Recent Posts

Pages: [1] 2 3 4 5 6 7 8 9 10
1
Sri Robert Adams:

You believe you are a body. And as long as you believe you are a body, you separate yourself from the land of the jnanis. You believe you belong to the earth, and if you're earthbound, you have to partake of all the problems, sufferings, happiness, joys, that come from the earth. You have to choose whom you shall follow, if you should follow the divine urge that tells you that you are absolute consciousness, or the call of mammon, which is the world. You have to make that choice.
The choice you make determines what happens to you from here on. It's very simple. You either realize that you are not of this world, that you are absolute reality, your divine nature is pure awareness, and you rest in that, or you worry, and you fear, and you try to make things happen, and you're always scheming, and planning, and looking at the future with dismay, worrying about the past. The choice is really yours.
And even when some of you say, "I am absolute reality," you're still referring to the body, for you are saying, "I am," and you don't know I am as consciousness. You're saying, "I am absolute reality," meaning that your body, your ego, is absolute reality, and this is a great mistake. You have to understand when you say, "I am absolute reality," I am and absolute reality are both synonymous. You're declaring the highest truth. You can say it this way, you may say, "I am is absolute reality," for if you're having problems, if you think something is wrong, and you say "I am absolute reality," you're really saying my problems, and my negative thinking, is absolute reality. That's what you mean by I am.



Dear devotees, the grave mistake we are committing is this that we are foisting the Reality on the unreal, or the Pure Consciousness 'I Am' on the insentient 'so and so'. We must understand that in 'I am the Self or Brahman', 'I Am' and Self or Brahman are synonyms.
Pranam,
  Anil 
2
Padigam General:

Verse 1:


தில்லைச்சிற் றம்பலமுஞ் செம்பொன் பள்ளி
    தேவன் குடிசிராப் பள்ளி தெங்கூர்
கொல்லிக் குளிரறைப் பள்ளி கோவல்
    வீரட்டங் கோகரணங் கோடி காவும்
முல்லைப் புறவம் முருகன் பூண்டி
    முழையூர் பழையாறை சத்தி முற்றங்
கல்லில் திகழ்சீரார் காளத்தியுங்
    கயிலாய நாதனையே காண லாமே.



Even,
He,
the Lord of Kailash can be beheld at Chitrambalam In Tillai,
Chemponpalli,
Devankudi,
Chiraappalli,
Tengkoor,
cool Kolliaraippalli,
Koval Virattam,
Gokaranam,
Kodikaa,
sylvan Muruganpoondi abounding in Mullai creepers,
Muzhaiyoor,
Pazhayaarai,
Saktimutram and glorious Kaalatthi upon rocky mountain.

Arunachala Siva.
3
Verse  10:


தடுத்தானைத் தான்முனிந்து தன்தோள் கொட்டித்
    தடவரையை இருபதுதோள் தலையி னாலும்
எடுத்தானைத் தாள்விரலால் மாள வூன்றி
    எழுநரம்பின் இசைபாடல் இனிது கேட்டுக்
கொடுத்தானைப் பேரோடுங் கூர்வாள் தன்னைக்
    குரைகழலாற் கூற்றுவனை மாள அன்று
படுத்தானைப் பள்ளியின்முக் கூட லானைப்
    பயிலாதே பாழேநான் உழன்ற வாறே.

The demon grew wroth with Him who checked him.
Stroking his shoulders,
he lifted up the huge mountain with his twenty arms and (ten) heads.
The Lord so pressed Him with His toe that he almost died.
Then the Lord,
In grace,
heard him sing,
strumming his plucked-out nerves,
and granted him a name and a sharp sword.
He,
of yore,
kicked Death to death.
Without cultivating Him of Palliyinmukkoodal,
alas,
alas,
I but exercised myself in utter futility!

Padigam on Tirup Pallnyinmukkodal completed.

Arunachala Siva.
4
Verse  9:


ஊனவனை உடலவனை உயிரா னானை
    உலகேழு மானானை உம்பர் கோவை
வானவனை மதிசூடும் வளவி யானை
    மலைமகள்முன் வராகத்தின் பின்பே சென்ற
கானவனைக் கயிலாய மலையு ளானைக்
    கலந்துருகி நைவார்தம் நெஞ்சி னுள்ளே
பானவனைப் பள்ளியின்முக் கூட லானைப்
    பயிலாதே பாழேநான் உழன்ற வாறே.



He is flesh.
He is body.
He is life;
He became the seven worlds.
He is the Lord of Devas.
He is of the empyrean.
He,
the Wearer of the crescent moon abides at Valavi.
In the presence of the Daughter of the Mountain,
He,
the forester,
went after a hog.
He resides at Mount Kailash.
He is the syrup quaffed by them who enshrine Him in their hearts,
and melt in love.
Without cultivating Him of Palliyinmukkoodal,
Alas,
alas,
I but exercised myself in utter futility!

Arunachala Siva.
5
Verse  8:


நற்றவனை நான்மறைக ளாயி னானை
    நல்லானை நணுகாதார் புரங்கள் மூன்றுஞ்
செற்றவனைச் செஞ்சடைமேல் திங்கள் சூடுந்
    திருவாரூர்த் திருமூலட் டானம் மேய
கொற்றவனைக் கூரரவம் பூண்டான் தன்னைக்
    குறைந்தடைந்து தன்திறமே கொண்டார்க் கென்றும்
பற்றவனைப் பள்ளியின்முக் கூட லானைப்
    பயிலாதே பாழேநான் உழன்ற வாறே.
   

