலும் அதைக்கொண்டே பூரண திருப்தி அடைந்து விடுவார்" என்று வர்ணித்திருப்பதை நடந்து காட்டியவர் நமது காஞ்சி பரமாச்சார்யாள்.
அன்று மாலை பூஜாகாலத்திற்குப் பிறகு பெரியவாள் அருள்வாக்கு கூற அமர்ந்தார். காலையில் கம்ப்ளெய்ன்ட் செய்த ஆசாமியும் அங்கு, மாலை, கூட்டத்தில் அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டார்.
அவனருகில் சென்று மடத்து சமையல்காரனைக் கூப்பிட்டார்.
?இந்த ப்ராம்மணனுக்குப் பகல் சாப்பாடு நன்றாக இல்லையாம். ராத்திரி கொஞ்சம் ஸ்பெஷலாக கவனித்துக்கொள்" என்று கூறினார்.
அந்த சமையல்காரன் இந்த ப்ராம்மணனைப் பார்த்து முணுமுணுத்துக் கொண்டே போனான். இந்த பிராம்மணனுக்கு படுகோபம் வந்து விட்டது.
"ஸ்வாமி! பார்த்தேளா! என்னமோ முணுமுணுத்துக் கொண்டே போகிறானே பார்த்தேளா?" என்றான் அந்த பிராம்மணன். நம் நடமாடும் தெய்வம் புன்முறுவலுடன் கேட்கிறார்.
"அவன் என்ன முணுமுணுத்தான் என்று தெரியுமா?" என்று.
"அது காதில் விழவில்லை. ஆனால் முணுமுணுத்ததுகாதில் நன்றாக விழுந்தது" என்றான் அந்தப் பிராம்மணன்.
"அவன் என்ன சொன்னான் என்று புரியாத முணுமுணுப்புக்கு, அது என்ன வார்த்தை, யாரைப்பற்றி என்று தெரியாமல் இருக்கும்போது, அந்த முணுமுணுப்பு சப்தம் உன்னிடம் ஒரு ரியாக்ஷன் ஏற்படுத்துமானால், வழிவழியாக பரம்பரையாக வந்த வேத முணுமுணுப்பு, அந்த அட்மாஸ்ஃபியரில் எத்தகைய உயர்ந்த ரியாக்ஷன் ஏற்படுத்தும் என்பது உனக்குக் காலையில் ஞாபகமில்லை போலிருக்கு" என்று சொன்னார்.
வெறும் சப்தத்திற்கு, வேத சப்தத்திற்கு உள்ள மதிப்பை ஆசார்யாள் சொல்லுகிற மாதிரி யார் நமக்கு மனதில் பதியும்படி சொல்லமுடியப்போகிறது!
அந்த ப்ராம்மணன் வேத அத்யயனகோஷ்டியை இகழ்ந்தற்கு ஆசார்யாள் அஸூயைப்படவில்லை. ஸ்ரீ மடத்தில் தனது சன்னிதானம் இருக்கும் இடத்தில், காலையில் காலை வைத்துவிட்ட அந்த ஒரு புண்ணியத்திற்காக (कृतेनैकेन तुष्यति) அவன் வேத கோஷ்டியை இகழ்ந்த பாபத்தை மறந்துவிட்டு, ஒரு சிறிதும் கோபமோ, வெறுப்போ கொள்ளாமல், அவனுக்கும், அவனை வ்யாஜமாக, லோகத்தினருக்கும் ஞானம் அனுக்ரஹம் பண்ணுவது இருக்கிறதே, அதுதான் "தெய்வீகம்" என்பதற்கு லக்ஷணம்.
அந்த பரமாசார்யாளின் பாததூளி பாக்யம் எத்துணை உயர்ந்ததாக இருக்கும் என்று கூறவும் வேண்டுமோ?
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on May 07, 2014, 07:40:21 PM
?மஹா பெரியவாளோட அனுஷ ஜயந்தியை, வருஷம் தவறாம நடத்திண்டு வரேன். சில வருஷத்துக்கு முன்னால, ஜயந்தித் திருநாள் தருணத்துல நடந்தது இது. - By பட்டு சாஸ்திரிகள்.

ஒரு மாலை நேரம்? அன்பர் ஒருத்தர் அயோத்தியா மண்டபத்துக்கு வந்தார்.
?என் பேரு சுவாமிநாதன். நீங்க ஏன் மஹாபெரியவாளோட பாதுகையையும் திருவுருவப் படத்தையும் வைச்சு அனுஷ ஜயந்தி நடத்தறேள்? பஞ்சலோக விக்ரஹகம் பண்ணி, அதுக்குண்டான வழிபாடுகளைச் செஞ்சு, ஜயந்தி விழாவை நடத்தலாமே??ன்னு என்னைக் கேட்டார்.
அதோட நிக்காம, ஒரு பையிலிருந்து ரெண்டு பித்தளை சொம்புகளை எடுத்துக் கொடுத்து, ?மஹாபெரியவாளின் பஞ்சலோக விக்ரஹகம் செய்யறதுக்கு முயற்சி பண்ணுங்க. நிச்சயம் அது கைகூடும். மாம்பலத்துலயே அவர் கோயில்ல குடியிருந்தபடி எல்லார்க்கும் அருள்பாலிக்கப் போறார், பாருங்க? என்று சொல்லி, ஒரு ஓரமா இருந்த நாற்காலியில் போய் உட்கார்ந்தார்.
பத்து நிமிஷம் கழிச்சுப் பார்த்தா, அங்கே அவரைக் காணோம்! மண்டபம் முழுக்கத் தேடியும் கிடைக்கலே. பக்தர்கள்கிட்ட இந்த விஷயத்தைச் சொன்னதும், பஞ்சலோகத் திருமேனி பண்றதுக்கு, எல்லாரும் ரொம்ப ஆர்வத்தோட உதவி பண்ணினார்கள்.
அப்புறம்? மஹாபெரியவாளோட திருவுருவத்தை பஞ்சலோக விக்ரஹகமா வடிக்க, சுவாமிமலைக்குப் போனோம். அங்கே? கோயிலுக்குப் பக்கத்துலயே இருக்கிற தேவ சேனாபதி ஸ்தபதியைப் பாத்தோம். மஹாபெரியவாள்மேல ரொம்ப பக்தி கொண்டவர் அவர். வயசானவர். ?இத்தனை வயசுக்குப் பிறகும், மஹாபெரியவாளோட பஞ்சலோக விக்ரஹகம் பண்ற பாக்கியம் எனக்குக் கிடைச்சிருக்கே?ன்னு சொல்லிச் சொல்லிச் சந்தோஷப்பட்டார்.
ஒரு நல்ல நாள் பார்த்து, விக்ரஹகம் பண்ற வேலையை ஆரம்பிச்சு, பிரமாதமா தயாரிச்சு முடிச்சார் (பெரியவாள் விக்ரஹம்தான், அவர் பண்ணின கடைசி விக்ரஹகம்).
இந்த நேரத்துல, கையில பணம் குறைச்சலா இருந்துது. விக்ரஹத்தை வாங்கிண்டு வரணும்னா, சுமார் 5,000 ரூபா வரைக்கும் தேவையா இருந்துது. ?எல்லாம் பெரியவா பார்த்துப்பா?னு தைரியமா இருந்தேன்.
திடீர்னு ஒருநாள், கடம் விநாயக்ராமோட தம்பி சுபாஷ் சந்திரனோட வீட்டுக்கு, அவரோட மாப்பிள்ளை கஞ்சிரா வித்வான் கணேஷ்குமார் அமெரிக்காலேருந்து போன் பண்ணியிருக்கார்.
?மாம்பலத்துல மேச்சேரி பட்டு சாஸ்திரிகள்னு ஒருத்தர், காஞ்சி மஹா பெரியவாளோட பஞ்சலோக விக்ரஹத்தைச் சிரமப்பட்டுப் பண்ணியிருக்காராம். ?அவருக்குப் பணம் கொடுத்து ஒத்தாசை பண்ணு?ன்னு அதிகாலைல, மஹா பெரியவா என் சொப்பனத்துல வந்து சொன்னார்?னு கணேஷ்குமார் சொல்லிருக்கார்.