He is a great tapaswi.
He became the four Vedas.
He is the godly One.
He smote the triple towns of those who sought Him not.
He is the King that abides at Tiruvaaroor Tirumoolattaanam and wears on His ruddy matted crown The crescent moon.
He is adorned with many snakes.
He is the prop of those who seek His mercy well aware of His Godhead.
Without cultivating Him of Palliyinmukkoodal,
Alas,
alas,
I but exercised myself in utter futility!

Arunachala Siva.
6
Verse  7:

நதியாருஞ் சடையானை நல்லூ ரானை
    நள்ளாற்றின் மேயானை நல்லத் தானை
மதுவாரும் பொழில்புடைசூழ் வாய்மூ ரானை
    மறைக்காடு மேயானை ஆக்கூ ரானை
நிதியாளன் தோழனை நீடூ ரானை
    நெய்த்தான மேயானை ஆரூ ரென்னும்
பதியானைப் பள்ளியின்முக் கூட லானைப்
    பயிலாதே பாழேநான் உழன்ற வாறே.


His matted crest sports a river.
He is of Nalloor.
He abides at Nallaaru and Nallam.
He is of Vaaimoor girt with melliferous gardens.
He presides over Maraikkaadu.
He is of Aakkoor.
He is the friend of the Lord of Riches.
He is of Nidoor.
He dwells at Neitthaanam.
Aaroor is His town.
Without cultivating Him of Palliyinmukkoodal,
Alas,
alas,
I but exercised myself in utter futility!

Arunachala Siva.
7
Verse 6:

கரந்தானைச் செஞ்சடைமேல் கங்கை வெள்ளங்
    கனலாடு திருமேனிக் கமலத் தோன்தன்
சிரந்தாங்கு கையானைத் தேவ தேவைத்
    திகழொளியைத் தன்னடியே சிந்தை செய்வார்
வருந்தாமைக் காப்பானை மண்ணாய் விண்ணாய்
    மறிகடலாய் மால்விசும்பாய் மற்று மாகிப்
பரந்தானைப் பள்ளியின்முக் கூட லானைப்
    பயிலாதே பாழேநான் உழன்ற வாறே.

He concealed the flood of Ganga in His ruddy matted hair.
He of the divine body dances in the fire.
He holds in His hand the head of him whose seat is the Lotus.
He is the God of gods.
He is a blazing light.
From distress He saves them that contemplate His feet.
He pervades as earth,
ether,
billowy sea,
vast firmament and all else.
Without cultivating Him of Palliyinmukkoodal,
Alas,
alas,
I but exercised myself in utter futility!

Arunachala Siva.
8
Verse 5:


அடைந்தார்தம் பாவங்கள் அல்லல் நோய்கள்
    அருவினைகள் நல்குரவு செல்லா வண்ணங்
கடிந்தானைக் கார்முகில்போற் கண்டத் தானைக்
    கடுஞ்சினத்தோன் தன்னுடலை நேமி யாலே
தடிந்தானைத் தன்னொப் பாரில்லா தானைத்
    தத்துவனை உத்தமனை நினைவார் நெஞ்சில்
படிந்தானைப் பள்ளியின்முக் கூட லானைப்
    பயிலாதே பாழேநான் உழன்ற வாறே.



He will render nugatory the sins,
troubles,
maladies,
Evil karma and indigence of those that have reached Him.
His throat is dark like nimbus.
He sliced away with a disc the body of him of vile wrath.
He is beyond compare.
He is the Tattvan.
He is the noble One.
He abides in the hearts of those that think on Him.
Without cultivating Him of Palliyinmukkoodal,
alas,
alas,
I but exercised myself in sheer futility.


Arunachala Siva.
9
Verse  4:


போர்த்தானை ஆனையின் தோல் புரங்கள் மூன்றும்
    பொடியாக எய்தானைப் புனிதன் தன்னை
வார்த்தாங்கு வனமுலையாள் பாகன் தன்னை
    மறிகடலுள் நஞ்சுண்டு வானோ ரச்சந்
தீர்த்தானைத் தென்றிசைக்கே காமன் செல்லச்
    சிறிதளவில் அவனுடலம் பொடியா வாங்கே
பார்த்தானைப் பள்ளியின்முக் கூட லானைப்
    பயிலாதே பாழேநான் உழன்ற வாறே.


He mantled Himself in the hide of a tusker.
He smote the three towns to ashes.
He is the holy One.
He is the Consort of Her whose beauteous breasts are covered by a band.
He ate the venom of the billowy sea and did away with the dread of Devas.
He so stared at Manmatha that in a trice,
his body crumbled into ashes and his life journeyed away to the south.
Without cultivating Him of Palliyinmukkoodal,
Alas,
alas,
I but exercised myself in utter futility.

Arunachala Siva.
10
Verse  3:

பூதியனைப் பொன்வரையே போல்வான் தன்னைப்
    புரிசடைமேல் புனல்கரந்த புனிதன் தன்னை
வேதியனை வெண்காடு மேயான் தன்னை
    வெள்ளேற்றின் மேலானை விண்ணோர்க் கெல்லாம்
ஆதியனை ஆதிரைநன் னாளான் தன்னை
    அம்மானை மைம்மேவு கண்ணி யாளோர்
பாதியனைப் பள்ளியின் முக்கூட லானைப்
    பயிலாதே பாழேநான் உழன்ற வாறே.


He is adored with ash.
He is like a golden mountain.
He,
the holy One,
conceals the flood in His strands of matted hair.
He is a Brahmin.
At Vennkaadu He abides.
His mount is the white Bull.
He is the Ancient of Devas.
Aadirai is His goodly asterism.
He is the Lord.
She whose eyes are touched with collyrium,
is His half.
Without cultivating Him of Palliyinmukkoodal,
Alas,
alas,
I but exercised myself in utter futility.

Arunachala Siva.
Pages: [1] 2 3 4 5 6 7 8 9 10