சுபாஷ் சந்திரனோட மனைவி கீதா நேர்ல வந்து, ?இந்த 6,000 ரூபாயை உங்க கிட்ட கொடுக்கச் சொன்னார்?னு முழு விவரமும் சொல்லிக் கொடுத்தப்ப, ஆச்சரியத்துல அசந்து போயிட்டோம் நாங்க!
பணத்துக்கு என்ன பண்றதுன்னு தவிச்ச கொஞ்ச நேரத்துலயே, 6,000 ரூபாய் கைக்கு வந்தா எப்படி இருக்கும் எனக்கு? அப்படியே உருகிப் போயிட்டேன்.
இத்தனைக்கும் எனக்குப் பணம் தேவைப்படறதுன்னு யார்கிட்டயும் நான் ஒரு வார்த்தைகூடச் சொல்லலை.
ஆனா, எங்கேயோ அமெரிக்காவுல இருக்கிற கணேஷ் குமாரோட சொப்பனத்துல வந்து, மஹாபெரியவாளே சொல்லிருக்கார்னா, பெரியவாளோட மகிமையை என்னன்னு சொல்றது! ஆறு வருஷத்துக்கு முன்னால நடந்த சம்பவம் இது!
பணம் கைக்கு வந்ததும், வைகாசி அனுஷ ஜயந்தி நடத்தறதுக்கு முன்னேயே, ஜூன் மாசம் 3-ம் தேதி ராத்திரி, சுவாமிமலையில ஸ்ரீஸ்வாமிநாத ஸ்வாமியை கண் குளிரத் தரிசனம் பண்ணிண்டு, வடவாம்பலம் வழியா வந்து, அங்கே ஸ்ரீஆத்ம போதேந்திராள் அதிஷ்டானத்துல மஹா பெரியவாளோட பஞ்சலோக விக்ரஹகத் திருமேனியை ஒரு வாகனத்துல வெச்சு, தீபாராதனை காட்டினோம்.
பூஜையெல்லாம் முடிச்சுட்டு, வண்டியைக் கிளப்பினா? ம்ஹூம்.. வண்டி ஒரு அடிகூட நகரலை. அங்கேயே நின்னுடுத்து. டிராக்டரைக் கொண்டு வந்து இழுத்துப் பார்த்தோம்; லாரியைக் கொண்டு வந்து கட்டி இழுத்தோம்; ம்ஹூம்? வண்டி அசைவேனாங்கறது! கிட்டத்தட்ட விடியற்காலை நேரமும் வந்தாச்சு.
அந்த நேரத்துல, விவசாயி ஒருத்தர் ரெண்டு சிநேகிதர்களோடு அங்கே வந்தார். அவர் தினமும் ஆத்ம போதேந்திராள் அதிஷ்டானத்துல பிரார்த்தனை செஞ்சுட்டுதான் கூலி வேலைக்குப் போவாராம்.
எங்ககிட்ட வந்த அந்த விவசாயி, ?என்ன நடந்துது??ன்னு கேட்டார். ?ஏனோ தெரியலை; வாகனம் நகரவே இல்லை?ன்னு சொன்னோம். அப்ப, அவர் சொன்ன வார்த்தைகள், எங்களை மெய்சிலிர்க்க வெச்சுடுச்சு!
?மஹா பெரியவாளும் அவரோட குருவும் ஆத்மார்த்தமா சம்பாஷணையில இருக்கிற நேரத்துல, நீங்க எப்படிக் குறுக்கிடலாம்? பாதிப் பேச்சுல, பெரியவாளைப் பிரிச்சு எப்படி சென்னைக்குக் கூட்டிட்டுப் போகலாம்? இப்ப? அவங்க சம்பாஷணையை நிறுத்திட்டாங்க. இப்போ வண்டியை இழுத்துப் பாருங்க, நல்லாவே நகரும்?னார்.
அதோட நிக்காம, எங்களோட அவரும் சேர்ந்து, ?ஜய ஜய சங்கர; ஹர ஹர சங்கர?ன்னு சொல்லிண்டே வாகனத்தை நகர்த்தறதுக்கு உதவி பண்ணினார். வண்டியும் எந்தச் சிரமமும் இல்லாம நகர்ந்தது. வழியிலேயும் எந்தவித அசௌகரியமும் இல்லாம, விக்ரஹத்தை நல்லபடியா சென்னைக்குக் கொண்டு வந்தோம்.
மஹா பெரியவா, சாதாரணமானவரா என்ன? அவர், மஹான் மாத்திரமில்லை; சாட்சாத் ஈஸ்வர அம்சம். இல்லேன்னா இதெல்லாம் நடக்குமா? இந்த பஞ்சலோக விக்ரஹகத் திருவுருவமேனியைச் செஞ்சது நாங்களா? இல்லவே இல்லை. அவரோட காரியத்தை அவரே நடத்திண்டுட்டார்.
இப்ப? பாதுகையோடு பஞ்சலோக விக்ரஹகமும் தரிசனத்துக்கு இருக்கு. அடுத்து, பெரியவாளுக்குக் கோயில் கட்டுற வேலைதான் பாக்கி. மஹா பெரியவாளுக்கு கோயில்ங்கறது, பக்தர்களோட கோரிக்கைதான். இதையும் அவரே நடத்திக் கொடுத்துடுவார், பாருங்கோ!
ஒண்ணு மட்டும் சத்தியம்! ?இன்னது நடக்கணும்?னு நாம சங்கல்பம் பண்ணிண்டாப் போதும்; அவரே நடத்தி வெச்சுடுவார்.
அவரோட அன்பாலதான் எல்லாமே இயங்கறது; மஹா பெரியவா, கருணாமூர்த்தியாச்சே!? என்று நெகிழ்ச்சியுடன் சொல்லி, பஞ்சலோக விக்ரஹகத் திருமேனியாகக் காட்சி தரும் காஞ்சி மஹானைப் பார்த்த பட்டு சாஸ்திரிகள், அப்படியே வணங்கித் தொழுதார்.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on May 10, 2014, 09:53:51 AM
மகா பெரியவா- சொன்ன பரிகாரம்

ஒரு நாள் ஒரு வயதான பெண்மணி பெரியவாளிடம் வந்து, ? என் பையன் காலேஜுக்குப் போய் விட்டு திரும்பும் போது, மின் ரயிலில் அடிபட்டு இறந்து விட்டான். என்ன பாபம் பண்ணினானோ தெரியலை! அவன் அல்பாயுசுல போய்விட்டதனால பேயா, பிசாசா அவன் அலையக் கூடாது.அதற்கு ஏதாவது ஹோமம், பரிகாரம் செய்ய வேண்டுமென எல்லோரும் சொல்றாங்க. பெரியவா என்ன சொல்றாரோ அதன்படிதான் செய்யணும்னு நான் ஆசைப்படறேன். பெரியவா ஏதாவது சொல்லணும்?னு சொல்லிவிட்டு அழுதாள்.
***-
பெரியவர் சிறிது நேரம் மௌனமாக இருந்து விட்டு, ?அழாதே அம்மா ! உங்க கிராமத்துல வயல்ல வேலை செய்யற குடியானவ ஜனங்களுக்கு வெயிலில் குடிக்க மோர் குடு, உன் பிள்ளை நல்ல கதிக்குப் போயிடுவான்,ஹோமம், பரிகாரம் அதெல்லாம் ஒண்ணும் வேண்டாம்? என்றார். இதமான அறிவுரை இது என்று கூடியிருந்தவர்கள் பிரமித்துப் போயினர். வயிறு குளிர்ந்து வாழ்த்துவது ஒன்றுதான் மிகப் பெரிய ஆசீர்வாதம் என்பது புரிந்தது.
( பகிர்ந்து கொண்ட நண்பர் திரு. நெய்வேலி சந்தானகோபாலன் அவர்களுக்கு நன்றி?)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on May 10, 2014, 10:30:08 AM
ஜோதிர்லிங்கம்னா என்ன?? (காஞ்சி மகாபெரியவர்)

அது 1965. சென்னைக்கு பாதயாத்திரை செய்த காஞ்சி மகாபெரியவர், வழியில் சுங்குவார்சத்திரத்தில் தங்கினார். அவரைப் பார்க்க சென்னை அன்பர்கள் பலர் இருந்தனர்.
அவர்களில் ஹிந்தி தெரிந்த அன்பர் ஒருவரை அழைத்தார் மகாபெரியவர். ராமேஸ்வரத்தில் உள்ள காமகோடி பீட மடத்துக்கு வரும் வடநாட்டு யாத்ரீகர்கள் பாராயணம் செய்ய, துளஸிதாசரின் ?ஹநுமான் சாலீஸா?வை அச்சடித்துக் கொடுக்க விரும்புவதாகத் தெரிவித்து, அதற்காக உதவும்படி அந்த அன்பரிடம் கூறினார். அந்த அன்பரும் ஹநுமான் சாலீஸாவைப் படித்துக் காட்டினார். அப்போது, மடத்தின் சிப்பந்தி ஒருவர் ?ராமேஸ்வரத்தில் உள்ள ஹநுமான்தான் 1964 டிசம்பரில் ஏற்பட்ட கடல் கொந்தளிப்பில் இருந்து ஜோதிர்லிங்கங்களைக் காப்பாற்றினார்? என்றார்.
அப்போது அந்த அன்பர் மகாபெரியவரிடம் ஒரு கேள்வியை முன்வைத்தார்.
?பெரியவா? ரொம்ப நாளாவே ஒரு சந்தேகம். நான் வடக்கே சோம்நாத், ஓம்காரேஸ்வர், மகாகாளேஸ்வர்ன்னு ஜோதிர்லிங்க தரிசனத்துக்குப் போயிருக்கேன். அங்கெல்லாம், ஜோதிர்லிங்கம்னா என்னன்னு கேட்டா, ?அப்னே ஆப் ஹுவா!?ன்னு தானாகவே உண்டானது? ?சுயம்பு?ன்னு சொன்னா! ராமேஸ்வரமும் ஜோதிர்லிங்கங்கள்ல ஒண்ணுதான். ஆனா, அந்த லிங்கம் ஸ்ரீராமராலே பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது இல்லயா? அப்படின்னா அதை சுயம்புன்னு சொல்ல முடியாது. அதனால, ஜோதிர்லிங்கம்னா வேற ஏதோ பொருள் இருக்கணுமே??
அதற்கு ஸ்வாமிகள், ?ஜ்வாலாமுகியை பார்த்திருக்கியா?? என்று கேட்டார். ?நான் பார்த்ததில்லை. ஆனால், அங்கே எப்போதும் குண்டத்தில் அக்னி எரிந்து கொண்டிருக்குமாம். ஆதிசங்கர பகவத்பாதர் அதை அம்பிகை ரூபமாவே துதித்திருக்கிறாராம்!? என்றார் அவர்.
அதற்கு ஸ்வாமிகள், ?சரிதான். ஆனா அங்கே ஒரு குண்டம் மட்டுமில்லே? பல அக்னி குண்டங்கள் எரிந்துகொண்டிருக்கும். அது கந்தக பூமியானதால் அவ்வாறு அமைந்திருக்கிறது. வடலூரில் பூஜை எப்படி நடக்கிறது பார்த்திருக்கிறாயா?? என்று கேட்டுவிட்டு, அருகே இருந்த கண்ணன் என்பவரிடம் அதைப் பற்றிச் சொல்லச் சொன்னார்.
?வடலூரில் ஒரு விளக்கை ஏற்றிவைத்து, அதற்குப் பின்னால் ஒரு கண்ணாடியை வைத்து, அந்த விளக்குக்கும் அதன் பிரதி பிம்பத்துக்கும் பூஜை செய்கிறார்கள்? என்றார் கண்ணன்.
உடனே அந்த அன்பரிடம் சொன்னார் மகாபெரியவர்?
?அரச மரத்தைப் பற்றி ஒரு ஸ்லோகம் உண்டே தெரியுமா?
மூலதோ ப்ரம்ம ரூபாய மத்யதோ விஷ்ணு ரூபிணே|
அக்ரதோ சிவரூபாய வ்ருக்ஷராஜாய தே நம:||

அரச மரத்தின் அடிப்பாகம் பிரம்ம ரூபமாகவும், நடுப்பாகம் விஷ்ணு ரூபமாகவும், மேல்பாகம் சிவரூபமாகவும் இருக்கிறது?
விளக்கு எரியும்போது பார்த்திருக்கிறாயா? அந்த ஜோதியில் தெரியற மஞ்சள் நிறம் பிரம்மாவின் நிறம்? நடுவில் கறுப்பு விஷ்ணுவின் நிறம்? மேலே சிவப்பு சிவனுடையது. ஆகவே ஜோதி மும்மூர்த்தி சொரூபம். சிவலிங்கமும் அப்படியே. சாதாரணமாக எல்லோரும் நினைப்பது போல, அது சிவ சொரூபம் மட்டுமல்ல? லிங்கத்தின் அடிப்பகுதி பிரம்ம பாகம். நடுப் பீடம் விஷ்ணு பாகம். மேலே லிங்கமாக இருப்பது சிவனுடைய பாகம். அந்தக் காலத்தில் ரிஷிகள் அங்கங்கே ஜ்வாலாமுகி போல, இயற்கையாய் ஏற்பட்ட ஜோதியையோ, அல்லது வடலூரில் இருப்பதுபோல செயற்கையான தீப ஜோதியையோ வழிபட்டிருக்கிறார்கள். அந்த வழிபாடு தொடர்ந்து நடைபெற, அதையே லிங்கத்தில் பிரதிஷ்டை செய்து ஜோதிர்லிங்கமாக முன்னோர்கள் ஆராதித்தார்கள். ஜோதிதான் லிங்கம்? லிங்கம்தான் ஜோதி? என விளக்கி, ஆசியளித்தார் மகாஸ்வாமிகள்.
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on May 10, 2014, 07:17:33 PM
(https://m.ak.fbcdn.net/sphotos-g.ak/hphotos-ak-prn2/t1.0-9/q71/s480x480/1901192_624875524272691_3797454579581478358_n.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on May 12, 2014, 05:23:50 PM
(https://m.ak.fbcdn.net/sphotos-c.ak/hphotos-ak-prn1/t1.0-9/q73/s480x480/10312377_626364224123821_8792009130970129091_n.jpg)
Title: Re: Quotes from Shankaracharya's
Post by: atmavichar100 on May 15, 2014, 12:10:24 AM
மஹா பெரியவா தந்த பத்து கட்டளைகளை வரிசையாகப் பார்ப்போம்.

மஹா பெரியவா தான் ஜீவனுடன் இருந்தபோது நமது நல்வாழ்வுக்கு நாம் பின்பற்றக் கூடிய எளிய விஷயங்களை பத்து கட்டளைகளாக கூறியிருந்தார். இவற்றைப் பின்பற்ற பணம் காசே தேவையில்லை. மனமிருந்தால் போதும்.


1.காலையில் எழுந்தவுடன் இரண்டு நிமிடங்களாவது கடவுளை மனதில் நினைத்து பிரார்த்தனை செய்.
2.அன்றைய தினம் நல்ல தினமாக இருக்க கடவுளை வேண்டிக் கொள்.
3.அடுத்து புண்ணிய நதிகள், கோமாதா, சிரஞ்ஜீவிகள், சப்த கன்னியர்கள் முதலியவர்களை குறைந்தபட்சம் ஒரு நிமிடமாவது நினை,
4.வாரத்தில் ஒரு நாளாவது அருகிலுள்ள திருக்கோயிலுக்குச் சென்று கடவுளை வழிபடு.
5.உன் பக்கத்தில் வாழ்பவர்களையும், மற்றவர்களையும் நேசி.
6. சாப்பிடும் முன் மிருகங்களுக்கோ, பட்சிகளுக்கோ ஆகாரம் அளித்துவிட்டு பிறகு சாப்பிடு.
7.அன்றாடம் குறைந்தபட்சம் சக்திக்கேற்றபடி தர்மம் செய்.
8.நெற்றியில் தவறாது திலகம் வைத்துக் கொள்.
9.உறங்கச் செல்லுமுன் அன்றைய நாளில் நீ செய்த நல்லது கெட்டதுகளை எண்ணிப் பார்.
10.ஆண்டவன் நாமத்தை 108 முறை உச்சரித்துவிட்டு பின்பு உறங்கு.

இதுதான் அந்த பத்து கட்டளைகள். இதில் எதை நம்மால் பின்பற்ற முடியாது? இதில் எதைப் பின்பற்ற பிறர் தயவை நாம் எதிர்பார்க்க வேண்டும்? மிக மிகச் சுலபமான விஷயம் இது என்றால், இது போதுமா? இந்த பத்தைச் செய்தபடி எதை வேண்டுமானால் செய்து கொண்டு வாழலாமா என்று இடக்காக கேட்கக் கூடாது. இந்த பத்தின் வழி வாழப் பழகிவிட்டால் இடக்கு முடக்கான சிந்தனைகளே முதலில் தோன்றாது. வாழ்க்கை நிறைந்த மன நிம்மதியோடு ஒரு தெளிவுக்கு மாறுவதையும் உணரலாம். இதை வைராக்கியமாகப் பின்பற்ற வேண்டும். அதுதான் இதில் முக்கியம்.

இந்த பத்து கட்டளைகளில் பத்தாவது கட்டளையாக ஆண்டவன் நாமத்தை 108 முறை உச்சரித்துவிட்டு என்று இருக்கிறதல்லவா? அந்த ஆண்டவன் நாமம் எது என்று சிலருக்கு கேட்கத் தோன்றும். ஏன் என்றால் இஷ்டதெய்வம் என்று ஒன்று, குலதெய்வம் என்று ஒன்று, இதுபோக ஒவ்வொருவரும் ?ரொம்ப சக்தி வாய்ந்த சுவாமி? என்று அவரவர் உணர்வு நிலைக்கேற்ப சுட்டிக் காட்டும் தெய்வங்கள் என்று பல தெய்வங்கள் நம்மிடையே இருக்கிறதே! இதில் எதை தியானிப்பது என்று கேட்கலாம். இம்மட்டில் அவரவர் மனமும் எந்த தெய்வத்திடம் போய் நிற்கிறதோ அதுதான் அவர்கள் தியானிக்க ஏற்ற நாமமாகும். ஆனாலும், அனைவருக்கும் ஏற்ற ஒரு நாமமும் உள்ளது.
கோவிந்த நாமம்தான் அது! ?கோவிந்தா? கோவிந்தா? கோவிந்தா?? ? இதுதான் பெரியவருக்கே தியான மந்திரம்!
கோவிந்த நாமாவுக்குள்ள அனேக சிறப்புகளில் இன்னொரு சிறப்பு, ஆதிசங்கர பகவத்பாதாளுக்கும் மிகப் பிடித்த நாமம் இதுதான்.
?பஜகோவிந்தம்? என்பது, அவருடைய சிவானந்த லஹரி, சௌந்தர்ய லஹரி அல்லது ஷட்பதீ ஸ்தோத்திரம் போன்று ஒரு ஸ்வாமியை ஸ்தோத்தரிக்கும் பிரார்த்தனை இல்லை. வைஷ்ணவர், சைவர் என்று பேதமில்லாதபடி சகல ஜனங்களுக்குமானது இது.
இப்படிப்பட்ட க்ரந்தத்தில் ஆசார்யாள் ?பரமாத் மாவை பஜியுங்கள்? என்று பொதுவாகச் சொல்லாமல், ?கோவிந்தனைப் பஜியுங்கள்? என்று சொல்கிறாரென்றால், அந்தப் பெயர் எத்தனை உயர்ந்ததாக, அவருĨ